Wyrok z 23 listopada 2017, sygn. VI Ka 894/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :

Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk

protokolant: sekretarz sądowy Monika Oleksy

przy udziale prokuratora Teresy Pakieły

po rozpoznaniu dnia 6 listopada 2017 r. w Warszawie

sprawy M. Z. syna S. i E. ur. (...) w W.

oskarżonego o przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę

od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie

z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV K 1072/16

zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaś wydatkami w tym zakresie obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego M. M. kwotę 516,60 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej wraz z podatkiem VAT.

VI Ka 894/17

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie w sprawie IV K 1072/16 oskarżonego M. Z. uznał winnym popełnienia czynu z art.279§ 1 kk. w zw. z art. 64§2 kk. opisanego w części komparatywnej zaskarżonego wyroku i z to na podstawie art. 279§1 kk. w zw. z art. 64§2 kk. skazał go na kare 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46§1 kk. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 9.000 złotych; na podstawie art. 63§1 kk. zaliczył oskarżonemu na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie; orzekł o wynagrodzeniu za obronę z urzędu i kosztach postępowania.

Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając mu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku a mianowicie art.7 kpk. w zw. z art.394§2 kpk. polegającą na dowolnej ocenie materiału dowodowego w zakresie ustalenia wartości szkody w tym nie przesłuchanie pokrzywdzonego na okoliczność rzeczywistej wartości skradzionego mienia.

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie kary pozbawienia wolności do 1 roku oraz zobowiązanie go do naprawienia szkody w kwocie 3.000 złotych.

Sąd Okręgowy zważył, co, następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego jest w sposób oczywisty bezzasadna i przez to nie zasługuje na uwzględnienie. Co więcej stwierdzić należy z przykrością, iż choć środek odwoławczy pochodzi od tzw. podmiotu fachowego to jego wnioski są po części sprzeczne z obowiązującym prawem, które w tym zakresie jest wiedzą w zakresie podstawowym.

Chodzi w tym zakresie o wniosek o złagodzenie wymierzonej kary pozbawienia wolności do 1 roku. Otóż zauważyć trzeba, iż oskarżony skazany został w warunkach art.64§2 kk. , której to kwalifikacji autor apelacji nie kwestionuje. Już z samej treści przepisu art. 64§2 kk. nie sprawiającej jak się zdaje trudności interpretacyjnych wynika, iż Sąd obligatoryjnie wymierza karę powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia za dane przestępstwo. Minimalne ustawowe zagrożenie za czyn z art. 279§1 kk. wynosi jeden rok, a zatem w ogóle niemożliwym było w tej konkretnej sprawie wymierzenie oskarżonemu takiej kary jak postulowana przez autora apelacji.

Jeśli chodzi natomiast o zarzut naruszenia art. 7 kpk. to jest on równie niezasadny. Trzeba zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie wyrok zapadł w trybie art. 387 kpk. Procedowanie w tym trybie posiada pewne ograniczenia dowodowe, a stricte mówiąc zgromadzony materiał dowodowy nie może budzić wątpliwości, aby wyrok mógł zapaść w tym trybie. Obrońca oskarżonego jak i sam oskarżony na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2017 r. nie podnosili jakichkolwiek wątpliwości, co do zgromadzonego materiału dowodowego, w tym, co do zeznań pokrzywdzonego w zakresie wartości szkody. Co więcej na tej samej rozprawie w obecności obrońcy i oskarżonego pokrzywdzony złożył oświadczenie, co do wartości szkody i nie było ono w żaden sposób kwestionowane.

W tej sytuacji Sąd miał pełne podstawy do uznania, iż kwestia wartości skradzionych przedmiotów, nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, a jej kwota jest jak najbardziej aktualna na moment orzeczenia.

Wskazać też należy, iż nie jest w ogóle jasne w jaki sposób autor apelacji wywodzi, iż chodzi o kwotę 3.000 złotych, albowiem uzasadnienie apelacji w ogóle w tym zakresie nie zawiera jakiejkolwiek argumentacji.

Sąd w sposób prawidłowy przeprowadził w tej sprawie dowody. Ich oceny dokonał nie wychodząc poza ramy art. 7 kpk. A na podstawie tak ocenionych dowodów trafnie zrekonstruował stan faktyczny w sprawie. Orzeczona kara pozbawienia wonności zaś , która w istocie i tak nie może być przedmiotem apelacji w odniesieniu do wyroku zapadłego w trybie art. 387 kpk. nie jest rażąco niewspółmiernie surowa w rozumieniu art. 438 pkt.4 kpk. nieznacznie wykraczając poza próg ustawowego zagrożenia oraz w świetle uprzedniej karalności oskarżonego.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.624§1 kpk.