Ustawa określa zasady, warunki oraz tryb sprzedaży składników majątku spółek: Stocznia Gdynia S.A. z siedzibą w Gdyni i Stocznia Szczecińska Nowa Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie, zwanych dalej „stoczniami”, zaspokojenia roszczeń wierzycieli stoczni i ochrony praw pracowników stoczni (kompensacja).
1. Kompensacja następuje w drodze postępowania wszczętego pod nadzorem ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa1) przez Prezesa Agencji Rozwoju Przemysłu S.A., realizowanego przez niezależnego zarządcę kompensacji, zwanego dalej „zarządcą kompensacji”. 2. Kompensacja obejmuje:
1) zobowiązania cywilnoprawne stoczni;
2) zobowiązania publicznoprawne stoczni;
3) majątek stoczni;
4) ochronę praw pracowników stoczni.
Postępowanie uregulowane ustawą, zwane dalej „postępowaniem kompensacyjnym”, należy prowadzić tak, aby ochrona praw pracowniczych była
1) Dział administracji rządowej – Skarb Państwa został zniesiony na podstawie art. 23 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. poz. 2260), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. zapewniona, roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone co najmniej w takim stopniu, w jakim byłoby to możliwe w przypadku ogłoszenia upadłości stoczni, oraz aby zależnie od wyników przetargu, składniki majątkowe stoczni służyły nadal prowadzeniu działalności gospodarczej.
W zakresie ochrony praw pracowników stoczni postępowanie kompensacyjne stanowi „inne podobne postępowanie”, o którym mowa w art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 2001/23/WE, z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz. Urz. UE L 82 z 22.03.2001, str. 16, Dz. Urz. WE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 4, str. 98).
1. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kompensacyjnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769). 2. Decyzje i postanowienia wydane w toku postępowania kompensacyjnego są natychmiast wykonalne. Rozdział 2 Podmioty postępowania kompensacyjnego
Organami właściwymi w sprawach kompensacji są: minister właściwy do spraw Skarbu Państwa1) oraz Prezes Zarządu Agencji Rozwoju Przemysłu S.A., zwany dalej „Prezesem Agencji”. Stroną w postępowaniu kompensacyjnym jest stocznia.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa1):
1) sprawuje nadzór nad wszczęciem i przebiegiem postępowania kompensacyjnego;
2) jest organem wyższego stopnia w stosunku do Prezesa Agencji;
3) powołuje obserwatora, zgodnie z procedurą opisaną w art. 10 ust. 1;
4) wykonuje inne zadania określone w ustawie.
1. Prezes Agencji jest organem pierwszej instancji w postępowaniu kompensacyjnym, stoi na straży jego praworządności oraz wykonuje inne zadania określone w ustawie, a w szczególności:
1) wszczyna postępowanie kompensacyjne;
2) ustanawia tymczasowego nadzorcę;
3) wydaje postanowienie w sprawie zatwierdzenia planu sprzedaży składników majątkowych stoczni;
4) wydaje decyzje w sprawie umorzenia i zakończenia postępowania kompensacyjnego. 2. Prezes Agencji wykonuje zadania określone w ustawie przy pomocy Agencji Rozwoju Przemysłu S.A., zwanej dalej „Agencją”.
1. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa1) powołuje, spośród kandydatów uzgodnionych z Komisją Europejską, obserwatora zwanego dalej „obserwatorem”. W przypadku konieczności zakończenia wykonywania zadań przez obserwatora z uzasadnionych powodów, w tym ze względu na powstały konflikt interesów, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa1) może dokonać zmiany obserwatora po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej. 2. Obserwator monitoruje przebieg postępowania kompensacyjnego, a w szczególności proces przygotowania i przeprowadzenia sprzedaży składników majątku w otwartym, przejrzystym, niedyskryminacyjnym, bezwarunkowym przetargu, przeprowadzonym z zachowaniem warunków uczciwej konkurencji. Obserwator może zatrudnić do swej pomocy ekspertów, jeżeli uzna to za konieczne lub wskazane do wypełnienia jego zadań, pod warunkiem, że wynagrodzenie oraz inne koszty poniesione w związku z tym przez niego są uzasadnione i uzgodnione z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa1). 3. Obserwatorem może być wyłącznie osoba, która posiada licencję syndyka, lub osoby, o których mowa w art. 25 ustawy z dnia 15 czerwca 2007 r. o licencji doradcy restrukturyzacyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1007). 4. Z tytułu udziału w postępowaniu kompensacyjnym obserwator otrzymuje wynagrodzenie miesięczne w wysokości określonej w przepisach art. 8 pkt 8 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2136), płatne w ciężar kosztów postępowania kompensacyjnego. 5. Obserwator podlega ograniczeniom i wymaganiom określonym dla osób, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 499). 6. Obserwator jest zobowiązany do przekazywania Komisji Europejskiej miesięcznych raportów z monitorowania postępowania kompensacyjnego. Kopie raportów obserwator przekazuje ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa1). Raporty sporządzane przez obserwatora zawierają w szczególności opis:
1) najistotniejszych czynności podjętych przez niego w wykonaniu jego zadań oraz najistotniejszych planowanych czynności;
2) problemów pojawiających się w związku z przeprowadzeniem procedury sprzedaży składników majątku stoczni;
3) procesu dokonywania podziału, wyceny i sprzedaży poszczególnych zespołów składników majątku stoczni, w tym informacje dotyczące procesu wyboru nabywców poszczególnych zespołów składników majątkowych stoczni. 7. W przypadku powzięcia wiadomości o przeszkodach w przeprowadzeniu procesu sprzedaży poszczególnych zespołów składników majątku stoczni, mogących uniemożliwić przeprowadzenie postępowania kompensacyjnego, obserwator informuje o nich niezwłocznie Komisję Europejską i powiadamia ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa1). 8. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa1) zapewnia obserwatorowi odpowiednie warunki do prawidłowego wykonywania jego zadań, dostarczając odpowiedniej pomocy i informacji. Obserwator ma dostęp do wszelkich dokumentów, ksiąg, personelu, pomieszczeń, zakładów, urządzeń technicznych stoczni oraz informacji, które są niezbędne do prawidłowego wykonywania jego zadań. 9. Organy administracji publicznej, zarząd stoczni, tymczasowy nadzorca oraz zarządca kompensacji obowiązane są udzielać obserwatorowi pomocy w wykonywaniu jego zadań.
1. Przedstawiciel pracowników, wyznaczony przez organizacje związków zawodowych działających w stoczni, monitoruje przebieg postępowania kompensacyjnego pod względem zapewnienia ochrony praw pracowników stoczni w sposób określony w ustawie. 2. W zakresie określonym w ust. 1, przedstawiciel pracowników ma prawo żądania informacji i prawo wglądu do dokumentów dotyczących postępowania kompensacyjnego, będących w dyspozycji stoczni, tymczasowego nadzorcy i zarządcy kompensacji, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji prawnie chronionych. 3. Obserwator przekazuje przedstawicielowi pracowników kopie raportów, o których mowa w art. 10 ust. 6, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji prawnie chronionych. Rozdział 3 Wszczęcie postępowania kompensacyjnego
1. Postępowanie kompensacyjne może być wszczęte w stosunku do stoczni w związku ze spełnieniem przesłanek określonych w art. 88 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. poz. 864/2) oraz gdy:
1) prawa osób trzecich ustanowione na majątku stoczni na zabezpieczenie ich wierzytelności przekraczają ponad połowę wartości księgowej aktywów netto w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, z późn. zm.2));
2) stocznia, z powodu utraty wiarygodności kredytowej, nie ma możliwości pozyskania zewnętrznego finansowania swojej bieżącej działalności lub inwestycji z innych źródeł niż z udzielonej stoczni pomocy publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 468). 2. Wniosek o wszczęcie postępowania kompensacyjnego składają w imieniu stoczni osoby uprawnione do reprezentacji stoczni samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami. Wniosek może zgłosić również każdy z wierzycieli stoczni albo organ lub podmiot, który udzielił stoczni pomocy publicznej o wartości
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 295 i 1598, z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 1218. przekraczającej 100 000 euro. Wniosek składa się w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy. 3. Wniosek o wszczęcie postępowania kompensacyjnego powinien zawierać:
1) wskazanie firmy i siedziby stoczni;
2) wskazanie reprezentantów stoczni i likwidatorów, jeżeli są ustanowieni;
3) oznaczenie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek stoczni;
4) uzasadnienie. 4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, należy dołączyć dotyczący stoczni aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. 5. Osoby składające w imieniu stoczni wniosek, o którym mowa w ust. 2, ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku w terminie określonym w ust. 2.
1. Jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania kompensacyjnego zgłaszają osoby uprawnione do reprezentacji stoczni, do wniosku powinny być dołączone:
1) wyciąg z księgi udziałów albo księgi akcyjnej;
2) sprawozdania finansowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości za lata obrotowe od 2004 r. do 2007 r. oraz sprawozdania o przychodach, kosztach i wyniku finansowym, sporządzone w ramach obowiązków statystycznych;
3) sprawozdania z działalności stoczni za poszczególne lata obrotowe od 2004 r. do 2007 r.;
4) bilans sporządzony dla celów postępowania kompensacyjnego, na dzień nie późniejszy niż 70 dni przed złożeniem wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 2;
5) aktualny wykaz środków trwałych, inwestycji długoterminowych oraz wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów o rachunkowości wraz z informacją o obciążeniach ustanowionych na tych środkach (inwestycjach);
6) informacja o wartości początkowej i dotychczasowym umorzeniu wartości składników majątkowych, o których mowa w pkt 5;
7) wstępna propozycja podziału składników majątkowych stoczni na zespoły tych składników przeznaczone do sprzedaży, sporządzona z uwzględnieniem zasad określonych w art. 76 ust. 5;
8) spis podmiotów zobowiązanych majątkowo wobec stoczni wraz z adresami, z podaniem wysokości długu każdego z nich, a także lista zabezpieczeń wierzytelności stoczni z tytułu tych zobowiązań;
9) spis wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich w podziale na kwotę wierzytelności głównej i odsetki, z podaniem terminów zapłaty, a także lista zabezpieczeń dokonanych przez wierzycieli publicznoprawnych na majątku stoczni wraz z datami ich ustanowienia;
10) spis wierzycieli wierzytelności cywilnoprawnych, z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich, w podziale na kwotę wierzytelności głównej i odsetki, z podaniem terminów zapłaty, a także lista zabezpieczeń dokonanych przez wierzycieli cywilnoprawnych na majątku stoczni wraz z datami ich ustanowienia;
11) spis wierzycieli wierzytelności spornych, z podaniem wierzytelności spornych co do wysokości w kwotach uznanych przez dłużnika;
12) wykaz zobowiązań pozabilansowych stoczni, z podaniem wysokości każdego z nich, według stanu bieżącego oraz lista zabezpieczeń tych zobowiązań;
13) informacja o liczbie pracowników zatrudnionych w stoczni, z podziałem na grupy zawodowe oraz z uwzględnieniem art. 114;
14) spis roszczeń pracowniczych niezaspokojonych do dnia złożenia wniosku;
15) oświadczenie o spłatach zobowiązań lub innych długów, dokonanych w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku;
16) informacja o postępowaniach dotyczących ustanowienia na majątku stoczni: hipotek, zastawów, zastawów rejestrowych i zastawów skarbowych oraz innych obciążeń podlegających wpisowi w księdze wieczystej lub w rejestrach, jak również o prowadzonych innych postępowaniach sądowych lub administracyjnych dotyczących majątku stoczni;
17) informacja o innych, niż określone w pkt 16, toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych oraz postępowaniach restrukturyzacyjnych prowadzonych na podstawie odrębnych ustaw;
18) kopie tytułów egzekucyjnych wystawionych wobec stoczni, w tym z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji. 2. Wszelkie wierzytelności i zobowiązania stoczni powinny być wykazane według najlepszej wiedzy zarządu stoczni według stanu na dzień najpóźniej na 7 dni przed złożeniem wniosku.
1. Jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania kompensacyjnego zgłasza wierzyciel, powinien on uprawdopodobnić swoją wierzytelność. 2. Jeżeli wniosek zgłasza podmiot, który udzielił stoczni pomocy publicznej, powinien on uprawdopodobnić wielkość udzielonej pomocy publicznej.
1. Wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania kompensacyjnego składający wniosek jest obowiązany złożyć oświadczenie na piśmie co do prawdziwości danych zawartych we wniosku oraz w załącznikach do wniosku. 2. W razie niezłożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji zwraca wniosek bez wzywania wnioskodawcy do jego uzupełnienia.
1. Jeżeli przy złożeniu wniosku nie spełniono wymagań określonych w art. 12 ust. 3 i 4 lub art. 13 i 14, Prezes Agencji wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem zwrotu wniosku. 2. Rozpatrzenie wniosku następuje w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia Prezesowi Agencji wraz z kompletem wymaganych dokumentów. 3. Wniosek złożony po terminie, o którym mowa w art. 12 ust. 2, pozostawia się bez rozpoznania.
1. W przypadku zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 12 ust. 1, przed dniem wejścia w życie ustawy i niezłożenia wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 2, przez osoby uprawnione do reprezentowania stoczni:
1) stocznia jest zobowiązana do przedłożenia Prezesowi Agencji informacji i dokumentów, o których mowa w art. 12 ust. 3 i 4 i art. 13, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia upływu terminu na złożenie wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 2;
2) Prezes Agencji wszczyna postępowanie kompensacyjne z urzędu, w terminie 7 dni od dnia upływu terminu na złożenie wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 2. 2. Niewykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stanowi przeszkody do wszczęcia postępowania kompensacyjnego z urzędu. 3. W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zarządu stoczni nie stosuje się przepisów art. 58 ust. 4. 4. Do osób składających w imieniu stoczni dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, stosuje się odpowiednio art. 15 ust. 1. Rozdział 4 Ochrona majątku stoczni
1. W dniu złożenia wniosku o wszczęcie postępowania kompensacyjnego albo w dniu wszczęcia postępowania kompensacyjnego z urzędu, Prezes Agencji ustanawia tymczasowego nadzorcę. 2. Do tymczasowego nadzorcy stosuje się odpowiednio przepisy art. 64–68, art. 69 ust. 2 i art. 73. 3. O ustanowieniu tymczasowego nadzorcy Prezes Agencji niezwłocznie zawiadamia: zarząd stoczni, ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa1) oraz zarządy działających w stoczni organizacji związków zawodowych. Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu poprzednim, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa1) ustanawia obserwatora.
1. Tymczasowy nadzorca niezwłocznie podejmuje czynności w zakresie:
1) szczegółowego opisu sytuacji ekonomicznej stoczni;
2) analizy przyczyn wystąpienia trudnej sytuacji ekonomicznej stoczni;
3) ustalenia składników majątkowych stoczni podlegających sprzedaży na zasadach określonych w ustawie – na podstawie wpisów w księgach stoczni oraz dokumentów bezspornych;
4) sporządzenia spisu istotnych składników majątkowych stoczni oraz oszacowania ich wartości w warunkach wymuszonej sprzedaży, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 76 ust. 5;
5) ustalenia działań mających na celu maksymalizację wpływów ze sprzedaży składników majątkowych stoczni, w tym proponowanego podziału majątku oraz jego wycenę;
6) ustalenia zakresu działalności gospodarczej, której prowadzenie w ramach przedsiębiorstwa stoczni jest niezbędne do czasu sprzedaży jej składników majątkowych, z uwzględnieniem ochrony wartości tego majątku, ochrony interesów wierzycieli stoczni i ochrony praw pracowniczych;
7) ustalenia koniecznych działań, mających na celu ochronę praw pracowniczych. 2. W ramach prowadzonego nadzoru tymczasowy nadzorca może w każdym czasie kontrolować czynności zarządu stoczni, a także przedsiębiorstwo stoczni. Może też sprawdzić, czy mienie stoczni jest dostatecznie zabezpieczone przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne.
1. Po ustanowieniu tymczasowego nadzorcy wszystkie organy stoczni zachowują swoje kompetencje, z tym że w przypadku dokonywania przez zarząd stoczni czynności, dla których wymagana jest uprzednia zgoda innych organów, wymagana jest także zgoda tymczasowego nadzorcy. Czynności stoczni przekraczające zakres zwykłego zarządu dokonane bez zgody tymczasowego nadzorcy są nieważne z mocy prawa. 2. Tymczasowy nadzorca nie może zezwolić na zawieranie umów o budowę nowych statków. 3. Po ustanowieniu tymczasowego nadzorcy zarząd stoczni zawiadamia tymczasowego nadzorcę o rachunkach bankowych stoczni, sejfach i skrytkach.
Tymczasowy nadzorca, pod nadzorem Prezesa Agencji, sporządza wstępny spis wierzycieli stoczni wraz z wykazem ich wierzytelności wobec stoczni powstałych przed dniem złożenia wniosku o wszczęcie postępowania kompensacyjnego i uznanych przez stocznię.
Tymczasowy nadzorca pełni swoje obowiązki do czasu ustanowienia zarządcy kompensacji przez wstępne zgromadzenie wierzycieli. Po doręczeniu uchwały zgromadzenia wierzycieli tymczasowy nadzorca przekazuje prowadzenie postępowania zarządcy kompensacji wraz ze zgromadzoną w toku wykonywanych czynności dokumentacją. Rozdział 5 Postępowanie kompensacyjne
1. Uwzględniając wniosek o wszczęcie postępowania kompensacyjnego albo działając z urzędu, Prezes Agencji wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania kompensacyjnego. 2. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji:
1) wskazuje firmę i siedzibę stoczni, której dotyczy postępowanie kompensacyjne;
2) zwołuje wstępne zgromadzenie wierzycieli;
3) wzywa wierzycieli stoczni do zgłoszenia wierzytelności w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż miesiąc od dnia obwieszczenia postanowienia;
4) wzywa osoby, którym przysługują prawa oraz prawa i roszczenia osobiste ciążące na nieruchomości należącej do stoczni, jeżeli nie zostały ujawnione przez wpis w księdze wieczystej, do ich zgłoszenia w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż miesiąc od dnia obwieszczenia postanowienia, pod rygorem utraty prawa powoływania się na nie w postępowaniu kompensacyjnym. 3. Wszczęcie postępowania kompensacyjnego skutkuje uznaniem stoczni za pracodawcę, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2025 r. poz. 433 i 620). 4. Postępowanie kompensacyjne wszczyna się w dniu wydania postanowienia o wszczęciu postępowania kompensacyjnego. 5. Postanowienie o wszczęciu postępowania kompensacyjnego Prezes Agencji podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości przez zamieszczenie ogłoszenia w prasie ogólnokrajowej i w prasie lokalnej oraz przez obwieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, ze skutkiem zwołania zgromadzenia wierzycieli, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, oraz ze skutkiem doręczenia wezwań, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, w dacie obwieszczenia. 6. Postanowienie o wszczęciu postępowania kompensacyjnego doręcza się tymczasowemu nadzorcy oraz osobie, która złożyła wniosek o wszczęcie postępowania kompensacyjnego. Postanowienie o wszczęciu postępowania kompensacyjnego doręcza się także ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa1), obserwatorowi i przedstawicielom pracowników, o których mowa w art. 11 ust. 1. 7. O wszczęciu postępowania kompensacyjnego powiadamia się właściwy urząd skarbowy i właściwy oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przy zastosowaniu środków bezpośredniego przekazu informacji, takich jak telefon, faks, poczta elektroniczna.
1. W postanowieniu o wszczęciu postępowania kompensacyjnego Prezes Agencji wskazuje termin, miejsce i przedmiot obrad wstępnego zgromadzenia wierzycieli. 2. Termin, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 7 dni od dnia obwieszczenia o wszczęciu postępowania kompensacyjnego. 3. Wstępne zgromadzenie wierzycieli podejmuje uchwały w sprawach:
1) ustanowienia rady wierzycieli i wyboru jej pierwszego składu;
2) uchwalenia regulaminu rady wierzycieli, określającego jej wewnętrzną organizację i sposób działania;
3) ustanowienia zarządcy kompensacji. 4. We wstępnym zgromadzeniu wierzycieli mają prawo uczestniczyć z prawem głosu wierzyciele, których wierzytelności zostały wykazane w spisie, o którym mowa w art. 21. Wierzyciele głosują sumą wierzytelności. 5. Obradom wstępnego zgromadzenia wierzycieli przewodniczy uczestniczący w zgromadzeniu wierzyciel reprezentujący najwyższą wierzytelność, spośród wierzytelności zabezpieczonych wykazanych w spisie, o którym mowa w art. 21. 6. Uchwały wstępnego zgromadzenia wierzycieli zapadają bez względu na liczbę obecnych, większością głosów wierzycieli mających przynajmniej jedną piątą część ogólnej sumy wierzytelności przypadających wierzycielom uprawnionym do uczestniczenia w tym zgromadzeniu. 7. Wstępne zgromadzenie wierzycieli nie ulega odroczeniu. 8. W toku postępowania kompensacyjnego zgromadzenie wierzycieli jest zwoływane przez Prezesa Agencji w przypadku zaistnienia takiej potrzeby. W zgromadzeniu wierzycieli zwołanym w toku postępowania uczestniczą z prawem głosu wszyscy wierzyciele, których wierzytelności zostały uznane.
1. Rada wierzycieli jest powoływana i odwoływana przez zgromadzenie wierzycieli i składa się z trzech członków oraz po jednym zastępcy każdego członka rady wierzycieli. 2. Członkowie rady wierzycieli i ich zastępcy powoływani są spośród wierzycieli stoczni uczestniczących w zgromadzeniu wierzycieli. 3. Wierzyciel może nie przyjąć obowiązków członka rady lub jego zastępcy. 4. Członkowie rady wierzycieli oraz ich zastępcy pełnią swoje obowiązki osobiście albo przez swoje organy. 5. Członek rady wierzycieli oraz jego zastępca może również działać przez pełnomocnika, a gdy członkiem rady wierzycieli jest organ administracji publicznej, także przez osobę wyznaczoną przez ten organ. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie z podpisem notarialnie poświadczonym. Pełnomocnictwo udzielone adwokatowi lub radcy prawnemu nie wymaga notarialnego poświadczenia podpisu. 6. Członkowi rady wierzycieli oraz jego zastępcy przysługuje prawo do zwrotu koniecznych wydatków związanych z jego udziałem w posiedzeniu rady wierzycieli. Zwrot wydatków wchodzi w skład kosztów postępowania. 7. Członek rady wierzycieli oraz zastępca członka rady wierzycieli odpowiada za szkodę wynikłą z nienależytego pełnienia obowiązków. 8. Za szkodę wyrządzoną nienależytym wykonaniem obowiązków przez pełnomocnika działającego w radzie wierzyciel odpowiada jak za działanie własne. 9. Członek rady wierzycieli lub zastępca członka rady wierzycieli może być odwołany w każdym czasie przez zgromadzenie wierzycieli zwołane przez Prezesa Agencji na wniosek każdego z wierzycieli, którego wierzytelności zostały uznane przez stocznię lub na wniosek zarządcy kompensacji.
1. Rada wierzycieli zapoznaje się ze sprawozdaniem tymczasowego nadzorcy z czynności podjętych przed wszczęciem postępowania kompensacyjnego. 2. W toku postępowania kompensacyjnego rada wierzycieli służy pomocą zarządcy kompensacji, opiniuje plan sprzedaży składników majątkowych stoczni, bada stan funduszów uzyskanych ze sprzedaży składników majątkowych stoczni oraz wyraża opinię w innych sprawach. 3. Badanie stanu kwot uzyskanych ze sprzedaży składników majątkowych stoczni rada wierzycieli może sprawować przez poszczególnych swoich członków lub ich zastępców, których do tego upoważni. 4. Rada wierzycieli może żądać od zarządcy kompensacji wyjaśnień oraz ma prawo wglądu do ksiąg i dokumentów dotyczących postępowania kompensacyjnego.
1. Rada wierzycieli wykonuje czynności przez podjęcie uchwał na posiedzeniach rady. Uchwały rady wierzycieli zapadają większością głosów. W posiedzeniach rady wierzycieli może uczestniczyć, bez prawa głosu, obserwator. 2. Posiedzenie rady wierzycieli zwołuje zarządca kompensacji, zawiadamiając jej członków oraz obserwatora o terminie i miejscu posiedzenia, osobiście lub listami poleconymi. Posiedzeniu rady wierzycieli przewodniczy zarządca kompensacji, bez prawa głosu. 3. Posiedzenie rady wierzycieli może zwołać również Prezes Agencji, który przewodniczy posiedzeniu, bez prawa głosu. 4. Z posiedzenia rady wierzycieli spisuje się protokół, który podpisują obecni. Odmowę i podanie przyczyn odmowy złożenia podpisu zaznacza się w protokole. 5. Przewodniczący rady wierzycieli niezwłocznie po posiedzeniu przesyła odpis protokołu Prezesowi Agencji, a także zarządcy kompensacji lub obserwatorowi, jeżeli nie byli obecni na posiedzeniu. Rozdział 6 Skutki wszczęcia postępowania kompensacyjnego
1. Z chwilą ustanowienia zarządcy kompensacji stocznia traci prawo zarządu oraz możliwość rozporządzania swoim majątkiem. Stocznia jest obowiązana wskazać i wydać zarządcy kompensacji cały swój majątek, a także umożliwić wgląd do wszystkich dokumentów dotyczących działalności stoczni, majątku, zatrudnienia oraz rozliczeń i korespondencji, a w szczególności do ksiąg rachunkowych i innych ewidencji prowadzonych dla celów podatkowych. Wykonanie tego obowiązku stocznia potwierdza w formie oświadczenia na piśmie, które składa Prezesowi Agencji. 2. Stocznia jest obowiązana udzielać Prezesowi Agencji i zarządcy kompensacji wszelkich potrzebnych wyjaśnień dotyczących swojego majątku. Na żądanie zarządcy kompensacji stocznia jest obowiązana udzielać mu wszelkich innych wyjaśnień, w szczególności dotyczących czynności podejmowanych przez organy stoczni po wszczęciu postępowania kompensacyjnego. 3. Sprzedaży na zasadach określonych w ustawie podlegają składniki majątkowe stoczni należące do stoczni w dniu wszczęcia postępowania kompensacyjnego oraz nabyte przez stocznię w czasie trwania postępowania kompensacyjnego, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. Sprzedaży, o której mowa w ust. 3, nie podlegają:
1) mienie, które jest wyłączone od egzekucji według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 i 1841 oraz z 2025 r. poz. 620, 1172, 1302 i 1518);
2) należące do stoczni akcje spółek publicznych w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96), nieobciążone zabezpieczeniem ustanowionym na rzecz osób trzecich, przy czym akcje te podlegają sprzedaży w trybie określonym w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, z późn. zm.3));
3) nieściągalne wierzytelności w rozumieniu przepisów o rachunkowości;
4) mienie przewłaszczone na zabezpieczenie roszczeń osób trzecich z tytułu udzielonych kredytów, pożyczek, poręczeń lub gwarancji;
5) mienie stoczni objęte postępowaniem sądowym lub administracyjnym, jeżeli zarządca kompensacji odmówił wstąpienia do postępowania sądowego lub administracyjnego, dotyczącego tego mienia lub gdy wystąpił z tego postępowania. 5. Środki pieniężne zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, tworzonego na podstawie przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, wraz z przypadającymi po wszczęciu postępowania kompensacyjnego kwotami pochodzącymi: ze zwrotu udzielonych pożyczek na cele mieszkaniowe, z odsetek bankowych od środków tego funduszu oraz z opłat pobieranych od korzystających z usług i świadczeń socjalnych, finansowanych z tego funduszu,
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1863 oraz z 2025 r. poz. 146, 820, 923, 1014, 1069, 1216 i 1556. organizowanych przez stocznię, nie są przeznaczone na zaspokojenie wierzycieli na zasadach określonych w ustawie. 6. Środkami, o których mowa w ust. 5, gospodaruje zarządca kompensacji, wydatkując zgromadzone na odrębnym rachunku bankowym funduszu środki zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. 7. Niewykorzystane środki, o których mowa w ust. 5, zwiększają Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
1. Zarządca kompensacji jest zobowiązany zakończyć podjęte przez tymczasowego nadzorcę czynności, o których mowa w art. 19 ust. 1, w terminie jednego miesiąca od dnia wszczęcia postępowania kompensacyjnego. 2. Jeżeli z jakichkolwiek przyczyn zarządca kompensacji nie może sporządzić spisu istotnych składników majątkowych stoczni oraz oszacowania ich wartości w warunkach wymuszonej sprzedaży w terminie, o którym mowa w ust. 1, składa w tym terminie Prezesowi Agencji pisemne sprawozdanie ogólne o stanie majątku stoczni i o możliwości zaspokojenia roszczeń wierzycieli. 3. Złożenie sprawozdania nie zwalnia zarządcy kompensacji od obowiązku sporządzenia dokumentów, o których mowa w ust. 2, gdy tylko będzie to możliwe.
1. Czynności prawne stoczni dotyczące mienia, wobec którego stocznia utraciła prawo zarządu, są nieważne z mocy prawa. 2. Na wniosek osoby trzeciej zarządca kompensacji dokonuje zwrotu na jej rzecz z majątku stoczni jej świadczenia wzajemnego, które osoba ta świadczyła w związku z dokonaniem przez nią ze stocznią czynności prawnej, o której mowa w ust. 1. Do zwrotu tego świadczenia stosuje się odpowiednio przepisy o nienależnym świadczeniu. 3. Zwrot świadczenia, o którym mowa w ust. 2, następuje, jeżeli czynność prawna została podjęta po wszczęciu postępowania kompensacyjnego i przed obwieszczeniem w Monitorze Sądowym i Gospodarczym postanowienia o wszczę- ciu postępowania kompensacyjnego. 4. Spełnienie świadczenia do rąk zarządu stoczni dokonane po obwieszczeniu postanowienia o wszczęciu postępowania kompensacyjnego w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nie zwalnia z obowiązku spełnienia świadczenia do rąk zarządcy kompensacji, chyba że równowartość świadczenia została przekazana przez stocznię zarządcy kompensacji.
Przepisy art. 30 stosuje się również do czynności, które podlegają ujawnieniu w księdze wieczystej i rejestrach, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
1. Po wszczęciu postępowania kompensacyjnego nie można obciążyć składników majątku stoczni hipoteką przymusową, hipoteką morską, hipoteką, prawem zastawu rejestrowego, zastawu skarbowego i zastawu ani dokonać wpisu w księdze wieczystej lub rejestrze dotyczącego tych składników celem zabezpieczenia wierzytelności, chociażby powstała ona przed wszczęciem postępowania kompensacyjnego. 2. Wpis w księdze wieczystej lub rejestrze dokonany z naruszeniem ust. 1 podlega wykreśleniu. Wykreślenie jest dokonywane na wniosek zarządcy kompensacji.
1. Po wszczęciu postępowania kompensacyjnego zmiana lub wygaśnięcie stosunku prawnego, którego stroną jest stocznia, są możliwe tylko według przepisów niniejszej ustawy, a czynność prawna dokonana z naruszeniem niniejszej ustawy jest bezskuteczna wobec majątku stoczni, nawet jeżeli umowa stron przewiduje inny skutek. 2. Jeżeli umowa ramowa, której jedną ze stron jest stocznia, zastrzega, że poszczególne umowy szczegółowe, których przedmiotem są terminowe operacje finansowe lub sprzedaż papierów wartościowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, będą zawierane w wykonaniu umowy ramowej oraz, że rozwiązanie umowy ramowej powoduje rozwiązanie wszystkich umów szczegółowych, zawartych w wykonaniu tej umowy, zarządcy kompensacji nie przysługuje uprawnienie do odstąpienia od umowy ramowej, w trybie określonym w art. 39. 3. Przez terminowe operacje finansowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się operacje, w których ustalono cenę, kurs, stopę procentową lub indeks – a w szczególności nabywanie walut, papierów wartościowych, złota lub innych metali szlachetnych, towarów lub praw, w tym umowy obliczone tylko na różnicę cen, opcje i prawa pochodne – zawarte na umówioną datę lub umówiony termin, w obrocie rynkowym. 4. Każda ze stron może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 2, z zachowaniem ustalonego w tej umowie sposobu rozliczenia stron na wypadek rozwiązania umowy. 5. Dopuszczalne jest potrącenie wierzytelności wynikającej z rozliczenia stron. 6. Do poszczególnych umów szczegółowych mających za przedmiot terminowe operacje finansowe lub sprzedaż papierów wartościowych ze zobowiązaniem do ich odkupu – nawet jeżeli nie zostały one zawarte w wykonaniu umowy ramowej, o której mowa w ust. 2 – nie stosuje się przepisów art. 39.
1. Zobowiązania pieniężne stoczni, których termin płatności świadczenia jeszcze nie nastąpił, stają się wymagalne z dniem wszczęcia postępowania kompensacyjnego. 2. Zobowiązania majątkowe niepieniężne zmieniają się z dniem wszczęcia postępowania kompensacyjnego na zobowiązania pieniężne i z tym dniem stają się płatne, chociażby termin ich wykonania jeszcze nie nastąpił.
1. Z majątku stoczni mogą być zaspokojone odsetki od wierzytelności, należne od stoczni, za okres do dnia wszczęcia postępowania kompensacyjnego. 2. Przepis ust. 1 nie dotyczy odsetek od wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, hipoteką przymusową, hipoteką morską, wpisem w rejestrze, zastawem, zastawem skarbowym albo zastawem rejestrowym. Odsetki te mogą być zaspokojone tylko ze środków uzyskanych ze sprzedaży przedmiotu zabezpieczenia.
1. Potrącenie wierzytelności stoczni z wierzytelnością jej wierzyciela, zwane dalej „potrąceniem”, jest dopuszczalne, jeżeli obie wierzytelności istniały w dniu wszczęcia postępowania kompensacyjnego, chociażby termin wymagalności jednej z nich jeszcze nie nastąpił. 2. Do potrącenia przedstawia się całkowitą sumę wierzytelności stoczni, a wierzytelność wierzyciela tylko w wysokości wierzytelności głównej wraz z odsetkami naliczonymi do dnia wszczęcia postępowania kompensacyjnego. 3. Jeżeli termin płatności nieoprocentowanego długu stoczni w dniu wszczęcia postępowania kompensacyjnego nie nastąpił, do potrącenia przyjmuje się sumę należności zmniejszoną o odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż sześć procent, za czas od dnia wszczęcia postępowania kompensacyjnego do dnia płatności i nie więcej niż za okres dwóch lat.
1. Potrącenie nie jest dopuszczalne, jeżeli dłużnik stoczni nabył wierzytelność w drodze przelewu lub indosu po wszczęciu postępowania kompensacyjnego albo nabył ją w ciągu ostatnich trzech miesięcy przed dniem wszczęcia postępowania kompensacyjnego. 2. Potrącenie jest dopuszczalne, jeżeli nabywca stał się wierzycielem stoczni wskutek spłacenia jego długu, za który odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, i jeżeli nabywca przyjął odpowiedzialność za dług stoczni nie później niż na rok przed dniem wszczęcia postępowania kompensacyjnego. 3. Potrącenie nie jest dopuszczalne, jeżeli wierzyciel stał się dłużnikiem stoczni po dniu wszczęcia postępowania kompensacyjnego. 4. Wierzyciel, który chce skorzystać z możliwości potrącenia, składa o tym oświadczenie nie później niż przy zgłoszeniu wierzytelności.
Roszczenie wynikające z umowy zawartej w wyniku przyjęcia oferty złożonej przez stocznię może być przez wierzyciela dochodzone w postępowaniu kompensacyjnym tylko wtedy, gdy oświadczenie o przyjęciu oferty zostało złożone stoczni przed dniem wszczęcia postępowania kompensacyjnego.
1. Jeżeli w dniu wszczęcia postępowania kompensacyjnego zobowiązania z umowy wzajemnej nie zostały wykonane w całości lub w części, zarządca kompensacji może wykonać zobowiązanie stoczni i zażądać od drugiej strony spełnienia świadczenia wzajemnego albo od umowy odstąpić. 2. Na żądanie drugiej strony, złożone w formie pisemnej z datą pewną, zarządca kompensacji, w terminie dwóch miesięcy, oświadcza na piśmie, czy od umowy odstępuje, czy też żąda jej wykonania. Niezłożenie w tym terminie oświadczenia przez zarządcę kompensacji uważa się za odstąpienie od umowy. 3. Druga strona, która ma obowiązek spełnić świadczenie na rzecz stoczni wcześniej, może wstrzymać się ze spełnieniem świadczenia, do czasu spełnienia lub zabezpieczenia świadczenia wzajemnego.
Jeżeli zarządca kompensacji odstępuje od umowy, druga strona nie ma prawa do zwrotu spełnionego świadczenia, chociażby świadczenie to znajdowało się w majątku stoczni. Strona, której nie przysługuje prawo do zwrotu spełnionego świadczenia, może dochodzić należności z tytułu wykonania zobowiązania i poniesionych strat.
1. Sprzedawca może żądać zwrotu rzeczy ruchomej – także papierów wartościowych – wysłanej stoczni bez otrzymania ceny, jeżeli rzecz ta nie została objęta przed wszczęciem postępowania kompensacyjnego przez stocznię lub przez osobę upoważnioną przez stocznię do rozporządzania rzeczą. Prawo żądania zwrotu służy także komisantowi, który wysłał rzecz stoczni. 2. Sprzedawca lub komisant, któremu rzecz została zwrócona, zwraca koszty, które zostały poniesione lub mają być poniesione, oraz otrzymane zaliczki. 3. Zarządca kompensacji może jednak rzecz, o której mowa w ust. 1, zatrzymać, jeżeli zapłaci należną od stoczni cenę i koszty. Prawo to przysługuje zarządcy kompensacji w terminie miesiąca od dnia żądania zwrotu.
1. Zastrzeżone w umowie sprzedaży na rzecz sprzedawcy prawo własności nie wygasa z powodu wszczęcia postępowania kompensacyjnego, jeżeli jest skuteczne wobec jego wierzycieli według przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 i 1508). 2. Zastrzeżenie w umowie przeniesienia prawa własności na rzecz sprzedawcy oraz umowa przeniesienia własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa, zawarte w celu zabezpieczenia wierzytelności, są skuteczne tylko w przypadku, gdy umowa została zawarta przed wszczęciem postępowania kompensacyjnego w formie pisemnej z datą pewną.
1. Zawarte przez stocznię umowy zlecenia lub komisu, w których stocznia była dającym zlecenie lub komitentem, a także umowy o zarządzanie papierami wartościowymi stoczni wygasają z dniem wszczęcia postępowania kompensacyjnego. Wierzytelność z tytułu poniesionej wskutek tego straty może być dochodzona. 2. Od zawartych przez stocznię umów zlecenia lub komisu, w których stocznia była przyjmującym zlecenie lub komisantem, można odstąpić z dniem wszczęcia postępowania kompensacyjnego bez odszkodowania.
1. Umowa agencyjna, której stroną jest stocznia, wygasa z dniem wszczęcia postępowania kompensacyjnego. 2. Agent, któremu stocznia dała zlecenie, ma prawo dochodzić swojej wierzytelności powstałej z tytułu straty poniesionej wskutek wygaśnięcia umowy.
1. Po wszczęciu postępowania kompensacyjnego, umowa użyczenia, której stroną jest stocznia, ulega rozwiązaniu na żądanie jednej ze stron, jeżeli rzecz już została wydana. 2. Jeżeli rzecz nie była jeszcze wydana, umowa, o której mowa w ust. 1, wygasa.
Pobranie z góry przez stocznię przed wszczęciem postępowania kompensacyjnego czynszu najmu rzeczy ruchomej za czas dłuższy niż sześć miesięcy, licząc od dnia wszczęcia postępowania kompensacyjnego, nie zwalnia najemcy od obowiązku zapłaty czynszu do rąk zarządcy kompensacji.
1. Umowa najmu lub dzierżawy nieruchomości stoczni wiąże strony, jeżeli przedmiot umowy przed wszczęciem postępowania kompensacyjnego został wydany najemcy lub dzierżawcy. 2. Pobranie z góry przez stocznię przed wszczęciem postępowania kompensacyjnego czynszu najmu za czas dłuższy niż trzy miesiące, a czynszu dzierżawy za czas dłuższy niż sześć miesięcy, licząc w obu przypadkach od dnia wszczęcia postępowania kompensacyjnego, jak również rozporządzanie tym czynszem, nie zwalnia najemcy lub dzierżawcy od obowiązku zapłaty czynszu do rąk zarządcy kompensacji.
Sprzedaż przez zarządcę kompensacji w toku postępowania kompensacyjnego nieruchomości stoczni wywołuje takie same skutki w stosunku do umowy najmu lub dzierżawy, jak sprzedaż w postępowaniu egzekucyjnym.
1. Zarządca kompensacji może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy nieruchomości stoczni z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia także wtedy, gdy wypowiedzenie tej umowy przez stocznię nie było dopuszczalne. Zarządca kompensacji wypowiada taką umowę, jeżeli trwanie umowy utrudnia sprzedaż składników majątkowych stoczni albo gdy czynsz najmu lub dzierżawy odbiega od przeciętnych czynszów za najem lub dzierżawę nie- ruchomości tego samego rodzaju. 2. Druga strona umowy, o której mowa w ust. 1, może dochodzić odszkodowania z tytułu jej rozwiązania przed terminem przewidzianym w umowie, zgłaszając te wierzytelności zarządcy kompensacji.
Pokazano 50 z 140 artykułów.
Kolejne części aktu będą dogrywane w miarę pracy.