Uzasadnienie z 26 maja 2025, sygn. II K 108/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 108/24

(...)-0.Ds.594.2024

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może
ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343,
art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie
o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji
zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1

J. C.

Czyn przypisany oskarżonemu:

W dniu 22 grudnia 2023 roku w miejscowości G. (woj. (...)) J. C. znieważył funkcjonariuszy Komisariatu Policji w G., st. post. T. I. oraz st. post. T. B. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych w ten sposób, że użył wobec nich stwierdzeń „wy chuje jebane”, „wypierdalać skurwysyny jebane”, „pierdolone nieroby z Policji”, „banda skurwysynów”, przy czym oskarżony popełnił zarzucany mu czyn mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem,

tj. czyn z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.1.

W dniu 22 grudnia 2023 roku funkcjonariusze Policji w osobach st. post. T. I. oraz st. post. T. B. (1) udali się pod adres zamieszkania oskarżonego J. C. celem wykonania czynności do postępowania w innej, niedotyczącej przedmiotowego postępowania sprawie.

Kiedy funkcjonariusze Policji zapukali do drzwi oskarżonego, ten otworzył drzwi, po czym został poinformowany o przyczynie ich wizyty. Oskarżony zatrzasnął wówczas drzwi, wykrzykując przy tym słowa „wy chuje jebane”, „wypierdalać skurwysyny jebane”, „pierdolone nieroby z Policji”, „banda skurwysynów”.

Zeznania T. B. (1)

6

Zeznania T. I.

2-3

1.1.2.

Oskarżony J. C. urodził się (...) w G.. Posiada wykształcenie średnie (technik administracji) i osiąga miesięczny dochód w wysokości 1.400 złotych, którego źródłem jest emerytura. Oskarżony jest rozwiedziony oraz pozostaje w nieformalnym związku partnerskim. Posiada troje dzieci, z czego jedno nie osiągnęło pełnoletności.

Oskarżony poddany został badaniu przez biegłych lekarzy psychiatrów celem ustalenia jego poczytalności tempore criminis. W treści opinii biegli psychiatrzy stwierdzili, że oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.

Oskarżony był wielokrotnie karany sądownie, w tym za przestępstwa podobne.

Notatka urzędowa o J. C., oświadczenie procesowe oskarżonego

41, 64

Czynności z udziałem J. C. podczas rozprawy głównej

64

Wyroki Sądu Rejonowego w Nysie

Karta karna

31-40

280-282

Opinia sądowo-psychiatryczna

245-249

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1

J. C.

Czyn przypisany oskarżonemu:

W dniu 22 grudnia 2023 roku w miejscowości G. (woj. (...)) J. C. znieważył funkcjonariuszy Komisariatu Policji w G., st. post. T. I. oraz st. post. T. B. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych w ten sposób, że użył wobec nich stwierdzeń „wy chuje jebane”, „wypierdalać skurwysyny jebane”, „pierdolone nieroby z Policji”, „banda skurwysynów”, przy czym oskarżony popełnił zarzucany mu czyn mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem,

tj. czyn z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

--------------

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.

Zeznania T. B. (1)

Zeznania świadków są spójne, logiczne i konsekwentne. Nadto korespondują ze wzorcem zachowania oskarżonego, który był już karany sądownie za przestępstwa podobne. Brak było więc jakichkolwiek powodów, aby Sąd nie dał im wiary w całości, tym bardziej że w sprawie nie było dowodów przeciwnych, gdyż oskarżony nie odniósł się do treści zarzucanego mu czynu.

Zeznania T. I.

1.1.2.

Notatka urzędowa o J. C.

Dokumenty, których wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu.

Wyroki Sądu Rejonowego w Nysie, karta karna

Opinia sądowo-psychiatryczna

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia
dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Pozostałe dowody nieuwzględnione podczas ustalania faktów

Pozostałe dowody, które nie zostały wymienione w stanie faktycznym sprawy -nie miały znaczenia dla ustalenia faktów.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1.Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

x

3.2.Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

1

J. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony J. C. popełnił zarzucany mu czyn, jednakże dokonał tego w warunkach ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. przy zastosowaniu art. 31 § 2 k.k., co wynika z opinii sądowo-psychiatrycznej z 21 marca 2025 roku.

Przepis art. 226 § 1 k.k. stanowi o odpowiedzialności karnej sprawy znieważenia funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

Stwierdzenia w postaci wyrażeń „wy chuje jebane”, „wypierdalać skurwysyny jebane”, „pierdolone nieroby z Policji”, „banda skurwysynów” bezspornie uznać należy za znieważające. Przyjmuje się, że aby można było zakwalifikować czynność sprawczą, o której mowa w przypisanym oskarżonemu czynie, jako zniewagę, musi ona polegać na obrażaniu bądź ubliżaniu innej osobie, a przez to uwłaczać godności człowieka. Ponadto „[d]la oceny zachowania sprawcy konieczne jest zastosowanie kryteriów obiektywnych uwzględniających przyjęte normy obyczajowe. Znieważające jest zatem zachowanie powszechnie uznane w społeczeństwie za obraźliwe. Dla ustalenia, czy określone zachowanie sprawcy ma charakter znieważający, decydujące znaczenie mają kryteria obiektywne. W tym zakresie należy brać pod uwagę przede wszystkim generalnie akceptowane normy obyczajowe”. Zachowanie znieważające wykracza więc poza zachowanie niekulturalne czy lekceważące. (zob. A. Muszyńska [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, red. J. Giezek, Warszawa 2021, art. 216). W tak zarysowanych znamionach strony przedmiotowej nie jest konieczne dalsze dowodzenie, że inwektywy w postaci słów wulgarnych („chuje jebane”, „skurwysyny jebane”) i powszechnie uznanych za obelżywe („nieroby”) w istocie stanowią zniewagi.

Nie ulega także wątpliwości, że funkcjonariusze Policji należą do grona funkcjonariuszy organów powołanych do ochrony bezpieczeństwa państwa, wobec czego, na mocy art. 115 § 13 pkt 7 k.k. należy uznać ich za funkcjonariuszy publicznych. Ponadto również ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji w art. 66 ust. 1 stanowi, że policjant podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

Co więcej, oskarżony, znieważając funkcjonariuszy Policji, dokonał tego podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 sierpnia 2020 roku, sygn. akt V KK 136/19 stwierdził, że „[w] zakresie odpowiedzialności za przestępstwo stypizowane w art. 226 § 1 k.k. mieścić się może tylko takie zachowanie sprawcy czynu, które, po pierwsze, jest podejmowane w tym czasie (podczas), w którym funkcjonariusz publiczny pełni obowiązki służbowe, a więc kiedy funkcjonariusz publiczny podejmuje określoną działalność (czynności, zachowania) z nakazu (konieczności) wynikającego z jego służby, a po drugie, podjęte zostało w związku z taką działalnością funkcjonariusza publicznego. Podstawą zachowania funkcjonariusza publicznego musi być obowiązek wynikający z jego służby, a więc zachowanie mieszczące się w ramach jego obowiązków określonych stosownymi regulacjami prawnymi”. Skoro więc funkcjonariusze Policji zostali znieważeni podczas czynności dokonywanych w ramach ich służby, bowiem udali się do oskarżonego celem przesłuchania go w innej, prowadzonej przez Komisariat Policji w G. sprawie - to ich działanie mieściło się w zbiorze desygnatów pojęcia „obowiązków służbowych”. Ponadto zachowanie sprawcze oskarżonego podjęte zostało w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, a to z uwagi na zbieżność czasową i miejscową zachowania sprawcy i wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariuszy Policji.

Należy przy tym podkreślić, że realizacja ustawowych znamion czynu zabronionego określonego w art. 226 § 1 k.k. nie została ograniczona jedynie do sytuacji publicznego znieważenia funkcjonariusza publicznego, wobec czego także niepubliczne jego znieważenie stanowi występek z art. 226 § 1 k.k., o ile tylko zostanie dokonane podczas pełnienia obowiązków służbowych oraz w związku z ich pełnieniem (uchwała SN z dnia 20 czerwca 2012 roku, sygn. akt I KZP 8/12). Nie ma więc potrzeby rozstrzygania, czy klatka schodowa stanowi miejsce publiczne, czy też nie.

Oskarżony działał przy tym w warunkach ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

3.3.Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4.Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5.Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

J. C.

1

1

Na podstawie art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu J. C. karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

Zdaniem Sądu, oprócz tego, że oskarżony miał ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, to w sprawie nie wystąpiły żadne wyjątkowe, szczególne okoliczności, które mogłyby skłaniać do zastosowania dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary. Nie można również stracić z pola widzenia faktu, że w sytuacji popełnienia przestępstwa w warunkach ograniczonej poczytalności, jakkolwiek jest to istotnym czynnikiem umniejszającym winę, to Sąd może, ale nie musi, zastosować instytucji z art. 60 k.k. Wobec tego jej niezastosowanie nie stanowi naruszenia przepisów prawa.

Jednocześnie, ponieważ art. 31 § 2 k.k. nie zawiera reguł dotyczących wymiaru kary wobec sprawców o znacznie ograniczonej poczytalności, Sąd, wymierzając oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, uwzględnił nie tylko stopień zawinienia, ale również pozostałe okoliczności, o których mowa w art. 53 § 1 k.k.

Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest znaczny, bowiem jego działanie nie było w żaden sposób przez funkcjonariuszy sprowokowane. Co więcej, pokrzywdzeni wezwali go do zachowania zgodnego z prawem i poinformowali, że popełnia przestępstwo z art. 226 k.k. Dali więc oskarżonemu szansę na przemyślenie swojego zachowania i przeproszenie. Pomimo tego nie zastosował się do poleceń zachowania zgodnego z prawem i kontynuował naganne postępowanie. Nie można nie uwzględnić faktu, że znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego wyraża się również w naruszeniu godności osób pełniących istotne funkcje i zadania publiczne.

Do okoliczności obciążających należała uprzednia, wielokrotna karalność oskarżonego, w szczególności z uwagi na fakt, że część zapadłych wyroków skazujących dotyczyła przestępstw podobnych do czynu mu przypisanego. Ponadto zachowaniu oskarżonego bezspornie towarzyszyła premedytacja, bowiem funkcjonariusze Policji wzywali go do postępowania zgodnego z prawem.

Jednocześnie brak było okoliczności łagodzących.

Analiza powyższych okoliczności, w tym granic ustawowego zagrożenia karą pozbawienia wolności za przypisany oskarżonemu czyn, prowadzi do konstatacji, że karę pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze ocenić należy jako w pełni proporcjonalną i uzasadnioną.

Co więcej, uwzględniwszy uprzednią karalność oskarżonego, uporczywy charakter jego działań podejmowanych przeciwko funkcjonariuszom Komisariatu Policji w G., lekceważący stosunek do prawa i organów państwa, przejawiający się m.in. tym, że w toku postępowania sądowego, pomimo wielokrotnych wezwań, oskarżony nie stawiał się na kolejno wyznaczane terminy badań, jedynie kara pozbawienia wolności spełni cele w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego.

2

Na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd orzekł od oskarżonego J. C. środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych T. I. i T. B. (1) kwot w wysokości po 600 (sześćset, 00/100) złotych na rzecz każdego z nich. Kwota ta jest adekwatna wagi popełnionego przestępstwa. Zadośćuczynienie ma na celu zwiększenie wychowawczego oddziaływania zapadłego orzeczenia i uzmysłowienie sobie przez oskarżonego nieopłacalności popełniania tego typu przestępstw, a także naprawienie wyrządzonych popełnionym przestępstwem krzywd.

3

Na podstawie art. 43b k.k. Sąd orzekł o podaniu orzeczenia do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie jego odpisu na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miejskim w G. przez okres 21 (dwudziestu jeden) dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia. Orzeczony środek karny wzmocni społeczne oddziaływanie skazania.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

J. C.

4

1

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonemu J. C. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie w okresie od 12 marca 2025 roku od godziny 13:45 do 19 marca 2025 roku do godziny 15:30, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

5

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturze Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. B. (2) z Kancelarii Adwokackiej w N. kwotę 1.176,00 (tysiąca stu siedemdziesięciu sześciu, 00/100) złotych polus należny podatek VAT tytułem udzielnej oskarżonemu obrony z urzędu.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował
określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez
stronę

Przyczyny niezastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary zostały szeroko przytoczone w pkt 4 uzasadnienia.

7. KOSZTY PROCESU

Punkt

rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego J. C. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości a to dlatego, że uiszczenie ich z uwagi na pozostałe rozstrzygnięcia zawarte wyroku, byłoby zbyt uciążliwe ze względu na sytuacje rodzinną i wysokość dochodów.

8. PODPIS

SSR Małgorzata Dębicka-Skibińska