Uzasadnienie z 28 czerwca 2022, sygn. II K 233/21

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 233/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1 Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

A. G.

Zarzucany: Art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Przypisany: Art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

A. G. i B. G. poznali się w 2012 roku w zakładzie karnym. Następnie pobrali się w grudniu 2018 roku.

1.  zeznania B. G.

2.  zeznania K. N.

3.  zeznania P. K.

4.  zeznania B. A.

5.  zeznania P. Ś.

6.  zeznania M. S.

7.  dokumentacja medyczna wraz z płytą z tomografii komputerowej

8.  zawiadomienie o przestępstwie

9.  opinia sądowo-lekarska

10.  wydruki interwencji

11.  kopia dokumentacji z (...) w K. wraz z formularzem Niebieska Karta

12.  kopie notatników służbowych

13.  odpis aktu oskarżenia w sprawie o sygn. 2 Ds. (...).2019

14.  protokół posiedzenia z dnia 14 stycznia 2020 roku w sprawie o sygn. IX K 177/20

1.  k. 4-5, 44-45, k. 142 i k. 21-211

2.  k. 38-39 i k. 230-231

3.  k. 35-36 i k. 229-230

4.  k. 41-42 i 219

5.  k. 75-76 i k. 295

6.  k. 87-89

7.  k. 2-3

8.  k. 1

9.  k. 11

10.  15-22

11.  k. 62-74

12.  k. 91-92

13.  k. 47-48

14.  k. 253

Do tego czasu zachowanie A. G. wobec B. G. było poprawne.

Od dnia 24 grudnia 2018 roku A. G. zaczął nadużywać alkoholu, a będąc pod jego wpływem wszczynał awantury domowe.

W okresie od 24 grudnia 2018 roku do 2 maja 2020 roku w trakcie wywoływanych awantur A. G. znieważał B. G. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, a nadto szarpał ją i popychał.

A. G. nadto w okresie od dnia 5 lipca 2019 roku do 06 lipca 2019 roku groził B. G. przerwaniem ciąży oraz pozbawieniem życia, które to groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 14 stycznia 2020 roku w sprawie o sygn. akt IX K 177/20 umorzono postępowanie w sprawie o w/w groźby.

W dniu 2 maja 2020 roku A. G. wszczął awanturę domową w trakcie której uderzył B. G. pięścią w okolicę ciemieniową oraz kopnął ją dwa razy w lewą stronę twarzy.

Powyższym zachowaniem spowodował u B. G. obrażenia ciała w postaci złamania ściany dolnej oczodołu lewego, czym naruszył czynności narządu jej ciała na okres czasu poniżej dni siedmiu.

Tego samego dnia A. G. groził B. G. uszkodzeniem ciała mówiąc, ze obleje jej twarz kwasem

Groźby te wzbudziły u B. G. uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione.

A. G. był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za umyślne przestępstwo podobne, wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 23 marca 2009 roku sygn. IX K 628/08 za przestępstwo z art. 280 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności, objętego wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 14 listopada 2012 roku, sygn. akt IX K 542/12, gdzie wymierzono karę 4 lat pozbawienia wolności , którą odbył w okresie od 1 maja 2012 roku do dnia 21 kwietnia 2016 roku; na poczet kary zaliczono okresy : 16 czerwca 2008 roku, 17 czerwca 2008 roku, 30 października 2008 roku, 31 października 2008 roku, 3 grudnia 2008 roku, 4 grudnia 2008 roku, 23 stycznia 2009 roku, 24 stycznia 2009 roku, 25 stycznia 2009 roku

1.  dane o karalności

2.  odpis wyroku sygn. IX K 1577/19 Sądu Rejonowego w Kielcach

3.  odpis wyroku sygn. IX K 542/12 z dnia 14.11.2012

4.  odpis wyroku sygn. XII K 1162/10 z dnia 25.06.2010 roku

5.  odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 5 września 2019 roku w sprawie sygn. akt II K 805/19

6.  odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 27 maja 2021 roku w sprawie sygn. akt II K 256/21

7.  odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 27 maja 2021 roku w sprawie sygn. akt IX K 626/11

8.  odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 20 września 2021 roku w sprawie sygn. akt IX K 493/10

1.  k. 165-166

2.  k. 252

3.  k. 82-83

4.  k. 85-86

5.  k. 250

6.  k. 251

7.  k. 254

8.  k. 255-256

1.2 Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Zeznania pokrzywdzonej B. G.

Zeznania pokrzywdzonej są jasne, spójne i rzeczowe. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Z jej zeznań jasno wynika, że w w/w okresie czasu oskarżony znęcał się nad nią fizycznie i psychicznie.

zeznania P. K.

Zeznania świadka są jasne, spójne i rzeczowe. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Zeznania K. N.

Zeznania świadka są jasne, spójne i rzeczowe. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Zeznania B. A.

Zeznania matki pokrzywdzonej są jasne, spójne i rzeczowe. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Świadek zeznała, że oskarżony w jej obecności bił pokrzywdzoną i szarpał ją za włosy. Słyszała również jak oskarżony wyzywał jej córkę.

zeznania P. Ś.

Zeznania świadka są jasne, spójne i rzeczowe. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

zeznania M. S.

Zeznania świadka są jasne, spójne i rzeczowe. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Opinia sądowo-lekarska

Sąd w całości podzielił opinię biegłego G. L., zarówno co do rodzaju obrażeń jakich doznała pokrzywdzona, jak i mechanizmu ich powstania, jest ona bowiem pełna, jasna oraz nie zawiera sprzeczności, zaś biegły, posiada stosowne doświadczenie w swojej dziedzinie.

Zawiadomienie o przestępstwie

Autentyczność tego dowodu nie budziła wątpliwości Sądu.

wydruki interwencji Policji

dokument urzędowy sporządzony we właściwej formie przez uprawnione osoby.

kopia dokumentacji z (...) K. wraz z formularzem Niebieska Karta

dokument urzędowy sporządzony we właściwej formie przez uprawnione osoby.

kopie notatników służbowych

Autentyczność tego dowodu nie budziła wątpliwości Sądu.

odpis aktu oskarżenia w sprawie o sygn. 2 Ds. (...).2019

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

kopia protokołu posiedzenia z dnia 14 stycznia 2020 roku w sprawie o sygn. IX K 177/20

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

karta karna

Sporządzona przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami, dowód niekwestionowany przez strony, korespondujący z treścią w/w odpisu.

odpis wyroku łącznego sygn. IX K 1577/19 Sądu Rejonowego w Kielcach

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

odpis wyroku Sądu Rejonowego w sprawie sygn. IX K 542/12 z dnia 14 listopada 2012 roku

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 25 czerwca 2010 roku w sprawie sygn. XII K 1162/10

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 5 września 2019 roku w sprawie sygn. akt II K 805/19

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 27 maja 2021 roku w sprawie sygn. akt II K 256/21

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 27 maja 2021 roku w sprawie sygn. akt IX K 626/11

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 20 września 2021 roku w sprawie sygn. akt IX K 493/10

Wydany przez upoważniony organ, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

2.2 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

Oskarżony zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego nie przyznał się do popełnienia czynu zabronionego i wyjaśnił, że jego żona złożyła zawiadomienie na Policję, gdyż nie wiedziała jak zakończyć ich związek. Oskarżony wyjaśnił również, że to jego żona wywołała po pijanemu awanturę. Wyjaśnienia oskarżonego stoją zatem w sprzeczności z ujawnionym w toku niniejszej sprawy materialem dowodowym. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Ponadto są sprzeczne z zasadami logiki Należy więc uznać, że wyjaśnienia stanowią jedynie dość nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności za popełnione przez niego przestępstwo.

zeznania P. Z.

Z zeznań świadka wynika jedynie, że oskarżony jest dobrym pracownikiem. Zeznania te nie mają znaczenia dla ustalenia faktów.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

A. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

A. G. został oskarżony o to, że w okresie od dnia 24 grudnia 2018 do dnia 2 maja 2020 roku w K., znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną B. G. w ten sposób, że wywoływał awantury domowe, podczas których znieważał ją słowami powszechnie uważanymi za obelżywe, stosował przemoc w postaci popchania, szarpania, naruszając jej nietykalność cielesną, przy czym w dniu 2 maja 2020 roku w K. uderzył ją pięścią w okolicę ciemieniową, kopnął dwa razy w lewą stronę twarzy, powodując u niej obrażenia w postaci złamania ściany dolnej oczodołu lewego, czym naruszył czynności narządu jej ciała na okres czasu powyżej dni siedmiu, przy czy zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 23 marca 2009 roku sygn. akt IX K 628/08 za przestępstwo z art. 280 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności, objętego wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 14 listopada 2012 roku sygn. akt. IXK 542/12, gdzie wymierzono karę 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 1 maja 2012 roku do dnia 21 kwietnia 2016 roku, na poczet kary zaliczono okresy : 16 czerwca 2008 roku, 17 czerwca 2008 roku, 30 października 2008 roku, 31 października 2008 roku, 3 grudnia 2008 roku, 4 grudnia 2008 roku, 23 stycznia 2009 roku, 24 stycznia 2009 roku, 25 stycznia 2009 roku tj. o popełnienie przestępstwa z art. 207 § 1 kk w zw. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Zgromadzony materiał dowodowy potwierdził stawianie oskarżonemu zarzuty. Z akt sprawy wynika dodatkowo, że oskarżony w dniu 2 maja 2020 roku groził pokrzywdzonej uszkodzeniem ciała oraz, że groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. Opis zarzuconego oskarżonemu czynu został zatem uzupełniony o to, że w dniu 2 maja 2020 roku A. gajda groził pokrzywdzonej uszkodzeniem ciała, a groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona. Z akt sprawy wynika również, że oskarżony groził pokrzywdzonej w okresie od dnia 5 lipca 2019 roku do 06 lipca 2019 roku. W sprawie tych gróźb postępowanie zostało jednak prawomocnie umorzone. Oskarżony wypowiadając groźby wobec pokrzywdzonej w dniu 2 maja 2020 roku wypełnił znamiona czynu zabronionego z art. 190 § 1 k.k. Przestępstwo to popełnia bowiem ten kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Przyjętą przez Prokuratora kwalifikację prawną należało więc uzupełnić o art. 190 § 1 k.k.. Z protokołu przesłuchania pokrzywdzonej (k. 4-5) wynika, że złożyła ona wniosek o ściganie i ukaranie A. G. również za wypowiadane wobec nie groźby uszkodzenia ciała.

W przepisie art. 207 § 1 k.k. zabronione zachowanie się sprawcy polegać ma na znęcaniu się fizycznym lub psychicznym. Sąd Najwyższy uznał, iż ustawowe określenie „znęca się” oznacza działania lub zaniechania polegające na umyślnym zadawaniu bólu fizycznego i dotkliwych cierpień moralnych, powtarzającym się albo jednorazowym, lecz intensywnym i rozciągniętym w czasie (uchw. SN z 9.06.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7 – 8, poz. 86, pkt 2). Znęcanie psychiczne polegać może na znieważaniu, groźbach bezprawnych, straszeniu, wyszydzaniu czy poniżaniu. O uznaniu za znęcanie się zachowania sprawiającego ból fizyczny lub dotkliwe cierpienia moralne ofiary nie jest wystarczające samo odczucie pokrzywdzonego, a jedynie miarodajne jest hipotetyczne odczucie wzorowego obywatela tzn. człowieka o właściwym stopniu socjalizacji i wrażliwości na krzywdę drugiej osoby. O przyjęciu znęcania się rozstrzygają więc społecznie akceptowane wartości wyrażające się w normach etycznych i kulturowych. Ponadto zgodnie z utrwalonym poglądem w piśmiennictwie i orzecznictwie Sądu Najwyższego, pojęcie „znęcanie się” zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, która nie może się przeciwstawić działaniu sprawcy albo w żadnym stopniu albo jedynie w niewielkim (tak również Sad Apelacyjny w Lublinie – wyrok z dnia 13.09.2003 roku, II AKa 161/01 OSA 2002/12/83).

Analizując powyższe rozważania Sąd uznał, iż ustalone zachowanie się oskarżonego wobec żony w okresie objętym zarzutem nosiło znamiona znęcania się psychicznego i fizycznego. Oskarżony używał siły fizycznej w stosunku do żony albowiem popychał ją oraz szarpał ją. Znęcał się psychicznie przez to, że wszczynał awantury, groził oraz ją wyzywał. Działania oskarżonego w stosunku do żony powodowały, iż utraciła ona poczucie bezpieczeństwa we własnym domu. Zachowania takie powtarzały się, powodując, iż zamieszkiwanie wspólnie z oskarżonym w jednym domu dla pokrzywdzonej było przykre. To co robił A. G. wobec żony wyrządzało jej cierpienia psychiczne, tym większe, że zadawała je osoba najbliższa.

Zgodnie z art. 157 § 1 kk, „kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156 § 1 kk podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.

Przedmiotem czynności wykonawczej jest „inny” człowiek, ścisłej zaś ludzkie ciało pod względem anatomicznej integralności oraz prawidłowego funkcjonowania jego narządów. Przestępstwo stypizowane w art. 157 § 1 kk ma charakter materialny, co oznacza, że realizacja jego znamion wymaga wystąpienia jednego ze skutków wymienionych w tym przepisie. Znamię czasownikowe „powoduje” obejmuje każdą postać zachowania, które może prowadzić do wystąpienia następstw opisanych w tym przepisie. Naruszenie czynności narządu ciała obejmuje takie urazy, którym towarzyszy przerwanie ciągłości tkanek, polegające na wewnętrznym zranieniu lub obrażeniach wewnętrznych sięgających w głąb ciała (złamania kości, uszkodzenia narządów). Rozstrój zdrowia polega na zakłóceniu funkcji organizmu człowieka o charakterze czynnościowym, bez naruszania integralności ciała. Skutek musi pozostawać w związku kauzalnym z zachowaniem sprawcy. Związku tego nie przerywa to, że obok działania sprawcy do jego nastąpienia przyczyniły się także inne okoliczności, w tym zachowanie samego pokrzywdzonego. W praktyce ustalenie sprawstwa określonego skutku oznacza możliwość jego obiektywnego przypisania, co może nastąpić tylko wtedy, gdy zachowanie sprawcy naruszające obowiązek ostrożności stworzyło lub znacznie zwiększyło prawnie nieakceptowane niebezpieczeństwo (ryzyko) dla dobra prawnego stanowiącego przedmiot zamachu i w konsekwencji niebezpieczeństwo to zrealizowało się w postaci nastąpienia skutku przestępnego (wyr. SN z 1.12.2000 r., IV KKN 509/98, OSNK 2001, Nr 5-6, poz. 34). Niewątpliwie w wyniku działania oskarżonego A. G., polegającego na uderzeniu B. G. pięścią w okolicę ciemieniową , kopnięciu dwa razy w lewą stronę twarzy, w konsekwencji zaś spowodowaniu upadku na podłoże, pokrzywdzona B. G. doznała obrażeń w postaci obrzęku i zaczerwienia skóry na twarzy, złamania lewego oczodołu, dolegliwości twarzy i głowy , zaś obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu jej ciała na czas powyżej dniu siedmiu.

Zgodnie z art. 11 k.k. ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. W takim wypadku sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.

Oskarżony wskazanych powyżej czynów, dopuścił w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art. 64 § 1 k.k. albowiem w czasie jego popełnienia A. G. był uprzednio karany, w tym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 23 marca 2009 roku sygn. IX K 628/08 za przestępstwo z art. 280 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności, objętego wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 14 listopada 2012 roku sygn. IX K 542/12 , gdzie wymierzono karę 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie 1 maja 2012 roku do dnia 21 kwietnia 2016 roku.

☐

3.2 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. G.

I

I

Stopień winy był wysoki albowiem w okresie objętym aktem oskarżenia oskarżony miał pełną możliwość zachowania się zgodnie z obowiązującymi przepisami, gdyż nic nie ograniczało go w podejmowaniu decyzji co do sposobu swego zachowania wobec żony. Poczytalność i stan zdrowia psychicznego oskarżonego nie budzą wątpliwości, nie zachodziły również żadne inne czynniki ograniczające lub wyłączające możliwość jego poprawnego zachowania się i postępowania. W świadomości przeciętnego dorosłego człowieka mieści się wiedza, że wszczynanie awantur bez istotnych powodów, ubliżanie, popychanie, szarpanie, kopanie, zadawanie uderzeń innej osobie oraz grożenie uszkodzeniem ciała jest czynem karalnym, za który trzeba ponieść konsekwencje. Działanie oskarżonego było nakierowane na to, by uprzykrzyć życie żonie i miało na celu wyrządzanie jej przykrości i spowodowanie cierpień psychicznych i fizycznych. Tym samym oskarżony działał z winy umyślnej, w zamiarze bezpośrednim, bowiem chciał popełnić czyn zabroniony i dokonał tego swym zachowaniem.

Również stopień społecznej szkodliwości czynu był wysoki – oskarżony swym działaniem naruszył bardzo istotne dobro chronione prawem jakim jest prawidłowe funkcjonowanie rodziny. Oskarżony swoim działaniem godził także w poczucie godności i własnej wartości B. G.. Naruszał także dobro jakim jest wolność od życia w poczuciu zagrożenia. Na skutek jego działań pokrzywdzona doznała istotnych cierpień psychicznych, a także obrażeń fizycznych. Oskarżony jako mąż zachowując się w opisany powyżej sposób wobec żony wykazał rażące lekceważenie dla obowiązujących w społeczeństwie reguł prawnych i społecznych. Sąd nie znalazł żadnych okoliczności, które zmniejszałyby stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego.

Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu to zatem okoliczności obciążające. Inną okolicznością obciążającą oskarżonego jest jego uprzednia wielokrotna karalność w tym za umyślne przestępstwo podobne i popełnienie zarzucanego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 207 § 1 kk (zgodnie z art. 11 § 3 kk karę wymierzono na podstawie najsurowszego przepisu) wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności uznając, że kara ta jest adekwatna do stopnia winy sprawcy oraz uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, a także spełni swe cele w zakresie prewencji ogólnej oraz cele zapobiegawcze wobec oskarżonego.

Zdaniem Sądu nie zachodzą w sprawie niniejszej żadne okoliczności, które przemawiałyby za stosowaniem wobec oskarżonego łagodniejszej rodzajowo kary. Zważywszy na właściwości i warunki osobiste A. G., tj. silne uzależnienie od alkoholu, działanie w warunkach recydywy kara pozbawienia wolności będzie najbardziej adekwatną i sprawiedliwą dla oskarżonego. Będzie również stanowiła dla niego odpowiednią dolegliwość, przestrzegającą przed podobnym zachowaniem w przyszłości. Uświadomi naganność jego postępowania oraz skłoni do przestrzegania porządku prawnego. Spełni ona także swoje zadania w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, pokazując, iż przestępstwo spotyka się z odpowiednio surową represją karną. Wzbudzi to postawę potępienia dla sprawcy i będzie zgodne ze społecznym poczuciem sprawiedliwości.

A. G.

II

I

Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł od oskarżonego A. G. obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz: pokrzywdzonej B. G. kwoty 10.000 zł, która to zrekompensuje jej doznaną, wskutek działania oskarżonego krzywdę. Pokrzywdzona doznała obrażeń ciała, które wiązały się dla niej z cierpieniem i dolegliwościami bólowymi. Orzeczona kwota nie przekracza możliwości finansowych oskarżonego.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na postawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze w zw. z § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 3, ust. 7, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016. 1714) Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. C. kwotę (...),20 (jeden tysiąc trzydzieści trzy złote 20/100) złotych z tytułu wynagrodzenia obrońcy ustanowionego z urzędu dla oskarżonego . Ustalając wysokość wynagrodzenia obrońcy oskarżonego uwzględniono ilość terminów rozpraw, na których był obecny, wysokość stawki minimalnej przewidzianej przepisami rozporządzenia, podwyższając ją o należny podatek VAT.

IV

Oskarżony jest osobą zdrową, zdolną do podjęcia pracy zarobkowej a zatem będzie w stanie uiścić koszty jakie powstały w związku z jego nagannym zachowaniem. Ponadto wysokość zasądzonych kosztów nie jest znaczna. Dlatego Sąd zasądził od oskarżonego koszty sądowe w całości.

Na koszty sądowe, które zgodnie z treścią art. 627 k.p.k. przypadają od oskarżonego, obok wynagrodzenia obrońcy oskarżonego złożyły się następujące opłaty i wydatki:

- opłata w kwocie 300 zł od wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności (art. 617 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz.U z 1983 Nr 49 poz. 223 j.t.);

- ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism w postępowaniu przygotowawczym i przed sądem w łącznej kwocie 40 zł (art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym, t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 663);

- opłata za informację z Krajowego Rejestru Karnego w kwocie 120 zł - 4x 30 zł,. (art. 618 § 1 pkt. 10 k.p.k. i art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym w zw. z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz.U. z 2014 r. poz. 861);

- 20 zł tytułem kosztów konwoju

- kwota 69,60 złotych za sporządzenie pisemnej opinii sądowo – lekarskiej

1.Podpis

Sędzia Agnieszka Treszczotko