sygn. III CSK 257/13 11 lipca 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 11 lipca 2014, sygn. III CSK 257/13

Data orzeczenia 11 lipca 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Dariusz Zawistowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt III CSK 257/13
POSTANOWIENIE
Dnia 11 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Barbara Myszka
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa -Prokuratora Okręgowego w N. przy
uczestnictwie J. P.-B. i M. P.-B.
o wpis hipoteki przymusowej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 lipca 2014 r.,
skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w N.
z dnia 13 marca 2013 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi
Okręgowemu w N. do ponownego rozpoznania oraz
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
2
UZASADNIENIE
Skarb Państwa – Prokurator Okręgowy w N. złożył wniosek o wpis hipoteki
przymusowej na podstawie postanowienia prokuratora z dnia 27 marca 2012 r. o
dokonaniu zabezpieczenia majątkowego na podstawie art. 291 k.p.k. na mieniu
podejrzanego uczestnika postępowania w związku z grożącą temu podejrzanemu
karą grzywny i powstaniem obowiązku naprawienia szkody. Wniosek ten dotyczył
wpisu do księgi wieczystej …229/018 i obejmował udział we współwłasności
nieruchomości, który wchodził do majątku wspólnego podejrzanego i jego żony.
Sąd Rejonowy oddalił wniosek, ponieważ – jak wskazał – postanowienie
o zabezpieczeniu niepodlegające wykonaniu w drodze egzekucji powinno być
zaopatrzone w wzmiankę o wykonalności, nadaną przez sąd rejonowy (art. 743 § 2
k.p.c.). Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawcy jako nieuzasadnioną.
Wskazał w niej także inne przyczyny, które nie mogły prowadzić do uwzględnienia
wniosku i dokonania wpisu hipoteki. Chodzi o objęcie treścią postanowienia
prokuratora z dnia 27 marca 2012 r. jedynie mienia podejrzanego, a przedmiotem
obciążenia hipotecznego miało być – zgodnie z wnioskiem – także mienie żony
podejrzanego. W treści tego postanowienia nie wskazano w sposób wystarczający
wysokości hipoteki stanowiącej sumę zabezpieczenia (art. 1101
ustawy z dnia
6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, Dz.U. z 2001 r., nr 126, poz. 136
ze zm., cyt. dalej jako „u.k.w.h.”). W uzasadnieniu postanowienia Sądu
Okręgowego znalazł się szerszy wywód prawny poświęcony ustaleniu wzajemnej
relacji przepisów k.p.k., regulujących sposób ustanawiania zabezpieczeń
majątkowych w postępowaniu karnym (w związku z grożącą podejrzanemu karą
grzywny lub obowiązkiem uiszczenia odszkodowania), do przepisów k.k.w.,
przepisów art. 7431
k.p.c. i art. 743 k.p.c. oraz przepisów o ustanowieniu hipoteki
przymusowej przez sąd wieczystoksięgowy.
W skardze kasacyjnej prokuratora zarzucano naruszenie art. 7431
§ 1 k.p.c.,
art. 743 § 2 k.p.c. w zw. z art. 110 u.k.w.h. i art. 1101
u.k.w.h. Skarżący wnosił
o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej
instancji do ponownego rozpoznania.
3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 291 § 1 k.p.k. przewidziano możliwość ustanowienia z urzędu
zabezpieczenia wykonania orzeczenia sądu karnego na mieniu oskarżonego
w przypadku popełnienia przez niego przestępstwa, za które można orzec m.in.
grzywnę. W razie popełnienia niektórych typów przestępstw możliwe jest także
zabezpieczenie roszczeń o naprawienie szkody (art. 291 § 2 k.p.k.).
W postępowaniu przygotowawczym takie postanowienie wydaje prokurator
i określa w nim zakres i sposób zabezpieczenia (art. 293 § 1 k.p.k.).
Zabezpieczenie następuje w sposób wskazany w przepisach k.p.c. (art. 292 § 1
k.p.k.), a w art. 110 pkt 2 u.k.w.h. przewidziano, że hipoteka przymusowa może być
ustanowiona także na podstawie postanowienia prokuratora. Nie ma wątpliwości,
że chodzi tu także o postanowienie prokuratora o zabezpieczeniu majątkowym,
wydane na podstawie art. 293 § 1 k.p.k.
W literaturze karno-procesowej przyjmuje się, że formuła prawna „na mieniu
oskarżonego” upoważnia również dla dokonania zabezpieczenia mienia, wobec
którego prawo (własności) przysługuje oskarżonemu tylko w części lub łącznie
z innymi osobami (np. z małżonkiem podejrzanego). W przepisach art. 28 § 1 k.k.w.
w zw. z art. 25 § 2 k.k.w. wyjaśniono, kiedy dopuszczalne jest zabezpieczenie na
majątku wspólnym grożącej jednemu z małżonków grzywny (m.in. w razie
niemożności dokonania zabezpieczenia na majątku osobistym skazanego).
Zabezpieczenie roszczeń o naprawienie szkody w postępowaniu karnym, a więc
w istocie roszczeń o charakterze cywilno-prawnym, może nastąpić zgodnie
z przepisami k.p.c. i k.c. Postanowienie prokuratora o zabezpieczeniu należy
doręczyć stronom (art. 100 k.p.k.).
Nie można podzielić stanowiska Sądu Okręgowego, że wpis hipoteki
przymusowej może nastąpić wyłącznie w sytuacji, w której dokument stanowiący
podstawę wpisu obejmuje oboje małżonków. Oznacza to wymaganie ujawniania
w treści postanowienia prokuratora o zabezpieczeniu majątkowym (art. 291 § 1 i §
2 k.p.k.), także małżonka podejrzanego jako współwłaściciela łącznego
nieruchomości lub współuprawnionego w odniesieniu do innych elementów
majątkowych, mogących stanowić przedmiot obciążenia hipoteką przymusową
4
(art. 110 u.k.w. i h.). Tymczasem skarżący trafnie podnosi, że wydanie
postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym na podstawie art. 291 § 1 i § 2 k.p.k.
i obciążeniu nieruchomości wspólnej podejrzanego i jego małżonka (w danej
sprawie – udziału w nieruchomości wchodzącego do majątku wspólnego
małżonków), to czynności należące do fazy postępowania zabezpieczającego.
Czym innym jest już natomiast samo postępowanie egzekucyjne, gdy istniały
podstawy do jego wszczęcia i przeprowadzenia (np. ostatecznie doszło do
skazania podejrzanego i orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody
w postępowaniu karnym; art. 294 k.p.k.). Faza postępowania egzekucyjnego
uruchamiać bowiem może odpowiednie instrumenty ochrony prawnej,
przysługujące małżonkowi osoby podejrzanej, a następnie skazanej wyrokiem
karnym (np. przewidziane w art. 7431
k.p.c.). W toku postępowania
zabezpieczającego, wywołanego wydaniem postanowienia prokuratora
o zabezpieczeniu majątkowym i zakończonego odpowiednim wpisem hipoteki
przymusowej, obejmującej elementy majątku wspólnego, ujawnia się przede
wszystkim interes prawny beneficjentów zabezpieczenia (Skarbu Państwa i osób
poszkodowanych w wyniku przestępstwa), co usprawiedliwia tymczasową
ingerencję w mienie małżonka podejrzanego.
2. W postępowaniu zabezpieczającym wywołanym wydaniem postanowienia
prokuratora o zabezpieczeniu majątkowym (art. 291 § 1 i § 2 k.p.k.) będzie miał
zastosowanie art. 743 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela
stanowisko Sądu Najwyższego przedstawione w uzasadnieniu postanowienia
z dnia 12 lutego 2014 r., IV CSK 275/13 (nie publ.), że skoro art. 25 k.k.w. nie
odnosi się do kwestii wykonania postanowienia prokuratora o zabezpieczeniu
w zakresie obciążania nieruchomości podejrzanego hipoteką przymusową, to
w tym zakresie należy stosować odpowiednio przepisy k.p.k. o zabezpieczeniu
majątkowym (art. 1 § 2 k.k.w.). Przepisy art. 292 § 1 k.p.k. i art. 293 § 1 k.p.k.
odsyłają natomiast wprost do przepisów k.p.c. o zabezpieczeniu, w tym też – do art.
743 § 2 k.p.c. Wykładnia tego przepisu, uwzględniająca cel i funkcję zabezpieczeń
majątkowych stosowanych przez prokuratora w postępowaniu przygotowawczym,
prowadzi do wniosku, ze wzmianka o wykonalności prokuratorskiego postanowienia
o zabezpieczeniu może pochodzić od prokuratora, który wydał postanowienie
5
(art. 743 § 2 k.p.c.). Nie można zatem podzielić stanowiska Sądu Okręgowego
o konieczności zamieszczenia wspomnianej wzmianki przez sąd.
Treść postanowienia prokuratora z dnia 27 września 2012 r. może prowadzić
do wniosku, że spełnione zostało wymaganie przewidziane w art. 743 § 2 k.p.c.,
ponieważ zawarto w niej osobne i podpisane przez prokuratora stwierdzenie, iż
„postanowienie powyższe jest natychmiast wykonalne” (art. 462 k.p.k.; k. 30-33 akt
sprawy). O wykonalności tej przesądza brak możliwości zaskarżenia takiego
postanowienia (por. art. 465 § 1 k.p.k.).
3. Przewidziane w art. 1101
u.kw.h. określenie „suma nie wyższa niż
wynikająca z treści dokumentu stanowiącego podstawę wpisu” odnosi się także do
postanowienia prokuratora (art. 110 pkt 2 uk.w.h.). Poddanie takiej sumy
zabezpieczenia stanowi niezbędny warunek wpisu hipoteki przymusowej. W pkt I
postanowienia wskazano rozmiar grzywny grożącej podejrzanemu (20 000 zł),
a także wysokość roszczenia o naprawienie szkody (765.031,17 zł). Elementy
wskazujące na sumę zabezpieczenia hipotecznego podano także w treści wniosku
o wpis hipoteki (s. 2 wniosku, pkt 8). Stanowisko Sądu Okręgowego, że takie
elementy nie mogą być uznane za wystarczające dla określenia „sumy
zabezpieczenia”, skoro w danej sprawie chodzi o zabezpieczenie należności
przyszłych (przyszłej kary grzywny i przyszłych roszczeń o naprawienie szkody),
oznacza z pewnością zbyt daleko idący rygoryzm w zakresie interpretacji art. 1101
u.k.w. i h. Bardziej liberalne i trafne w tym względzie stanowisko wyrażone zostało
(w zakresie grożącej podejrzanemu kary grzywny) w powołanym już postanowieniu
Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2014 r., IV CSK 275/13 (nie publ.).
Z przedstawionych względów w postanowieniu Sądu Okręgowego doszło do
naruszenia art. 743 § 2 k.p.c. i art. 1101
u.k.w.h., co uzasadnia uchylenie
zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego
rozpoznania (art. 39815
k.p.c.). Należy też zauważyć, że przepis art. 7431
§ 1 k.p.c.
może mieć zastosowanie dopiero w postępowaniu egzekucyjnym, a nie
w postępowaniu dotyczącym wykonania postanowienia o zabezpieczeniu. To trafne
spostrzeżenie Sądu Okręgowego bezpodstawnie jednak zostało wykorzystane jako
argument mający przemawiać za tym, że zabezpieczenie poprzez wpis hipoteki na
6
majątku wspólnym małżonków powinno być dokonane na podstawie postanowienia
prokuratora, które obejmowałoby swą treścią wskazanie, iż następuje ono na
majątku wspólnym małżonków.