Postanowienie SN z 14 listopada 2013, sygn. IV CZ 90/13
Data orzeczenia
14 listopada 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Irena Gromska-Szuster
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Iwona Koper
w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej w W.
przy uczestnictwie A. M. R.
przy udziale "M. POLSKA" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
o wpis do działu III księgi wieczystej Kw […],
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 listopada 2013 r.,
zażalenia "M. POLSKA" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
na postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 5 czerwca 2013 r.,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
2
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację
wniesioną przez „M. Polska”- Spółkę z o.o. Apelacja ta została wniesiona od
postanowienia o wpisie z dnia 12 lutego 2013 r. prawa dzierżawy na rzecz „E.” S.A.
na podstawie umowy dzierżawy z dnia 21 marca 2008 r. i z dwóch aneksów do tej
umowy.
Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, zgodnie z którym
skarżący nie miał uprawnienia do wniesienia środka odwoławczego w toczącym się
postępowaniu wieczystoksięgowym, ponieważ środek taki może wnieść tylko
uczestnik takiego postępowania określony w art. 6261
§ 2 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 5 czerwca 2013 r. skarżący
zarzucił naruszenie następujących przepisów: art. 373 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 13
§ 2 k.p.c. i w zw. z art. 6261
§ 2 k.p.c.; art. 6261
§ 2 k.p.c.; at. 6288
§ 2 k.p.c. w zw.
z art. 6266
§ 1 k.p.c. i art. 29 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych
i hipotece (Dz. U. z 2001 r., nr 124, poz. 1361 ze zm.; cyt. dalej jako „u.k.w.i.h.”);
art. 6266
§ 1 k.p.c. i art. 29 u.k.w.i.h.; art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia
jako nieuzasadnionego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
We wniesionej apelacji skarżący stara się podważyć wpis prawa dzierżawy
ujawniony w dziale III księgi wieczystej nr […] na rzecz innego dzierżawcy,
obciążającego tę samą nieruchomość gruntową, stanowiącą własność m.in. A. R.
Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że apelację od wpisu w księdze
wieczystej może złożyć skutecznie tylko taki podmiot, który może
być uczestnikiem postępowania wieczystoksięgowego. Krąg uczestników
postępowania wieczystoksięgowego określa art. 6261
§ 2 k.p.c. Skarżący nie
należy do żadnej grupy wymienionych w tym przepisów uczestników.
Nie może wywodzić swojej legitymacji do uczestniczenia w postępowaniu
wieczystoksięgowym m.in. z tego, że - jak wywodzi w zażaleniu - kwestionowanym
wpisem „zostało obciążone (ograniczone)” jego prawo do korzystania
z nieruchomości gruntowej. Jeżeli do księgi wieczystej w dziale III wpisano prawo
dzierżawy służące także innemu jeszcze dzierżawcy i odnosi się do tej samej
3
w całości nieruchomości jak prawo dzierżawy skarżącego, to należy przyjąć,
że w tej sytuacji doszło do obciążania (w wyniku kwestionowanego wpisu) prawa
własności właściciela gruntu. Stan ewentualnej kolizji w zakresie wykonywania
istniejących praw dzierżawy nie oznacza „obciążenia prawa” (podmiotowego)
w rozumieniu art. 6261
§ 2 k.p.c. niezależnie od konsekwencji prawnych takiej
sytuacji prawnej, bliżej opisanych w uzasadnieniu wniesionego zażalenia (pkt 4-10).
Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wszystkie formalne
wymagania przewidziane w art. 328 § 2 k.p.c. i może być poddane kontroli
w postępowaniu zażaleniowym. Trafna jest też uwaga Sąd Okręgowego,
że zarzuty dotyczące nieistnienia prawa dzierżawy innego dzierżawcy, objętego
kwestionowanym wpisem, znajdują się poza zasięgiem kognicji sądu
w postępowaniu wieczystoksięgowym (art. 6268
§ 1 k.p.c.). W apelacji skarżącego
powoływano się bowiem na to, że „prawo dzierżawy” wpisane przez Sąd Rejonowy
(wpis z dnia 12 lutego 2013 r.) nie istnieje (s. 2 apelacji, s. 93 v akt sprawy - IV
CA …/13).
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie
jako nieuzasadnione (art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.).
jw