Wyrok z 1 kwietnia 2025, sygn. II K 158/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

158/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

P. S.

1. W dniu okresie od dnia 14 do dnia 17 grudnia 2024 roku działając w krótkich odstępach czasu przy wykorzystaniu tej samej sposobności dopuściła się popełnienia niżej wymienionych umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu.

- w dniu 14 grudnia 2024 roku o godz. 11:53 w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała kradzieży perfum m-ki H. E. 75 ml wartości 214,99 zł, m-ki V. (...) (...) ml wartości 139,99 zł i m-ki V. (...) W. (...) ml wartości 139,99 zł oraz maskę do rąk (...) & N. (...) ml wartości 3,99 zł i (...) m-ki B. wartości 5,69 zł w wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 504,65 zł.

- w dniu 15 grudnia 2024 roku o godz. 18:03 w N. przy ulicy (...) na terenie (...) (...) w (...) R. dokonała kradzieży perfum C. K. N. W. (...) ml wartości 199,99 zł,

- w dniu 17 grudnia 2024 roku o godz. 16:12 w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała kradzieży perfum m-ki A. (...) G. 30 ml wartości 299,99 zł, V. D. (...) 100 ml wartości 299,99 zł i m-ki C. (...) N. W. (...) ml wartości 199,99 zł o łącznej wartości 799,97 zł

W wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 1504,61 zł na szkodę (...) z siedzibę w Ł..

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 14 grudnia 2024 około godziny 11;53 P. S. weszła do drogerii R. mieszącej się na ul. (...) w N.. W pewnym momencie P. S. podeszła do regału z towarem. Następnie z tego regału P. S. wzięła perfum m-ki H. E. 75 ml wartości 214,99 zł, m-ki V. (...) (...) ml wartości 139,99 zł i m-ki V. (...) W. (...) ml wartości 139,99 zł oraz maskę do rąk (...) & N. (...) ml wartości 3,99 zł i (...) m-ki B. wartości 5,69 zł, które następnie włożyła do koszyka sklepowego. Chwilę później włożyła owe produkty do torebki. W takim stanie rzeczy P. S. o godzinie 11:53 wyszła ze sklepu nie płacąc za zabrany towar ani nie zwracając towaru.

Zeznania świadka R. O.

15-16

Notatka urzędowa

14

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia wykroczenia

23-24

Treść notatki urzędowej

34

Następnego dnia, tj. 15 grudnia 2024 roku około godziny 18:03 P. S. udała się do (...) R. przy ul. (...) w N. na terenie (...) P. II. Przy wykorzystaniu tej samej sposobności, oskarżona dokonała kradzieży perfum C. K. N. W. (...) ml wartości 199,99 zł, Kradzież ta została ujawniona na monitoringu, a towar nie został zwrócony.

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia wykroczenia

25-26

Notatka urzędowa

14

Nagranie z monitoringu

29

Zeznania świadka R. O.

15-16

Treść notatki urzędowej

34

Kilka dni później, tj 17 grudnia 2024 roku około godziny 16;12 w (...) R. przy ul. (...) w N., P. S. dokonała kradzieży wykorzystując tę samą sposobność perfum m-ki A. (...) G. 30 ml wartości 299,99 zł, V. D. (...) 100 ml wartości 299,99 zł i m-ki C. (...) N. W. (...) ml wartości 199,99 zł. Towar nie został zwrócony.

Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa

10-11

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia wykroczenia

27-28

Zeznania świadka R. O.

15-16

Notatka urzędowa

14

Treść notatki urzędowej

34

Łączna wartość skradzionych przedmiotów wyniosła kwotę 1504,61zł.

Zeznania świadka R. O.

15-16

1.1.2.

P. S.

1. W dniu 15 grudnia 2024 roku w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała zaboru w celu przywłaszczenia perfum m-ki A. (...) mi wartości 299,99 zł, m-ki V. (...) ml wartości 299,99 zł, m-ki C. (...) A. (...) mi wartości 199,99zi i m-ki B. R. W. 50 ml wartości 154,99 zł w wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 954,96 zł na szkodę (...) z siedzibę w Ł..

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 15 grudnia 2024 P. S. weszła do drogerii R. mieszącej się na ul. (...) w N.. W pewnym momencie P. S. podeszła do regału z towarem. Następnie z tego regału P. S. perfum m-ki A. (...) mi wartości 299,99 zł, m-ki V. (...) ml wartości 299,99 zł, m-ki C. (...) A. (...) mi wartości 199,99zi i m-ki B. R. W. 50 ml wartości 154,99 zł w wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 954,96 zł na szkodę (...) z siedzibę w Ł.. Przedmioty zabrane w w/w dniach zostały bezpowrotnie utracone. Kradzież ta została ujawniona na monitoringu.

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

47-48

Nagranie z monitoringu

33

Zeznania świadka R. O.

40-41

Treść notatki urzędowej

39

Protokół zatrzymania rzeczy

30-32

1.1.3.

P. S.

1. W dniu 17 grudnia 2024 roku w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała zaboru w celu przywłaszczenia perfum m-ki D. (...) W. 50 ml wartości 268,99 zł, m-ki M. (...) P. (...) ml wartości 429,99 zł i m-ki P. (...) (...) 30 ml wartości 259,99 zł w wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 959,97 zł na szkodę R. (...) (...) z siedzibę w Ł.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 17 grudnia 2024 roku w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała zaboru w celu przywłaszczenia perfum m-ki D. (...) W. 50 ml wartości 268,99 zł, m-ki M. (...) P. (...) ml wartości 429,99 zł i m-ki P. (...) (...) 30 ml wartości 259,99 zł w wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 959,97 zł na szkodę R. (...) (...) z siedzibę w Ł.. Przedmioty zabrane zostały bezpowrotnie utracone, a kradzież została ujawniona na monitoringu.

Zeznania świadka R. O.

2-3,

Notatka urzędowa

1

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

10-11

Nagranie z monitoringu

12

Oskarżona nie pracuje zawodowo, utrzymuje się z prac dorywczych z których otrzymuje dochód w wysokości około 400 złotych. P. S. jest panną, nie posiada osób na utrzymaniu,. Oskarżona nie jest właścicielem nieruchomości ani innych wartościowych rzeczy ruchomych. Oskarżona leczyła się psychiatrycznie. Niemniej jednak w chwili czynu posiadała ona zachowana zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem. Oskarżona nie była uprzednio karana.

Notatka o oskarżonej

75

Zaświadczenie o stanie majątkowym

74

Dane o karalności

73

Opinia sądowo- psychiatryczna

76-77

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

Zeznania świadka R. O.

Sąd Rejonowy ocenił jako wiarygodne zeznania świadka R. O.. Świadek ten jest osobą całkowicie obcą dla oskarżonego, który z przedmiotowym przestępstwem zetknął się w toku wykonywania własnych obowiązków służbowych. Świadek ten nie miał zarazem żadnego interesu w pomówieniu oskarżonego, czy chęcią wyolbrzymienia jego czynu. Świadek zeznając w toku dochodzenia dokładnie opisał przedmiotowy proceder. Jego zeznania w tej materii są jasne, spójne oraz zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Podkreślić przy tym należy, iż wartość towarów zabranych przez P. S. została ustalona na podstawie cen produktów, które to zabrała z miejsca zdarzenia. Tutaj należy jasno zaznaczyć, iż zeznania R. O. w tym przedmiocie w całości korespondują z dowodem rzeczowym w postaci nagrań z kamer monitoringu, znajdujących się w drogeriach. Wskazania w depozycjach ocenianego świadka znajdują potwierdzenie w owym nagraniu. W tym miejscu podkreślić należy, iż owe nagrania są dobrej jakości. Co więcej na tych nagraniach

doskonale widać, z którego dokładnie miejsca oskarżona zabierała produkty stanowiące własność pokrzywdzonego. Tym samym racjonalne było ustalenie wartości skradzionego mienia poprzez zweryfikowanie ceny sprzedaży zabranych produktów – określonych poprzez ujawnione na nagraniu miejsce zaboru. Warto nadmienić, iż wszystkie czyny oskarżonej w krótkich odstępach czasowych były zgłaszane. .Tym samym szkoda wyrządzona tym czynem została ustalono na bieżąco i owo wskazanie ma pewny charakter. Sąd Rejonowy ocenił, iż obrana przez świadka R. O. metodologia ustalenia przedmiotów zabranych przez oskarżonego jest prawidłowa. Następnie wskazać należy, iż świadek ten nie znał tożsamości sprawcy kradzieży. To wszystko sprawiło, iż Sąd Rejonowy ustalając stan faktyczny w tej sprawie oparł się na zeznaniach złożonych przez świadka J. P..

Nagranie z monitoringu

Niewątpliwie doniosłym dowodem w tej sprawie były nagrania z nagrań monitoringu znajdujących się w drogeriach R.. Rzeczone nagrania stanowią dowód o charakterze rzeczowym. Żadna ze stron tego procesu nie sygnalizowała żadnych uwag odnośnie autentyczności owego zapisu danych. Zarazem Sąd Rejonowy nie powziął z urzędu wątpliwości, co do braku zewnętrznej ingerencji w ów zapis. Następnie należy zwrócić uwagę, że przedmiotowy zapis jest dobrej jakości, pozwalającej dostrzec istotne dla tej sprawy szczegóły inkryminowanego zdarzenia. Zapis pozwala także jednoznacznie stwierdzić dokładne miejsce, skąd dokonano owego zaboru. Jednocześnie przedmiotowe nagrania pozwala potwierdzić zeznania R. O., iż owe czyny były popełnione przez tę samą osobę. Zatem rzeczony dowód miał niebagatelne znaczenie w procesie rekonstrukcji stanu faktycznego w niniejszej sprawie.

Opinia sądowo- psychiatryczna

Istotnym dowodem w tej sprawie była opinia sporządzona przez biegłych psychiatrów. Biegli H. B. oraz M. B. są osobami całkowicie obcymi dla oskarżonej, którzy nie mieli interesu w złożeniu określonej treści opinii. Brak jest też relewantnych podstaw do kwestionowania posiadania przez nich wiedzy specjalnej z zakresu psychiatrii. Rzeczona opinia spełnia także wszystkie wymogi kształtowane w sposób negatywny w art. 201 k.p.k. Mianowicie biegli odpowiedzieli na wszystkie pytania zadane przez organ procesowy. Biegli wyraźnie stwierdzili, iż nie występują podstawy do kwestionowania poczytalności oskarżonej w odniesieniu do zarzucanych prostych czynów kradzieży. Dalej treść tej opinii nie była w żadnym stopniu kwestionowana przez strony tego procesu. Biorąc to pod uwagę Sąd Rejonowy ustalając stan psychiczny oskarżonego w chwili czynu, przedmiotowe ustalenia oparł na dowodzie z opinii biegłych M. B. i H. B..

Notatka urzędowa

Brak było także podstaw do podważenia przydatności dla niniejszego postępowania pozostałych dowodów wnioskowanych przez oskarżyciela publicznego do przeprowadzenia w toku rozprawy głównej tj. protokołów zatrzymań osoby, notatki urzędowej. Przydatne okazały się być także dane osobopoznawcze zebrane w toku śledztwa w postaci zaświadczenia o stanie majątkowym, notatki o oskarżonym czy karcie karnej. W odniesieniu do tych dokumentów należy zauważyć, iż zostały sporządzone we właściwej formie przez osoby do tego upoważnione. Nadto ich zawartość merytorycznatakże nie budzi wątpliwości Sądu i pozostaje ona spójna z treścią wyjaśnień oskarżonego. Żadna ze stron procesu w żaden sposób nie kwestionowała wartości dowodowej owych dokumentów. Stąd też Sąd Rejonowy uznał te dokumenty za wiarygodne i na ich podstawie poczynił powyższe ustalenia faktyczne.

Częściowe wyjaśnienia oskarżonej

P. S. będąc słuchaną w charakterze podejrzanej przyznała się do zarzucanego jej przestępstwa, jednocześnie, korzystając zarazem z prawa do odmowy do składania wyjaśnień. Oskarżona w żadnym miejscu nie bagatelizowała swoich czynów, a co więcej w trakcie słuchania w charakterze podejrzanej wyraził żal za swoje czyny. Natomiast w stadium jurysdykcyjnym procesu karnego oskarżona będąc prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, dobrowolnie zaniechała stawiennictwa w toku czynności sądowych, przez co nie skorzystała z możliwości złożenia wyjaśnień w tym postępowaniu karnym.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

P. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

P. S. została oskarżona o to, że:

1. W dniu okresie od dnia 14 do dnia 17 grudnia 2024 roku działając w krótkich odstępach czasu przy wykorzystaniu tej samej sposobności dopuściła się popełnienia niżej wymienionych umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu.

- w dniu 14 grudnia 2024 roku o godz. 11:53 w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała kradzieży perfum m-ki H. E. 75 ml wartości 214,99 zł, m-ki V. (...) (...) ml wartości 139,99 zł i m-ki V. (...) W. (...) ml wartości 139,99 zł oraz maskę do rąk (...) & N. (...) ml wartości 3,99 zł i (...) m-ki B. wartości 5,69 zł w wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 504,65 zł.

- w dniu 15 grudnia 2024 roku o godz. 18:03 w N. przy ulicy (...) na terenie (...) (...) w (...) R. dokonała kradzieży perfum C. K. N. W. (...) ml wartości 199,99 zł,

- w dniu 17 grudnia 2024 roku o godz. 16:12 w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała kradzieży perfum m-ki A. (...) G. 30 ml wartości 299,99 zł, V. D. (...) 100 ml wartości 299,99 zł i m-ki C. (...) N. W. (...) ml wartości 199,99 zł o łącznej wartości 799,97 zł

W wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 1504,61 zł na szkodę (...) z siedzibę w Ł..

2. W dniu 15 grudnia 2024 roku w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała zaboru w celu przywłaszczenia perfum m-ki A. (...) mi wartości 299,99 zł, m-ki V. (...) ml wartości 299,99 zł, m-ki C. (...) A. (...) mi wartości 199,99zi i m-ki B. R. W. 50 ml wartości 154,99 zł w wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 954,96 zł na szkodę (...) z siedzibę w Ł..

3. W dniu 17 grudnia 2024 roku w N. przy ulicy (...) w (...) R. dokonała zaboru w celu przywłaszczenia perfum m-ki D. (...) W. 50 ml wartości 268,99 zł, m-ki M. (...) P. (...) ml wartości 429,99 zł i m-ki P. (...) (...) 30 ml wartości 259,99 zł w wyniku czego powstały łączne straty w wysokości 959,97 zł na szkodę R. (...) (...) z siedzibę w Ł..

Zgodnie z treścią art. 12 § 2 k.k. kodeksu karnego odpowiada jak za jeden czyn zabroniony wyczerpujący znamiona przestępstwa ten, kto w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej sposobności popełnia dwa lub więcej wykroczeń umyślnych, jeżeli łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwa.

W realiach przedmiotowej sprawy oczywistym, iż sprawca tj. oskarżona dopuściła się kradzieży owych przedmiotów. Należy w tym miejscu tylko krótko nadmienić, iż przedmioty te stanowią desygnat rzeczy ruchomej. Nadto ich wyłożenie w alejce sklepowej, świadczy jednoznacznie, iż znajdowały się one we władztwie pokrzywdzonego. Natomiast oskarżona swoim zachowaniem polegającym na wzięciu tych przedmiotów, a następnie włożeniu ich do koszyka, a następnie do torebki objęła nad nimi władztwo jeszcze na terenie tej placówki. Tym samym zgodnie z teorią zaboru już wówczas nastąpiło dokonanie owej kradzieży. Jedynie porządkując należy wskazać, iż sprawca wyniosła te przedmioty ze sklepu nie płacąc za nie, co warunkuje odpowiedzialność za dokonanie kradzieży również według teorii wyniesienia czy tej jej odmiany w postaci teorii tzw. linii kas. Oczywistym jest przy tym, iż oskarżona działała w zamiarze przywłaszczenia tych przedmiotów, o czym wprost świadczy jego zachowanie polegające na opuszczeniu tego punktu handlowego z zabranym bezprawnie towarem. Tym samym zostały spełnione wszystkie znamiona przedmiotowe i podmiotowe czynów zabronionych określonych w art. 119 § 1 k.w.

Następnie należy przypomnieć, iż od 1 października 2023 roku progiem kontrawencjonalizującym dla rozróżnienia kradzieży stanowiącej przestępstwo od kradzieży wykroczeniowej jest kwota 800 złotych.

E. w przypadkach, gdy wartość jednorazowej zabranych rzeczy ruchomych przenosiła tą wartość, P. S. dopuszczała się występków stypizowanych w art. 278 § 1 k.k.

W realiach niniejszej sprawy zostały spełnione przesłanki, zakwalifikowania ogółu przestępczej działalności przypisanej oskarżonej tym wyrokiem jego jednego ciągu przestępstw. W tym zakresie niezbędne jest zwrócenie uwagi, iż P. S. działała w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności. Zarazem podstawą wymiary kary za poszczególne występki jest art. 278 § 1 k.k.

W związku z powyższym należało stwierdzić, iż łącznie P. S. zrealizował znamiona przedmiotowe i podmiotowe ciągu przestępstw stypizowanego w art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k.

Następnie w tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 2 k.k. karygodność jest czynnikiem konstytuującym materialną definicje przestępstwa, a więc dla wydania wyroku skazującego niezbędne jest aby czyn był społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomym. Natomiast zamknięty katalog kwantyfikatorów stopnia społecznej szkodliwości został wprowadzony w art. 115 § 2 k.k. Według tego przepisu przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Biorąc pod uwagę wyżej wskazane kryteria Sąd Rejonowy stwierdził, iż stopień społecznej szkodliwości tego czynu był na dość niskim poziomie, jednakże wykraczającym poza konstytutywny dla bytu przestępstwa poziom wyższy niż znikomy. W tym aspekcie należy wskazać na stosunkowo niedużą łączną wartość skradzionych przedmiotów, które nieznacznie przekroczyły wartość kontrawencjonalizacyjną. W tej materii wypada także zwrócić uwagę na wielość poszczególnych czynów, wchodzących w skład tego ciągu przestępstw. P. S. dopuściła się bowiem 5 ontologicznych kradzieży, co świadczy o utrwaleniu w niej braku poszanowania dla dobra prawnego w postaci mienia. Co więcej kradła ona przedmioty, które nie są niezbędne do bieżącego funkcjonowania, a ich ilość i charakterystykę świadczy o chęci uzyskania z tego przestępstwa gotówki na skutek ich późniejszej odsprzedaży. Okoliczności te wskazywały możliwości zakwalifikowania za karygodne w rozumieniu art. 1 § 2 k.k., przy równoczesnym ocenie stopnia społecznej szkodliwości tego czynu za niski.

Sąd Rejonowy uznał także, iż czyn przypisany oskarżonej był zawiniony poprzez pryzmat normatywnej teorii winy recypowanej przez polski system prawa karnego w art. 1 § 3 k.k. W tej materii należy zważyć, iż oskarżona jest osobą dorosłą, posiadającą już spory bagaż doświadczeń życiowych, która doskonale zdaje sobie sprawę z funkcjonującego na terenie Rzeczpospolitej zakazu kradzieży.. Nadto jak wynika z szeroko uargumentowanej opinii biegłych psychiatrów oskarżona w chwili czynu posiadała pełną zdolność rozpoznania znaczenia czy pokierowania swoim postępowaniem. W tym miejscu należy wskazać, iż wskazywane w opinii deficyty oskarżonego nie miały przełożenia na zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania jego postępowania, który to czyn nie był niczym wymuszony i stanowił dobrowolne przeciwstawienie się treści normy sankcjonowanej.. Zarazem wskazać należy, iż skarżony nie działał także w żadnej anormalnej sytuacji motywacyjnej czy innej okoliczności limitującej stopień zawinienia. Tym samym zachowanie oskarżonego było zawinione w myśl art. 1 § 3 k.k., a w sprawie brak było szczególnych przesłanek limitujących owo zawinienie.

W związku z powyższym należało stwierdzić, iż zachowanie P. S. zarzucane aktem oskarżenia stanowiło łącznie ciąg przestępstw z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k.

W ocenie Sądu Rejonowego w Nowym Sączu, w realiach niniejszej sprawy niezasadnym byłoby poprzestanie na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko P. S.. W ocenie Sądu Rejonowego przeciwko zastosowaniu tej instytucji prawa karnego przemawia wielość poszczególnych kradzieży wchodzących w ów ciąg przestępstw. E. nie sposób jest tłumaczyć, iż zachowania poddane prawno karnemu wartościowaniu w niniejszej sprawie, stanowiły zaledwie incydent w życiu oskarżonej. Przeciwnie ilość i natężenie tych zachowań świadczyć może o utrwalonym sposobie postepowania P. S., wobec której celowe jest zastosowanie reakcji penalnej. Nie sposób przy tym pominąć faktu, iż oskarżona do zakończenia rozprawy przed Sądem I instancji nie naprawiła szkody. Oskarżona nie była także zainteresowana przebiegiem procesu, skoro zdecydowała się zaniechać stawiennictwa na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2024 roku. To wszystko wskazuje, iż pomimo stosunkowo niewielkiego stopnia społecznej szkodliwości tych czynów, warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonej jawi się jako reakcja zbyt pobłażliwa, biorąc pod uwagę charakterystykę przedmiotową tej sprawy, a także postawę oskarżonej, jej warunki osobiste

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. S.

I

I

Zgodnie z treścią art. 278 § 1 k.k. występek ten jest zagrożony karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do 5 lat Natomiast dyrektywy sądowego wymiaru kary zostały wysłowione przez ustawodawcę w art. 53 k.k. Na powyższe reguły rządzące sposobem ustalenia kary właściwej zarówno do osoby jak i czynu sprawcy należy nałożyć także zasadę wynikającą z art. 58 § 1 k.k., zgodnie z która w przypadku gdy górna granica ustawowego zagrożenia danego występku nie przekracza 5 lat sąd może zastosować karę pozbawienia wolności tylko w przypadku gdyby inna kara nie mogła przynieść oczekiwanego efektu.

Wymierzając kare, sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy , sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanfie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza wyrażenie żalu. W ocenie Sądu Rejonowego charakterystyka przypisanego oskarżonej występku nie uzasadnia stosowania wobec niej kary pozbawienia wolności. Przestępstwo to posiadało stosunkowo nieznaczny ładunek społecznej szkodliwości. Za okoliczność podmiotową należało wziąć pod uwagę, iż oskarżona popełniła czyn zabroniony umyślnie, w zamiarze bezpośrednim, tj. chciała popełnić ten czyn i godziła się na następstwa. Oskarżona pomimo trudnej sytuacji materialnej nie podjęła pracy zarobkowej w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Sąd wymierzając karę zwrócił uwagę, iż oskarżona nie była uprzednio karana. E. nie można skutecznie twierdzić, iż oskarżona jest osobą zdemoralizowaną, wobec której orzeczenie kary ograniczenia wolności nie przyniesie oczekiwanych rezultatów w zakresie realizacji dyrektyw prewencji indywidualnej. Należy zwrócić uwagę, iż obowiązek wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin będzie stanowić dla niej istotnie odczuwalną dolegliwość, co realizować będzie funkcję retrybutywną prawa karnego. Podkreślić przy tym należy, iż kara ta ledwie o 2 miesiące wykracza powyżej dolnej granicy najłagodnieszej możliwej do wymierzenia w tej sprawie kary. Odchodząc od tej granicy Sąd Rejonowy uwzględnił fakt, iż oskarżona inkryminowanym ciągiem przestępstw dopuściła się 5 osobnych kradzieży, Do tego łączna wartość skradzionego przez nią mienia wyniosła niespełna 3500 złotych, a wiec ponad 4 krotnie przekroczyła próg kontrawencjonalizacji. W realiach tej sprawy Sąd Rejonowy nie dopatrzył się także okoliczności w w , które by w sposób istotny limitowały zakres zawinienia P. S.. Kara 6 miesięcy wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy w wymiarze 40 godzin miesięcznie, jest w ocenie Sądu Rejonowego karą adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej. Do tego należało uwzględnić, iż oskarżona jest osobą bezrobotą, która bez większego wysiłku może wykonać tego rodzaju karę, łącząc ten obowiązek z próbą podjęcia choćby dorywczej pracy zarobkowej. W związku z powyższym Sąd Rejonowy w pkt. 1 uzasadnianego wyroku wymierzył oskarżonej przy zastosowaniu art. 37a §1 k.k. kare 6 miesięcy ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Jedynie na marginesie należało zwrócić uwagę, iż spełnione zostały pozostałe wymogi zawarte w art. 37a §1 k.k./

P. S.

II

I

W punkcie III wyroku Sąd Rejonowy był zobowiązany orzec o środku kompensacyjnym w postaci naprawienia szkody. W tym względzie trzeba zwrócić uwagę na stanowisko oskarżyciela publicznego w piśmie przewodnim i obligatoryjną w takim przypadku treść artykułu 46 § 1 k.lk.. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż na skutek działania oskarżonego pokrzywdzeni ponieśli rzeczywistą szkodę majątkową w postaci uszczerbku na mieniu. Jednocześnie oczywistym jest, iż w świetle opinii biegłych lekarzy psychiatrów P. S. ponosi winę w rozumieniu art. 415 k.c.. Przy orzekaniu owych obowiązków naprawienia szkody Sąd zwrócił uwagę, iż skradzione przez P. S. rzeczy nie zostały odzyskane w stanie nienaruszonym, co siłą rzeczy zwiększyło możliwość orzeczenia w tym zakresie środków kompensacyjnych. Dlatego też w punkcie III wyroku orzeczono wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przez oskarżonego czynami przypisanymi w punkcie I wyroku w zakresie jakim pokrzywdzona spółka nie odzyskała skradzionego mienia, a to w kwocie 3419,54 złotych.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Sąd Rejonowy w pkt. III wyroku zasądził os skarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty oraz 628,26 złotych tytułem wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa. Przedmiotów rozstrzygnięcie podyktowane jest zasadą odpowiedzialności za wynik procesu artykułowaną w art. 627 k.p.k i wyrazem pewnej symboliki zważywszy na umyślny sposób działania oskarżonej i jej

1.Podpis