Uzasadnienie z 15 kwietnia 2025, sygn. II K 774/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 774/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1. 

P. P.

w miejsce czynu zarzucanego oskarżonemu P. P. opisanego w części wstępnej wyroku uznano go za winnego tego, że w dniu 12 maja 2024r. w N. na ul. (...) woj. (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. zawartość alkoholu w 1 dm ³ wydychanego powietrza prowadziła do stężenia przekraczającego 0,25 mg to jest występku z art. 178a § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1

W dniu 12 maja 2024r. w N. na ul. (...) ok. 19:00-19:20 A. C. udała się do sąsiadki, nagle usłyszała huk, wyszła na zewnątrz z klatki schodowej, zauważyła pojazd marki V. (...) o nr rej. (...), który najechał i przewrócił betonowy słupek znajdujący się przed klatką schodową, pojazd cofał. Przed klatkę wyszedł także M. H.. Kierującym pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...) był P. P., który po chwili zatrzymał się i wyszedł z pojazdu, podszedł do betonowego słupka i próbował go podnieść. A. C. i M. H. podszyli do P. P., który twierdził, że nic się nie stało. Oboje wyczuli od P. P. silną woń alkoholu z ust, miał niewyraźną, bełkotliwą mowę, mamrotał pod nosem, miał czerwoną twarz, błyszczące oczy, niezborne, chaotyczne ruchy, poruszał się chwiejnym krokiem. Przypadkowy przechodzień pomógł P. P. podnieść leżący słupek. M. H. wykonał kilka zdjęć telefonem. P. P. podniósł leżącą tablicę rejestracyjną pojazdu, po czym wsiadał do samochodu i odjechał, było ok. 19:30.

P. P. prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. zawartość alkoholu w 1 dm ³ wydychanego powietrza prowadziła do stężenia przekraczającego 0,25 mg.

P. P. oddalił się mimo, że był informowany, iż na miejsce została wezwana policja, A. C. i M. H. bali się zabrać kluczyki P. P..

Przybyli na miejsce funkcjonariusze policji po rozpytaniu i ustaleniu danych udali się do miejsca zamieszkania P. P., na posesji (...) ujawnili zaparkowany samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) bez przedniej tablicy rejestracyjnej ze świeżymi śladami uszkodzonego przedniego zderzaka. P. P. oświadczył, iż jest właścicielem przedmiotowego pojazdu. Podał, iż był w N. na ul. (...) w rejonie klatki schodowej 61, ale pojazdem kierował jego brat. P. P. został przebadana urządzeniem typu A.-Sensor (...), który posiadał aktualne w chwili wykonywania badania świadectwo wzorcowania z pierwszym wynikiem godz. 20:39 – 1,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, w drugiej próbie wykonanej o godz. 20:54 stężenie wynosiło 1,44 mg/I alkoholu w wydychanym powietrzu, a w trzeciej o godz. 21:09 -1,47 mg/l. P. P. oświadczył, iż w miejscu zamieszkania spożył piwo 0,5 l ok. 20:29. Następnie z P. P. funkcjonariusze udali się do KPP N., gdzie przeprowadzono badanie na urządzeniu typu AlcoTest z wynikami – 1,45, 1,48, 1,28, 1,38, 1,30, 1,28 promila. W trakcie wykonywanych czynności P. P. przyznał się do spowodowania zdarzenia, ale podtrzymywał, iż był wówczas trzeźwy.

zeznania świadka M. H.

k.51, 89,

zeznania świadka A. C.

k. 53, 88,

zeznania świadka P. T.

k. 98-99,

zeznania świadka M. K.

k. 99,

częściowe wyjaśnienia oskarżonego P. P.

k. 97-98,

protokoły z przebiegu badania stanu trzeźwości

k. 3, 5,

świadectwo wzorcowania

k.4, 6,

Protokół oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną

k. 14-18,

wypis z centralnej ewidencji kierowców oraz z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

k. 30,

pisemna i ustna uzupełniająca opinia sądowo lekarska

k. 57-58, 111,

2

P. P. urodzony (...), jest żonaty, posiada na utrzymaniu dwoje dzieci, ma wykształcenie zawodowe, mechanik samochodowy, pracuje, był karany sądownie.

dane osobo-poznawcze i oświadczenie procesowe oskarżonego

k. 29,

karta karna

k. 100-101,

odpisy wyroków

k.108-110,

0.1. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

P. P.

w miejsce czynu zarzucanego oskarżonemu P. P. opisanego w części wstępnej wyroku uznano go za winnego tego, że w dniu 12 maja 2024r. w N. na ul. (...) woj. (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. zawartość alkoholu w 1 dm ³ wydychanego powietrza prowadziła do stężenia przekraczającego 0,25 mg to jest występku z art. 178a § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 12 maja 2024r. w N. na ul. (...) woj. (...) P. P. nie prowadził będąc w stanie nietrzeźwości samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (...)

częściowe wyjaśnienia oskarżonego P. P.

k. 97-98,

2.  OCena DOWOdów

0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1-2

Dowody z dokumentów

Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.

1.1.1

pisemna i ustna uzupełniająca opinia sądowo lekarska

Opinia została sporządzona przez kompetentny podmiot, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, z uwzględnieniem wskazań wiedzy w badanej dziedzinie, zawiera jasne i spójne wnioski. W toku ustnej opinii uzupełniającej biegła udzieliła szczegółowych odpowiedzi na zadane jej pytania. Wskazała, iż w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie na moment wydawania opinii przyjęła, iż P. P. spożywał alkohol przed kierowaniem pojazdem. Pod uwagę nie brała oświadczenia złożonego przez oskarżonego do protokołu badania staniu trzeźwości, z racji tego, że w trakcie składania oświadczenia osoba badana zwykle jest w stanie nietrzeźwości. We wnioskach przyjęła, że oskarżony nie spożywał alkoholu po kierowaniu pojazdem, w sprawie jak zaznaczyła nie było konkretnych danych o spożytym alkoholu, nie są nimi także złożone przez oskarżonego wyjaśnienia w toku postępowania sądowego, bowiem sam oskarżony wskazywał na odmienne ilości, raz podając, iż zrobił sobie trzy mocne drinki gdy wrócił do domu, a dalej, że w domu ok. 19:00 zrobił sobie drinka, zaś sama zmiana w zakresie wagi i wzrostu nadal nie pozwala na ustalenie w sposób bardziej precyzyjny i jednoznaczny szczegółów dotyczący stanu trzeźwości w trakcie kierowania pojazdem, a zatem jak dodała biegła waga i wzrost nie były w ogóle brane pod uwagę. Biegła wskazała, że przyjęła, iż alkohol wypity przez oskarżonego przed zakończeniem kierowania pojazdem, obecny w organizmie w trakcie kierowania pojazdem prowadził do stężeń alkoholu przekraczających próg stanu nietrzeźwości.

1.1.1

Zeznania świadka M. H.

Dano wiarę zeznaniom świadka, albowiem są logiczne, konsekwentne i spójne, świadek opisał ze szczegółami to co zaobserwował, podając, iż zobaczył cofający samochód bez przedniej tablicy rejestracyjnej, leżący betonowy słupek, udał się po telefon, gdy wrócił oskarżony wyszedł z samochodu i podszedł do betonowego słupka, próbował go podnieść, zrobił kilka zdjęć, podszedł do P. P., rozmawiał z nim, oskarżony mówił, że nic się nie stało, wyczuł od niego silną woń alkoholu z ust, miał bełkotliwą mowę, mało zrozumiałą, poruszał się chwiejnym krokiem, miał czerwoną twarz. Świadek zaznaczył, iż oskarżony był sam. Dalej jak zaznaczył przypadkowy przechodzień pomógł oskarżonemu podnieść leżący słupek, po czym oskarżony podniósł tablicę rejestracyjną pojazdu wsiadał do samochodu i odjechał ok. 19:30, wiedząc, że będzie wezwana policja. Zeznania świadka miały istotne znaczenie dla ustalenia stanu nietrzeźwości oskarżonego w trakcie kierowania pojazdem, bowiem stan ten jak wynika z utrwalonego orzecznictwa SN można ustalić także na podstawie dowodów osobowych, a świadek bez żadnych wątpliwości wskazywał na takie okoliczności jak chwiejny chód, wyczuwalna silna woń alkoholu z ust, bełkotliwa mowa, czerwona twarz, które w połączeniu z zeznaniami pozostałych świadków oraz wnioskami opinii biegłej były wystarczającymi do uznania stanu nietrzeźwości oskarżonego w momencie kierowania pojazdem. Zdaniem Sądu świadek nie miał żadnych podstaw by bezpodstawnie obciążać oskarżonego, którego nawet nie znał, by świadomie narażać się na odpowiedzialność za złożenie fałszywych zeznań.

1.1.1

Zeznania świadka A. C.

Dano wiarę zeznaniom świadka, jako konsekwentnym i spójnym, treść zeznań świadka koresponduje z poczynionymi w sprawie ustaleniami, w połączeniu z zeznaniami M. H. i interweniujących funkcjonariuszy policji oraz dowodami z dokumentów pozwoliła na odtworzenie przebiegu zdarzeń, świadek także nie miała żadnych powodów by bezpodstawnie obciążać oskarżonego, którego nie znała. Świadek w tożsamy sposób jak M. H. opisała ze szczegółami to co zaobserwowała, podając, iż wyszła na zewnątrz z klatki schodowej, zauważyła pojazd marki V., który najechał i przewrócił betonowy słupek znajdujący się przed klatką schodową, cofał, następnie oskarżony wyszedł z pojazdu, podszedł do betonowego słupka i próbował go podnieść, miał problem z utrzymaniem pionu, gdy podeszła do oskarżonego twierdził, że nic się nie stało, wyczuła woń alkoholu z ust, miał niewyraźną, niezborną mowę, plątał się, mamrotał pod nosem, miał niezborne, chaotyczne ruchy, miał błyszczące oczy i zaczerwienioną twarz. Przypadkowy przechodzień pomógł mu podnieść leżący słupek, po czym podniósł leżącą tablicę rejestracyjną pojazdu i odjechał, było ok. 19:30, zawiadomiła policję, bała się zabrać oskarżonemu kluczyki, oskarżony wiedział, że dzwoni na policję. Opisany przez świadka wygląd i zachowanie oskarżonego w połączeniu z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym były wystarczającym do uznania stanu nietrzeźwości oskarżonego w momencie kierowania pojazdem.

1.1.1

zeznania świadków P. T. i M. K.

Podczas rekonstrukcji stanu faktycznego oparto się także o zeznania wskazanych świadków, korespondują one z zgromadzonym materiałem dowodowym. Świadkowie to funkcjonariusze policji, opisali sytuację od momentu przyjęcia zgłoszenia, rozmowy ze zgłaszającymi, aż po czynności podjęte w miejscu zamieszkania oskarżonego. Opisali zachowanie oskarżonego, który zmieniał wersje przebiegu zdarzeń co do tego kto prowadził pojazd marki V., jak podali początkowo oskarżony twierdził, że przed ich przybyciem wypił jedno piwo, że był na miejscu zdarzenia, ale twierdził, że kierował jego brat, a alkohol wypił dopiero w domu, dalej jak wynika z dokumentacji P. P. przyznał się do spowodowania zdarzenia, ale podtrzymywał, iż był wówczas trzeźwy. Świadkowie wskazali, iż wagę i wzrost oskarżonego wpisali w protokole badania stanu ntrzeźwości zgodnie z oświadczeniem samego oskarżonego, który zresztą w toku wyjaśnień przyznał, iż mówił głupoty. Świadkowie potwierdzili, iż obecni na miejscu naoczni świadkowie zdarzenia nie mieli żadnych wątpliwości co do silnej woni alkoholu od oskarżonego, w tożsamy sposób opisali przebieg zdarzenia.

1.1.1

częściowe wyjaśnienia oskarżonego P. P.

Dano wiarę tej części wyjaśnień oskarżonego gdzie przyznał, iż był na miejscu zdarzenia, prowadził samochód marki V., był sam, a także w zakresie tego, iż uderzył, przy czym nie w doniczkę, a w betonowy słupek, który przewrócił. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego korespondują z poczynionymi w sprawie ustaleniami.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

częściowe wyjaśnienia oskarżonego P. P.

Nie dano wiary tej części wyjaśnień oskarżonego, gdzie wskazał, iż w dniu 12 maja 2024 r. w N. na ul. (...) prowadząc samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) był trzeźwy, alkohol wypił dopiero po powrocie do domu, w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego pozostają w opozycji do konsekwentnych zeznań świadków M. H. i A. C., wspartych zeznaniami funkcjonariuszy policji, a także zgromadzoną dokumentacją, a nadto stoją w sprzeczności z wnioskami opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej. Wskazane dowody w połączeniu ze sobą pozwoliły na odtworzenie przebiegu zdarzeń i przyjęcie, że w dniu 12 maja 2024 r. w N. na ul. (...) oskarżony prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza prowadziła do stężenia przekraczającego 0,25 mg. Co ważne świadkowie opisali ze szczegółami, w sposób konsekwentny to co zaobserwowali, wskazali na ruchy i zachowanie oskarżonego, czyniąc to w sposób tożsamy, a zeznania ich w tym zakresie są logiczne i spójne. Dalej sam oskarżony nie był konsekwentny co do ilości spożytego alkoholu - jak twierdził po przybyciu do domu- raz podając, iż po powrocie do domu zrobił sobie trzy mocne drinki, a dalej, że był w domu ok. 19:00 i zrobił sobie drinka, podczas, gdy z protokołu badania stanu trzeźwości wynika, iż podał, że wypił piwo 0,5 l o 20:29. Nie może także ujść uwadze Sądu to, iż sam przyznał, iż w protokole badania stanu trzeźwości podał głupoty co do wagi i wzrostu. Nadto zupełnie inaczej od będących na miejscu zdarzenia świadków opisał przebieg zdarzenia, wskazując na przewróconą doniczkę z ziemią, zaprzeczając by był to okazany na zdjęciu słupek, podając, iż zdarzenie było ok. 18:30, nie rozpoznając się na okazanej dokumentacji zdjęciowej. Dalej co istotne oskarżony nie potrafił w sposób logiczny wytłumaczyć dlaczego w obecności funkcjonariuszy policji zmieniał wersje przebiegu zdarzeń co do tego kto kierował pojazdem, początkowo wskazując, iż jego brat, a dalej, iż on i przyznał się do spowodowania zdarzenia. W toku składania wyjaśnień w toku postępowania sądowego oskarżony wskazał, iż mówił policjantom, że spożywał wódkę po powrocie do domu, podczas, gdy z zeznań funkcjonariuszy i dokumentacji wynika, iż wskazywał na jedno piwo 0,5 l. Dalej oskarżony wskazał, iż podczas zdarzenia nie odpadła mu tablica rejestracyjna, czemu przeczą konsekwentne zeznania świadków czy choćby dokumentacja fotograficzna sporządzona przez M. H.. Oskarżony nie potrafił także logicznie wyjaśnić dlaczego osoby, które z nim wówczas rozmawiały wyczuły od niego woń alkoholu. A zatem mając na względzie powyżej wskazane okoliczności i dostrzeżone rozbieżności, a to w konfrontacji z konsekwentnymi zeznaniami naocznych świadków odmówiono wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie tego, iż w dacie zdarzenie prowadząc samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) był trzeźwy, a alkohol wypił dopiero po powrocie do domu.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

P. P.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 178a § 1 k.k., kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Rodzajowym przedmiotem ochrony analizowanego typu czynu zabronionego jest bezpieczeństwo w komunikacji, które - konkretyzując z powodu wątpliwości w traktowaniu go w charakterze samoistnego dobra prawnego - zawiera w sobie mienie, życie oraz zdrowie ludzkie. Przestępstwo to może zostać popełnione wyłącznie przez działanie. Czyn polega na prowadzeniu (czyli kierowaniu) pojazdu mechanicznego na drodze każdego rodzaju (§ 1) w stanie zagrażającym bezpieczeństwu w komunikacji. Jest ono dokonane w momencie uruchomienia pojazdu i rozpoczęcia jazdy. Przestępstw opisanych w art. 178a dopuścić się można jedynie umyślnie. Przestępstwa opisane w art. 178a mają charakter typów abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo. Dla dokonania każdego z nich nie jest niezbędne nastąpienie skutku.

Niemożność precyzyjnego ustalenia stopnia nietrzeźwości oskarżonego wobec braku pomiaru zawartości alkoholu we krwi lub w wydychanym powietrzu, pozwala sądowi orzekającemu, na podstawie innych dowodów (zeznań świadków, wyjaśnień oskarżonego) dokonać ustalenia, że oskarżony znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził pojazd mechaniczny, zwłaszcza wówczas, gdy te dowody osobowe jednoznacznie wskazują na to, iż stopień stężenia alkoholu, chociażby z uwagi na ilość jego spożycia, musiał - i to znacznie - przekroczyć normy określone treścią przepisu art. 115 § 16 k.k. Takie okoliczności jak chwiejny chód, wyczuwalna woń alkoholu z ust. oraz bełkotliwa mowa wystarczają do uznania stanu nietrzeźwości. ( zob. postanowienie SN z dnia 2 marca 2022 r. sygn.. akt III KK 24/22)

Mając na uwadze powyższe oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne
Sąd stwierdził, że oskarżony w dniu 12 maja 2024r. w N. na ul. (...) woj. (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. zawartość alkoholu w 1 dm ³ wydychanego powietrza prowadziła do stężenia przekraczającego 0,25 mg, a tym samym swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 178a § 1 k.k. W ocenie Sądu wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, gdyż nie zdecydował się on na zachowanie zgodne z prawem, chociaż miał taką możliwość. Oskarżony mógł rozpoznać bezprawność i mógł działać zgodnie z normą prawną, miał świadomość, iż zachowanie takie jak opisane powyżej stanowi przestępstwo, a mimo to wsiadł za kierownicę znajdując się w stanie nietrzeźwości. Jednocześnie nie zachodziły żadne okoliczności ograniczające lub wyłączające jego winę.

☐

3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. P.

1

1

Na podstawie art. 178a § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu karę karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

Przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k.,

Wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekracza stopnia winy, który był znaczny,
gdyż oskarżony jest osobą o normalnym rozwoju, pomimo tego zdecydował się na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną, miał pełną świadomość naganności swojego czynu, a co za tym idzie zdawał sobie sprawę, że prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem. Naruszył dobro, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, a w szczególności jedną z fundamentalnych zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego – zasadę trzeźwości.

Stopień społecznej szkodliwości czynu również był znaczny, gdyż oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, stanowił realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Sąd wymierzając karę kierował się także tym, iż oskarżony był karany sądownie, za czyn tożsamy, popełniony zaledwie kilka miesięcy po dacie niniejszego zdarzenia.

Sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzących.

Kara wymierzona oskarżonemu spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego, jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, przy czym jedynie najsurowsza rodzajowo kara pozbawienia wolności spełni cele stawiane karze i pozwoli przywrócić oskarżonego do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie.

Orzeczona kara co do wysokości jest także adekwatna zarówno do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego czynu, jak i stopnia zawinienia. Wysokości kary, nie może być uznana za nadmiernie surową, a jednocześnie winna ona spełnić również cele wychowawcze wobec oskarżonego oraz będzie czynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.

P. P.

2

1

Na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono oskarżonemu P. P. na okres próby 2 (dwóch) lat.

W sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za zasadnością zastosowania wobec oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, jako że w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności, a jego właściwości i warunki osobiste, dają podstawy do przyjęcia, że zastosowanie środka probacyjnego będzie wystarczające dla zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Orzeczony okres próby 2 lat jest w ocenie Sądu wystarczający dla weryfikacji przyjętej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Jednocześnie wynikająca z orzeczonej kary dolegliwość powinna odnieść zamierzony skutek prewencyjny wobec oskarżonego i stanowić jasny sygnał dla społeczeństwa, że zachowania takie, jakich dopuścił się oskarżony zasługują na potępienie i spotykają się z adekwatną reakcją wymiaru sprawiedliwości.

P. P.

3

1

Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązano oskarżonego P. P. do informowania Sądu o przebiegu okresu próby na piśmie co 4 miesiące.

Powyższe ma na celu zapewnienie sądowi kontroli nad zachowaniem sprawcy w czasie próby. Nasilona kontrola postępowania i życia osobistego w okresie próby ma uświadamiać sprawcom, że nie pozostają bezkarni, a każde naruszenie obowiązującego porządku prawnego może zostać poczytane za przesłankę wykonania kary warunkowo zawieszonej.

P. P.

4

1

Na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązano oskarżonego P. P. do powstrzymania się od nadużywania alkoholu.

Nałożenie wskazanego obowiązku ma znaczenie dla pozytywnej prognozy kryminologicznej, a okoliczności sprawy przemawiają za społecznie uzasadnioną potrzebą nałożenia go na oskarżonego.

P. P.

5,7

1

Na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, na podstawie art. 63 § 4 k.k. zaliczając poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawo jazdy od dnia 12 maja 2024 r. do dnia 8 kwietnia 2025 r.

Zakaz ten jest środkiem o charakterze głównie prewencyjnym, stanowiącym jedno z narzędzi walki z przestępczością drogową, aczkolwiek nie jest pozbawiony elementów represyjnych.

P. P.

6

1

Sąd orzekł również na podstawie art. 43a § 2 k.k. wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 5 tys. złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Przewidziany przez powołany wyżej przepis środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na określony cel pełni funkcję związaną z potrzebą kształtowania świadomości prawnej, będąc wyrazem tego, że sprawca, popełniając czyn zabroniony, powinien spotkać się z pewną formą dolegliwości. Orzeczenie takie jest obligatoryjne.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

8

Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego P. P. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 826,34 zł, w tym opłatę w wysokości 120 złotych. Sąd nie dopatrzył się podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku uiszczenia należności na rzecz Skarbu Państwa.

6.  1Podpis