Uzasadnienie z 15 lipca 2026, sygn. II K 229/26

F o r m u l a r z U K 1

Sygnatura akt

II K 229/26

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

I. A. (1)

w dniu 31 stycznia 2026 roku około godz. 10:31 w W. (gm. M., woj. (...)) na drodze krajowej H. (...) (na wysokości posesji oznaczonej numerem (...)) prowadził na drodze publicznej samochód osobowy M. o nr rej. (...) i w ten sposób nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20 dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego;

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20 I. A. (1) został skazany za występek z art. 178a § 4 kk polegający na prowadzeniu w ruchu lądowym pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w sytuacji wcześniejszego już prawomocnego skazania za takie samo przestępstwo. Na jego mocy I. A. (1) został orzeczony dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznym, a także wymierzona kara 1 roku pozbawienia wolności, która została następnie objęta wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 16 października 2023 roku sygn. akt II K 41/23, którym orzeczono mu karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą wymieniony odbywał w okresach:

- od 28 maja 2017 r. do 30 maja 2017 r.,

- od 24 czerwca 2017 r. do 12 września 2017 r.,

- od 26 grudnia 2017 r. do 14 lipca 2018 r.,

- od 9 marca 2021 r. do 18 grudnia 2023 r.,

- od 31 stycznia 2026 r. (godz. 10:30) do 10 marca 2026 r. (godz. 12:15).

W dniu 31 stycznia 2026 roku około godziny 10:30 w W. (gm. M., woj. (...)) na drodze krajowej nr (...) (na wysokości posesji oznaczonej numerem (...)) I. A. (1) kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki M. o nr rej. (...) i w związku z przekroczeniem prędkości został zatrzymany do kontroli drogowej, podczas której stwierdzono, że ma orzeczony dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, a ponadto jest poszukiwany listem gończym do odbycia reszty kary łącznej z ww. wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Oleśnie. W związku z tym I. A. (1) został zatrzymany.

I. A. (1) był wielokrotnie karany. Został skazany za przestępstwa z: art. 157 § 1 kk, art. 178a § 1 kk, art. 178a § 4 kk (dwukrotnie), art. 209 § 1a kk (trzykrotnie), art. 242 § 1 kk, art. 244 kk, art. 278 § 1 kk (trzykrotnie), art. 279 § 1 kk oraz art. 288 § 1 kk.

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20

odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 16 października 2023 roku sygn. akt II K 41/23 wraz z obliczeniem kary

wyjaśnienia I. A. (1)

zeznania I. A. (2)

zeznania M. R.

informacja o osobie z (...)

41

42-43

12-13

54-55

4-6

8-10

28-33

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

I. A. (1)

w dniu 31 stycznia 2026 roku około godz. 10:31 w W. (gm. M., woj. (...)) na drodze krajowej nr (...) (na wysokości posesji oznaczonej numerem (...)) prowadził na drodze publicznej samochód osobowy M. o nr rej. (...) i w ten sposób nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20 dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego;

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

W. o powodach uznania dowodu

1.1.1

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20

odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 16 października 2023 roku sygn. akt II K 41/23 wraz z obliczeniem kary

wyjaśnienia I. A. (1)

zeznania I. A. (2)

zeznania M. R.

informacja o osobie z (...)

niekwestionowany dokument urzędowy

niekwestionowany dokument urzędowy

wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania świadków złożone w trakcie postępowania przygotowawczego należało uznać za wiarygodne, gdyż były spójne, logiczne i zgodne oraz korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym

niekwestionowany dokument urzędowy

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

W. o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.2. Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

niezgodna z zarzutem

     1

     I. A. (1)

W. o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Z uwagi na to, że w wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20 wobec oskarżonego orzeczono dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego, a w dniu 31 stycznia 2026 roku około godz. 10:31 w W. (gm. M., woj. (...)) na drodze krajowej H. (...) (na wysokości posesji oznaczonej numerem (...)) I. A. (1) prowadził na drodze publicznej samochód osobowy M. o nr rej. (...)

swoim zachowaniem wyczerpał on znamiona art. 244 kk, gdyż w opisany sposób nie stosował się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów.

Wyżej wymienionym wyrokiem oskarżonemu prawomocnie przypisano jedynie czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, który nie by popełniony w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Dlatego też, występek niezastosowania się do zakazu prowadzenia pojazdów stypizowany w art. 244 kk nie jest przestępstwem podobnym w rozumieniu art. 115 § 3 kk do popełnionego wcześniej przestępstwa kwalifikowanego z art. 178a § 4 kk (por. a contrario Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 26 maja 2020 r. IV KK 737/19).

W związku z tym, że w realiach niniejszej sprawy nie zachodziło podobieństwo przestępstwa z art. 244 kk do występku z art. 178a § 4 kk, a wyrokiem Sądu Rejonowego w Kluczborku z dnia 1 lutego 2013 roku sygn. akt VI K 186/13 I. A. (1) został skazany na karę jedynie 4 miesięcy pozbawienia wolności (a nie co najmniej 6 miesięcy), brak było podstaw do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 kk. Dlatego też, wyeliminowany został ten przepis z podstawy prawnej skazania.

3.3. Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

I. A. (1)

1

2

3

1

- przy wymiarze kary, Sąd wziął pod uwagę na niekorzyść oskarżonego uprzednią wielokrotną karalność;

- wymierzona kara 1 roku pozbawienia wolności odpowiada przede wszystkim stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu, a ponadto pozwala na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do niego, a także czyni zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa;

- oskarżony działał umyślnie i wyjątkowo lekceważąco wobec powagi orzeczeń sądowych i porządku prawnego (pomimo uchylania się od obywania kary i poszukiwania listem gończym poruszał się pojazdem mechanicznym wbrew zakazowi, a ponadto łamał przy tym przepisy ruchu drogowego);

- swoje zachowanie skierował przeciwko dobru wymiarowi sprawiedliwości, które z premedytacją naruszył, gdyż zignorował ewidentnie wydane przez sąd orzeczenie w zakresie orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów;

- powyższe sprawia, że niedochowanie przez oskarżonego wierności prawu było bardzo wyraźne, a stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu z pewnością był wyższy niż znikomy;

- oskarżony był już dwunastokrotnie (!) karany i odbywał kilkuletnią karę pozbawienia wolności; po opuszczeniu zakładu karnego ukrywał się przed odbyciem reszty kary; przekroczył dopuszczalną prędkość i tylko dzięki temu wyszło na jaw, że sprzeniewierza się orzeczonemu zakazowi prowadzenia pojazdów oraz udało się go ująć i osadzić w zakładzie karnym; jedynie zatem kara pozbawienia wolności wyraźnie przekraczająca dolną granicę ustawowego zagrożenia będzie karą adekwatną do popełnionego czynu i sprawiedliwą w odczuciu społecznym; ponadto tylko taka kara spełni swoje zadania w sferze prewencji indywidualnej, jak też w dziedzinie prewencji ogólnej, w szczególności wpłynie na przeświadczenie o tym, iż nie warto ignorować rozstrzygnięć sądowych;

- z uwagi na to, że oskarżony był już uprzednio skazany na karę pozbawienia wolności możliwość warunkowego zawieszenia jej wykonania była wykluczona, gdyż sprzeciwia się temu obecna regulacja przepisu art. 69 § 1 kk;

- z uwagi na to, że oskarżony dopuścił się przestępstwa z art. 244 kk, które polegało na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, Sąd stosownie do treści art. 42 § 3 kk, zobligowany był do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, gdyż w sprawie nie zachodził wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, aby od powyższego odstępować; oskarżony jest bowiem sprawcą niepoprawnym, wielokrotnie dopuszczał się różnych przestępstw; był już karany za czyn z art. 244 kk; orzeczony zakaz nie przyniósł spodziewanych rezultatów i jak pokazuje niniejsza sprawa były kompletnie ignorowany przez oskarżonego, który nic sobie z niego nie robi i dalej kieruje autem wykazując tym samym całkowity brak poszanowania dla orzeczeń sądowych;

- kolejną konsekwencją skazania za przestępstwo określone w art. 244 kk polegające na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, musiało być orzeczenie na podstawie art. 43a § 3 kk świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...); jego wysokość zgodnie z wymienionym przepisem wynosi co najmniej 10 000 zł, a Sąd doszedł do przekonania, że brak jest wystarczających podstaw do orzekania go w wysokości przekraczającej jego minimalną ustawową wartość.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4

W oparciu o art. 627 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 180 zł oraz zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę składają się zryczałtowane koszty doręczeń w postępowaniu przygotowawczym oraz na etapie sądowym sprawy (2 x 20 zł = 40 zł), a także 20 zł tytułem opłaty za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego poprzez złożenie zapytania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

8. PODPIS