Uzasadnienie z 23 września 2024, sygn. V K 510/18

Formularz UK 1

Sygnatura akt

V K 510/18

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. L. (1)

I. w okresie od 18 marca 2004 roku do 19 marca 2004 roku w bliżej nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze udzielenia pomocy K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, w powoływaniu się przed W. M. (1) na wpływy w instytucjach państwowych - w (...) Biurze (...) (...), (...) w W. lub (...)w (...) oraz w podjęciu się, w zamian za korzyść majątkową, pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającego na bezprawnym doprowadzeniu do zwolnienia M. S. (1) z procesowego zatrzymania w śledztwie (...) wymienionej Prokuratury albo uniemożliwienia zastosowania wobec niego w tym postępowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, poprzez korupcyjne wywarcie wpływu na osoby pełniące funkcje publiczne funkcjonariuszy Policji, prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury i sędziów sądów powszechnych w celu zwolnienia M. S. (1) z zatrzymania, odstąpienia od skierowania do sądu wniosku o zastosowanie wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania albo nie uwzględnienia takiego wniosku przez sąd, swoim zachowaniem ułatwiła popełnienie tego czynu w ten sposób, że skontaktowała K. T. (1) z W. M. (1) oraz utwierdzała tego ostatniego w przekonaniu o posiadaniu przez K. T. (1) wpływów w wymienionych wyżej instytucjach, przy czym czyn ten popełniła w zamiarze ułatwienia K. T. (1) utrudnienia wyżej wskazanego postępowania karnego i udzielenia pomocy M. S. (1) w uniknięciu odpowiedzialności karnej - to jest o czyn z art. 18 § 3 kk w związku z art. 230 § 1 kk i z art. 18 § 3 kk w związku z art. 239 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk

II. w nieustalonym okresie od 19 marca 2004 roku do 22 marca 2004 roku w bliżej nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze udzielenia pomocy K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, w powoływaniu się przed M. S. (2) na wpływy w instytucjach państwowych - w (...) we (...) i w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej - (...) Zespole Publicznych Zakładów (...) oraz w podjęciu się, w zamian za korzyść majątkową, pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającego na bezprawnym doprowadzeniu do przewlekania zawieszonego postępowania karnego sygn. akt (...) wymienionego Sądu, poprzez korupcyjne wywarcie wpływu na osoby pełniące funkcje publiczne lekarzy sądowych w celu wystawienia przez nich zaświadczeń sądowo - lekarskich poświadczających nieprawdę co do stanu zdrowia wymienionego i istnienia przeciwwskazań medycznych do brania przez niego udziału we wskazanym wyżej postępowaniu, swoim zachowaniem ułatwiła popełnienie tego czynu w ten sposób, że skontaktowała K. T. (1) z M. S. (2) oraz utwierdzała tego ostatniego w przekonaniu o posiadaniu przez K. T. (1) wpływów w wymienionych wyżej instytucjach, przy czyn ten popełniła w zamiarze ułatwienia K. T. (1) utrudnienia wyżej wskazanego postępowania karnego i udzielenia pomocy M. S. (2) w uniknięciu odpowiedzialności karnej - to jest o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 230 § 1 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

III. w bliżej nieustalonym czasie, po 24 maja 2004 roku do 24 lipca 2004 roku w bliżej nieustalonych miejscach na terenie W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze udzielenia pomocy K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, w powoływaniu się przed T. R. (1) na wpływy w instytucjach państwowych - w (...) oraz w publicznych zakładach opieki zdrowotnej oraz w podjęciu się, w zamian za korzyść majątkową, pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającego na bezprawnym doprowadzeniu do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec wymienionego prawomocnie wyrokiem (...) z dnia 3 marca 2004 roku sygn. akt (...), poprzez korupcyjne wywarcie wpływu na osoby pełniące funkcje publiczne lekarzy medycyny w celu wystawienia dokumentacji medycznej poświadczającej nieprawdę co do stanu zdrowia T. R. (2), swoim zachowaniem ułatwiła popełnienie tego czynu w ten sposób, że skontaktowała K. T. (1) z T. R. (2) oraz utwierdzała tego ostatniego w przekonaniu o posiadaniu przez K. T. (1) wpływów w wymienionych wyżej instytucjach, przy czym czyn ten popełniła w zamiarze ułatwienia K. T. (1) utrudnienia wyżej wskazanego postępowania karnego i udzielenia pomocy T. R. (2) w uniknięciu odpowiedzialności karnej, to jest o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 230 § 1 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

1.1.2.

W. M. (1)

I. w okresie od 18 marca 2004 roku do 19 marca 2004 roku w bliżej nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W., nakłaniając K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, do udzielania korzyści majątkowych osobom pełniącym funkcje publiczne funkcjonariuszy Policji, prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury i sędziów sądów powszechnych w zamian za naruszenie przepisów prawa, udzielił wymienionemu korzyści majątkowej w łącznej kwocie co najmniej 50 000 złotych w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucjach państwowych - w (...) Biurze (...) (...), (...)lub (...) polegające na bezprawnym doprowadzeniu do zwolnienia M. S. (1) z procesowego zatrzymania w śledztwie (...) wymienionej (...) albo uniemożliwienia zastosowania wobec niego w tym postępowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, poprzez korupcyjne wywarcie wpływu na osoby pełniące funkcje publiczne funkcjonariuszy Policji, prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury i sędziów sądów powszechnych w celu zwolnienia M. S. (1) z zatrzymania, odstąpienia od skierowania do sądu wniosku o zastosowanie wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania albo nie uwzględnienia takiego wniosku przez sąd, czym nakłaniał K. T. (1) do utrudnienia wyżej wskazanego postępowania karnego i udzielenia pomocy M. S. (1) w uniknięciu odpowiedzialności karnej - to jest o czyn z art. 230a § 1 kk i art. 18 § 2 kk w zw. z art. 229 § 3 kk i art. 18 § 2 kk w zw. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

1.1.3.

M. S. (2)

I. w nieustalonym czasie w okresie od 22 marca 2004 roku do 23 kwietnia 2004 roku w bliżej nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W. i ustalonym miejscu na terenie W., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nakłaniając K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, do udzielania korzyści majątkowych osobom pełniącym funkcje publiczne lekarzy medycyny w zamian za naruszenie przepisów prawa, udzielił wymienionemu korzyści majątkowej w kwocie co najmniej 10 000 złotych w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucji państwowej - w S. O. we W. i w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej - (...) Zespole Publicznych Zakładów (...), polegające na bezprawnym doprowadzeniu do przewlekania zawieszonego postępowania karnego sygn. akt (...)wymienionego Sądu, poprzez korupcyjne wywarcie wpływu na osoby pełniące funkcje publiczne lekarzy sądowych w celu wystawienia przez nich zaświadczeń sądowo - lekarskich poświadczających nieprawdę co do stanu zdrowia wymienionego i istnienia przeciwwskazań medycznych do brania przez niego udziału we wskazanym wyżej postępowaniu, po czym użył w tymże postępowaniu karnym zaświadczenia nr 10/04/04 z dnia 15 kwietnia 2004 roku, wystawionego przez lekarza sądowego M. L. (2) dla M. S. (2), poświadczającego nieprawdę co do faktu przeprowadzenia badania lekarskiego wymienionego oraz niemożności podróżowania i uczestniczenia przez niego w czynnościach procesowych, przedkładając je w Sądzie za pośrednictwem swojego obrońcy - to jest o czyn z art. 230a § 1 kk i z art. 273 kk i z art. 18 § 2 kk w związku z art. 229 § 3 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 k.k.

II. w nieustalonym czasie w okresie od 18 stycznia 2005 roku do 4 marca 2005 roku w bliżej nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W. i ustalonym miejscu na terenie W., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nakłaniając K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, do udzielania korzyści majątkowych osobom pełniącym funkcje publiczne lekarzy medycyny w zamian za naruszenie przepisów prawa, udzielił wymienionemu korzyści majątkowej w kwocie co najmniej 5000 złotych w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucji państwowej - w S. O. we W. i w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej - (...) Zespole Publicznych Zakładów (...), polegające na bezprawnym doprowadzeniu do przewlekania zawieszonego postępowania karnego sygn. akt (...) wymienionego Sądu, poprzez korupcyjne wywarcie wpływu na osoby pełniące funkcje publiczne lekarzy sądowych w celu wystawienia przez nich zaświadczeń sądowo - lekarskich poświadczających nieprawdę co do stanu zdrowia wymienionego i istnienia przeciwwskazań medycznych do brania przez niego udziału we wskazanym wyżej postępowaniu, po czym użył w tymże postępowaniu karnym zaświadczenia nr 05/01/2005 z dnia 24 stycznia 2005 roku, wystawionego przez lekarza sądowego M. L. (2) dla M. S. (2), poświadczającego nieprawdę co do faktu przeprowadzenia badania lekarskiego wymienionego oraz rozpoznania padaczki pourazowej, przedkładając je w Sądzie za pośrednictwem swojego obrońcy to jest o czyn z art. 230a § 1 kk i z art. 273 kk i z art. 18 § 2 kk w związku z art. 229 § 3 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 k.k.

1.1.4.

M. L. (2)

I. w dniu 15 kwietnia 2004 roku nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc uprawnioną do wystawiania dokumentacji medycznej jako lekarz sądowy zatrudniony w (...) Zespole Publicznych Zakładów (...), wystawiła dokument w postaci zaświadczenia lekarskiego nr 10/04/04 z dnia 15 kwietnia 2004 roku dla M. S. (2), w którym poświadczyła nieprawdę co do faktu przeprowadzenia badania lekarskiego wymienionego oraz niemożności podróżowania i uczestniczenia przez niego w czynnościach procesowych, przy czym czyn ten popełniła w zamiarze ułatwienia K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, utrudnienia postępowania karnego w sprawie (...) S. O. (...) i udzielenia pomocy M. S. (2) w uniknięciu odpowiedzialności karnej poprzez użycie tego poświadczającego nieprawdę dokumentu - to jest o czyn z art. 271 § 3 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

II. w dniu 24 stycznia 2005 roku nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc uprawnioną do wystawiania dokumentacji medycznej jako lekarz sądowy zatrudniony w (...) Zespole Publicznych Zakładów (...), wystawiła dokument w postaci zaświklczenia lekarskiego nr 05/01/2005 z dnia 24 stycznia 2005 roku dla M. S. (2), w którym poświadczyła nieprawdę co do faktu przeprowadzenia badania lekarskiego wymienionego oraz rozpoznania padaczki pourazowej, przy czym czyn ten popełniła w zamiarze ułatwienia K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, utrudnienia postępowania karnego w sprawie (...) S. O. (...) i udzielenia pomocy M. S. (2) w uniknięciu odpowiedzialności karnej poprzez użycie tego poświadczającego nieprawdę dokumentu - to jest o czyn z art. 271 § 3 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

III. w dniu 4 grudnia 2003 roku nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc uprawnioną do wystawiania dokumentacji medycznej jako lekarz sądowy zatrudniony w (...) Zespole Publicznych Zakładów (...), wystawiła dokument w postaci zaświadczenia lekarskiego nr 03/12/03 z dnia 4 grudnia 2003 roku_dla M. S. (3) w którym poświadczyła nieprawdę co do faktu przeprowadzenia badania lekarskiego wymienionego pacjenta, przy czym czyn ten popełniła w zamiarze ułatwienia K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, utrudnienia postępowania karnego w sprawie (...) S. R. w S.oraz (...) S. O. w (...)i udzielenia pomocy M. S. (3) w uniknięciu odpowiedzialności karnej poprzez użycie tego poświadczającego nieprawdę dokumentu - to jest o czyn z art. 271 § 3 kk i art. 18 § 3 kk w z w. z art. 239 § 1 kkw zw. z art. 11 § 2 kk

IV. w dniu 6 lutego 2004 roku nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc uprawnioną do wystawiania dokumentacji medycznej jako lekarz sądowy zatrudniony w (...) Zespole Publicznych Zakładów (...), wystawiła dokument w postaci zaświadczenia lekarskiego nr 08/02/04 z dnia 6 lutego 2004 roku dla M. S. (3), w którym poświadczyła nieprawdę co do faktu przeprowadzenia badania lekarskiego wymienionego pacjenta, przy czym czyn ten popełniła w zamiarze ułatwienia K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, utrudnienia postępowania karnego w sprawie(...) Sądu Rejonowego w (...) i udzielenia pomocy M. S. (3) w uniknięciu odpowiedzialności karnej poprzez użycie tego poświadczającego nieprawdę dokumentu - to jest o czyn z art. 271 § 3 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

K. T. (1) od lat 90 XX wieku popełniał przestępstwa korupcyjne i gospodarcze w tym zajmował się korumpowaniem lekarzy medycyny różnych specjalizacji zatrudnianych w szeregu zakładów opieki zdrowotnej w celu uzyskiwania dokumentacji medycznej poświadczającej nieprawdę co do stanu zdrowia, służącej następnie do przewlekania i utrudniania postępowań w zlecanych mu sprawach jak i wyłudzania zasiłków chorobowych z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Powyższy sposób działania stał się stałym źródłem dochodu K. T. (1). Skuteczność działań oraz ich rozwój prowadziła do tego, że K. T. (1) angażował co raz więcej osób. K. T. (1) pozyskiwał dokumentację medyczną, która wskazywała na przeciwskazania medyczne do udziału w czynnościach procesowych oraz do przebywania w warunkach penitencjarnych. Powyższe służyło do przewlekania postępowań karnych, uzyskiwania odroczenia lub przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, zwalniania osób zatrzymanych w postępowaniach karnych, uniemożliwienia zastosowania środków karnych, uchylania środków zapobiegawczych w postaci tymczasowego aresztowania. Powyższe odbywało się w taki sposób, że przedstawiano schorzenia i dolegliwości pacjentów w sposób wyolbrzymiony, które nie zostały faktycznie poddane badaniom lekarskim oraz poprzez udzielanie rad w jaki sposób i jakie dolegliwości udawać, jak i poprzez podawanie uzyskanych wcześniej od lekarzy medycyny substancji farmaceutycznych wskazujących na objawy chorób i zaburzeń dających podstawę do uniknięcia wyżej wymienionych konsekwencji prawnych.

K. T. (1) współpracował głównie z K. J., który był specjalistą ortopedą i traumatologiem, jednocześnie pełniącym funkcję Zastępcy Ordynatora V Oddziału N. (...) Centrum (...). M. E. (...) w K., który za korzyści majątkowe wystawiał dokumentację medyczną potwierdzając nieprawdę z rzekomego leczenia szpitalnego w (...) w których wskazywano na nieistniejące schorzenia oraz nie przeprowadzone w rzeczywistości badania, na podstawie których biegli sądowi wydawali stosowne zaświadczenia do sądu.

Na początku 2004 roku K. T. (1) poznał M. L. (1) za pośrednictwem R. R., w związku z zatrzymaniem jej brata Ł. K.. M. L. (1) spotkała się z K. T. (1) przedstawiając mu okoliczności zatrzymania Ł. K., to jest prowadzenia przez niego pojazdu w stanie nietrzeźwości, spowodowaniu śmiertelnego wypadku, a następnie dokonaniu ucieczki z miejsca zbrodni. M. L. (1) zleciła K. T. (1) doprowadzenie do uniknięcia odpowiedzialności karnej Ł. K.. K. T. (1) poinformował ją o niemożliwości wykonania zlecenia w związku z czym oskarżona zleciła mu w zamian za przekazane pieniądze, podjęcie działań zmierzających do uniemożliwienia zatrzymania i tymczasowego aresztowania. K. T. (1) wykonał zlecenie M. L. (1) i przed posiedzeniem aresztowym podał Ł. K. środki nasenne i poinstruował go, w jaki sposób ma się zachowywać. Ł. K. miał za zadanie spać lub udawać, że śpi podczas całego posiedzenia i nie reagować na próby jego wybudzenia, czego jednak nie wykonał i Sąd zastosował wobec niego tymczasowy areszt. Pomimo wynikłego sporu M. L. (1) utrzymywała dalsze kontakty z K. T. (1) i ułatwiała mu załatwianie spraw osób przez nią rekomendowanych, jednocześnie przyjmując za to korzyści majątkowe.

E. K. otrzymując informację, iż jej konkubent (M. S. (1)) został zatrzymany skontaktowała się z W. M. (1) w celu pomocy. W. M. (1) skontaktował się w tym celu ze swoją znajomą M. L. (1), która na jego prośbę w nocy z 18/19 marca 2004 roku w jego imieniu zadzwoniła do K. T. (1). Zatrzymany M. S. (1) w rzeczywistości był jedynie świadkiem i miał zostać wypuszczony następnego dnia. M. L. (1) ustaliła z K. T. (1) wysokość kwoty do zapłaty w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy i sposób przekazania pieniędzy. W dniu 19 marca 2004 roku zgodnie z ustaleniami doszło do spotkania W. M. (1) z K. T. (1) na stacji benzynowej znajdującej się na B., gdzie W. M. (1) wraz z E. K. wręczył K. T. (1) kwotę 50.000 złotych w zamian za działania mające zwolnić M. S. (1). M. L. (1) w zamian za pośrednictwo otrzymała od K. T. (1) kwotę 10.000 złotych. K. T. (1) skontaktował się z funkcjonariuszem policji prowadzącym sprawę przedstawiając się jako przedstawiciel kancelarii adwokackiej i uzyskał informację, iż M. S. (1) posiada w sprawie adwokata i został przesłuchany w charakterze świadka. K. T. (1) wynajął innego adwokata, który po wizycie na Komendzie Głównej Policji potwierdził wcześniejsze informacje. K. T. (1) otrzymał 5000 złotych za podjęcie dalszych działań, które miały udaremnić tymczasowy areszt pozostałych mężczyzn zatrzymanych z M. S. (1), które otrzymał od W. M. (1). K. T. (1) wynajął pozostałym zatrzymanym adwokata A. P. z którym ściśle współpracował i stawił się na posiedzeniu Sądu poznając tam M. S. (1) osobiście. Z uwagi na wyjście M. S. (1), K. T. (1) zajął się odzyskaniem zabranych mu rzeczy. Powyższe odebrał w imieniu M. S. (1) adwokat A. B. - stały współpracownik K. T. (1).

Z uwagi na utwierdzanie M. S. (1) i M. L. (1) o swoich wpływach i znajomościach w instytucjach państwowych w tym organach ścigania, K. T. (1) był polecany kolejnym osobom przez M. L. (1), która posiadała wiedzę na temat jego działalności i zabiegach mających na celu korumpowanie funkcjonariuszy publicznych.

protokół oględzin akt sprawy (...) (...)

k. 18-70 tom 71/I

protokół oględzin akt sprawy o sygnaturze (...)

k. 131-- (...) tom 71/I, II III IV, V I VI

protokół z rozprawy głównej(...)

k. 1320-1325 tom 71/VII

zeznania świadka E. K.

k. 215-217 tom 78/II

zeznania M. S. (1)

k. 125-131 tom 78/I

wyjaśnienia M. L. (1)

k. 28-32 tom 25/I

k. 475-477 tom 25/III

k. 708 tom 25 IV

wyjaśnienia W. M. (1)

k. 1152 tom 71/VI

k. 1288 tom 71/VI

k. 2038-2040 tom XI

zeznania świadka koronnego K. T. (1)

k. 1497-1498 tom VIII

k. 1514 tom VIII

k. 1525-1526 tom VIII

k. 1387 tom VII

k. 1516-1517 tom VIII

k. 1400-1405 tom VII

k. 2220-2221 XII

zeznania świadka T. L.

k. 1311 tom 71/VII

protokół zatrzymania M. L. (1)

k. 6-7 tom 25/I

protokół przeszukania pomieszczenia i innych obiektów

k. 15-20 tom 25/I

protokół przeszukania osoby, jej odzieży i podręcznych przedmiotów

k. 21-24 tom 25/I

protokół oględzin rzeczy

k. 149-200 tom 25/I

k. 201-325 tom 25/II

opinia biegłego z zakresu informatyki

k. 431-452 tom 25/III

dokumentacja medyczna M. L. (1) z Wojewódzkiej (...) w Ł.

k. 549-558 tom 25/III

dokumentacja medyczna M. L. (1) z (...)

k. 567-571 tom 25/III

opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca M. L. (1)

k. 586-588 tom 25/III

karta karna dotycząca M. L. (1)

k. 714-716 tom 25/III

k. 598 tom 25/IV

pismo z Wojskowego Instytutu Medycznego dotyczące W. M. (1)

k. 1168-1172 tom 71/VI

dokumentacja medyczna z W. M. (1)

tom odrębny

pismo AŚ W. dotyczące leczenia szpitalnego W. M. (1)

k. 1176-1179 tom 71/VI

opinia sądowo psychiatryczna dotycząca W. M. (1)

k. 1261-1266 tom 71/VII

karta karna dotycząca W. M. (1)

k. 1382-1384 tom 71/VII

protokół oględzin rzeczy

k. 202-212 tom II

dokumentacja medyczna dotycząca M. S. (1)

k. 2012 tom XI

zeznania świadka M. J.

k. 2436 tom XIII

k. 1615-1617 tom IX

zeznania świadka A. G. (1)

k. 2436 tom XIII

k. 1635-1638 tom IX

zeznania świadkaG. M.

k. 2480 tom XIII

k. 36 tom 78/I

zeznania świadka A. G. (2)

k. 273-275 tom 42/II

k. 2600 tom XIII

zeznania świadka P. S.

k. 2601 tom XIII

k.1620-1626 tom IX

zeznania świadka M. B. (1)

k.1674-1683 tom IX

k. 1684-1686 tom IX

k. 2663 tom XIV

zeznania świadka J. K. (1)

k. 2664 tom XIV

k. 277-279 tom 42/II

zeznania świadka M. B. (2)

k. 2665 tom XIV

k. 286-288 tom 42/II

Wywiad środowiskowy W. M. (1)

k. 2838 - 2840 tom XV

M. L. (1) pomogła K. T. (1) w powołaniu się na wpływy w instytucjach państwowych przed jej znajomym M. S. (2). 28 września 2002 roku zastosowano wobec M. S. (2) środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2002 roku Sąd uchylił stosowany środek zapobiegawczy z uwagi na wydanie listu żelaznego. W dniu 9 maja 2003 roku wniesiono akt oskarżenia przeciwko M. S. (2), który uległ wypadkowi w tym czasie co skutkowało zawieszeniem postępowania z uwagi na leczenie M. S. (2) szacowane na 12 miesięcy. K. T. (1) podjął się w zamian za korzyść majątkową pośrednictwa w załatwieniu jego sprawy o sygn. akt(...) (...) poprzez przewlekanie jej zawieszenia. M. L. (1) miesiąc po sprawie Ł. K. poinformowała K. T. (1), że M. S. (2) zamierza bezprawnie przewlekać postępowanie prowadzone przeciw niemu poprzez dostarczanie nierzetelnej dokumentacji medycznej. M. L. (1) wskazała na możliwości otrzymania 10000 złotych od klienta z czego chce otrzymać 20 % prowizję. K. T. (1) zgodził się na zaproponowaną kwotę i został umówiony przez M. L. (1) z M. S. (2). M. S. (2) przekazał K. T. (1) posiadaną dokumentację medyczną ze swojego leczenia i pieniądze, a K. T. (1) wykorzystał otrzymaną dokumentację do załatwienia zaświadczenia lekarskiego.

K. T. (1) poznał doktor M. L. (2) przez swoją żonę S. T. z uwagi na potrzebę uzyskania zaświadczenia do sprawy prowadzonej przeciwko niemu w roku 1999. Po uzyskaniu zaświadczeń dla siebie zaczął współpracować z nią na stałe. W dniu 15 kwietnia 2004 roku K. T. (1) z wystawioną przez I. K. z tego same dnia kartą badania lekarskiego, którą zdobył wręczając mu korzyść majątkową udał się do doktor M. L. (2) z M. L. (1) w celu zdobycia od niej zaświadczenia dla M. S. (2). Doktor M. L. (2) wydała zaświadczenie lekarskie bez badania oraz zobaczenia M. S. (2), z którego wynikało, iż M. S. (2) z uwagi na uraz wielonarządowy, złamanie trzonu kości udowej lewej leczony był operacyjnie poprzez zespolenie gwoździem oraz iż stan po urazie głowy jest z ranami twarzy przez co znajduje się pod opieką neurologa z uwagi na obserwację objawów padaczki pourazowej. Zaświadczenie wydano na podstawie karty informacyjnej leczenia szpitalnego, leczenia sanatoryjnego, EEG. Doktor M. L. (2) wskazała, iż ze względu na stan zdrowia M. S. (2) nie może podróżować i brać udziału w czynnościach procesowych. M. L. (2) powyższe zaświadczenie wydała przyjmując od K. T. (1) korzyść majątkową w wysokości kilkuset złotych.

M. L. (2) z uwagi na współpracę i korzyści majątkowe ponownie bez przebadania M. S. (2) wystawiła w dniu 24 stycznia 2005 roku zaświadczenie niezgodne z prawdą, stwierdzające u M. S. (2) przewlekły zespół bólowy kręgosłupa w związku z przebytym urazem wielonarządowym, padaczkę pourazową oraz potwierdziła, iż znajduje się on pod opieką Centrum (...). W wydanym zaświadczeniu wskazała, iż M. S. (2) wymaga kołnierza ortopedycznego, leków przeciwbólowych i diagnostyki (...) kręgosłupa szyjnego, co wiąże się z koniecznością dalszej operacji, a to uniemożliwia mu uczestnictwo w postępowaniu sądowym przez minimum 6 miesięcy.

zeznania świadka koronnego K. T. (1)

k. 1541 tom VIII

k. 1531 tom VIII

k. 1426 tom VIII

k. 1524-1529 tom VIII

k. 1432 tom VIII

k. 1545 - 1546 tom VIII

k. 167 tom I

k. 1426 tom VIII

k. 2220-2221 XII

wyjaśnienia M. S. (2)

k. 1387 tom VII

k. 364-366 tom 97/II

protokół oględzin akt sprawy o sygnaturze (...)

k. 3-202 t. 97/I

rachunek za wydanie zaświadczenia sądowo - lekarskiego

k. 1028 tom VI

dokumentacja wraz ze spisem i opisem rzeczy

k. 987-1044 tom V-VI

zeznania świadka I. K.

k. 1568 tom VIII

wyjaśnienia M. L. (2)

k. 140 tom 36/I

k. 403 tom 36/II

k. 754 tom 36/IV

protokół zatrzymania rzeczy

k. 209-212 tom 97/I

Dokumentacja medyczna dotycząca M. S. (2)

k. 215-280 tom 97/I

tom odrębny

opinia sądowo-lekarska dotycząca M. S. (2)

k. 322-331 tom 97/I

karta karna dotycząca M. S. (2)

k. 375 tom 97/I

pismo (...) Zespołu Publicznego Zakładów (...) do (...) z załącznikami

k. 3-29 tom 36/I

protokół zatrzymania M. L. (2)

k. 33-34 tom 36/I

protokół przeszukania osoby, odzieży, przedmiotów podręcznych, pomieszczeń i innych obiektów

k. 35-49 tom 36/I

k. 56-57 tom 36/I

protokół zatrzymania rzeczy

k. 50-53 tom 36/I

Pismo Urzędu Skarbowego W. P. do (...) W.

k. 127-131 tom 36/I

Karta karna dotycząca M. L. (2)

k. 101 tom 36/I

Protokół oględzin dokumentacji medycznej

k. 372-525 tom II i III

protokół zatrzymania i oględzin rzeczy

k. 528-591 tom 36/III

protokół oględzin dokumentów

k. 310-360 tom II

k. 987-1044 tom V-VI

tablice poglądowe

k. 361-371 tom II

zeznania biegłego T. J.

k. 2818 - 2824 tom XV

Po załatwieniu zaświadczenia lekarskiego dla M. S. (2), M. L. (1) skontaktowała T. R. (2) z K. T. (1), któremu miał pomóc w załatwieniu dokumentacji medycznej ze (...) służącej do odroczenia wykonania przez niego kary. Za podjęcie działań kontaktowych z K. J. otrzymał od T. R. (2) kwotę co najmniej 5000 złotych. W efekcie pozyskania wystawionych dokumentów w których wyolbrzymiono jego dolegliwości Sąd w dniu 4 kwietnia 2006 roku warunkowo zawiesił T. R. (2) wykonanie kary na okres pięciu lat ,a w sprawę toczącej się przed (...) w (...), Sąd odroczył T. R. (2) wykonanie kary z uwagi na jego stan zdrowia.

zeznania świadka koronnego K. T. (1)

k. 1525 tom VIII

k. k. 1534-1535 tom VIII

k. 1426-1427 tom VIII

zeznania świadka K. J.

k. 259-260 tom II

k. 287 tom II

k. 371 tom II

k. 297-299 tom II

protokół oględzin akt (...)

k. 13-91 tom 67/I k. 99 - 200 tom 67/I

protokół oględzin akt (...)

k. 186-215 tom 67/II

opinia (...) we W.

k. 502-514 tom 67/III

protokół oględzin dokumentów

k. 310-360 tom II

Wobec M. S. (3) prowadzono postepowanie karne przed(...) w (...). Z uwagi na udział w bójce M. S. (3) doznał urazu barku i upadł na głowę co chciał wykorzystać do przedłużenia procesu i zgłosił się do Szpitala (...) w celu odbycia kilkudniowej obserwacji. Otrzymane zaświadczenie nie było odpowiednim do przedłożenia w sądzie. M. S. (3) nie posiadał żadnych objawów i mógł stawić się w sądzie, jednakże postanowił otrzymać nierzetelne zaświadczenie. W tym celu skontaktował się z P. S., za którego pośrednictwem został zaznajomiony z K. T. (1). K. T. (1) otrzymał od M. S. (3) korzyść majątkową za zorganizowanie zaświadczenia lekarskiego które pomoże w przewlekaniu sprawy karnej kwotę 1400 złotych. W dniu 4 grudnia 2003 roku K. T. (1) samodzielnie bez M. S. (3) wraz z przekazaną mu dokumentacją udał się do M. L. (2) w celu wystawienia niezgodnych z prawdą dokumentów medycznych. Doktor M. L. (2) wystawiła dokument stwierdzający, że z powodu urazu głowy w tym między innymi wstrząśnienia mózgu M. S. (3) nie może stawić się na wezwanie sądu do końca stycznia 2004 roku. Następnie w dniu 6 lutego 2024 roku działając z K. T. (1) ponownie wydała dokument stwierdzający, że M. S. (3) nie może stawić się w sądzie przez miesiąc z uwagi na podejrzenie padaczki pourazowej.

W późniejszym czasie wytoczono przeciwko M. S. (4) sprawę w (...) w (...) oraz (...) w (...) w związku z czym M. S. (3) zwrócił się ponownie o wydanie nieprawdziwego zaświadczenia o jego stanie zdrowia do K. T. (1). K. T. (1) współpracując z lekarzem M. B. (1) wystawił część dokumentacji medycznej, w której potwierdził nieprawdziwe informację dotyczące M. S. (3). Następnie K. T. (1) i P. S., który również zajmował się pomocą w uzyskiwaniu nierzetelnych zaświadczeń lekarskich, udali się do M. Ż. - L., która z uwagi na współprace i korzyści majątkowe wystawiła zaświadczenie poświadczające nieprawdę co do stanu zdrowia M. S. (3).

zeznania świadka koronnego K. T. (1)

k. 1461-1479 tom VIII

k. 1489-1495 tom VIII

k. 1551-1561 tom VIII

k. 1435-1441 tom VIII

k. 2222 tom XII

zeznania świadka koronnego M. S. (3)

k. 530-533 tom III

k. 1627-1633 tom IX

k. 567-568 tom III

k. 590-592 tom III

k. 542 tom III

k. 2416 tom XII

protokół oględzin akt (...)

k. 544-564 tom III

protokół oględzin (...)

k. 569-587 tom III

wyjaśnienia M. L. (2)

k. 62-65 tom 36/I

k. 137-154 tom 36/I

k. 282-283 tom 36/II

k. 398-409 tom 36/III

k. 514-519 tom 36/III

k. 630-631 tom 36/IV

k. 685-686 tom 36/IV

pismo ZK nr 1 Ł.

k. 264-265 tom 36/II

pismo biegłego z zakresu informatyki do (...) z załącznikiem

k. 335-347 tom 36/II

karta karna M. L. (2)

k. 601, 755 tom 36/IV

tablice poglądowe

k. 601-647 tom IV

protokół oględzin rzeczy z dnia 22.09.2008, 29.09.2008, 06.10.2008, 13.08.2008, 15.12.2008, 12.12.2008

k. 717-747 tom IV

k. 801-986 tom IV

k. 987-1044 tom IV i V

k. 1045-1132 tom V

k. 1133-1244 tom V i VI

k. 1245-1376 tom VI

zeznania świadka G. W.

k. 2480 tom XIII

k. 436-441 tom 36/III

zeznania świadka L. Z.

k. 2481 tom XIII

k. 469-471 tom 36/III

zeznania świadka E. Z.

k. 2481 tom XIII

k. 479-482 tom 36/II

zeznania świadka Ł. B.

k. 2482 tom XIII

k. 490-492 tom 36/II

zeznania świadka Ł. W.

k. 1572-1577 tom VIII

k. 1601-1602 tom VIII

k. 2483 tom XIII

zeznania świadka M. R.

k. 198-199 tom 68/I

k. 2571 tom XIII

zeznania świadka Z. M.

k. 269-271 tom 42/II

k. 2642 tom XIV

zeznania świadka J. K. (2)

k. 2665 tom XIV

k. 281 tom 42/I

zeznania świadka J. K. (3)

k. 365-369 tom 42/II

k. 2684 tom XIV

zeznania świadka E. S.

k. 376-377 tom 42/II

k. 2685 tom XIV

zeznania świadka R. K.

k. 2685 tom XIV

k. 387-388 tom 42/II

zeznania świadka D. S.

k. 2685 tom XIV

k. 383-384 tom 42/II

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

W. M. (1)

w okresie od 17 września 2004 roku do 26 września 2004 roku w bliżej nieustalonych i ustalonych miejscach na terenie W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze udzielenia pomocy K. T. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego postępowania, w powoływaniu się przed M. S. (1) i J. M. na wpływy w instytucjach państwowych, samorządowych i krajowych jednostkach organizacyjnych dysponujących środkami publicznymi - w publicznych zakładach opieki zdrowotnej i Areszcie Śledczym W. - M. oraz w podjęciu się, w zamian za korzyść majątkową, pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającego na bezprawnym doprowadzeniu do uchylenia środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec A. M. (1) w śledztwie (...) (...) w W., poprzez korupcyjne wywarcie wpływu na osoby pełniące funkcje publiczne lekarzy medycyny zatrudnionych w tych zakładach i w wymienionym Areszcie w celu wystawienia przez nich dokumentacji medycznej i zaświadczeń lekarskich poświadczających nieprawdę w zakresie stanu zdrowia wymienionego, przebiegu jego leczenia i istnienia przeciwwskazań medycznych do przebywania przez niego w warunkach pozbawienia wolności, swoim zachowaniem ułatwił popełnienie tego czynu w ten sposób, że skontaktował K. T. (1) z M. S. (1) i J. M. oraz utwierdzał M. S. (1) w przekonaniu o posiadaniu przez K. T. (1) wpływów w wymienionych wyżej instytucjach i jednostkach, przy czym czyn ten popełnił w zamiarze ułatwienia K. T. (1) utrudnienia wyżej wskazanego postępowania karnego i udzielenia pomocy A. M. (1) w uniknięciu odpowiedzialności karnej - to jest o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 230 § 1 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Osiągnięcie korzyści majątkowej przez W. M. (1) . W. M. (1) nie powoływał się na wpływy w instytucjach państwowych oraz nie podejmował się pośrednictwa w załatwieniu sprawy , które polegać miało na uchyleniu środka zapobiegawczego wobec A. M. (1). W. M. swoim postępowaniem nie ułatwiał popełnienia czynu zabronionego , albowiem nie skontaktował K. T. (1) z M. S. (1) i J. M. celem ułatwienia K. T. bezprawnych działań. J. M. zadzwoniła do M. S. (1) w celu pomocy załatwienia sprawy związanej z zatrzymaniem jej partnera A. M. (1).

wyjaśnienia M. S. (1)

k. 125-131 tom 78/I

wyjaśnienia W. M. (1)

k. 1516 tom VIII 1520 - 1523

zeznania K. T. (1)

kart 1830 tom X

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1 – 1.1.3

protokół oględzin akt sprawy o sygnaturze (...) P. O. w W. z dnia 26 września 2011 roku

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Akta poddane oględzinom dotyczyły sprawy prowadzonej przez P. O. w W. w sprawie M. S. (1). Zgromadzony materiał dowodowy w aktach sprawy potwierdza okoliczności zatrzymania M. S. (1) w nocy z 18 na 19 marca 2004 roku oraz udzielenie przez pozostałych zatrzymanych pełnomocnictwa w sprawie adw. A. P..

wyjaśnienia W. M. (1)

Oskarżony nie przyznał się do zarzucanych czynów. Stwierdził, że cześć zdarzeń opisanych w zarzutach miała miejsce, jednakże nie przekazywał nikomu pieniędzy. Początkowo oskarżony wyjaśniał, iż poznał K. T. (1) za pośrednictwem M. L. (1) na spotkaniu towarzyskim w swoim domu. K. T. (1) powiedział mu, że prowadzi kancelarie wraz z A. P., którego W. M. (1) znał z telewizji. K. T. (1) zostawił mu swoją wizytówkę więc gdy zadzwoniła do niego konkubina M. S. (1), E. K. zadzwonił na numer z wizytówki pozostawionej przez K. T. (1). Z uwagi na nieodebranie połączenia skontaktował się z M. L. (3), która umówiła spotkanie z K. T. (1). Oskarżony wyjaśnił, iż do spotkania doszło na stacji benzynowej wraz z E. K. i adwokatem A. P.. Za czynności chcieli (...) tysięcy jednakże z uwagi na brak takiej kwoty E. powiedziała, że da (...) resztę zapłaci M. S. (1) po wyjściu. K. T. (1) powiedział, że pieniądze mogą być potrzebne do wyciągnięcia go z aresztu. Oskarżony zmieniał na późniejszym etapie i modyfikował wyjaśnienia w ten sposób, że twierdził, iż K. T. (1) poznał w kancelarii (...). Podczas składania wyjaśnień przedstawił jeszcze inną wersję zdarzeń to jest wskazał, iż M. S. (1) został wypuszczony z aresztu bez pomocy K. T. (1) przez co M. S. (1) miał do niego pretensje, jednakże uzgodnił, iż K. T. (1) wyciągnie jego rzeczy z komisariatu. W związku z brakiem zaufania W. M. (1) udał się do kancelarii (...) gdzie spotkał K. T. (1), do którego nabrał wiarygodności. Zdaniem Sadu wyjaśnienia oskarżonego są niewiarygodne i niespójne. Oskarżony część wyjaśnień odwoływał, po czym zmieniał wersję zdarzeń. Wyjaśnienia co do braku przekazywania pieniędzy oraz braku inicjacji w działaniu jest niezgodne ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Zdaniem Sądu nielogicznym są wyjaśnienia, że pojechał nocą z prawie obcą kobietą na stacje benzynową. Oskarżony twierdził, że zarówno M. S. (1) jak i jego konkubina praktycznie nie byli jego znajomymi i praktycznie ich nie znał, co nie tylko jest sprzeczne z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie ale i nielogiczne z uwagi na pojechanie z nią, późniejsze sprawdzanie K. T. (1) na rzekomą prośbę M. S. (1). Wyjaśnienia oskarżonego nie są spójne i zgodne ze zgromadzonym materiałem , w szczególności z zeznaniami świadka K. T. (3), E. K. i M. S. (1) w związku z czym Sąd odmówił wiarygodności jego wyjaśnieniom.

wyjaśnienia M. L. (1)

Oskarżona M. L. (1) nie przyznała się do zarzucanych jej czynów i skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień. W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnienia skupiły się na jej bracie i sprawie nie dotyczącej niniejszego procesu.

protokół z rozprawy głównej (...)z dnia 15.10.2013 roku

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Dokument potwierdza, że W. M. (1) odmówił składania wyjaśnień oraz wskazał, iż prostuje złożone wcześniej wyjaśnienia w zakresie poznania K. T. (1) przez M. L. (1) albowiem przypomniał sobie, iż nie znał jej w tamtym czasie.

zeznania świadka E. K.

Świadek E. K. zeznała, iż dowiedziała się o zatrzymaniu jej partnera M. S. (1) i zwróciła się o pomoc do różnych znajomych w tym do W. M. (1). W. M. (1) był jej i jej partnera dobrym znajomym, który zaproponował jej pomoc i wyszedł z inicjatywą załatwienia sprawy, po czym poinformował ją o skontaktowaniu się z K. T. (1), który miał doprowadzić do zwolnienia M. S. (1). Świadek zeznała, iż W. M. (1) przekazał jej, iż jest potrzebna kwota 50000 złotych do załatwienia sprawy i doprowadzenia do zwolnienia M. S. (1) z procesowego zatrzymania. Świadek zeznała, iż wszystkie związane sprawy z K. T. (1) załatwiał W. M. (1) z którym udała się na stacje benzynową gdzie przekazała K. T. (1) pieniądze i podpisała pełnomocnictwo dla adwokata (...). Zarówno K. T. (1) jak i W. M. (1) zapewniali ją o wyjściu M. S. (1) z aresztu z czego wywnioskowała, że K. T. (1) posiada znajomości na komendzie policji, na co wskazywała jego wypowiedź o możliwości załatwienia sprawy do czasu gdy M. S. (1) przebywa w obecnej komendzie. Świadek zeznała, iż nie ma wiedzy czy W. M. (1) otrzymał z tego korzyści majątkowe. Świadek podczas okazania rozpoznała K. T. (1) i adwokata (...). Świadek wskazała, których szczegółów nie pamięta z uwagi na upływ czasu. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka , z wyjątkiem części o osobistym przekazaniu kwoty 50000 złotych, albowiem ta część nie jest zgodna z pozostałym materiałem dowodowym w szczególności z zeznaniami świadka K. T. (1). W pozostałej części Sąd w pełni dał wiarę jej zeznaniom, które pokrywają się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w szczególności z oględzinami akt sprawy w której został zatrzymany M. S. (1), zeznaniami świadka K. T. (1).

wyjaśnienia M. S. (1)

Oskarżony M. S. (1) (zmarł w czasie postępowania sądowego po otwarciu przewodu sądowego) złożył wyjaśnienia, w których szczegółowo i w ocenie Sądu – szczerze opisał kwestię swoich kontaktów z K. T. (1) w związku z aresztowaniem A. M. (1). Nadto na wiarę zasługiwały również te jego depozycje, w których opisywał swoją znajomość z W. M. (1), który również pomagał w kontaktach z K. T. w w/w sprawie.

protokół oględzin akt sprawy(...)

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Akta poddane oględzinom dotyczyły sprawy S. R.w W. w sprawie M. S. (1). Akta potwierdzają, iż M. S. (1) został oskarżony o czyn z art. 48 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i inne, z czego część zatrzymanych dowodów rzeczowych odebrał A. P. współpracujący z K. T. (1).

zeznania świadka T. L.

Świadek jest funkcjonariuszem policji, który prowadził czynności związane z zatrzymaniem M. S. (1). Świadek pamiętał sprawę zatrzymania M. S. (1) jednakże z uwagi na upływ czasu (8 lat) nie pamiętał już czynności związanych z ustanowionymi obrońcami podejrzanych. T. L. rozpoznał okazane mu dokumenty to jest pokwitowanie odbioru dowodów rzeczowych przez adw. A. P. w imieniu M. S. (1) i zeznał, iż podpisał on pokwitowanie w związku z czym z pewnością miał kontakt z adw. A. P.. Sąd uznał zeznania za jasne, logiczne, spójne , konsekwentne i wiarygodne w całości. Świadek z uwagi na upływ czasu nie pamiętał niektórych okoliczności, co nie budzi zastrzeżeń sądu.

pismo z Wojskowego Instytutu Medycznego dotyczące W. M. (1)

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności.

pismo AŚ W. dotyczące leczenia szpitalnego W. M. (1)

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Dokument potwierdza, iż nie stwierdzono u W. M. (1) niepoczytalności.

opinia sądowo psychiatryczna dotycząca W. M. (1)

Opinia biegłych lekarzy psychiatrów jest pełna, spójna wewnętrznie i jasna. Sąd nie miał żadnych zastrzeżeń co do wniosków opinii oraz procesu myślowego biegłych, który doprowadził ich do wysnucia wskazanych w opinii wniosków. Biegli stwierdzili brak chorób psychicznych u oskarżonego. Jednocześnie wskazano, iż podawane leczenie neurologiczne z powodu niepsychotycznych problemów emocjonalnych W. M. (1) nie wpływa i nie ma znaczenia w kwestii orzeczniczej niniejszej sprawy. Wskazywany uraz głowy również nie ma znaczenia w kontekście poczytalności. Działanie oskarżonego nie wynikało z choroby a jego zdolność rozpoznania znaczenia zarzucanych czynów nie była zniesiona ani ograniczona.

protokół zatrzymania M. L. (1)

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności.

protokół przeszukania pomieszczenia i innych obiektów

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Zatrzymane rzeczy w miejscach, które zajmowała M. L. (1) stanowiły przede wszystkim szereg dokumentacji medycznej oraz pism Sądowych dotyczących sprawy Ł. K. oraz kalendarze za rok 2008 i 2009

protokół przeszukania osoby, jej odzieży i podręcznych przedmiotów

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności.

protokół oględzin rzeczy

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności.

opinia biegłego z zakresu informatyki

Dokument sporządzony przez biegłego specjalistę z zakresu informatyki. Brak zastrzeżeń co do autentyczności i treści dokumentów, a zarazem wartości dowodowej. Opinia jasna i spójna, na podstawie której ujawniono zdjęcia dokumentacji medycznej na dane A. K..

dokumentacja medyczna M. L. (1) z Wojewódzkiej (...) w Ł.

Dokument, sporządzony przez właściwy podmiot w przypisanej prawem formie i w zakresie kompetencji. Dokumentacja zawiera kserokopie dokumentacji medycznej dotyczącej doraźnej pomocy medycznej udzielonej M. L. (1) przez zespoły wyjazdowe.

dokumentacja medyczna M. L. (1) z (...)

Dokument, sporządzony przez właściwy podmiot w przypisanej prawem formie i w zakresie kompetencji. Dotyczący leczenia M. L. (1).

opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca M. L. (1)

W ocenie Sądu przedmiotowa opinia została sporządzona rzetelnie, zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczeniem życiowym, przez kompetentne ku temu osoby. Jest ona pełna, jasna i spójna. Biegli odnieśli się do wszystkich zadawanych im pytań. Nie stwierdzono u oskarżonej żadnej choroby psychicznej, a w trakcie popełnienia zarzucanych jej czynów mogła pokierować swoim postepowaniem.

karta karna dotycząca W. M. (1)

Dokument o charakterze urzędowym, brak zastrzeżeń co do jego autentyczności. Dokument ukazuje wcześniejszą karalność oskarżonego W. M. (1).

karta karna dotycząca M. L. (1)

Dokument o charakterze urzędowym, brak zastrzeżeń co do jego autentyczności. Dokument ukazuje wcześniejszą karalność oskarżonej M. L. (1).

zeznania świadka koronnego K. T. (1)

Zeznania były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w szczególności z zeznaniami E. K. oraz oględzinami akt sprawy. Świadek posiada status świadka koronnego w związku z czym nie obawia się zeznawać o popełnionych przez siebie i innych przestępstwach i nie ma powodów do konfabulowania. W związku z powyższym Sąd uznaje jego zeznania w całości za spójne, logiczne, konsekwentne i szczere. Świadek wskazał, których szczegółów nie pamięta z uwagi na upływ czasu, natomiast pamiętał konkretnie i skrupulatnie informację znajdujące się w sprawach w których działał i opowiedział o większości szczegółów które w całości odpowiadają zgromadzonemu materiałowi dowodowemu. Podkreślić należy, że świadek w sposób stanowczy, jednoznaczny odpowiadał na pytania Sądu i stron szczegółowo opisując prowadzony przez siebie proceder wyłudzania zaświadczeń lekarskich, a także mataczenia w prowadzonych postępowaniach karnych sądowych i przygotowawczych, w których oskarżonymi lub podejrzanymi były osoby, które „wynajęły” K. T. (1). Działania K. T. (1) miały na celu obstrukcję prowadzonych postępowań.

dokumentacja medyczna dotycząca M. S. (1)

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności

1.1.1 , 1.1.3 1.1.4

protokół oględzin akt sprawy o sygnaturze (...)

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Dokument potwierdza wydanie przez M. L. (2) zaświadczenia o braku możliwości udziału M. S. (2) w postępowaniu sądowym.

rachunek za wydanie zaświadczenia sądowo - lekarskiego

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Rachunek potwierdza podpisanie go przez K. T. (1) a nie osobę wobec, której rachunek wydano.

dokumentacja wraz ze spisem i opisem rzeczy

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Dokumentacja o niemożliwości stawienia się na rozprawę wystawiona przez doktor M. L. (2) oraz dokumentacja przekazana przez M. S. (2) dotycząca jego leczenia w Szpitale Wojskowym Instytutu Medycznego Kliniki (...) w W. została rozpoznana przez K. T. (1).

zeznania świadka I. K.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka jedynie w części dotyczącej, iż nie zna osoby M. S. (2) albowiem proceder, którym zajmował się K. T. (1) polegał na nie przyprowadzaniu klientów do lekarzy od których otrzymywał zwolnienia. Świadek jednocześnie potwierdził, iż wydane zaświadczenie na dane M. S. (2) zostały wydane przez niego. Zeznania świadka nie były jednakże istotne w niniejszej sprawie.

wyjaśnienia M. L. (2)

Oskarżona wyjaśniła, iż nie zna K. T. (1), a następnie rozpoznała jego wizerunek na tablicach poglądowych. Oskarżona wyjaśniła, że spotkała wyżej wymienionego przypadkowo w placówce, gdzie przyjmowała pacjentów i zapamiętała go z uwagi na rozmowę o przyjęcie go do gabinetu jednakże nie podał on swoich danych. Oskarżona nie przyznała się do winy wskazując, iż nigdy nie potwierdzała nieistniejących chorób, nie brała od nikogo żadnych pieniędzy. Sąd powyższe stanowisko uznał za linię obrony nie dając wiarygodności powyższym wyjaśnieniom albowiem nie są one spójne ze zgromadzonym materiałem dowodowym w szczególności z dokumentacją medyczną, protokołami oględzin akt spraw w których przekazane zostały zaświadczenia wydane przez oskarżoną, rachunkiem za zaświadczenia podpisane przez K. T. (1), zeznaniami K. T. (1).

rachunek za wydanie zaświadczenia sądowo - lekarskiego

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności. Rachunek dotyczył wydania zaświadczenia przez doktor M. L. (2) na rzecz M. S. (2), na którym podpis złożył K. T. (1).

wyjaśnienia M. S. (2)

Oskarżony wyjaśnił, iż miał wypadek w roku 2002-2003, a złożone przez niego dokumenty w toczących się przeciw niemu sprawach były prawdziwe i odzwierciedlały stan jego zdrowia. Oskarżony zaprzeczył, aby komukolwiek dawał korzyść majątkową.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom , albowiem nie są one zgodne z pozostałym materiałem dowodowym przede wszystkim z opinią biegłych, zeznaniami świadka K. T. (1), rachunkiem za wydanie zaświadczenia z podpisem K. T. (1) i oględzinami akt sprawy toczących się wobec niego postępowań.

protokół zatrzymania rzeczy

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności.

Dokumentacja medyczna dotycząca M. S. (2)

Dokumenty stanowiące dowody rzeczowe, potwierdzają posługiwanie się dokumentacją medyczną M. S. (2) przez niego przed organami sprawiedliwości. Dokumenty zawierają nieprawdziwe informacje co do stanu zdrowia M. S. (2).

opinia sądowo-lekarska dotycząca M. S. (2)

Opinia biegłego jest pełna, spójna wewnętrznie i jasna. Sąd nie miał żadnych zastrzeżeń co do wniosków opinii, które wskazały, iż opisy badań dotyczące M. S. (2) nie pozwalały na bezpośrednią weryfikację istniały podstawy do sporządzenia dokonanych opisów. Jednocześnie opinia wykazała, że M. L. (2) nie zasadnie zaświadczyła, że M. S. (2) jest niezdolny do podróżowania i uczestniczenia w rozprawie. Biegli wydający opinię wskazali, iż brak było dokumentacji medycznej mogącej pozwolić na wysnucie takich wniosków. W pozostałym zakresie biegli wskazali, iż wnioski o konieczności diagnostyki obrazowej oraz stosowania kołnierza i leków mogły być co prawda zasadne jednakże jest to okresowa niezdolność uczestniczenia w rozprawie, która z pewnością nie występuje na okres wskazany przez M. L. (2) to jest 6 miesięcy.

karta karna dotycząca M. S. (2)

Dokument o charakterze urzędowym, brak zastrzeżeń co do jego autentyczności. Dokument ukazuje brak wcześniejszej karalność oskarżonego.

pismo (...) Zespołu Publicznego Zakładów (...) do (...) z załącznikami

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Dokument potwierdza uprawnienia M. L. (2) do wystawiania zaświadczeń lekarskich jako lekarz sądowy.

protokół zatrzymania M. L. (2)

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności.

protokół przeszukania osoby, odzieży, przedmiotów podręcznych, pomieszczeń i innych obiektów

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności.

protokół zatrzymania rzeczy

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności.

Pismo Urzędu Skarbowego W. P. do (...) W.

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Dokument przedstawia dochody M. L. (2) w latach 2003-2008 roku.

Protokół oględzin dokumentacji medycznej

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Oględzinom poddano między innymi dokumentacje medyczną zawierającą historię choroby M. S. (2).

protokół zatrzymania i oględzin rzeczy

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Zabezpieczone dokumenty stanowiły w szczególności rachunki wystawione na nazwisko M. S. (2).

protokół oględzin dokumentów

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Dokument przede wszystkim wskazuje na zabezpieczoną dokumentację medyczną M. S. (2).

tablice poglądowe

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Wizerunki osób utrwalone na tablicach zostały okazane K. T. (1) w trakcie składania przez niego zeznań.

zeznania biegłego T. J.

Świadek jest biegłym, który wydawał opinię w niniejszej sprawie. T. J. podtrzymał wnioski przedstawione w sporządzonej przez siebie opinii. Biegły wskazał, iż analizował dwa zaświadczenia z pozostałymi biegłymi. T. J. zeznał, iż zarówno dziś jak i w czasie wydawania zaświadczeń dotyczących usprawiedliwionej nieobecności w sądzie nie ma sformalizowanych wytycznych kiedy takowe zaświadczenie można wydać, jednakże wynika to z orzecznictwa sadowo lekarskiego, które jest podstawową wiedzą lekarską, którą uczy się studentów medycyny i nie jest to wiedza pozyskiwana na specjalizacjach. Biegły wskazał, iż zaświadczenie wydaje się na podstawie przeprowadzonego badania i dokumentacji medycznej zainteresowanego. Świadek wskazał, że o ile przy pierwszym zaświadczeniu, diagnoza była trafna z uwagi na szereg dokumentacji to już wskazanie niemożliwości stawiennictwa na okres 6 miesięcy był bezzasadny. Biegły wskazał, że sama niemożliwość podróży z uwagi na stopień sprawności nie stanowi przeszkody uczestnictwa w rozprawie a jedynie ograniczenie. Wskazane ograniczenie powinno być zapisane w zaświadczeniu nie zaś uznane niemożliwości uczestniczenia w rozprawie, albowiem wskazane ograniczenie jest możliwe do pokonania poprzez przesłuchanie takiej osoby w miejscu zamieszkania w ramach pomocy prawnej. Natomiast w zaświadczeniu drugim z 2005 roku nie ma potwierdzenia padaczki oraz brak jest danych medycznych zwłaszcza, że dokumenty medyczne wystawione przez neurologa czyli specjalistę w tym zakresie nie zawierają takich informacji. Jednocześnie biegły wskazuje, iż cześć informacji pochodzi z wywiadu a nie z części lekarskiej w której objawy lub choroby zostały faktycznie stwierdzone.

1.1.1

zeznania świadka K. J.

Świadek zeznał, iż działał z K. T. (1) i „wyolbrzymiał” na potrzeby toczących się postępowań dolegliwości osób, które do niego ten ostatni kierował. W sprawie T. R. (2) wyolbrzymił dolegliwości związane z kręgosłupem lędźwiowym i koniecznością leczenia. Świadek zeznał, iż przyjmował od K. T. (1) korzyści finansowe, a także rozpoznał na tablicach poglądowych K. T. (1) i T. R. (2). K. J. zeznał ,iż T. R. (2) przychodził czasami na badania z M. L. (1). Świadek wskazał, których szczegółów nie pamięta z uwagi na upływ czasu. Sąd uznał w całości zeznania za wiarygodne, albowiem nie tylko były one spójne, logiczne, konsekwentne, ale i świadek przyznał się w nich do popełnienia przestępstwa jakim było przyjmowanie korzyści majątkowych za wystawianie dokumentów zawierających nieprawdziwe informacje. Jednocześnie zeznania te są zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie w szczególności z opinią biegłych, oględzinami akt spraw prowadzonych w S. R. w O. i zeznaniami świadka K. T. (1).

opinia (...) we W.

Opinia biegłych jest pełna, spójna wewnętrznie i jasna. Sąd nie miał żadnych zastrzeżeń co do wniosków opinii, które wskazały, iż opisy badań dotyczące choroby kręgosłupa mogły uzasadniać rozpoznawane ostre i przewlekłe zespoły bólowe, jednakże niewielki stopień zmian zwyrodnieniowych nie mógł sprawić w niniejszym przypadku objawów istotnie zaburzających funkcjonowanie. Biegli stwierdzili, że wskazana konieczność leczenia operacyjnego była bezzasadna.

protokół oględzin dokumentów

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Oględzinom poddano między innymi dokumentacje medyczną zawierającą historię leczenia T. R. (2).

protokół oględzin akt (...) S. R.w O.

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Akta sprawy S. R.w O. o sygn. akt(...) dotyczyły skazania T. R. (2) na karę pozbawienia wolności a następnie zawieszenia jej wykonania z uwagi na przedstawione przez obrońcę T. R. (2) nierzetelnych dokumentów medycznych.

protokół oględzin akt (...) S. R. w O.

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Akta sprawy S. R.w O.o sygn. akt (...) dotyczyły skazania T. R. (2) na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności a następnie zawieszenia jej wykonania z uwagi na przedstawione przez obrońcę T. R. (2) nierzetelnych dokumentów medycznych.

zeznania świadka koronnego K. T. (1)

Świadek po okazaniu mu wizerunku T. R. (2), przypomniał sobie jego osobę i wskazał, że przyprowadziła go M. L. (1) w celu załatwienia mu nierzetelnych dokumentów medycznych mających przedłużyć postępowanie karne toczące się przeciw niemu. Świadek zeznał, iż za umówienie go do doktora J. i załatwienie sprawy otrzymał kwotę 5000 złotych. Korzyścią majątkową świadek podzielił się z M. L. (1).

pismo biegłego z zakresu informatyki do (...) z załącznikiem

Opinia biegłego jest pełna, spójna wewnętrznie i jasna. Sąd nie miał żadnych zastrzeżeń co do wniosków opinii. Biegły z zakresu informatyki dokonał sprawdzenia zabezpieczonego telefonu komórkowego M. L. (2).

protokół oględzin rzeczy z dnia 22.09.2008, 29.09.2008, 06.10.2008, 13.08.2008, 15.12.2008, 12.12.2008

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności

tablice poglądowe

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Wizerunki osób utrwalone na tablicach zostały okazane M. S. (3) w trakcie składania przez niego zeznań.

pismo ZK nr 1 Ł.

Dokument sporządzony przez uprawniony organ lub osobę w przepisanej formie. Brak podstaw do kwestionowania jego wiarygodności. Dokument jest świadectwem lekarskim o stanie zdrowia M. L. (2).

zeznania świadka koronnego M. S. (3)

Świadek zeznał, iż nie chciał stawić się na rozprawę w której był oskarżonym toczącym się wobec niego w S. O. w P. T.. Z powyższych względów udał się do Szpitala (...) celem obserwacji. Z uwagi na uprzednią bójkę M. S. (3) posiadał kilka obrażeń. Świadek wskazał, iż liczył na zwolnienie ze stawiennictwa w Sądzie, jednakże lekarz prowadzący wydał mu zaświadczenie, które nie obejmowało takiej możliwości. Świadek otrzymał informację, iż nie otrzyma takiego zaświadczenia i musi udać się do lekarza sądowego. W związku z powyższym świadek skontaktował się ze swoim znajomym P. S., który umówił go na spotkanie z K. T. (1). M. S. (3) zeznał, iż jego stan zdrowia był bardzo dobry, nie posiadał żadnych dolegliwości i mógł stawić się w Sądzie na rozprawę, jednakże z uwagi na chęć odwlekania poprosił K. T. (1) o pomoc w zdobyciu potrzebnego, nieprawdziwego zaświadczenia. K. T. (1) zażądał od niego kwoty 1400 złotych. Świadek wskazał, iż próbował negocjować cenę jednakże K. T. (1) wyjaśnił mu, że kwota dla niego to 400 złotych natomiast pozostałe 1000 będzie musiał zapłacić lekarzowi sądowemu wystawiającemu zaświadczenie. Świadek zeznał, iż K. T. (1) kazał mu przynieść jego dokumentacje ze szpitala, tłumacząc, iż potrzebuje jej do przekazania biegłemu aby zrobić historię jego choroby oraz w razie sprawdzenia przez odpowiednie do tego organy, zaświadczenie wyglądało prawdziwie. M. S. (3) zeznał, iż nigdy nie był u lekarza sądowego i nie widział osoby wydającej zaświadczenie ani nie miał żadnego kontaktu. Świadek jedynie wie, iż była to kobieta, której jednakże z uwagi na zaufanie do osoby polecającej K. nie sprawdził. Świadek wskazał, iż rozprawa dzięki nieprawdziwym informacjom w zaświadczeniu lekarskim otrzymanym od K. T. (1) została odroczona. Świadek wskazał, iż ponownie zwrócił się do K. T. (1) o takowe zaświadczenie w sprawie prowadzonej przez S. R.w S.. Świadek zeznał, iż ponownie zapłacił 1400 złotych i otrzymał ponownie zaświadczenie na podstawie, którego udało się odroczyć rozprawę. Świadek rozpoznał okazane mu wnioski o odroczenie rozprawy jako własnoręcznie przez niego napisane, dokumenty ze Szpitala (...) oraz dwa zaświadczenia zawierające nieprawdziwe informację od doktor M. L. (2) jako wysłane przez niego do Sądów w toczących się wobec niego sprawach. Świadek wskazał, iż na zaświadczeniach od doktor M. L. (2) znajdują się nieprawdziwe informację albowiem, nie był nigdy u wskazanego lekarza oraz nigdy nie był leczony ani nie miał padaczki. Świadek szczegółowo wskazywał, czym się zajmowała oskarżona oraz fakt, iż czasami załatwiał sprawy w jej gabinecie jako zastępcy dyrektora. Zeznania świadka są konsekwentne i szczegółowe. Świadek był przesłuchiwany kilkukrotnie a jego zeznania różnili się tylko w detalach - to jest nie pamiętał dokładnej kwoty którą przekazał a następnie wskazywał, iż przypomniał sobie szczegóły i je podawał. Zeznania były spójne z pozostałym materiałem dowodowym w szczególności z zeznaniami K. T. (1) oraz oględzinami akt sprawy prowadzonej przezS. O. w (...) (...) i S. R. w S., dokumentacją medyczną, rachunkami za usługi lekarza sądowego. Świadek jak sam wskazał, posiada status małego świadka koronnego w związku z czym nie obawia się opowiadać o popełnionych przestępstwach i nie ma powodów do konfabulowania. W związku z powyższym Sąd uznaje jego zeznania za spójne, logiczne, konsekwentne i szczere.

protokół oględzin akt S. R. w S. o (...)

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Akta poddane oględzinom dotyczyły sprawy o sygn. akt (...) toczącej się w S. R. w S. przeciwko M. S. (3). Z uwagi na spalenie i utratę części tomów nie udało się odtworzyć całości dokumentacji ze sprawy. Dokumenty poddane oględzinom to przede wszystkim zaświadczenia lekarskie M. S. (3) wystawione między innymi przez doktor M. L. (2).

protokół oględzin akt S. O. wP. T. o sygn. (...)

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Akta poddane oględzinom dotyczyły sprawy S. O. w P. T. o sygn. akt (...). Dokumenty poddane oględzinom to przede wszystkim zaświadczenia lekarskie M. S. (3) wystawione między innymi przez doktor M. L. (2).

zeznania świadka koronnego K. T. (1)

Świadek posiada status świadka koronnego, zaś jego zeznania zostały poddane szczegółowej analizie przez Sąd. W ocenie Sądu , wespół z innymi dowodami ujawnionymi w sprawie , np. zaświadczeniami wystawianymi przez oskarżoną M. L. (2) tworzą logiczną całość i wzajemnie ze sobą korelują. W związku z powyższym Sąd uznaje jego zeznania w całości za spójne, logiczne, konsekwentne i szczere. Świadek wskazał, których szczegółów nie pamięta z uwagi na upływ czasu, natomiast pamiętał konkretnie i skrupulatnie informację znajdujące się w sprawach w których działał i opowiedział o większości szczegółów które w całości odpowiadają zgromadzonemu materiałowi dowodowemu w szczególności zeznaniami M. S. (3), protokołami oględzin dokumentacji medycznej oraz akt spraw prowadzonych przeciwko M. S. (3). W ocenie Sądu jego zeznania nie cechują się konfabulowaniem, świadek jest dla oskarżonych osoba obcą i jest niezainteresowany wynikiem postępowania.

Protokół oględzin dokumentacji medycznej

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w zakresie jego działania, brak zastrzeżeń co do rzetelności i autentyczności. Oględzinom poddano przede wszystkim dokumenty medyczne ze (...) dotyczące M. S. (2).

zeznania świadka J. K. (2)

Świadek zeznał, iż wydawane zaświadczenia oraz dokumenty były wystawiane zawsze dla osoby której dotyczyło badanie, nie zaś osoby trzeciej. Sąd dał wiary zeznaniom świadka w całości albowiem były one spójne i zgodne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

1.2.1

wyjaśnienia W. M. (1)

Oskarżony wyjaśnił, iż nie pobierał żadnej korzyści majątkowej i nie załatwiał ani nie pomagał w doprowadzeniu do popełnienia czynu zabronionego w zakresie pomocy A. M. (1) w bezprawnym destabilizowaniu procesu karnego toczącego się wobec niego. Oskarżony wyjaśnił, iż faktycznie był na spotkaniu z M. S. (1), K. T. (1) i J. M. jednakże nie umawiał ich, nie uczestniczył w rozmowach a jedynie pilnował dziecka wyżej wymienionej. Oskarżony wyjaśnił, iż nie otrzymał żadnej korzyści majątkowej i nie był świadkiem takiego procederu. Sąd dał wiarę złożonym wyjaśnieniom, albowiem były one spójne, logiczne, konsekwentne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w szczególności z zeznaniami M. S. (1) i K. T. (1).

wyjaśnienia M. S. (1)

Oskarżony zmarł w czasie postępowania sądowego. W ocenie Sądu jego wyjaśnienia są wiarygodne, albowiem były spójne, logiczne, konsekwentne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w szczególności z zeznaniami W. M. (1) i K. T. (1).

zeznania świadka koronnego K. T. (1)

Świadek zeznał, iż W. M. (1) był obecny na spotkaniu z nim, J. M. i M. S. (1), jednakże nie pamięta konkretów tej sytuacji. Świadek wskazał, iż nie dzielił się otrzymanymi od J. M. pieniędzmi. Świadek zeznał, iż wszystkie czynności odbywały się bez udziału W. M. (1) a osobą zajmującą się sprawą był M. S. (1). Sąd dał wiary złożonym zeznaniom, albowiem były one spójne, logiczne, konsekwentne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w szczególności z zeznaniami W. M. (1) i M. S. (1).

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

zeznania świadka M. J.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

zeznania świadka A. G. (1)

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

zeznania świadka G. M.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

zeznania świadka M. B. (1)

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy. Świadek posiada jedynie informacje o K. T. (1), którego przestępstwa nie są przedmiotem niniejszego postępowania.

zeznania świadka P. S.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie wypowiadał się na temat spraw związanych z niniejszym postepowaniem, a jedynie swojej wyłączonej do odrębnego postepowania w której został uznanym za winnego oraz o ogólnej działalności K. T. (1), którego przestępstwa nie są przedmiotem niniejszego postępowania.

zeznania świadka J. K. (1)

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

zeznania świadka M. B. (2)

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

1.1.4

zeznania świadka G. W.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

zeznania świadka L. Z.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

zeznania świadka Ł. B.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

zeznania świadka E. Z.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

zeznania świadka Ł. W.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie pamięta rozmów o doktor M. L. (2) jednocześnie nie wyklucza, iż takowe były.

zeznania świadka M. R.

Zeznania świadka nie miały znaczenia w niniejszej sprawie albowiem świadek nie posiadał żadnych informacji, nie był naocznym świadkiem zdarzenia ani nie posiadał w tym temacie żadnej wiedzy.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I, II, III

M. L. (4)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 230 § 1 k.k. kto, w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy, powołując się na wpływy, wywołując u innej osoby przekonanie o istnieniu wpływów, wykorzystując takie przekonanie lub utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu wpływów w:

1) instytucji państwowej lub samorządowej,

2) organizacji krajowej lub międzynarodowej,

3) krajowej lub zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi,

4)przedsiębiorstwie państwowym,

5)spółce handlowej z udziałem Skarbu Państwa, samorządu terytorialnego lub państwowej osoby prawnej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Koniecznym jest aby sprawca albo powoływał się na wpływy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej, krajowej, bądź zagranicznej jednostce dysponującej środkami publicznymi, przedsiębiorstwie państwowym, spółce handlowej z udziałem Skarbu Państwa, samorządu terytorialnego lub państwowej osoby prawnej, albo wywoływał u innej osoby takie przekonanie, albo utwierdzał ją w tym przekonaniu. Jednocześnie sprawca musi podejmować się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową, osobistą albo jej obietnicę. (M. Kulik [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. Mozgawa, LEX/el. 2024, art. 230). Należy wyjaśnić, iż wywołanie przekonania o istnieniu wpływów stanowi udzielenie informacji, że sprawca ma określone wpływy, jednak niekoniecznie musi to zostać wprost powiedziane. Niekiedy za wywołanie przekonania o posiadaniu wpływów może zostać uznane samo podjęcie się załatwienia sprawy, albowiem sugeruje to już, że ma po temu możliwości (Górniok, Zawłocki [w:] Wąsek, Zawłocki II, s. 100–101). Utwierdzanie w przekonaniu o istnieniu wpływów ma również wtedy, gdy inna osoba ma informację o posiadaniu przez sprawcę wpływów pochodzącą z innego źródła. Sprawca może informację tę wprost lub w sposób dorozumiany potwierdzić (P., P., s. 47 i n.) a także nie zaprzeczyć o posiadaniu określonych wpływów.

Pojęcie "podjęcie się pośrednictwa" należy rozumieć jako załatwienie określonej sprawy poprzez zadeklarowanie przez sprawcę tego rodzaju gotowości (C., Ł., s. 17). Przez pojęcie sprawy należy jednocześnie rozumieć wszelkie kwestie załatwiane w określonej instytucji, na których pozytywnym rozstrzygnięciu zależy zainteresowanemu (P., Przestępstwo, s. 64). Natomiast odnośnie pośrednictwa uznajemy, że zachodzi gdy sprawca stanowi ogniwo między osobą, która chce załatwienia sprawy, a tym, kto może ją załatwić. Dla odpowiedzialności za omawiane przestępstwo jest bez znaczenia, czy pośrednictwo w istocie miało miejsce (P.,P., s. 53 i n.).

Definicja pojęcia korzyści majątkowej została uregulowana w art. 115 § 4 k.k. który stanowi, iż korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.

Zgodnie z art. 18 § 2 k.k Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. Podżeganie polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia czynu zabronionego. Możliwe jest tylko w zamiarze bezpośrednim. Może polegać na jakimkolwiek oddziaływaniu na inną osobę, mającym wzbudzić w niej zamiar popełnienia czynu zabronionego. Dopuszczalne jest zatem także nakłanianie gestem. Podżeganie zawsze przybiera postać działania. Podżeganie jest dokonane wtedy, kiedy podżegaczowi uda się wzbudzić w sprawcy zamiar popełnienia przestępstwa, natomiast usiłowanie – wtedy, kiedy bezpośrednio zmierza do wzbudzenia takiego zamiaru, jednak nie udaje mu się to.

Natomiast § 3 stanowi, iż odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Pomocnictwo polega na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego. Stroną podmiotową pomocnictwa jest umyślność w postaci zamiaru zarówno bezpośredniego, jak i ewentualnego, co oznacza, że pomocnik powinien zarówno obejmować świadomością kształt czynu, którego popełnienie ma zamiar ułatwić, jak i mieć świadomość, że jego zachowanie stanowi ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez inną osobę ((...)). Dotyczy to pomocnictwa zarówno przez działanie, jak i przez zaniechanie.

Zgodnie z art. 239 § 1 k.k. kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego uniknąć odpowiedzialności karnej, w szczególności kto sprawcę ukrywa, tworzy fałszywe dowody, zaciera ślady przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego, albo odbywa za skazanego karę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przedmiotem ochrony jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, a w tym przede wszystkim prawidłowy przebieg konkretnego postępowania karnego. Zachowanie sprawcy polega na utrudnianiu lub udaremnianiu postępowania karnego w szczególności poprzez ukrywanie sprawcy, tworzenie fałszywych dowodów, zacieranie śladów przestępstwa, odbywanie za skazanego kary. Pojęcie tworzenie fałszywych dowodów należy rozumieć jako czynność zmierzająca do uzyskania (wytworzenia) obiektywnie i subiektywnie nieprawdziwych środków dowodowych. Poplecznictwo jest szczególną postacią pomocnictwa, charakteryzującą się tym, że ma miejsce już po dokonaniu przestępstwa.

M. L. (1) współpracowała z K. T. (1) poprzez kierowanie do niego osób potrzebujących zaświadczeń lekarskich lub innej pomocy mającej na celu udaremnić i utrudnić postępowanie karne. M. L. (1) wiedziała o nielegalnej działalności K. T. (1) w związku ze wcześniejszym zgłoszeniem się do niego w celu pomocy w uniknięciu kary przez jej brata. K. T. (1) starał się stwarzać obraz siebie jako osoby dużo mogącej załatwić, jeśli chodzi o sprawy prawne, w szczególności utrzymywał że posiada znajomości w (...), (...) w W., w (...) w W.. M. L. (1) powoływała się na wpływy K. T. (1) i przekonała W. M. (1), iż pomoże załatwić sprawę M. S. (1). Jednocześnie oskarżona otrzymywała za każdą osobę przyprowadzoną do K. T. (1) kwotę 20% przez niego otrzymaną. W sprawie z M. S. (1) otrzymała od K. T. (1) kwotę 10000 złotych. M. L. (1) nie tylko upewniała W. M. (1) o wpływach w instytucjach państwowych K. T. (1) ale i pośredniczyła we wszystkich sprawach takich jak umówienie spotkania, ustalenie kwoty zapłaty itp. M. L. (1) pomogła w dokonaniu czynu zabronionego jakim było podjęcie działań przez wyżej wypełniający tym samym znamiona przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw z art 230 § 1 k.k. oraz z uwagi, iż czynności te doprowadziły do bezprawnego przedłużania procesu karnego wypełniła również znamiona czynu z art. 18 § 2 k.k. art. 239 § 1 k.k.

M. L. (1) znając M. S. (2) powoływała się przed nim na wpływy K. T. (1) w instytucjach państwowych – w S. O. weW. w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej – (...) Zespole Publicznych Zakładów (...) i umówiła go z wyżej wymienionym na spotkanie. M. L. (1) nie tylko umówiła M. S. (2) z K. T. (1) ale i na późniejszych etapach załatwiała z nim wszelkie sprawy osiągając przy tym korzyść majątkowa w wysokości 20% otrzymanej kwoty przez K. T. (1) to jest około 6000 złotych. Powyższe działania doprowadziły do bezprawnego przedłużenia postępowania karnego o sygn. akt (...), o czym M. L. (1) wiedziała i działała umyślnie o czym świadczy zgromadzony materiał dowodowy. Zdaniem sądu M. L. (1) pomogła w dokonaniu czynu zabronionego jakim było podjęcie działań przez wyżej wypełniający tym samym znamiona przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw z art 230 § 1 k.k. oraz z uwagi, iż czynności te doprowadziły do bezprawnego przedłużania procesu karnego wypełniła również znamiona czynu z art. 18 § 2 k.k. art. 239 § 1 k.k.

M. L. (1) powołując się na wpływy w instytucjach państwowych K. T. (1) skontaktowała T. R. (2) z K. T. (1) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, którą finalnie otrzymała. Ponadto M. L. (1) uczestniczyła w dalszym etapie i pomagała K. T. (1) poprzez stawianie się z T. R. (2) na badania. Zdaniem sądu M. L. (1) pomogła w dokonaniu czynu zabronionego jakim było podjęcie działań przez wyżej wypełniający tym samym znamiona przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw z art 230 § 1 k.k. oraz z uwagi, iż czynności te doprowadziły do bezprawnego przedłużania procesu karnego wypełniła również znamiona czynu z art. 18 § 2 k.k. art. 239 § 1 k.k. Wszystkich czynów M. L. (1) dopuściłs się umyślnie w zamiarze bezpośrednim.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

V

W. M. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 18 § 2 k.k odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. Podżeganie polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia czynu zabronionego. Możliwe jest tylko w zamiarze bezpośrednim. Może polegać na jakimkolwiek oddziaływaniu na inną osobę, mającym wzbudzić w niej zamiar popełnienia czynu zabronionego. Dopuszczalne jest zatem także nakłanianie gestem. Podżeganie zawsze przybiera postać działania. Podżeganie jest dokonane wtedy, kiedy podżegaczowi uda się wzbudzić w sprawcy zamiar popełnienia przestępstwa, natomiast usiłowanie – wtedy, kiedy bezpośrednio zmierza do wzbudzenia takiego zamiaru, jednak nie udaje mu się to.

Natomiast § 3 wskazanego artykułu stanowi, iż odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Pomocnictwo polega na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego. Stroną podmiotową pomocnictwa jest umyślność w postaci zamiaru zarówno bezpośredniego, jak i ewentualnego, co oznacza, że pomocnik powinien zarówno obejmować świadomością kształt czynu, którego popełnienie ma zamiar ułatwić, jak i mieć świadomość, że jego zachowanie stanowi ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez inną osobę ((...)). Dotyczy to pomocnictwa zarówno przez działanie, jak i przez zaniechanie.

Pomocnictwo polega na każdej czynności, która faktycznie ułatwia innej osobie popełnienie czynu. Wyliczenie czynności ułatwiających w treści przepisu art. 18 § 3 k.k. jest przykładowe, na co wskazuje wyrażenie „w szczególności” (Marek, Komentarz, s. 74; Kardas [w:] Wróbel, Zoll I/1, s. 456–457). Pomocnictwo musi realnie ułatwiać sprawcy popełnienie czynu. Usiłowanie może być również nieudolne. Nieudolnym usiłowaniem pomocnictwa nie jest zachowanie, które obiektywnie mogło ułatwić popełnienie czynu, jednak nie ułatwiło (Wąsek, Współsprawstwo, s. 84–85; Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 280–281; Kardas, Teoretyczne, s. 383).

Zgodnie z art. 230a § 1 k.k. Kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w podmiocie wskazanym w art. 230 § 1, polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Czynność wykonawcza polega na udzieleniu korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce dysponującej środkami publicznymi. (...), o którym mowa, winno polegać na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji. (M. Kulik [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. Mozgawa, LEX/el. 2024, art. 230a).

Zgodnie z art. 239 § 1 k.k. kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego uniknąć odpowiedzialności karnej, w szczególności kto sprawcę ukrywa, tworzy fałszywe dowody, zaciera ślady przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego, albo odbywa za skazanego karę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przedmiotem ochrony jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, a w tym przede wszystkim prawidłowy przebieg konkretnego postępowania karnego. Zachowanie sprawcy polega na utrudnianiu lub udaremnianiu postępowania karnego w szczególności poprzez ukrywanie sprawcy, tworzenie fałszywych dowodów, zacieranie śladów przestępstwa, odbywanie za skazanego kary. Pojęcie tworzenie fałszywych dowodów należy rozumieć jako czynność zmierzająca do uzyskania (wytworzenia) obiektywnie i subiektywnie nieprawdziwych środków dowodowych. Poplecznictwo jest szczególną postacią pomocnictwa, charakteryzującą się tym, że ma miejsce już po dokonaniu przestępstwa. Jednakże gdy pomoc w uniknięciu odpowiedzialności za dane przestępstwo została sprawcy obiecana i stanowiła ułatwienie w popełnieniu tego przestępstwa, to w takim przypadku czyn wypełnia znamiona pomocnictwa w rozumieniu art. 18 § 3.

Zgodnie z art. 229 § 1 k.k. kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Natomiast § 3 stanowi, że jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa, aby skłonić osobę pełniącą funkcję publiczną do naruszenia przepisów prawa lub udziela albo obiecuje udzielić takiej osobie korzyści majątkowej lub osobistej za naruszenie przepisów prawa, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Czynność sprawcza w typie podstawowym (§ 1) polega na udzieleniu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z tą funkcją. Udzieleniem korzyści jest przekazanie jej w jakiejkolwiek formie i może być wyrażona w dowolny sposób, jednak winna być wyraźna i sprowadza się do każdego zachowania, w wyniku którego osoba pełniąca funkcję publiczną może oczekiwać, że korzyść zostanie w przyszłości udzielona (wyrok SN z 5.11.1997 r., V KKN 105/97, OSP 1998/3, poz. 68; Marek, Komentarz, s. 507). Zgodnie z art 115 § 19 k.k. osobą pełniącą funkcję publiczną jest funkcjonariusz publiczny, członek organu samorządowego, osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba że wykonuje wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążącą Rzeczpospolitą Polską umowę międzynarodową.

W. M. (1) kontaktując się z M. L. (1), a następnie K. T. (1) chciał i zapłacił 50.000 złotych w zamian za pośrednictwo K. T. (1) w załatwieniu karnej sprawy M. S. (1) w śledztwie o sygnaturze (...) w ten sposób, aby w bezprawny sposób M. S. (1) został zwolniony oraz by nie można wobec niego zastosować tymczasowego aresztowania. Miało się to odbyć poprzez wręczenie przez K. T. (1) bliżej nieokreślonym funkcjonariuszom państwowym korzyści majątkowych . Zdaniem Sadu bezsprzeczne jest iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona z art. 230a § 1 k.k. Jednocześnie W. M. (1) pomógł w działaniu mającym doprowadzić do bezprawnego udaremnienia postępowania karnego czym wypełnił znamiona z art 18 § 2 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. Zdaniem Sadu oskarżony wypełnił również znamiona z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k. albowiem dokonując zapłaty 50000 złotych K. T. (1) w celu pośrednictwa załatwienia sprawy miał on doprowadzić do bezprawnego zwolnienia M. S. (1) z procesowego zatrzymania.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

VII, VIII

M. S. (2)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 230a § 1 k.k. kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w podmiocie wskazanym w art. 230 § 1, polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Czynność wykonawcza polega na udzieleniu korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce dysponującej środkami publicznymi. (...), o którym mowa, winno polegać na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji. (M. Kulik [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. Mozgawa, LEX/el. 2024, art. 230a).

Strona przedmiotowa przestępstwa z art 273 k.k. polega na użyciu dokumentu określonego w art. 271 lub 272. Użyciem dokumentu jest przedstawienie go jakiemuś organowi, a nawet osobie prywatnej, jeżeli wobec niej ma wywołać pewien skutek mający znaczenie prawne. Używanie musi zatem stanowić wykorzystanie znaczenia prawnego dokumentu. Przestępstwo to jest umyślne, gdzie zamiar może być bezpośredni i ewentualny. Dla przyjęcia umyślnej realizacji znamion czynu zabronionego z art. 273 wystarczająca jest świadomość, że dokument, którego się używa, zawiera poświadczenie nieprawdy (M. Mozgawa [w:] M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, M. Mozgawa, Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024, art. 273).

Zgodnie z art. 18 § 2 k.k Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. Podżeganie polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia czynu zabronionego. Możliwe jest tylko w zamiarze bezpośrednim. Może polegać na jakimkolwiek oddziaływaniu na inną osobę, mającym wzbudzić w niej zamiar popełnienia czynu zabronionego. Dopuszczalne jest zatem także nakłanianie gestem. Podżeganie zawsze przybiera postać działania. Podżeganie jest dokonane wtedy, kiedy podżegaczowi uda się wzbudzić w sprawcy zamiar popełnienia przestępstwa, natomiast usiłowanie – wtedy, kiedy bezpośrednio zmierza do wzbudzenia takiego zamiaru, jednak nie udaje mu się to.

Natomiast § 3 stanowi, iż odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Pomocnictwo polega na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego. Stroną podmiotową pomocnictwa jest umyślność w postaci zamiaru zarówno bezpośredniego, jak i ewentualnego, co oznacza, że pomocnik powinien zarówno obejmować świadomością kształt czynu, którego popełnienie ma zamiar ułatwić, jak i mieć świadomość, że jego zachowanie stanowi ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez inną osobę ((...)). Dotyczy to pomocnictwa zarówno przez działanie, jak i przez zaniechanie.

Zgodnie z art. 229 § 1 k.k. kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Natomiast § 3 stanowi, że jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa, aby skłonić osobę pełniącą funkcję publiczną do naruszenia przepisów prawa lub udziela albo obiecuje udzielić takiej osobie korzyści majątkowej lub osobistej za naruszenie przepisów prawa, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Czynność sprawcza w typie podstawowym (§ 1) polega na udzieleniu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z tą funkcją. Udzieleniem korzyści jest przekazanie jej w jakiejkolwiek formie i może być wyrażona w dowolny sposób, jednak winna być wyraźna i sprowadza się do każdego zachowania, w wyniku którego osoba pełniąca funkcję publiczną może oczekiwać, że korzyść zostanie w przyszłości udzielona ((...)). Zgodnie z art 115 § 19 k.k. osobą pełniącą funkcję publiczną jest funkcjonariusz publiczny, członek organu samorządowego, osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba że wykonuje wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążącą Rzeczpospolitą Polską umowę międzynarodową.

M. S. (2) w okresie od 22.03.2004 r do 23.04.2004 r udzielił korzyści K. T. (1) za pośrednictwo w załatwieniu dla niego dokumentacji medycznej, która byłaby podstawą do stworzenia historii choroby pod wydanie zaświadczenia sądowo-lekarskiego za co zapłacił mu kwotę 10000 złotych. Dokumentacja medyczna zawierająca nieprawdziwe informacje została uzyskana dla M. S. (2) po otrzymaniu przez lekarza sądowego korzyści finansowej czym wypełnił znamiona z art. 230a § 1 k.k. Jednocześnie oskarżony posłużył się dokumentacją medyczną oraz zaświadczeniem nr 10/04/04 z dnia 15.04.2004 r wystawionym przez M. L. (2), zawierającą nieprawdziwe informacje co do jego stanu zdrowia przed sądem w którym toczyło się wobec niego postępowanie karne wS. O. we W. czym wypełnił znamiona z art 273 k.k. Oskarżona M. L. (2) przed wystawieniem zaświadczenia nie zbadała M. S. (2) , nawet nigdy go nie widziała. Powyższe działania doprowadziły do przewlekania zawieszonego postępowania karnego sygn. akt (...) S. O. we W. czym wypełnił znamiona z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k.

M. S. (2) ponownie w okresie od 18.01.2005 r do 04.03.2005 r udzielił korzyści K. T. (1) za pośrednictwo w załatwieniu dla niego dokumentacji medycznej, która byłaby podstawą do stworzenia historii choroby pod wydanie zaświadczenia sądowo-lekarskiego, za co zapłacił mu kwotę 5000 złotych. Dokumentacja medyczna zawierająca nieprawdziwe informacje została uzyskana dla M. S. (2) po otrzymaniu przez lekarza sądowego M. L. (2) korzyści finansowej czym wypełnił znamiona z art. 230a § 1 k.k. Jednocześnie oskarżony posłużył się dokumentacją medyczną oraz zaświadczeniem nr 05/01/2005 z dnia 24.01.2005 r zawierającą nieprawdziwe informacje co do jego stanu zdrowia przed sądem w którym toczyło się wobec niego postępowanie karne w S. O. we W. czym wypełnił znamiona z art 273 k.k. Powyższe działania doprowadziły do dalszego przewlekania zawieszonego postępowania karnego sygn. akt (...) S. O. weW. czym wypełnił znamiona z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k.

Czynów swych oskarżony dopuścił się z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

IX, X, XI, XII

M. L. (2)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 271 § 1 k.k funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Natomiast § 3 wskazuje, że jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Pojęcie inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu to każda osoba, której przepis szczególny przyznaje uprawnienie do wystawienia dokumentu. Osoba taka musi posiadać szczególny walor nadany przez ustawodawcę i dotyczący możliwości wystawienia dokumentu, który w obrocie prawnym jest traktowany jak urzędowy. Dokumentem takim nie jest m.in. zaświadczenie o zatrudnieniu wystawione przez pracodawcę, albowiem nie ma on potencjalnego uprawnienia do wystawienia takiego dokumentu każdej osobie fizycznej, a wyłącznie pracownikowi w rozumieniu art. 2 k.p. (Uchwała SN z 30.06.2004 r., I KZP 12/04, LEX nr 108178). Z kolei „osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu” będzie z pewnością lekarz, inspektor nadzoru budowlanego, biegły, radca prawny czy adwokat (A. Błachnio [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. J. Majewski, Warszawa 2024, art. 271). Poświadczanie nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne to zachowanie sprawcy polegające na wskazaniu w treści dokumentu takich okoliczności, które faktycznie nie zaistniały lub też na przeinaczeniu bądź zatajeniu takich okoliczności (...)). Poświadczenie nieprawdy może obejmować zarówno całą treść dokumentu, jak i jego fragmenty.

Zgodnie z art. 239 § 1 k.k. kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego uniknąć odpowiedzialności karnej, w szczególności kto sprawcę ukrywa, tworzy fałszywe dowody, zaciera ślady przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego, albo odbywa za skazanego karę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przedmiotem ochrony jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, a w tym przede wszystkim prawidłowy przebieg konkretnego postępowania karnego. Zachowanie sprawcy polega na utrudnianiu lub udaremnianiu postępowania karnego w szczególności poprzez ukrywanie sprawcy, tworzenie fałszywych dowodów, zacieranie śladów przestępstwa, odbywanie za skazanego kary. Pojęcie tworzenie fałszywych dowodów należy rozumieć jako czynność zmierzająca do uzyskania (wytworzenia) obiektywnie i subiektywnie nieprawdziwych środków dowodowych. Poplecznictwo jest szczególną postacią pomocnictwa, charakteryzującą się tym, że ma miejsce już po dokonaniu przestępstwa. Jednakże gdy pomoc w uniknięciu odpowiedzialności za dane przestępstwo została sprawcy obiecana i stanowiła ułatwienie w popełnieniu tego przestępstwa, to w takim przypadku czyn wypełnia znamiona pomocnictwa w rozumieniu art. 18 § 3.

Zgodnie z art. 18 § 2 k.k odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. Podżeganie polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia czynu zabronionego. Możliwe jest tylko w zamiarze bezpośrednim. Może polegać na jakimkolwiek oddziaływaniu na inną osobę, mającym wzbudzić w niej zamiar popełnienia czynu zabronionego. Dopuszczalne jest zatem także nakłanianie gestem. Podżeganie zawsze przybiera postać działania. Podżeganie jest dokonane wtedy, kiedy podżegaczowi uda się wzbudzić w sprawcy zamiar popełnienia przestępstwa, natomiast usiłowanie – wtedy, kiedy bezpośrednio zmierza do wzbudzenia takiego zamiaru, jednak nie udaje mu się to.

Natomiast § 3 stanowi, iż odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Pomocnictwo polega na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego. Stroną podmiotową pomocnictwa jest umyślność w postaci zamiaru zarówno bezpośredniego, jak i ewentualnego, co oznacza, że pomocnik powinien zarówno obejmować świadomością kształt czynu, którego popełnienie ma zamiar ułatwić, jak i mieć świadomość, że jego zachowanie stanowi ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez inną osobę (...)). Dotyczy to pomocnictwa zarówno przez działanie, jak i przez zaniechanie.

Pomocnictwo polega na każdej czynności, która faktycznie ułatwia innej osobie popełnienie czynu. Wyliczenie czynności ułatwiających w treści przepisu art. 18 § 3 k.k. jest przykładowe, na co wskazuje wyrażenie „w szczególności” (Marek, Komentarz, s. 74; Kardas [w:] Wróbel, Zoll I/1, s. 456–457). Pomocnictwo musi realnie ułatwiać sprawcy popełnienie czynu. Usiłowanie może być również nieudolne. Nieudolnym usiłowaniem pomocnictwa nie jest zachowanie, które obiektywnie mogło ułatwić popełnienie czynu, jednak nie ułatwiło (Wąsek, Współsprawstwo, s. 84–85; Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 280–281; Kardas, Teoretyczne, s. 383).

Z materiału dowodowego w szczególności z zeznań świadków K. T. (1), M. S. (3), opinii biegłych, dokumentacji medycznej, oględzin akt sprawy, rachunków wynika, iż oskarżona wystawiała nierzetelne i nieprawdziwe zaświadczenia lekarskie z dnia 4 grudnia 2003 roku i 6 lutego 2004 roku. K. T. (1) wskazał, iż przekazana ze szpitala dokumentacja dotycząca historii choroby M. S. (5) była bardzo słaba pod względem autentyczności jego wyimaginowanych ciężkich dolegliwości. Potwierdziła to opinia biegłych, którzy stwierdzili, iż wnioski dotyczące jego niemożliwości stawienia się w Sądzie są bezpodstawne. Również zeznania M. S. (3), który wskazał, iż nigdy nie miał objawów ani chorób przedstawionych w zaświadczeniu jak i fakt, że nie otrzymał zaświadczenia do sądu ze szpitala w którym przebywał, świadczy o jego dobrym stanie zdrowia i wymyślonych dolegliwościach przez oskarżoną. Ponadto sam K. T. (1) zwracał uwagę na bardzo kiepską historię choroby M. S. (3), który nie ma żadnej wiedzy medycznej w porównaniu do oskarżonej, która nie tylko jest lekarzem ale i biegłym sądowym w zakresie medycyny co stanowi o jej ponadprzeciętnej wiedzy i umiejętności rozróżniania prawdziwych dolegliwości. Jednocześnie K. T. (1) wielokrotnie przychodził do M. L. (2) z dokumentami od tych samych lekarzy, z takimi samymi problemami co już powinno budzić wątpliwość osoby wystawiającej zaświadczenia. M. L. (2) przyjmowała korzyści majątkowe (w różnych wysokościach) za wystawiane zaświadczenia dla „klientów” K. T. (1). Oskarżona powyższe zaświadczenia wydawała bez zbadania osoby, której zaświadczenie dotyczyło, nigdy nie widziała osób, u których choroby poświadczała . M. L. (2) była osobą uprawnioną do wydawania zaświadczeń jako lekarz-sądowy. Jednocześnie jak wskazano powyżej otrzymywała od K. T. (1) korzyści majątkowe w wysokości od 100 do 1000 złotych za wydane zaświadczenia. W związku z powyższym Sąd nie ma wątpliwości o wypełnieniu przez oskarżoną znamion czynu z art. 271 § 1 k.k Oskarżona wypisaniem zaświadczenia zawierającego nieprawdziwe informacje pomogła w utrudnić i przedłużyć postepowanie karne czym wypełniła znamiona z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 239 § 1 kk . Oskarżona działała umyślnie w zamiarze bezpośrednim.

Tożsame działania nastąpiły w wydanych przez oskarżoną zaświadczeniach z dnia 15 kwietnia 2004 roku (nr 10/04/04) i 24 stycznia 2005 roku (nr 05/01/2005) dotyczących M. S. (2). Wydane przez nią zaświadczenia poświadczały nieprawdę, albowiem dokumentacja na której się opierały była nieprawdziwa o czym wiedziała co poświadcza, iż w przypadku jej braku prosiła K. T. (1) o jej uzupełnienie oraz fakt, iż nie widziała, nie badała i nie sprawdzała osób, których zaświadczenie miało dotyczyć. Powyższe zaświadczenia zawierały nieprawdę co do stanu zdrowia osób ich dotyczących, zaś rzekoma niedyspozycja zdrowotna podsądnego M. S. (2) prowadziła do utrudniania postępowań karnych. Oskarżona bezsprzecznie swoim zachowaniem pomagała sprawcy przestępstwa uniknąć odpowiedzialności karnej poprzez tworzenie fałszywych dowodów to jest tworzenie zaświadczeń zawierających nieprawdę. Powyższe czyny charakteryzowały się pomocnictwem, albowiem swoim zachowaniem i wydawanymi zaświadczeniami faktycznie ułatwiała K. T. (1) i jego klientom prowadzić do destabilizacji procesu karnego. W związku z powyższym Sąd nie ma wątpliwości o wypełnieniu przez oskarżoną znamion czynu z art 18 § 3 kk w zw. z art. 239 § 1 kk. M. L. (2) była osobą uprawnioną do wydawania zaświadczeń jako lekarz-sądowy. Jednocześnie jak wskazano powyżej otrzymywała od K. T. (1) korzyści majątkowe w wysokości od 100 do 1000 złotych za wydane zaświadczenia. W związku z powyższym Sąd nie ma wątpliwości o wypełnieniu przez oskarżoną znamion czynu z art. 271 § 1 k.k Oskarżona działała umyślnie w zamiarze bezpośrednim.

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

3.5. Uniewinnienie

VI

W. M. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Zgodnie z art. 230 § 1 k.k. kto, w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy, powołując się na wpływy, wywołując u innej osoby przekonanie o istnieniu wpływów, wykorzystując takie przekonanie lub utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu wpływów w:

1) instytucji państwowej lub samorządowej,

2) organizacji krajowej lub międzynarodowej,

3) krajowej lub zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi,

4)przedsiębiorstwie państwowym,

5)spółce handlowej z udziałem Skarbu Państwa, samorządu terytorialnego lub państwowej osoby prawnej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Koniecznym jest aby sprawca albo powoływał się na wpływy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej, krajowej bądź zagranicznej jednostce dysponującej środkami publicznymi, przedsiębiorstwie państwowym, spółce handlowej z udziałem Skarbu Państwa, samorządu terytorialnego lub państwowej osoby prawnej, albo wywoływał u innej osoby takie przekonanie, albo utwierdza ją w tym przekonaniu. Jednocześnie sprawca musi podejmować się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową, osobistą albo jej obietnicę. (M. Kulik [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. Mozgawa, LEX/el. 2024, art. 230). Należy wyjaśnić, iż wywołanie przekonania o istnieniu wpływów stanowi udzielenie informacji, że sprawca ma określone wpływy, jednak niekoniecznie musi to zostać wprost powiedziane. Niekiedy za wywołanie przekonania o posiadaniu wpływów może zostać uznane samo podjęcie się załatwienia sprawy albowiem sugeruje to już, że ma po temu możliwości (Górniok, Zawłocki [w:] Wąsek, Zawłocki II, s. 100–101). Utwierdzanie w przekonaniu o istnieniu wpływów ma również wtedy, gdy inna osoba ma informację o posiadaniu przez sprawcę wpływów pochodzącą z innego źródła. Sprawca może informację tę wprost lub w sposób dorozumiany potwierdzić (P., P., s. 47 i n.) a także nie zaprzeczyć o posiadaniu określonych wpływów.

Pojęcie "podjęcie się pośrednictwa" należy rozumieć jako załatwienie określonej sprawy poprzez zadeklarowanie przez sprawcę tego rodzaju gotowości (C., Ł. s. 17). Przez pojęcie sprawy należy jednocześnie rozumieć wszelkie kwestie załatwiane w określonej instytucji, na których pozytywnym rozstrzygnięciu zależy zainteresowanemu (P., P., s. 64). Natomiast odnośnie pośrednictwa uznajemy, że zachodzi gdy sprawca stanowi ogniwo między osobą, która chce załatwienia sprawy, a tym, kto może ją załatwić. Dla odpowiedzialności za omawiane przestępstwo jest bez znaczenia, czy pośrednictwo w istocie miało miejsce (P.,P., s. 53 i n.).

Zgodnie z art. 18 § 2 k.k odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. Podżeganie polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia czynu zabronionego. Możliwe jest tylko w zamiarze bezpośrednim. Może polegać na jakimkolwiek oddziaływaniu na inną osobę, mającym wzbudzić w niej zamiar popełnienia czynu zabronionego. Dopuszczalne jest zatem także nakłanianie gestem. Podżeganie zawsze przybiera postać działania. Podżeganie jest dokonane wtedy, kiedy podżegaczowi uda się wzbudzić w sprawcy zamiar popełnienia przestępstwa, natomiast usiłowanie – wtedy, kiedy bezpośrednio zmierza do wzbudzenia takiego zamiaru, jednak nie udaje mu się to.

Natomiast § 3 stanowi, iż odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Pomocnictwo polega na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego. Stroną podmiotową pomocnictwa jest umyślność w postaci zamiaru zarówno bezpośredniego, jak i ewentualnego, co oznacza, że pomocnik powinien zarówno obejmować świadomością kształt czynu, którego popełnienie ma zamiar ułatwić, jak i mieć świadomość, że jego zachowanie stanowi ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez inną osobę ((...)). Dotyczy to pomocnictwa zarówno przez działanie, jak i przez zaniechanie.

Zgodnie z art. 239 § 1 k.k. kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego uniknąć odpowiedzialności karnej, w szczególności kto sprawcę ukrywa, tworzy fałszywe dowody, zaciera ślady przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego, albo odbywa za skazanego karę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przedmiotem ochrony jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, a w tym przede wszystkim prawidłowy przebieg konkretnego postępowania karnego. Zachowanie sprawcy polega na utrudnianiu lub udaremnianiu postępowania karnego w szczególności poprzez ukrywanie sprawcy, tworzenie fałszywych dowodów, zacieranie śladów przestępstwa, odbywanie za skazanego kary. Pojęcie tworzenie fałszywych dowodów należy rozumieć jako czynność zmierzająca do uzyskania (wytworzenia) obiektywnie i subiektywnie nieprawdziwych środków dowodowych. Poplecznictwo jest szczególną postacią pomocnictwa, charakteryzującą się tym, że ma miejsce już po dokonaniu przestępstwa. Jednakże gdy pomoc w uniknięciu odpowiedzialności za dane przestępstwo została sprawcy obiecana i stanowiła ułatwienie w popełnieniu tego przestępstwa, to w takim przypadku czyn wypełnia znamiona pomocnictwa w rozumieniu art. 18 § 3.

W niniejszej sprawie, W. M. (1) nie pomagał i nie działał w żaden bezprawny sposób. Należy zauważyć, iż był on na spotkaniu z J. M., M. S. (1) i K. T. (1) jednakże nie umówił tego spotkania, a w nim samym nie uczestniczył, nie brał udziału w rozmowach merytorycznych z w/w odnośnie podjęcia działań mających na celu bezprawne zwolnienie zatrzymanego do sprawy(...) A. M. (2) . Na etapie ustalania finansów oraz bezprawnych działań mających na celu destabilizacje prawidłowego procesu karnego nie uczestniczył ani nie miał o takich działaniach w tej konkretnie sprawie wiedzy. Należy zauważyć, iż nie ma żadnego dowodu wskazującego na przyjęcie przez niego korzyści majątkowej oraz pomoc w wyżej wymienionych czynnościach. Zwłaszcza mając na uwadze zbieżne zeznania świadków, w tym zeznania K. T. (1), który jest świadkiem koronnym i nie ma powodów do ochrony oskarżonego.

Podkreślić również należy, iż z wyrażonej w art. 5 § 1 k.p.k. zasady domniemania niewinności wynika, że to po stronie oskarżyciela istnieje obowiązek przedstawienia dowodów podważających wersję zdarzeń prezentowaną przez oskarżonego. W niniejszej sprawie prokurator takich dowodów nie przestawił. Wszystkie przeprowadzone w sprawie dowody nie podważają wersji przedstawionej przez oskarżonego w swoich wyjaśnieniach.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, jak również całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. L. (4)

I

I

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego M. L. w pkt 1 jako znaczną.

Okoliczności obciążające:

popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że M. L. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zważył, że zachowanie oskarżonej godziło w podstawy demokratycznego państwa prawa, jakim jest konieczność poniesienia odpowiedzialności za swoje czyny. Działaniem swym oskarżona umożliwiała osobom uniknięcie odpowiedzialności karnej.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. L. (4)

II

II

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego M. L. w pkt 2 jako znaczną.

Okoliczności obciążające:

popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sad doszedł do przekonania, że M. L. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zważył, że zachowanie oskarżonej godziło w podstawy demokratycznego państwa prawa, jakim jest konieczność poniesienia odpowiedzialności za swoje czyny. Działaniem swym oskarżona umożliwiała osobom uniknięcie odpowiedzialności karnej.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. L. (4)

III

III

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego M. L. w pkt 3 jako znaczną.

Okoliczności obciążające:

popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sad doszedł do przekonania, że M. L. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zważył, że zachowanie oskarżonej godziło w podstawy demokratycznego państwa prawa, jakim jest konieczność poniesienia odpowiedzialności za swoje czyny. Działaniem swym oskarżona umożliwiała osobom uniknięcie odpowiedzialności karnej.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. L. (4)

IV

I, II, III

Na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym w dniu 24.07.2004 r w zw z art. 4 § 1 kk opisane w pkt I, II i III kary pozbawienia wolności Sąd połączył i wymierzył oskarżonej M. L. (1) łączną karę 1 (jednego) roku wolności , której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk, art. 70 § 1 pkt 1 kk w brzmieniu obowiązującym w dniu 24.07.2004 r w zw z art. 4 § 1 kk warunkowo zawieszono na okres 2 (dwóch) lat próby.

W przedmiotowej sprawie Sąd dostrzegł przesłanki do warunkowego zawieszenia orzeczonej kary na zasadzie art. 69 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 24.07.2004 r w zw z art. 4 § 1 kk na okres 2 roku próby. Okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, pomimo nie przyznania się oskarżonej do winy. Wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonej nie była mała , ale nie była też znaczna. W trakcie popełnienia czynu oskarżona nie była karana, a wymierzona jej kara nie przekracza dwóch lat pozbawienia wolności, w związku z czym spełniły się warunki do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Z uwagi na aktualny tryb życia, czas jaki upłynął od popełnienia przez oskarżoną przestępstwa, zdaniem Sądu warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary jest wystarczające dla osiągnięcia wobec niej celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.

W. M. (1)

V

I

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego W. M. w pkt 5 jako znaczną.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sad doszedł do przekonania, że sprawiedliwą karą dla W. M. będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zważył, że zachowanie oskarżonego godziło w podstawy demokratycznego państwa prawa, jakim jest konieczność poniesienia odpowiedzialności za swoje czyny. Działaniem swym oskarżony umożliwiał osobom uniknięcie odpowiedzialności karnej.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

W przedmiotowej sprawie Sąd dostrzegł przesłanki do warunkowego zawieszenia orzeczonej kary na zasadzie art. 69 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 24.07.2004 r w zw z art. 4 § 1 kk na okres 2 roku próby.

W trakcie popełnienia czynu oskarżony nie był karany, a wymierzona mu kara nie przekracza dwóch lat pozbawienia wolności w związku z czym spełniły się warunki do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Z uwagi na aktualny tryb życia, czas jaki upłynął od popełnienia przez oskarżonego przestępstwa, zdaniem Sądu warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary jest wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.

M. S. (2)

VII

I

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego M. S. w pkt 7 jako znaczną.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sad doszedł do przekonania, że sprawiedliwą karą dla W. M. będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zważył, że zachowanie oskarżonego godziło w podstawy demokratycznego państwa prawa, jakim jest konieczność poniesienia odpowiedzialności za swoje czyny. Działaniem swym oskarżony umożliwiał swojej uniknięcie odpowiedzialności karnej.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. S. (2)

VIII

II

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego W. M. w pkt 8 jako znaczną.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sad doszedł do przekonania, że sprawiedliwą karą dla W. M. będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zważył, że zachowanie oskarżonego godziło w podstawy demokratycznego państwa prawa, jakim jest konieczność poniesienia odpowiedzialności za swoje czyny. Działaniem swym oskarżony umożliwiał swojej uniknięcie odpowiedzialności karnej.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. S. (2)

IX

I, II

Na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym w dniu 04.03.2005 r w zw z art. 4 § 1 kk opisane w pkt I, II kary pozbawienia wolności Sąd połączył i wymierzył oskarżonemu M. S. (2) łączną karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1i 2 kk, art. 70 § 1 pkt 1 kk w brzmieniu obowiązującym w dniu 24.07.2004 r w zw z art. 4 § 1 kk warunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby.

Okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, pomimo nie przyznania się oskarżonego do winy. Wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie była mała ale nie była też znaczna. W trakcie popełnienia czynu oskarżony nie był karany, a wymierzona mu kara nie przekracza dwóch lat pozbawienia wolności w związku z czym spełniły się warunki do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Z uwagi na aktualny tryb życia, czas jaki upłynął od popełnienia przez oskarżonego przestępstwa, zdaniem Sądu warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary jest wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.

M. L. (2)

X

I

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego M. Ż.-L. w pkt 1 jako znaczną.

Okoliczności obciążające:

popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że M. Ż.-L. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżona M. L. (2) jako lekarza sądowy winna zachowywać się zgodnie z prawem. Tymczasem swoim zachowaniem dowiodła, że za korzyść majątkową skłonna jest pogwałcić te zasady.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. L. (2)

XI

II

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego M. Ż.-L. w pkt 2 jako znaczną.

Okoliczności obciążające:

popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że M. Ż.-L. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżona M. L. (2) jako lekarza sądowy winna zachowywać się zgodnie z prawem. Tymczasem swoim zachowaniem dowiodła, że za korzyść majątkową skłonna jest pogwałcić te zasady.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. L. (2)

XII

III

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego M. Ż.-L. w pkt 3 jako znaczną.

Okoliczności obciążające:

popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że M. Ż.-L. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżona M. L. (2) jako lekarza sądowy winna zachowywać się zgodnie z prawem. Tymczasem swoim zachowaniem dowiodła, że za korzyść majątkową skłonna jest pogwałcić te zasady.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. L. (2)

XIII

IV

Sąd, mając na uwadze definicję wskazaną w art. 115 § 2 kk, ocenił społeczną szkodliwość czynu przypisanego M. Ż.-L. w pkt 4 jako znaczną.

Okoliczności obciążające:

popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Okoliczności łagodzące:

Niekaralność.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił dyrektywy opisane w art. 53 kk .

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że M. Ż.-L. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżona M. L. (2) jako lekarza sądowy winna zachowywać się zgodnie z prawem. Tymczasem swoim zachowaniem dowiodła, że za korzyść majątkową skłonna jest pogwałcić te zasady.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymierzona kara nie może uchodzić za nadmiernie surową.

M. L. (2)

XIV

I, II, III, IV

Na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym w dniu 24.01.2005 r w zw z art. 4 § 1 kk opisane w pkt I, II , III, IV kary pozbawienia wolności Sąd połączył i wymierzył oskarżonej M. L. (2) łączną karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1i 2 kk, art. 70 § 1 pkt 1 kk w brzmieniu obowiązującym w dniu 24.01.2005 r w zw z art. 4 § 1 kk warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat próby.

Okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, pomimo nie przyznania się oskarżonego do winy. Wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie była mała ale nie była też znaczna. W trakcie popełnienia czynu oskarżona nie była karana, a wymierzona jej kara nie przekracza dwóch lat pozbawienia wolności w związku z czym spełniły się warunki do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Z uwagi na aktualny tryb życia, czas jaki upłynął od popełnienia przez oskarżoną przestępstwa, zdaniem Sądu warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary jest wystarczające dla osiągnięcia wobec niej celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. L. (2)

XV

I, II, III, IV

Na podstawie art. 41 § 1 kk, art. 39 pkt 2 kk w zw z art. 43 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym do 05.01.2005 roku Sąd orzekł wobec M. L. (2) środek karny w postaci zakazu wykonywania zawodu lekarza sądowego przez okres 3 (trzech) lat, albowiem popełnione przestępstwa polegały na nadużyciu wykonywanego zawodu. Oskarżona swoim zachowaniem pokazała, że nie zasługuje na dobrodziejstwo wykonywania zawodu lekarza sądowego, gdyż uzyskując korzyść majątkową pisała niezgodne ze stanem faktycznym zaświadczenia o niemożności stawienia się na wezwanie organu przesłuchującego lub w sądzie.

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

XVI

Na zasadzie art. 627 k.p.k. Sąd nałożył na oskarżonych M. L. (1), W. M. (1) i M. S. (2) obowiązek uiszczenia kwoty po 180 złotych tytułem opłaty, a od M. L. (2) 300 złotych tytułem opłaty. W pozostałym zakresie Sąd zwolnił oskarżonych od uiszczenia wydatków poniesionych w toku postępowania przez Skarb Państwa.

7.  Podpis