1. Nieważność prawomocnego postanowienia lub orzeczenia,
wydanego przez organ orzekający w sprawie o naruszenie dyscypliny finansów
publicznych, stwierdza Główna Komisja Orzekająca, jeżeli:
1) w wydaniu postanowienia lub orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona do
orzekania lub podlegająca wyłączeniu z przyczyn wskazanych w art. 83 ust. 1;
2) (uchylony)
3) orzeczono karę nieznaną ustawie;
4) skład orzekający był niewłaściwie obsadzony albo postanowienie lub orzeczenie
nie zostało podpisane przez któregokolwiek członka składu orzekającego
biorącego udział w jego wydaniu;
5) zachodzi sprzeczność w treści postanowienia lub orzeczenia uniemożliwiająca
jego wykonanie;
6) zachodziła w czasie orzekania jedna z okoliczności wyłączających orzekanie, o
których mowa w art. 78 ust. 1 pkt 3–6 i 8.
2. Główna Komisja Orzekająca stwierdza nieważność prawomocnego
postanowienia lub orzeczenia z urzędu lub na wniosek strony.