Uzasadnienie z 27 maja 2026, sygn. V K 758/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

V K 758/25

W. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

L. C.

W dniu 12 czerwca 2021 r. w kasynie (...) przy (...) (...) w P. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci plecaka marki H. o wartości 860 zł z zawartością: portfela skórzanego o wartości 50 zł, dowodu osobistego, karty bankomatowej banku (...), dwóch kart bankomatowych banku (...) Bank, pieniędzy w kwocie 1700 zł, telefonu komórkowego A. (...) o wartości 1000 zł z kartą sim o nr abonenckim +(...), zegarka marki R. o wartości 1700 zł, butów sportowych marki O. o wartości 860 zł, bluzy sportowej marki S. o wartości 300 zł, kurtki marki S. o wartości 1000 zł oraz dokumentacji bankowej i medycznej – stanowiących własność E. E., powodując straty w łącznej wysokości 7470 zł na szkodę E. E., co stanowi występek z art. 278 § 1 i 1a kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 12 czerwca 2021 r. około godziny 00:30 E. E. udał się do lokalu (...) przy(...) (...) w P.. Tam okazał dowód tożsamości i zostawił plecak w szatni, otrzymując przy tym numer wieszaka, po czym udał się na salę. Poznał tam L. C.. Mężczyźni spędzili czas w kasynie wspólnie, pijąc drinki i grając. Następnie wspólnie opuścili kasyno i przemieszczali się po mieście, odwiedzając przy tym różne lokale, gdzie pili alkohol. Mężczyźni rozdzielili się przy stacji kolejowej D.. L. C. wrócił do kasyna około godziny 5:30. Miał ze sobą numer wieszaka, który otrzymał wcześniej E. E.. Okazał go pracownikom kasyna i odebrał plecak należący do E. E., po czym wyszedł z kasyna. E. E. przyszedł odebrać swój plecak z kasyna w południe i dowiedział się, że jego plecak został już odebrany. Mężczyzna zawiadomił Policję o kradzieży.

Plecak marki H. opiewał na wartość 860 zł. W plecaku tym znajdowały się: portfel skórzany o wartości 50 zł, dowód osobisty, karta bankomatowa banku (...), dwie karty bankomatowe banku (...) Bank, pieniądze w kwocie 1700 zł, telefon komórkowy A. (...) o wartości 1000 zł z kartą sim o nr abonenckim +(...), zegarek marki R. o wartości 1700 zł, buty sportowe marki O. o wartości 860 zł, bluza sportowa marki S. o wartości 300 zł, kurtka marki S. o wartości 1000 zł oraz dokumentacja bankowa i medyczna – wszystkie rzeczy stanowiły własność E. E.. E. E. żadnej z utraconych rzeczy nie odzyskał.

Na podstawie zabezpieczonego z kasyna monitoringu jako sprawcę kradzieży plecaka E. E. Policja wytypowała L. C., który został zatrzymany w dniu 8 lipca 2021 r.

wyjaśnienia oskarżonego

20-21, 190-191

zeznania E. E.

1-2, 191-193

protokół zatrzymania osoby

10

protokół przeszukania osoby

13-14

protokół przeszukania lokalu mieszkalnego

15-16

protokół oględzin monitoringu

24-26

nagranie

23

informacja Prokuratury Rejonowej P.-Północ

201

informacja (...) P. I

202

informacja (...) SA

214

U L. C. nie stwierdzono choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego ani zespołu otępiennego. Rozpoznano osobowość nieprawidłową dyssocjalną.

Stan psychiczny oskarżonego nie znosił i nie ograniczał jego zdolności rozpoznania znaczenia czynu i zdolności pokierowania swoim zachowaniem.

opinia sądowo-psychiatryczna

70-76

L. C. był wielokrotnie karany.

karta karna

115-119

odpisy wyroków

138-139, 142, 145, 148, 150, 151, 154, 157, 209-211, 212

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

L. C.

j.w.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Dobrowolne oddanie L. C. przez E. E. numeru do szatni.

Umieszczenie rzeczy na jednym wieszaku.

Brak portfela, drugiego buta, zegarka, dokumentacji medycznej i bankowej, pieniędzy oraz telefonu w plecaku.

Oddanie plecaka znajomym E. E..

Udział w bójce przez E. E. i zatrzymanie go przez patrol Policji.

zeznania E. E.

1-2, 191-193

nagranie

23

informacja (...) P. I

202

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał za wiarygodne wyłącznie w zakresie, w jakim potwierdził, że poznał pokrzywdzonego w kasynie, a także w zakresie wspólnego wyjścia z kasyna, przemieszczania się po mieście oraz odbioru plecaka. W pozostałym zakresie jak w części 2.2.

Zeznania E. E.

Świadek jest pokrzywdzonym w sprawie. W ocenie Sądu jego zeznania zasługują na wiarę. Świadek w sposób spójny i logiczny opisał przebieg zdarzenia, a także precyzyjnie wskazał, co znajdowało się w plecaku i w jakich okolicznościach umieścił w nim część rzeczy. Zeznania świadka korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym między innymi nagraniem z monitoringu. Brak zastrzeżeń co do wiarygodności zeznań. Nie ujawniły się również żadne okoliczności, mogące wskazywać na intencjonalne podawanie przez świadka nieprawdy. Jest on osobą obcą dla oskarżonego, poznał go tego samego dnia. Sąd również nie powziął wątpliwości co do wartości utraconych przez pokrzywdzonego rzeczy.

protokoły: zatrzymania osoby, przeszukania osoby, przeszukania lokalu

Dokumenty sporządzone przez uprawnione organy na potrzeby niniejszego postępowania. Brak zastrzeżeń co do wiarygodności.

protokół oględzin monitoringu

Dokument sporządzony przez uprawniony organ na potrzeby niniejszego postępowania. Obraz cechuje się wysoką jakością. Przebieg zdarzenia udokumentowany w sposób szczegółowy. Brak zastrzeżeń co do wiarygodności.

opinia sądowo-psychiatryczna

Opinia została sporządzona przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach, jest jasna, pełna, a wnioski w niej zawarte nie budzą wątpliwości. 0Brak zastrzeżeń co do rzetelności opinii.

informacja (...) P. I,

informacja (...) SA,

informacja (...) P.-Północ

Korespondencja prowadzona na potrzeby niniejszego postępowania. Brak zastrzeżeń co do wiarygodności.

nagranie

Nagranie o wysokiej jakości obrazu, również dźwięku, dokumentujące przebieg zdarzenia w sposób szczegółowy. Brak zastrzeżeń co do wiarygodności nagrania, niekwestionowane.

odpisy wyroków

Odpisy orzeczeń sądowych zapadłych w sprawach oskarżonego. Brak zastrzeżeń co do wiarygodności.

karta karna

Dokument o charakterze urzędowym, brak zastrzeżeń co do wiarygodności.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego w znacznej części Sąd uznał za niewiarygodne. Wskazać należy, że oskarżony zmieniał treść swoich wyjaśnień w toku postępowania. Istotne wątpliwości Sądu budzi przede wszystkim okoliczność, iż oskarżonego cechowała lepsza pamięć co do przebiegu zdarzenia w toku rozprawy, aniżeli w toku postępowania przygotowawczego. Miał on przypomnieć sobie istotne szczegóły sytuacji dopiero kilka lat po zdarzeniu. Zauważyć jednak należy, że pomiędzy wskazanymi wyjaśnieniami oskarżonego upłynęło niemal pięć lat. Wyjaśnienia złożone na rozprawie istotnie odbiegały od tych złożonych w postępowaniu przygotowawczym. Zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego przemawiają jednak za tym, że oskarżonego powinna cechować raczej słabsza pamięć szczegółów zdarzenia po upływie 5 lat, a nie pamięć lepsza, niż po samym zdarzeniu. Zważyć należy, że zatrzymany został zaledwie blisko miesiąc po zdarzeniu, a zatem nie powinien wówczas mieć problemów z pamiętaniem zdarzenia i skoro zdecydował się składać wyjaśnienia nie miał przeszkód w tym, aby podnieść na okoliczności, na które wskazał dopiero na rozprawie – 5 lat później.

Za niewiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego co do okoliczności pozyskania przez niego numeru do szatni pokrzywdzonego. Należy zauważyć, że w postępowaniu przygotowawczym oskarżony wskazywał, że kluczyk wręczył mu pokrzywdzony (k. 21), zaś w toku rozprawy wyjaśniał, że pokrzywdzony poprosił go o użyczenie miejsca w szatni tak, aby mógł dołożyć plecak do rzeczy oskarżonego. W takim stanie rzeczy przedmioty pokrzywdzonego i oskarżonego miały znajdować się na jednym wieszaku. Wyjaśnienia takie stoją w oczywistej sprzeczności zarówno z wiarygodnymi zeznaniami E. E., jak i z najbardziej obiektywnym dowodem, jakim jest nagranie z monitoringu. Z nagrania jasno wynika, że pokrzywdzony oddał swój plecak wchodząc do kasyna i nie zmienił on miejsca jego położenia aż do powrotu oskarżonego nad ranem. Z nagrania nie wynika również, aby w którymkolwiek momencie na wieszaku tym znajdowały się inne rzeczy (np. kurtka oskarżonego), niż plecak E. E.. Powyższe prowadzi do wniosku, że oskarżony w nieustalonych okolicznościach znalazł się w posiadaniu numeru do szatni pokrzywdzonego i posłużył się nim w recepcji kasyna, co zostało zarejestrowane na nagraniu. Zważyć należy, że oskarżony po powrocie nad ranem do kasyna mówił pracownikom kasyna, że chce zobaczyć, czy tata jest, następnie odebrał plecak pokrzywdzonego. Nie budzi żadnych wątpliwości, że oskarżony nie przyszedł do kasyna z ojcem. W ocenie Sądu miał pełną świadomość po co przyszedł, a swoim zachowaniem, rozmową z personelem kasyna chciał uwiarygodnić raczej swoją obecność tam nad ranem.

Niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego, jakoby po wyjściu z kasyna poszedł z pokrzywdzonym pod klub (...), gdzie ochrona miała wynieść pokrzywdzonemu jego telefon. W ocenie Sądu kłóci się ze zdrowym rozsądkiem sytuacja, w której ochrona klubu wynosi cenny przedmiot w postaci telefonu A. i oddaje go komuś bez zweryfikowania, czy faktycznie jest to właściciel telefonu i be żadnego pokwitowania.

Wyjaśnienia oskarżonego były niewiarygodne również w zakresie wskazania zawartości plecaka. Oskarżony zaprzeczał, aby znajdowały się tam m.in. zegarek, dwa buty, czy portfel z dokumentami. Wyjaśnieniom tym przeczą wiarygodne zeznania E. E., który precyzyjnie wskazał na zawartość plecaka, a także doprecyzował, z jakich powodów znalazły się w nim poszczególne rzeczy. Brak było zastrzeżeń co do wiarygodności tychże zeznań. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, dla których pokrzywdzony miałby kłamać.

Niewiarygodne były również twierdzenia oskarżonego co do okoliczności rozdzielenia się z pokrzywdzonym, co miało nastąpić z uwagi na bójkę i pojawienie się patrolu Policji, który miał zatrzymać E. E.. Okoliczność ta nie znalazła potwierdzenia w pozyskanym przez Sąd materiale dowodowym w postaci informacji (...) P. I (k. 202), która nie potwierdziła zaistnienia zdarzenia, o jakim wyjaśniał oskarżony.

Nie znajduje również potwierdzenia w materiale dowodowym okoliczność, jakoby plecak E. E. miał zostać oddany jego znajomym. Oskarżony nie był w stanie podać jakichkolwiek szczegółów dotyczących tych osób, ponadto wyjaśniał sprzecznie co do ich ilości, zaś pokrzywdzony E. E. zaprzeczył, aby miał spotkać jakichś swoich znajomych, zaprzeczył również, aby w jego w plecaku znajdowała się marihuana, którą jego znajomi mieli odebrać. Podniósł, że nie używał tej substancji. W ocenie Sądu oskarżony dokonał zaboru plecaka celem przywłaszczenia i nie była to przysługa dla rzekomych znajomych pokrzywdzonego.

W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego, którym Sąd nie dał wiary, należy przyjmować wyłącznie jako przyjętą przez niego linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełniony czyn. Oskarżony stworzył na potrzeby postępowania wersję przebiegu zdarzenia, która stoi w sprzeczności z wiarygodnym materiałem dowodowym zebranym w sprawie.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I

L. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W ocenie Sądu, w świetle całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że oskarżony L. C. popełnił przestępstwo kradzieży na szkodę E. E.. Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie odbioru plecaka cechowały się nieścisłością, między innymi z uwagi na przedstawienie przez oskarżonego w postępowaniu przygotowawczym oraz w postępowaniu sądowym dwóch wersji wydarzeń. Kwestia ta została omówiona szerzej w części drugiej uzasadnienia. Tym samym Sąd doszedł do przekonania, że wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie stanowiły przyjętą przez niego linię obrony, mającą na celu wykazać, że oskarżony działał za przyzwoleniem pokrzywdzonego, zaś utrata plecaka miała być winą nieustalonych "znajomych" pokrzywdzonego. Odnosząc się zaś do kwestii zawartości plecaka, Sąd nie dopatrzył się powodów, dla których pokrzywdzony mógłby intencjonalnie kłamać w tym zakresie, a przede wszystkim "dodawać" w swoich zeznaniach przedmioty, których w rzeczywistości nie posiadał. Zauważyć należy, że w zakresie kwestionowanym przez oskarżonego, E. E. szczegółowo wskazał, w jakich okolicznościach nabył konkretne przedmioty, a także w jakim celu schował je do plecaka. Tym samym nie ulegało wątpliwości, że L. C. działał samodzielnie, z własnej inicjatywy i co więcej, nie miał do tego zezwolenia ze strony pokrzywdzonego. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego należy kwalifikować jako przestępstwo kradzieży, w tym kart bankomatowych, nadto kradzieży dowodu osobistego, tj. czyn z art. 278 § 1 i 1a kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu Sąd ocenia jako wysokie. Oskarżony działał na szkodę osoby, która poznał tej samej nocy. Wykorzystał zaufanie E. E., choć był on dla niego w zasadzie obcą osobą. Brak jest okoliczności, które mogłyby choćby w minimalnym zakresie uzasadniać działanie oskarżonego. W pełni intencjonalnie dokonał zaboru przedmiotów należących do pokrzywdzonego, posługując się przy tym jego numerem do szatni. Zachowanie oskarżonego Sąd ocenia jako wysoce naganne. Zważyć należy, że oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Był skazywany na kary wolnościowe, w tym z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, tym samym dawano mu szansę wdrożenia się do przestrzegania porządku prawnego. Oskarżony szansy tej jednak nie wykorzystał i ponownie popełnił przestępstwo. W ocenie Sądu świadczy to o bezkrytycznym, bezrefleksyjnym podejściu oskarżonego do własnej linii życia, nadto o rażącym lekceważeniu porządku prawnego. Zdaniem Sądu uprawnioną jest ocena, że orzekane wcześniej wobec oskarżonego kary wolnościowe okazały się nieskuteczne, skoro ponownie wszedł na drogę przestępstwa, a okoliczność ta musiała zostać uwzględniona przy wymiarze kary w przedmiotowej sprawie.

W zakresie podstawy prawnej skazania niezgodnej z zarzutem, Sąd wskazuje:

- w odniesieniu do art. 64 § 1 kk, jak wynika z informacji (...), oskarżony przed popełnieniem czynu w niniejszej sprawie zakończył odbywanie kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 2 miesięcy w dniu 9 czerwca 2016 roku, zaś datą popełnienia czynu w niniejszej sprawie był 12 czerwca 2021 roku. Pomiędzy popełnieniem czynu w niniejszej sprawie, a odbyciem kary przez oskarżonego upłynął zatem okres 5 lat. W związku z powyższym należy przyjąć, iż oskarżony nie działał w ramach powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 64 § 1 kk, tym samym Sąd przepis ten z kwalifikacji prawnej wyeliminował. Stosownie do tego modyfikacji musiał ulec również opis czynu;

- w odniesieniu do art. 276 kk wskazać należy, iż materia dowodowy zebrany w sprawie nie wystarcza do przypisania oskarżonemu popełnienia czynu z art. 276 kk. Czyn ten może być popełniony wyłącznie umyślnie z zamiarem bezpośrednim. W niniejszej sprawie nie sposób uznać, aby oskarżony obejmował swoim zamiarem ukrycie dokumentów – brak na to dowodów. Nie może stanowić podstawy przypisania sprawcy odpowiedzialności za przestępstwo z art. 276 kk wyłącznie okoliczność przypisania odpowiedzialności za przestępstwo z art. 275 § 1 kk, albowiem nie są to czyny tożsame. Znamię "ukrywa" wymaga bowiem intencjonalnego zachowania sprawcy nakierowanego na ukrycie dokumentu, na umieszczenie go w niewidocznym miejscu, na schowaniu przed innymi. Sprawca ma podjąć określone działanie, ma coś uczynić, aby ukryć dokument (Wyrok SA we Wrocławiu z 10.05.2023 r., II AKa 265/22, LEX nr 3636452). Powyższego w ocenie Sądu oskarżyciel nie dowiódł. W samym opisie czynu prokurator nie przedstawił znamion czynu z art. 276 kk.

Sąd również zmodyfikował datę zdarzenia i przyjął, że miało ono miejsce w dniu 12 czerwca 2021 r., a nie w dniu 11 czerwca 2021 r. jak wskazano w opisie czynu. Z materiału dowodowego wynika, że pokrzywdzony przyszedł do kasyna w nocy z 11 na 12 czerwca 2021 r. – po północy, a zabór plecaka miał miejsce nad ranem 12 czerwca 2021 r. Modyfikacja daty czynu nie stanowi w żaden sposób wyjścia poza granice oskarżenia, albowiem dotyczy zdarzenia opisanego w zarzucie.

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. C.

I

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego. Sąd miał także na uwadze motywację i sposób zachowania się oskarżonego, rodzaj i rozmiar ujemnych skutków przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu.

Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących po stronie oskarżonego. Dostrzegł zaś okoliczności obciążające, takie jak uprzednia karalność, w tym wielokrotnie za przestępstwa podobne. Oskarżony ponadto nie wykazał skruchy i umniejszał swojemu udziałowi w zdarzeniu.

Uznając oskarżonego za winnego popełnienia przypisanego mu czynu Sąd skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności. W ocenie Sądu wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz do stopnia społecznej szkodliwości czynu, które są wysokie. Zdaniem Sądu tak ukształtowana kara spełni swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze względem oskarżonego. Po uprzednich skazaniach, kilkukrotnych pobytach w zakładach karnych miał on szansę wdrożenia się do przestrzegania porządku prawnego, z której jednak nie skorzystał i ponownie wszedł na drogę przestępstwa. To pokazuje, że oskarżony pozostaje bezkrytyczny wobec swoich zachowań. Kara musi zatem być również odpowiednią dolegliwością dla oskarżonego tak, aby zrozumiał on naganność swojego zachowania i w końcu skutecznie wdrożył się do przestrzegania prawa.

W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara nie jest surowa, a tym bardziej rażąco surowa. Została wymierzona w dolnych granicach zagrożenia, jeśli zważyć, że Sąd mógł ją kształtować od 3 miesięcy do lat 5. Zdaniem Sądu jest jednak adekwatną i wystarczającą reakcją na popełniony przez oskarżonego 5 lat przed wyrokowaniem czyn.

L. C.

III

Na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzecz E. E.. Wartość szkody została precyzyjnie wskazana, stąd też możliwe było orzeczenie tego środka kompensacyjnego. Brak było podstaw do kwestionowania wartości skradzionych przedmiotów.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. C.

II

Sąd na podstawie art. 63 § 1 k.k. obligatoryjnie zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie obejmował rozstrzygnięć z pkt, IV i V wyroku, tj. w przedmiocie kosztów postępowania, zatem odstąpiono od uzasadnienia powyższego.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

7.  Podpis