1. Ustawa określa zasady i tryb restrukturyzacji zobowiązań operatorów eksploatujących stacjonarne publiczne sieci telefoniczne z tytułu opłat za udzielenie koncesji na świadczenie strefowych usług telekomunikacyjnych oraz związanych z nimi opłat prolongacyjnych, przez ich:
1) umarzanie, w związku z poniesieniem nakładów inwestycyjnych na infrastrukturę telekomunikacyjną;
2) zamianę na udziały albo akcje lub obligacje. 2. Ustawę stosuje się do zobowiązań określonych w ust. 1, których termin płatności został określony:
1) w decyzji o udzieleniu koncesji, przekształconej na podstawie art. 142 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. poz. 852, z późn. zm.1))2) w zezwolenie telekomunikacyjne, lub
2) w decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw informatyzacji i przypada po dniu wejścia w życie ustawy. 3. Ustawy nie stosuje się do przedsiębiorców znajdujących się w likwidacji lub upadłości.