Uzasadnienie z 16 czerwca 2025, sygn. II K 193/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 193/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

K. S.

czyny zabronione z art. 286 § 1 k.k. – zarzucone w pkt I i II aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  Oskarżony od 2019 r. prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży wyposażenia wnętrz, towary sprzedawał za pośrednictwem strony internetowej completo.pl.

2.  Pokrzywdzony Z. F. (1) 19 maja 2024 r. za pośrednictwem strony completo.pl dokonał zakupu towarów za 3015 zł i przelał tę kwotę na rachunek bankowy o nr (...) należący do przedsiębiorstwa oskarżonego.

3.  Oskarżony 20 maja 2024 r. przesłał zamówienie pokrzywdzonego do realizacji przez dostawcę - (...) sp. z o.o. w Ł..

4.  Pokrzywdzony P. M. 22 maja 2024 r. za pośrednictwem strony completo.pl dokonał zakupu towarów za 1165 zł i przelał tę kwotę na rachunek bankowy o nr (...).

5.  Oskarżony 23 maja 2024 r. przesłał zamówienie pokrzywdzonego do realizacji przez dostawcę - (...) sp. z o.o. w Ł..

6.  Wiosną 2024 r. przedsiębiorstwo oskarżonego miało problemy finansowe, w odpowiedzi na co oskarżony podjął próbę zredukowania kosztów prowadzonej działalności, w tym zwolnił magazyniera i sam zajął się tymi czynnościami, jak również zamieszkał w siedzibie przedsiębiorstwa.

7.  Do połowy lipca 2024 r. starał się realizować zaległe zamówienia.

8.  Pomimo podjętych działań przedsiębiorstwo oskarżonego utraciło płynność finansową i w lipcu 2024 r. musiał on zakończyć działalność i zwolnić pracowników.

9.  Nie doszło do zrealizowania zamówień na rzecz pokrzywdzonych.

wyjaśnienia

zeznania P. M.

zeznania E. K.

zeznania Z. F.

wiadomości

potwierdzenie przelewu

wyciąg z rachunku

lista wierzytelności

ewidencja sprzedaży

rejestr VAT

świadectwa pracy

faktura VAT

zamówienie

dowód nadania

potwierdzenie odbioru

faktury kosztowe

faktury zakupowe

zamówienie pokrzywdzonego

zamówienie towaru dla pokrzywdzonego

dokumentacja współpracy z dostawcą

253

254v

254

254v

7-10

74

207-217

259-298

308-487

488-516

517-523

524,527,541,557

528,538,542,558

526,539,553,570

554

571-596

597-624

625,626,627

628-632

633-658

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

K. S.

czyny zabronione z art. 286 § 1 k.k. – zarzucone w pkt I i II aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

5. Oskarżony przyjmując zamówienia od pokrzywdzonych nie miał zamiaru ich zrealizowania.

brak – teza aktu oskarżenia

OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1-9

wyjaśnienia

zeznania
P. M.

zeznania
E. K.

zeznania Z. F.

wiadomości

potwierdzenie przelewu

wyciąg z rachunku

lista wierzytelności

ewidencja sprzedaży

rejestr VAT

świadectwa pracy

faktura VAT

zamówienia

dowody nadania

potwierdzenia odbioru

faktury kosztowe

faktury zakupowe

zamówienia pokrzywdzonych

zamówienia towaru dla pokrzywdzonego

dokumentacja współpracy z dostawcą

- co do zasady stan faktyczny w sprawie był bezsporny, strony różniły się przede wszystkim w zakresie ocen dotyczących prawidłowości i trafności zachowań podejmowanych przez oskarżonego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym sąd pominął je, gdyż opinie i oceny nie są przedmiotem dowodzenia w postępowaniu karnym, natomiast kwestie te będą przedmiotem rozważań prawnych w dalszej części uzasadnienia,

- oskarżony nie przyznał się do tego, że chciał oszukać pokrzywdzonych, złożył obszerne wyjaśnienia dotyczące działań podejmowanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym co do zasady w zakresie istotnych okoliczności sprawy znalazły one potwierdzenie w przedłożonych dowodach z dokumentów,

- wiarygodne były zeznania pokrzywdzonych i świadka,

- dowody z dokumentów nie były kwestionowane przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości,

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

5

brak

nie przedstawiono żadnego dowodu na poparcie tezy aktu oskarżenia, że oskarżony przyjmując zamówienia od pokrzywdzonych nie miał zamiaru ich zrealizowania,

pozostałe dowody z dokumentów

pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.5.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

1.6.  Uniewinnienie

1

K. S.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. popełnia ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzymi mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.

Trafnie wskazuje się w orzecznictwie, że droga pochodu przestępstwa oszustwa kończy się z chwilą dokonania przez pokrzywdzonego rozporządzenia mieniem. Dlatego korzystność czy też niekorzystność rozporządzenia należy oceniać tylko z punktu widzenia okoliczności istniejących w czasie rozporządzania mieniem, a nie tych, które następują później (tak m.in wyrok SN z 30 sierpnia 2000 r., sygn. akt V KKN 267/00).

W ocenie sąd brak było jakiegokolwiek dowodu na to, że w chwili rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonych, oskarżonemu towarzyszył oszukańczy zamiar. Przez okres kilku lat prowadził on działalność gospodarczą i wywiązywał się ze swoich zobowiązań. Kwestia późniejszej oceny, że w ogólnym rozrachunku decyzje podejmowane przy prowadzeniu działalności gospodarczej były błędne lub chybione, jak i to, że oskarżony ze względu na różnorakie okoliczności nie był w stanie spłacić swoich zobowiązań, nie może niejako wstecznie prowadzić do domniemania zamiaru oszustwa.

Przepis art. 286 § 1 k.k. ze swojej istoty nie służy do karania za nietrafne decyzje gospodarcze.

Zgodnie z poglądem utrwalonych tak w orzecznictwie, jak i w doktrynie dla przypisania odpowiedzialności karnej elementy przedmiotowe oszustwa muszą od początku działania mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą. Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi także chcieć w tym celu użyć określonego sposobu działania lub zaniechania. Nie można uznać za wypełnienie znamion strony podmiotowej oszustwa w sytuacji, w której chociażby jeden z wymienionych wyżej elementów nie jest objęty świadomością sprawcy. Brak jest również realizacji znamion strony podmiotowej w przypadku, gdy sprawca chociażby jednego z wymienionych elementów nie obejmuje chęcią, lecz tylko na niego się godzi. Oszustwo z punktu widzenia znamion strony podmiotowej może być bowiem popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, szczególnie zabarwionym (kierunkowym – dolus coloratus), obejmującym zarówno cel, jak i sposób działania sprawcy (tak m.in. wyrok SN z 22 listopada 1973 r., sygn. akt III KR 278/73; wyrok SN z 19 lipca 2007 r., sygn. akt V KK 384/06 czy wyrok SN z 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt III KK 362/06).

Reasumując, w niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że w ostatnich miesiącach działalności oskarżony, którego zobowiązania rosły, podejmował nieudane próby ratowania sytuacji swojego przedsiębiorstwa, co skutkowało między innymi niezrealizowaniem zamówień na rzecz pokrzywdzonych. Jednak sam fakt niewywiązania się z umów zawartych z pokrzywdzonymi nie mógł stanowić podstawy do uznania, że dopuścił się on przestępstwa oszustwa, gdyż sąd nie stwierdził, by w momencie ich zawierania oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim osiągnięcia korzyści majątkowej, ani by chciał doprowadzić pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, co jest warunkiem koniecznym przypisania odpowiedzialności karnej za czyn zabroniony z art. 286 § 1 k.k. Wręcz przeciwnie, jego postawa wskazywała, że zamierzał zrealizować te zamówienia, choć post factum można uznać podejmowane działania za nieskuteczne, czy wręcz nieudolne. Zauważyć przy tym należy, iż w ocenie sądu fakt zawierania kolejnych umów przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą, która ma wcześniejsze zobowiązania, nie może być utożsamiany z działaniem takiej osoby w celu oszukania nowych kontrahentów, jeżeli inne elementy zachowania takiej osoby nie wskazują na taki zamiar. Prowadziłoby to do niczym nieuzasadnionego poglądu, iż osoba taka nie powinna zaciągać już nowych zobowiązań, wobec niespłacenia dotychczasowych, a co za tym idzie do jej eliminacji z życia gospodarczego. Podejmowanie przez przedsiębiorcę starań o finansowanie wcześniejszych zobowiązań z przychodów uzyskiwanych z bieżącej działalności mieści się wszakże w ramach ryzyka gospodarczego.

Tak więc skoro oskarżony swoim zachowaniem nie wyczerpał znamion zarzucanych mu czynów, zachodziła negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. Mając to na uwadze sąd zgodnie z art. 414 § 1 k.p.k. wydał wyrok uniewinniający.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

zgodnie z art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciążono Skarb Państwa, w tym zasądzono na rzecz oskarżonego 1008 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w sprawie.

1Podpis