Wyrok z 21 kwietnia 2026, sygn. III K 168/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Wrocław, dnia 21 kwietnia 2026 r.

Sąd Okręgowy we W. w III Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Marchwicka

Ławnicy : Dagmara Dec

Katarzyna Dąbkowska

Protokolant: Kornelia Zaleśkiewicz

przy udziale Prokuratora Martyny Zielińskiej

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 06.09.2022 r., 13.10.2022 r., 18.11.2022 r., 14.12.2022 r., 19.01.2023 r., 23.05.2023 r., 04.07.2023 r., 21.09.2023 r., 07.11.2023 r., 09.01.2024 r., 12.03.2024 r., 09.04.2024 r., 14.05.2024 r., 28.05.2024 r., 05.09.2024 r., 26.11.2024 r., 28.02.2025 r., 25.04.2025 r., 08.07.2025 r., 30.09.2025 r., 09.12.2025 r., 26.02.2026 r., 14.04.2026 r. we G.

sprawy:

1.  T. V. (1) (T. V. (2))

syna S. i I. z domu S.

urodzonego (...) w B.

PESEL (...)

oskarżonego o to, że:

I.  w okresie od 1 stycznia 2017 roku do 29 stycznia 2020 roku w B. i Z. działając w warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodów, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy do wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci metaamfetaminy, a nadto brał udział w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o nazwie handlowej (...) oraz (...), w łącznej ilości 938.222 sztuk tabletek, o znacznej wartości 1.670.035 złotych, a w szczególności będąc wspólnikiem apteki (...) zbył 456.242 sztuk tabletek oraz będąc kierownikiem punktu aptecznego (...) zbył 481.980 sztuk tabletek, w celu wytworzenia przez inną osobę metaamfetaminy, o łącznej masie nie mniejszej niż 37 kilogramów i 529 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 11.821.597 złotych, wbrew wynikającemu z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy prawo farmaceutyczne nakazowi zbywania lub udostępniania leków i produktów leczniczych wyłącznie w celu bezpośredniego zaopatrywania ludności, w tym nieodpłatnie pacjentowi - wyłącznie na potrzeby leczenia, udostępnił, zbył i przekazał K. L. wskazane wyżej substancje, umożliwiając wytworzenie amfetaminy przez inne nieustalone osoby, przy czym z uwagi posiadane wykształcenie i wiedzę oraz okoliczności towarzyszące, a w tym dotyczące: osoby, której przekazywał leki i produkty, ilości przekazywanych leków i produktów, bezdokumentowego, niefiskalnego i bezrecepturowego sposobu przekazywania, konspiracji towarzyszącej przekazywaniu tabletek, miał pełną świadomość, że przekazywane produkty służą wyłącznie do wytworzenia metaamfetaminy, a nadto, miał pełną świadomość, że wydawane leki nie są przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia natomiast służą wyłącznie do celów pozamedycznych, to jest wytworzenia metaamfetaminy i mogą spowodować zagrożenie dla życia i zdrowia,

tj. o czyn z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz.U.2020.2050) i art. 126 b ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U.2021.974) w zw. z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U.2021.974) i w zw. z art. 11§2 k.k., art. 12 § 1 k.k. i art. 65§1 k.k.

2.  K. L. (K. L.)

syna Ł. i L. z domu G.

urodzonego (...) w B.

PESEL (...)

oskarżonego o to, że:

II.  w okresie od 1 stycznia 2017 roku do 29 stycznia 2020 roku w B. i Z. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodów, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne, udzielił pomocy do wytworzenia substancji psychotropowej w postaci metaamfetaminy, o łącznej masie nie mniejszej niż 37 kilogramów i 529 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 11.821.597 złotych, a nadto działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, brał udział w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o znacznej wartości, o nazwie handlowej (...) oraz (...), w łącznej ilości 938.222 sztuk tabletek, o łącznej wartości nie mniejszej niż 1.670.035 złotych, w ten sposób, że naruszając wynikający z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy Prawo farmaceutyczne nakaz zbywania lub udostępniania leków i produktów leczniczych, przez farmaceutów, wyłącznie w celu bezpośredniego zaopatrywania ludności oraz wyłącznie na potrzeby leczenia, nabywał od ustalonej osoby będącej farmaceutą, objętej odrębnym postępowaniem, wskazane wyżej tabletki, a następnie usuwał tabletki z blistrów i przekazywał innym osobom, w celu wytworzenia metaamfetaminy, przy czym miał pełną świadomość, że będące przedmiotem obrotu leki nie były przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia a wyłącznie w celu wytwarzania metaamfetaminy, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazany wyrokami:



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 31 sierpnia 2010 roku, sygn. akt (...), za czyny z art. 158§ 1 k.k. i inne, na karę 8 miesięcy kary pozbawienia wolności,



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 10 kwietnia 2013 roku. sygn. akt (...), za czyny z art.282 k.k. w zw. z art. 64§ 1 k.k. i inne, na karę 2 lat i 6 miesięcy kary pozbawienia wolności,



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 10 czerwca 2015 roku. sygn. akt (...), za czyn z art. 288§ 1 k.k. w zw. z art. 64§ 1 k.k., na karę 4 miesięcy kary pozbawienia wolności,



objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 19 kwietnia 2016 roku, sygn. akt (...), orzekającym karę łączą 3 lat i 2 miesięcy kary pozbawienia wolności, którą odbył częściowo w okresie od 16 listopada 2015 roku do 20 września 2018 roku,

tj. o czyn z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz.U.2020.2050) i art. 126 b ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U.2021.974) w zw. z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U.2021.974) oraz w zw. z art. 11§2 k.k., art. 12 § 1 k.k., art. 65§1 k.k. i art. 64§1 k.k.

III.  w okresie od dnia 31 grudnia 2018 roku do dnia 20 stycznia 2020 roku na terenie województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodów, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, o łącznej wartości 78.360 złotych, oraz usiłował wprowadzić do obrotu środki odurzające o łącznej wartości 26.499 złotych, w ten sposób, że:



w okresie od 31 grudnia 2018 roku do marca 2019 roku w Z. zatrudnił W. O. (1) w charakterze dealera narkotyków i kilkakrotnie przekazał jej, w celu udzielania lub obrotu, metaamfetaminę, o łącznej masie 14 gram, stanowiących 140 porcji handlowych, za kwotę nie mniejszą niż 150 złotych za gram, łącznie o wartości 2.100 złotych, przy czym W. O. (2) udzielała środków innym osobom,



w okresie od 23 do 24 lipca 2019 roku, osobie posługującej się danymi L. P., przekazał nieustalony środek narkotyczny, o masie 1200 gram lub 1200 sztuk, o nieustalonej wartości,



w dniu 6 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 150 gram, za kwotę 1.500 złotych,



w dniu 9 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi L. P., przekazał nieustalony środek narkotyczny, o masie 160 gram, o nieustalonej wartości,



w dniu 10 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 60 gramów, za kwotę 1.800 złotych,



w dniu 13 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1), przekazał nieustalony narkotyk, o masie 60 gramów, o nieustalonej wartości,



w okresie od 16 do 17 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 90 gramów, za kwotę 1.080 złotych,



w dniu 18 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał amfetaminę, o masie 2 kilogramów, za kwotę 14.000 złotych,



w dniu 28 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał amfetaminę, o masie 500 gram, o wartości 12.500 złotych,



w dniu 1 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał amfetaminę, o masie 500 gram, o wartości 12.500 złotych,



w dniu 2 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gramów, za kwotę 180 złotych,



w dniu 6 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gramów, o wartości 300 złotych,



w dniu 10 września 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...) (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gram, o wartości 300 złotych,



w dniu 17 października 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał kokainę, w ilości 5 porcji, o nieustalonej masie i wartości,



w dniu 22 października 2019 roku osobie posługującej się danymi L. P. przekazał amfetaminę, o masie 400 gram, o wartości 8.000 złotych,



w dniu 23 września 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...) (...), przekazał metaamfetaminę, o masie 100 gram, za kwotę 7.300 złotych,



w okresie od 17 grudnia 2019 roku do 20 stycznia 2020 roku dokonał transakcji z osobą posługującą się danymi Ł. L. (1), w wyniku których przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 500 gram, o wartości 15.000 złotych oraz nieustalony narkotyk, o masie 100 gram, o nieustalonej wartości,



w dniu 29 grudnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym zarejestrowanym na dane osobowe D. V. (1), o numerze abonenta (...) (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 100 gram, za kwotę 1.800 złotych,



w dniu 14 stycznia 2020 roku od osoby posługującej się danymi L. P. nabył susz ziela konopi innych niż włókniste, o nieustalonej masie i wartości,



w dniu 19 stycznia 2021 roku w Ś., magazynował, w celu wprowadzenia do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste, o masie 883,3 gramów, o wartości 26.499 złotych,

przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w punkcie 1,

to jest o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz.U z 2020, poz. 2050) w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 65§1 k.k. i art.64§1 k.k.

3.  D. L. (D. L.)

syna W. i W. z domu Ł.

urodzonego (...) w I.

PESEL (...)

oskarżonego o to, że:

IV.  w okresie od dnia 5 sierpnia 2019 roku do dnia 30 września 2019 roku na terenie województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, w warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych, w ten sposób, że nabył i usiłował nabyć substancje psychotropowe, w celu przekazania innym nieustalonym osobom, a w szczególności:



w dniach 5-6 sierpnia 2019 roku od osoby posługującej się danymi L. P. usiłował nabyć amfetaminę, o masie 1 kilograma, za kwotę 6.500 złotych,



w dniu 30 września 2019 roku od osoby posługującej się danymi L. P. nabył mefedron, o nieustalonej masie i wartości,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz.U z 2020, poz. 2050) w zw. z art. 12 § 1 k.k.

* * *

I.  uznaje oskarżonego T. V. (1) za winnego tego, że w okresie od 20 września 2018 do 29 stycznia 2020 roku w B. i Z. jako farmaceuta działając w warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne, wspólnie i w porozumieniu z K. L. udzielił innym nieustalonym osobom pomocy do wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy, a nadto brał udział w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o nazwie handlowej (...) oraz (...), w łącznej ilości 590 192 sztuk tabletek, o znacznej wartości 1.050.542 złotych, a w szczególności z apteki ogólnodostępnej (...) w B. zbył 273 484 sztuk tabletek oraz z punktu aptecznego (...) w Z., w której był kierownikiem zbył 316 708 sztuk tabletek, w celu wytworzenia przez inną osobę metamfetaminy, o łącznej masie nie mniejszej niż 23 kilogramów i 608 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 7 436 496 złotych, wbrew wynikającemu z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy prawo farmaceutyczne nakazowi zbywania lub udostępniania leków i produktów leczniczych wyłącznie w celu bezpośredniego zaopatrywania ludności, w tym nieodpłatnie pacjentowi - wyłącznie na potrzeby leczenia, udostępnił, zbył i przekazał K. L. wskazane wyżej substancje, umożliwiając wytworzenie metamfetaminy przez inne nieustalone osoby, przy czym z uwagi posiadane wykształcenie i wiedzę oraz okoliczności towarzyszące, a w tym dotyczące: osoby, której przekazywał leki i produkty, ilości przekazywanych leków i produktów, bezdokumentowego, niefiskalnego i bezreceptowego sposobu przekazywania, konspiracji towarzyszącej przekazywaniu tabletek, godził się na to, że przekazywane produkty służą wyłącznie do wytworzenia metamfetaminy, a nadto godził się na to, że wydawane leki nie są przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia natomiast służą wyłącznie do celów pozamedycznych, to jest wytworzenia metamfetaminy i mogą spowodować zagrożenie dla życia i zdrowia, co stanowi przestępstwo z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 126 b ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne w zw. z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne i w zw. z art. 11§2 k.k., art. 12 § 1 k.k. i art. 65§1 k.k. i za to na podstawie art.53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. w zw. z art.19§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

II.  na podstawie art.45§1 k.k. orzeka od oskarżonego T. V. (1) na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 59 019 (pięćdziesięciu dziewięciu tysięcy dziewiętnastu) złotych;

III.  na podstawie art.70 ust.4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego T. V. (1) na rzecz (...) (...) dla (...) we G. nawiązkę w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych;

IV.  na podstawie art. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu T. V. (1) okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniu 19 stycznia 2021 roku od godz.6.00 do godz. 17.45 oraz od dnia 18 maja 2022 roku godz. 9.55 do dnia 11 sierpnia 2022 roku godz.15:50;

V.  uznaje oskarżonego K. L. za winnego tego, że w okresie od 20 września 2018 do 29 stycznia 2020 roku w B. i Z. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne, udzielił nieustalonym osobom pomocy do wytworzenia substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy, o łącznej masie nie mniejszej niż 23 kilogramów i 608 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 7 436 496 złotych, a nadto działając wspólnie i w porozumieniu z T. V. (1), brał udział w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o znacznej wartości, o nazwie handlowej (...) oraz (...), w łącznej ilości 590 192 sztuk tabletek, o łącznej wartości nie mniejszej niż 1 050 542 złotych, w ten sposób, że naruszając wynikający z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy Prawo farmaceutyczne nakaz zbywania lub udostępniania leków i produktów leczniczych, przez farmaceutów, wyłącznie w celu bezpośredniego zaopatrywania ludności oraz wyłącznie na potrzeby leczenia, nabywał od T. V. (1) będącego farmaceutą, wskazane wyżej tabletki, a następnie usuwał tabletki z blistrów i przekazywał innym nieustalonym osobom, w celu wytworzenia metamfetaminy, przy czym godził się na to, że będące przedmiotem obrotu leki nie były przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia a wyłącznie w celu wytwarzania metamfetaminy, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokami:



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 31 sierpnia 2010 roku, sygn. akt (...), za czyny z art. 158§ 1 k.k. i inne, na karę 8 miesięcy kary pozbawienia wolności,



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 10 kwietnia 2013 roku. sygn. akt (...), za czyny z art.282 k.k. w zw. z art. 64§ 1 k.k. i inne, na karę 2 lat i 6 miesięcy kary pozbawienia wolności,



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 10 czerwca 2015 roku. sygn. akt (...), za czyn z art. 288§ 1 k.k. w zw. z art. 64§ 1 k.k., na karę 4 miesięcy kary pozbawienia wolności,



objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 19 kwietnia 2016 roku, sygn. akt (...), orzekającym karę łączną 3 lat i 2 miesięcy kary pozbawienia wolności, którą odbył częściowo w okresie od 16 listopada 2015 roku do 20 września 2018 roku,

co stanowi przestępstwo z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 126 b ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne w zw. z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne oraz w zw. z art. 11§2 k.k., art. 12 § 1 k.k. i art. 65§1 k.k. i art.64§1 k.k. i za to na podstawie art.53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. i art.19§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

V.  na podstawie art.70 ust.4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego K. L. na rzecz (...) (...) dla (...) we G. nawiązkę w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych;

VI.  uznaje oskarżonego K. L. za winnego tego, że w okresie od dnia 31 grudnia 2018 roku do dnia 20 stycznia 2020 roku na terenie województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, o łącznej wartości 78 360 złotych, oraz usiłował wprowadzić do obrotu środki odurzające o łącznej wartości 26 499 złotych, w ten sposób, że:



w okresie od 31 grudnia 2018 roku do marca 2019 roku w Z. zatrudnił W. O. (1) w charakterze dealera narkotyków i kilkakrotnie przekazał jej, w celu udzielania lub obrotu, metamfetaminę, o łącznej masie 14 gram, stanowiących 140 porcji handlowych, za kwotę nie mniejszą niż 150 złotych za gram, łącznie o wartości 2 100 złotych, przy czym W. O. (1) udzielała środków innym osobom,



w okresie od 23 do 24 lipca 2019 roku, osobie posługującej się danymi L. P., przekazał nieustalony środek narkotyczny, o masie 1200 gram lub 1200 sztuk, o nieustalonej wartości,



w dniu 6 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 150 gram, za kwotę 1 500 złotych,



w dniu 21 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi L. P., przekazał nieustalony środek narkotyczny, o masie 160 gram, o nieustalonej wartości,



w dniu 10 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 60 gramów, za kwotę 1.800 złotych,



w dniu 13 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1), przekazał nieustalony narkotyk, o masie 60 gramów, o nieustalonej wartości,



w okresie od 16 do 17 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 90 gramów, za kwotę 1.080 złotych,



w dniu 18 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał amfetaminę, o masie 2 kilogramów, za kwotę 14.000 złotych,



w dniu 28 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał amfetaminę, o masie 500 gram, o wartości 12.500 złotych,



w dniu 1 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał amfetaminę, o masie 500 gram, o wartości 12.500 złotych,



w dniu 2 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gramów, za kwotę 180 złotych,



w dniu 6 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gramów, o wartości 300 złotych,



w dniu 10 września 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...) (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gram, o wartości 300 złotych,



w dniu 17 października 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał kokainę, w ilości 5 porcji, o nieustalonej masie i wartości,



w dniu 22 października 2019 roku osobie posługującej się danymi L. P. przekazał amfetaminę, o masie 400 gram, o wartości 8.000 złotych,



w dniu 23 września 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...) (...), przekazał metamfetaminę, o masie 100 gram, za kwotę 7.300 złotych,



w okresie od 17 grudnia 2019 roku do 20 stycznia 2020 roku dokonał transakcji z osobą posługującą się danymi Ł. L. (1), w wyniku których przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 500 gram, o wartości 15.000 złotych oraz nieustalony narkotyk, o masie 100 gram, o nieustalonej wartości,



w dniu 29 grudnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym zarejestrowanym na dane osobowe D. V. (1), o numerze abonenta (...) (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 100 gram, za kwotę 1.800 złotych,



w dniu 19 stycznia 2021 roku w Ś., magazynował, w celu wprowadzenia do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste, o masie 883,3 gramów, o wartości 26.499 złotych,

przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokami:



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 31 sierpnia 2010 roku, sygn. akt (...), za czyny z art. 158§ 1 k.k. i inne, na karę 8 miesięcy kary pozbawienia wolności,



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 10 kwietnia 2013 roku. sygn. akt (...), za czyny z art.282 k.k. w zw. z art. 64§ 1 k.k. i inne, na karę 2 lat i 6 miesięcy kary pozbawienia wolności,



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 10 czerwca 2015 roku. sygn. akt (...), za czyn z art. 288§ 1 k.k. w zw. z art. 64§ 1 k.k., na karę 4 miesięcy kary pozbawienia wolności,



objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 19 kwietnia 2016 roku, sygn. akt (...), orzekającym karę łączną 3 lat i 2 miesięcy kary pozbawienia wolności, którą odbył częściowo w okresie od 16 listopada 2015 roku do 20 września 2018 roku,

co stanowi przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 65§1 k.k. i art.64§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

VI.  na podstawie art.70 ust.4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego K. L. na rzecz (...) (...), (...) i (...) dla (...) we G. nawiązkę w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych;

VII.  na podstawie art.45§1 k.k. orzeka od oskarżonego K. L. na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w kwocie 78 360 (siedemdziesięciu ośmiu tysięcy trzystu sześćdziesięciu) złotych;

VIII.  na podstawie art. 85§1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności i kary grzywien wymierzone oskarżonemu K. L. i orzeka wobec niego karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywy w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

IX.  na podstawie art. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu K. L. okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 4 lutego 2021 roku godz. 10:05 do 21 kwietnia 2021 roku godz. 15:05;

X.  uznaje oskarżonego D. L. za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku, przyjmując, że w dniu 30 września 2019 roku od osoby posługującej się danymi L. P. nabył mefedron o masie 20 gram za kwotę 300 złotych, co stanowi przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

XI.  na podstawie art.70 ust.4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego D. L. na rzecz (...) (...) dla (...) we G. nawiązkę w kwocie 1000 (tysiąca) złotych;

XII.  na podstawie art. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu D. L. okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 19 stycznia 2021 roku godz.6.25 do 1 kwietnia 2021 roku godz. 15.50;

XIII.  na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr VI/131/22/P poz. 21-23 na k. 77b, nr IV/128/22/P poz. 10 na k. 97a, nr V/129/22/P poz. 17-20 na k. 101a, nr XII/200/21/P poz.7 na k.465;

XIV.  na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr II/125/22/P poz. 4-7 na k. 91a, nr V/129/22/P poz. 12-16 na k. 101a, zarządzając pozostawienie ich w aktach sprawy;

XV.  na podstawie art. 115 § 14 k.k. uznaje dowód rzeczowy z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr XI/198/21/P, poz. 5 na k. 201 za dokument znajdujący się w aktach sprawy, zarządzając jego wykreślenie z wykazu dowodów rzeczowych;

XVI.  na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr III/1233/21/(...) poz. 6 na k. 731, nr XIII/292/21/P poz. 26 na k. 799, nr XXIV/292/21/P poz. 27-28 na k. 1057;

XVII.  na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca oskarżonemu D. L. dowody rzeczowe z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr XXIV/292/21/P poz. 29-30 na k. 1057;

XVIII.  na podstawie art. 633 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa przypadające na każdego z nich koszty procesu tj. od oskarżonego T. V. (1) w kwocie 7 894,24 zł, od oskarżonego K. L. w kwocie 3 541,99 zł, od oskarżonego D. L. w kwocie 6 773,96 zł, zaś na podstawie art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierza opłaty: oskarżonemu T. V. (1) w kwocie 8 400 złotych, oskarżonemu K. L. w kwocie 6 400 złotych, oskarżonemu D. L. w kwocie 4 400 złotych.

Ławnik Dagmara Dec Sędzia Agnieszka Marchwicka Ławnik Katarzyna Dąbkowska

UZASADNIENIE

Na wstępie należy zaznaczyć, że Sąd odstąpił w niniejszej sprawie od sporządzenia uzasadnienia wyroku na formularzu UK i uczynił to w formie sprzed nowelizacji przepisów Kodeksu postępowania karnego. Powodem odstąpienia od wymogu, nałożonego przez ustawodawcę w treści przepisu art. 99a k.p.k., była konieczność zagwarantowania stronom postępowania prawa do rzetelnego procesu zgodnie z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności.

Forma oraz treść formularza w realiach niniejszej sprawy skutkowałaby niemożnością dotrzymania konwencyjnego standardu rzetelnego procesu. Rolą uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji jest bowiem odzwierciedlenie procesu decyzyjnego Sądu i niezwykle ważne jest w kontekście prawa do rzetelnego procesu, by treść pisemnego uzasadnienia sądu pierwszej instancji była jasna i przejrzysta dla stron postępowania oraz sądu drugiej instancji. Należy podzielić stanowisko Sądu Najwyższego przedstawione w wyroku z dnia 11sierpnia 2020r. (sygn. akt I KA 1/20), w którym to, w ślad za prof. P. Hofmańskim (por. „Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, Komentarz, tom I red. L. Garlicki, Warszawa 2010, str. 305-306) Sąd ten uznał, że „ wprawdzie prawo do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy karnej nie wynika wprost z art. 6 Konwencji, jest jednak oczywiste, że skoro w systemie prawa polskiego umieszczono prawo do zaskarżenia wyroku wydanego w pierwszej instancji, to takie państwo – strona Konwencji przewidując możliwość wniesienia apelacji od wyroku, musi zapewnić do niej skuteczny dostęp, a co za tym idzie musi gwarantować odpowiednimi instrumentami procesowymi rzetelność samego postępowania odwoławczego”. Nie ulega przecież wątpliwości, iż kontrola ta może być dokonana jedynie poprzez zapoznanie się z argumentami sądu, przemawiającymi za przyjętym rozstrzygnięciem. Tym samym jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem prawa. Obligatoryjne nakazanie sporządzenia uzasadnień na formularzu (art. 99a §1 k.p.k.), nie dawałoby w realiach niniejszej sprawy właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania standardu prawa do rzetelnego procesu, gdyż jest to sprawa wieloosobowa i wielowątkowa.

W ocenie Sądu przepis art. 99a k.p.k. winien być interpretowany systemowo przy uwzględnieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1–3 EKPC oraz art. 424 § 1–2 i art. 457 § 3 k.p.k. Wobec tego należy przyjąć, że art. 99a k.p.k. nie wyklucza możliwości sporządzenia uzasadnienia w sposób tradycyjny w sytuacji, gdy z uwagi na specyfikę konkretnej sprawy, uzasadnienie sporządzone na formularzu nie czyniłoby w pełni zadość wymaganiom art. 424 § 1 i 2 k.p.k. lub byłoby niezrozumiałe dla stron albo nie odzwierciedlałoby w całości procesu myślowego sądu, a przez to utrudniałoby nie tylko jego lekturę, ale też sporządzenie skutecznego środka odwoławczego ( J. Skorupka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Wyd. 5, Warszawa 2021, LEX) .

W niniejszej sprawie zakres podmiotowo-przedmiotowy, jak i specyfika stanu faktycznego w odniesieniu do wieloaspektowego przedmiotu samej sprawy, doprowadziły Sąd do przekonania, iż sporządzenie uzasadnienia na formularzu skutkowałoby niemożnością zrealizowania wymogów z art. 424 § 1 i 2 k.p.k.

Sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób tradycyjny znajduje również oparcie w aktualnym orzecznictwie (wyr. SR w Bydgoszczy z 29.1.2020 r., III K 566/19. Legalis; wyr. SA w Gdańsku z 17.6.2020 r., II AKa 64/20, OSP 2021, Nr 2, poz. 10; wyr. SA we W. z 15.02.2021 r., II AKa 230/20, wyr. SN z 11.8.2020 r., I KA 1/20, OSNKW 2000, Nr 9–10, poz. 41).

Wobec powyższego Sąd odstąpił od sporządzenia uzasadnienia w formie przewidzianej w art. 99a§1 k.p.k.

***

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

T. V. (2) jest magistrem farmacji. Obsługiwał pacjentów w aptece (...) w B., a także był kierownikiem punktu aptecznego (...) w Z..

Dla apteki (...) zezwolenie na prowadzenie apteki wydano dla D. V. (2) i L. V., jej kierownikiem była P. V.. Natomiast dla punktu aptecznego (...) zezwolenie na prowadzenie punktu aptecznego wydano dla D. V. (2), zaś kierownikiem tego punktu był T. V. (2).

T. V. (2) nie później niż we wrześniu 2018 roku nawiązał znajomość z K. L., członkiem grupy, która zajmowała się handlem narkotykami.

K. L. 20 września 2018 r. zakończył odbywanie kary pozbawienia wolności i opuścił zakład karny. Poznał wówczas w aptece w Z. T. V. (1) gdy kupował testosteron.

K. L. zapytał T. V. (1), czy ten ma dostęp do leków Ś., na co on odpowiedział, że tak i że spróbuje je załatwić. Po tygodniu T. V. (2) zadzwonił do K. L., że ma dla niego leki Ś., po które K. L. podjechał do niego do apteki. T. V. (2) zobowiązał się także, że da znać K. L. gdy będzie miał dla niego kolejne partie leku.

Od tej pory T. V. (2) wydawał K. L. w ilościach hurtowych z aptek, w których obsługiwał pacjentów jako farmaceuta, tj. w aptece (...) i punkcie aptecznym (...) leki zawierające pseudoefedrynę, tj. tabletki Ś. i Ś. A..

Ich spotkania odbywały się raz w tygodniu lub nawet częściej, a sprzedaż tych leków odbywała się zarówno w punkcie aptecznym (...) w Z. jak i w aptece (...) w B., jednak znacznie częściej K. L. odbierał leki z punktu aptecznego w Z..

Jednorazowo T. V. (2) wydawał K. L. od 20 do nawet 300 opakowań leku Ś.. K. L. kupował je od T. V. (1) w cenie ok. 25 zł za opakowanie 14 szt. tabletek Ś. oraz 12-14 zł za opakowanie 6 szt. tabletek Ś. A..

K. L. nabył łącznie od T. V. (1) 590 192 sztuk tabletek Ś., o łącznej wartości nie mniejszej niż 1 050 542 złotych.

T. V. (2) wydawał leki Ś. K. L., wiedząc, że nie potrzebuje on leczenia tymi produktami leczniczymi, a szczególnie w tak znacznych ilościach, tj. kartony opakowań leków przekazywane w odstępach kilkudniowych. K. L. nie dysponował także receptami niezbędnymi do zakupu przedmiotowych leków.

K. L. po nabyciu i odebraniu tabletek Ś. od T. V. (1) usuwał je z blistrów i przekazywał innym nieustalonym osobom, w celu wytworzenia metamfetaminy o łącznej masie nie mniejszej niż 23 kilogramów i 608 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 7 436 496 złotych.

K. L. za kupowane leki płacił T. V. (1) gotówką. T. V. (2) nie wpłacał tych pieniędzy na swoje konto bankowe ani z nikim się nimi nie dzielił. Przeznaczał je na bieżące wydatki oraz spłatę długów.

T. V. (2) z przestępczego procederu osiągnął korzyść majątkową w kwocie 59 019 złotych.

Średnia cena za jedno opakowanie leku Ś. wg faktur dostarczonych przez hurtownię farmaceutyczną (...), po której sprzedawała ona leki na zamówienie T. V. (1) z 2018 roku wynosiła:



za opakowanie Ś. (...) tabletek -19,46 zł netto = 21,018 brutto, tj. około 1,50 zł za tabletkę,



za opakowanie Ś. A. (...) tabletek - 10,40 zł netto = 11,23 brutto, tj. około 1,80 zł za tabletkę.

co daje łącznie daje średnio 1,68 zł za tabletkę.

Sprzedając K. L. opakowanie leku Ś. (...) tabletek za 25 zł T. V. (2) otrzymywał ok. 1,78 zł za tabletkę, co dawało mu zysk 10 groszy na tabletce.

Z kolei za pośredniczenie w nabywaniu leków z pseudoefedryną K. L. otrzymywał od nieustalonej osoby środki pieniężne.

T. V. (2) oraz K. L. z przestępczego procederu uczynili sobie stałe źródło dochodu.

Zdarzało się też tak, że pod nieobecność T. V. (1) leki Ś. K. L. wydawała jego córka 3. V., która mogła nie wiedzieć, co znajduje się w kartonach, a mężczyźni potem rozliczali się z tej transakcji.

Współpraca T. V. (1) i K. L. w zakresie przekazywania tabletek z pseudoefedryną trwała w okresie od 20 września 2018 do 29 stycznia 2020 roku.

Substancja aktywna będąca składnikiem tych leków – pseudoefedryna – była wykorzystywana następnie przez inne nieustalone osoby jako prekursor do produkcji narkotyków - metamfetaminy.

T. V. (2) jako farmaceuta, z uwagi na swoje wykształcenie oraz wieloletnie doświadczenie zawodowe oraz okoliczności towarzyszące przekazywaniu leków K. L., a w tym dotyczące jego osoby, ilości przekazywanych leków, bezdokumentowego, niefiskalnego i bezreceptowego sposobu przekazywania, konspiracji towarzyszącej przekazywaniu tabletek, godził się na to, że przekazywane produkty służą wyłącznie do wytworzenia metamfetaminy, a nadto godził się na to, że wydawane leki nie są przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia natomiast służą wyłącznie do celów pozamedycznych, to jest wytworzenia metamfetaminy i mogą spowodować zagrożenie dla życia i zdrowia.

K. L. godził się na to, że będące przedmiotem obrotu leki Ś. nie były przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia jego czy bliskich, a służyły wyłącznie do wytwarzania metamfetaminy.

W toku śledztwa przeprowadzono kontrolę operacyjną o kryptonimie (...), w ramach której ustalono, że K. L. handluje narkotykami w znacznych ilościach, a częściowo zaopatruje się w prekursory do ich wytworzenia, tj. tabletki Ś., u T. V. (1). W trakcie rozmów mężczyźni używali określeń typowych dla produkcji narkotyków, w tym metamfetaminy.

K. L. i jego rozmówcy, a w tym T. V. (2) w prowadzonych rozmowach posługiwali się specjalnym kodem, którego celem było ukrycie faktycznego celu rozmowy jaki było wprowadzanie do obrotu znacznych ilości narkotyków.

Dowody:

k. 811-813,830, 864-865, 992-993 tom V, (...)-(...) tom VIII, k. 1599 sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia T. V. (1)
k. 681-684 tom IV, K. (...)-(...), (...)-(...), sygn. akt (...), k. 122-123 tom III, k. 610, 642v-643, 647v, 722-723 tom IV, sygn. akt (...), k. 1598v-(...) tom IX, k. 1635v-(...) sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia K. L.
k. 4-14,34-56,61-66 tom I, sygn. akt (...)	Komunikat zbiorczy z kontroli operacyjnej (...)
k. 15-23, 61-66 tom I, sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 24-29 tom I, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
k. 36-41 tom I, sygn. akt (...)	Komunikat zbiorczy z kontroli operacyjnej (...)
k. 42-49 tom I, sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 57-60 tom I, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
Akta sprawy Sądu Rejonowego (...), sygn. (...)	Płyty z nagraniami rozmów z kontroli operacyjnej (...)
k. 106 tom I, sygn. akt (...)	Pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. z dnia 22 stycznia 2021 r.
k. 893 tom I, sygn. akt (...)	Pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. z dnia 27 stycznia 2021 r.
k. 178-179 tom I, sygn. akt (...)	Pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. z dnia 23 lutego 2021 r.
Załącznik nr 1	Dokumentacja związana z postępowaniem przed Głównym Inspektorem Farmaceutycznym w zakresie działalności apteki (...) i punktu aptecznego (...)
Załącznik nr 2; k. 1388 tom VIII sygn. akt (...)	Faktury sprzedaży wystawione przez (...) S.A. dla apteki (...) i punktu aptecznego (...)
k.686-698, 752-755, 770-778, 779, 780-781, 782-783, 784-789, tom IV, (...)-(...), (...)-1065 tom VII, sygn. akt (...)	Informacje dotyczące rachunków bankowych
k.790-792 tom IV, sygn. akt (...)	Protokół oględzin dokumentacji bankowej
k.699-751 tom IV, sygn. akt (...)	Pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z załącznikami
k. 1080 tom VII, sygn. akt (...)	Wydruk z rejestru REGON dot. apteki (...)
k. 1082 tom VII, sygn. akt (...)	Kserokopia uchwały z dnia 1 sierpnia 2005 r. wspólników spółki cywilnej pod nazwą Apteka (...) i s-ka s.c.
k. 1083 tom VII, sygn. akt (...)	Kserokopia aneksu nr (...) z dnia 1 sierpnia 2005 r. do umowy spółki cywilnej Apteka (...) i s-ka zawartej 30 grudnia 2002 r.
k. 1269 tom VIII, sygn. akt (...)	Umowa spółki cywilnej z dnia 30 grudnia 2002 r.- Apteka (...)
Załącznik nr 2; k. 1388 tom VIII sygn. akt (...)	Faktury sprzedaży wystawione przez (...) S.A. dla apteki (...) i punktu aptecznego (...)

W toku śledztwa dokonano przeszukań miejsca zamieszkania T. V. (1) w B. przy ul. (...). W toku przeszukania ujawniono m.in. wagę elektroniczną, słoik z zawartością substancji koloru brunatno zielonego, biały pojemnik z zawartością dwóch pakietów z folii aluminiowej z zawartością koloru brunatno – zielonego oraz jednego pakietu z zawartością koloru brunatnego oraz trzech folii spożywczych z zawartością koloru brunatno – zielonego, biały pojemnik z zawartością substancji koloru brunatno zielonego oraz folię spożywcza z zawartością suszu roślinnego. Przedmiotu te zarejestrowano jako dowody rzeczowe a następnie przekazano do Sądu do sprawy o sygn. Akt (...) przeciwko D. V. (2). Wynik badania testerem narkotykowym zabezpieczonego szusu roślinnego oraz kostki koloru zielonego wskazał na obecność (...). Zabezpieczono także laptopa marki J., którego zawartość następnie poddano analizie przez biegłego z zakresu informatyki.

Dowody:

k. 811-813,830, 864-865, 992-993 tom V, (...)-(...) tom VIII, k. 1599 sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia T. V. (1)
k. 75-77 tom I, sygn. akt (...)	Protokół przeszukania miejsca zamieszkania T. V. (1) B., ul. (...)
k. 77a-77b tom I, sygn. akt (...)	Notatka urzędowa dot. dowodów rzeczowych wraz z wykazem dowodów rzeczowych
k. 77c tom I, sygn. akt (...)	Protokół użycia testera narkotykowego
k. 77d-77e tom I, sygn. akt (...)	Protokół użycia wagi
k. 202 tom II – k. 456 tom III, sygn. akt (...)	Opinia nr (...)-(...)-(...) biegłego z zakresu informatyki

Jednocześnie dokonano przeszukania oraz punktu aptecznego (...) w Z. oraz apteki (...) w B.. W czynnościach w aptekach uczestniczył Inspektor Farmaceutyczny (...) Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. – A. G. (2) oraz biegły z zakresu informatyki.

W dniu 19 stycznia 2021 r. w toku przeszukania w aptece ogólnodostępnej (...) zabezpieczono dwa komputery (...), sumaryczny stan magazynu dla poszczególnych prekursorów poz. 1-55, ewidencję rozchodu i przychodu leków z substancjami psychoaktywnymi z okresu od 01.02.2019 r. do 19.01.2021 r., stan magazynu dla środków odurzających poz. 1-60 oraz stan magazynu dla leków psychotropowych poz. 1-123.

W aptece (...) zabezpieczono także:



17 pudełek z napisem Ś. A. po 6 tabletek,



28 opakowań zbiorczych po 6 pudełek z napisem Ś. A. po 6 tabletek,



3 opakowania zbiorcze po 6 pudełek z napisem Ś. A. po 6 tabletek.

Część z tych leków przechowywane było na zapleczu w zamkniętym pomieszczeniu.

Ponadto, w aptece tej nie znajdowało się ani jedno opakowanie leku Ś. 5mg+120 mg, po 14 tabletek. Zabezpieczono również jedną fakturę z dnia 18 stycznia 2021 r. z hurtowni (...) S.A. wydaną dla apteki (...).

Jak wynika z decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we G. nr (...)-I. 8520.3.2.2021 z dnia 21 czerwca 2021 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej, w aptece (...) w B. rozchód lekami Ś. 5 mg +120 mg, 6 tabl. i Ś. 5 mg 120 mg, 14 tabl. prowadzony był poza systemem komputerowym apteki, sprzedaż tych produktów nie była rejestrowana w kasie fiskalnej. Prowadzący aptekę (...) pomimo wezwania organu nie przedstawili paragonów dokumentujących wydanie w/w leków.

W okresie od dnia 1 stycznia 2017 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku do apteki nabyto 31 610 opakowań leku Ś. (A.) 5 mg, 120 mg, 6 tabl. oraz 19 235 opakowań leku Ś. 5 mg, 120 mg, 14 kaps., w tym: w okresie od dnia 1 stycznia 2019 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku, 31.553 opakowań leku Ś. (A.) 5 mg, 120 mg, 6 tabl. oraz 19.066 opakowań leku Ś. 5 mg, 120 mg, 14 kaps.

W aptece wydano 19 235 opakowań produktu leczniczego Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl. (produktu leczniczego o kategorii dostępności (...)), bez przedstawiania recepty uprawniającej do wydania tego leku. Prowadzący aptekę mimo wezwania nie przedstawili recept lekarskich, na których podstawie wydano w okresie od dnia 1 stycznia 2017 roku do dnia 19 stycznia 2021 roku .

W okresie od dnia 1 stycznia 2017 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku do apteki leki Ś. 5mg+120 mg, 6 tabl. i Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl. nabyto wyłącznie od hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez (...) S.A.

Przedsiębiorcy prowadzący aptekę ogólnodostępną o nazwie (...), w okresie od dnia 1 stycznia 2017 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku, ani później do dnia 19 stycznia 2021 roku nie zwrócili do hurtowni farmaceutycznej (...) S.A. nabytych produktów leczniczych Ś. 5 mg, 120 mg, 6 tabl. i Ś. 5 mg, 120 mg, 14 kaps, a wśród faktur przedstawionych przez hurtownię farmaceutyczną (...) S.A., nie było faktur korygujących.

Następnie, w toku prowadzonego w dniu 19 stycznia 2021 r. przeszukania w punkcie aptecznym (...) w Z. zabezpieczono:



jednostkę centralną komputera A.,



stan magazynowy leków zawierających substancje psychoaktywne,



pakiety faktu od hurtowni farmaceutycznej (...) wystawione dla punktu aptecznego (...),



Ś. 3. opakowania po 6 tabletek,



Ł. 12 tabletek,



3. 10 tabletek,



infex zatoki 12 tabletek.

Jak wynika z decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we G. nr (...). (...).3.2.2021 z dnia 9 czerwca 2021 r., większość faktur zakupowych dokumentujących nabycie leków Ś. 5mg+120 mg, 6 tabl. i Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl. nie została wprowadzona do systemu informatycznego punktu aptecznego.

W okresie od dnia 1 stycznia 2017 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku do punktu aptecznego nabytych zostało 27 466 opakowań leku Ś. 5mg+120 mg, 6 tabl. (w tym 27 335 opakowań w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2020 r.) oraz 22 688 opakowań leku Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl. (w tym 21 163 opakowań w okresie od dnia 1 stycznia 2019 roku do 31 grudnia 2020 roku).

Do systemu informatycznego punktu aptecznego wprowadzono tylko 17 opakowań leku Ś. 5mg+120 mg, 6 tabl. oraz 37 opakowań leku Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl.

Rozchód lekami Ś. 5mg+120mg, 6 tabl. i Ś. 5mg+120mg,14 tabl. prowadzony był poza systemem komputerowym, sprzedaż tych produktów nie były rejestrowane w kasie fiskalnej. Z analizy wydruków operacji przychodu i rozchodu leku Ś. 5mg+120 mg, 6 tabl. i Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl. z okresu od dnia 1 stycznia 2017 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku wynikało, iż wydano jedynie 19 opakowań leku Ś. 5mg+120mg, 6 tabl. i 23 opakowania leku Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl.

W dniu 19 stycznia 2021 roku, to jest w dniu przeszukania przez funkcjonariuszy Policji, w lokalu punktu aptecznego nie znajdowało się ani jedno opakowanie leku Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl. i były 2 opakowania leku Ś. 5mg+120 mg, 6 tabl.

W punkcie aptecznym wydano ponad dwadzieścia dwa tysiące opakowań produktu leczniczego Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl. (produktu leczniczego o kategorii dostępności (...)) bez przedstawienia recepty uprawniającej do wydania leku.

W okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. do punktu aptecznego leki Ś. 5mg+120 mg, 6 tabl. i Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl. nabyto wyłącznie od hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez (...) S.A. Podmiot prowadzący punkt apteczny nie zwracał nabytych od tej hurtowni farmaceutycznej leków Ś. 5mg+120 mg, 6 tabl. i Ś. 5mg+120 mg, 14 tabl.. Wśród faktur przedstawionych przez pełnomocnika reprezentującego hurtownię farmaceutyczną (...) S.A. nie było faktur korygujących.

To T. V. (2) dokonywał zamówień leków Ś. zawierających pseudoefedrynę do apteki (...) i do punktu aptecznego (...) w hurtowni (...) S.A. To on był osobą, która kontaktowała się hurtownią celem złożenia zamówienia i to on płacił za dostarczone produkty lecznicze. Płatność za dostarczone produkty lecznicze odbywała się na podstawie wystawionych przez hurtownię faktur VAT, każdorazowo gotówką przy odbiorze towaru.

W celu ustalenia ilości substancji, jakie uzyskano z przekazanych K. L. przez T. V. (1) tabletek zlecono przeprowadzenia opinii toksykologicznej. Z opinii tej wynika, że preparaty o nazwie handlowej (...) lub „Ś. A. (Ś.)” zawierają w swym składzie pseudoefedrynę w postaci chlorowodorku w ilości 120 mg, cetyryzynę w postaci dichlorowodorku oraz substancje pomocnicze.

D. może być wykorzystana do produkcji narkotyków (m.in. metamfetaminy) i dlatego znajduje się on na liście prekursorów narkotykowych kategorii 1. Z praktyki kazuistycznej biegłych wynika, że tabletki zawierające pseudoefedrynę w powyższych ilościach służą najczęściej do hurtowej produkcji metamfetaminy, która jest substancją psychotropową z grupy II – P.

Istnieje wiele sposobów otrzymywania metamfetaminy. Metoda syntezy z efedryny lub pseudoefedryny polega na wytworzeniu jodowodorku w wyniku reakcji jodu z czerwonym fosforem i wodą. Kolejnym etapem syntezy jest podstawienie grupy hydroksylowej w efedrynie/pseudoefedrynie przez anion jodkowy (powstaje jodoefedryna). Następnie jodoefedryna jest redukowana do metamfetaminy, a anion jodkowy utleniany do jodu (II). Cały proces utleniania i redukcji jest cykliczny i w związku z tym bardzo wydajny. W ostatnim etapie metamfetamina jest poddawana działaniu 37% kwasu solnego i wytrąca się osad chlorowodorku, który jest krystalizowany z acetonu, dając krystaliczny proszek chlorowodorku metamfetaminy.

Na wytworzenie 1 g metamfetaminy potrzeba od około 14 do 25 szt. powyższych tabletek.

Tabletki zawierające pseudoefedrynę w postaci preparatu o nazwie handlowej (...) występują zazwyczaj w blistrach pakowanych po 6 szt. Jedno takie opakowanie kosztuje w aptece około 12 zł, a opakowania po 14 szt. kosztowały ok. 16 zł wobec czego cena jednej tabletki tego preparatu to około 1-2 zł.

W związku z powyższym, koszt zakupu (...). takich tabletek po cenie detalicznej to około 938.222 zł.- 1.876.444 zł.

Cena 1 g metamfetaminy wynosi około 40 - 80 zł. W zależności od rejonu polski cena ta może być wyższa. Np. działka uliczna metamfetaminy w województwie (...) to 0,1 g a jej cena wynosi 18-20 zł. Można zatem teoretycznie przyjąć, że (...) g - (...) g metamfeaminy sprzedanej po cenie hurtowej ma wartość 1.501.155 zł - 3.002.310 zł, a po cenie detalicznej ma wartość nawet około 11.821.597 zł- 13.135.108 zł.

Opłacalność ekonomiczna produkcji metamfetaminy może różnić się w zależności od tego, po jakiej cenie pozyskiwane będą surowce do jej wyprodukowania oraz od miejsca sprzedaży. Jakkolwiek, biegli oszacowali, że zysk z takiej produkcji wynosi co najmniej 100%, tj. przy inwestycji około 0,9 -1,8 min. zł, zarobek wyniósłby co najmniej 1,8-3,6 miliona zł.

A zatem, uwzględniając rzeczywiste ilości nabytych leków, w okresie od 20 września 2018 do 29 stycznia 2020 roku, T. V. (2) udostępnił, zbył i przekazał K. L. leki (...) oraz (...), w łącznej ilości 590 192 sztuk tabletek, o znacznej wartości 1.050.542 złotych, a w szczególności:



z apteki ogólnodostępnej (...) w B. zbył 273 484 sztuk tabletek, a w szczególności:

⚫

266 896 tabletek Ś. 5 mg+120 mg 14 tabl (19 064 opakowań)

⚫

6 588 tabletek Ś. duo 6 tabl (1 098 opakowań)

tj. łącznie 273 484 tabletek (20 162 opakowań)



z punktu aptecznego (...) w Z., w której był kierownikiem zbył 316 708 sztuk tabletek, a w szczególności:

⚫

304 234 tabletek Ś. 5 mg+120 mg 14 tabl (21 731 opakowań)

⚫

12 474 tabletek Ś. duo 6 tabl (2 079)

tj. łącznie 316 708 tabletek (23 810 opakowań).

Wytworzono przy użyciu tych substancji przez inną osobę metamfetaminę o łącznej masie nie mniejszej niż 23 kilogramów i 608 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 7 436 496 złotych.

Jak wynika, z uchwały nr (...) dnia 25 lutego 2021 r. wydanej w sprawie dyscyplinarnej kierownika apteki (...) P. V., w aptece(...) doszło do naruszenia w zakresie obrotu produktami leczniczymi czającymi substancje o działaniu psychoaktywnym. Liczba opakowań tych leków nabyta przez aptekę (...) w latach 2017-2018, tj. 216 opakowań łącznie, w porównaniu do 50 830 opakowań w latach 2019-2020 ukazuje w istocie rzeczywiste zapotrzebowanie miejscowej ludności na te produkty.

Tak znaczący wzrost nie odpowiada zapotrzebowaniu pacjentów na te produkty lecznicze, uwzględniając liczbę mieszkańców B. (ok. 9,5 tys. mieszkańców), sezonowość zachorowań, losowe i równomierne rozłożenie się pacjentów na inne (pozostałe) apteki. W przeciwnym wypadku należałoby przyjąć wniosek niezgodny z logiką, że w tej aptece występowało nadzwyczajne skoncentrowanie zainteresowania pacjentów zakupem wskazanych produktów leczniczych, oderwane od gęstości zaludnienia, zachorowalności oraz funkcjonowania innych aptek w tej samej miejscowości lub na tym samym obszarze (rynku właściwym).

Zatem zakupione w okresie lat 2019-2020 produkty lecznicze (...) i (...) nie były wydawane pacjentom. Potwierdza to oprócz ww. okoliczności również fakt, że apteka w większości nie wprowadzała ich na stan magazynowy (do systemu informatycznego obsługującego aptekę). Były one również przechowywane - w pewnym zakresie - w pomieszczeniach apteki do tego nieprzeznaczonych (poza jej magazynem). Oznacza to, że dystrybuowane były one innym kanałem niż do pacjentów. Cel ich zakupu przez aptekę nie polegał na wydaniu tych produktów leczniczych pacjentom. Potwierdza to również fakt nabywania ww. produktów leczniczych w równych, albo zbliżonych interwałach, w bardzo dużych ilościach, najczęściej podobnych (np. po kilkadziesiąt a nawet kilkaset opakowań jednego dnia, albo po kilka dni z rzędu). Tego rodzaju okoliczność wyłącza możliwość zbywania produktów leczniczych pacjentom.

Dowody:

k. 811-813,830, 864-865, 992-993 tom V, (...)-(...) tom VIII, k. 1599 sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia T. V. (1)
k. 681-684 tom IV, K. 1233v-(...), (...)-(...), sygn. akt (...), k. 122-123 tom III, k. 610, 642v-643, 647v, 722-723 tom IV, sygn. akt (...), k. (...)-(...) tom IX, k. 1635v-1636 sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia K. L.
k. 78-79, 150-151 tom I, k. 496-497 tom III, k. 1308v-1311 sygn. akt (...)	Zeznania A. G. (1)
k. 145-146, tom I, K. 1247-1249 tom VIII, sygn. akt (...)	Zeznania V. W.
k.89-91, tom I, sygn. akt (...)	Protokół przeszukania apteki (...) w B.
k. 562 tom III, sygn. akt (...)	Materiał poglądowy z przeszukania apteki (...) w B.
k. 96-97a, tom I, sygn. akt (...)	Protokół oględzin produktów leczniczych w aptece (...) w B. wraz z wykazem dowodów rzeczowych
k. 99-101b tom I, sygn. akt (...)	Protokół przeszukania punktu aptecznego (...) w Z. wraz wykazem dowodów rzeczowych
k. 111-128 tom I, sygn. akt (...)	Opinia nr (...)-V-2021 biegłego z zakresu informatyki
k. 144 tom I, sygn. akt (...)	Pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. z dnia 29 stycznia 2021 r.
k. 159-171 tom I, sygn. akt (...)	Protokół oględzin tabletek zabezpieczonych w punkcie aptecznym (...)
k. 189 tom I, sygn. akt (...)	Pismo z (...) S.A. z dnia 1 kwietnia 2021 r.
k. 463-464 tom III, sygn. akt (...)	Pismo z (...) S.A. z dnia 13 maja 2021 r. wraz z zestawieniem faktur sprzedaży oraz potwierdzeniami odbioru towaru (płytą CD)
k. 468-474 tom III, sygn. akt (...)	Decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we G. nr (...) (...) z dnia 9 czerwca 2021 r.
k. 476-493 tom III, sygn. akt (...)	Decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we G. nr (...). 8520.3.2.2021 z dnia 21 czerwca 2021 r.
k. 499-508 tom III, sygn. akt (...)	Opinia toksykologiczna z dnia 23 listopada 2021 r.
k. 1439v- 1496 tom III, sygn. akt (...)	Opinia uzupełniająca biegłych K. Ś. i D. G. z zakresu toksykologii
k. 519 tom III – k. 666 tom IV, K. 1265 tom VIII, sygn. akt (...)	Dokumentacja postepowania dyscyplinarnego przed (...) Okręgową Izbą Aptekarską dot. P. V. wraz z załącznikami
k. 680-684 tom IV, k. 866-904 tom V, sygn. akt (...)	Protokół oględzin akt o sygn. (...) (...) przeciwko K. L. i innymi z załącznikami
k.869-881 tom V, sygn. akt (...)	Kopia dokumentacji fotograficznej dotycząca oględziny apteki oraz miejsca zamieszkania K. L. wraz z płytami CD
k. 106 tom I, sygn. akt (...)	Pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. z dnia 22 stycznia 2021 r.
k. 893 tom V, sygn. akt (...)	Pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. z dnia 27 stycznia 2021 r.
k. 178-179 tom I, sygn. akt (...)	Pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. z dnia 23 lutego 2021 r.
Załącznik nr 1	Dokumentacja związana z postępowaniem przed Głównym Inspektorem Farmaceutycznym w zakresie działalności apteki (...) i punktu aptecznego (...)
Załącznik nr 2; k. 1388 tom VIII sygn. akt (...)	Faktury sprzedaży wystawione przez (...) S.A. dla apteki (...) i punktu aptecznego (...)

Na mocy decyzji nr (...) (...) z dnia 9 czerwca 2021 r. zostało cofnięte zezwolenie na prowadzenie punktu aptecznego (...) w Z. prowadzonego przez D. V. (2).

Zaś decyzją nr (...). 8520.3.2.2021 z dnia 21 czerwca 2021 r. zostało cofnięte zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej (...) w B. prowadzonego przez D. V. (2) i L. V..

Wydając decyzję o cofnięciu zezwoleń na prowadzenie aptek, Inspektor Farmaceutyczny we G. wskazał, że T. V. (2), jako magister farmacji, posiadający wiedzę i doświadczenie wymagane do pełnienia funkcji kierownika punktu aptecznego, niewątpliwie posiada wiedzę, że produkty lecznicze zawierające w składzie substancję psychoaktywną - pseudoefedrynę, która jest prekursorem narkotykowym kat. I, mogą służyć do nielegalnego wytwarzania narkotyków syntetycznych oraz substancji psychotropowych. Jako magister farmacji i kierownik punktu, powinien ograniczać dostępność produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza zawierających w składzie substancje psychoaktywne (prekursory kat. l), wykorzystywanych w celach pozamedycznych oraz do produkcji narkotyków, do czego jest zobowiązany przepisami Prawa farmaceutycznego.

Dowody:

k. 466 tom III, sygn. akt (...)	Pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego z dnia 24 czerwca 2021 r.
k. 468-474 tom III, sygn. akt (...)	Decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we G. nr (...) (...) z dnia 9 czerwca 2021 r.
k. 476-493 tom III, sygn. akt (...)	Decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we G. nr (...). 8520.3.2.2021 z dnia 21 czerwca 2021 r.
Załącznik nr 1	Dokumentacja związana z postępowaniem przed Głównym Inspektorem Farmaceutycznym w zakresie działalności apteki (...) i punktu aptecznego (...)
Załącznik nr 2; k. 1388 tom VIII sygn. akt (...)	Faktury sprzedaży wystawione przez (...) S.A. dla apteki (...) i punktu aptecznego (...)

W toku śledztwa wydano opinię sądowo lekarska dotyczącą T. V. (1), z której to treści wynika, że brak jest podstaw do przyjęcia, aby jego stan zdrowia stanowił przeciwwskazanie dla jego czynnego udziału w czynnościach procesowych i/lub pobytu w warunkach aresztu śledczego.

Dowody:

k. 853-855 tom V, sygn. akt (...)

Opinia sądowo lekarska dotycząca T. V. (1)

Ponadto K. L. wprowadzał do obrotu oraz brał udział w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych na terenie B., Ś. oraz G..

W toku śledztwa przeprowadzono kontrolę operacyjną o kryptonimie (...), (...) i (...),, w ramach której ustalono, że K. L. uczestniczy w przestępczym narkotykowym procederze m.in. z L. P. oraz Ł. L. (1).

L. P. był wspólnikiem K. L. przy czym, z reguły to K. L. dostarczał L. P. narkotyki. Mężczyźni jednak wzajemnie w miarę potrzeby uzupełniali między sobą brakujące narkotyki. Kontaktowali się ze sobą telefonicznie i dokonywali w ten sposób ustaleń i rozliczeń związanych z narkotykową działalnością. K. L. i L. P. zaopatrywali swoich dealerów w narkotyki, którzy następnie sprzedawali je dalszym klientom. L. P. rozmawiając z K. L. i z innymi osobami na temat transakcji narkotykowych używał urządzenia do zniekształcania głosu.

Ł. L. (1) był „kurierem” i jego rolą było przewożenie narkotyków. Ł. L. (1) na polecenie K. L. odbierał także tabletki Ś. od T. V. (1).

Klienci K. L. kontaktowali się z nim telefonicznie celem zakupu narkotyków. Transakcje odbywały się najczęściej w Ś. przy ul. (...) 25, w salonie gier w Z. przy ul. (...) czy w wynajmowanym przez niego mieszkaniu w B. przy ul. (...).

K. L. po wcześniejszych ustaleniach z klientami drogą telefoniczną przyjeżdżał w umówione miejsce z narkotykami celem ich sprzedaży. Do przekazania narkotyków dochodziło najczęściej w ustronnym miejscu lub w samochodzie K. L., gdzie zamontowane były podwójne szyby, które utrudniały obserwację tego co dzieje się w pojeździe z zewnątrz.

K. L. z przestępczego procederu uczynił sobie stałe źródło dochodu i uzyskał korzyść majątkową w kwocie 78 360 złotych.

Na podstawie utrwalonych pomiędzy K. L. a Ł. L. (1) rozmów telefonicznych oraz opinii biegłego z zakresu slangu narkotykowego ustalono, że K. L.:



w dniu 10 sierpnia 2019 roku przekazał Ł. L. (1) susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 60 gramów, za kwotę 1.800 złotych,



w dniu 13 sierpnia 2019 roku przekazał Ł. L. (1) nieustalony narkotyk, o masie 60 gramów, o nieustalonej wartości,



w okresie od 16 do 17 sierpnia 2019 roku przekazał Ł. L. (1) susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 90 gramów, za kwotę 1.080 złotych,



w dniu 28 sierpnia 2019 roku przekazał Ł. L. (1) amfetaminę, o masie 500 gram, o wartości 12.500 złotych,



w dniu 1 września 2019 roku przekazał Ł. L. (1) amfetaminę, o masie 500 gram, o wartości 12.500 złotych,



w dniu 2 września 2019 roku przekazał Ł. L. (1) susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gramów, za kwotę 180 złotych,



w dniu 6 września 2019 roku przekazał Ł. L. (1) susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gramów, o wartości 300 złotych,



w okresie od 17 grudnia 2019 roku do 20 stycznia 2020 roku dokonał transakcji ze Ł. L. (1), w wyniku których przekazał Ł. L. (1) susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 500 gram, o wartości 15.000 złotych oraz nieustalony narkotyk, o masie 100 gram, o nieustalonej wartości,

Jednocześnie z utrwalonych rozmów wynika, że K. L. dokonywał następujących transakcji z L. P. :



w okresie od 23 do 24 lipca 2019 roku przekazał L. P. nieustalony środek narkotyczny, o masie 1200 gram lub 1200 sztuk, o nieustalonej wartości,



w dniu 21 sierpnia 2019 roku przekazał L. P., nieustalony środek narkotyczny, o masie 160 gram, o nieustalonej wartości,



w dniu 22 października 2019 roku przekazał L. P. amfetaminę, o masie 400 gram, o wartości 8.000 złotych,



w dniu 14 stycznia 2020 roku nabył od L. P. susz ziela konopi innych niż włókniste, o nieustalonej masie i wartości.

Ponadto, K. L. przekazywał narkotyki innym osobom, a w tym:



w dniu 6 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...). przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 150 gram, za kwotę 1.500 złotych.



w dniu 18 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał amfetaminę, o masie 2 kilogramów, za kwotę 14.000 złotych,



w dniu 10 września 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...) (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gram, o wartości 300 złotych,



w dniu 17 października 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał kokainę, w ilości 5 porcji, o nieustalonej masie i wartości.



w dniu 23 września 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...) (...), przekazał metaamfetaminę, o masie 100 gram, za kwotę 7.300 złotych,



w dniu 29 grudnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym zarejestrowanym na dane osobowe D. V. (1), o numerze abonenta (...) (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 100 gram, za kwotę 1.800 złotych.

Ponadto, K. L. w okresie od 31 grudnia 2018 roku do marca 2019 roku w Z. zatrudnił W. O. (1) vel R. w charakterze dealera narkotyków i kilkakrotnie przekazał jej w celu dalszego udzielania, metaamfetaminę, o łącznej masie 14 gram, za kwotę nie mniejszą niż 150 złotych za gram, łącznie o wartości 2100 złotych.

W. O. (1) vel R. przekazywała następnie uzyskane od K. L. narkotyki Z. B., L. G., W. L., S. P., L. I.. L. Ł. i Z. Ł.. W. O. (1) vel R. rozliczała się z K. L. z przeprowadzonych transakcji narkotykowych.

W. O. (2) vel R. Ś. otrzymywała polecenia od K. L. oraz przesyłała wiadomości SMS świadczące o jej podrzędnej roli w narkotykowej działalności K. L..

W toku zatrzymania K. L. w dniu 19 stycznia 2021 roku przeprowadzono przeszukanie w jego domu rodzinnym, gdzie zamieszkują jego rodzice, tj. w Ś. przy ul. (...). Podczas czynności odnaleziono wagę oraz magazynowane w celu wprowadzenia do obrotu, znaczne ilości środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste, o masie 883,3 gramów o wartości 26.499 złotych.

Ustalono następnie, iż magazynowana marihuana stanowi własność K. L. wobec czego postepowanie przeciwko Ł. L. (2) umorzono.

Ponadto, podczas przeszukania tej posesji w ogrodzie ujawniono 11 kartonów z pustymi opakowaniami leku Ś., w jednym z nich znajdowało się ok 500 pustych opakowań po lekach Ś., blistry po 6 sztuk. Ujawniono tam także dwie reklamówki z opakowaniami leku Ś., w jednej z nich było ok. 700 opakowań.

Dowody:

k. 811-813,830, 864-865, 992-993 tom V, (...)-(...) tom VIII, k. 1599 sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia T. V. (1)
k. 681-684 tom IV, K. 1233v-(...), (...)-(...), sygn. akt (...), k. 122-123 tom III, k. 610, 642v-643, 647v, 722-723 tom IV, sygn. akt (...), k. 1598v-1601 tom IX, k. 1635v-1636 sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia K. L.
k. 4-14,34-56,61-66 tom I, sygn. akt (...), k. 333-334,335-340 tom II sygn. akt (...)	Komunikat zbiorczy nr 1 i 2 z kontroli operacyjnej (...)
k. 15-23 tom I, sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 24-29 tom I, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
k. 36-41 tom I, sygn. akt (...)	Komunikat zbiorczy z kontroli operacyjnej (...)
k. 42-49 tom I, sygn. akt (...), k. 341-348 tom II sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 680-684 tom IV, k. 866-904 tom V, sygn. akt (...)	Protokół oględzin akt o sygn. 3047-1 Ds.7.2022 przeciwko K. L. i innymi z załącznikami
k.869-881 tom V, sygn. akt (...)	Kopia dokumentacji fotograficznej dotycząca oględziny apteki oraz miejsca zamieszkania K. L. wraz z płytami CD
k. 5-10, 11-17,18, 19 tom I, sygn. akt (...)	Komunikaty zbiorcze z kontroli operacyjnej nr od 1 do 4 (...)
k. 20-28 tom I, k. 461-469 tom III, sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 29-36, 37-42 tom I, sygn. akt (...)	Komunikaty zbiorcze z kontroli operacyjnej nr od 1 do 2 (...)
k. 43-51 tom I, k. 452-460 tom III, k. 800-803 tom V, sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 52-53, 54-59,60,61-68,69-72,73-74,75-76,77-78,79-80,81-84,85,86,87-99,100-103,104-107, 134, 135-137, 138-143,144,145-146, 147-149, 150-151, 152-153 tom I, k. 292-293, 294-295,296,297-298,299,300,301,302,303-304,305,306,307-308,309,310,311,312,313-315,316,317,318 tom II sygn. akt (...)	Komunikaty zbiorcze z kontroli operacyjnej nr od 1 do 43 (...)
k. 108-130, 154-165 tom I, k. 319-330, 370-383, tom II, k. 1058-1061 tom VI sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 351-352, 535-356, 357-359, 359-361, 362, 363-364, 365, 366-367, 368, 369, tom II, sygn. akt (...)	Komunikaty zbiorcze z kontroli operacyjnej nr od 1 do 10 (...)
k. 168-170 tom I, k. 435-447 tom III, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
k. 448-449 tom III, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
Akta sprawy Sądu Rejonowego (...), sygn. (...)	Płyty z nagraniami rozmów z kontroli operacyjnej (...)
k. 171-173 tom I, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
k. 174-181,182-185 tom I, k, 438-441 tom III, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
k. 436-467 tom III, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
k. 442-444 tom III, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
Akta sprawy Sądu Rejonowego (...), sygn. (...)	Płyty z nagraniami rozmów z kontroli operacyjnej (...)
k. 288-289 tom I, sygn. akt (...)	Raport z analizy kryminalistycznej połączeń telefonicznych dot. telefonów L. P., K. L., D. L. i innych
k. 1596 tom VIII – (...) tom IX, sygn. akt (...)	Raport z analizy kryminalistycznej połączeń telefonicznych wraz z płytą CD dot. telefonów W. O. (1) i K. L.
k.186 tom I – k. 281 tom II, sygn. akt (...)	Opinia biegłego z zakresu kryminologii przestępczości narkotykowej i slangu narkotykowego
k. 386 tom II – 435 tom III, sygn. akt (...)	Opinia uzupełniająca biegłego z zakresu kryminologii przestępczości narkotykowej i slangu narkotykowego
k. 1496 tom IX, sygn. akt (...)	Opinia uzupełniająca biegłego z zakresu kryminologii przestępczości narkotykowej i slangu narkotykowego
k. 488-490, 555 tom III, sygn. akt (...)	Protokół przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych w Ś. ul. (...) wraz z materiałem poglądowym
k. 730a-730 tom IV, sygn. akt (...)	Opinia nr (...) z przeprowadzonych badań z zakresu chemii
k. 655-698 tom IV, sygn. akt (...)	Opinia nr (...)-V-2021 z przeprowadzonych badań z zakresu chemii
k. 494 tom III, sygn. akt (...)	Protokół użycia testera narkotykowego
k. 495 tom III, sygn. akt (...)	Protokół użycia wagi
k. 615 tom IV, sygn. akt (...), k. 1249-1250 tom VIII, sygn. akt (...)	Zeznania Z. Ś.
k. 1187 tom VI sygn. akt (...)	Postanowienie o umorzeniu śledztwa przeciwko Ł. L. (2)
k. 736-799 tom IV, sygn. akt (...)	Protokół oględzin akt sygn.. (...) przeciwko W. O. (2) cel R. Ś.
k. 745 tom IV, k. 1494-1499, sygn. akt (...), k. 1348v-1350	Częściowo zeznania W. O. (1) vel R. Ś.
k. 781-782 tom IV, sygn. akt (...)	Wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt (...)
	Akta Sądu Rejonowego w (...), sygn. akt (...) dot. W. O. (1) vel R. Ś.
	Akta Sądu Rejonowego w (...), sygn. akt (...) dot. W. O. (1) vel R. Ś.
k. 534 tom III, k. 1465 tom VIII, k. 1325v tom VIII, sygn. akt (...)	Częściowo zeznania (wyjaśnienia) Ł. L. (1)
k. 1376v-1377	Zeznania S. I.
k. 711-717 tom IV, sygn. akt (...)	Zapytanie o informacje o dochodach za lata 2019-2020 dot. K. L.
t. 572 tom III, sygn. akt (...), k. 1422-1424, 1427-1430 tom IX, sygn. akt (...)	Częściowo zeznania (wyjaśnienia) L. P.
k. 1553v-1554 tom IX, sygn. akt (...)	Częściowo zeznania D. V. (1)

Przeciwko L. P. skierowano akt oskarżenia do Sądu Rejonowego (...) o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 oraz art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 12 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt (...).

Nieprawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego (...) z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt (...) L. P. został skazany za czyn z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i inne na karę łączną 7 lat pozbawienia wolności.

W. O. (1) vel R. Ś. została skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt (...) za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in. na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby.

Dowody:

k. 1431-1466 tom IX, sygn. akt (...)	Akt oskarżenia przeciwko L. P., sygn. akt (...)
k. 1499-1504, 1570-1585tom IX, sygn. akt (...)	Wyrok Sądu Rejonowego (...) z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt (...) wraz z uzasadnieniem
k. 781-782 tom IV, sygn. akt (...)	Wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt (...)

Kolejną z osób, która współpracowała z L. P. w ramach narkotykowej działalności był D. L. .

W toku śledztwa przeprowadzono kontrolę operacyjną o kryptonimie (...), (...) w ramach której ustalono, że D. L. uczestniczy w przestępczym narkotykowym procederze m.in. z L. P..

Prowadził on z L. P. rozmowy telefoniczne dotyczące obrotu narkotykami. Fakt prowadzenia tych rozmów przez D. L. został potwierdzony opinią biegłego z zakresu fonoskopii.

Jak wynika z opinii biegłego z zakresu slangu narkotykowego, charakter rozmowy prowadzonej pomiędzy D. L. a L. P. dotyczył transakcji narkotykowych, podczas tych rozmów używali oni charakterystycznych dla narkotyków określeń takich jak „błoto” oraz „amfa” czy „ciocia”.

W okresie od dnia 5 sierpnia 2019 roku do dnia 30 września 2019 roku na terenie województwa (...) D. L. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych, w celu dalszego przekazania innym nieustalonym osobom:

-

w dniach 5-6 sierpnia 2019 roku usiłował nabyć od L. P. amfetaminę, o masie 1 kilograma, za kwotę 6.500 złotych,

-

w dniu 30 września 2019 roku nabył od L. P. mefedron, 20 gram za kwotę 300 złotych

W toku przeszukania mieszkania D. L. w I., ul. (...) ujawniono i zabezpieczono wagę elektroniczną, pakiet worków strunowych oraz telefony komórkowe.

Dowody:

k. 824v-825, 833, 867-868, tom V, (...) tom VIII, sygn. akt (...), K. (...)-(...), (...), tom VIII, sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia D. L.
t. 572 tom III, sygn. akt (...), k. 1422-1424, 1427-1430 tom IX, sygn. akt (...)	Częściowo zeznania (wyjaśnienia) L. P.
k. 29-36, 37-42 tom I, sygn. akt (...)	Komunikaty zbiorcze z kontroli operacyjnej nr od 1 do 2 (...)
k. 43-51 tom I, k. 452-460 tom III, k. 800-803 tom V, sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 52-53, 54-59,60,61-68,69-72,73-74,75-76,77-78,79-80,81-84,85,86,87-99,100-103,104-107, 134, 135-137, 138-143,144,145-146, 147-149, 150-151, 152-153 tom I, k. 292-293, 294-295,296,297-298,299,300,301,302,303-304,305,306,307-308,309,310,311,312,313-315,316,317,318 tom II sygn. akt (...)	Komunikaty zbiorcze z kontroli operacyjnej nr od 1 do 43 (...)
k. 108-130, 154-165 tom I, k. 319-330, 370-383, tom II, k. 1058-1061 tom VI sygn. akt (...)	Notatka urzędowa z analizy komunikatów w ramach kontroli operacyjnej (...)
k. 171-173 tom I, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
Akta sprawy Sądu Rejonowego (...), sygn. (...)	Płyty z nagraniami rozmów z kontroli operacyjnej (...)
k. 174-181,182-185 tom I, k, 438-441 tom III, sygn. akt (...)	Protokół oględzin płyty CD z treściami rozmów krypt. (...)
k. 288-289 tom I, sygn. akt (...)	Raport z analizy kryminalistycznej połączeń telefonicznych dot. telefonów L. P., K. L., D. L. i innych
t. 572 tom III, sygn. akt (...), k. 1422-1424, 1427-1430 tom IX, sygn. akt (...)	Częściowo zeznania (wyjaśnienia) L. P.
k.186 tom I – k. 281 tom II, sygn. akt (...)	Opinia biegłego z zakresu kryminologii przestępczości narkotykowej i slangu narkotykowego
k. 386 tom II – 435 tom III, sygn. akt (...)	Opinia uzupełniająca biegłego z zakresu kryminologii przestępczości narkotykowej i slangu narkotykowego
k. 1496 tom IX, sygn. akt (...)	Opinia uzupełniająca biegłego z zakresu kryminologii przestępczości narkotykowej i slangu narkotykowego
k. 1225 tom VII, sygn. akt (...)	Protokół nagrania wypowiedzi porównawczych D. L.
k. 1226 - 1229tom VII, sygn. akt (...)	Sprawozdanie nr (...) z przeprowadzonych badań fonoskopijnych
k. 1236-1336 tom VII, sygn. akt (...)	Opinia biegłego z zakresu fonoskopii
k. 811-813	Protokół przeszukania mieszkania D. L. w I., ul. (...)
k. 878-880 tom V, sygn. akt (...)	Informacje o dochodach
k. 914 tom V – (...) tom VI , sygn. akt (...)	Opinia biegłego z zakresu informatyki nr (...)-V-2021 dot. telefonów D. L. wraz z płytą CD

T. V. (2) urodził w dniu (...) w B., ma wykształcenie wyższym, z zawodu jest farmaceutą, utrzymuje się z emerytury w kwocie 2600 zł, nie ma nikogo na utrzymaniu, nie był karany sądownie.

Dowody:

k. 811-813, 830, 864-865, 992-993 tom V, (...)-(...) tom VIII, k. 1599 sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia T. V. (1)
k. 1222-1224 tom VIII, k. 1640 tom X, sygn. akt (...)	Wywiad środowiskowy
k. 1646 tom X, sygn. akt (...)	Karta karna

K. L. , urodził się w (...) w B., ma wykształcenie zawodowe (mechanik), prowadzi własną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochody w kwocie 4.000 złotych miesięcznie, jest kawalerem, ojcem jednego małoletniego dziecka.

K. L. był karany sądownie:



wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt (...) za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i in. na karę łączną 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności;



wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt (...) za czyn z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;

Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt (...) K. L. wymierzono karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Dowody:

k. 681-684 tom IV, K. 1233v-1234, (...)-(...), sygn. akt (...), k. 122-123 tom III, k. 610, 642v-643, 647v, 722-723 tom IV, sygn. akt (...), k. 1598v-1601 tom IX, k. 1635v-1636 sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia K. L.
k.1218-1219 tom VII, k. 1667 tom X sygn. akt (...)	Wywiad środowiskowy
k. 1681-1684 tom X, sygn. akt (...)	Karta karna
k. 1652, 1685-1694 tom X, sygn. akt (...)	Wydruk z (...)SAD
k. 1402-1408 tom VIII , sygn. akt (...)	Wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt (...)
k. 1409 tom VIII , sygn. akt (...)	Wyrok Sądu Okręgowego we W. z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt (...)
k. 1410 tom VIII , sygn. akt (...)	Wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt (...)
k. 1444 tom VIII , sygn. akt (...)	Wyrok łączny Sądu Rejonowego w (...) z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt (...)

D. L. urodził się w (...) w I., ma wykształcenie podstawowe, z zawodu jest dekarzem zbrojarzem, nie ma stałego zatrudnienia, wykonuje prace dorywcze w charakterze pracownika budowlanego, z których uzyskuje dochody w kwocie około 2500 złotych miesięcznie, jest bezdzietnym kawalerem, nie był karany sądownie.

Dowody:

k. 824v-825, 833, 867-868, tom V, (...) tom VIII, sygn. akt (...), K. 1233V-1234, (...), tom VIII, sygn. akt (...)	Częściowo wyjaśnienia D. L.
k. 1654-1655 tom X, sygn. akt (...)	Wywiad środowiskowy
k. 651 tom X, sygn. akt (...)	Karta karna

***

Sąd w przeważającej większości uznał wyjaśnienia oskarżonego T. V. (1) jako niewiarygodne oraz ocenił je jako próbę realizacji przyjętej linii obrony celem uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo, zaś dał im wiarę jedynie w zakresie w jakim wyjaśnienia te są zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Oskarżony wyjaśniając w toku śledztwa nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i wskazał, że jako aptekarz sprzedawał leki Ś. po to żeby mieć korzyść, sprzedawanie leków było jego obowiązkiem jako aptekarza. Przy czym podkreślił, że nie rozumie jak sprzedając leki można wytwarzać metamfetaminę, skoro w latach siedemdziesiątych roztwory efedryny w postaci syropu dla dzieci lub kropli do nosa wydawano olbrzymimi ilościami na receptę lub bez recepty i „nie było zagrożenia narkotycznego”, a jedyne co wie na temat narkotycznego działania leku Ś. to, że czasem jego znajomi rozciskali tabletkę Ś. na proszek i wciskali do nosa. Oskarżony także zasłaniał się niewiedzą odnośnie wyliczeń przedstawionych w zarzucie i kwestionował ilość wydanych leków. Wskazał, że sprzedawał ilości leku Ś. o wiele mniejsze od tych wskazanych w zarzucie, a K. L. nieodpłatnie wydał jedynie kilka paczek leków w zamian za to, że ten podwoził go do pracy. Jednocześnie oskarżony przyznał, że mógł nie rejestrować wszystkich transakcji na kasie fiskalnej, a tabletki Ś. wydawał K. L. bez recepty, jako właśnie rekompensatę za podwózkę do pracy. Zaś na pytania o sens rzekomych usług transportowych, za które K. L. dostawał od T. V. (1) tabletki Ś. warte 150 zł, oskarżony odpowiedział, że w aptece mógłby wydać mu tylko jedno opakowanie leku, a żeby dostać 6 paczek to K. L. musiał go przywieźć do pracy, płacąc 25 zł za opakowanie zawierające 14 tabletek leku cirrus, które warte było ok 14 zł. Oskarżony także nie potrafił wskazać dlaczego mimo obowiązku rejestrowania tego leku na kasie fiskalnej sprzedaż odbywała się poza nią, a także, że K. L. nie przedstawiał mu recept niezbędnych do sprzedaży leku Ś.. Zaś na odczytane nagrania z kontroli operacyjnych jego rozmów z K. L., których treść wskazuje właśnie na transakcje związanie z wydawaniem mu leków Ś., oskarżony wskazał, że nie pamięta, czy prowadził takie rozmowy.

W toku kolejnego przesłuchania oskarżony podawał, że były to czasy, kiedy rozpoczynała się pandemia covid i dlatego wydawał często ludziom lek Ś.. Ponadto, K. L. mówił mu, że ma chorych dziadków i to dla nich potrzebował też tego leku w dużych ilościach. Ponownie podkreślił, że nie wie jak produkowana jest metamfetamina, ma zaniki pamięci i nie musi tego wiedzieć. Z kolei pieniądze zarobione na sprzedaży leków Ś. oskarżony wydawał na swoje bieżące potrzeby oraz spłatę długów i z nikim się nimi nie dzielił. Zaprzeczył także stanowczo jakoby jego córka miała coś wspólnego z transakcjami, których dokonywał z K. L. poza sporadycznym zwykłym wydaniem mu towaru. Oskarżony podkreślił również, że on był odpowiedzialny tylko za punkt apteczny (...), a aptekę (...) prowadziła jego żona, z którą nie był w dobrych relacjach i on w tej aptece nie sprzedawał i dlatego mogło być tak, że wystawione na niego faktury trafiały do apteki (...), a co więcej oskarżony podejrzewał, że ktoś zamawiał „na jego punkt” leki Ś. i sobie sprzedawać.

Przed Sądem oskarżony nie przyznał się do postawionych mu zarzutów z jednym wyjątkiem, że sprzedawał poza kasą fiskalną niewielkie ilości leku Ś., nie przyznał się natomiast do tego, że był wspólnikiem, współwłaścicielem apteki (...) w B. i nie przyznał się, że pracował tam, „ponieważ nie pracował”. Jeżeli chodzi o pomoc w produkcji to oskarżony nie przyznał się do tego, wskazując, że wie że jest to niezdrowe, ponieważ w ciągu prawie 50 lat pracy w aptece nie miał żadnych zarzutów. Nie przyznał się nadto się do ilości sprzedanych tabletek Ś. w punkcie aptecznym w Z., kwestionując ilość zamówionych leków oraz korzyść, którą mógł osiągnąć z przestępczego procederu. Ponadto podtrzymał złożone uprzednio na etapie śledztwa wyjaśnienia. Podał także ponownie, że w aptece (...) w środzie (...) to jego żona była kierownikiem i to ona zamawiała leki, a on tam nie bywał gdyż pozostawał w złych relacjach z żoną, zastępował ją tam jedynie sporadycznie, nie miał dostępu do tamtejszego systemu komputerowego. Potwierdził natomiast, że zamawiał leki do punktu aptecznego (...) w Z. oraz, że sprzedawał Ś. w opakowaniach po 14 tabletek poza kasą żeby obrót był mniejszy i dzięki temu na współpracy z K. L. zarobił ok 40-50 000 zł. Podał także, iż wydawany przez niego lek Ś. miał pomóc młodzieży na siłowni w pogłębieniu oddechu, rozszerzeniu oskrzeli, zwiększeniu siły mięśni, a także lepszym samopoczucie. Nie dopuszczał do siebie myśli, iż mogli to wykorzystywać w innym celu niż oskarżony radził.

Tak złożone wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznaje wyłącznie za przyjętą przez niego linię obrony. Z zasad logiki i doświadczenia życiowego, a przede wszystkim ze zgromadzonych w sprawie decyzji organów farmaceutycznych jak też i częściowo z wyjaśnień samego oskarżonego wynika, że oskarżony jako magister farmacji miał wiedzę o tym, że substancja będąca składnikiem leków Ś., tj. pseudoefedryna, wykorzystywana może być do produkcji metamfetaminy i miał widzę o tym, że sprzedaż leków zawierających pseudoefedrynę w aptece jest limitowana na jednego pacjenta. Jednocześnie także uregulowania zawarte w ustawie Prawo farmaceutyczne nakładają zarówno na magistrów farmacji jak i na techników farmaceutycznych szczególne restrykcje w zakresie wydawania leków zawierających substancje psychoaktywne takie jak pseudoefedryna, o których to regulacjach oskarżony jako farmaceuta nie mógł nie wiedzieć z racji swojego wykształcenia i wieloletniego doświadczenia zawodowego. Także twierdzenia o tym, jakoby zwiększony popyt na lek Ś. wynika z pandemii Ś. Sąd uznał za niewiarygodne, bowiem ilość wydawanych leków była niewspółmiernie zawyżona w stosunku do potrzeb mieszkańców B., na co także wskazywały organy farmaceutyczne w swoich decyzjach. Również nie polegają na prawdzie twierdzenia oskarżonego o tym, że ktoś zamawiał na jego dane leki Ś. i je sprzedawał, a także, iż on nie pracował w aptece (...) bowiem po pierwsze, z materiałów przekazanych przez hurtownię farmaceutyczna (...) wynika, że T. V. (2) składał tam zamówienia zarówno dla apteki (...) jak i dla punktu aptecznego (...), to on odbierał te zamówienia i płacił za nie gotówką, a także oskarżony K. L. w sowich wyjaśnieniach wprost wskazuje, że czasem obierał leki Ś. od T. V. (1) także w aptece w B., a nie tylko w punkcie aptecznym w Z..

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego K. L. jedynie częściowo, w zakresie w jakim wyjaśnienia te są zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Oskarżony wyjaśnił w toku śledztwa, że poznał T. V. (1) w aptece w Z. kupując testosteron. K. L. zapytał wówczas T. V. (1), czy ten ma dostęp do leków Ś., na co on odpowiedział, że tak i że spróbuje je załatwić. Po tygodniu T. V. (2) zadzwonił do K. L., że ma dla niego leki Ś., po które K. L. podjechał do niego do apteki. T. V. (2) zobowiązał się także, że da znać K. L. gdy będzie miał dla niego kolejne partie leku. Pierwsza transakcja odbyła się niedługo po tym, jak K. L. wyszedł z zakładu karnego we wrześniu 2018 r. Oskarżony wskazał, że ich współpraca trwała minimum rok, a spotkania odbywała się raz w tygodniu lub nawet częściej. Sprzedaż tych leków odbywała się zarówno w punkcie aptecznym (...) w Z. jak i w aptece (...) w B.. Jednorazowo T. V. (2) wydawał K. L. od 20 do nawet 300 opakowań leku Ś.. Oskarżony ponadto wskazał, że T. V. (2) jedynie sprzedawał mu leki Ś., a nie brał już udziału w produkcji narkotyków z tych leków. K. L. kupował je od T. V. (1) w cenie do 16 zł za opakowanie 14 szt. tabletek oraz 13-14 zł za opakowanie 6 szt. tabletek. Zdarzało się też tak, że pod nieobecność T. V. (1) leki Ś. K. L. wydawała jego córka, która mogła nie wiedzieć, co znajduje się w kartonach, a mężczyźni potem rozliczali się z tej transakcji.

W toku innego przesłuchania oskarżony kupił około 700 opakowań leku Ś. od T. V. (1) na polecenie mężczyzny o imieniu R., którego poznał w klubie dyskotekowym, gdzie pracował jako ochroniarz. Mężczyzna ten polecił mu wyciąganie tabletek z opakowań i w takiej formie K. L. mu je przekazywał. Dostał za to 500 zł, a także mężczyzna ten pokrywał koszty zakupu leków. Oskarżony przy tym podał, że nie wie po co mężczyźnie o imieniu R. były te tabletki i nie wiedział o tym, że zawierają pseudoefedrynę. Zaprzeczył jakoby miał robić z kimkolwiek narkotykowe interesy. Przyznał ponadto, że marihuana zabezpieczona w domu jego rodziców należy do niego i jest to marihuana medyczna, którą zerwał z pola pod L. i nie zawiera ona (...). Natomiast podczas kolejnego przesłuchania wyjaśnił odmiennie, że jest to marihuana nie o charakterze medycznym, przeznaczona do dalszej odsprzedaży jako środek odurzający. Ponownie wskazał, iż nie jest to własność jego ojca, tylko jego. Oskarżony podał także, iż po odsłuchaniu nagrań jego rozmów zmienia zdanie, „bo nie ma sensu zaprzeczać” i opisał swoją współpracę z T. V. (1) najpierw co do kupowania testosteronu, a potem leków Ś.. Ponadto oskarżony podał, że nie chce składać wyjaśniań na temat mężczyzny o imieniu R.. Podał dodatkowo, że leki Ś. odbierał zawsze w aptece od wyjścia awaryjnego i były one przygotowane, leżały przy drzwiach na podłodze i odmiennie od poprzednich wyjaśnień wskazał, że zawsze leki odbierał od T. V. (1). K. L. za zakupione leki Ś. rozliczał się z T. V. (1) gotówką.

Co do zarzucanych oskarżonemu czynu, a związanych z narkotykową współpracą z L. P. oskarżony wyjaśnił, że nie zna Ł. L. (1), a L. P. poznał w klubie dyskotekowym, a potem ćwiczyli razem na siłowni, jednak nie mieli „kontaktów handlowych”.

Natomiast przed Sądem oskarżony wyjaśnił, że przyznaje się tylko do kupna tabletek Ś., do pozostałych zarzutów się nie przyznał, za wyjątkiem posiadania marihuany. Wskazał, że rozmowy z T. V. (1) nigdy nie dotyczyły żadnej produkcji, a jedynie leków T. V. (2) informował go jak te leki się zażywa, jakie jest dawkowanie i do czego lek służy. Potwierdził, iż kwota 40-50 tys. zł zapłaty za leki, o której wyjaśniał V. jest realna. Wyjaśnił także, że nie miał wiedzy, ze z tabletek Ś. można wytworzyć metamfetaminę, a mężczyzna o imieniu R., któremu przekazywał dalej tabletki nie informował go o tym. W zakresie odsłuchu rozmów z kontroli operacyjnych oskarżony co do zasady rozpoznał swój głos wskazując często, że nie jest w stanie rozpoznać swojego rozmówcy. Szerzej opisał jedynie treść rozmów z T. V. (1) odnośnie nabycia tabletek Ś. powielając uprzednio złożone wyjaśnienia w tym zakresie.

Oceniając wyjaśnienia oskarżonego Sąd miał na uwadze, iż częściowo przyznał się do stawianych mu czynów, w tym do zakupu tabletek Ś. i posiadania marihuany, jednak kwestionując chociażby fakt, iż nabywane przez niego tabletki Ś. służyły do produkcji metamfetaminy czy kwestionując transakcje narkotykowe opisane w zarzucie drugim, oskarżony zmierza do poprawy swojej sytuacji procesowej i wyjaśnienia te są wyłącznie realizacją przyjętej linii obrony. Nie są w ocenie Sądu wiarygodne także twierdzenia oskarżonego jakby nie miał wiedzy, że z tabletek Ś. wytwarza się metamfetaminę, jak bowiem wskazali biegli z zakresu toksykologii jest to wiedza dosyć powszechna, zwłaszcza w środowiskach narkotykowych. Sąd nie daje wiary także twierdzeniom oskarżonego jakby bezrefleksyjnie miał przekazywać tabletki mężczyźnie o imieniu R. nie wiedząc w rzeczywistości do czego są przeznaczone.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego D. L. jedynie częściowo, w zakresie w jakim wyjaśnienia te są zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Oskarżony w troku śledztwa wyjaśnił, że nie wiedział, że L. P. handluje narkotykami, utrzymywał z nim sporadyczne kontakty towarzyskie. Na pytania o treść zarejestrowanych między nimi rozmów podał, że nie wie co znaczną określenia „ciocia” czy „błoto”. Podkreślał, że amfetaminę na własny użytek kupuje do kogoś innego, nie więcej niż 10 gram. Z kolei w toku następnego przesłuchania, gdzie odtworzono oskarżonemu zapis rozmów z kontroli operacyjnych, odmówił on składania wyjaśnień, a podczas następnego przesłuchania wyjaśnił, że nie rozpoznał wówczas swojego głosu, bo nagranie było słabej jakości. W ocenie Sądu, w świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności wobec utrwalonych stenogramów z przeprowadzonych rozmów telefonicznych oraz opinii z zakresu slangu narkotykowego jak również opinii z zakresu fonoskopii, wyjaśnienia D. L. należy traktować jako swoistą przyjętą przez niego linię obrony oraz próbę umniejszenia odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwa. Stając przed Sądem oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka A. G. (1) , która jako przedstawiciel Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we G. była obecna podczas przeszukań apteki w B. i punktu aptecznego w Z.. Świadek kontakt ze sprawą miała wyłącznie w ramach wykonywania obowiązków służbowych, depozycje świadka były logiczne, spójne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Świadek zeznała, że punkcie aptecznym D. w Z. ujawniono 2 opakowania tabletek Ś. (po 6 tabletek w opakowaniu), które nie były wprowadzone do ewidencji przychodu i rozchodu, natomiast w aptece (...) w B. ujawniono 305 opakowań Ś. po 120 mg w tabletce (po 6 tabletek w opakowaniu), które także nie były wprowadzone do ewidencji przychodów i rozchodów. Część z tych leków, tj. 288 opakowań przechowywane było na zapleczu w zamkniętym pomieszczeniu. Świadek wskazała, że leki z pseudoefedryną powinny być nabywane w hurtowni na podstawie faktury, która następnie powinna być zaewidencjonowana w aptecznym systemie komputerowym w przychodach. Zaś dopuszczalna sprzedaż takich leków dla pacjentów indywidualnych wynosi nie więcej niż 720 mg dla jednego pacjenta i sprzedaż takiego leku powinna być zarejestrowana na kasie fiskalnej oraz wprowadzona do aptecznej ewidencji rozchodu. W toku kontroli stwierdzono, iż leki cirrus nie były zaewidencjonowane i stwierdzono niezgodność stanu faktycznego z ewidencją z systemu komputerowego. Świadek podała również, iż w toku przeszukania punktu aptecznego (...) w Z. T. V. (2) przyznał, iż nie wprowadzał leków Ś. na stan magazynowy leków. Przed Sądem świadek podtrzymała złożone uprzednio wyjaśnienia podkreślając ponownie, iż takie ilości leku Ś. jakie zamawiał T. V. (2) nie mogły być przeznaczone na cele medyczne dla poszczególnych pacjentów .

Sąd uwzględnił również depozycje świadka V. W. , funkcjonariusza KWP we G. na okoliczność przebiegu przeszukań w aptece (...) oraz punkcie aptecznym (...). Świadek kontakt ze sprawą miał wyłącznie w ramach wykonywania obowiązków służbowych, depozycje świadka były logiczne, spójne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek zeznał, że podczas przeszukania w aptece (...) T. V. (2) przyznał, że sprzedawał leki Ś. z pominięciem obrotu aptecznego. Wskazał także, iż w toku przeszukania oskarżony zachowywał się spokojnie, natomiast jego żona utrudniała czynności i nie stosowała się do poleceń.

Sąd jedynie częściowo wziął pod uwagę zeznania (wyjaśnienia) świadka Ł. L. (1) . Świadek bowiem w toku śledztwa zaprzeczył znajomości z K. L. i zakwestionował treść stawianych mu zarzutów wskazując, że nie prowadził żadnych rozmów o narkotykach i „nigdy amfetaminy w ręku nie trzymał”. Przed Sądem świadek wskazywał na „rzekome zarzuty” z K. L. oraz postępowanie, w którym występuje w charakterze oskarżonego z tym związane wobec czego odmówił składania dalszych zeznań. W ocenie Sądu tak złożone zeznania wpisują się w przyjętą taktykę procesową Ł. L. (1), który z uwagi na prowadzoną działalność z K. L. występuje w charakterze oskarżonego w innej sprawie i depozycje te mają służyć umniejszeniu stopnia jego winy i są próba uniknięcia odpowiedzialności karnej w swojej sprawie.

Sąd wziął pod uwagę zeznania (wyjaśnienia) H. T. . Były one co do zasady spójne, logiczne, konsekwentne i odpowiadały pozostałym zgromadzonym w sprawie dowodom. H. T. wskazała w toku postepowania przygotowawczego podczas przesłuchania w charakterze podejrzanej, że L. P., dla którego była pośrednikiem w zakresie handlu narkotykami, prosił ją żeby załatwiła większą ilość tabletek Ś. i w tym celu udała się do swojego znajomego Ł., który mówił, że ma znajomego, który załatwia pseudoefedrynę. Według wiedzy świadka, L. P. otrzymał następnie od aptekarza, który załatwiał tabletki Ś. nawet 500 opakowań tego leku.

Sąd dał wiarę depozycjom Z. Ś. , funkcjonariusza Policji, który uczestniczył w przeszukaniu posesji w Ś. należącej do rodziców K. L.. Świadek wskazał, iż w budynku w ogrodzie ujawniono 11 kartonów z pustymi opakowaniami leku Ś., w jednym z nich znajdowało się ok 500 pustych opakowań po lekach Ś., blistry po 6 sztuk, natomiast w innych kartonach wg świadka znajdowały się podobne ilości, ponieważ kartony były podobnej wielkości. Ponadto były tam także dwie reklamówki z opakowaniami leku Ś., w jednej z nich było ok. 700 opakowań.

W. O. (1) vel (...) Ś. w postepowaniu przygotowawczym prowadzonym przeciwko niej wyjaśniła, że przyznaje się do popełnienia wszystkich zarzucanych jej czynów, a w toku kolejnego przesłuchania doprecyzowała, że wzięła od K. L. 14 gram metamfetaminy, a nie 40, które to potem narkotyki sprzedawała dalej. Natomiast przesłuchana już w charakterze świadka wskazała, że „już nic nie powie”, bo się obawia o swoje dzieci i od momentu złożenia wyjaśnień, w których wskazała, że była dealerem K. L. to nękają ją różne osoby. Potwierdziła, iż sprzedawała dla niego metamfetaminę, tj. łącznie 14 gram i sprzedawała dalej, żeby sobie dorobić. Łącznie za sprzedane narkotyki oddała mu 1400-1500 zł.

Następnie przesłuchana przed Sądem w charakterze świadka zeznała, że zna K. L., ale nie nabywała od niego narkotyków, natomiast odnosząc się do pierwotnie złożonych depozycji wskazała, że nie pamięta czy składała takie wyjaśnienia i nie wie czy je podtrzymuje, a wcześniejsza treść wyjaśnień wynikała z tego, że przesłuchujący ją policjant jej groził i naciskał na złożenie wyjaśnień o określonej treści. Mając zatem na uwadze całokształt okoliczności sprawy i depozycji świadka, Sąd uwzględnił jako wiarygodne te pierwotnie wyjaśnieniach, w których opisała ona przestępczy proceder, w którym uczestniczyła razem z K. L. mając na uwadze iż w toku dalszego postepowania, po złożeniu tych wyjaśnień świadek zaczęła odczuwać obawy o siebie i własne dzieci co skłoniło ją do zmiany przyjętej taktyki procesowej i złożenia depozycji na korzyść K. L..

Sąd jedynie częściowo uwzględnił zeznania (wyjaśnienia) złożone przez L. P., mając jednocześnie na uwadze, iż wyjaśniał on w swojej sprawie , gdzie częściowo przyznał się do stawianych mu zarzutów i treść jego wyjaśnień odzwierciedla przyjętą przez niego linię obrony, a jednocześnie to, iż K. L. jest jego bliskim kolegą wobec czego nie chciał on składać zeznań, które mogłyby go obciążyć.

L. P. wyjaśniając w toku śledztwa oświadczył, że „średnio rozpoznaje” swój głos na odtworzonych mu nagraniach z kontroli operacyjnych (...), natomiast co do nagrań z kontroli operacyjnej (...) oświadczył, że „nie wie totalnie co do za głosy”, zaprzeczył używaniu urządzenia do zniekształcania głosu, a następnie zaniechał odsłuchiwania dalszych nagrań i odmówił dalszego składania wyjaśnień. Natomiast zeznając przed Sądem świadek wskazał, że zna K. L. z kontaktów koleżeńskich, zaprzeczył jakoby kupował od niego narkotyki oraz prowadzeniu z nim interesów narkotykowych jak i znajomości z W. O. (1) czy Ł. L. (1). Podał także, iż nie ma wiedzy odnośnie produkcji metamfetaminy z tabletek Ś.. Co do rozliczeń finansowych między nim a K. L. zeznał, iż były to pożyczki, których oskarżony mu udzielał, a także iż okazjonalnie prowadzili interesy w zakresie handlu podróbkami odzieży. Co do znajomości z oskarżonym D. L. podał, że znają się jeszcze z czasów pobytu w ośrodku dla młodocianych i w późniejszych czasach utrzymywali sporadyczny kontakt telefoniczny. Zaprzeczył jednocześnie jakby miał od niego kupować czy sprzedawać metamfetaminę.

Sąd uwzględnił depozycje świadka S. I., funkcjonariuszki Policji odnośnie okoliczności przesłuchania W. O. (1). Były one spójne, logiczne i konsekwentne, a świadek miała kontakt z sytuacją wyłącznie w ramach wykonywania czynności służbowych.

Sąd dał wiarę częściowo zeznaniom świadka D. V. (1). Z treści depozycji świadka wynika, że znał K. L., jednak nie ma on wiedzy on wiedzy aby miał coś wspólnego z narkotykami. Zaprzeczył nabywaniu od niego marihuany, a także iż miał się z nim kontaktować telefonicznie w tej sprawie, zaś na w zakresie odtworzonych mu rozmów z kontroli operacyjnych wskazał, że nie wie czego dotyczą, ale na pewno nie narkotyków. Sąd uznał zatem, iż tak złożone depozycje świadka mogą być próbą uchronienia siebie przed ewentualną odpowiedzialnością karną i dał im wiarę w ograniczonym zakresie w jakim są zgodne z pozostałym materiałem dowodowym.

Sąd nie uwzględnił natomiast zeznań świadka I. U. – konkubiny oskarżonego K. L. albowiem jej depozycje nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie.

Sąd dokonując ustaleń faktycznych w sprawie uwzględnił także opinię biegłych z zakresu toksykologii. Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.

Przede wszystkim Sąd oparł się na wnioskach płynących z tej opinii w zakresie ustalenia ilości oraz wartości tabletek Ś., z których następnie wytworzona mogła zostać określona masa metamfetaminy o wskazanej przez biegłych wartości rynkowej. Podane przez biegłych dane pozwoliły zatem zmodyfikować łączną masę wytworzonej amfetaminy oraz jej finalną wartość rynkową przy uwzględnieniu innej ilości tabletek niż ta wskazana pierwotnie w zarzucie z uwagi na zmodyfikowany czasokres działania oskarżonych T. V. (1) i K. L.. Tak samo Sąd ocenił uzupełniającą opinię biegłych złożoną na rozprawie.

Podobnie Sąd jako pełnowartościowy materiał dowodowy Sąd ocenił opinie biegłego z zakresu kryminologii przestępczości narkotykowej i slangu narkotykowego, tj. jako jasne, pełne i niezawierające sprzeczności oraz sporządzone przez wykwalifikowany podmiot.

Biegły przeanalizował nagrania rozmów oskarżonych utrwalone w ramach kontroli operacyjnych z poszczególnymi osobami odnośnie transakcji narkotykowych, a wnioski płynące z tej opinii pozwoliły na przypisane nabycia czy sprzedaży konkretnych narkotyków, ich ilości oraz ceny w zakresie transakcji narkotykowych, których dokonywali oskarżeni.

Jednocześnie z punktu widzenia odpowiedzialności karnej D. L. istotna była opinia biegłego z zakresu fonoskopii, która pozwoliła uznać, iż to głos oskarżonego znajduje się na nagraniach, w których uzgadnia on przebieg transakcji narkotykowych z L. P.. Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.

Odnosząc się do zebranych w aktach sprawy dowodów z dokumentów, w postaci protokołów oględzin materiałów zebranych w toku kontroli operacyjnych przeprowadzonych w toku śledztwa jak i komunikatów zbiorczych z kontroli operacyjnych oraz nagrań z tych rozmów Sąd wskazuje, że stanowiły one pełnowartościowy materiał dowodowy na okoliczność zarówno wydawania przez T. L. poza systemem aptecznym i bez okazania recepty, leków Ś. w ilościach hurtowych na potrzeby dalszego wytwarzania metamfetaminy, jak również w zakresie wprowadzenia i uczestnictwa w obrocie narkotykami oskarżonych K. L. i D. L.. Sąd dał wiarę wskazanym dowodom, nie budziły wątpliwości co do ich autentyczności i wiarygodności.

Podobnie Sąd potraktował raporty z analizy kryminalistycznej połączeń telefonicznych dot. telefonów L. P., K. L., D. L. i innych jak i w zakresie telefonów W. O. (1) i K. L..

Sąd dysponował również dowodami o charakterze dokumentarnym w tym notatkami służbowymi, protokołami przeszukań czy oględzin, czy innych czynności, które potwierdzały przeprowadzenie określonych czynności procesowych w toku niniejszego postępowania. Dowody te nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności i wiarygodności, nie były kwestionowane przez strony.

W zakresie czynów przypisanych T. V. (1) i K. L. Sąd oparł się także na dokumentacji dostarczonej przez właściwe organy farmaceutyczne, a związane postępowaniem przed Głównym Inspektorem Farmaceutycznym w zakresie działalności apteki (...) i punktu aptecznego (...) i powstałych nieprawidłowości w sprzedaży leków (...). Z uwagi na ich urzędowy charakter nie budziły one wątpliwości Sądu.

Ustalając kwestię nabytych przez T. V. (1) tabletek w okresie współdziałania z K. L. Sąd oparł się również na dokumentach oraz fakturach sprzedażowych dostarczonych z hurtowni (...).

Sąd uwzględnił również pozostałe dowody z dokumentów takie jak np. informacje dotyczące rachunków bankowych czy informacje pozyskane z Urzędu Skarbowego, zapytania o dochody, jak i dokumenty związane z funkcjonowaniem apteki (...) dostarczone przez T. V. (1). Nie budziły wątpliwości Sądu i nie były kwestionowane przez strony.

Sad posiłkował się również aktami innych wskazanych spraw, odpisami wyroków i postanowień na podane w uzasadnieniu okoliczności odnośnie ustalenia odpowiedzialności innych osób, które współpracowały z oskarżonymi w przestępczym, narkotykowym procederze. Wskazane dokumenty z uwagi na swój urzędowy charakter nie budziły wątpliwości i stanowiły pełnowartościowy materiał dowodowy.

Sąd nie uwzględnił innych niż przytoczone w niniejszym uzasadnieniu dowodów znajdujących się w aktach sprawy albowiem nie dotyczyły one bezpośrednio oskarżonych i nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie.

Oceniając dotychczasowy tryb życia oskarżonych, w tych ich karalność, Sąd miał na uwadze dane przez nich podawane zweryfikowane informacjami uzyskanymi z Krajowego Rejestru Karnego ((...)), oraz odpisy wyroków w przypadku K. L., a także wziął pod uwagę wywiady środowiskowe dotyczące oskarżonych.

***

Sąd zważył, co następuje:

Analiza okoliczności sprawy ustalonych na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego pozwala, w ocenie Sądu, ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, że:



oskarżony T. V. (2) swoim zachowaniem opisanym w pkt I części rozstrzygającej wyroku wyczerpał znamiona przestępstwa z 18§3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 126 b ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne w zw. z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne i w zw. z art. 11§2 k.k., art. 12 § 1 k.k. i art. 65§1 k.k.



oskarżony K. L. swoim zachowaniem opisanym w pkt V części rozstrzygającej wyroku wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 126 b ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne w zw. z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne oraz w zw. z art. 11§2 k.k., art. 12 § 1 k.k. i art. 65§1 k.k. i art.64§1 k.k.

Uznając za słuszne stanowisko oskarżyciela publicznego, Sąd wskazuje, że ujęcie szeroko rozumianej przestępczej działalności narkotykowej oskarżonych jako pewnej całości, kwalifikowanej w kumulacyjnym zbiegu kilku przestępstw najpełniej i najtrafniej odda jej charakter i zawartość kryminologiczną.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, karze podlega ten kto wbrew przepisom ustawy, wytwarza, przetwarza albo przerabia środki odurzające lub substancje psychotropowe albo przetwarza słomę makową.

Znamię czasownikowe „wytwarza” wskazane w art. 53 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oznacza czynności, za pomocą których mogą być otrzymywane m.in. środki odurzające lub substancje psychotropowe albo nowe substancje psychoaktywne, ich oczyszczanie, ekstrakcję surowców i półproduktów oraz otrzymywanie soli tych środków lub substancji (art. 4 pkt 35 ustawy).

Natomiast przepis art. 53 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wprowadza kwalifikowaną postać czynu przestępczego w stosunku do art. 53 ust.1. Popełnić ją może osoba, która wbrew przepisom ustawy wytwarza, przetwarza albo przerabia środki odurzające, substancje psychotropowe bądź przetwarza słomę makową lub nowe substancje psychoaktywne: w znacznej ilości lub czyni to w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej. Dla bytu tego przestępstwa wystarczy, że sprawca zachowa się chociażby w jeden z wymienionych sposobów.

Sąd Najwyższy wypowiadał się konsekwentnie, że "znaczna ilość" narkotyków to taka, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (vide: postanowienie SN z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06 , LEX nr 323801; postanowienie SN z 23 września 2009 r., I KZP 10/09 , LEX nr 518123; wyroki SN: z 1 marca 2006 r., III KK 47/05 , LEX nr 182794 i z 10 czerwca 2008 r., III K 30/08, LEX nr 418629). Stanowisko takie wspiera doktryna (vide: Z. S., G. K., Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1999, s. 248; L. Chruściel, M. Preiss - Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2000, s. 257).

Dla usystematyzowania ustaleń niezbędnych dla przypisania oskarżonym popełnienia czynu przypisanego odpowiednio w pkt I oraz w pkt V części rozstrzygającej wyroku należy wskazać, że zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych, metamfetamina jest substancją psychotropową z grupy II – P.

Zaś masa metamfetaminy, która następnie została wytworzona z tabletek Ś. przekazanych przez T. L., tj. nie mniej niż 23 kilogramów i 608 gramów, stanowi ilość znaczną. Jak przyjmuje się bowiem w orzecznictwie i doktrynie, jedna porcja handlowa, tzw. „działka” tego narkotyku wynosi 0,1 gram.

W tym miejscu należy dowołać się także do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne.

Zgodnie z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy Prawo farmaceutyczne w brzmieniu w dacie popełniania czynu reguluje kwestię zakazu dystrybucji leków w innym kierunku niż do pacjenta, tj. Apteka ogólnodostępna lub punkt apteczny może zbyć, na zasadach określonych w ustawie oraz w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, produkt leczniczy wyłącznie w celu bezpośredniego zaopatrywania ludności, w tym nieodpłatnie pacjentowi - wyłącznie na potrzeby jego leczenia.

Z kolei art. 126 b ust 1 i 4 ustawy Prawo farmaceutyczne w brzmieniu w dacie popełnienia czynu ten penalizuje naruszenie zakazu dystrybucji leków w innym kierunku niż do pacjenta, bowiem kto zbywa produkt leczniczy z naruszeniem warunków określonych w art. 86a ust. 1-4 lub z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 87 ust. 5a, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Zaś jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1-3, jest mienie znacznej wartości, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Natomiast zgodnie z art. 71a. ustawy Prawo farmaceutyczne.

1. Obrót detaliczny produktami leczniczymi zawierającymi w składzie substancje o działaniu psychoaktywnym, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, posiadającymi kategorię dostępności "wydawane bez przepisu lekarza - (...), mogą prowadzić wyłącznie apteki ogólnodostępne i punkty apteczne.

2. Wydawanie z aptek ogólnodostępnych i punktów aptecznych produktów leczniczych, o których mowa w ust. 1, w ramach jednorazowej sprzedaży, podlega ograniczeniu ze względu na maksymalny poziom zawartości w nich określonej substancji o działaniu psychoaktywnym niezbędny do przeprowadzenia skutecznej terapii w dopuszczalnym okresie bezpiecznego leczenia dla jednej osoby, z wyłączeniem produktów leczniczych wydawanych z przepisu lekarza.

3. Farmaceuta i technik farmaceutyczny odmawia wydania produktu leczniczego, o którym mowa w ust. 1 lub 2, osobie, która nie ukończyła 18. roku życia, lub jeżeli uzna, że może on zostać wykorzystany w celach pozamedycznych lub spowodować zagrożenie dla zdrowia i życia.

4. Wydając produkt leczniczy, o którym mowa w ust. 1 lub 2, farmaceuta lub technik farmaceutyczny informuje, że wydawany produkt leczniczy zawiera substancję psychoaktywną, i podaje pacjentowi informację na temat sposobu dawkowania oraz o możliwych zagrożeniach i działaniach niepożądanych związanych ze stosowaniem tego produktu leczniczego.

Przechodząc do kwestii oceny strony podmiotowej popełnionych przez oskarżonych czynów, należy wskazać, że oskarżeni działali z zamiarem ewentualnym.

Zamiar ewentualny, zgodnie z jego charakterystyką podaną w art. 9 § 1 k.k., polega na tym na tym, że sprawca przewiduje, iż może swym zachowaniem wypełnić zespół znamion przedmiotowych danego typu czynu zabronionego i na to się godzi. W przypadku tej odmiany umyślności w komentowanym przepisie określono wprost nie tylko komponentę wolicjonalną, ale także komponentę intelektualną. (...) intelektualne zamiaru ewentualnego zgodnie z art. 9 § 1 k.k. przedstawia się tak samo jak jedna z dwóch możliwych postaci „podłoża” intelektualnego zamiaru bezpośredniego, ta mniej „intensywna”, mianowicie przewidywanie sprawcy, że swoim zachowaniem może wypełnić znamiona przedmiotowe określonego typu czynu zabronionego (świadomość niepełna znamion). Do rozstrzygnięcia pozostaje jedynie kwestia, czy określony w ten sposób wymóg odnośnie do komponenty intelektualnej zamiaru ewentualnego stanowi wymóg minimalny w tym sensie, że dopuszcza także jej większą „intensywność” w postaci przekonania o nieuchronności wypełnienia znamion przedmiotowych czynu zabronionego (świadomość pełna znamion) czy też nie, o czym niżej (zob. teza 13). Z kolei komponentę wolicjonalną zamiaru ewentualnego ujęto w art. 9 § 1 k.k. za pomocą zwrotu „sprawca godzi się na to, by popełnić czyn zabroniony” (w skróconej postaci). Formuła ta jest w piśmiennictwie i orzecznictwie objaśniana w bardzo różny sposób, często próbuje się w nią po prostu wtłoczyć rozumienie rozpatrywanej postaci zamiaru według któregoś z jej konkurencyjnych ujęć przyjmowanych w teorii prawa karnego. Należy uznać, że zakres zwrotu „sprawca godzi się na to, by popełnić czyn zabroniony” obejmuje stany intelektualno-wolicjonalne sprawcy, w których nie pragnie on tego, by urzeczywistnić stan rzeczy wypełniający zespół znamion przedmiotowych relewantnego typu czynu zabronionego i do tego nie dąży (brak „chcę tego”), gdyż ów stan rzeczy sam w sobie nie jest dlań użyteczny (użyteczność nie większa od zera), ale przystaje na to, taktując to, w zależności od okoliczności, albo jako koszt realizacji jakiegoś celu mającego dla niego na tyle wysoką użyteczność, że poniesienie takiego kosztu się opłaca, albo jako zupełnie obojętny z jego punktu korelat celu, do którego osiągnięcia dąży. Jeżeli podstawą zamiaru bezpośredniego jest pozytywna postawa wolicjonalna sprawcy względem stanu rzeczy wypełniającego znamiona przedmiotowe czynu zabronionego, to podstawą zamiaru ewentualnego jest albo postawa wolicjonalna negatywna – sprawca wolałby, aby ów stan rzeczy nie powstał, nie chce go (jest tak, gdy użyteczność tego stanu rzeczy z jego punktu widzenia jest mniejsza od zera), albo postawa wolicjonalna neutralna – sprawcy jest wszystko jedno, czy ów stan rzeczy powstanie, czy nie, używając znanej formuły W. Woltera, ani tego chce, ani nie chce (jest tak, gdy użyteczność tego stanu rzeczy z jego punktu widzenia jest równa zero). (por. J. Majewski [w:] A. Błachnio, J. Kosonoga-Zygmunt, P. Zakrzewski, J. Majewski, Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2024, art. 9.)

Warunkiem przypisania sprawcy zamiaru wypełnienia swym zachowaniem znamion przedmiotowych czynu zabronionego – w każdej z dwóch jego postaci, wyróżnionych w art. 9 § 1 k.k. – jest ustalenie, że rozpoznawał on w sobie (znamiona określające podmiot czynu zabronionego), w swym zachowaniu (znamię czynnościowe) lub otaczającej rzeczywistości (pozostałe znamiona strony przedmiotowej) desygnaty wszystkich, bez żadnego wyjątku, znamion przedmiotowych relewantnego typu czynu zabronionego. Jeżeli sprawca nie uświadamia sobie wszystkich okoliczności odpowiadających tym znamionom, to jest w ogóle wyłączone, by mógł on przewidywać, że popełni lub może popełnić odnośny czyn zabroniony, a tym samym wyłączone, by mógł on działać w zamiarze jego popełnienia. Z tego względu błąd co do znamienia czynu zabronionego, jak określa się go w art. 28 § 1 k.k. (gdzie unormowano konsekwencje rzeczonego błędu w sferze odpowiedzialności za przestępstwa nieumyślne), zawsze dekompletuje znamiona czynu zabronionego o charakterze umyślnym, niezależnie od tego, czy jest on usprawiedliwiony, czy nie. (por. J. Majewski [w:] A. Błachnio, J. Kosonoga-Zygmunt, P. Zakrzewski, J. Majewski, Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2024, art. 9.)

Jednocześnie oskarżeni dopuścili się popełnienia przypisanego im czynu w formie zjawiskowej pomocnictwa.

Zgodnie z art. 18 § 3 k.k. odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.

W art. 18 § 3 k.k. określono dwa znamiona ogólne pomocnictwa – jedno należy do strony przedmiotowej pomocnictwa („swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie”), drugie zaś do jego strony podmiotowej („w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego”).

Pomocnictwo polega na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego. Stroną podmiotową pomocnictwa jest umyślność w postaci zamiaru zarówno bezpośredniego, jak i ewentualnego, co oznacza, że pomocnik powinien zarówno obejmować świadomością kształt czynu, którego popełnienie ma zamiar ułatwić, jak i mieć świadomość, że jego zachowanie stanowi ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez inną osobę (wyrok SA w Warszawie z 23.06.2020 r., II AKa 5/20, LEX nr 3049436).

Pomocnictwo polega na każdej czynności, która faktycznie ułatwia innej osobie popełnienie czynu. Wyliczenie czynności ułatwiających w treści przepisu art. 18 § 3 jest przykładowe, na co wskazuje wyrażenie „w szczególności” (Z., Komentarz, s. 74; L. [w:] G., I. I/1, s. 456–457; odmiennie I. [w:] S., I., s. 184).

Ułatwienie innej osobie popełnienia czynu zabronionego może mieć miejsce tylko przed realizacją lub w trakcie jego realizacji (wyrok SA w Białymstoku z 14.08.2018 r., II AKa 102/18, LEX nr 2583971; por. też wyrok SA w Łodzi z 27.11.2018 r., II AKa 257/18, OSAŁ 2019/2, poz. 114), przy czym może to dotyczyć stadium karalnego przygotowania, usiłowania lub dokonania.

Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, nie budzi wątpliwości Sądu, że oskarżony T. V. (2) bezsprzecznie:



w okresie od 20 września 2018 do 29 stycznia 2020 roku w B. i Z. jako farmaceuta działając w warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne, wspólnie i w porozumieniu z K. L. udzielił innym nieustalonym osobom pomocy do wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy, a nadto brał udział w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o nazwie handlowej (...) oraz (...), w łącznej ilości 590 192 sztuk tabletek, o znacznej wartości 1.050.542 złotych, a w szczególności z apteki ogólnodostępnej (...) w B. zbył 273 484 sztuk tabletek oraz z punktu aptecznego (...) w Z., w której był kierownikiem zbył 316 708 sztuk tabletek, w celu wytworzenia przez inną osobę metamfetaminy, o łącznej masie nie mniejszej niż 23 kilogramów i 608 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 7 436 496 złotych, wbrew wynikającemu z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy prawo farmaceutyczne nakazowi zbywania lub udostępniania leków i produktów leczniczych wyłącznie w celu bezpośredniego zaopatrywania ludności, w tym nieodpłatnie pacjentowi - wyłącznie na potrzeby leczenia, udostępnił, zbył i przekazał K. L. wskazane wyżej substancje, umożliwiając wytworzenie metamfetaminy przez inne nieustalone osoby, przy czym z uwagi posiadane wykształcenie i wiedzę oraz okoliczności towarzyszące, a w tym dotyczące: osoby, której przekazywał leki i produkty, ilości przekazywanych leków i produktów, bezdokumentowego, niefiskalnego i bezreceptowego sposobu przekazywania, konspiracji towarzyszącej przekazywaniu tabletek, godził się na to, że przekazywane produkty służą wyłącznie do wytworzenia metamfetaminy, a nadto godził się na to, że wydawane leki nie są przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia natomiast służą wyłącznie do celów pozamedycznych, to jest wytworzenia metamfetaminy i mogą spowodować zagrożenie dla życia i zdrowia,

Natomiast oskarżony K. L. :



w okresie od 20 września 2018 do 29 stycznia 2020 roku w B. i Z. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne, udzielił nieustalonym osobom pomocy do wytworzenia substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy, o łącznej masie nie mniejszej niż 23 kilogramów i 608 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 7 436 496 złotych, a nadto działając wspólnie i w porozumieniu z T. V. (1), brał udział w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o znacznej wartości, o nazwie handlowej (...) oraz (...), w łącznej ilości 590 192 sztuk tabletek, o łącznej wartości nie mniejszej niż 1 050 542 złotych, w ten sposób, że naruszając wynikający z art. 86 a ust 1 pkt 1 ustawy Prawo farmaceutyczne nakaz zbywania lub udostępniania leków i produktów leczniczych, przez farmaceutów, wyłącznie w celu bezpośredniego zaopatrywania ludności oraz wyłącznie na potrzeby leczenia, nabywał od T. V. (1) będącego farmaceutą, wskazane wyżej tabletki, a następnie usuwał tabletki z blistrów i przekazywał innym nieustalonym osobom, w celu wytworzenia metamfetaminy, przy czym godził się na to, że będące przedmiotem obrotu leki nie były przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia a wyłącznie w celu wytwarzania metamfetaminy, W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, przede wszystkim zgromadzonych materiałów w ramach kontroli operacyjnej, dokumentacji zgromadzonej w toku postepowania przed organami farmaceutycznymi, protokołów przeszukań, wniosków płynących z opinii biegłych z zakresu toksykologii, faktur dostarczonych przez hurtownię (...), a także częściowo w zakresie wyjaśnień współoskarżonego K. L., oskarżony T. V. (2) działając z zamiarem, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy do wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci metaamfetaminy o łącznej masie nie mniejszej niż 23 kilogramów i 608 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 7 436 496 złotych, a nadto brał udział w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o nazwie handlowej (...) oraz (...) w łącznej ilości 590 192 sztuk tabletek, o łącznej wartości nie mniejszej niż 1 050 542 złotych, w celu wytworzenia przez inną osobę metaamfetaminy.

Zaznaczyć przy trym należy, że Sąd zmodyfikował okres przestępczego działania oskarżonych T. V. (1) i K. L. ustalając, że współpraca ta trwała krócej, niż wskazano w akcie oskarżenia, tj. od dnia 20 września 2018 – zatem od dnia w którym K. L. opuścił zakład karny - do dnia 29 stycznia 2020 roku.

Tym samym, bazując na fakturach sprzedażowych dostarczonych od hurtowni farmaceutycznej (...) oraz opierając się na wnioskach płynących z opinii biegłych z zakresy toksykologii Sąd zmodyfikował także ilość zakupionych tabletek Ś., a także łączną masę wytworzonej amfetaminy oraz jej finalną wartość rynkową uwzględniając krótszy czasokres działania oskarżonych.

Ułatwia drugiej osobie popełnienie czynu zabronionego ten, kto w jakikolwiek sposób sprawia, że popełnienie czynu zabronionego staje się dla owej osoby w jakimkolwiek stopniu łatwiejsze. T. V. (2) sprzedając K. L. poza obiegiem aptecznym, bez okazania recepty lekarskiej, leki Ś. działał z zamiarem, aby nieustalona osoba, do której finalnie trafiały tabletki Ś. dokonała konkretnego przestępstwa i w związku z tym ułatwił to poprzez wydanie tych leków, do których jako farmaceuta i kierownik punktu aptecznego miał ułatwiony dostęp. Z racji pełnionej funkcji mógł on zamawiać w hurtowni farmaceutycznej leki Ś. zawierające pseudoefedrynę, która następnie przeznaczona była do wytworzenia metamfetaminy. Rola T. V. (1) była kluczowa w łańcuchu produkcji narkotyku, bowiem tabletki Ś. dostępne są dla pacjentów wyłącznie w aptekach z istotnymi ograniczeniami w zakresie wydania określonej ilości jednorazowo dziennie jednemu pacjentowi, a jak ustalono, T. V. (2) przekazywał K. L. leki Ś. w tak znacznych ilościach, tj. kartony opakowań leków przekazywane w odstępach kilkudniowych.

Co istotne, oskarżony z racji posiadanego wykształcenia wyższego farmaceutycznego oraz wieloletniego doświadczenia w zawodzie miał pełną świadomość w jakim celu przekazuje wskazane leki K. L., a w szczególności, że pseudoefedryna będąca jednym ze składników tych leków służy do produkcji metamfetaminy. Jak wskazali bowiem biegli z zakresu toksykologii, jest to wiedza powszechna, zatem trudno przyjąć przedstawioną przez oskarżonego wersję wydarzeń, że on jako magister farmacji nie miał on świadomości, że leki Ś. wykorzystywane są do produkcji metamfetaminy. Takie twierdzenia oskarżonego są sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym. Przeczą temu również konspiracyjne wręcz okoliczności wydawania leków, bowiem nie odbywało się to w aptece, zgodnie z przewidzianymi regulacjami, tylko poza obrotem aptecznym, na zapleczu czy w samochodzie K. L., a przy tym bez wprowadzenia tych transakcji do systemu aptecznego oraz bez okazania stosownej recepty lekarskiej. Także sama znaczna ilość wydawanych leków wbrew twierdzeniom oskarżonego T. V. (1) wskazywała na to, iż są one wykorzystywane do produkcji narkotyków, a nie jak podawał oskarżony T. V. (2) zmieniając wersję wydarzeń – dla K. L. na przeziębienie, dla jego znajomych z siłowni na zwiększenie wydolności w ramach ćwiczeń czy wreszcie dla starszych krewnych K. L. z uwagi na panującą pandemię covid. Co więcej, jak wskazywały organy farmaceutyczne, taka ilość nabywanych leków przewyższa nawet znacząco potrzeby na te leki wszystkich mieszkańców B..

Podkreślić jeszcze raz przy tym należy, że oskarżony T. V. (2) jako magister farmacji i kierownik punktu, powinien był ograniczać dostępność produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza zawierających w składzie substancje psychoaktywne (prekursory kat. l), wykorzystywanych w celach pozamedycznych oraz do produkcji narkotyków, do czego jest zobowiązany przepisami Prawa farmaceutycznego.

Tym samym oskarżony T. V. (2) działając w zamiarze ewentualnym godził się na to, że wydawane leki Ś. nie są przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia K. L. czy jego bliskich lub znajomych jak twierdził oskarżony, a służą wyłącznie do celów pozamedycznych, to jest wytworzenia metamfetaminy i mogą spowodować zagrożenie dla życia i zdrowia. Oskarżony bowiem sam przyznał, iż wydawał większe ilości leków Ś. K. L. poza obiegiem aptecznym, ponieważ gdyby ten przyszedł do apteki, to mógłby dostać tylko jedno opakowanie. T. V. (2) miał więc świadomość, iż obrót lekami Ś. podlega istotnym ograniczeniom co do ilości wydawanego leku i konieczności jego zarejestrowania na kasie fiskalnej i w systemie aptecznym, za okazaniem recepty, które to ograniczenia i rygory te celowo łamał czyniąc sobie przy tym z przestępczego procederu stałe źródło dochodu osiągając korzyść majątkową z przestępstwa kwocie 59 019 złotych.

Powyższe rozważania zachowują także aktualność w zakresie czynu przypisanego K. L., albowiem T. V. (2) i K. L. w zakresie czynów przypisanych im odpowiednio w pkt I i V części rozstrzygającej wyroku działali wspólnie i w porozumieniu.

Zatem w odniesieniu do czynu K. L. podkreślić należy, iż oskarżony działając z zamiarem, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy do wytworzenia substancji psychotropowej w postaci metaamfetaminy o łącznej masie nie mniejszej niż 23 kilogramów i 608 gramów, o łącznej wartości detalicznej nie mniejszej niż 7 436 496 złotych, a nadto brał udział w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o nazwie handlowej (...) oraz (...) w łącznej ilości 590 192 sztuk tabletek, o łącznej wartości nie mniejszej niż 1 050 542 złotych, w celu wytworzenia przez inną osobę metaamfetaminy.

K. L. nabywając od T. V. (3) leki Ś. poza obiegiem aptecznym, bez okazania recepty lekarskiej, leki Ś. działał z zamiarem, aby nieustalona osoba, do której finalnie trafiały tabletki Ś. dokonała konkretnego przestępstwa i w związku z tym ułatwił to poprzez: po pierwsze nawiązanie współpracy z T. V. (1) w tym zakresie, następnie zamawianie u niego poza oficjalnym obiegiem aptecznym oraz odbieranie leków nieoficjalnymi kanałami, w systemie „konspiracji”, od zaplecza czy w samochodzie. Podkreślić należy również znaczną ilość nabywanych leków Ś., bowiem były to kartony wypełnione lekami przekazywane w odstępach kilkudniowych. K. L. płacił za leki Ś. gotówką, która otrzymywał od osoby, na polecenie której dokonywał tych transakcji, a następnie usuwał tabletki z blistrów i przekazywał innym nieustalonym osobom, w celu wytworzenia metamfetaminy. Za pośredniczenie w nabywaniu leków z pseudoefedryną K. L. otrzymywał od nieustalonej osoby środki pieniężne, a z przestępczego procederu K. L. uczynił sobie stałe źródło dochodu.

K. L. godził się na to, że będące przedmiotem obrotu leki Ś. nie były przeznaczone wyłącznie na potrzeby leczenia jego czy bliskich, a służyły wyłącznie do wytwarzania metamfetaminy. Co istotne, oskarżony z racji środowiska w którym się obracał, a także działalności narkotykowej w ogólności, którą prowadził, a która opisana została w pkt VI części rozstrzygającej wyroku, miał pełną świadomość, w jakim celu nabywa od T. V. (1) leki, które następnie przekazuje dalej nieustalonym osobom, tj. w szczególności, że pseudoefedryna będąca jednym ze składników tych leków służy do produkcji metamfetaminy. Jak wskazali bowiem biegli z zakresu toksykologii, jest to wiedza powszechna, zatem trudno przyjąć przedstawioną przez oskarżonego wersję wydarzeń, że nie interesowało go i nie pytał osoby, na której zamówienie kupował leki Ś. na jakie potrzeby są one przeznaczone i czy służą do produkcji narkotyków, ale uwzględniając także przede wszystkim doświadczenie i pozycję oskarżonego w środowisku narkotykowym z całą pewnością należy stwierdzić, iż miał on świadomość, że leki te posłużą do wyprodukowania metamfetaminy, zwłaszcza mając na względzie hurtowe ilości przekazywanych leków.

Zatem oskarżony K. L. działając w zamiarze ewentualnym godził się na to, że kupowane od T. V. (1) poza systemem aptecznym i bez okazania stosownej recepty leki Ś. są przeznaczone wyłącznie do celów pozamedycznych, to jest wytworzenia metamfetaminy, a nie do celów leczenia jego samego czy jego bliskich, co z resztą wprost wyjaśnił, że nie nabywał leków Ś. w celach medycznych, tylko celem przekazania ich innej osobie. Co przy tym istotne, oskarżony miał przy tym świadomość, iż obrót lekami Ś. podlega istotnym ograniczeniom co do ilości nabywanego leku za okazaniem stosownej recepty lekarskiej. Sam oskarżony wyjaśnił bowiem, że poprosił T. V. (1) o to, dostęp do leków Ś., że mu je „załatwił”. Oskarżony miał zatem świadomość, że właśnie z uwagi na zawartość substancji psychoaktywnej – pseudoefedryny, legalnie mógłby w aptece kupić jednorazowo jedno opakowanie tego leku.

Jednocześnie Sad uznał, że oskarżeni T. V. (2) i K. L. przypisanych im przestępstw dokonali w ramach czynu ciągłego, o którym mowa w art. 12 § 1 k.k.

Specyfika zdarzeń objętych zarzutem sprawia, że punktem wyjścia do rozważań na temat przyjętej kwalifikacji prawnej jest ocena zachowania oskarżonych z punktu widzenia czynu ciągłego oraz kumulatywnego zbiegu przepisów. Wynika to przede wszystkim z faktu, że na przestrzeni okresu, w którym miało dochodzić do przestępczych zachowań, trudno wyodrębnić jednoznacznie poszczególne zachowania, a ponadto wszystkie zachowania oskarżonych składały się na pewną całość, której celem było udzielenie innym nieustalonym osobom pomocy do wytworzenia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy, przy jednoczesnym uczestnictwie w niedozwolonym obrocie leków i produktów leczniczych o nazwie handlowej (...) oraz (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Z treści art. 12 k.k. wynika, że punktem wyjścia do takich rozważań jest ustalenia istnienia z góry powziętego zamiaru. Zachowania podjęte w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oznacza działanie w zamiarze obejmującym całość akcji przestępczej rozumianej w ten sposób, że sprawca wyraża gotowość do wykorzystania powtarzającej się sposobności do popełnienia przestępstwa i tę sposobność wykorzystuje. Dla stwierdzenia istnienie tego zamiaru wystarczający, że obejmuje tym zamiarem, choćby tylko w ogólnych zarysach, wykonanie czynności składających się na czyn ciągły, zakładając przy tym podejmowanie ich sukcesywnie, w krótkich odstępach czasu, korzystając z każdej nadarzającej się ku temu okazji (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2017 r. II AKa 341/16, LEX nr 2425618). Podobne stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2018 r. – „Warunkiem przyjęcia czynu ciągłego jest wykazanie, że sprawca w chwili podejmowania pierwszego zachowania musi mieć zamiar popełnienia wszystkich zindywidualizowanych, co najmniej w ogólnym zarysie, zachowań, składających się na czyn ciągły” (sygn. akt V KK 105/18, LEX 2495982). Może zatem obejmować swoim z góry powziętym zamiarem popełnianie kolejnych takich samych zachowań, nie zakładając jednocześnie daty końcowej, czy ich ilości. Przekładając takie rozumienie zamiaru z góry powziętego na zachowanie oskarżonych Sąd doszedł do przekonania, że właśnie taki zamiar towarzyszył oskarżonym i był niejako motorem ich przestępczych zachowań.

W kwalifikacji prawnej przestępstw przypisanych oskarżonych T. V. (1) i K. L. należało także ująć przepis art. 65 § 1 k.k. Przemawia za tym to, że oskarżeni uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałego źródła dochodu. Art. 65 § 1 k.k. stanowi regulację przewidującą zaostrzenie odpowiedzialności karnej w stosunku do określnej kategorii sprawców. Metodą, którą posłużył się przy tym ustawodawca jest odesłanie do uregulowań zawartych w art. 64 § 2 k.k. dotyczącym tzw. multirecydywy.

Ponadto, w przypadku K. L. Sąd uwzględnił także działanie w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 k.k. Oskarżony przypisanego mu czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokami:



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 31 sierpnia 2010 roku, sygn. akt (...), za czyny z art. 158§ 1 k.k. i inne, na karę 8 miesięcy kary pozbawienia wolności,



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 10 kwietnia 2013 roku. sygn. akt (...), za czyny z art.282 k.k. w zw. z art. 64§ 1 k.k. i inne, na karę 2 lat i 6 miesięcy kary pozbawienia wolności,



Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 10 czerwca 2015 roku. sygn. akt (...), za czyn z art. 288§ 1 k.k. w zw. z art. 64§ 1 k.k., na karę 4 miesięcy kary pozbawienia wolności,



objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) II Wydziału Karnego z dnia 19 kwietnia 2016 roku, sygn. akt (...), orzekającym karę łączną 3 lat i 2 miesięcy kary pozbawienia wolności, którą odbył częściowo w okresie od 16 listopada 2015 roku do 20 września 2018 roku,

Jednocześnie z uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołał art. 4 § 1 k.k, ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonych.

Jednocześnie w oparciu o zebrany w aktach sprawy materiał dowodowy Sąd uznał, że:



oskarżony K. L. dopuścił się popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 65§1 k.k. i art.64§1 k.k.



oskarżony D. L. dopuścił się popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Zgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, który kwalifikowaną postać czynu przestępczego w stosunku do art. 56 ust.1, odpowiedzialności w nim przewidzianej podlega sprawca, który wbrew przepisom art. 33-35, art. 37, art. 40 i art. 40a, wprowadza do obrotu środki odurzające, substancje psychotropowe, słomę makową lub nowe substancje psychoaktywne albo uczestniczy w takim obrocie jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej.

Sąd Najwyższy wypowiadał się konsekwentnie, że "znaczna ilość" narkotyków to taka, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (vide: postanowienie SN z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06 , LEX nr 323801; postanowienie SN z 23 września 2009 r., I KZP 10/09 , LEX nr 518123; wyroki SN: z 1 marca 2006 r., III KK 47/05 , LEX nr 182794 i z 10 czerwca 2008 r., III K 30/08, LEX nr 418629). Stanowisko takie wspiera doktryna (vide: M. (...), W. Radecki, Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1999, s. 248; L. Chruściel, M. Preiss - Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2000, s. 257).

Dla usystematyzowania ustaleń należy wskazać, że zgodnie z załącznikiem nr 1 i nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych - amfetamina, metamfetamina i mefedron stanowią substancje psychotropowe. Kokaina oraz jej sole są środkami odurzającymi. Ziele konopi innych niż włókniste stanowi środek odurzający.

Masa narkotyków będących przedmiotem czynów zarzucanych oskarżonym, stanowi ilość znaczną. Przy czym jak przyjmuje się w orzecznictwie i doktrynie, jedna porcja handlowa, tzw. „działka” narkotyku wynosi 0,3 - 1 gram.

Wprowadzanie do obrotu, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt. 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oznacza udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych.

Natomiast uczestnictwo w obrocie nie zostało zdefiniowanie analogicznie do pojęcia wprowadzania do obrotu (art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Wykładnia językowa tego pojęcia prowadzi do wniosku, że „udział w obrocie substancjami lub środkami, o których mowa w analizowanym przepisie, bierze każda osoba, która aktywnie lub choćby biernie uczestniczy w ich zbywaniu, nabywaniu, wywozie, przywozie, dostawie itd., a więc ma do odegrania „nawet niewielką rolę w procesie wprowadzania do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych” (Z. S., G. K., D. po pozakodeksowym prawie karnym, Wydawnictwo (...), 1998).

W tym ujęciu uczestnictwem sprawcy w obrocie, określonym w art. 56 ust. 1 zdanie 2 u.p.n. będzie szeroko rozumiane współdziałanie w obrocie środkami i substancjami, bez względu na jego formę oraz każdy inny (pośredni, poboczny, usługowy) udział w przedsięwzięciu związanym z obrotem środkami lub substancjami odurzającymi. (…)

Powiązanie czasownika „uczestniczyć” o szerokim znaczeniu ogólnym z pojęciem „obrót” pozwala stwierdzić, że w analizowanym kontekście normatywnym (obrót nielegalnymi środkami i substancjami) czynność ta nie ogranicza się jedynie do sformalizowanych czynności kupna czy sprzedaży określonych środków i substancji (wymiana towaru za cenę), ale obejmuje także niesformalizowane (w tym, rzecz jasna, bezprawne) sposoby przekazywania, nabywania czy dostawy środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej. (Z. Z. [w:] Komentarz do wybranych przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, [w:] Przestępstwa narkotykowe i dopalacze. Komentarz, red. W. Górowski, D. Zając, Kraków, art. 56.)

„Uczestniczenie w obrocie” jest zachowaniem każdego, kto ma odegrać pewną rolę w procesie wprowadzenia do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych. Może nawet przybrać formę bierną, która polega jedynie na odebraniu środka odurzającego lub substancji psychotropowej od osoby zajmującej się jego „wprowadzaniem do obrotu" z zamiarem dalszego przekazywania go kolejnym osobom - w tym konsumentom. W konsekwencji takiego rozumienia „uczestnictwa w obrocie” będzie nim także nabycie takich środków od osoby wprowadzającej je do tego obrotu, niezależnie od tego, kto będzie kolejnym ich nabywcą (wyrok Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 30.11.2017 r., II AKa 299/17, LEX nr 2486462, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2015 r. V KK 341/15 LEX nr 1923856 ).

Podkreślić przy tym należy, że dla bytu przestępstwa z art. 56 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii nie ma znaczenia ustalanie, czy i komu konkretnie sprawcy przekazali uzyskane narkotyki. Niezbędne jest natomiast wykazanie, że zostały one uzyskane w celu późniejszego ich przekazania kolejnej osobie niebędącej konsumentem. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2015 r., LEX nr 1771062).

Różnica między znamieniem wprowadzenia do obrotu a uczestniczeniem w obrocie sprowadza się do tego, że wprowadzenie do obrotu, wychodząc poza etap produkcji lub uprawy, jest pierwszą czynnością związaną z przekazaniem innej osobie określonej porcji środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, a jej przyjęcie (odbiór) stanowi już uczestnictwo w obrocie.

Z zebranych dowodów, w tym w szczególności z materiałów zgromadzonych w toku kontroli operacyjnych, opinii biegłego z zakresu slangu narkotykowego, raportów z analizy kryminalistycznej połączeń telefonicznych, protokołów przeszukań, opinii biegłego z zakresu chemii i innych bezsprzecznie wynika, że K. L. w okresie od dnia 31 grudnia 2018 roku do dnia 20 stycznia 2020 roku na terenie województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, o łącznej wartości 78 360 złotych, oraz usiłował wprowadzić do obrotu środki odurzające o łącznej wartości 26 499 złotych, w ten sposób, że:



w okresie od 31 grudnia 2018 roku do marca 2019 roku w Z. zatrudnił W. O. (1) w charakterze dealera narkotyków i kilkakrotnie przekazał jej, w celu udzielania lub obrotu, metamfetaminę, o łącznej masie 14 gram, stanowiących 140 porcji handlowych, za kwotę nie mniejszą niż 150 złotych za gram, łącznie o wartości 2 100 złotych, przy czym W. O. (1) udzielała środków innym osobom,



w okresie od 23 do 24 lipca 2019 roku, osobie posługującej się danymi L. P., przekazał nieustalony środek narkotyczny, o masie 1200 gram lub 1200 sztuk, o nieustalonej wartości,



w dniu 6 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 150 gram, za kwotę 1 500 złotych,



w dniu 21 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi L. P., przekazał nieustalony środek narkotyczny, o masie 160 gram, o nieustalonej wartości,



w dniu 10 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 60 gramów, za kwotę 1.800 złotych,



w dniu 13 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1), przekazał nieustalony narkotyk, o masie 60 gramów, o nieustalonej wartości,



w okresie od 16 do 17 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 90 gramów, za kwotę 1.080 złotych,



w dniu 18 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał amfetaminę, o masie 2 kilogramów, za kwotę 14.000 złotych,



w dniu 28 sierpnia 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał amfetaminę, o masie 500 gram, o wartości 12.500 złotych,



w dniu 1 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał amfetaminę, o masie 500 gram, o wartości 12.500 złotych,



w dniu 2 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gramów, za kwotę 180 złotych,



w dniu 6 września 2019 roku osobie posługującej się danymi Ł. L. (1) przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gramów, o wartości 300 złotych,



w dniu 10 września 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...) (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 10 gram, o wartości 300 złotych,



w dniu 17 października 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...), przekazał kokainę, w ilości 5 porcji, o nieustalonej masie i wartości,



w dniu 22 października 2019 roku osobie posługującej się danymi L. P. przekazał amfetaminę, o masie 400 gram, o wartości 8.000 złotych,



w dniu 23 września 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym o numerze abonenta (...) (...), przekazał metamfetaminę, o masie 100 gram, za kwotę 7.300 złotych,



w okresie od 17 grudnia 2019 roku do 20 stycznia 2020 roku dokonał transakcji z osobą posługującą się danymi Ł. L. (1), w wyniku których przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 500 gram, o wartości 15.000 złotych oraz nieustalony narkotyk, o masie 100 gram, o nieustalonej wartości,



w dniu 29 grudnia 2019 roku osobie posługującej się aparatem telefonicznym zarejestrowanym na dane osobowe D. V. (1), o numerze abonenta (...) (...), przekazał susz ziela konopi innych niż włókniste, o masie 100 gram, za kwotę 1.800 złotych,



w dniu 19 stycznia 2021 roku w Ś., magazynował, w celu wprowadzenia do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste, o masie 883,3 gramów, o wartości 26.499 złotych,

Jednocześnie stosownie do wskazań zawartych w art. 5 § 2 k.p.k. rozstrzygając wątpliwości na korzyść oskarżonego, Sąd wyeliminował z treści opisu czynu przypisanego oskarżonemu transakcję, w której nie było możliwe dokładne ustalenie narkotyku, który był przedmiotem transakcji, jego ilości, czy ceny, tj. nabycie dnia 14 stycznia 2020 roku od osoby posługującej się danymi L. P. suszu ziela konopi innych niż włókniste, o nieustalonej masie i wartości.

Podkreślić przy tym należy, że oskarżony K. L. wprowadzając narkotyki do obrotu oraz uczestnicząc w obrocie narkotykami działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uczynił sobie z przestępczego procederu stałe źródło dochodu. Wskazuje na to przede wszystkim znaczna ilości narkotyków będących przedmiotem transakcji, zwłaszcza w świetle tego, iż oskarżony nie jest osobą uzależnioną od narkotyków.

Także w przypadku oskarżonego D. L. , zgromadzony w sprawie materiał dowodowy postaci m.in. materiałów zgromadzonych w toku kontroli operacyjnych, opinii biegłego z zakresu slangu narkotykowego, raportów z analizy kryminalistycznej połączeń telefonicznych, protokołów przeszukań, opinii biegłego z zakresu chemii i innych bezsprzecznie wskazuje, że oskarżony w okresie od dnia 5 sierpnia 2019 roku do dnia 30 września 2019 roku na terenie województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, w warunkach czynu ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych, w ten sposób, że nabył i usiłował nabyć substancje psychotropowe, w celu przekazania innym nieustalonym osobom, a w szczególności:



w dniach 5-6 sierpnia 2019 roku od osoby posługującej się danymi L. P. usiłował nabyć amfetaminę, o masie 1 kilograma, za kwotę 6.500 złotych,



w dniu 30 września 2019 roku od osoby posługującej się danymi L. P. nabył mefedron o masie 20 gram za kwotę 300 złotych,

W tym miejscu wskazać należy, że mając na względzie treść opinii biegłego z zakresu slangu narkotykowego Sąd ustalił dokładną ilość oraz wartość mefedronu nabytego przez D. L. od L. P.. Jak wynika bowiem z treści rozmów pomiędzy mężczyznami utrwalonych podczas kontroli operacyjnej, ustalenia te dotyczyły 20 gram mefedronu w cenie 15 zł za 1 gram, co dało łącznie 300 zł.

Jednocześnie Sąd uznał, że oskarżeni przypisanego im czynu opisanego odpowiednio w pkt VI oraz w pkt X części rozstrzygającej wyroku dokonali w ramach czynu ciągłego, o którym mowa w art. 12 § 1 k.k. Wskazać w tym miejscu należy, ze swoją aktualność w tym zakresie zachowują poczynione wyżej ustalenia. Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, że zachowania oskarżonych polegające na wprowadzaniu narkotyków do obrotu oraz uczestniczeniu w obrocie narkotykami w przypadku K. L., a w odniesieniu do D. L. na uczestniczeniu w obrocie narkotykami objęte były z góry powziętym zamiarem. Wspólnym mianownikiem tych zachowań było osiąganie korzyści majątkowej w ramach obrotu narkotykami.

Ponadto, w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu K. L. sąd ujął art. 65 § 1 k.k. Przemawia za tym to, że oskarżony uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałego źródła dochodu. Wskazuje na to przede wszystkim długi czasokres przestępnego działania, znaczne ilości narkotyków będące przedmiotem transakcji, regularność transakcji i tym samym także regularność zysku z tych transakcji. Łącznie K. L. osiągnął z popełnienia czynu przypisanego mu w pkt VI części rozstrzygającej wyroku korzyść majątkową w kwocie 78.360 złotych

Podobnie aktualność zachowują wyżej poczynione ustalenia rozważania w zakresie przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu K. L. art. 64 § 1 k.k.

Jednocześnie z uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołał art. 4 § 1 kk, ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonych.

Konkludując, w odniesieniu do wskazanych czynów wina i sprawstwo oskarżonych K. L. i D. L. nie budziła żadnych wątpliwości Sądu.

***

Wymierzając oskarżonym T. V. (1), K. L. i D. L. kary jednostkowe Sąd brał pod uwagę z jednej strony, aby kary efektywnie spełniły związane z nimi cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby były one karami zindywidualizowanymi, to jest takimi, które w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będą zgodne z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Znaczenie tych dyrektyw jest tym większe im cięższe skutki powoduje przestępstwo, im bardziej drastyczne lub zuchwałe jest działanie sprawcy oraz w im większym stopniu podłożem przestępstwa jest nieakceptowany społecznie styl życia.

Kara winna jednak również stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie nadto spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Obciążająco na wymiar kary wpłynął bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonych T. V. (1) i K. L. czynów przede wszystkim opisanych w art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii godzącego w zdrowie publiczne jak i także w również monopol przedsiębiorstw posiadających zezwolenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego na wytwarzanie, przetwarzanie albo przerób środków odurzających, substancji psychotropowych lub nowych substancji psychoaktywnych, a także Sąd miał na uwadze naruszenie zakazu dystrybucji leków w innym kierunku niż do pacjenta wynikające z art. 126 b ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne. Z kolei czyny popełnione przez K. L. i D. L. wypełniające znamiona z art. 56 ust.3 stanowiącego znaczące zagrożenie dla zdrowia społecznego również cechowały się wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Jednocześnie wymierzając oskarżonym karę za czyny opisane odpowiednio w pkt I, V, VI i X części rozstrzygającej wyroku Sąd miał na względzie przede wszystkim znaczną ilość narkotyków przedmiotem przestępstwa.

Ponadto co do T. V. (1) Sąd uwzględnił także działanie w warunkach art. 65 § 1 k.k., zaś co do K. L. w warunkach zarówno art. 65 § 1 k.k. jak i powrót do przestępstwa z art. 64 § 1 k.k.

Okolicznością wpływającą obciążająco na wymiar kary w przypadku oskarżonego K. L. była również jego uprzednia karalność. Łagodząco Sąd natomiast potraktował częściowe przyznanie się do winy tego oskarżonego

Wymierzając karę Sąd miał również w polu widzenia względy natury prewencyjnej, w znaczeniu prewencji ogólnej i szczególnej. Kara ma bowiem po pierwsze wpłynąć na oskarżonego w sposób, który doprowadzi do tego, iż nie popełni on ponownie przestępstwa, po drugie uzasadni w społeczeństwie przekonanie o nieopłacalności jego popełnienia.

W zakresie przypisanych mu czynów oskarżeni działali umyślnie. Oskarżeni w chwili popełnienia tych czynów nie mieli zniesionej ani ograniczonej poczytalności. W pełni zdawali sobie sprawę z bezprawności przedsiębranych działań, zatem ich wina nie budziła żadnych wątpliwości. Główny cel ich działania związany z prowadzeniem narkotykowej działalności motywowanej chęcią zdobycia w ten sposób środków finansowych w żaden sposób nie usprawiedliwiała ich postępowania.

Mając zatem na uwadze granice zagrożenia ustawowego:



za czyn przypisany oskarżonemu T. V. (1) w pkt I części dyspozytywnej wyroku, na podstawie art.53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. w zw. z art.19§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;



za czyn przypisany oskarżonemu K. L. w pkt V części dyspozytywnej wyroku, na podstawie na podstawie art.53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. i art.19§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

–

za ciąg przestępstw przypisany oskarżonemu K. L. w pkt VI części dyspozytywnej wyroku, na podstawie na podstawie art.56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

–

za czyn przypisany oskarżonemu D. L. w pkt X części dyspozytywnej wyroku, na podstawie art.56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

Ponadto, przy ustaleniu wysokości stawki dziennej wymierzonej grzywny, Sąd uwzględnił warunki osobiste, rodzinne, sytuacje majątkową oraz wysokość osiąganego dochodu przez oskarżonych.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż kary w orzeczonych wymiarach będą karami sprawiedliwymi, wypełniającymi cele wskazane w art. 53 k.k.

Ponadto, wymierzając karę łączną Sąd zastosował w stosunku do oskarżonego K. L. zasadę asperacji i wymierzył karę pozbawienia wolności w granicach od najwyższej z orzeczonych kar jednostkowych do ich sumy. Sąd miał na względzie, iż dyrektywa asperacji z jednej strony pozwala unikać nieuzasadnionego premiowania sprawcy popełniającego kilka przestępstw, z drugiej pozwala uniknąć konsekwencji w postaci kumulacji dolegliwości wynikającej z orzeczonych kar jednostkowych, a tym samym naruszenia zasady racjonalności wymiaru kary i zasady humanitaryzmu stosowania kar i środków karnych oraz poszanowania godności człowieka, do czego prowadzi oparcie wymiaru kary łącznej na dyrektywie kumulacji (P. Kardas [w:] G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz Tom I, Zakamycze 2004). Za takim ukształtowaniem orzeczonej kary łącznej przemawia również zbieżność czasowa i podmiotowa oraz wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kara, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. W ocenie Sądu wystarczająca w tym względzie będzie kara łączna w orzeczonym wymiarze. Kara ta będzie oddziaływała wychowawczo na oskarżonego, jak również kształtowała będzie w społeczeństwie przeświadczenie o nieopłacalności przestępstwa.

Mając na uwadze powyższe Sąd wymierzył oskarżonemu K. L. karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywy w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych.

Oskarżeni T. V. (2), K. L. i D. L. nie są osobami uzależnionymi od środków odurzających i substancji psychotropowych. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 70 ust.4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł:



od oskarżonego T. V. (1) na rzecz (...) (...), (...) i (...) dla (...) we G. nawiązkę w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych;



od oskarżonego K. L. na rzecz (...) (...), (...) i (...) dla (...) we G. nawiązkę w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych;



od oskarżonego K. L. na rzecz (...) (...), (...) i (...) dla (...) we G. nawiązkę w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych



od oskarżonego D. L. na rzecz (...) (...), (...) i (...) dla (...) we G. nawiązkę w kwocie 1000 (tysiąca) złotych;

Sąd nie orzekał natomiast od wszystkich oskarżonych świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej na podstawie art.70 ust 4a ustawy, bowiem przepis ten został wprowadzony z dniem 1 stycznia 2023 r. zatem nie obowiązywał w dacie popełnienia czynów.

Ponadto, Sąd na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa:



od oskarżonego T. V. (1) w kwocie 59 019 (pięćdziesięciu dziewięciu tysięcy dziewiętnastu) złotych;



od oskarżonego K. L. w kwocie 78 360 (siedemdziesięciu ośmiu tysięcy trzystu sześćdziesięciu) złotych;

Obowiązek orzeczenia przepadku korzyści majątkowej przewidziany przez ustawodawcę treścią art. 45 § 1 k.k. aktualizuje się w każdym przypadku, gdy dochodzi do popełnienia przestępstwa przewidzianego przepisami tzw. "ustawy narkotykowej", a celem działania sprawcy pozostaje osiągnięcie z tytułu tej działalności określonej korzyści. Orzeczenie przepadku korzyści majątkowej lub przepadku jej równowartości jest możliwe tylko wtedy, gdy korzyści majątkowe zostały już faktycznie osiągnięte. Art. 45 § 1 k.k., przewidujący obligatoryjny przepadek korzyści majątkowych lub ich równowartości, nie ma więc zastosowania do przypisanych oskarżonym zachowań związanych z szeroko rozumianym obrotem narkotykami, które nie przynosiły od razu wymiernych korzyści. Dopiero późniejsze odpłatne zbycie, sprzedaż narkotyków przynosi korzyść majątkową, która podlega przepadkowi w trybie art. 45 § 1 k.k. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.04.2022 r., II AKa 64/22, LEX nr 3345894).

W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że "korzyścią majątkową pochodzącą z przestępstwa w rozumieniu art. 45 § 1 k.k. są wszelkie składniki majątkowe pochodzące z popełnienia danego przestępstwa (o ile nie podlegają przepadkowi przedmiotów wymienionych w art. 44 § 1 i § 6 k.k.), a nie tylko osiągnięty zysk. Tak więc za nieuprawnione należy uznać wyliczanie kosztów, jakie sprawca zaangażował w przestępczy proceder (np. zakup środków odurzających, które następnie udzielał, przejazd po nie itp.), a potem pomniejszanie o tę wartość osiągniętej z przestępstwa korzyści, bo tego typu ekonomiczne kalkulacje w aspekcie zysku i strat są nie do przyjęcia" (wyrok SA w Katowicach z dnia 21 grudnia 2006 r., II AKa 394/06, KZS 2007, z. 5, poz. 57). Oznacza to, że w razie popełnienia czynu karalnego polegającego na zbyciu innej osobie środka odurzającego przepadkiem objęte są wszystkie pieniądze, jakie z takiego procederu sprawca uzyskał.

W niniejszej sprawie ustalono, iż oskarżony K. L. wprowadził do obrotu oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych o łącznej wartości 78.360 złotych i przepadek takiej kwoty orzeczono.

W przypadku T. V. (1) ustalono, iż korzyść, która osiągnął z przestępstwa wynosiła 59 019 złotych i przepadek takiej kwoty orzeczono.

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonym na poczet wymierzonej kary łącznej okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:



T. V. (1) okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniu 19 stycznia 2021 roku od godz.6.00 do godz. 17.45 oraz od dnia 18 maja 2022 roku godz. 9.55 do dnia 11 sierpnia 2022 roku godz.15:50;



K. L. okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 4 lutego 2021 roku godz. 10:05 do 21 kwietnia 2021 roku godz. 15:05;



D. L. okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 19 stycznia 2021 roku godz.6.25 do 1 kwietnia 2021 roku godz. 15.50.

Sąd orzekł również o dowodach rzeczowych, i tak:



na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr VI/131/22/P poz. 21-23 na k. 77b, nr IV/128/22/P poz. 10 na k. 97a, nr V/129/22/P poz. 17-20 na k. 101a, nr XII/200/21/P poz.7 na k.465;



na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr II/125/22/P poz. 4-7 na k. 91a, nr V/129/22/P poz. 12-16 na k. 101a, zarządzając pozostawienie ich w aktach sprawy;



na podstawie art. 115 § 14 k.k. uznano dowód rzeczowy z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr XI/198/21/P, poz. 5 na k. 201 za dokument znajdujący się w aktach sprawy, zarządzając jego wykreślenie z wykazu dowodów rzeczowych;



na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr (...)21/N poz. 6 na k. 731, nr XIII/292/21/P poz. 26 na k. 799, nr XXIV/292/21/P poz. 27-28 na k. 1057;



na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócono oskarżonemu D. L. dowody rzeczowe z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr XXIV/292/21/P poz. 29-30 na k. 1057.

Ponadto, na podstawie art. 633 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa przypadające na każdego z nich koszty procesu:



od oskarżonego T. V. (1) w kwocie 7 894,24 zł;



od oskarżonego K. L. w kwocie 3 541,99 zł;



od oskarżonego D. L. w kwocie 6 773,96 zł,

Zaś na podstawie art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych Sąd wymierzył opłaty:



oskarżonemu T. V. (1) w kwocie 8 400 złotych,



oskarżonemu K. L. w kwocie 6 400 złotych,



oskarżonemu D. L. w kwocie 4 400 złotych.

Sędzia Agnieszka Marchwicka