Wyrok z 7 marca 2025, sygn. VIII K 921/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

VIII K 921/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. S.

1.  w dniu 5 kwietnia 2024 roku w godzinach 11:20-11:45 w T., przy ul. (...), na terenie sklepu (...), używając słów powszechnie uznanych za obelżywe groził popełnieniem przestępstwa na szkodę T. B. (1), czym wzbudził u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że groźba ta zostanie spełniona, tj. występek z art. 190 § 1 kk;

2.  w dniu 19 marca 2024 roku o godz. 19:31 w T. na ul. (...)/(...) prowadził pojazd mechaniczny marki M. o nr rej. (...), nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 15 stycznia 2024 roku o nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, tj. występek z art. 180a kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

T. B. (1) jest funkcjonariuszem policji, pełni służbę w Komisariacie Policji w C. w Ogniwie (...). W dniu 5 kwietnia 2024 roku około 11:20-11:45 wraz z narzeczoną M. L. udał się na zakupy do sklepu (...) przy ul. (...) w T.. Kiedy wchodził do sklepu zobaczył wychodzącego J. S.. Oskarżony znany mu był z wcześniejszych interwencji. Oskarżony zatrzymał się na terenie parkingu, rozpoznał T. B. (1) i zawołał do niego „T., T. to Ty” a następnie powiedział „T. Ty k. chodź do mnie”. T. B. (1) zignorował to wołanie i wszedł do sklepu. Oskarżony podążył za nim. Na terenie sklepu dogonił T. B. (1) i zaczął kierować w jego kierunku słowa powszechnie uznawane za obelżywe. Wyzywał pokrzywdzonego wskazując że jest „k.” i „j. policjantem”, opluł go. Domagał się by T. B. (1) wyszedł ze sklepu krzyczał, że go „z.” w trakcie tego wymachiwał rękoma w kierunku pokrzywdzonego. Swoim zachowaniem wzbudził u pokrzywdzonego obawę, że groźba ta zostanie spełniona. T. B. (1) rozumiał je w ten sposób, że zostanie pobity. Obawiał się tych gróźb ponieważ z racji swojego zawodu wiedział, że oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną w tym za pobicie funkcjonariusza policji.

Ponieważ T. B. (1) nie reagował na słowne zaczepki J. S. opuścił sklep i udał się na parking. T. B. (1) podążył za nim by sprawdzić czy oskarżony nie wsiada za kierownicę pojazdu. Z racji wykonywanego zawodu wiedział, że oskarżony ma zatrzymane prawo jazdy. Włączył opcję nagrywania w telefonie.

Oskarżony podbiegł wtedy do T. B. (1) i w agresywny sposób ponownie zaczął kierować w jego stronę znieważające określenia „ty k. policyjna zawsze będę cięj., ty d., s.”.

Oskarżony jest osobą dobrze zbudowaną o silnie rozwiniętej muskulaturze.

zeznania świadka T. B. (1)

3-5, 112-113

zeznania świadka

M. L.

8-9

protokół oględzin nagrania zabezpieczonego z telefonu T. B. (1) wraz z płytą

11, 35-37

protokół oględzin nagrania monitoringu wraz z płytą

22, 30-34

W dniu 29.09.2023 r. Starosta (...) wydał wobec J. S.decyzję nr (...) o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji wB..

W dniu 29.09.2023r. Starosta (...)wydał decyzję nr (...) o zatrzymaniu ww. prawa jazdy powodu przekroczenia dopuszczalnej liczby 24 punktów karnych otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego.

W dniu 12.12.2023r. Prokurator Prokuratury Rejonowej (...) w sprawie o sygn. (...) wydał postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy J. S..

W dniu 15.01.2024 r. Starosta (...) decyzją nr (...) cofnął J. S. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii (...) prawa jazdy w związku z negatywnym wynikiem egzaminu kontrolnego. Powyższą decyzję oskarżony odebrał osobiście 15.01.2024 r. jednocześnie zrzekając się prawa do wniesienia środka zaskarżenia.

27.02.2024 roku oskarżony uzyskał wynik pozytywny egzaminu kontrolnego.

21.03.2024 roku Starosta (...)wydał decyzję nr (...) o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami.

Dnia 26.03. 2024 r. Starosta (...)decyzją nr (...) orzekł o nie dokonywaniu zwrotu ww. prawa jazdy.

Pisma, decyzje

55-57, 59-60

W dniu 19 marca 2024 roku o godz. 19:31 w T. na ul. (...)/(...) J. S. prowadził pojazd mechaniczny marki M. o nr rej. (...), nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 15 stycznia 2024 roku o nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

wyjaśnienia oskarżonego

79-80

zeznania świadka B. P.

50-51

notatka urzędowa

48

pisma, decyzje

55-57, 59-60

Oskarżony jest żonaty. Posiada wykształcenie (...). Ma (...) dzieci w wieku (...) i (...) lat. Prowadzi własną działalność gospodarczą z której uzyskuje dochody około (...)zł miesięcznie. Jest zdrowy, nie leczył się odwykowo ani psychiatrycznie.

Był kilkukrotnie karany za przestępstwa w tym za naruszenie czynności narządu ciała powyżej siedmiu dni na szkodę innego funkcjonariusza policji.

Protokół przesłuchania

Wyrok z 10 czerwca 2020 roku

Informacja z KRK

79-80

97

109

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

J. S. nie kierował gróźb do T. B. (1), używał wyłącznie słów obraźliwych w odpowiedzi na prowokację ze strony pokrzywdzonego.

wyjaśnienia oskarżonego

79-80

OCENA DOWODÓW

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

zeznania świadka B. P.

Zeznania funkcjonariusza policji B. P. sąd uznał za wiarygodne. B. P. przeprowadzał kontrolę drogową w dniu 19 marca 2024 roku. Nie było podstaw do kwestionowania jego relacji. Oskarżony potwierdził, że w dniu 19 marca 2024 prowadził pojazd został zatrzymany do kontroli a funkcjonariusz uzyskał informację o cofnięciu jego uprawnień do kierowania pojazdami. Relacja świadka została potwierdzona również dokumentami w postaci decyzji i pism uzyskanych ze Starostwa (...).

notatka urzędowa

Dokument sporządzony przez uprawnionych funkcjonariuszy, zgodnie z zasadami procedury karnej.

zeznania świadka T. B. (1)

Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne. W przekonaniu sądu materiał dowodowy dostarczył podstaw do przyjęcia przebiegu zdarzeń prezentowanego przez pokrzywdzonego. Zeznania świadków oraz załączone nagarnia potwierdzają, że oskarżony znał T. B. (1) z wcześniejszych interwencji, znał jego dane osobowe, wiedział gdzie pełni służbę. Był wobec niego agresywny, wyzywał go a wyzwiska te miały związek z podejmowanymi wobec oskarżonego uprzednio interwencjami. Nie sposób bowiem inaczej wytłumaczyć takich zwrotów jak „policyjna k.”, „p.” do przypadkowo napotkanego człowieka. W dniu zdarzenia pokrzywdzony nie wchodził w interakcję z oskarżonym. Minęli się wyłącznie przed marketem. To spotkanie wywołało u oskarżonego wzburzenie a następnie przerodziło się w agresywne zachowania oraz groźby popełnienia przestępstwa „z. Cie” czy też „z. Ci”. Inicjatorem tego zdarzenia był oskarżony.

Chronologia zdarzeń przedstawiona przez pokrzywdzonego spójna jest z tą wynikającą z zabezpieczonych nagrań. A twierdzenia oskarżonego, iż nie groził pokrzywdzonemu należy uznać za przyjęte na potrzeby postępowania w celu uniknięcia surowszej kwalifikacji prawnej czynu. Partnerka pokrzywdzonego obecna przy zdarzeniu potwierdziła kierowanie zwrotów „z. Cię” do T. B. (1) i przyznała, że sama również obawiała się w tym momencie oskarżonego.

Okoliczność, że oskarżony jest osobą muskularną oraz kilkukrotnie karaną, a także fakt że używał w przeszłości przemocy wobec funkcjonariusza policji pozwalały uznać za wiarygodne twierdzenia pokrzywdzonego co do tego że obawiał się oskarżonego. Obawa ta w świetle powyższych okoliczności był w przekonaniu sadu uzasadniona Dodatkowo zauważyć należy, że pokrzywdzony był w obecności swojej narzeczonej, podczas gdy oskarżonemu towarzyszył dorosły mężczyzna.

zeznania świadka

M. L.

Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować zeznania M. L. albowiem są one spójne i korespondują z zeznaniami pokrzywdzonego T. B. (1) oraz protokołami oględzin nagrania zabezpieczonego z telefonu pokrzywdzonego i monitoringu uzyskanego ze sklepu.

Z zeznań M. L. wynika, że to oskarżony kierował zaczepki w stronę T. B. (1), że był agresywny a jego zachowanie budziło obawę popełnienia przestępstwa. Sąd dostrzega oczywiście, że świadek jest narzeczoną pokrzywdzonego. Należy jednak zwrócić uwagę że zdarzenie opisywane przez pokrzywdzonego i M. L. ma swoje potwierdzenie w nagraniu z telefonu oraz z monitoringu sklepu. Materiał wideo i audio wideo potwierdza agresywną postawę oskarżonego. Uzyskane nagrania wykazują że oskarżony kierował poważne zniewagi w stronę pokrzywdzonego i to w związku z wykonywanym przez niego zawodem. Zabezpieczony monitoring potwierdza chronologię wydarzeń prezentowaną przez T. B. (2) zwłaszcza okoliczność, że oskarżony podążył za pokrzywdzonym do sklepu oraz agresywna postawę oskarżonego.

protokoły oględzin nagrania monitoringu oraz nagrania zabezpieczonego z telefonu pokrzywdzonego

Dokument sporządzony przez uprawnioną osoby i w przewidzianej prawie formie. Nagrania jasno przedstawiały zarejestrowane fragmenty zdarzenia. Na monitoringu widać było kiedy i w jakich okolicznościach do sklepu wchodzili T. B. (2) i M. L. oraz oskarżony.

pisma, decyzje ze Starostwa (...)

Dowód wiarygodny i nie budzący zastrzeżeń nie był kwestionowany przez żadną ze stron. Oskarżony przyznał, że 15 stycznia 2024 otrzymał decyzję o cofnięciu uprawnień, podnosił jedynie, iż kierował pojazdem z uwagi na uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu.

Informacja z KRK

Dokument sporządzony przez uprawnioną do tego instytucję.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia J. S. odnośnie przebiegu zdarzenia z 5 kwietnia 2024 r. pozostawały w sprzeczności z uznanymi za wiarygodne zeznaniami pokrzywdzonego i świadka M. L. a nadto nagraniem zabezpieczonym z telefonu i zabezpieczonym monitoringiem. Odnośnie czynu z art. 244 kk należało uznać je za wiarygodne.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

J. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn z art. 190 § 1 kk penalizuje zachowanie polegające na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w osobie do której została skierowana lub której dotyczy uzasadnioną obawę, że będzie spełniona.

Groźba musi zatem oddziaływać na psychikę zagrożonego w taki sposób, aby mógł on obawiać się, że groźba będzie spełniona. Przedmiotem ochrony jest tu wolność człowieka rozumiana jako wolność od strachu, obawy przed popełnieniem przestępstwa na szkodę zagrożonego lub jego najbliższych. Forma groźby nie ma znaczenia. Groźba może być wyraźna lub dorozumiana. Grozić można słowem, gestem lub innym zachowaniem się, które w zamiarze grożącego ma być zrozumiane jako groźba popełnienia przestępstwa i w rzeczywistości może być tak zrozumiana.

Zatem zachowanie oskarżonego w dniu 5 kwietnia 2024 roku na terenie sklepu (...) wyczerpało znamiona występku z art. 190 § 1 kk. Oskarżony używając słów powszechnie uznanych za obelżywe („z. Cię”/„z. Ci”) groził popełnieniem przestępstwa na szkodę T. B. (1) – tj. użyciem przemocy i co najmniej spowodowaniem uszczerbku na zdrowiu, czym wzbudził u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że groźba ta zostanie spełniona. Z uwagi na okoliczności, o których wspomniano wyżej, obawa ta była uzasadniona.

Działał z zamiarem bezpośrednim. Chciał by pokrzywdzony usłyszał powyższe groźby, krzyczał obawiał się go, dodatkowo utwierdzał pokrzywdzonego w tej obawie przyjmując agresywną postawę. Opluł go wyrażając do niego pogardę, wyzywał.

Zgodnie z art. 180a kk występku dopuszcza się, kto na drodze publicznej w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu prowadzi pojazd mechaniczny nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami.

W dniu 19 marca 2024 roku oskarżony prowadził pojazd mechaniczny nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 15 stycznia 2024 roku o nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Oskarżony powyższą decyzję odebrał osobiście dnia 15 stycznia 2024 roku. Wiedział, że decyzja obowiązuje wobec powyższego z całą pewnością można przypisać mu zamiar prowadzenia pojazdu mechanicznego pomimo cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Twierdzenie oskarżonego, że był przekonany iż może prowadzić pojazd z uwagi na uzyskany pozytywny wynik egzaminu kontrolnego należy przyjąć wyłącznie jako prezentowaną linię obrony na potrzeby postępowania. Do dnia 19 marca 2024 roku J. S. nie otrzymał żadnej decyzji właściwego organu, przywracającą uprawnienia do kierowania pojazdami, taką decyzję Starosta (...)wydał dopiero 21.03.2024 roku (nr (...)). Tym samym wypełnił znamiona występku z art. 180a kk

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I
ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. S.

I

Przestępstwo z art. 190 § 1 kk w aktualnym brzemieniu jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat trzech.

Sąd nie doszukał się okoliczności łagodzących wobec oskarżonego.

Sąd jako okoliczności obciążające sąd potraktował to, że:

- oskarżony działał bez uzasadnionego powodu;

- oskarżony jest osobą kilkukrotnie karaną sądownie, w tym za przestępstwa z art. z art. 157 § 1 na szkodę funkcjonariusza policji;

- oskarżony w toku postępowania nie wykazywał żadnej refleksji nad własnym postępowaniem, jego postawa w toku procesu wskazywała, iż nie dostrzega karygodności swojego zachowania.

Jednakże analizując materiał zgromadzony w sprawie sąd doszedł do przekonania, że kara pozbawienia wolności orzeczona wobec oskarżonego za powyższy czyn nie byłaby surowsza od roku.

Z uwagi na powyższe sąd uznał, że wobec oskarżonego należało zastosować art. 37a § 1 kk i orzec karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Stopień winy społecznej szkodliwości czynu wymagały by kara ta zbliżona była do górnej granicy ustawowego zagrożenia.

Oskarżony dopuszczając się przypisanego mu czynu wykazał się brakiem poszanowania dla porządku prawnego który świadczy o niezrozumieniu przez niego norm społecznych i prawnych, a nawet swojego rodzaju niedojrzałości społecznej.

Zdaniem Sądu tak ukształtowana kara odpowiada wysokiemu stopniowi winy oskarżonego i niewątpliwie wysokiemu stopniowi szkodliwości społecznej przypisanego mu czynu, jak również uwzględnia potrzebę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, co także stanowi cel kary i wprowadza przekonanie o jej nieuchronności.

J. S.

II

Mając na uwadze rodzaj naruszonego dobra Sąd na mocy art. 46 § 1 kk zasadził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 1000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

J. S.

III i IV

Przestępstwo z art. 180a kk jest zagrożone karą grzywny, kary ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Sąd jako okoliczności obciążające sąd potraktował to, uprzednią karalność oskarżonego.

Mając na uwadze niewysoki stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego (z uwagi zdany egzamin kontrolny) są orzekł wobec za ten występek karę 1 roku ograniczenia wolności w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

Na podstawie art. 42 § 1a pkt 1 kk obligatoryjnie orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat.

J. S.

V

Sąd orzekł karę łączną 2 lat ograniczenia wolności w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Czyny objęte aktem oskarżenia co prawda zostały popełnione w niewielkim odstępie czasu, jednak godziły w różnorodne dobra prawne co pozwoliło na przyjęcie jedynie częściowej aspiracji.

INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

Sąd zasądził od oskarżonego kwotę 300 złotych tytułem opłaty, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) i obciążył go kosztami postępowania, na mocy art. 627 kpk.

Podpis