Wyrok z 2 czerwca 2026, sygn. II K 252/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 252/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

M. U.

w dniu 08 maja 2025 r. w C. przy ul. (...), wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał przy sobie woreczek foliowy z zawartością substancji psychotropowej w postaci 3-CMC o masie 1,546 grama netto, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 01 września 2022 r. do dnia 25 czerwca 2024 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym wydanym przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu w dniu 16 maja 2023 r. w sprawie o sygn. akt II K 92/23 m.in. za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. czyn zabroniony z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. U. w dniu 8 maja 2025 r. w C. przy ul(...) wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał przy sobie woreczek foliowy z zawartością substancji psychotropowej w postaci 3-CMC o masie 1,546 grama netto, który nabył w trakcie meczu żużlowego na stadionie w G..

- wyjaśnienia

oskarżonego

- notatka urzędowa

- protokół przeszukania

- protokół przeważenia

- opinia fizykochemiczna

13-14 (odpis

38-39)

2

5-7, 9-10

8

47-48, 59-60

M. U. ma 42 lat (ur. (...)), kawaler, wykształcenie podstawowe, bez zawodu, utrzymuje się z prac dorywczych z dochodem około 2.000 zł netto, na utrzymaniu ma 1 dziecko w wieku 15 lat, bez majątku większej wartości, leczył się psychiatrycznie z uwagi na próby samobójcze, był wielokrotnie karany sądownie. W okresie od dnia 01 września 2022 r. do dnia 25 czerwca 2024 r. odbywał karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym wydanym przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu w dniu 16 maja 2023 r. w sprawie o sygn. akt II K 92/23 m.in. za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (kara jednostkowa 7 miesięcy pozbawienia wolności).

- wyjaśnienia

oskarżonego

- karta karna

- informacja z CBDOPW

- wyrok łączny SR w

Grudziądzu II K 92/23

- wyrok SR w

Grudziądzu II K 1045/22

13, 76

19-26, 27-32,

69-74, 99-

104

33-36

40-41a

43

U oskarżonego biegli nie rozpoznali przewlekłej choroby psychicznej. Rozpoznali osobowość nieprawidłową o typie dyssocjalnym oraz uzależnienie mieszane. Tempore criminis nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania postępowaniem - nie zachodzą warunki z art. 31 § 1 i 2 k.k. Jeżeli sąd uzna winę opiniowanego i orzeknie karę pozbawienia wolności, warto by został osadzony w zakładzie penitencjarnym oferującym możliwość odbycia terapii uzależnień.

Opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna

81-87

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Wyjaśnienia oskarżonego, dokumenty (zaświadczenia, informacje urzędowe, odpisy wyroków), protokoły

Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że środki, które posiadał, dostał od jakiegoś nieznajomego chłopaka podczas meczu żużla na stadionie w G.. Nie wie do końca, co to za środki, gdy tego spróbował, to nawet nie poczuł, że coś zażył, później o tym zapomniał.

Przy ustaleniu stanu faktycznego Sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonego w zakresie opisanego przez niego przebiegu zdarzenia, gdyż są one zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci dokumentów, takich jak protokoły przeszukania, użycia testera narkotykowego, informacji o karalności i in. Wyjaśnienia oskarżonego były szczere i logiczne, a przez to wiarygodne w zakresie, w jakim wyjaśnił on okoliczności wejścia w posiadanie środków narkotycznych, natomiast pozostawały one w jaskrawej sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego w zakresie w jakim twierdził, że nie wie do końca, co to za środki.

Sąd uwzględnił dokumenty zgromadzone w sprawie, nie znajdując podstaw dla podważenia waloru ich wiarygodności, albowiem wystawione zostały one przez osoby lub instytucje do tego uprawnione z zachowaniem przewidzianych ku temu procedur, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony.

- Opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna,

- Opinia z zakresu fizykochemii

Sąd uznał za miarodajną opinię sądowo – psychiatryczno – psychologiczną, albowiem sporządzona ona została przez biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa, zgodnie z ich niekwestionowaną fachową wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Biegli sporządzili opinię po przeprowadzeniu badania oskarżonego, a wnioski zawarte w opinii są logiczną konsekwencją przeprowadzonych badań i analizy. Opinia biegłych była jasna, pełna i rzetelna, odpowiadała na tezy postawione w postanowieniu o dopuszczeniu opinii, ponadto żadna ze stron procesu nie wnosiła zastrzeżeń do tej opinii i nie budziła ona wątpliwości Sądu.

Sąd uznał za miarodajną również opinię z zakresu fizykochemii dot. tego, czy zabezpieczony materiał dowodowy w postaci substancji znalezionych u oskarżonego zawiera środki odurzające, substancje psychotropowe lub nowe substancje psychoaktywne, albowiem sporządzona została po przeanalizowaniu dostępnego materiału dowodowego i wnioski zawarte w opinii są tego logiczną konsekwencją. Opinia biegłego była jasna, pełna i rzetelna, a żadna ze stron ich nie kwestionowała.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt

1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Sąd na podstawie art. 170§1 pkt 3 i 5 kpk oddalił wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka domniemanego dilera środków narkotycznych - Ł. J. na okoliczność świadomości oskarżonego co do posiadania substancji i pochodzenia tych środków oraz o konfrontację świadka z oskarżonym albowiem dowód ten był nieprzydatny do stwierdzenia okoliczności, jaka była świadomość oskarżonego oraz wobec nieusprawiedliwionej nieobecności oskarżonego wniosek ten zmierzał do przedłużenia postępowania.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

zgodna z zarzutem

I

M. U.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Nie ulega wątpliwości, że oskarżony posiadając tzw. kryształ, tj. substancję psychotropową w postaci 3-CMC o masie 1,546 grama netto wypełnił znamiona w/w przepisu.

Oskarżony nie mógł nie wiedzieć, że posiadany przez niego środek w woreczku to substancja narkotyczna, biorąc pod uwagę okoliczności wejścia w jego posiadanie, tj. otrzymanie jej od rzekomo nieznajomego chłopaka na stadionie podczas meczu żużlowego. Doświadczenie życiowe uczy, że w środowisku kibiców na meczach raczej nie rozdaje się w woreczkach foliowych cukru pudru ani innych legalnych substancji. Jest oczywistym, że był to narkotyk, a brak świadomości oskarżonego co do tego, jaki konkretnie, nie ma tu żadnego znaczenia. Okoliczność, że późniejsze częściowe spożycie środka nie wywołało u oskarżonego oczekiwanego efektu odurzenia nie mogła prowadzić do jego ekskulpacji. Wszak po cukrze pudrze nie oczekiwałby żadnego efektu, a po to właśnie nabyty środek degustował. Ostatecznie rodzaj posiadanej przez oskarżonego substancji został potwierdzony ponad wszelką wątpliwość na podstawie przeprowadzonych badań fizykochemicznych.

Poza tym nie był to pierwszy kontakt oskarżonego z narkotykami, który jest od nich uzależniony i nie mógł nie wiedzieć, że nabywając białą skrystalizowaną substancję w woreczku strunowym wchodzi w posiadanie środków narkotycznych o nielegalnym charakterze.

Na marginesie należy wskazać, że już w momencie zatrzymania, wobec ujawnienia przy oskarżonych przez funkcjonariusza Policji woreczka foliowego z zapięciem strunowym z zawartością białej skrystalizowanej substancji oskarżony oświadczył, że „jest to narkotyk tzw. kryształ, który nabył od kolegi z G. podczas meczu żużlowego” (por notatka urzędowa k. 2).

Jednocześnie oskarżony dopuścił się tego czynu w warunkach z art. 64 § 1 k.k., popełniając zarzucone mu przestępstwo w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany. Oskarżony w okresie od dnia 01 września 2022 r. do dnia 25 czerwca 2024 r. odbywał karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym wydanym przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu w dniu 16 maja 2023 r. w sprawie o sygn. akt II K 92/23 m.in. za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (kara jednostkowa 7 miesięcy pozbawienia wolności).

3.2. Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. U.

I, II

I, II

Przepis art. 53 § 1 k.k. stanowi, że Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.

Zgodnie z § 2 w/w przepisu wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, zwłaszcza w razie popełnienia przestępstwa na szkodę osoby nieporadnej ze względu na wiek lub stan zdrowia, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.

Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył przyznanie się oskarżonego do winy.

Do okoliczności obciążających należało zaliczyć:

- wcześniejszą karalność oskarżonego (w tym oczywiście z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii) i działanie w warunkach recydywy penitencjarnej.

Przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 3. Sąd nie miał możliwości sięgnięcia do kar rodzajowo łagodniejszych (art. 37 a § 1 k.k.) albo łagodniejszej kary pozbawienia wolności z uwagi na odpowiadanie przez oskarżonego w warunkach art. 64 §1 k.k., Jednak w przypadku oskarżonego o tak bogatej przeszłości kryminalnej i tak Sąd uznałby to za nieuprawnione. Sąd uznał, że karą adekwatną do wagi popełnionego czynu i stopnia jego społecznej szkodliwości, a także stopnia winy oskarżonego, będzie kara 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. Tylko taka kara jest w przekonaniu Sądu karą sprawiedliwą i spełnia dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k. Jak wynika z karty karnej skazany był już 18-krotnie karany sądownie, a wymierzane wobec niego wcześniej kary wolnościowe nie odniosły żadnego resocjalizacyjnego rezultatu. Nie odniosła żadnego skutku wobec oskarżonego nawet wymierzona mu ostatnio za taki sam czyn kara 7 miesięcy pozbawienia wolności.

Brak poszanowania dla porządku prawnego, którym już kolejny raz wykazał się oskarżony, świadczy o całkowitym niezrozumieniu norm społecznych i prawnych, a nawet swojego rodzaju niedojrzałości społecznej i demoralizacji. Oskarżony był już kilkunastokrotnie karany sądownie, 6-krotnie przebywał w zakładzie karnym. Fakt ten ukazuje zachowanie oskarżonego jako przejaw świadomego i konsekwentnego lekceważenia porządku prawnego, a nie jako wynik pewnej niefrasobliwości życiowej. Orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny (i tak niemożliwe mając na uwadze treść art. 37 a § 2 k.k.) wskazywałoby w ocenie Sądu na pobłażliwe traktowanie czynu oskarżonego i utwierdziłoby jego samego, jak też i jego otoczenie, w przekonaniu o tolerowaniu podobnych zachowań. Dlatego też w kontekście faktu uprzedniej karalności orzeczenie krótszej niż 1 rok kary pozbawienia wolności będzie mieć odwrotny skutek i wzbudzi w oskarżonym przekonanie o pobłażliwym traktowaniu w przypadku zaistnienia podobnego zachowania w przyszłości. Również wzgląd na społeczne oddziaływanie kary jest w przedmiotowej sprawie nie do przecenienia gdy uwzględni się, że wyroki tutejszego Sądu funkcjonują w stosunkowo małej społeczności, gdzie kształtowanie w społeczeństwie właściwych postaw społecznych i prawnych ma szczególnie istotne znaczenie w kontekście prewencji ogólnej. Jednocześnie jednak podkreślić należy, że Sąd zastosował karę na stosunkowo niedługi okres, na pewno nie w górnych granicach ustawowego zagrożenia, bowiem M. U. nie należy do kategorii sprawców na tyle zdemoralizowanych, by uzasadniało to orzeczenie wobec niego długotrwałej kary izolacyjnej.

Mając na uwadze wnioski opinii biegłych psychiatrów i psychologa, Sąd orzekł na podstawie art. 62 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym.

M.U.

III

III

Na podstawie art. 70 ust. 4a Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 1.000,- zł (tysiąc złotych), tj. minimalnej, mając na uwadze niskie dochody oskarżonego i perspektywę jego izolacji penitencjarnej. Orzeczenie w/w świadczenia miało w niniejszej sprawie charakter obligatoryjny.

M.U.

IV

IV

Sąd na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego przepadek dowodu rzeczowego w postaci woreczka foliowego, wymienionego w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) jako przedmiotu służącego do popełnienia przestępstwa i zarządził jego zniszczenie.

Substancja psychotropowa została w całości zużyta do badań (k. 60v)

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

M.U.

V

V

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu jeden dzień zatrzymania w okresie od dnia 8 maja 2025 r. godz. 11:10 do dnia 8 maja 2025 r. godz. 13:35 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

Orzeczenie o wynagrodzeniu obrońcy za pomoc prawną udzieloną z urzędu Sąd wydał na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 w zw. z § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 87) – za udział w rozprawie przed Sądem w postępowaniu zwyczajnym 820 zł + 20% za dodatkowy dzień rozprawy + 23% VAT.

VII

Uznając, że sytuacja materialna oskarżonego nie jest dobra, jak również mając na uwadze inne zobowiązania finansowe oskarżonego wynikające z wyroku w niniejszej sprawie, Sąd uznał za uzasadnione zwolnienie go od uiszczenia opłaty sądowej i nieobciążenie go wydatkami poniesionymi w postępowaniu przez Skarb Państwa. Podstawą prawną do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu był przepis art. 624 § 1 k.p.k., zaś zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej nastąpiło na podstawie art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.).

8. PODPIS