Wyrok z 26 sierpnia 2025, sygn. II K 245/22

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 245/22

E. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

D. X. (1)

w dniu 11 listopada 2021 r. na drodze wojewódzkiej (...) w msc. A., gm. X., woj. (...), kierując samochodem osobowym m-ki Ł. (...) o nr rej. (...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że w terenie pagórkowatym niedostatecznie obserwował przedpole jazdy oraz umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że poruszał się z prędkością znacznie przekraczającą administracyjnie dozwoloną, co skutkowało utratą panowania nad pojazdem, w wyniku czego nieumyślnie spowodował wypadek drogowy, w przebiegu którego potrącił, idącą poboczem W. X., a następnie uderzył w betonową barierę mostu nad ciekiem wodnym, w wyniku czego W. X., a także pasażerowie pojazdu Ł. J. i J. X. doznali urazów wielonarządowych, skutkujących śmiercią tych trzech osób

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. Wyjazd w dniu 11 listopada 2021 r. około 8.00 z Z. D. X. (1) z kolegą Ł. J., który siedział na przednim siedzeniu pasażera, kuzynem J. X., siedzącym za Ł. J., samochodem Ł. (...) o nr rej. (...), należącym do D. X. (1) na trzydniowy rajd Ł., który rozpoczynał się w Ł. o 9.30

Zeznania świadka F. X.

613-615

Zeznania świadka D. V.

615-818

Zeznania świadka F. J. (1)

588-590

Ksero dowodu rejestracyjnego

113-114

Ksero dowodu osobistego

115-116

Zdjęcie

179

Korespondencja sms

260-262

2. Zamontowanie w samochodzie zimowego ogumienia typu bezdętkowego, opon bieżnikowanych przez firmę (...). Niesprawność układu jezdnego samochodu z uwagi na zamontowanie na piastach tulei dystansowych bez homologacji czy certyfikatu.

Zeznania świadka U. B.

638-639

Zeznania świadka S. S.

639-641

Zeznania świadka U. H.

638

Certyfikat zgodności

158-159

Zdjęcie

160-161

Wydruki związane z zakupem opon

162-167

Opinia

198-205

Zdjęcia

301-302, 629-631

Dokumenty homologacji

307-318

Opinia

391-394

Zaświadczenie o badaniu technicznym

628

3. Jazda na trasie od msc. U. na dwa samochody: pierwszy prowadzony przez D. V. i drugi, kierowany przez D. X. (1). Kontaktowanie się kierowców za pomocą CB-radia

Zeznania świadka D. V.

615-818

Zeznania świadka G. V.

618-619

Zeznania świadka F. X.

613-615

Zeznania świadka F. J. (1)

588-590

4. Wyjście z domu w A. przez W. X. na mszę o 10.00 do kościoła w msc. X., który znajduje się po prawej stronie, patrząc od X. w kierunku A. i Ł.

Zeznania świadka D. X. (2)

588

5. Droga pomiędzy X. a A. stanowi prosty odcinek. Cała jezdnia ma szerokość 6,1 m, po jednym pasie w każdą stronę. Wzdłuż jezdni nie ma chodnika, jezdnia przylega bezpośrednio do trawiastego pobocza. Droga pomiędzy miejscowościami stanowi obszar niezabudowany. Na 2/3 drogi pomiędzy X. a A. znajduje się przepust, który z prawej strony stanowi betonowy murek, natomiast z lewej strony betonowy murek, na jego wysokości chodnik z barierkami. Droga pomiędzy X. a A. jest pofalowana w płaszczyźnie góra-dół. Jadąc od X. przed mostkiem jest spadek jezdni, lekkie podbicie i spadek aż do mostka, zaś za mostkiem droga wiedzie w górkę. W rejonie mostka dopuszczalna prędkość wynosiła 90 km/h.

Zeznania świadka D. V.

615-818

Zeznania świadka G. V.

618-619

Cz. protokół oględzin miejsca wypadku

11-13

Szkic

45

Materiał poglądowy

187-196

Zdjęcia

634-636

Informacja

842

Opinia

399-416

Opinia

727-809, 885-889

6. Minięcie na trasie relacji X.-A., przed mostkiem, znajdującym się na trasie, patrząc od strony X., idącej w stronę X. prawidłową stroną pobocza W. X. przez samochód D. V.

Zeznania świadka D. V.

615-618

Zeznania świadka G. V.

618-619

7. Poruszanie się samochodu Ł. (...) o nr rej. (...) z nadmierną prędkością tj. nie mniejszą nią 112 km/h, w wyniku czego D. X. (1) stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na prawe pobocze,

Zeznania świadka F. J. (1)

588-590

Opinia

399-416

Opinia

727-809, 885-889

8. Uderzenie prawym przednim narożem samochodu Ł. (...) w idącą prawą stroną pobocza (dla kierującego) W. X., zwróconą do pojazdu prawym bokiem oraz tyłem ciała, na skutek czego ciało kobiety odrzucone zostało do rowu

Zeznania świadka H. L.

620-621

Zeznania świadka S. D.

641

Zeznania świadka D. V.

615-618

Zeznania świadka D. L.

696-697

Zeznania świadka V. L.

697-698

Cz. protokół oględzin miejsca wypadku

11-13

Szkic

45

Materiał poglądowy

187-196

Opinia

399-416

Opinia

727-809, 885-889

Opinia patomorfologa

Opinia wspólna

947-951

(...)-(...)

9. Uderzenie samochodu Ł. (...) o nr rej. (...) prawym przednim narożem i prawym bokiem w betonowy przepust, znajdujący się po prawej stronie drogi relacji X.-A., na skutek czego pojazd się rozerwał na dwie części: przednią z lewym progiem, prawymi drzwiami i przednią częścią podłogi z fotelem kierującego, tylną z prawym progiem, prawymi drzwiami i dachem, zaś przedni prawy fotel pasażera został wyrwany z częścią podłogi.

Zeznania świadka H. L.

620-621

Zeznania świadka S. D.

641

Zeznania świadka D. V.

615-618

Zeznania świadka D. X. (2)

588

Zeznania świadka D. L.

696-697

Zeznania świadka Ł. L.

697

Protokół oględzin pojazdu

8-9

Protokół oględzin miejsca wypadku

11-13

Szkic

45

Materiał poglądowy

187-196

Opinia

198-205

Opinia

399-416

Opinia

727-809, 885-889

10. Doznanie przez W. X. podbiegnięć tułowia i kończyn, złamania żeber obustronnie, mostka, stłuczenia płuc, rozerwania wątroby, krwotoku 500 ml krwi w jamie otrzewnej, rozerwania krezki jelita, podbiegnięcia łoża tłuszczowego obu nerek, złamania przedramienia prawego, łopatki prawej, kości biodrowej prawej, podbiegnięcia tkanki mięśnia kończyn dolnych i grzbietu, co stanowiło uraz wielonarządowy skutkujący zgonem.

Karta medyczna

5

Zeznania świadka H. L.

620-621

Zeznania świadka D. X. (2)

588

Materiał poglądowy

187-196

Protokół oględzin i otwarcia zwłok

282-285

Akt zgonu

333, 354, 376

11. Doznanie przez Ł. J. zasinienia, otarcia naskórka i rany powłok ciała, rany warg, złamania żuchwy z wybiciem zęba II dolnego lewego, wybroczyny pod spojówką oka prawego, złamania w stawie łokciowym prawym, złamania kości udowej prawej, podbiegnięcia tkanki podskórnej i mięśni grzbietu z odwarstwieniem tkanki podskórnej w okolicy lędźwiowej lewej, podbiegnięcia tkanki podskórnej powłok czaszki, podbiegnięcia lewego mięśnia skroniowego, dyskretnego krwiaka podtwardówkowego, rozlanego krwawienia podpajęczynówkowego, krwi w komorze IV mózgu, podbiegnięcia języka, podbiegnięcia tkanej dna jamy ustnej, złamania mostka, obustronnego złamania żeber z rozdarciem opłucnej ściennej i międzyżebrzy po stronie prawej, stłuczenia i rozdarcia obu płuc, rozedmy urazowej płuc, odmy podskórnej klatki piersiowej, rozerwania worka osierdziowego, podbiegnięcia pod nasierdziem serca, wybroczyny pod wsierdziem lewej komory serca, śladu krwi w obu jamach opłucnowych, rozerwania prawej kopuły przepony, podbiegnięcia obu kopuł przepony, podbiegnięcia pod otrzewną ścienną ściany brzucha, rozdarcia otrzewnej ściennej prawej kopuły przepony, pęknięcia śledziony, pęknięcia i śródmiąższowego rozerwania wątroby, rozdarcia i podbiegnięcia krezki jelita cienkiego, krezki esicy, tkanki tłuszczowej okolicy kątnicy, okrężnicy zstępującej, podbiegnięcia pod surowicówką jelita grubego, rozdarcia sieci większej, podbiegnięcia tkanki tłuszczowej okolicy trzustki, podbiegnięcia tkanek wzdłuż dwunastnicy, pęknięcia obu nerek, podbiegnięcia tkanki tłuszczowej łoża nerek i wzdłuż moczowodu prawego, złamania kości miednicy z przemieszczeniem, podbiegnięcia ściany pęcherza moczowego, podbiegnięcia tkanki tłuszczowej odbytnicy, śladu krwi w jamie otrzewnej, podbiegnięcia jąder i lewego powrózka nasiennego, co stanowiło uraz wielonarządowy skutkujący zgonem.

Doznanie przez J. X. w postaci otarcia i podbiegnięcia tułowia i kończyn dolnych, złamania żeber obustronnie, V-go kręgu piersiowego, stłuczenia płuc, rozerwania wątroby, rozległego podbiegnięcia mięśni grzbietu po prawej, złamania kości miednicy, co stanowiło uraz wielonarządowy skutkujący zgonem.

Doznanie przez D. X. (1) wstrząśnienia mózgu, złamania wyrostka stawowego górnego C7, złamania wyrostków kolczystych Th 10 i Th 12.

Zeznania świadka H. L.

620-621

Zeznania świadka S. D.

641

Zeznania świadka F. X.

588-590

Karta medyczna

4, 6

Protokół oględzin i otwarcia zwłok

64-68, 287-289

Dokumentacja medyczna D. X. (1)

112

Materiał poglądowy

187-196

12. Udzielanie pomocy poszkodowanym przez D. X. (1)

Zeznania świadka H. L.

620-621

Zeznania świadka S. D.

641

Zeznania świadka F. X.

613-615

Zeznania świadka D. V.

615-818

13. Bardzo dobre warunki pogodowe, bez deszczu, słonecznie, znikomy ruch

Zeznania świadka H. L.

620-621

Zeznania świadka D. V.

615-618

Zeznania świadka G. V.

618-619

Protokół oględzin miejsca wypadku

11-13

Materiał poglądowy

187-196

14. Trzeźwość D. X. (1), Ł. J., J. X.

Protokół badania stanu trzeźwości

7

Opinia

51-52, 57-58,

Protokół pobrania krwi

53, 59, 209

Świadectwo wzorcowania

197

Opinia

207

Opinia

324-328

15. Stwierdzenie w zwłokach W. X. 0,14‰ i 0,13‰ alkoholu etylowego. Możliwość wytworzenia się we krwi do 0,50‰ alkoholu w wyniku rozkładu gnilnego.

Opinia

93-94

Protokół pobrania krwi

95

16. Sytuacja oskarżonego

Karta karna

Zaświadczenie

Opinia

List referencyjny

Zaświadczenie

Podziękowania

Informacja

Zaświadczenie lekarskie

466

467, 468

(...), (...)

(...)

(...),1150

(...),(...),(...)

(...)

17. Wystąpienie przez F. X. z pozwem o zapłatę

Pozew

(...)-(...)

18. sytuacja F. J. (1) w związku ze śmiercią brata

Zeznania świadka F. J. (1)

Dokumentacja medyczna

Wydruki bankowe

Nakaz

(...)-(...)

(...), (...)-(...)

(...)-(...)

(...)

1130

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

--

--

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Zeznania świadka U. B.

Zeznania świadka S. S.

Zeznania świadka U. H.

Sąd dał wiarę świadkom odnośnie okoliczności, związanych oponami zakupionymi przez D. X. (1), ponieważ były jasne, wzajemnie się uzupełniały.

Zeznania świadka F. X.

Zeznania świadka F. J. (1)

Sąd dał wiarę świadkom, chociaż ich zeznania nie odnosiły się do istoty sprawy, a w części opierały się na zasłyszanych informacjach, ponieważ ich wypowiedzi znajdowały potwierdzenie w innych dowodach, którym Sad dał wiarę.

Zeznania świadka G. V.

Zeznania świadka D. V.

Sąd dał wiarę świadkom, chociaż nie widzieli przebiegu wypadku, ponieważ ich zeznania znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym, któremu Sad dał wiarę.

Zeznania świadka H. L.

Zeznania świadka S. D.

Zeznania świadka D. L.

Zeznania świadka V. L.

Zeznania świadka Ł. L.

Sąd dał wiarę świadkom, ponieważ, jako osoby obce, nie mieli interesu, by zeznawać nieprawdę. Świadkowie opisali, co zastali na miejscu, jakie podejmowali czynności.

Zeznania świadka D. X. (2)

Sąd dał wiarę świadkowi, ponieważ jego zeznania znalazły potwierdzenie w pozostałych dowodach, którym Sad dał wiarę.

Wydruki związane z zakupem opon

Dokumenty homologacji Zaświadczenie o badaniu technicznym

Ksero dowodu rejestracyjnego

Ksero dowodu osobistego

Protokół oględzin i otwarcia zwłok

Akt zgonu

Karta medyczna

Dokumentacja medyczna D. X. (1)

Protokół pobrania krwi Protokół badania stanu trzeźwości

Świadectwo wzorcowania

Pozew

Karta karna

Zaświadczenie

Informacja

Opinia

List referencyjny

Zaświadczenie

Podziękowania

Informacja

Zaświadczenie lekarskie

Cz. protokół oględzin miejsca wypadku

Protokół oględzin pojazdu

Szkic

Materiał poglądowy

Zdjęcia

Dokumentacja medyczna

Wydruki bankowe

Nakaz

Sąd dał wiarę dowodom, złożonym przez strony, ponieważ nie były kwestionowane, jak też pozostałym, ponieważ odzwierciedlały czynności podejmowane w toku postępowania. Jedynie protokołowi oględzin z miejsca wypadku Sad dał wiarę częściowo, tj. poza kwestią związaną z ograniczeniem prędkości i położeniem ciała pieszej, dlatego że w tym zakresie protokół sprzeczny był ze zdjęciami, informacją od zarządu dróg, jak też zeznaniami świadków. Kwestia położenia zwłok była zresztą zgodna z tym, co zastała policja, a czym innym pozostaje kwestia pierwotnego położenia ciała pokrzywdzonej.

Opinia

Sąd dał wiarę opiniom z przeprowadzonych badań chemicznych, opinii dot. stanu technicznego pojazdu, opony, opinii toksykologicznej, ponieważ odpowiadają na zadane pytania, sporządzone są fachowo, przez osoby z odpowiednim wykształceniem i doświadczeniem.

Opinia biegłego E. G.

Opinia biegłego S. V.

Opinia biegłego G. T.

Opinia wspólna

Sąd dał wiarę opiniom biegłego E. G. i S. V., ponieważ były jasne, fachowe, odpowiadały na zadane pytania. Chociaż opinia S. V. była bardziej rozbudowana, zawierała więcej wariantów, także hipotetycznych, to należy podkreślić, że opinie zasadniczo są ze sobą zbieżne.

Sąd dał wiarę także opinii biegłego G. T. oraz jego opinii wydanej wspólnie z biegłym S. V., chociaż stanowisko biegłego ulegało zmianie, ponieważ biegli ostatecznie wspólnie wskazali na stwierdzone obrażenia pieszej, mechanizm ich powstania, a także jej usytuowanie względem samochodu.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Wyjaśnienia oskarżonego

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, które początkowo sprowadzały się do tego, że D. X. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, ponieważ były one sprzeczne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, któremu Sad dał wiarę. Sąd nie dał też wiary oskarżonemu, że piesza przechodziła przez jezdnię, a następnie wracała, dlatego też chciał ją wyminąć z prawej strony, a następnie chciał wrócić na swój tor jazdy, ponieważ wyjaśnienia te są sprzeczne z pozostałym w sprawie materiałem dowodowym, zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Zeznania świadka D. W.

Sąd nie dał wiary świadkowi odnośnie znaku z ograniczeniem prędkości, ponieważ jego zeznania były sprzeczne ze zdjęciami i informacją od zarządcy drogi.

Opinia prywatna

Sad nie dał wiary w/w opinii, ponieważ jest ona ogólna, opiera się o pewne założenia, które nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym, a także jest sprzeczna z opiniami, którym Sąd dał wiarę i na których się oparł.

Notatka urzędowa

Nie jest dowodem

Pokwitowania

Rachunki i faktury

Pełnomocnictwo

Zezwolenie na odbiór pojazdu

Postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym

Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia

Opinia k. 230-235, 539-541

Nie wniosła nic do sprawy

Protokół zatrzymania rzeczy k. 222-224

Informacja k. 662-663

Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 177§1 kk stanowi, że kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Zgodnie z §2, jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

„Zasady bezpieczeństwa w ruchu to ujęte w odpowiednich przepisach zasady określające sposób korzystania z ruchu; są to zarówno reguły zawarte w przepisach określających porządek poruszania się na szlakach komunikacyjnych i zachowanie się w typowych dla ruchu sytuacjach lub wyrażone przez przyjęte oznakowanie, oświetlenie i sygnalizację, jak i reguły nieskodyfikowane w sposób szczegółowy, a wynikające z wyżej wymienionych przepisów oraz istoty bezpieczeństwa w ruchu, które muszą znaleźć zastosowanie wszędzie tam, gdzie nie ma sprecyzowanego przepisu. (…) Nie muszą pokrywać się one z przepisami ruchu drogowego (…). Minimalizują one stopień niebezpieczeństwa związanego z uczestnictwem w poszczególnych dziedzinach ruchu, acz nie eliminują go całkowicie. Nie zawsze określają zachowanie kierowcy w sposób ścisły, ich przestrzeganie oceniane jest zawsze przez pryzmat konkretnych okoliczności (…).” (Komentarz do kodeksu karnego pod red. Marka Mozgawy, publ. Lex 2024).

W niniejszej sprawie nie ulegało wątpliwości, że samochód Ł., który był kierowany przez oskarżonego D. X. (1) uderzył w pieszą W. X., a następnie w betonowy murek nad ciekiem wodnym, w wyniku czego W. X. i pasażerowie pojazdu Ł. J. i J. X. ponieśli śmierć na miejscu. Z opinii biegłego wynika, że nie można wykluczyć, że układy kierowniczy, hamulcowy, oświetlenie zewnętrzne były sprawne technicznie przed zdarzeniem, zaś układ jezdny był niesprawny technicznie z uwagi na zamontowanie tulei dystansowych bez homologacji czy certyfikatu. Równocześnie biegły wskazał, że uszkodzenia prawej przedniej opony powstały w wyniku jej kontaktu z twardymi i krawędzistymi przedmiotami, którymi mogły być elementy infrastruktury drogowej, z którymi kontaktował się pojazd. Biegły wykluczył możliwość utraty ciśnienia czynnika w przednim prawym kole przed jego kontaktem z przeszkodą.

Na etapie postępowania przygotowawczego został dopuszczony dowód z opinii biegłego E. G.. Biegły wskazał, że wypadek polegał na utracie panowania kierującego nad pojazdem oraz zjechaniu samochodu na prawą stronę drogi, gdzie doszło do potrącenia pieszej, a następnie uderzenia w betonowy przepust. Biegły wskazał, że kierujący mógłby uniknąć wypadku, gdyby dostosował prędkość do właściwości trakcyjnych samochodu i swoich umiejętności. Oszacował, że prędkość samochodu przed wypadkiem była nie mniejsza niż 112 km/h, a prawdopodobnym miejscem potrącenia pieszej mogło być otoczenie początku śladu 3 na szkicu. Biegły wskazał, że bieżnikowane opony i zmiana charakterystyki trakcyjnej samochodu po zmianie rozstawu kół podkładkami dystansowymi na piastach mogły zmieniać właściwości trakcyjne pojazdu podczas jazdy z dużymi prędkościami.

Obrońca wskazywał, że opinia ta zawiera zeznania oskarżonego, złożone przez niego w charakterze świadka, nadto odnosi się do ograniczenia prędkości i usytuowania ciała W. X., niezgodnych z rzeczywistością. W ocenie Sądu okoliczności te nie pozbawiały opinii waloru możliwości wydania w oparciu o nią rozstrzygnięcia, niemniej jednak Sąd dopuścił dowód z opinii innego biegłego celem wydania przez niego opinii z użyciem odpowiedniego programu komputerowego celem sporządzenia symulacji zdarzenia.

Biegły S. V. wskazał, że nie można wykazać, że stan techniczny samochodu miał wpływ na zdarzenie, ale nie można też tego wykluczyć. Biegły wskazał, że na powierzchni tulei dystansowych i szpilkach mocujących koło nie ujawniono widocznych uszkodzeń, które mogłyby świadczyć o ich bezpośrednim wpływie na przedmiotowe zdarzenie, trudno też stwierdzić czy zamontowanie dystansów doprowadziło do kluczowego pogorszenia kierowalności samochodu. Stopień zniszczenia samochodu i sposób powypadkowego badania nie pozwalają na wykluczenie innych awarii, które mogłyby mieć wpływ na zaistnienie i przebieg wypadku. Zadaniem Sądu obie opinie są w tym zakresie zbieżne, tj. hipotetycznie wskazują na możliwość wpływu stanu technicznego samochodu na zaistnienie zdarzenia, przy braku jakichkolwiek dowodów, czy rzeczywiście miało to wpływ i jaki.

Główną kwestią było miejsce potrącenia pieszej, jak też jej ewentualny wpływ na zaistniałe zdarzenie. Z uwagi na uszkodzenia pojazdu nie można było na ich podstawie ustalić miejsca ani dokładnego mechanizmu potrącenia pieszej. Chociaż ślady kryminalistyczne nie pozwalały na stwierdzenie, że piesza został potrącona przez samochód Ł., to brak trzeciego pojazdu, poza samochodem D. V. i D. X. jednoznacznie wskazują na to, że W. X. została potrącona przez samochód oskarzonego. Obrona usiłowała wskazywać, że pokrzywdzona poruszała się nieprawidłowo, a na ostatniej rozprawie oskarżony wyjaśnił, że W. X. przechodziła przez jezdnię z prawej na lewą stronę, patrząc z jego kierunku jazdy, po czym zaczęła zawracać, co było powodem podjęcia przez niego manewrów, mających doprowadzić do uniknięcia jej potrącenia, co spowodowało utratę panowania nad samochodem i uderzenie w betonowy przepust. Podkreślić należy, że piesza umiejscowiona przez biegłego S. V. na rysunkach w jego opinii usytuowana jest tam przykładowo i nie ma żadnych obiektywnych przesłanek, które wskazywałyby na to, że W. X. przechodziła przez drogę. W. X. w momencie mijania jej przez pierwszy z samochodów znajdowała się przed mostkiem, patrząc od X. (tj. od kierunku jazdy pojazdów) i szła prawym poboczem. Ponieważ pokonała już mostek, nie miała powodu, by zmieniać stronę drogi na nieprawidłową, zwłaszcza, że nie było tam żadnych zabudowań, do których mogłaby się udać, a kościół, do którego szła, znajdował się po lewej stronie, patrząc od kierunku pieszej, a prawej, patrząc od strony kierowcy. Kwestia obsypanej ziemi na jezdni, wskazanej przez S. V. także nie wskazuje na to, ażeby miała ona pochodzić akurat z obuwia pieszej, skoro po wypadku w tym miejscu stały pojazdy służb ratowniczych.

Kwestia usytuowania pieszej względem pojazdu była przedmiotem opinii indywidualnych i opinii wspólnej, których wnioski ulegały ewolucji. Ostatecznie biegli wskazali, że piesza była zwrócona prawym bokiem i nieco tyłem w kierunku nadjeżdżającego pojazdu, przy czym potrącenie miało charakter narożnikowy. Biegły V. pierwotnie wskazał, że gdyby założyć potrącenie przodem, to przy dużej prędkości pojazdu należałoby się spodziewać dużego odrzutu ciała, co miejsce potrącenia lokalizowałoby w rejonie początku śladów hamowania/znoszenia lub nieco przed nimi, zaś gdyby uderzenie było narożnikowe, to odrzut byłby kilkukrotnie mniejszy, zatem do potrącenia doszłoby w niedużej odległości przed murkiem. Stwierdzenie co do potrącenia narożnikowego koresponduje z miejscem, gdzie pierwotnie leżały zwłoki W. X., a które wskazał D. V..

Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2024.1251 t.j.) stanowi, że kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa, a w szczególności: rzeźby terenu, stanu i widoczności drogi, stanu i ładunku pojazdu, warunków atmosferycznych i natężenia ruchu. Z opinii biegłego S. V. wynika, że samochód najechał na murek prawym przednim narożnikiem i kołem. Takie uderzenie spowodowało obrót pojazdu względem osi pionowej w prawo, co spowodowało przemieszczenie się częściowo rozerwanego pojazdu w kierunku końca lewego murka i uderzenie weń tyłem. Biegły obliczył prędkość samochodu, wykorzystując obliczenia symulacyjne z uwzględnieniem pracy deformacji pojazdu. Biegły wskazał, że prędkość samochodu przed powstaniem śladów hamowania/znoszenia wynosiła nie mniej niż ok. 118 km/h, natomiast mogła ona wynosi 124 km/h i jest to wysoce prawdopodobne, prędkość uderzenia w murek to ok. 90 km/h, zaś do potrącenia pieszej doszło przy prędkości rzędu 100 km/h. W niniejszej sprawie oskarżony poruszał się z prędkością znacznie przekraczającą prędkość dozwoloną administracyjnie (nawet przy przyjęciu wersji najbardziej korzystnej dla oskarżonego z opinii biegłego G.), jak też w oderwaniu od ukształtowania terenu, a co za tym idzie widoczności drogi i tego, co się na niej znajduje. Biegły S. V. wskazał, że nawet przy prędkości 90 km/h w miejscu z chwili reakcji poprzedzającej powstanie śladu hamowania/znoszenia, kierujący zdołałby zatrzymać pojazd przed murkiem, zaś z miejsca powstania śladu nie byłoby to możliwe, ale prędkość samochodu byłaby nieduża i pozwoliłaby na powrót na jezdnię.

Mając powyższe rozważania na względzie, w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego, który umyślnie przekroczył dopuszczalną administracyjnie prędkość i nieumyślnie niewłaściwie obserwował przedpole jazdy doprowadziło do zaistnienia zdarzenia, które skutkowało śmiercią trzech osób. Opisane powyżej zachowanie sprawcy wyczerpało dyspozycję art. 177§2 kk. Wina oskarżonego ma charakter umyślno-nieumyślny i wyraża się w nie zachowaniu przez oskarżonego zasad, które wymagane były od niego jako od kierowcy przez ustawę Prawo o ruchu drogowym. Wina ta nie budzi wątpliwości przy jednoczesnym ustaleniu, że od oskarżonego jako od osoby dorosłej i poczytalnej można zasadnie wymagać dopełnienia obowiązku prowadzenia samochodu zgodnie z obowiązującymi w tej materii przepisami wspomnianej ustawy.

3.2.  ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

---

---

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania

---

---

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

---

3.4.  ☐Umorzenie postępowania

---

---

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

---

3.5.  ☐Uniewinnienie

---

---

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

---

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

I.

Sąd wymierzył oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności. Sąd wziął pod uwagę wszystkie dokumenty, złożone przez oskarżonego, potwierdzające jego działalność społeczną i charytatywną, miał jednak także na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego, rodzaj i stopień naruszonych przez niego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a także rozmiar i rodzaj następstw czynu tj. śmierć trzech osób.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

---

II.

Sąd orzekł sześcioletni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, uznając że prowadzenie pojazdu przez oskarżonego zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.

III. i IV.

Sąd orzekł nawiązkę na rzecz F. J. (1)-siostry Ł. J. i D. J.-syna Ł. J. w kwocie 30000 zł i 60000 zł. Sąd uznał, że kwoty te są odpowiednie.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V., VI., VII., VIII., IX.

Sąd, wobec uznania winy oskarżonego, zasądził od niego na rzecz oskarżycielki posiłkowej F. J. (1) kwotę 2112 zł, na rzecz oskarżycielki posiłkowej I. X. kwotę 1680 zł, oddalając wniosek w pozostałym zakresie, a na rzecz oskarżyciela posiłkowego D. X. (2) kwotę 7770,48 zł, oddalając wniosek w pozostałym zakresie. Kwoty te zasądzone zostały zgodnie ze złożonymi spisami i rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2023, 1964 t.j.).

W sprawie były następujące terminy, na których stawili się pełnomocnicy:

8.12.2022-Adw. J., Adw. E., Adw. M.

2 lutego 2023 r.-Adw. J., Adw. E., Adw. M.

16 lutego 2023 r.-Adw. E., Adw. M.

25 maja 2023 r.-Adw. M.

12 lutego 2024 r.-Adw. J., Adw. E., Adw. M.

12 listopada 2024 r.-Adw. J., Adw. E., Adw. M.

12 sierpnia 2025 r.-Adw. J., Adw. E., Adw. M.

Pełnomocnik I. X. złożył wniosek o zasądzenie kwoty 3512,88 zł (840 zł+13 terminów tj. 2016=2856 zł+vat-656,88=3512,88 zł), ponieważ jednak był na 6 terminach Sąd zasądził 840 zł +168 zł x 5=1680 zł.

Pełnomocnik F. J. (2) wniósł o zasądzenie kosztów wg norm, dlatego Sąd zasądził 600 zł za śledztwo+840 zł za postępowanie sądowe+168 zł x 4 za dodatkowe cztery terminy, na które się stawił, razem 2112 zł.

Pełnomocnik D. X. (2) wniósł o zasądzenie kosztów wg spisu 2000 zł za śledztwo, 4770 zł za postępowanie sądowe i 5040 zł za terminy rozpraw. Sąd zasądził kwotę 7770,48 zł (jako sumę wynagrodzenia za śledztwo 600 zł i postepowanie sądowe 840 zł, maksymalnie x 6).

IV.

Na podstawie art. 627 kpk, wobec uznania winy oskarżonego, Sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa kwotę 31485,90 zł tytułem kosztów sądowych (wydatki z postępowania przygotowawczego-9537,40 zł, wydatki z postępowania sądowego:20 zł ryczałt za doręczenia, 411 zł zwrot kosztów dojazdu świadków, 10486,80 zł+410,70 zł+1973,90 zł+1782,96 zł+30 zł wynagrodzenie i zwrot kosztów biegłego (...), 3895,71 zł + 2337,43 zł wynagrodzenie biegłego (...)+opłata 600 zł).

6.  1Podpis

Sędzia Nina Kober