Postanowienie SN z 9 maja 2008, sygn. V CSK 27/08
Data orzeczenia
9 maja 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Mirosław Bączyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 9 maja 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa A. R.
przeciwko małoletniej A. C. zastępowanej przez kuratora I. D. i A. C.
o unieważnienie uznania małoletniej A. C.,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…),
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 10
października 2007 r. W wyroku tym oddalono apelację powoda wniesioną od wyroku
Sądu Rejonowego z dnia 22 maja 2007 r. rozstrzygającego o oddaleniu powództwa o
unieważnienie uznania dziecka.
W skardze kasacyjnej przedstawiono zarzuty naruszenia art. 227 k.p.c., art. 232
k.p.c., art. 233 k.p.c., art. 235 k.p.c. Naruszenie to nastąpiło w ten sposób, że nie
dopuszczono dowodu z zeznań wnioskowanych świadków mogących potwierdzić
zasadność żądania pozwu. Formułując te zarzuty, skarżący wnosił o uchylenie
zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jednym z zasadniczych, konstrukcyjnych wymogów skargi kasacyjnej jest
sformułowanie w niej wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania i odpowiednie
2
uzasadnienie tego wyroku (art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.). Uzasadnienie takie powinno
nawiązywać do przesłanek tzw. przedsądu, sformułowanych w art. 3989
§ 1 pkt 1-4
k.p.c.
W skardze kasacyjnej powoda brak takiego wniosku i wspomnianego
uzasadnienia. Funkcji tego wniosku nie mogą spełniać wyeksponowane na wstępie
skargi zarzuty kasacyjne (zarzuty naruszenia prawa procesowego), ponieważ chodzi tu
o odrębny, konstrukcyjny element skargi kasacyjnej (art. 3984
§ 1 pkt 2 k.p.c.). Brak w
treści skargi kasacyjnej elementu konstrukcyjnego, przewidzianego w art. 3984
§ 1 pkt 3
k.p.c., powoduje konieczność jej odrzucenia (art. 3986
§ 3 k.p.c.). Dlatego Sąd
Najwyższy orzekł jak sentencji.