Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) granicach planowanego miejsca usytuowania obiektu – rozumie się przez to obszar wytyczony okręgiem o promieniu równym długości od środka do najdalej wysuniętego punktu terenu objętego wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji obiektu albo terenu, dla którego planuje się złożenie wniosku o wydanie tej decyzji, poprowadzonym ze środka tego terenu, tak aby cały teren, na którym jest planowane usytuowanie obiektu, znalazł się w granicach wyty- czonego okręgu; przy wytyczaniu granic planowanego miejsca usytuowania elektrowni jądrowej nie uwzględnia się kanałów wody chłodzącej, linii elektroenergetycznych oraz sieci ciepłowniczych;
2) obiekcie – rozumie się przez to obiekt energetyki jądrowej będący równocześnie obiektem jądrowym w rozumieniu art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1277, 1897 i 1907);
3) obszarze lokalizacji – rozumie się przez to obszar obejmujący granice planowanego miejsca usytuowania obiektu oraz teren w odległości 5 km od tych granic, a w uzasadnionych przypadkach związanych z budową podłoża o istotnym znaczeniu dla jego stateczności podczas sytuowania obiektu i po jego usytuowaniu – teren powiększony w stopniu pozwalającym na uzyskanie danych wymaganych do oceny stateczności podłoża;
4) regionie lokalizacji – rozumie się przez to obszar obejmujący granice planowanego miejsca usytuowania obiektu oraz teren w odległości 30 km od tych granic;
5) strukturze sejsmogenicznej – rozumie się przez to strukturę:
a) przejawiającą aktywność sejsmiczną lub
b) wykazującą historyczne pęknięcia powierzchni, lub
c) wykazującą skutki paleosejsmiczności
– która może generować makrotrzęsienia ziemi;
1) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2009/71/Euratom z dnia 25 czerwca 2009 r. ustanawiającą wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego obiektów jądrowych (Dz. Urz. UE L 172 z 02.07.2009, str. 18, Dz. Urz. UE L 260 z 03.10.2009, str. 40 oraz Dz. Urz. UE L 219 z 25.07.2014, str. 42). Dziennik Ustaw –2– Poz. 814
6) uskoku potencjalnie aktywnym – rozumie się przez to uskok, co do którego na podstawie przeprowadzonych studiów literaturowych, badań terenowych lub analiz stwierdzono:
a) przejawy przeszłej aktywności, takie jak deformacje lub dyslokacje wskazujące, że w okresie budowy, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu mogą wystąpić dalsze przemieszczenia na powierzchni lub bezpośrednio pod powierzchnią terenu, lub
b) taką relację strukturalną ze znanym uskokiem potencjalnie aktywnym, że uaktywnienie jednego uskoku może spo- wodować uaktywnienie innego uskoku, powodujące deformacje lub dyslokacje na powierzchni lub bezpośrednio pod powierzchnią terenu, lub
c) potencjalną maksymalną magnitudę związaną ze strukturą sejsmogeniczną, która jest na tyle wysoka i jej aktywność sejsmiczna jest przewidywana na takiej głębokości, że mogą powstać deformacje lub dyslokacje na powierzchni lub bezpośrednio pod powierzchnią terenu.