1. W celu zasilenia Funduszu Restrukturyzacji Przedsiębiorców w środki potrzebne na finansowanie kosztów i wydatków postępowania kompensacyjnego, o których mowa w art. 124 ust. 3 pkt 1 i 5, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa1) może zmienić przeznaczenie środków państwowych funduszy celowych, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji5), w kwocie do wysokości 540 000 000 złotych, bez konieczności zmiany planów finansowych tych funduszy i uzyskania zgód przewidzianych odrębnymi przepisami prawa. 2. Środki, o których mowa w ust. 1, podlegają w całości zwrotowi na państwowy fundusz celowy, z którego zostały przekazane, przy czym środki te oraz kwotę ich zwrotu ustala się w rocznym planie finansowym Funduszu Restrukturyzacji Przedsiębiorców. 3. Środki, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa1) przeznacza na cele określone w ustawie, w drodze decyzji, w której określa w szczególności:
1) wysokość kwoty zasilenia Funduszu Restrukturyzacji Przedsiębiorców;
2) przeznaczenie środków;
3) termin zwrotu środków na rachunek państwowego funduszu celowego, z którego środki te zostały pobrane. 4. Przepisy ust. 1 mają zastosowanie do dnia prawomocnego zakończenia lub umorzenia postępowania kompensacyjnego. 5. Skarbowi Państwa przysługują roszczenia wobec stoczni o zwrot poniesionych wydatków na pokrycie kosztów postępowania kompensacyjnego, z wyłączeniem kosztów poniesionych na ochronę praw pracowników. 6. Roszczenia, o których mowa w ust. 5, podlegają spłacie ze środków uzyskanych ze sprzedaży majątku stoczni – na zasadach określonych w ustawie. Rozdział 17 Umorzenie i zakończenie postępowania kompensacyjnego