Zarządzenie z 3 stycznia 2025, sygn. V K 1042/23

Formularz UK 1

Sygnatura akt

V K 1042/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

M. R.

I. W ramach zarzucanych w pkt 1-3 aktu oskarżenia czynów oskarżonego M. R. Sąd uznał za winnego tego, że w krótkich odstępach czasu, w okresie od 25.08.2019 r. do 29.12.2019 r., przy wykorzystaniu takiej samej sposobności i w podobny sposób, popełnił dwa lub więcej umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu, a w tym:

a)  w dniu 25.08.2019 r. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 47,54 litrów o wartości 235,80 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

b)  w dniu 08.09.2019 r. ze stacji paliw (...) na Al. (...)/ (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 42,12 litrów o wartości 211,02 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

c)  w dniu 08.09.2019 r. ze stacji paliw (...) na ul. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 53 litrów o wartości 264,47 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

d)  w dniu 17.09.2019 r. ze stacji paliw (...) na ul. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa, w ilości 44,63 litrów o wartości 227,17 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

e)  w dniu 27.09.2019 r. ze stacji paliw (...) na ul. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 52,05 litrów o wartości 258,17 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

f)  w dniu 05.11.2019 r. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 51,84 litrów o wartości 260,24 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

g)  w dniu 06.11.2019 r. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 49,64 litrów o wartości 244,23 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

h)  W dniu 19.11.2019 r. ze stacji paliw C. K. na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 54,20 litrów o wartości 266,66 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

i)  w dniu 21.11.2019 r. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 46,3 litrów o wartości 227,8 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

j)  W dniu 26.11.2019 r. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 56,3 litrów o wartości 277 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...)

k)  w dniu 29.12.2019 r. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 45,02 litrów o wartości 222,84 zł przy użyciu pojazdu marki O. o nr rej. (...)

przy czym łączna wartość strat wyniosła 1401,93 zł na szkodę (...) z siedzibą w H., 762,34 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w P., 266,66 zł na szkodę (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., 264,47 zł na szkodę (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. tj. czynu z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk

II. oskarżonego M. R. Sąd uznał za winnego zarzucanego mu w pkt 4 czynu, przy czym ustalił datę końcową na 15.01.2021 r. i wysokość skradzionego mienia w kwocie 270,76 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w P. i w kwocie 962,39 zł na szkodę (...) z siedzibą w H., tj. czynu z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk

III. oskarżonego M. R. Sąd uznał za winnego zarzucanych mu w pkt 5-15 czynów, z tym, że za datę obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w sprawie V K 1303/19 przyjął okres 15.08.2019 r. - 15.08.2021 r., w zakresie czynów 10-15 przyjął ponadto, że oskarżony nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy P. w W., sygn. akt IV K 637/19 obowiązującego od dnia 19.10.2019 r. do dnia 19.10.2022 r., zaś w zakresie czynu 15 ustalił, że oskarżony poruszał się pojazdem O. o nr rej. (...) i przyjął, że czyny z pkt 5-15 zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności i stanowią ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk,

IV. oskarżonego M. R. Sąd uznał za winnego zarzucanych mu w pkt 16-19 czynów, z tym, że za datę obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w sprawie V K 1303/19 przyjął okres 15.08.2019 r. - 15.08.2021 r., za datę obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w sprawie IV K 637/19 przyjął okres 19.10.2019 r. - 19.10.2022 r. i przyjął, że czyny z pkt 16-19 zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności i stanowią ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

PUNKT I

W okresie od 25.08.2019 r. do 29.12.2019 r. M. R., poruszając się pojazdem marki D. o różnych, skradzionych, wyróżnikach tablic rejestracyjnych oraz pojazdem marki O. o nr rej. (...), przyjeżdżał na stacje paliw należące do różnych koncernów paliwowych i umieszczonych w W. w jednej okolicy, tankował paliwo do baku samochodu, po czym wsiadał do pojazdu i odjeżdżał, nie dokonując płatności za zatankowane paliwo. M. R. działał w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu takiej samej sposobności, w podobny sposób, a wartość każdorazowej kradzieży stanowiła wykroczenie kradzieży. I tak:

1. W dniu 25.08.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 47,54 litrów o wartości 235,80 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

2. W dniu 08.09.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na Al. (...)/ (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 42,12 litrów o wartości 211,02 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

3.W dniu 08.09.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na ul. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 53 litrów o wartości 264,47 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

4.W dniu 17.09.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na ul. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa, w ilości 44,63 litrów o wartości 227,17 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

5. W dniu 27.09.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na ul. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 52,05 litrów o wartości 258,17 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

6. W dniu 05.11.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 51,84 litrów o wartości 260,24 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

7. W dniu 06.11.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 49,64 litrów o wartości 244,23 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

8. W dniu 19.11.2019 r. M. R. ze stacji paliw C. K. na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 54,20 litrów o wartości 266,66 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

9. W dniu 21.11.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 46,3 litrów o wartości 227,8 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

10. W dniu 26.11.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 56,3 litrów o wartości 277 zł przy użyciu pojazdu marki D. o nr rej. (...).

11. W dniu 29.12.2019 r. M. R. ze stacji paliw (...) na Al. (...) w W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa w ilości 45,02 litrów o wartości 222,84 zł przy użyciu pojazdu marki O. o nr rej. (...).

Łączna wartość strat wyniosła 1401,93 zł na szkodę (...) z siedzibą w H., 762,34 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w P., 266,66 zł na szkodę (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., 264,47 zł na szkodę (...) sp. z o.o. z siedzibą w G.. Łącznie 2695,40 zł.

Moment kradzieży został zarejestrowany na nagraniach z monitoringu. Na nagraniach tych proporcje sylwetki, elementy kończyn i głowy, ale również sposób poruszania się, identyczna postawa, sposób chwytania za reling dachowy i opierania się o samochód, odpowiadają osobie M. R..

zawiadomienie

2, 27, 40, 56, 69, 82, 91, 103, 110, 136, 142

nagranie na płycie CD

6, 30, 42, 58, 70, 89, 101, 104, 113, 141, 144

informacje o wytypowanym sprawcy

17-25, 148-157

pismo o skradzionych tablicach rejestracyjnych

518

paragon fiskalny

26, 29, 41, 83, 105, 111, 143

protokół oględzin monitoringu

39, 55, 59-60, 73-74, 90, 102, 109, 114-115, 237-238

wydruk zdjęć M. R.

161-168

zdjęcia

4-5, 31-32, 43-44, 61-62, 71, 86, 92, 106-108, 117, 137-138, 145

opinia sądowa

451-505, 549, 562-613

częściowe wyjaśnienia M. R.

277v, 442v

protokół oględzin osoby

279-286

zeznania świadka E. M.

344v, 443v

zeznania świadka A. B.

359v, 444

zeznania świadka A. C.

348v, 443v-444

zeznania świadka J. B. (1)

363v-364, 442v-443v

PUNKT II

W okresie od 05.10.2020 r. do 15.01.2021 r. M. R., poruszając się pojazdem marki R. o różnych, skradzionych, wyróżnikach tablic rejestracyjnych, przyjeżdżał na stacje paliw należące do różnych koncernów paliwowych i umieszczonych w W. w jednej okolicy, tankował paliwo do baku samochodu, po czym wsiadał do pojazdu i odjeżdżał, nie dokonując płatności za zatankowane paliwo. M. R. działał w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu takiej samej sposobności, w podobny sposób, a wartość każdorazowej kradzieży stanowiła wykroczenie kradzieży. I tak:

1. W dniu 05.10.2020 r. ze stacji paliw (...) przy Al. (...) w W. w ilości 61,93 litrów o wartości 284,26 zł przy użyciu pojazdu marki R. o nr rej. (...)

2. W dniu 21.10.2020 r. ze stacji paliw (...) przy ul. (...) w W. w ilości 58,99 litrów o wartości 270,76 zł przy użyciu pojazdu marki R. o nr rej. (...)

3. W dniu 03.12.2020 r. ze stacji paliw (...) przy Al. (...) w W. w ilości 55,98 litrów o wartości 260,31 zł przy użyciu pojazdu marki R. o nr rej. (...).

4. W dniu 15.01.2021 r. ze stacji paliw (...) przy Al. (...) w W. w ilości 78,51 litrów 6 wartości 381,82 zł przy użyciu pojazdu marki R. o nr rej. (...).

Łączna wartość strat wyniosła 962,39 zł na szkodę (...) z siedzibą w H., 270,76 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w P.. Łącznie 1233,15 zł.

Moment kradzieży został zarejestrowany na nagraniach z monitoringu. Na nagraniach tych proporcje sylwetki, elementy kończyn i głowy, ale również sposób poruszania się, identyczna postawa, sposób chwytania za reling dachowy i opierania się o samochód, odpowiadają osobie M. R..

zawiadomienie

170, 179, 185, 196

opinia sądowa

451-505, 549, 562-613

częściowe wyjaśnienia M. R.

277v, 442v

protokół oględzin monitoringu

237-238

zdjęcia

173-174, 181, 186-187, 198

nagranie na płycie CD

175, 182, 190, 199

pismo o skradzionych tablicach rejestracyjnych

518

zeznania świadka A. C.

348v, 443v-444

zeznania świadka J. B. (1)

363v-364, 442v-443v

paragon fiskalny

171, 189, 197

PUNKT III

W okresie od 15.08.2019 r. do 15.08.2021 r. wobec M. R. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR dla m.st. W. w W., sygn. akt V K 1303/19. W okresie od 19.10.2019 r. do 19.10.2022 r. wobec M. R. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR dla Warszawy P. w W., sygn. akt IV K 637/19. W okresie od 20.10.2020 r. do 20.10.2023 r. wobec M. R. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR w Nowym Dworze Mazowieckim, sygn. akt II K 472/20.

M. R. nie stosował się do zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonych wyrokami sądów i kierował:

1.  W dniu 25 sierpnia 2019 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...),

2.  W dniu 08 września 2019 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

3.  W dniu 08 września 2019 r. na ul. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

4.  W dniu 17 września 2019 r. na ul. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

5.  W dniu 27 września 2019 r. na ul. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

6.  W dniu 05 listopada 2019 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

7.  W dniu 06 listopada 2019 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

8.  W dniu 19 listopada 2019 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

9.  W dniu 21 listopada 2019 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

10.  W dniu 26 listopada 2019 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki D. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

11.  W dniu 29 grudnia 2019 r. na AI. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki O. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

M. R. kierował tymi pojazdami wykorzystując taką samą sposobność, tj. dokonanie kradzieży paliwa ze stacji.

odpis prawomocnego wyroku

241, 234, 231

zeznania świadka J. B. (1)

363v-364, 442v-443v

opinia sądowa

451-505, 549, 562-613

częściowe wyjaśnienia M. R.

277v, 442v

PUNKT IV

W okresie od 15.08.2019 r. do 15.08.2021 r. wobec M. R. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR dla m.st. W. w W., sygn. akt V K 1303/19. W okresie od 19.10.2019 r. do 19.10.2022 r. wobec M. R. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR dla Warszawy P. w W., sygn. akt IV K 637/19. W okresie od 20.10.2020 r. do 20.10.2023 r. wobec M. R. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR w Nowym Dworze Mazowieckim, sygn. akt II K 472/20.

M. R. nie stosował się do zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonych wyrokami sądów i kierował:

1.  W dniu 05 października 2020 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki R. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

2.  W dniu 21 października 2020 r. na ul. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki R. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

3.  W dniu 03 grudnia 2020 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki R. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...)

4.  W dniu 15 stycznia 2021 r. na Al. (...) w W. M. R. pojazdem mechanicznym marki R. z założonymi tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku (...).

M. R. kierował tymi pojazdami wykorzystując taką samą sposobność, tj. dokonanie kradzieży paliwa ze stacji.

odpis prawomocnego wyroku

241, 234, 231

zeznania świadka J. B. (1)

363v-364, 442v-443v

opinia sądowa

451-505, 549, 562-613

częściowe wyjaśnienia M. R.

277v, 442v

M. R. ma lat 42 lata, kawaler, z zawodu tokarz, na utrzymaniu troje dzieci, bez majątku, jest osobą wielokrotnie karaną, w tym za przestępstwa z art. 278 § 1 kk, art. 244 kk, art. 180a kk. Jego zachowanie w warunkach przebywania w zakładzie karnym określane jako poprawne.

karta karna

221-223, 264-265, 289-293, 433-441

opinia o skazanym

523-539

dane osobopoznawcze

442

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

częściowe wyjaśnienia M. R.

Wyjaśnienia oskarżonego przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w niewielkiej części. M. R. zaprzeczył, jakoby dokonywał kradzieży paliw ze stacji paliw, wskazując, że w okresie objętym zarzutem pracował dorywczo na budowie. Wskazywał również, że nie posiadał samochodu D. o nr rej. podanych w zarzutach. Wyjaśnienia te nie zostały uwzględnione przez Sąd. Po pierwsze, na podstawie opinii z zakresu badań antroposkopijnych Sąd ustalił, że sprawcą kradzieży ze stacji paliw i kierowania pojazdem w datach zarzucanych czynów był M. R.. Ponadto, świadek J. B. (1) wskazał, że zajmował się sprawą M. R. jeszcze przed okresem objętym zarzutami. Wskazał, że to on wytypował oskarżonego jako sprawcę analogicznych czynów w okresie wcześniejszym, ale w pierwszym okresie oskarżony poruszał się pojazdem marki D. na swoich numerach rejestracyjnych, co ułatwiło jego identyfikację. Następnie zaś korzystał ze skradzionych tablic rejestracyjnych. Również z tych zeznań, którym Sąd przyznał wiarygodność wynikało, że J. B. dokonał porównania materiału zdjęciowego zamieszczonego w aktach sprawy z posiadanymi przez siebie wizerunkami M. R. i wskazał te z nich, na których znajduje się oskarżony.

Wobec uznania za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego o braku jego obecności w inkryminowanym czasie na stacji paliw, brak było również podstaw do uznania, że nie kierował on w tym właśnie czasie pojazdem mechanicznym, pomimo aktywnych zakazów sądowych. Oskarżony przy tym wyjaśniał, że co prawda wiedział o zakazie prowadzenia pojazdu, ale jego zdaniem zakaz ten upłynął przed datami czynów mu zarzucanych, zaś w okresie zakazu, stosował się on do orzeczenia sądowego. Również i ta cześć wyjaśnień nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem oskarżony wiedział, że został nałożony na niego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkiego rodzaju.

zeznania świadka J. B. (1)

Zeznania świadka w połączeniu z opiniami sądowymi, stanowiły bazowe źródło dla przypisania sprawstwa oskarżonemu. Świadek jest funkcjonariuszem Policji i osobą, która zajmuje się sprawami kradzieży paliw na stacjach paliw. Świadek znał M. R. sprzed wydarzeń obejmujących daty wcześniej niż te, będące przedmiotem postępowania przed tym Sądem, bowiem prowadził już wcześniej postępowania z jego udziałem. Porównywał wizerunek widoczny na monitoringu ze zdjęciami oskarżonego zamieszczonymi w bazie danych Policji i na tej podstawie weryfikował sprawców kradzieży ze stacji paliw. Ponadto, rozpoznał oskarżonego na zdjęciach, które przedstawiono mu przed pierwszym przesłuchaniem na policji, zaznaczając również, na których zdjęciach, nie widnieje oskarżony.

zeznania świadka E. M., zeznania świadka A. B., zeznania świadka A. C.

Zeznania świadków niewiele wnosiły do sprawy, były to osoby, które nie widziały samego momentu kradzieży paliwa ze stacji, czy kierowania pojazdem przez oskarżonego, a swoją wiedzę posiadały wyłącznie bazując na monitoringu i informacji przedstawionej przez pracownika stacji, że z danego dystrybutora nie jest zapłacone paliwo.

opinia sądowa

Sąd w toku postępowania dowodowego przeprowadził dowód z opinii z zakresu badań antroposkopijnych. Pierwsza z opinii z dnia 14.01.2024 r. jest jasna i wewnętrznie niesprzeczna, biegła przedstawiła metodologię swoich badań, wskazała jaki materiał uwzględniła przy badaniach, wyciągnęła z nich wnioski, którym nie można odmówić waloru logicznych i rzeczowych. Biegła wskazała, że w zakresie zdarzeń w datach: 25.08.2019 r., 08.09.2019 r., 27.09.2019 r., 05.11.2019 r., 06.11.2019 r., 19.11.2019 r., 21.10.2020 r. osobą, która znajduje się na materiałach z monitoringu, jest z pewnością M. R.. Na k. 467v-468 wskazała na cechy antroposkopijne, które o tym świadczą. Odnośnie zdarzeń z dni 08.09.2019 r., 19.11.2019 r. i 21.19.2019 r. wskazała na prawdopodobieństwo, że osobą zarejestrowaną na monitoringu jest M. R., w pozostałym zakresie, biegła nie była w stanie przeprowadzić badań antroposkopijnych z uwagi na niską jakość obrazów i niedysponowanie lepszym sprzętem, na co wskazała w opinii uzupełniającej. Wobec powyższego, Sąd dopuścił kolejną opinię z zakresu badań antroposkopijnych z Centrum (...). Biegły z tego Centrum przeanalizował materiał dowodowy znajdujący się na nagraniach zamieszczonych w aktach sprawy (od razu trzeba wskazać, że nagranie z karty 77 nie dotyczy tej sprawy). Biegły przedstawił metodykę badań antropologicznych, wskazując na cechy jakościowe jak i ilościowe, które brane są pod uwagą przy wydawaniu opinii. Wskazał on również na stopnie prawdopodobieństwa identyfikacji, wskazując na 5 ich obszarów. Wyciągając wnioski z przeprowadzonych badań biegły wskazał, że osoba ujawniona na zdarzeniach z dat 6 listopada 2019 r., 25 sierpnia 2019 r., 8 września 2009 r., 27 września 2019 r., 8 września 2019 r., 19 listopada 2019 r., 21 listopada 2019 r., 5 listopada 2019 r., 21 października 2020 r. to z wysokim prawdopodobieństwem M. R.. Przez wysokie prawdopodobieństwo biegły rozumie, że wszystkie cechy somatyczne są identyczne, brak jest cech odmiennie ukształtowanych, a zapis dowodowy i porównawczy zostały dokonane w idealnych warunkach zewnętrznych, które nie powodowały rozmywania się zarysów. W pozostałych datach zdarzeń biegły stwierdził, że ze średnim prawdopodobieństwem można wskazać, że osobą na nagraniach jest oskarżony. Istotne dla ustalenia na podstawie takiego stwierdzenia, że oskarżony popełnił również czyny, co do których biegły wskazał, że istnieje średnie prawdopodobieństwo, iż tą osobą przedstawioną na materiale dowodowym, jest M. R., jest wskazanie na karcie 607, na której biegły zwrócił uwagę na takie szczegóły jak: cechy dynamiczne osoby porównywalnej. Biegły zwrócił tu uwagę na identyczną postawę i sposób poruszania się porównywanych postaci - proporcje i budowa widocznych części kończyn. Zbieżny był również sposób chwytania za reling dachowy i opierania się o samochód. Biegły zwrócił również uwagę na powtarzające się w materiale elementy ubioru identyfikowanej osoby: czapka z k. 141 odpowiada nakryciu głowy zarejestrowanemu na k. 104, 113, 120. Opinia ta została przez Sąd uznana za jasną, wewnętrzną i zupełną z uwagi na to, że biegły posłużył się różnymi technikami badawczymi do tego, aby dokonać swoich badań. Wskazał on przede wszystkim, że posłużył się metodą montażową, która pozwoliła mu na zestawienie wybranych elementów postaci takich jak proporcje sylwetki czy elementy kończyn i głowy, sposób poruszania się. Konkludując, obie opinie, nie będąc wobec siebie wzajemnie sprzecznymi, a jednocześnie przy tym druga opinia (z M.), dzięki użytym dodatkowym narzędziom do analizy, przyczyniły się do ustalenia przez Sąd, że osobą uwidocznioną na monitoringach ze zdarzeń zarzucanych w akcie oskarżenia, jest M. R.

zawiadomienie. informacje o wytypowanym sprawcy, wydruk zdjęć M. R., paragon fiskalny, dane osobopoznawcze pismo o skradzionych tablicach rejestracyjnych, nagranie na płycie CD, zdjęcia

Dokumenty wymienione nie budziły wątpliwości Sądu ani stron postępowania. Przedstawiają one treść zawiadomień o popełnionej kradzieży paliwa ze stacji paliw, co dokumentowane jest najczęściej dołączonym paragonem fiskalnym. Dodatkowo, z każdego zdarzenia został zgrany monitoring na płycie CD oraz dołączone zdjęcia, które wraz z opinią z zakresu badań atroposkopijnych oraz zeznaniami świadków, pozwoliły na ustalenie oskarżonego jako sprawcy tych zdarzeń. Przedstawiają również informacje o wytypowanym sprawcy wraz z przedstawieniem zdjęcia oskarżonego. Pismo o skradzionych tablicach rejestracyjnych pozwoliło na ustalenie, że oskarżony poruszał się pojazdami, które przygotował do swojego czynu w postaci nałożenia skradzionych tablic rejestracyjnych.

protokół oględzin monitoringu, protokół oględzin osoby

Protokoły zostały sporządzone w prawidłowej formie, przez uprawnione podmioty. Ich autentyczność i prawdziwość nie budzi wątpliwości Sądu. Po zatrzymaniu zaś sporządzono protokół oględzin oskarżonego, który również nie budzi wątpliwości stron oraz organu rozpoznającego sprawę, a który przyczynił się do identyfikacji oskarżonego jako sprawcy zarzucanych mu przestępstw

karta karna, odpis prawomocnego wyroku, opinia o skazanym

Dokumenty te pochodzą od uprawnionych podmiotów, ukazują dotychczasowy negatywny (...), jego wielokrotną karalność, poprawne zachowanie w izolacji penitencjarnej. Odpisy prawomocnych wyroków pozwoliły zaś na ustalenie okresu obowiązywania zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nałożonych na M. R. przez sądy.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

zeznania świadka J. M.

Zeznania świadka nic nie wnoszą do sprawy, świadek nie miała wiedzy o przedmiocie postępowania.

częściowe wyjaśnienia M. R.

Omówione szczegółowo w poprzedniej części formularza.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

x

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I., II., III., IV.

M. R.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd zastosował przepisy obowiązujące w dniu 15 stycznia 2021 roku na podstawie art. 4 § 1 kk, , oceniając przepisy kodeksu karnego (chociażby w zakresie treści art. 37a § 1 kk, nieobowiązywania wówczas art. 43a § 2 kk) za korzystniejsze dla oskarżonego.

Oskarżonemu w punkcie I. i II. sentencji wyroku Sąd przypisał sprawstwo szeregu wykroczeń kradzieży mienia popełnionych w ramach instytucji z art. 12 § 2 kk, które z uwagi na wartość mienia uzasadniają odpowiedzialność za przestępstwo. Oskarżony przygotowując specjalnie do tego pojazd tj. posługując się skradzionymi tablicami rejestracyjnymi o różnych wyróżnikach, każdorazowo przyjeżdżał na stację paliw, tankował paliwo do pojazdu, a następnie wsiadł do niego i odjeżdżał, nie wchodząc na sklep i nie uiszczając wartości zatankowanego paliwa. Oskarżony działał przy tym w krótkich odstępach czasu, w przypadku czynu I. sentencji wyroku od sierpnia do grudnia 2019 r. (okres 5 miesięcy), zaś w przypadku czynu II. sentencji wyroku od października 2020 r. do stycznia 2021 r. (ponad 3 miesiące). Oskarżony wykorzystywał taką samą sposobność i działał w ten sam sposób. Podjeżdżał on bowiem na wolne stanowisko do tankowania paliwa do pojazdu, podnosił pistolet, tankował paliwo do pojazdu, następnie odkładał pistolet na dystrybutor, wsiadał do pojazdu i odjeżdżał bez uiszczania płatności. Oskarżony przy tym posługiwał się kradzionymi tablicami rejestracyjnymi, często zakrywał swoją twarz maseczką lub czapką z daszkiem. Każdorazowo, wartość skradzionego mienia w postaci paliwa, nie przekroczyła wartości 500 zł (oceniając z perspektywy obecnie obowiązujących przepisów kwoty 800 zł), zaś sumarycznie wartość skradzionego mienia w przypadku czynu przypisanego w punkcie I wyniosła 2695,40 zł na szkodę różnych stacji paliw, zaś w przypadku czynu II. sentencji wyroku kwotę 1233,15 zł na szkodę różnych stacji paliw. Oskarżony swoim zachowaniem wypełnił stronę przedmiotową i podmiotową przestępstwa kradzieży z art. 278 § 1 kk, bowiem przywłaszczył sobie cudzą rzecz ruchomą w postaci zatankowanego paliwa i postąpił z tą rzeczą jak właściciel, tj. spożytkował na własne potrzeby (tankując do pojazdów, które znajdowały się w jego posiadaniu). Oskarżony zrealizował również stronę podmiotową zarzucanego mu przestępstwa. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że M. R. dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Bezsprzecznie oskarżony był świadomy, że dokonuje czynu zabronionego i miał zamiar przywłaszczenia rzeczy nie należących do niego. Nie zamanifestował on w żaden sposób swoim zachowaniem, iż miał zamiar uiszczenia płatności za zatankowane paliwo. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł również żadnych okoliczności wyłączających bezprawność oraz winę, tym samym oskarżonemu można zasadnie było przypisywać realizację znamion przedmiotowo-podmiotowych dokonanych przez niego występku z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk.

Odnosząc się zaś do czynów przypisanych M. R. w pkt III. i IV. sentencji wyroku, to jest czynów z artykułu 244 kk, zdaniem Sądu, materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że oskarżony znamiona tego przestępstwa w każdym z zarzucanych mu w pkt 5-19 aktu oskarżenia zrealizował. W stosunku do oskarżonego, w okresie od 15.08.2019 r. do 15.08.2021 r., obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR dla m.st. W. w W., sygn. akt V K 1303/19. W okresie od 19.10.2019 r. do 19.10.2022 r. wobec M. R. obowiązywał ponadto zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR dla Warszawy P. w W., sygn. akt IV K 637/19. W okresie od 20.10.2020 r. do 20.10.2023 r. wobec M. R. obowiązywał także zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie wyroku SR w Nowym Dworze Mazowieckim, sygn. akt II K 472/20. Tym samym kierując pojazd mechaniczny w dniu 25 sierpnia 2019 roku, dwukrotnie w dniu 8 września 2019 roku, w dniu 17 września 2019 roku, w dniu 27 września 2019 roku, w dniu 5 listopada 2019 roku, w dniu 6 listopada 2019 roku, w dniu 19 listopada 2019 roku, w dniu 21 listopada 2019 roku, w dniu 26 listopada 2019 roku i w dniu 29 grudnia 2019 roku, oskarżony nie zastosował się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Każdy z tych czynów wypełnia znamiona przedmiotowe przestępstwa z art. 244 kk, a nadto przestępstwa te zostały popełnione w krótkich odstępach czasu (okres od sierpnia do grudnia 2019 r.), z wykorzystaniem takiej samej sposobności (oskarżony poruszał się po drogach publicznych, jadąc na stację paliw w celu zaboru tam cudzego mienia ruchomego w postaci paliwa, a także poruszał się wskazany w każdym z tych czynów pojazdami odjeżdżając z tej stacji). Przestępstwa te zostały przez sąd zakwalifikowane jako ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie mógł budzić wątpliwości zarówno sprawstwo jak i wina oskarżonego w odniesieniu do zarzucanych mu czynów zabronionych z artykułu 244 kk. O jego sprawstwie świadczą zgromadzone dowody w sprawie, w szczególności nagrania z monitoringu, zdjęcia.

W ocenie Sądu, okoliczności sprawy dowodzą, że oskarżony w sposób umyślny naruszył obowiązujący go zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Miał on pełną świadomość zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Jak wynika z okoliczności towarzyszących popełnieniu przestępstwa, oskarżony wsiadł za kierownicę po to, by zatankować pojazd bez płacenia. Nie towarzyszyła mu więc żadna motywacja, która zasługiwałaby na uwzględnienie. Podjęcie decyzji prowadzenia samochodu oznacza świadome zlekceważenie prawa i orzeczeń sądowych.

Przy tym, oskarżony jest osobą dojrzałą, poczytalną, w pełni sprawną intelektualnie, nieznajdującą się w anormalnej sytuacji motywacyjnej. Będąc niewątpliwie świadomym bezprawności przedsiębranego czynu, zdecydował się na jego wykonanie i tym samym naruszenie normy prawnej. Oznacza to, że oskarżony działał umyślnie.

Rozważania te pozostają również aktualne w zakresie czynów zarzucanych w pkt 16-19 aktu oskarżenia i przypisanych w pkt IV. w sentencji wyroku. W obu tych punktach Sąd mając na względzie treść odpisów prawomocnych wyroków sądów, prawidłowo określił daty obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Na tej podstawie Sąd ustalił, że w datach: 5 października 2020 roku, 21 października 2020 roku, 3 grudnia 2020 roku oraz 15 stycznia 2021 roku, M. R. nie stosował się do obowiązujących wobec niego środków karnych zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, kierował pojazdem, działał przy tym w krótkich odstępach czasu (okres 3 miesięcy), wykorzystując taką samą sposobność (omówione powyżej), a czyny te stanowią ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk. Rozważania dotyczące strony podmiotowej omówione powyżej w zakresie punktu III. sentencji wyroku, mają również zastosowanie do pkt IV. sentencji wyroku.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. R.

I., II.

I.-II.

Przestępstwa przypisane w pkt I.-II. sentencji wyroku zagrożone są karą pozbawienia wolności do lat 5. Wymierzając karę jednego roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności za czyn pierwszy i karę jednego roku pozbawienia wolności za czyn drugi Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 § 1 – 3 kk, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości, stopień winy czynów przypisanych oskarżonemu a także okoliczności łagodzące i obciążające. Rozważania Sąd przedstawi zbiorczo, ponieważ są one tożsame w przypadku obu przypisanych czynów.

Jeśli chodzi o stopień społecznej szkodliwości czynu, sąd kierował się czynnikami wskazanymi w art. 115 § 2 kk. Oskarżony dopuścił się zamachu na mienie, zamach ten został dokonany odpowiednio 11 razy w przeciągu 5 miesięcy i czterokrotnie w ciągu 3 miesięcy. Swoim zachowaniem oskarżony wyrządził szkodę w mieniu kilku podmiotów, na łączną kwotę prawie 4 tys. złotych, co należy uznać za szkodę wysoką, biorąc pod uwagę, że czyny były popełniane 3- 4 lata temu. Nadto sposób i okoliczności popełnienia przez oskarżonego czynu nie zasługują na aprobatę, wyraża się w nich wydźwięk chęci łatwego zarobku, kosztem dóbr innych podmiotów. Nadto jak już wskazano, sąd ustalił zamiar bezpośredni, kierunkowy oraz motywację, która nie miała żadnego zasługującego na aprobatę powodu, za wyjątkiem chęci zysku.

Jeśli chodzi o stopień winy M. R., Sąd ustalił go na wysokim poziomie. Oskarżony jest osobą dorosłą, prawidłowo rozwiniętą i żyjącą w społeczeństwie, oskarżony zdawał więc sobie sprawę z popełnianych przestępstw. Brak było jakichkolwiek okoliczności, które wyłączałyby bądź chociaż zmniejszały jego winę. M. R. miał sposobność zachowania się zgodnie z prawem, jednak z możliwości tej nie skorzystał.

Jeśli chodzi o okoliczności obciążające to do nich z pewnością należy zaliczyć negatywną motywację, wielość czynów, zamiar bezpośredni i kierunkowy, chęć uzyskania mienia, które można następnie spieniężyć lub wykorzystać do własnych celów, działanie zaplanowane, celowe, wykorzystanie takiej samej sposobności, tego samego modelu działania. Oskarżony był przy tym na tyle „pewny siebie”, pozostający w poczuciu bezkarności, że wracał w te same miejsca. Podkreślić również trzeba, że pomimo stosunkowo młodego wieku, M. R. jest osobą wielokrotnie karaną, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu oraz na kary pozbawienia wolności, a wymierzane dotychczas wolnościowe kary nie były przez oskarżonego wykonywane, istniała konieczność ich zamiany na zastępcze kary pozbawienia wolności. Do okoliczności łagodzących można natomiast zaliczyć poprawne zachowanie w warunkach izolacji penitencjarnej.

Biorąc pod uwagę te wszystkie okoliczności, Sąd doszedł do wniosku że jedynie kara bezwzględnego pozbawienia wolności może zrealizować w stosunku do M. R. cel wychowawczy oraz zagwarantuje ochronę społeczeństwa przed oskarżonym. Wymiar kary jednego roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności w przypadku punktu pierwszego sentencji wyroku oraz wymiar kary jednego roku pozbawienia wolności w przypadku punktu drugiego sentencji wyroku podyktowane były wysokim stopniem winy, społeczną szkodliwością, nie zasługującym na aprobatę sposobem życia oskarżonego przed i po popełnieniu przestępstw. Wyższy wymiar kary w przypadku punktu pierwszego wynika z ilości przypisanych wykroczeń składających się na przestępstwo (11) oraz sumarycznej wartości szkody (prawie 3 tys. zł) niż w przypadku czynu przypisanego w pkt drugim sentencji wyroku, w którym Sąd przypisał 4 wykroczenia, okres działania sprawcy był krótszy, a szkoda wyniosła ok. 1200 zł.

III., IV.

III.-IV.

Orzekając o wymiarze kary za przypisane oskarżonemu w punkcie trzecim i czwartym sentencji wyroku czyny, Sąd również uwzględnił dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 53 § 1 – 3 kk, zważając na stopień społecznej szkodliwości, stopień winy czynów przypisanych oskarżonemu a także okoliczności łagodzące i obciążające. Rozważania Sąd przedstawi zbiorczo, ponieważ są one tożsame w przypadku obu przypisanych czynów. Czyn określony w art. 244 kk zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Sąd biorąc pod uwagę wysoki stopień winy, brak okoliczności, który limitowałyby lub w sposób istotny ograniczałyby ten stopień, a także średni stopień społecznej szkodliwości, uznał że w okolicznościach sprawy wyłącznie kary krótkotrwałego pozbawienia wolności są sankcją karną, która może przynieść wobec M. R. odpowiedniej skutek na przyszłość. Oceniając stopień społecznej szkodliwości, Sąd kierował się zamkniętym katalogiem kwantyfikatorów społecznej szkodliwości określonym w art. 115 § 2 kk. Oskarżony swoim zachowaniem godził w tak istotne dobro, jakim jest wymiar sprawiedliwości. Oskarżony kierował pojazdem pomimo obowiązujących go kilku zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Oskarżony zakazy te naruszył 11 razy w przeciągu 5 miesięcy i 4 razy w przeciągu nieco ponad 3 miesięcy. Oskarżony okazał tym całkowite lekceważenie dla rozstrzygnięć sądów. Za naruszeniem normy sankcjonowanej nie stały w przypadku M. R. żadne istotne przyczyny.

W sprawie, poza ogólnie prawidłowym zachowaniem oskarżonego w warunkach izolacji penitencjarnych, trudno doszukiwać się innych okoliczności łagodzących. Okoliczności obciążających w sprawie Sąd jest co najmniej kilka. Przede wszystkim należy tu wskazać ilość zamachów na dobro prawne (odpowiednio 11 i 4 w przypadku punktu trzeciego i czwartego sentencji wyroku), działanie w ramach ciągu przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk. Okolicznością obciążającą jest także sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa. Jest on osobą wielokrotnie karaną. Z karty karnej wynika, że również po popełnieniu powyższych przestępstw, oskarżony godził w inne, jak i tożsame dobra prawne, za które został prawomocnie skazany. Zdaniem Sądu za okoliczności obciążające należy także uznać okoliczności związane z ujawnieniem przestępstw z art. 244 kk, a mianowicie prowadzenie postępowań karnych przez policję związanych z podejrzeniem popełnienia przez M. R. wielu czynów przeciwko mieniu.

Wymierzając odpowiednio karę jednego roku pozbawienia wolności (za czyny przypisane w pkt III. sentencji wyroku) i karę 9 miesięcy pozbawienia wolności (za czyny przypisane w pkt IV. sentencji wyroku), Sąd kierował się celami prewencji indywidualnej, a mianowicie dbając o odniesienie odpowiedniego skutku wobec oskarżonego na przyszłość, jak również celami prewencji generalnej. Oskarżony jest osobą uprzednio wielokrotnie karaną, w tym na kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Tak wielokrotna karalność osoby młodej świadczy, zdaniem Sądu o tym, że M. R. jest osobą dalece zdemoralizowaną, wymierzane wobec niego kolejne wyroki nie przynoszą poprawy jego zachowania. Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, by stosować wobec niego karę wolnościową, tym bardziej, że przypisując oskarżonemu działanie w warunkach ciągu przestępstw, Sąd mógł wymierzyć oskarżonemu wyższą karę niż przewiduje to zagrożenie w art. 244 kk. Zdaniem Sądu jedynie kara pozbawienia wolności odniesie społeczny wydźwięk odnośnie ochrony wymiaru sprawiedliwości przed łamaniem orzeczeń sądowych, a także uzmysłowi M. R., że pomimo jego młodego wieku, dostrzegalny jest upadek jego poszanowania do norm prawnych oraz wyroków sądów powszechnych.

Kary wymierzone nie są karami nadmiernymi, jeśli weźmie się pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności. Wymiar orzeczonych w punkcie trzecim i czwartym sentencji wyroku jednostkowych kar pozbawienia wolności, jest rezultatem zbalansowania powyżej wskazanych okoliczności oraz uprzedniej karalności i negatywnego stylu życia oskarżonego. Zróżnicowanie wymiaru kary w punkcie trzecim i czwartym sentencji wyroku, wynika z ilości przypisanych przestępstw (odpowiednio 11 i 4), okresu działania sprawcy (odpowiednio ponad 5 miesięcy i ponad 3 miesiące).

V.

I.-IV.

W punkcie V. sentencji wyroku Sąd połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Brak było podstaw do pełnej absorpcji. Oskarżony groził bowiem w inne dobra prawne. Wymiar kary łącznej podyktowany jest także ilością kar jednostkowych za przypisane czyny, uwzględnia związek czasowo-przestrzenny popełnianych przestępstw, zasady prewencji indywidualnej i generalnej oraz pozostałe dyrektywy z art. 53 kk. Okres wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności pozwoli oskarżonemu przemyśleć swoje zachowania i zrozumieć niecelowość wstępowania na drogę przestępstwa.

VI.

I.-II.

Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzecz wskazanych w tym punkcie podmiotów, przez zapłatę równowartości skradzionego mienia.

VII.

III.-IV.

Sąd skazując oskarżonego za przestępstwo z art. 244 kk, na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat. Wskazany okres stosowania środka karnego z pewnością odniesie swój skutek zapobiegawczy i wychowawczy, a nadto będzie odpowiednią reakcją na występek oskarżonego. Orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów pozwoli oskarżonemu na głębszą refleksję dotyczącą właściwego zachowania się w ruchu drogowym i powstrzyma od ponownego łamania orzeczeń sądowych.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VIII.

Oskarżonemu świadczona była pomoc prawna z urzędu. Pomoc ta nie została opłacona w całości ani części. Zgodnie z art. 618 § 1 pkt 11 kpk koszty obrońcy z wyboru stanowią tymczasowy wydatek Skarbu Państwa. Koszty te zostały określone na kwotę 1008 zł plus VAT i wynikają z § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Ponadto w postępowaniu odbył się jeden, ponad pierwszy, termin rozprawy, w którym wzięła udział obrońca, wobec czego opłata została podwyższona o 20% za kolejny dzień (§ 20 ww. rozporządzenia).

IX.

Mając na uwadze art. 624 § 1 kpk, okoliczność, że oskarżony pozostaje pozbawiony wolności na długotrwały okres, a także obciążenie go obowiązkiem naprawienia szkody, Sąd podjął decyzję o zwolnieniu M. R. od ponoszenia kosztów sądowych w całości, przejmując wydatki na Skarb Państwa.

Podpis

asesor sądowy Diana Szwejser