1. Jeżeli wnioskodawca ubiega się o prawo pomocy w postępowaniu o
uznanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim albo o stwierdzenie
wykonalności takiego orzeczenia lub ugody zawartej przed sądem innego państwa
członkowskiego lub dokumentu urzędowego sporządzonego w innym państwie
członkowskim, albo w postępowaniu egzekucyjnym lub wykonawczym, które jest
lub ma być prowadzone na podstawie takiego orzeczenia, ugody lub dokumentu, i
korzystał z prawa pomocy w innym państwie członkowskim, w którym prowadzone
było postępowanie zakończone wydaniem orzeczenia lub zawarciem ugody albo w
którym został sporządzony dokument, sąd może odmówić przyznania prawa pomocy
lub przyznać je w mniejszym zakresie tylko w razie istotnej zmiany sytuacji
majątkowej lub rodzinnej wnioskodawcy, która wystąpiła po przyznaniu mu prawa
pomocy w innym państwie członkowskim.
2. Sąd nie jest związany przyznaniem wnioskodawcy prawa pomocy w innym
państwie członkowskim wyłącznie na potrzeby postępowania, które ma być wszczęte
lub jest prowadzone w Rzeczypospolitej Polskiej.