Postanowienie SN z 13 października 2011, sygn. V CZ 82/11
Data orzeczenia
13 października 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Irena Gromska-Szuster
Tagi
Podstawa prawna
art. 98
kpc
art. 99
kpc
art. 102
kpc
art. 108
kpc
art. 328
kpc
art. 357
kpc
art. 361
kpc
art. 391
kpc
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
POSTANOWIENIE
Dnia 13 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Kazimierz Zawada
SSA Roman Dziczek (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa T. M.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Okręgowej w O.
o ochronę dóbr osobistych,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 października 2011 r.,
zażalenia powoda na orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku
Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 lutego 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie
przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania,
pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
2
Wyrokiem z dnia 23 lutego 2011 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa
T. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Okręgowej w O. o ochronę dóbr
osobistych, oddalił apelację strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego
oddalającego powództwo i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej 2.070 zł
tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Orzeczenie nie zawiera
uzasadnienia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed Sądem II instancji.
W zażaleniu na zawarte w przywołanym wyroku postanowienie o kosztach
procesu w instancji odwoławczej powód zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie
przepisów art. 328 § 2 k.p.c. i art. 357 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. oraz art. 102
k.p.c. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieobciążanie
powoda kosztami postępowania apelacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c,
ewentualnie uchylenie orzeczenia w tej części i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:
Z treści rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego wynika niewątpliwie, że strona
pozwana wygrała przed tym Sądem sprawę w całości, co z reguły ma skutek
w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu według zasady odpowiedzialności
za jego wynik (art. 98 k.p.c. i art. 99 k.p.c.), od której zachodzą jednak odstępstwa,
m.in. w art. 102 k.p.c. W sytuacji więc, gdy mimo niewątpliwego obowiązku Sądu
Apelacyjnego sporządzenia uzasadnienia postanowienia w tym przedmiocie
(art. 357 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 394¹ § 1 pkt 2 k.p.c.)
uzasadnienie orzeczenia tego Sądu z dnia 23 lutego 2011 r. obejmujące
także zaskarżone postanowienie, nie czyni temu zadość; a więc w tej części
uzasadnienie orzeczenia nie odpowiada – jak trafnie zauważa wnoszący zażalenie
- wymogom przewidzianym w art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c.
(por. postanowienie SN z 25 lutego 2010 r., OSNC – ZD z 2010 r. Nr 4, poz. 104),
ma to ten skutek, że zaskarżone postanowienie nie poddaje się kontroli instancyjnej
(por. m.in. postanowienie SN z dnia 11 lutego 2011, I CZ 111/09, niepubl.;
postanowienie z dnia 19 maja 2011 r., I CZ 43/10 niepubl.).
3
Z tych względów, na podstawie art. 39815
§ 1 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 394¹
§ 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821
k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak
w sentencji.