1. Wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1–5, udziela, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek instytucji finansowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze umowy. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
1) nazwę instytucji finansowej;
2) wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia;
3) informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji finansowej;
4) formy proponowanego zabezpieczenia. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić wsparcia po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a w przypadku wsparcia udzielanego bankowi – również Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. 5. Umowa o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, powinna określać w szczególności:
1) formę wsparcia;
2) wysokość wsparcia;
3) warunki wsparcia, w tym:
a) cele wykorzystania udzielonego wsparcia,
b) planowany rozwój akcji kredytowej, w przypadku gdy wsparcie udzielane jest bankowi krajowemu w związku z rozwojem tej akcji,
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 1692, 1725, 1747, 1768, 1964 i 2414 oraz z 2023 r. poz. 412.
c) ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy,
d) ograniczenia w zakresie polityki płacowej wobec członków organów instytucji finansowej oraz kadry kierowniczej;
4) formę zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia;
5) koszty ponoszone przez instytucję finansową związane z udzieleniem wsparcia, w tym wysokość opłaty prowizyjnej;
6) okres, na jaki udziela się wsparcia. 6. Komisja Nadzoru Finansowego wykonuje kontrolę nałożonych na instytucję finansową w umowie o udzielenie wsparcia warunków, w tym ograniczeń. 6a. Zasady wykonywania kontroli, w przypadku wsparcia udzielonego podmiotom, o których mowa w art. 2 pkt 2, określa umowa o udzielenie wsparcia. 7. Odmowa udzielenia wsparcia nie stanowi podstawy roszczeń instytucji finansowych oraz osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

Art. 15a. 1. Wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6, może udzielić, w imieniu Skarbu Państwa, minister właściwy do spraw finansów publicznych na polecenie Rady Ministrów. Wsparcie jest udzielane, o ile zostaną zabezpieczone środki na ten cel w budżecie państwa. 2. W celu udzielenia wsparcia, o którym mowa w ust. 1, Bankowy Fundusz Gwarancyjny składa wniosek do Rady Ministrów przed dniem wszczęcia przymusowej restrukturyzacji instytucji finansowej. Wniosek powinien zawierać w szczególności:
1) liczbę, wartość nominalną, nazwę skróconą i kod ISIN skarbowych papierów wartościowych mających być przedmiotem umowy odkupu;
2) proponowany termin, do którego powinna być zawarta umowa odkupu skarbowych papierów wartościowych z podmiotem w restrukturyzacji;
3) uzasadnienie zastosowania wsparcia w celu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, w szczególności wykazanie przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny, że bez wsparcia Skarbu Państwa nie jest w stanie spełnić wymogów związanych z przeprowadzeniem przymusowej restrukturyzacji. 3. Rada Ministrów rozpatruje wniosek niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni od dnia jego otrzymania. O podjętej decyzji Bankowy Fundusz Gwarancyjny jest informowany niezwłocznie. W przypadku konieczności notyfikacji wsparcia jako pomocy publicznej, z odpowiednim wnioskiem wystąpi Bankowy Fundusz Gwarancyjny. 4. Do udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6, stosuje się odpowiednio przepisy art. 15 ust. 4 i 5. Przepisu art. 3 ust. 3 nie stosuje się. 5. W przypadku udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6, różnica pomiędzy ceną odkupu równą wartości nominalnej odkupywanych skarbowych papierów wartościowych a ich ceną wynikającą z ostatniego kursu obowiązującego na rynku obrotu skarbowymi papierami wartościowym organizowanym przez ministra właściwego do spraw budżetu z dnia zawarcia umowy odkupu stanowi wydatek budżetu państwa i jest zaliczana do wydatków na pomoc publiczną. W przypadku gdy w dniu zawarcia umowy odkupu nie został ustalony kurs dla skarbowych papierów wartościowych będących przedmiotem odkupu, stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 1a ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych. Wydatki, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie są zaliczane do wydatków na obsługę długu Skarbu Państwa, o których mowa w art. 124 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. 6. Odmowa udzielenia wsparcia nie stanowi podstawy roszczeń Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, podmiotu w restrukturyzacji oraz podmiotów trzecich wobec Skarbu Państwa.