Postanowienie SN z 7 lutego 2008, sygn. V CZ 141/07
Data orzeczenia
7 lutego 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Lech Walentynowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 7 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku Banku (...) S.A. w K. Oddziału Regionalnego w B.
przy uczestnictwie W. N. O. i G. L.
o zezwolenie na złożenie świadczenia do depozytu sądowego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania G. L. na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…),
oddala zażalenie i zasądza na rzecz wnioskodawcy od uczestniczki postępowania
G. L. kwotę 1.800, - (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 października 2007 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił
skargą kasacyjną uczestniczki postępowania G. L. od postanowienia tego Sądu
oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 5 stycznia
2005 r. zapadłego w przedmiocie złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu
sądowego. Sąd wskazał, że w sprawach o zezwolenie na złożenie przedmiotu
świadczenia do depozytu sądowego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
W zażaleniu na to postanowienie uczestniczka postępowania podniosła, że
skarga kasacyjna jest niedopuszczalna jedynie w sprawach dotyczących likwidacji
niedpodjętego depozytu.
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne. Uszło uwagi uczestniczki postępowania, że skarga
kasacyjna, poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie, przysługuje od prawomocnego
wyroku lub postanowienia kończących postępowanie w sprawie (art. 3981
§ 1 k.p.c. oraz
art. 5191
§ 1 k.p.c.). Orzeczenie kończy postępowanie w sprawie, gdy zawiera, co do
zasady, merytoryczne rozstrzygnięcie istniejącego sporu. Postanowienie o złożeniu
przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego nie stanowi tak pojmowanego
orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Trafnie wskazał przy tym Sąd
Okręgowy, że dodanie pkt 5 do art. 5191
§ 4 k.p.c. nie uzasadnia wnioskowania a
contrario i przyjęcia, iż pozostałe rozstrzygnięcia zapadłe w odniesieniu do złożenia
przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego mogą zostać zaskarżone skargą
kasacyjną.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941
w związku z art.
385 k.p.c.). O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.