Teza
W uwarunkowaniach procesowych poddanej badaniu sprawy należy stwierdzić, iż wniesiona przez pełnomocnika strony – interwenienta, skarga na przewlekłość dochodzenia prowadzonego o przestępstwo skarbowe przez Urząd Celny I w Łodzi jest niedopuszczalna z mocy prawa – w świetle brzmienia art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1843, ze zm. Dz. U. z 2009 r. Nr 61, poz. 498), gdyż dotyczy postępowania w stadium przygotowawczym, które nie było nadzorowane przez prokuratora ani wobec niezaistnienia żadnej z przyczyn wymienionych w art. 122 § 2 (zdanie drugie) k.k.s. ani też nie wydawania rozstrzygnięcia w zakresie wyłącznego uprawnienia prokuratora, o jakim mowa w art. 153 § 1 (zdanie drugie) k.k.s., a w konsekwencji tak powziętej oceny, należało powyższą skargę pozostawić bez rozpoznania.W uwarunkowaniach procesowych poddanej badaniu sprawy należy stwierdzić, iż wniesiona przez pełnomocnika strony – interwenienta, skarga na przewlekłość dochodzenia prowadzonego o przestępstwo skarbowe przez Urząd Celny I w Łodzi jest niedopuszczalna z mocy prawa – w świetle brzmienia art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1843, ze zm. Dz. U. z 2009 r. Nr 61, poz. 498), gdyż dotyczy postępowania w stadium przygotowawczym, które nie było nadzorowane przez prokuratora ani wobec niezaistnienia żadnej z przyczyn wymienionych w art. 122 § 2 (zdanie drugie) k.k.s. ani też nie wydawania rozstrzygnięcia w zakresie wyłącznego uprawnienia prokuratora, o jakim mowa w art. 153 § 1 (zdanie drugie) k.k.s., a w konsekwencji tak powziętej oceny, należało powyższą skargę pozostawić bez rozpoznania.