Uzasadnienie z 4 kwietnia 2025, sygn. II K 1528/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1528/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

S. G.

1. Art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.,

2. Art. 276 § 1 k.k. i 288 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. W dniu 17 stycznia 2024 roku około godz. 14:50
w R. S. G. przyszedł do Restauracji (...) znajdującej się przy ul. (...). W lokalu przebywała zatrudniona tam P. M.. S. G. zwrócił się do P. M., że chciałby podjąć u nich pracę. Kobieta odpowiedziała, że na tę chwilę nie szukają nowych pracowników. S. G. poprosił wówczas o szklankę wody. Gdy P. M. udała się po wodę, S. G. sięgnął za ladę i zabrał stanowiący własność P. M. telefon komórkowy marki R. (...) O. (...) (...)
(...) o numerze (...): (...), (...) 2: (...) wraz z etui czarnym pancernym
z osłonką zakrywającą aparat oraz haczykiem do opierania aparatu, w którego wnętrzu znajdował się dowód osobisty, karta bankomatowo-płatnicza (...) Bank (...) S.A i karta bankomatowo-płatnicza (...) S.A. Następnie wybiegł
z restauracji. P. M. zobaczyła uciekającego mężczyznę. W związku z kradzieżą wezwała Policję. Funkcjonariusze Policji po przybyciu na miejsce zdarzenia dokonali patrolu terenu i ulic przyległych do restauracji, jednak nie ujawnili sprawcy.

1.  Wyjaśnienia oskarżonego S. G.,

2.  Zeznania pokrzywdzonej P. M.,

3.  Zeznania świadka A. K.,

4.  Zeznania świadka K. A.,

5.  Protokół oględzin osoby,

6.  Protokół odtworzenia nagrania z monitoringu

1.  32-33, 106-107,

2.  8-9, 91,

3.  18-19,

4.  22,

5.  35-44,

6.  47-52, 58-61

2. Tego samego dnia około godz. 18:00, S. G. przyszedł ponownie pod restaurację (...). Został zauważony przez P. M.. Poinformowała o tym kolegę z pracy A. K., który udał się w stronę S. G.. Mężczyzna stał przy ul. (...) obok kościoła (...)w ręku trzymając telefon P. M.. Słuchał muzyki z tego telefonu. Telefon był pozbawiony etui, w którym znajdował się dowód osobisty i dwie karty kredytowe P. M.. A. K. zwrócił się do niego o zwrot telefonu. S. G. odparł, że nie odda telefonu bo należy do niego. Na pytanie gdzie ma karty kredytowe i dowód osobisty P. M., odparł, że te wszystkie rzeczy połamał i wrzucił do kanału. W pewnej chwili mężczyzna rzucił telefonem
o ziemię i zaczął uciekać. W wyniku zachowania mężczyzny doszło do rozbicia i popękania telefonu co spowodowało straty w łącznej wysokości 1.500 zł na szkodę P. M.. A. K. podniósł telefon i próbował ująć S. G., jednak mężczyzna mu się wyszarpał
i zaczął dalej uciekać. Nieustalony mężczyzna obezwładnił S. G.. Sprawca był przytrzymywany przez zebranych mężczyzn do momentu przyjazdu Straży Miejskiej. Następnie na miejsce przyjechali funkcjonariusze Policji, którzy dokonali zatrzymania S. G..

1.  Wyjaśnienia oskarżonego S. G.,

2.  Zeznania pokrzywdzonej P. M.,

3.  Zeznania świadka A. K.,

4.  Zeznania świadka K. A.,

5.  Protokół oględzin osoby,

6.  Protokół odtworzenia nagrania z monitoringu

1.  32-33, 106-107,

2.  8-9, 91,

3.  18-19,

4.  22,

5.  35-44,

6.  47-52, 58-61

3. U S. G. aktualnie i w okresie popełnienia czynów zabronionych rozpoznano chorobę psychiczną pod postacią (...) oraz (...), aktualnie w okresie wymuszonej pobytem w szpitalu abstynencji, zaś in tempore criminis czynne używanie substancji. W czasie popełnienia czynów zabronionych S. G. miał ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do rozpoznania ich znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem, w rozumieniu art. 31 § 2 k.k. Zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez S. G. czynu podobnego do opisanego w zarzucie, w tym czynu związanego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia.

1.  Opinia sądowo-psychiatryczna

1.  77-85

4. S. G. urodził się w dniu (...). Ma wykształcenie gimnazjalne. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Utrzymuje się z zasiłków MOPS w łącznej wysokości 800 zł. Był karany.

1.  Oświadczenie,

2.  Informacja z K.

1.  106,

2.  119-120

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Lp. 1, 2

Wyjaśnienia oskarżonego S. G.

Wyjaśnienia oskarżonego S. G. zostały podzielone
w części w jakiej przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych. Wyjaśnienia oskarżonego w tym przedmiocie znajdowały pełne potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym
w sprawie materiale dowodowym w postaci zeznań pokrzywdzonej P. M., świadków A. K. i K. A., protokołu oględzin osoby oskarżonego i nagrań
z monitoringu. Jednocześnie oskarżony nie miał żadnego motywu
w bezpodstawnym przyznawaniu się do popełnienia przestępstwa
i narażaniu z tego tytułu na poniesienie odpowiedzialności karnej.

Lp. 1, 2

Zeznania pokrzywdzonej P. M.,

Zeznania świadka A. K.

Zeznania świadków były konsekwentne, logiczne i szczegółowe. Były zgodne z wchodzącymi w skład materiału dowodowego nagraniami
z monitoringu. Świadkowie byli osobami obcymi dla oskarżonego. Nie mieli interesu w bezzasadnym obciążaniu akurat jego osoby.

Lp. 1, 2

Zeznania świadka K. A.

Świadek jest funkcjonariuszem Policji. Jest osobą obcą dla oskarżonego. Nie miał interesu w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Informacje istotne dla przedmiotu sprawy znał wyłącznie z racji wykonywanych czynności służbowych. Zeznania świadka były zgodne z notatką urzędową z interwencji.

Lp. 1, 2

Nagrania monitoringu

Nagrania z monitoringu i ujawniony na nim przebieg zdarzenia nie pozostawiały wątpliwości co do tożsamości, sprawstwa i winy oskarżonego. Nagrania były dobrej jakości, nie sprawiało problemu rozpoznanie każdego z uczestników zajścia, przejawianej przez nich aktywności.

Lp. 3

Opinia sądowo-psychiatry-czna

Opinia sądowo-psychiatryczna spełniała wymogi określone
w art. 201 k.p.k. tzn. była jasna, zupełna i nie zawierała wewnętrznych sprzeczności. Została wydana przez biegłych dysponujących wiedzą specjalną z zakresu czynności psychicznych człowieka. Rzetelność opinii nie budziła wątpliwości Sądu.

Lp. 1, 2, 4

Dowody dokumenta-rne

Dowody z dokumentów są autentyczne i rzetelne. Zostały sporządzone przez powołane do tego podmioty w zakresie ich kompetencji, w sposób szczegółowy i zgodny z prawem. Nie budziły wątpliwości Sądu.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Pkt I

S. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 278 § 1 k.k. penalizuje przestępstwo kradzieży polegające na dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej. Przedmiotem ochrony wyżej wymienionego przepisu jest własność, posiadanie oraz inne prawa rzeczowe i obligacyjne do rzeczy ruchomej, co rozumieć należy jako wyodrębniony i mogący samodzielnie występować w obrocie przedmiot materialny, który przedstawia wartość majątkową. Przez zabór należy rozumieć bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę. Dopuścić się go może osoba, która nie ma prawa rzeczą rozporządzać. Do wypełnienia znamion przestępstwa kradzieży konieczne jest zaistnienie okoliczności, że wyjęcie rzeczy spod władztwa następuje wbrew woli osoby nią władającej, a także bez żadnej ku temu podstawy. Działanie sprawcy należy uznać za ukończone z chwilą, gdy zawładnął rzeczą, objął ją w swoje posiadanie, bez względu na to, czy zdołał następnie zamiar rozporządzania tą rzeczą jako swoją urzeczywistnić czy też nie.

Oskarżony S. G. zrealizował znamiona z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. w ten sposób, że w dniu 17 stycznia 2024 roku, w Restauracji (...): znajdującej się przy ul. (...), wykorzystując nieuwagę pokrzywdzonej, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki R. (...) O. (...) (...) o numerze (...): (...), (...) 2: (...) wraz z etui czarnym, pancernym z osłonka zakrywająca aparat oraz haczykiem do opierania aparatu, w którego wnętrzu znajdował się dowód osobisty i karta bankomatowo-płatnicza (...) Bank (...) S.A i karta bankomatowo-płatnicza (...) S.A, po czym
w trakcie ucieczki rzucił wymienionym aparatem telefonicznym o chodnik, w wyniku czego doszło do jego rozbicia i popękania powodując straty w łącznej wysokości 1.500 zł na szkodę P. M., przy czym czynu tego dokonał mając ograniczona w stopniu znacznym zdolność do rozpoznawania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem.

Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim w celu uzyskania korzyści majątkowej. Dokonał zaboru mienia bez wiedzy i zgody jego właścicielki, jak też bez żadnej podstawy prawnej. Oddalił się
z mieniem z miejsca zaboru, objawiając wolę włączenia go do swojego majątku.

Odpowiedzialność karną za przestępstwo z art. 276 k.k. ponosi kto niszczy, uszkadza, czyni bezużytecznym, ukrywa lub usuwa dokument, którym nie ma prawa wyłączenie rozporządzać.

Pojęcie dokumentu jako przedmiotu wykonawczego przestępstwa z art. 276 k.k. należy rozumieć zgodnie z art. 115 § 14 k.k. Brak uprawnienia do wyłącznego rozporządzenia odnosi się przede wszystkim do dokumentu niezwiązanego ze sferą praw i obowiązków sprawcy omawianego przestępstwa. Przepis art. 276 k.k. uznaje za występek nie kradzież dokumentu, ale jego niszczenie, uszkodzenie, czynienie bezużytecznym, ukrycie lub usunięcie i to wtedy, gdy sprawca nie ma prawa wyłącznie rozporządzać dokumentem. Zasadne jest przypisanie sprawcy kradzieży dokumentu innego niż określony w art. 275 k.k. występku z art. 276 k.k., o ile z kradzieżą będzie łączyła się któraś
z czynności czasownikowych określonych w art. 276 k.k., np. ukrycie przez sprawcę dokumentu
(zob. Wyrok SN z dnia 3 grudnia 2012 r. III KK 45/12, Lex 1231572).

Art. 288 § 1 k.k. przewiduje odpowiedzialność karną za niszczenie, uszkodzenie lub czynienie niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Zniszczeniem jest takie oddziaływanie na rzecz, które powoduje, że przestaje ona istnieć lub tak zmienia jej właściwości, że nie nadaje się ona do użytku zgodnego z jej pierwotnym przeznaczeniem. Uszkodzenie rzeczy polega na ingerencji w jej właściwości, która wprawdzie nie powoduje zniszczenia, lecz skutkuje zmniejszeniem wartości danej rzeczy. Natomiast uszkodzenie to częściowe zniszczenie, spowodowanie powstania defektu (nawet niewielkiego, zepsucie itp. – wyrok SN z 17.05.2017 r., IV KK 145/17, LEX nr 2294408). Uczynienie rzeczy niezdatną do użytku następuje, gdy w wyniku działania sprawcy rzecz nie nadaje się do wykorzystania zgodnie z jej przeznaczeniem.

Oskarżony S. G. zrealizował znamiona z art. 276 k.k. i 288 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
w zw. z art. 31 § 2 k.k. w ten sposób, że w dniu 17 stycznia 2024 roku w R. przy ul. (...), dokonał umyślnego zniszczenia dokumentu, którym nie miała prawa wyłącznie rozporządzać
w postaci dowodu osobistego wystawionego na nazwisko P. M. przy czym czynu tego dokonał mając ograniczoną w stopniu znacznym rozpoznawania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem.

Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Wiedział, że nie ma prawa rozporządzać dowodem osobistym należącym do P. M., a mimo to dokonał jego zniszczenia.

Czyny oskarżonego należało uznać za zawinione. Zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz zasady prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego wykluczają możliwość przyjęcia, iż oskarżony działał pod wpływem błędu lub pozostawał w jakiejkolwiek nadzwyczajnej sytuacji motywacyjnej. Czyny oskarżonego były karygodne, ponieważ stopień ich społecznej szkodliwości był większy niż znikomy.

☐

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.6.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

S. G.

Pkt I

Pkt I

Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu czyn zabroniony, Sąd miał na względzie
z jednej strony, aby kara spełniła związane z nią cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby była ona karą zindywidualizowaną, to jest taką, która
w odniesieniu do konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będzie zgodna
z zasadami wskazanymi przez ustawodawcę
w treści przepisu art. 53 k.k. Sąd kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru kary, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, była adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz spełniała tak cele zapobiegawcze w stosunku do oskarżonego, jak i cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy ocenie orzeczenia o karze Sąd miał powinność uwzględniania również tzw. ogólnoustrojowych zasad odnoszących się do sądowego wymiaru kary, a w szczególności zasady sprawiedliwości społecznej i zasady równości wobec prawa.

Sąd przy wymiarze kary miał szczególnie na uwadze, że oskarżonego do popełnienia przestępstwa skłoniła wyłącznie nadarzająca się ku temu okazja. Skradzione przez oskarżonego przedmioty nie stanowiły rzeczy pierwszej potrzeby. Oskarżony dokonał kradzieży telefonu komórkowego marki R. (...)
(...) O. (...) (...) o numerze (...): (...), (...) 2: (...) wraz z etui czarnym, pancernym, w którego wnętrzu znajdował się dowód osobisty i karta bankomatowo-płatnicza (...) Bank (...) S.A i karta bankomatowo-płatnicza (...) S.A. Jednocześnie w trakcie ucieczki rzucił wymienionym aparatem telefonicznym o chodnik, w wyniku czego doszło do jego rozbicia i popękania powodując straty
w łącznej wysokości 1.500 zł na szkodę P. M..

Kolejną okolicznością obciążającą stanowiła dotychczasowa wielokrotna karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu z art. 278 § 1 k.k.

Sąd na korzyść oskarżonego uwzględnił niższy stopień winy z uwagi na popełnienie czynu zabronionego w warunkach ograniczonej
w stopniu znacznym poczytalności.

Wypadkowa wszystkich wyżej wymienionych okoliczności doprowadziła do wymierzenia oskarżonemu kary 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Wymierzona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu oraz spełni swoje zadania
w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Po uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych oskarżonego Sąd ocenił, że orzeczona kara, biorąc pod uwagę górną granicę ustawowego zagrożenia, nie jest niewspółmiernie surowa. Jest karą sprawiedliwą.

S. G.

Pkt II

Pkt II

Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu czyn zabroniony, Sąd miał na względzie
z jednej strony, aby kara spełniła związane z nią cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby była ona karą zindywidualizowaną, to jest taką, która
w odniesieniu do konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będzie zgodna
z zasadami wskazanymi przez ustawodawcę
w treści przepisu art. 53 k.k. Sąd kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru kary, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, była adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz spełniała tak cele i zapobiegawcze w stosunku do oskarżonego, jak i cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy ocenie orzeczenia o karze Sąd miał powinność uwzględniania również tzw. ogólnoustrojowych zasad odnoszących się do sądowego wymiaru kary, a w szczególności zasady sprawiedliwości społecznej i zasady równości wobec prawa.

Oskarżony dokonał umyślnego zniszczenia dokumentu, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać w postaci dowodu osobistego wystawionego na nazwisko P. M.. Dowód osobisty połamał i wrzucił do studzienki kanalizacyjnej.

Okoliczność obciążającą stanowiła dotychczasowa wielokrotna karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu z art. 278 § 1 k.k.

Sąd na korzyść oskarżonego uwzględnił niższy stopień winy z uwagi na popełnienie czynu zabronionego w warunkach ograniczonej
w stopniu znacznym poczytalności.

Wypadkowa wszystkich wyżej wymienionych okoliczności doprowadziła do wymierzenia oskarżonemu kary 5 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Wymierzona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu oraz spełni swoje zadania
w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Po uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych oskarżonego Sąd ocenił, że orzeczona kara, biorąc pod uwagę górną granicę ustawowego zagrożenia, nie jest niewspółmiernie surowa. Jest karą sprawiedliwą.

S. G.

Pkt III

Pkt I, II

Wymiar orzeczonej kary łącznej 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin
w stosunku miesięcznym uzasadnia związek czasowy pomiędzy popełnionymi czynami zabronionymi. Oba czyny zabronione zostały również popełnione na szkodę tej samej pokrzywdzonej. Stanowiły jednak odrębne przestępstwa kwalifikowane z różnych przepisów Kodeksu karnego. Biorąc pod uwagę całokształt wyżej wymienionych okoliczności
w ocenie Sądu wymierzona kara łączna w pełni zapewni wobec oskarżonego potrzebny efekt resocjalizacyjno-wychowawczy.

S. G.

Pkt V

Pkt I

Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzecz P. M. kwotę 1.500 zł tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Wymiar orzeczonego obowiązku odpowiada szkodzie jaką wyrządzono pokrzywdzonej popełnionym przestępstwem. Szkoda ta nie została dotychczas naprawiona w całości ani w części.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

S. G.

Pkt IV

Pkt I, II

Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach od 17.01.2024 roku godz. 19.20 do 18.01.2024 roku, godz. 13.05 i uznaje, że kara ograniczenia wolności została wykonana w ilości 2 dni.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Pkt VI

W sprawie występował obrońca z urzędu, w związku z czym na podstawie
art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z § 17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądzono na jego rzecz należne wynagrodzenie.

Pkt VII

Uwzględniając uzyskiwane przez oskarżonego dochody, jego sytuację finansową, osobistą i możliwości zarobkowe, rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania oparto na art. 624 § 1 k.p.k., zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

1.1Podpis