Uzasadnienie z 3 czerwca 2026, sygn. II K 77/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 77/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

W. N.

opisany w pkt I wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżony W. N. zamieszkiwał w G. przy ul. (...) wraz ze swoim ojcem S. N.. W tym samym budynku mieszkał P. S. (1) wraz ze swoją partnerką K. D.. W. N. regularnie nadużywał alkoholu, który spożywał ciągami. Wymieniony od dawna był skonfliktowany z P. S. (1), min. na tle korzystania z nieruchomości, miejsc parkingowych, ogrodu, były w związku z tym podejmowane również interwencje Policji. Konflikt ten nasilił się od jesieni 2024 r., kiedy oskarżony ponownie zaczął zamieszkiwać na stałe w tym budynku, gdyż wcześniej pozostawał w związku konkubenckim i zamieszkiwał przez pewien czas pod innym adresem ze swoją partnerką, jednak ten związek rozpadł się.

W dniu 11 grudnia 2024 r. w godzinach porannych P. S. (1) wyszedł z mieszkania, aby zawieźć córkę do przedszkola. Po godzinie 08:00 wracał do domu. W. N. widząc przez okno nadjeżdżającego P. S. (1), wyszedł z mieszkania na klatkę schodową. Wziął ze sobą nóż o długości ostrza około 20 cm. Wymieniony znajdował się w stanie znacznej nietrzeźwości, gdyż pił od kilku dni, również w nocy przed zdarzeniem pił wódkę i piwo. Oskarżony wcześniej już powziął zamiar dokonania zabójstwa pokrzywdzonego. Oskarżony schował się za drzwiami, a kiedy P. S. (2) wszedł na klatkę znienacka zaatakował go. Krzyczał do niego, że go zabije i zaczął zadawać ciosy nożem. Pomiędzy wymienionymi doszło do walki, szarpaniny. P. S. (1) bronił się, odpychając W. N., który usiłował zadawać mu dalsze uderzenia nożem, ściągnął go w dół ze schodów i upadli. Oskarżony dwukrotnie skutecznie dźgnął P. S. (1) nożem, tj. w klatkę piersiową z tyłu od góry, powodując ranę skośną do powierzchni pleców, jak również w prawe podudzie. Pokrzywdzony starał się wyrwać W. N. nóż, którym ten go zaatakował, oraz przytrzymywał go, kiedy leżeli na ziemi. Pokrzywdzony silnie krwawił. W tym czasie K. D. przebywała w mieszkaniu. Usłyszała dobiegające z klatki schodowej krzyki partnera. Wybiegła z mieszkania. Zobaczyła, jak W. N. szarpie się z P. S. (1). P. S. (1) krzyczał do partnerki, że został ugodzony nożem i że W. N. nadal ma nóż. K. D. zadzwoniła pod numer alarmowy 112. Próbowała odciągać W. N. od P. S. (1), co okazało się bezskuteczne. Następnie pobiegła po pomoc do sąsiada M. I., który przybiegł na miejsce. Zobaczył leżącego na klatce schodowej P. S. (1). Niezwłocznie przystąpił do próby obezwładnienia W. N.. Na miejsce zdarzenia przybyli ratownicy ZRM oraz funkcjonariusze Policji. W. N. podczas zatrzymania stawiał bierny opór. Był agresywny wobec funkcjonariuszy. Konieczne było stosowanie środków przymusu bezpośredniego. W. N. został przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem 0,96 mg/l. Następnie, udano się z nim do szpitala w P. celem wykonania dalszych badań. We krwi W. N. stwierdzono obecność etanolu w stężeniu 1,41 promila oraz obecność środka w postaci nordiazepamu w stężeniu 27,7 ng/ml, czyli substancji psychotropowej znajdującej się w grupie IV P stanowiącej załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. z późn. zm. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających psychoaktywnych oraz nowych substancji psychoaktywnych. W trakcie transportu W. N. oświadczył funkcjonariuszom, że chciał zabić P. S. (1). Zrelacjonował, że widząc podjeżdżającego do mieszkania P. wziął nóż, wyszedł z mieszkania ojca i schował się za drzwi wejściowe do klatki schodowej.

Na miejscu zdarzenia ujawniono nóż, którym W. N. zadawał obrażenia P. S. (1). Został on zabrany z klatki schodowej przez S. N., a następnie umyty.

wyjaśnienia oskarżonego

543 o. - 544, k. 69 o. - 70, k. 86 o. - 87

zeznania P. S.,

550 - 551 o., 78,

zeznania H. G.

544 o. - 545, k. 33

zeznania H. Ł.

545 o. - 546, k. 37

zeznania R. Ł.

546 - 546 o.

zeznania D. X.

546 o.

zeznania K. D.

547 - 548, k. 6-7, 329 o.,

zeznania M. I.

548 - 548 o., k. 22o.,

zeznania H. I.

548o., k. 325 o.

zeznania H. P.

549

zeznania H. Z.

549 - 550

zeznania M. P.

550

protokół badania trzeźwości

28, 44

protokół zatrzymania osoby

30 - 31, 156 - 157

protokół oględzin

26 - 27, 48 - 49, 298 - 308,

opina toksykologiczna

180 - 182, 293 - 295

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

287 - 288

zeznania S. H.

607

zeznania R. G.

607 -607 o.

P. S. (1) w dniu zdarzenia doznał obrażeń ciała w postaci: rany ciętej w obrębie prawego barku, rany kłutej w obrębie prawego podudzia, uszkodzenia nerwu strzałkowego prawego, rozedmy podskórnej w tylno - prawobocznej części klatki piersiowej. Spowodowały one naruszenie czynności ciała na okres przekraczający (znacznie) siedem dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. Obrażenia miały postać dwóch rozległych ran kłuto-ciętych. Jedna z nich była zlokalizowana na plecach po prawej stronie, nie penetrowała do jamy opłucnowej, ale uszkadzała dolny biegun prawej łopatki. Druga rana znajdowała się na prawnym podudziu, na jego tylnobocznej powierzchni. Była rozległa i głęboka, penetrowała do kości podudzia i uszkodziła głęboką gałąź nerwu strzałkowego, a to z kolei skutkowało zniesieniem ruchu zgięcia grzbietowego prawej stopy. Pomimo długotrwałych, a w przypadku rany podudzia najpewniej trwałych skutków zdrowotnych, w ocenie biegłego u pokrzywdzonego nie wystąpił ciężki uszczerbek na zdrowiu określony w art. 156 § 1 pkt. 2 k.k., gdyż zasadnicza funkcja stopy, tj. podparcie ciała jest zachowana. W ocenie biegłego powyższe obrażenia mogły powstać podczas przedmiotowego zdarzenia w wyniku dwukrotnego uderzenia nożem. Lokalizacja ran koresponduje z przebiegiem zdarzenia opisanym przez pokrzywdzonego. Siła uderzeń nożem była znaczna, gdyż w przypadku rany pleców doszło do uszkodzenia łopatki w postaci odcięcia/odłamania fragmentu jej dolnego bieguna, a w przypadku podudzia rana penetrowała do kości. Rany mogły być zadane tym samym narzędziem, którym mógł być zabezpieczony duży, szpiczasto zakończony nóż kuchenny, natomiast wykluczone jest ich powstanie w sposób przypadkowy.

dokumentacja medyczna

54 - 57, 98 - 117, 189 - 250, 285, 352 - 353,

opinia z zakresu medycyny sądowej

310 - 313, 595 - 599, 605 o. - 606 o.,

Oskarżonego poddano badaniom sądowo - psychiatrycznym. Z opinii tej wynika, że biegli nie stwierdzili u niego choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Rozpoznano natomiast zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu, objawiający się kompulsywnym spożywaniem alkoholu, kilkutygodniowymi ciągami z klinowaniem, z utratą kontroli. objawami abstynencyjnymi po odstawieniu, przejawami koncentracji życia na zdobywaniu spożywaniu alkoholi, ze wzrostem tolerancji i upojeniami amnestycznymi. W czasie zdarzenia biegli wykluczyli upojenie patologiczne lub atypowe, które miałoby wpływ na jego poczytalność. Wykluczono również stan silnego wzburzenia. W ocenie biegłych oskarżony nie działał w stanie jakościowo zmienionej świadomości, ani endogennej psychozy. Biegli nie stwierdzili podstaw do kwestionowania jego poczytalności w rozumieniu art. 31 § 1 lub 2 k.k. W ocenie biegłych, zarzucany oskarżonemu czyn nie wynikał z potrzeby doraźnego zaspokojenia głodu alkoholowego czy przykrych objawów abstynencyjnych. Tym samym w ocenie biegłych brak jest klinicznych podstaw do oceny prawdopodobieństwa dokonania ponownie czynu zabronionego, jak również nie stwierdzili podstaw do zastosowania środków zabezpieczających.

opinia sądowo - psychiatryczna

274 - 276

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

Na rozprawie oskarżony W. N. nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że dzień przed zdarzeniem powziął informacje, że pokrzywdzony zamierza podrzucić mu narkotyki i z tego powodu "zagotował się", można powiedzieć, że dostał "białej gorączki". Wziął nóż z zamiarem obcięcia pokrzywdzonemu kucyka, doszło między nimi do szarpaniny, w czasie której nóż był między nimi i doszło do zranienia pokrzywdzonego. Podał, że nigdy nie zamierzał zabić pokrzywdzonego, nigdy też nie groził mu zabójstwem. Natomiast miał z nim konflikt sąsiedzki, gdyż wymieniony zajmuje się handlem narkotykami i różne osoby przychodziły w związku z tym do kamienicy. Oskarżony nie potwierdził w części swoich wyjaśnień składanych w postępowaniu przygotowawczym i podał, że nie pamięta czy tak wyjaśniał, nie był świadomy tego co mówił a Policja sugerowała mu, aby się przyznał, że chciał go zabić.

Natomiast przesłuchany w charakterze podejrzanego W. N. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przyznał, że zaplanował to co zrobił. Słyszał jak przyjechał P. S. (1), zaczaił się, wybiegł z nożem z domu, ponieważ mieszka na dole, a P. S. (1) mieszka na górze. Ugodził pokrzywdzonego nożem i ściągnął go na dół. Upadli na posadzkę i tam walczyli, dalej próbował dźgnąć pokrzywdzonego nożem, ciągnął go na dół. Wybiegła jego partnerka i wzywała pomocy. Wtedy zlecieli się sąsiedzi, wyszedł ojciec podejrzanego i ściągnęli go z pokrzywdzonego. Wskazał, że nie pamięta gdzie chciał zadawać ciosy, ponieważ był w amoku. Spadli ze schodów i byli na ziemi. Podejrzany uderzył głową. To było szybko. Pokrzywdzony miał więcej obrażeń. Podał, że nie wie dlaczego partnerce pokrzywdzonego nie udało się pomóc. Być może odepchnął ją nogą. Podał, że zaatakował P. S. (1) ponieważ on zajmuje się sprzedażą środków uderzających a Policja z tym nic nie zrobiła, więc on chciał "zrobić porządek". Przyznał, że chciał go zabić, ale mu się nie udało. Pomiędzy nimi były jakieś wymiany zdań, ale mu nie groził. Powiedział policjantom, że chciał zabić P. S. (1). Obecnie nie ma zamiaru powtórzyć tego działania, tj. nie ma zamiaru zabić P. S. (1). Powinien to jakoś inaczej rozwiązać, ale nie wie jak. Nie powinien w taki sposób rozwiązywać tego problemu. Podał, że wziął nóż z kuchni. Jego ojciec spał i nie wiedział o tym zamiarze. Potwierdził, że ojciec wyszedł na klatkę dopiero wtedy kiedy K. D. krzyczała. Nie wie co się działo z nożem. Pokrzywdzony chyba mu go wytrącił z ręki i upadł na posadzkę. Nie mógł go znaleźć.

Również w czasie kolejnego przesłuchania przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił min., że w dniu zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu, który spożywał od kilku dni. Zaczaił się na pokrzywdzonego i dźgnął go nożem. Podał, że słyszał jak przyjechał pokrzywdzony. Mieszkają w tej samej klatce. Wyskoczył i powiedział, że go zabije (wulg. jak na k. 86). Zadał mu chyba dwa ciosy. Zwalili się na posadzkę. Wypadł mu nóż. Potem wyskoczyła jego partnerka, próbowała go bronić i chyba uderzył ją wtedy nogą. Trzymał pokrzywdzonego za włosy i próbował szukać noża, dusił go i próbował zadawać uderzenia pięścią.

W ocenie sądu wyjaśnienia, w których oskarżony na rozprawie zaprzeczył zamiarowi zabójstwa nie zasługują na wiarę i pozostają w sprzeczności nie tylko z wcześniejszymi wyjaśnieniami, w których wprost potwierdził, że taki zamiar powziął i chciał zrealizować, ale i ustalonym przebiegiem zdarzenia. Podkreślić w tym miejscu należy, że W. N. nie tylko werbalizował zamiar pozbawienia życia, ale przede wszystkim podjął działania wprost zmierzające do jego dokonania, zadając pokrzywdzonemu ciosy niebezpiecznym narzędziem w postaci znacznych rozmiarów noża, skierowane min. w klatkę piersiową, skutkujące spowodowaniem poważnych ran. Stoi to w rażącej opozycji do deklarowanego zamiaru "obcięcia kucyka". Nie sposób dać wiary oskarżonemu co do okoliczności zmiany wyjaśnień i tego, że wcześniejsze przyznanie się i potwierdzenie zamiaru zabójstwa wynikało z sugestii policjantów. Takie wyjaśnienia oskarżony niewątpliwie przedstawiał również spontanicznie na posiedzeniu sądu. Powyższa zmiana wynika jedynie z chęci umniejszenia odpowiedzialności karnej. Oskarżony zasadniczo nie zaprzeczał natomiast przebiegowi zdarzenia opisywanemu przez pokrzywdzonego, kładąc jedynie nacisk, że jego działanie wynikało z chęci ukrócenia procederu handlu narkotykami rzekomo prowadzonego przez pokrzywdzonego. Pomijając fakt, że nie przedstawiono dowodów potwierdzających takie zarzuty, to w zupełnie żaden sposób zdaniem sądu nie mogą one stanowić usprawiedliwienia czynu oskarżonego.

zeznania P. S.,

Dano wiarę jako spójnym i rzeczowym. Przebieg zdarzenia podany przez pokrzywdzonego znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadków postronnych, jak i wyjaśnieniach oskarżonego. W świetle tych dowodów nie budzi wątpliwości, że oskarżony zaatakował pokrzywdzonego znienacka, od razu zadając ciosy nożem. Oczekiwał na niego w tym celu w klatce schodowej, będąc uzbrojony w nóż. Brak jest powodów, aby zaprzeczyć, że jedynie desperacki opór stawiany przez pokrzywdzonego uchronił go od dalszych obrażeń, zapewne śmiertelnych, gdyż wskazał, że oskarżony usiłował go dźgnąć nożem wielokrotnie, poza tym był również bardzo pobudzony, agresywny, uderzał pięścią, gryzł, ciągnął za włosy. Zeznania pokrzywdzonego co do doznanych obrażeń ciała pozostają w spójności z uzyskaną dokumentacją medyczną i opiniami biegłych. Zeznania te wskazują również na zadawniony konflikt o charakterze sąsiedzkim między osobami zamieszkującymi w tym budynku, przybierający postać szeregu incydentów i sporów na rozmaitym tle (przycięcie roślin, parkowanie pojazdów, montaż kamer itp.). Zaangażowanymi w ten konflikt, oprócz pokrzywdzonego, są min. oskarżony, jego ojciec i świadek H. Z.. Znajduje to potwierdzenie w relacjach innych świadków.

zeznania H. G.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

zeznania H. Ł.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

zeznania R. Ł.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

zeznania D. X.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

zeznania K. D.

Dano wiarę, zeznania spójne i rzeczowe, obiektywne. Relacja świadka co do przebiegu zdarzenia odpowiada zeznaniom pokrzywdzonego i co do zasady wyjaśnieniom oskarżonego, w tym również co do faktu, że W. N. kopnął świadka kolanem w nos, kiedy usiłowała udzielić pomocy pokrzywdzonemu. Świadek bezspornie uczestniczyła w zdarzeniu i miała możliwość zaobserwowania części jego przebiegu, jak również wezwała pomoc.

zeznania M. I.

Dano wiarę, zeznania uznając za obiektywne i rzeczowe. Świadek zamieszkując w sąsiedztwie interweniował w zdarzeniu i udzielał pomocy pokrzywdzonemu, reagując na prośby K. D..

zeznania H. I.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

zeznania H. P.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

zeznania M. P.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

zeznania (...) Z.

Wskazać należy, że świadek nie miał wartościowej i istotnej wiedzy o przebiegu zdarzenia z dnia 11 grudnia 2024 r., natomiast jego zeznania skoncentrowane były głównie na zamiarze zdezawuowania osoby pokrzywdzonego, z którym pozostaje w konflikcie, czego nawet nie ukrywał. Zeznał min., że wobec niego prowadzone było w przeszłości postępowanie karne za uderzenie pokrzywdzonego, zakończone warunkowym umorzeniem postępowania. Świadek otwarcie wspiera, w tym nawet finansowo, oskarżonego. W ocenie sądu należy te zeznania traktować z daleko idącą rezerwą, jako zupełnie pozbawione obiektywizmu.

zeznania S. H.

Dano wiarę, jednak świadek nie miał wiadomości istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

zeznania S. H.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

dokumentacja medyczna

należało uwzględnić, dokumenty niekwestionowane

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

dokument urzędowy, niekwestionowany

opina toksykologiczna

dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania ustaleń i wniosków opinii.

protokół badania trzeźwości

dokument urzędowy, niekwestionowany

protokół oględzin

dokumenty urzędowe, niekwestionowany

protokół zatrzymania osoby

dokument urzędowy, niekwestionowany

opinia sądowo - psychiatryczna

Należało w pełni podzielić jako prawidłowo sporządzoną, której ustalenia i wnioski nie były kwestionowane przez strony. Biegli zwrócili uwagę, że oskarżony jest sprawny intelektualnie, zna normy prawne i potrafi przewidzieć konsekwencje ich przekraczania. Znajdował się w czasie czynu pod wpływem alkoholu, ewentualnie również innych substancji psychoaktywnych, co obniżało krytycyzm i zdolność do samokontroli i nasila skłonność do impulsywnych i pobudliwych zachowań. Oskarżony w znacznej mierze miał zachowaną pamięć wydarzeń i nawiązywał w zachowaniach do bieżącej sytuacji, wykluczone jest przyjęcie patologicznego czy atypowego. Znajdował się w stanie upojenia prostego. Nie działał w stanie zmienionej jakościowo świadomości, ani psychozy endogennej. Nie stwierdzono w rezultacie podstaw do kwestionowania jego poczytalności w rozumieniu art. 31 § 1 lub 2 k.k.

opinia z zakresu medycyny sądowej

Dano wiarę zarówno opinii biegłej O. D., sporządzonej w postępowaniu przygotowawczym, jak i opinii biegłego X. Ł., gdyż ich wnioski są zasadniczo zbieżne, przy czym biegły X. Ł. dysponował pełniejszym materiałem dowodowym, uwzględniającym dalszy proces leczenia pokrzywdzonego i jego opinię w szczególności należy zdaniem sądu uwzględnić. Zwrócić należy uwagę, że biegły jednoznacznie wykluczył przypadkowość postania obrażeń pokrzywdzonego i wskazał, że były skutkiem zadanych ze znaczną siłą ciosów nożem, o czym świadczy fakt, że w przypadku rany pleców doszło do uszkodzenia (odcięcia/odłamania) fragmentu dolnego bieguna łopatki a w przypadku podudzia rana penetrowała aż do kości. Biegły odniósł się do okoliczności zadania tychże ciosów, wskazując min., że rana pleców przebiegała z góry na dół, skośnie od tyłu do przodu a jej kanał w skórze był dość długi, o czym świadczy odległość od rany na barku do miejsca uszkodzenia łopatki. Wskazał, że w razie niewyhamowania noża na łopatce doszłoby do penetracji ostrza do jamy opłucnowej, zaistnienia odmy czy uszkodzenia kluczowych narządów wewnętrznych. Biegły wskazał również, że dysfunkcja ruchu stopy pokrzywdzonego będąca skutkiem uszkodzenia głębokiej gałęzi nerwu strzałkowego i wynikające z tego upośledzenie chodu ma najpewniej charakter trwały.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W ocenie sądu zachowaniem swoim oskarżony W. N. niewątpliwie wyczerpał znamiona zarzuconego mu przestępstwa usiłowania zabójstwa pokrzywdzonego. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zasługujących na przyjęcie wyjaśnień z postępowania przygotowawczego, oskarżony powziął jednoznaczny zamiar pozbawienia życia pokrzywdzonego i realizując go krytycznego dnia wyposażył się w znacznych rozmiarów nóż o długości ostrza ok. 20 cm., spiczasto zakończony, czyli narzędzie o cechach bardzo niebezpiecznych i zaczaił się na klatce schodowej, po czym z zaskoczenia zaatakował pokrzywdzonego, od razu zadając mu ciosy wskazanym nożem. W pełni zasadnym jest przyjąć, że gdyby nie postawa obronna pokrzywdzonego, jak również pomoc osób trzecich i interwencja Policji, zdarzenie zakończyłoby się śmiercią pokrzywdzonego, bowiem oskarżony działał w sposób zdeterminowany i niezwykle agresywnie, starał się zadać kolejne ciosy, nawet po wytrąceniu noża dążył do jego ponownego użycia, starał się też zadawać inne obrażenia, gryzł, dusił i uderzał pokrzywdzonego, który zmuszony był walczyć o przeżycie. Oskarżony godził nożem min. w klatkę piersiową, twarz i podudzie pokrzywdzonego, gdzie znajdują się kluczowe dla życia organy. Faktycznie spowodował dwie rozległe rany kłuto - cięte. W toku zdarzenia oskarżony wielokrotnie werbalizował zamiar pozbawienia życia i już wcześniej groził pokrzywdzonemu, do którego był negatywnie nastawiony. W dniu zdarzenia pokrzywdzony nie miał z nim żadnego kontaktu i w żaden sposób nie sprowokował. Okoliczności zdarzenia, w tym w szczególności przedmiotowe, świadczą zatem, że oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim zabójstwa. Jak podkreśla się w orzecznictwie, ocenę, czy sprawca miał zamiar pozbawienia życia ofiary, należy oprzeć na rekonstrukcji jego przeżyć psychicznych, przy czym ich treść powinna być ustalana na podstawie wszystkich związanych z popełnianym czynem okoliczności, dotyczących nie tylko jego strony przedmiotowej, a więc nie tylko takich jak sposób działania i rodzaj użytego narzędzia, ale również okoliczności strony podmiotowej, wśród których istotne znaczenie ma także osobowość oskarżonego, jego usposobienie, poziom umysłowy, reakcje emocjonalne, zachowanie w stosunku do otoczenia, tło i powody zajścia, a także stosunek do osoby pokrzywdzonej (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 17 października 2022 r., II AKa 144/22).

Nadto zachowaniem swoim oskarżony spowodował uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego na czas przekraczający (znacznie) siedem dni, co czyni w pełni zasadnym przypisanie mu czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wyjaśnienia oskarżonego odnoszące się do przyczyn powzięcia zamiaru zabójstwa (w zakresie, w jakim go potwierdzał) nie mogą stanowić żadnego usprawiedliwienia jego zachowania i oczywistym jest, że oskarżony nie miał prawa do podjęcia ataku na pokrzywdzonego (nie wspominając o jego zabójstwie), nawet gdyby istotnie rozprowadzał środki odurzające. Podkreślić marginesowo należy, że oskarżony sam takie środki zażywa. Niemniej faktycznych przyczyn zachowania oskarżonego upatrywać raczej należy zdaniem sądu w stanie nietrzeźwości i alkoholizmie oskarżonego, prowadzącym do odhamowanych zachowań agresywnych, utraty kontroli i elementarnego krytycyzmu, w związku z konfliktem sąsiedzkim, w który był zaangażowany. Sam oskarżony, jak podał w śledztwie, nie potrafi sobie swojego zachowania obecnie wytłumaczyć. Nie wyłącza to jednak bynajmniej stwierdzenia, że z takich pobudek działał i gotów był pozbawić pokrzywdzonego życia. Wskazać należy, że w dniu zdarzenia od rana oskarżony znajdował się w stanie znacznej nietrzeźwości (0,96 mg/l), zatem na pewno nie rozumował racjonalnie, ale nie może to go usprawiedliwiać, gdyż dobrze zna konsekwencje nadużywania alkoholu. W ocenie biegłych jego poczytalność nie może budzić wątpliwości a upojenie to miało charakter prosty, nie działał w warunkach psychozy, czy jakościowo zmienionej świadomości.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

W. N.

I

Wymierzając karę sąd miał na uwadze wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, który stanowi zbrodnię. Czyn ten godzi w najistotniejsze dobra prawne, jakimi są życie i zdrowie człowieka. Jako okoliczności obciążające ocenić należało działanie oskarżonego z obiektywnie błahych powodów, w stanie nietrzeźwości, który miał niewątpliwy wpływ na jego zachowanie i fakt dopuszczenia się przestępstwa. Jest to ustawowa okoliczność obciążająca, podobnie jak popełnienie przestępstwa z premedytacją a ta wynika z wyjaśnień oskarżonego. Dla pokrzywdzonego zajście miało charakter wysoce traumatyczny. Wskazać należy na bardzo dolegliwe skutki działania oskarżonego, gdyż spowodowany uszczerbek na zdrowiu, jakkolwiek nie stanowiący formalnie ciężkiego uszczerbku, ma charakter praktycznie nieodwracalny i pomimo starań brak jest widoków na poprawę chodu pokrzywdzonego i funkcjonowania stopy. Zmusza to pokrzywdzonego do stałego korzystania z ortezy i wyklucza, bądź utrudnia szereg aktywności. Jako okoliczności łagodzące wskazać można uprzednią niekaralność i przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu w postępowaniu przygotowawczym. Niemniej przed sądem oskarżony wyjaśnienia te praktycznie odwołał i prezentował postawę zdaniem sądu zupełnie bezkrytyczną wobec swojego czynu. Oskarżony nie ma obowiązku wyrażania skruchy, ale zauważyć należy, że takowej wcale nie zaprezentował. Wymierzając karę sąd miał na uwadze okoliczności wskazane w art. 53 § 1 i 2 k.k., miał na uwadze wysoki stopień umyślnej winy oskarżonego i postać zamiaru (bezpośredni) w jakim działał. W ocenie sądu zasadnym jest zatem wymierzenie mu wnioskowanej kary 13 lat pozbawienia wolności, która jest adekwatna do okoliczności przestępstwa i stopnia winy, wywrze należyte skutki w zakresie społecznego oddziaływania. Jest to zresztą kara zbliżona do dolnych granic zagrożenia ustawowego a na karę łagodniejszą oskarżony żadną miarą nie zasługuje.

W. N.

II

Należało zasądzić dochodzoną kwotę 50.000 zł. tytułem środka kompensacyjnego, albowiem zakres doznanych przez pokrzywdzonego obrażeń ciała, długotrwałość leczenia i nieodwracalność wyrządzonych skutków uzasadniają przyjęcie wysokiego stopnia krzywdy, podobnie ocenić należało doznania, na jakie narażony był pokrzywdzony w wyniku czynu. Oskarżony jako sprawca czynu niedozwolonego ma zaś obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody (krzywdy).

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

W. N.

III

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczono na poczet kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 grudnia 2024 r. (g. 11.30)

IV

Na podstawie art. 44 § 2 k.k. dowód rzeczowy w postaci noża użytego do popełnienia przestępstwa podlega przepadkowi, pozostałe zaś dowody uznano za zbędne i nakazano ich zwrot osobom uprawnionym art. 230 § 2 k.p.k. z wyjątkiem dowodu w postaci nośnika, który nakazano pozostawić w aktach sprawy.

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V, VI

Oskarżonego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych (art. 624 § 1 k.p.k. Z kolei w oparciu o art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego - oskarżyciela posiłkowego P. S. (2) kwotę 14.040 zł. tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika, przy czym w ocenie sądu wniosek ponad wskazaną kwotę nie może być uwzględniony, gdyż przekraczał kwotę maksymalną. Należy w tym zakresie przyjąć, iż chodzi o wydatki rzeczywiście poniesione, ale jeżeli mieszczą się w stawkach przewidzianych dla takich wydatków, a więc między stawką minimalną a maksymalną określoną przepisami rozporządzenia w sprawie opłaty za czynności adwokackie. Zgodnie z art. 627 k.p.k., od skazanego w procesie prywatnoskargowym sąd zasądza na rzecz pokrzywdzonego poniesione przez niego koszty procesu, w tym koszty ustanowienia pełnomocnika. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie w sprawach z oskarżenia publicznego, gdy w postępowaniu uczestniczy oskarżyciel posiłkowy (art. 628 k.p.k.). Prawo do żądania zwrotu kosztów, w tym kosztów pełnomocnika, przysługuje zatem pokrzywdzonemu (oskarżycielowi posiłkowemu), który poniósł takie wydatki w związku z dochodzeniem swoich praw w procesie. Podstawą zasądzenia tych kosztów od oskarżonego jest skazanie go za przestępstwo popełnione na szkodę tego pokrzywdzonego. (wyrok SN z dnia 14 maja 2025 r., III KK 161/25)

1.Podpis