1. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego spełniający określone
przez prawo wymagania ma pierwszeństwo w uzyskaniu zezwolenia na obsługę
naziemną w przypadku ograniczenia liczby zezwoleń na podstawie art. 179 ust. 1
pkt 1.
2. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego jest obowiązany umożliwić
korzystanie przez podmioty wykonujące obsługę naziemną na rzecz innych
użytkowników oraz użytkowników wykonujących obsługę własnych rejsów
z urządzeń i przestrzeni lotniska na zasadach niepowodujących dyskryminacji
i nieograniczających możliwości uczciwej konkurencji.
3. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego lub inny podmiot dysponujący
elementami scentralizowanej infrastruktury zarządza nią w sposób umożliwiający
korzystanie z niej przez zarządzającego lotniskiem, agentów obsługi naziemnej oraz
użytkowników portu lotniczego.
4. Scentralizowaną infrastrukturę, o której mowa w ust. 3, udostępnia się
z uwzględnieniem:
1) obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych kryteriów;
2) zapotrzebowania na usługi obsługi naziemnej oraz zasobów pomieszczeń
i urządzeń;
3) zasady niedyskryminacji i konieczności zapewnienia warunków dla uczciwej
konkurencji.
5. W przypadku gdy złożoność, koszty lub wpływ na środowisko naturalne
scentralizowanej infrastruktury wykorzystywanej do świadczenia usług obsługi
naziemnej nie pozwalają na jej podział lub podwojenie, Prezes Urzędu może, w drodze
decyzji administracyjnej, zobowiązać podmioty świadczące usługi obsługi naziemnej
na rzecz osób trzecich oraz przewoźników lotniczych wykonujących własną obsługę
naziemną statków powietrznych, załóg, pasażerów i ładunku do korzystania ze
scentralizowanej infrastruktury należącej do zarządzającego portem lotniczym.
6. Zezwolenie na wykonywanie usług obsługi naziemnej statków powietrznych,
ładunków, pasażerów i ich bagażu uprawnia do świadczenia usług wykonywanych na określonym w nim lotnisku na rzecz przewoźników lotniczych i innych
użytkowników statków powietrznych.