1. Kto, wykonując działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
lub obrotu bronią lub amunicją albo w zakresie przewożenia i doręczania przesyłek
zawierających broń lub amunicję, przemieszcza, z innych państw członkowskich, na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa docelowego transakcji albo
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa początkowego transakcji, albo
z państwa członkowskiego początkowego transakcji przez terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa członkowskiego, strzelecką broń palną
lub amunicję bez wymaganej poświadczonej zgody przewozowej lub uprzedniej
zgody przewozowej albo dokonuje poświadczenia zgody przewozowej, nie posiadając
do tego uprawnień,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu, o którym mowa w ust. 1,
działając w imieniu lub interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
nieposiadającej osobowości prawnej.
3. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 i 2 działa nieumyślnie,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
roku.
4. W razie skazania za przestępstwo, o którym mowa w ust. 1–3, orzeka się
przepadek broni i amunicji pochodzących z przestępstwa, chociażby nie stanowiły one
własności sprawcy.