sygn. IV CNP 53/14 11 marca 2015 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 11 marca 2015, sygn. IV CNP 53/14

Data orzeczenia 11 marca 2015
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Krzysztof Strzelczyk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt IV CNP 53/14
POSTANOWIENIE
Dnia 11 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 28 marca 2014 r.,
w sprawie z powództwa M. B.
przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 marca 2015 r.,
odrzuca skargę.
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w B. w wyniku apelacji
pozwanego M. B. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 grudnia 2013 r. w
ten sposób, że oddalił powództwo M. B. przeciwko Powszechnemu Zakładowi
Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. w sprawie o zapłatę.
Od wyroku Sądu drugiej instancji powód M. B. wniósł skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie orzeczenia, od którego
została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części;
przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie przepisu prawa,
z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne; uprawdopodobnienie wyrządzenia
szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy;
wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe; wniosek o stwierdzenie niezgodności
orzeczenia z prawem.
Wymagania skargi wymienione wyczerpująco w art. 4245
§ 1 k.p.c. mają
charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione kumulatywnie. To oznacza,
że skarga niespełniająca któregokolwiek z nich jest dotknięta tzw. brakiem
istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków i podlega
odrzuceniu bez wzywania do ich usunięcia. Każde z wymagań przewidzianych
w art. 4245
§ 1 k.p.c. - na co Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę - ma
charakter samoistny, powinno być zatem spełnione niezależnie od innych wymagań
(por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05;
z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 21/05; z dnia 28 lutego 2012 r., I CNP 62/11).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało wyjaśnione,
że przewidziany w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody, polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia,
że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnieniu
3
tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów bądź innych
środków, nawet nieuznawanych przez kodeks postępowania cywilnego za dowody,
jak pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów czy tzw. opinie prywatne
(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05;
z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest
przy tym przeprowadzenie wywodu wskazującego na czas powstania szkody oraz
związek przyczynowy pomiędzy wydaniem zaskarżonego orzeczenia a szkodą
(por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP
38/05 OSNC, nr 7-8, poz. 141; z dnia 26 marca 2013 r., V CNP 54/12, niepubl.).
W oświadczeniu o wystąpieniu szkody powód stwierdza jedynie, że w wyniku
wydania zaskarżonego wyroku, który niezgodny jest z art. 382 k.p.c., art. 328 § 2
k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 65 § 2 k.c., art. 805 § 1 i 2 k.c., art. 481
§ 1 i 2 k.c., została spowodowana szkoda, polegająca na tym, że nie uzyskał on
odszkodowania w kwocie 49 000 zł. Jako dowody mające uprawdopodobnić
wyrządzenie szkody powołane zostały w skardze zapadłe w sprawie wyroki,
tj. wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 grudnia 2013 r. oraz wyroku Sądu
Okręgowego w B. z dnia 28 marca 2013 r. Wobec powyższego brak jest podstaw
do przyjęcia, że zostało spełnione wymaganie określone w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Nie spełnia go wskazanie przez powoda, że szkoda polega na nie zasądzeniu
odpowiedniego odszkodowania za poniesioną szkodę bez uprawdopodobnienia jej
wysokości oraz uwiarygodnienia tego oświadczenia przez powołanie i
przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów. Uprawdopodobnienie
wystąpienia szkody należy rozpatrywać nie tylko w aspekcie celu, którym jest
przekonanie organu decyzyjnego o istnieniu stanu wskazanego przez skarżącego,
lecz również w aspekcie środków, które usprawiedliwiają to przekonanie. Skarżący
powinien odwołać się do okoliczności, które znajdują potwierdzenie w materiałach
dołączonych do skargi albo znajdujących się w aktach sprawy prawomocnie
zakończonej i wskazują na poniesienie szkody oraz związek przyczynowy z
zaskarżonym orzeczeniem (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 kwietnia
2014 r., IV CNP 62/13, niepubl. zob. też postanowienia z dnia 31 stycznia 2006 r.,
IV CNP 38/05 OSNC, nr 7-8, poz. 141 a także dnia 16 lutego 2011r., II CNP 93/10,
niepubl.).
4
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.
odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.