1. Komisja może, z zastrzeżeniem ust. 2, cofnąć zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej albo ograniczyć zakres wykonywanej działalności maklerskiej, w przypadku gdy firma inwestycyjna:
1) narusza przepisy ustawy lub innych ustaw mających zastosowanie do działalności firmy inwestycyjnej, w tym zasad i trybu jej wykonywania, przepisy wydane na ich podstawie lub przepisy rozporządzenia 2019/2033, rozporządzenia 575/2013, rozporządzenia 596/2014, rozporządzenia 600/2014, rozporządzenia 1031/2010 lub inne bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej mające zastosowanie do działalności firmy inwestycyjnej;
2) nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
3) narusza interesy zleceniodawcy;
4) (uchylony)
5) przestała spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia, z zastrzeżeniem przepisu art. 95 ust. 10;
6) otrzymała zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających nieprawdę. 1a. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Komisja ograniczy zakres wykonywanej działalności maklerskiej, Komisja może również:
1) nakazać firmie inwestycyjnej zaprzestania działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości lub
2) zakazać, na czas określony, zawierania na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF transakcji mających za przedmiot określony instrument finansowy. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 lub 6, Komisja może również:
1) nałożyć na firmę inwestycyjną karę pieniężną do wysokości 21 312 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną w wysokości do 10 % prognozowanego przychodu w pierwszym roku działalności, określonego w przedłożonej Komisji informacji finansowej, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia 2017/1943, jeżeli przekracza ona 21 312 000 zł, albo
2) zastosować jedną z sankcji określonych w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną, o której mowa w pkt 1
– jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuściła się firma inwestycyjna. 2a. W przypadku gdy firma inwestycyjna jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy. 2b. Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub ust. 2a. 2c. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez firmę inwestycyjną w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1–3 lub 6, kara pieniężna, o której mowa w ust. 2 pkt 1 albo 2, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści. 2d. Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia w szczególności:
1) wagę naruszenia i czas jego trwania;
2) stopień przyczynienia się firmy inwestycyjnej do powstania naruszenia;
3) sytuację finansową firmy inwestycyjnej, na którą jest nakładana kara, w szczególności wartość jej przychodów ogółem;
4) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez firmę inwestycyjną, jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5) straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je ustalić;
6) stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań firmy inwestycyjnej;
7) gotowość firmy inwestycyjnej do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności naruszenia;
8) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności przez firmy inwestycyjne, popełnione przez firmę inwestycyjną, na którą jest nakładana kara. 3. Sankcje, o których mowa w ust. 1, 1a lub 2, Komisja może zastosować również wobec firmy inwestycyjnej powierzającej do wykonywania czynności wskazane w art. 79 ust. 2 agentowi firmy inwestycyjnej, który w związku z wykonywaniem czynności na rzecz tej firmy inwestycyjnej narusza przepisy prawa, zasady uczciwego obrotu lub interesy zleceniodawców. 4. W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, podmiot, który je utracił, nie może ponownie wystąpić z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na prowadzenie tej działalności przed upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego terminu. 5. W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego, Komisja może, od chwili wszczęcia postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiesić, na okres nie dłuższy niż miesiąc, możliwość wykonywania, w całości lub w części, działalności maklerskiej, informując o tym jednocześnie Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. 5a. W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może w decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej wskazać termin, w którym następuje zakończenie jej prowadzenia. 6. (uchylony) 7. (uchylony) 8. (uchylony) 9. Przepisy ust. 1–5a stosuje się odpowiednio w przypadku powzięcia przez Komisję informacji o naruszeniu przez dom maklerski prowadzący działalność maklerską na terytorium innego państwa członkowskiego przepisów regulujących prowadzenie działalności maklerskiej na terytorium tego państwa. W takim przypadku o zastosowaniu sankcji Komisja informuje właściwy organ nadzoru tego państwa członkowskiego. 9a. Sankcje, o których mowa w ust. 1–2c, Komisja może zastosować także wobec domu maklerskiego, który nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 110y ust. 1 i 3 lub w art. 110yb, lub wobec domu maklerskiego stosującego rozporządzenie 575/2013, który nie realizuje zaleceń lub nakazów, o których mowa w art. 138 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe. Przepisy ust. 2d–5a stosuje się. 10. Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o każdym przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej. 11. Komisja może zastosować sankcje, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku gdy firma inwestycyjna nie przedstawi nowego planu naprawy, o którym mowa w art. 110zk ust. 7, lub nie przedstawi nowego planu naprawy w terminie, o którym mowa w art. 110zk ust. 8. 12. W przypadku naruszenia przez firmę inwestycyjną obowiązków, o których mowa w art. 83b ust. 7–17, Komisja może zakazać tej firmie inwestycyjnej zawierania określonych umów, których przedmiotem są instrumenty finansowe.

Art. 167a. 1. W przypadku gdy inwestycyjna spółka holdingowa, o której mowa w art. 110a ust. 1 pkt 9a, finansowa spółka holdingowa, o której mowa w art. 110a ust. 1 pkt 5, finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, o której mowa w art. 110a ust. 1 pkt 6, lub holding mieszany, o którym mowa w art. 110a ust. 1 pkt 6c, naruszają przepisy ustawy, przepisy wydane na jej podstawie, przepisy prawa bankowego stosowane przez niektóre domy maklerskie, przepisy rozporządzenia 2019/2033 lub przepisy rozporządzenia 575/2013, Komisja może nakazać tym podmiotom usunięcie stwierdzonych naruszeń lub przyczyn tych naruszeń lub nałożyć na te podmioty karę pieniężną w wysokości do 10 % całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawo- zdaniu finansowym za rok obrotowy, a jeżeli ostatnie zbadane skonsolidowane sprawozdanie finansowe nie jest dostępne ‒ do wysokości 21 312 000 zł, uwzględniając w szczególności wagę naruszenia, uprzednie naruszenia przepisów oraz sytuację finansową tych podmiotów. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komisja może również nałożyć karę pieniężną do wysokości 21 312 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe naruszenie, uwzględniając w szczególności wagę naruszenia oraz czas jego trwania, przyczyny naruszenia oraz sytuację finansową osoby, na którą nakładana jest kara. 2a. (uchylony) 2b. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej przez inwestycyjną spółkę holdingową, o której mowa w art. 110a ust. 1 pkt 9a, finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 110a ust. 1 pkt 5, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 110a ust. 1 pkt 6, lub holding mieszany, o którym mowa w art. 110a ust. 1 pkt 6c, w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1, zamiast kary, o której mowa w ust. 1, Komisja może nałożyć karę pieniężną w wysokości do dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści lub unikniętej straty. Do ustalenia wysokości kary pieniężnej przepis ust. 1 stosuje się. 2c. Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy. 3. (uchylony) 4. (uchylony)

Art. 167aa. 1. W przypadku gdy agent firmy inwestycyjnej, wykonując czynności, o których mowa w art. 79 ust. 2, narusza przepisy ustawy lub innych ustaw mających zastosowanie do działalności agenta firmy inwestycyjnej, przepisy wydane na ich podstawie lub przepisy rozporządzenia 2019/2033, rozporządzenia 575/2013, rozporządzenia 596/2014, rozporządzenia 600/2014, rozporządzenia 1031/2010, lub inne bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej mające zastosowanie do działalności agenta firmy inwestycyjnej, wykonuje czynności powierzone mu na podstawie umowy zawartej z firmą inwestycyjną, bankiem państwowym prowadzącym działalność maklerską lub bankiem, o którym mowa w art. 70 ust. 2, niezgodnie z przepisami prawa, a także w przypadku gdy nie przestrzega zasad uczciwego obrotu lub narusza interesy zleceniodawcy firmy inwestycyjnej, banku państwowego prowadzącego działalność maklerską lub banku, o którym mowa w art. 70 ust. 2, których jest agentem, Komisja może:
1) w przypadku agenta firmy inwestycyjnej będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej – nałożyć karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł;
2) w przypadku agenta firmy inwestycyjnej będącego osobą fizyczną – nałożyć karę pieniężną do wysokości 500 000 zł;
3) nakazać agentowi firmy inwestycyjnej zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszenia i niepodejmowanie tych działań w przyszłości;
4) zakazać, na czas określony nie dłuższy niż 12 miesięcy, wykonywania czynności agenta firmy inwestycyjnej; w takim przypadku Komisja wskazuje zakres czynności podlegających zakazowi;
5) skreślić agenta firmy inwestycyjnej z rejestru, o którym mowa w art. 79 ust. 8. 2. Komisja, ustalając karę pieniężną, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględnia w szczególności:
1) wagę naruszenia i czas jego trwania;
2) stopień przyczynienia się agenta firmy inwestycyjnej do powstania naruszenia;
3) sytuację finansową agenta firmy inwestycyjnej, na którego jest nakładana kara, w szczególności wysokość jego całkowitych obrotów;
4) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez agenta firmy inwestycyjnej, jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5) straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z powstaniem naruszenia, jeżeli można je ustalić;
6) stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań agenta firmy inwestycyjnej;
7) gotowość agenta firmy inwestycyjnej do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności powstania naruszenia;
8) uprzednie naruszenie przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności przez agentów firm inwestycyjnych przez agenta firmy inwestycyjnej, na którego jest nakładana kara. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku powzięcia przez Komisję informacji o naruszeniu przez agenta firmy inwestycyjnej prowadzącego działalność na terytorium innego państwa członkowskiego przepisów regulujących prowadzenie działalności przez agentów firm inwestycyjnych na terytorium tego państwa. W takim przypadku o zastosowaniu sankcji Komisja informuje właściwy organ nadzoru państwa członkowskiego. 4. Podmiot, który został skreślony z rejestru agentów firm inwestycyjnych zgodnie z ust. 1 pkt 5, nie może ponownie być wpisany do tego rejestru przed upływem 10 lat od dnia skreślenia, a w przypadku gdy skreślenie nastąpiło w związku z popełnieniem przez agenta firmy inwestycyjnej przestępstwa – także przed zatarciem skazania za to przestępstwo. 5. Stroną postępowania w sprawie, o której mowa w ust. 1 pkt 5, jest agent firmy inwestycyjnej i firma inwestycyjna, bank państwowy prowadzący działalność maklerską lub bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, z którymi agent firmy inwestycyjnej pozostawał w stosunku umownym o wykonywanie czynności pośrednictwa w czasie gdy naruszył przepisy, o których mowa w ust. 1, wykonywał powierzone mu czynności wynikające z umowy zawartej z firmą inwestycyjną lub bankiem, o którym mowa w art. 70 ust. 2, niezgodnie z przepisami prawa, nie przestrzegał zasad uczciwego obrotu lub naruszył interesy zleceniodawcy firmy inwestycyjnej lub banku, o którym mowa w art. 70 ust. 2, których był agentem.

Art. 167b. (uchylony)

Art. 167ba. 1. W przypadku gdy zatwierdzony podmiot publikujący lub zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy posiadające zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, naruszają wymogi:
1) określone w art. 27f ust. 1–3 rozporządzenia 600/2014 wobec organu zarządzającego odpowiednio zatwierdzonego podmiotu publikującego i zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego,
2) organizacyjne, dotyczące zatwierdzonych podmiotów publikujących lub zatwierdzonych mechanizmów sprawozdawczych, określone odpowiednio w art. 27g ust. 1–5 i art. 27i ust. 1–4 rozporządzenia 600/2014
– Komisja może, w przypadku innym niż określony w art. 167c ust. 1, nakazać odpowiednio zatwierdzonemu podmiotowi publikującemu i zatwierdzonemu mechanizmowi sprawozdawczemu zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie takich działań w przyszłości lub nałożyć na zatwierdzony podmiot publikujący lub zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy posiadające zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, karę pieniężną w wysokości do 20 750 000 złotych albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, jeżeli przekracza ona 20 750 000 złotych. 2. Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, uwzględnia w szczególności:
1) wagę naruszenia i czas jego trwania;
2) stopień przyczynienia się zatwierdzonego podmiotu publikującego lub zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego posiadających zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, do powstania naruszenia;
3) sytuację finansową zatwierdzonego podmiotu publikującego lub zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego posiadających zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, na który jest nakładana kara, w szczególności wysokość całkowitych obrotów danego podmiotu;
4) kwotę korzyści osiągniętych lub strat unikniętych przez zatwierdzony podmiot publikujący lub zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy posiadające zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, jeżeli można ustalić kwotę tych korzyści lub strat;
5) straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je ustalić;
6) gotowość zatwierdzonego podmiotu publikującego lub zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego posiadających zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności naruszenia;
7) stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań zatwierdzonego podmiotu publikującego lub zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego posiadających zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014;
8) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących działalność zatwierdzonego podmiotu publikującego lub zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego posiadających zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, popełnione przez dany podmiot, na który jest nakładana kara. 3. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez zatwierdzony podmiot publikujący lub zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy posiadające zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1, kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści. 4. W przypadku gdy zatwierdzony podmiot publikujący lub zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy posiadające zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, są podmiotami dominującymi, które spo- rządzają skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotami zależnymi od podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód wykazany w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finan- sowym stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy. 5. Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy.

Art. 167c. 1. Komisja może zatwierdzonemu podmiotowi publikującemu lub zatwierdzonemu mechanizmowi sprawozdawczemu posiadającym zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, zawiesić zezwolenie na świadczenie usług w przypadkach określonych w art. 27e ust. 1 rozporządzenia 600/2014 do czasu zaprzestania działań skutkujących powstaniem naruszeń, jednak nie dłużej niż na okres 6 miesięcy. 2. W przypadku zawieszenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, na podstawie art. 27e ust. 1 lit. b–d rozporządzenia 600/2014, Komisja może jednocześnie nałożyć karę pieniężną w wysokości do 20 750 000 złotych albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 20 750 000 złotych, jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, jakich dopuścił się zatwierdzony podmiot publikujący lub zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy. 3. Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia w szczególności okoliczności, o których mowa w art. 167ba ust. 2. Przepisy art. 167ba ust. 3–5 stosuje się odpowiednio. 4. (uchylony) 5. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego.

Art. 167ca. 1. W przypadku cofnięcia przez Komisję zatwierdzonemu podmiotowi publikującemu lub zatwierdzonemu mechanizmowi sprawozdawczemu posiadającym zezwolenie Komisji, o którym mowa w art. 27c ust. 1 rozporządzenia 600/2014, zezwolenia na świadczenie usług na podstawie art. 27e ust. 1 lit. b–d rozporządzenia 600/2014 Komisja może jednocześnie nałożyć karę pieniężną w wysokości do 20 750 000 złotych albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 20 750 000 złotych, jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, jakich dopuścił się zatwierdzony podmiot publikujący lub zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy. 2. Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, uwzględnia w szczególności okoliczności, o których mowa w art. 167ba ust. 2. Przepisy art. 167ba ust. 3–5 stosuje się odpowiednio. 3. (uchylony) 4. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego.

Art. 167d. 1. W przypadku gdy firma inwestycyjna, świadcząc usługę pośrednictwa w zawieraniu umowy lokaty strukturyzowanej lub wykonując czynności odpowiadające działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5, w odniesieniu do lokat strukturyzowanych, narusza przepisy, o których mowa w art. 69h ust. 2, Komisja może:
1) nakazać firmie inwestycyjnej zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości lub nałożyć na firmę inwestycyjną karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 20 750 000 zł, albo – gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej w wyniku naruszenia – nałożyć na firmę inwestycyjną karę pieniężną do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści;
2) nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń lub nałożyć na te osoby, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł;
3) zawiesić w czynnościach członka zarządu firmy inwestycyjnej odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy;
4) nakazać odwołanie członka zarządu firmy inwestycyjnej odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie – w przypadku rażących i uporczywych naruszeń przepisów, o których mowa w art. 69h ust. 2. 2. W przypadku gdy firma inwestycyjna jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy. 3. Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub ust. 2. 4. Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, uwzględnia w szczególności okoliczności określone w art. 167 ust. 2d.

Art. 167e. W przypadku gdy pośrednik, o którym mowa w art. 68i ust. 1 pkt 1, lub podmiot mający siedzibę na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie, o którym mowa w art. 68i ust. 2, narusza przepisy działu IIIA, Komisja może nakazać, odpowiednio temu pośrednikowi albo temu podmiotowi, zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości albo nałożyć na tego pośrednika albo na ten podmiot karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.

Art. 167f. 1. Komisja może, z zastrzeżeniem ust. 3, cofnąć zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej albo ograniczyć zakres prowadzonej działalności maklerskiej, w przypadku gdy bank państwowy prowadzący działalność maklerską:
1) narusza przepisy ustawy lub innych ustaw mających zastosowanie do prowadzenia działalności maklerskiej, w tym zasad i trybu jej prowadzenia, przepisy wydane na ich podstawie lub bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej mające zastosowanie do prowadzenia działalności maklerskiej;
2) nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
3) narusza interesy zleceniodawcy;
4) przestał spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia;
5) otrzymał zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających nieprawdę. 2. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Komisja ograniczy zakres prowadzonej działalności maklerskiej, Komisja może również:
1) nakazać bankowi państwowemu prowadzącemu działalność maklerską zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości lub
2) zakazać, na czas określony, zawierania na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF transakcji mających za przedmiot określony instrument finansowy. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 lub 5, Komisja może również:
1) nałożyć na bank państwowy prowadzący działalność maklerską karę pieniężną do wysokości 21 312 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną w wysokości do 10 % prognozowanego przychodu w pierwszym roku działalności, określonego w przedłożonej Komisji informacji finansowej, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia 2017/1943, jeżeli przekracza ona 21 312 000 zł, albo
2) zastosować jedną z sankcji określonych w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną, o której mowa w pkt 1
– jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuścił się bank państwowy prowadzący działalność maklerską. 4. Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa w ust. 3 pkt 1. 5. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez bank państwowy prowadzący działalność maklerską w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1–3 lub 5, kara pieniężna, o której mowa w ust. 3 pkt 1 albo 2, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści. 6. Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 3, uwzględnia w szczególności:
1) wagę naruszenia i czas jego trwania;
2) stopień przyczynienia się banku państwowego prowadzącego działalność maklerską do powstania naruszenia;
3) sytuację banku państwowego prowadzącego działalność maklerską, na który jest nakładana kara, w szczególności wysokość jego całkowitych obrotów;
4) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez bank państwowy prowadzący działalność maklerską, jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5) straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je ustalić;
6) stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań banku państwowego prowadzącego działalność maklerską;
7) gotowość banku państwowego prowadzącego działalność maklerską do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności naruszenia;
8) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności przez banki prowadzące działalność maklerską, popełnione przez bank państwowy prowadzący działalność maklerską, na który jest nakładana kara. 7. Sankcje, o których mowa w ust. 1, 2 lub 3, Komisja może zastosować również wobec banku państwowego prowadzącego działalność maklerską, powierzającego do wykonywania czynności wskazane w art. 79 ust. 2 agentowi firmy inwestycyjnej, który w związku z wykonywaniem czynności na rzecz tego banku narusza przepisy prawa, zasady uczciwego obrotu lub interesy zleceniodawców. 8. W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, o którym mowa w art. 111a ust. 1, bank państwowy, który je utracił, nie może ponownie wystąpić z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na prowadzenie tej działalności przed upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego terminu. 9. W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego, Komisja może, od chwili wszczęcia postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiesić, na okres nie dłuższy niż miesiąc, możliwość prowadzenia, w całości lub w części, działalności maklerskiej. 10. W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może w decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej wskazać termin, w którym następuje zakończenie jej prowadzenia.