Uzasadnienie z 14 listopada 2025, sygn. II K 486/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 486/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

T. P.

7.Czyn opisany w punkcie 1 wyroku z dnia 06 listopada 2025 r.

2

j.w.

7.Czyn opisany w punkcie 2 wyroku z dnia 06 listopada 2025 r

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  Oskarżony T. P. zobowiązany został wyrokiem Sądu Rejonowego w W. w sprawie III RC 59/09/1 z dnia 09.06.2009 r. do łożenia renty alimentacyjnej na rzecz A. i K. rodz. P. w kwocie po 400 złotych miesięcznie, łącznie 800 złotych miesięcznie począwszy od dnia 01.02.2009 r. płatne z góry do 10 – tego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat, do rąk matki małoletnich powodów.

wyjaśnienia oskarżonego T. P.

k. 78-79v. w zw. z k. 103-103v.

zeznania świadka K. K.

k. 17-18 w zw. z k. 103 v.

zeznania świadka A. K.

k. 36-37 w zw. z k. 103v.

zeznania świadka K. P.

k. 46-47 w zw. z k. 103v.

k. 2-2v., 26 w zw. z k. 103v.

7.  Oskarżony nie płacił alimentów. Nie utrzymywał żadnego kontaktu z dziećmi. Nie uczestniczył w ich wychowaniu. Nie kupował prezentów. Egzekucja alimentów była bezskuteczna. Alimenty wypłacane były z funduszu alimentacyjnego. Oskarżony zadłużony jest względem Funduszu alimentacyjnego jak i wierzyciela. K. K. jest na urlopie macierzyńskim. Utrzymuje się z świadczeń socjalnych. W utrzymaniu synów partycypuje jej partner. Nie pracuje zawodowo.

wyjaśnienia oskarżonego T. P.

k. 78-79v. w zw. z k. 103-103v.

zeznania świadka K. K.

k. 17-18 w zw. z k. 103 v.

zeznania świadka A. K.

k. 36-37 w zw. z k. 103v.

zeznania świadka K. P.

k. 46-47 w zw. z k. 103v.

zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji

k. 3-4v. w zw. z k. 103v.

pisma MOPS w W. z dnia 09.06.2025 r., 31.08. (...). wraz z zestawieniem należności

k. 1-1v. , 5-9v. w zw. z k. 103v.

pismo Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W.

k. 24-25 w zw. z k. 103v.

Karta rozliczeniowa

k. 26-28v. w zw. z k. 103v.

15.  A. P. i K. P. kontynuują naukę. A. P. pracuje dorywczo. K. P. jako młodociany uczeń pobiera tzw. Uczniowskie w kwocie 600 zł.

zeznania świadka A. P.

k. 36-37 w zw. z k. 103v.

zeznania świadka K. P.

k. 46-47 w zw. z k. 103v.`

17.  W okresach objętych zarzutami, oskarżony:

nie był zarejestrowany w PUP;

nie odbywał kary pozbawienia wolności.

Oskarżony odbywał karę pozbawienia wolności w okresach:

od 18.06.2021 r. do 15.08.2022 r.;

od 22.11.2023 r. do 16.09.2024 r. ;

Pismo PUP z dnia 09.06.2025 r., 20.06.2025 r.

k. 10, 19 w zw. z k. 103v.

zaświadczenie

k. 20-21 w zw. z k. 103v.

Wydruk z systemu OSADZONY

k. 11, 56, 59, 70 w zw. z k. 103v.

20.  Oskarżony T. P. ma 45 lat. Oskarżony jest kawalerem. Ma dwóch synów. Oskarżony ma wykształcenie zawodowe, z zawodu rzeźnik. Oskarżony pracuje dorywczo i z tego tytułu otrzymuje około 4 tyś. złotych miesięcznie. Oskarżony jest zdrowy. Nie leczył się psychiatrycznie, ani odwykowo. Oskarżony karany był sądownie za niealimentację.

wyjaśnienia

oskarżonego T. P.

k. 78-79v. w zw. z k. 103-103v.

Karta karna

k. 64-69 w zw. z k. 103v.

orzeczenia

k. 48-48 v., 50-51, 55, 57-58 w zw. z k. 103v.

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

T. P.

7.Czyny opisane w punkcie 1 wyroku z dnia 06 listopada 2025 r.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

T. P.

7.Czyn opisany w punkcie 2 wyroku z dnia 06 listopada 2025 r

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1, 2, 5

wyjaśnienia oskarżonego T. P.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego dotyczącym jego aktualnej sytuacji rodzinno- osobisto- materialną także przyznaniu się do zarzuconego czynu albowiem oświadczenie to koresponduje z ustalonym w sprawie materiałem dowodowym.

1, 2, 3

zeznania świadka K. K.

Za wiarygodne i wartościowe należało uznać zeznania świadków opisujących brak realizacji obowiązku alimentacyjnego oraz sytuację życiową, albowiem nie przeczą im inne dowody. Materiał osobowy korespondował także z zebranymi dokumentami, które w większości miały charakter urzędowy.

1, 2, 3

zeznania świadka K. P.

1, 2, 3

zeznania świadka A. P.

1, 2, 4, 5

Dokumenty – karta karna, pisma urzędowe, wydruki z systemu OSADZONY, (...)

Nie były kwestionowane w toku procesu, a sąd z urzędu nie nabrał wątpliwości co do ich autentyczności i prawdziwości zawartych w nich treści.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1 i 2

T. P.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Do znamion występku z art. 209 § 1 K.k. należą:

zobowiązanie sprawcy z mocy orzeczenia sądowego, ugody zawartej przed sądem lub innym organem lub umową do wykonywania obowiązku alimentacyjnego jeżeli

łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące.

Zgodnie z treścią art. 209 § 1a K.k. jeżeli sprawca czynu opisanego w art. 209 § 1 K.k. naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych podlega karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2.

W analizowanym stanie faktycznym na oskarżonym ciążył obowiązek alimentacyjny względem dzieci

nałożony wyrokiem Sądu Rejonowego w Wągrowcu z dnia 09.06.2009 r. w sprawie III RC 59/09/01

oskarżony nie płacił zasądzonych alimentów w okresach:

06.07.2023 r. do 21.11.2023 r. – czyn opisany w punkcie 1;

17/09/2024 r. do 13.04.2025 r. – czyn opisany w punkcie 2;

Oskarżony uchylał się od nałożonego obowiązku alimentacyjnego. Sąd przyjął, że jego powtarzające się zachowanie, polegające na niepłaceniu rat alimentacyjnych ustalonych orzeczeniem sądu, stanowiło przejaw istnienia trwałego zamiaru, który wymagany jest dla bytu przestępstwa trwałego, jakim jest niealimentacja a zaległość w płaceniu rat alimentacyjnych przekracza wysokość trzech świadczeń okresowych. Jednocześnie swoim zachowaniem oskarżony naraził dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc pod uwagę status finansowy matki uprawnionych nie trudno stwierdzić, że cały ciężar utrzymania spoczywał na niej i państwu. Otrzymywane zaś dochody nie są wystarczające dla zapewnienia godnego funkcjonowania. Do podstawowych potrzeb życiowych należy zaliczyć takie potrzeby, które przy uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych uprawnionych ma ten uprawniony. Nie można zatem ograniczać tego pojęcia jedynie do potrzeb w postaci wyżywienia, zamieszkania, kształcenia, leczenia. Jeśli bowiem dziecko wymaga również korepetycji, bo nie radzi sobie w szkole, to potrzebę w tym zakresie należy uznać za podstawową. Podobnie należy potraktować koszty leczenia. Do znamion przestępstwa należy jedynie narażenie na niezaspokojenie podstawowych potrzeb, przy czym to niebezpieczeństwo musi być realne, choć nie musi być bezpośrednie. Co więcej, nawet jeśli potrzeby takie zostały zaspokojone przez inną osobę uprawnioną, nie zwalnia to sprawcy od odpowiedzialności karnej. Ta odpowiedzialność będzie tym bardziej uzasadniona, gdy zaspokojenie potrzeb osoby uprawnionej odbywa się kosztem znacznego wysiłku innych osób zobowiązanych do dostarczania środków utrzymania co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. O istnieniu po stronie sprawcy zamiaru uchylania się od obowiązku łożenia może świadczyć np. porzucenie pracy po to, aby nie płacić alimentów, niepodejmowanie pracy zarobkowej pomimo istniejących ku temu warunków, zmiana miejsca pobytu w celu udaremnienia egzekucji alimentów, ukrywanie dochodów w celu niepłacenia należności alimentacyjnych .

1.  Bezsporne w sprawie jest przy tym, iż oskarżony nie uiszczał rat alimentacyjnych, do jakich był zobowiązany, przez 3 miesięcy, przy czym miał możliwość ich uiszczania oraz to, że w wyniku takiego działania jego dzieci były narażone na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zwrócić należy uwagę, iż głównym problemem oskarżonego w okresie objętym zarzutem była niechęć do płacenia alimentów a wręcz jego zła wola. Oskarżony nie płacił alimentów bo nie chciał, swoje potrzeby przedkładał nad potrzeby synów. Biorąc zatem powyższe pod uwagę nie ulega wątpliwości sądu, iż oskarżony swoim czynem wyczerpał znamiona występku z art. 209 § 1a k.k.

2.  Podsądny trwał w ocenie sądu w zamiarze niepłacenia alimentów.

3.  Zła wola podsądnego jest wynikiem zupełnej ignorancji w stosunku powstałych obowiązków rodzicielskich, których podsądny nie realizował w żaden sposób.

4.  Pomimo wydania wobec podsądnego kolejnego wyroku skazującego za czyn z art. 209 § 1 K.k. podsądny nie wykorzystywał szansy w czasie pobytu na wolności.

5.  Gdyby nie wsparcie Funduszu Alimentacyjnego, czy partnera matka nie byłyby w stanie zaspokoić potrzeb synów;

6.  Nie ma wiec wątpliwości, że w rzeczonym okresie dzieci były narażone na brak możliwości zaspokojenia potrzeb życiowych i narażenie to wynikało z zawinionego zachowania podsądnego, który nie płacił na ich utrzymanie, lekceważąc i ignorując w sposób długotrwały spoczywający na nim obowiązek alimentacyjny.

7.  Reasumując sąd uznał, że we wskazanych w wyroku okresach podsądny uchylał się od płacenia alimentów, jego zaniechanie było lekceważące, nacechowane nieustępliwością, zważyć należy, że podsądny nie robił prezentów, nie zapewniał rozrywki kulturalnej, sportowej;

8.  Łączna wysokość powstałych zaległości przekracza wartość co najmniej trzech świadczeń okresowych.

W myśl art. 64 § 1 K.k. jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Przesłanki wymienione w tym przepisie muszą być spełnione kumulatywnie. Z przepisu powyższego wynika, że przestępstwo kolejne musi być przestępstwem umyślnym podobnym do tego, za które oskarżony został już skazany, wedle art. 115 § 3 k.k. przestępstwem podobnym jest przestępstwo należące do tego samego rodzaju, a także przestępstwo z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia oraz przestępstwo popełnione z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej.

Oskarżony był karany wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Wągrowcu z dnia 09.12.2021 r. sygn. akt II K 670/21 na karę łączną roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 18.06.2021 r. do 15.08.2022 r., który węzłem kary łącznej objął karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z wyroku Sądu Rejonowego w Wągrowcu z 30.07.2018 r. w sprawie II K 331/18 za czyn z art. 209 a § 1 K.k. oraz karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za czyn z art. 209 § 1 i 1 a k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wągrowcu z 22.09.2020 r. w sprawie II K 886/19 (czyn 1). Oskarżony został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Wągrowcu z 25.10.2023r. w sprawie II K 485/23 za czyn z art. 209 § 1 i 1 a k.k. na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności (kary jednostkowe 8 miesięcy i 4 miesiące pozbawienia wolności), którą odbył w okresie od 22.11.2023r. do 16.09.2024r. (czyn 2). Oba czyny polegające na niealimentacji po okresie odbywania kary pozbawienia wolności były podjęte działaniem w warunkach recydywy podstawowej.

☐

3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. P.

1

1

Na niekorzyść:

1.  na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu wpływał obciążająco czasookres oraz sposób i zakres ignorowanego obowiązku (wyrażony brakiem wpłat), a także okoliczności towarzyszące (brak zainteresowania losem dzieci w każdej sferze życia);

2.  Oskarżony dysponował ponadprzeciętnym doświadczeniem życiowym w tej dziedzinie życia. Naruszony przez niego obowiązek ma podstawowy charakter. Waga i doniosłość tej reguły była oskarżonemu znana. Na niekorzyść oskarżonego przemawiało jego nacechowane złą wolą, przy jednoczesnym dążeniu do zapewnienia własnych potrzeb – niekoniecznie podstawowych. Przedkładanie własnych partykularnych interesów i stanu posiadania nad dobro własnego dziecka zasługuje na szczególne napiętnowanie;

3.  z całą pewnością oskarżony miał świadomość bezprawności i naganności czynu, którego się dopuścił (był już z tego artykułu karany) oraz że w świetle okoliczności towarzyszących jego działaniu brak jest jakichkolwiek przesłanek, które usprawiedliwiając jego czyn, ograniczyłyby zakres jego odpowiedzialności.

4.  Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, wykazując się przez dłuższy czas złą wolą i nie korygując swojego postępowania, co wpływa na ocenę stopnia winy jako przekraczającego poziom średni;

5.  Oskarżony ignoruje obowiązek alimentacyjny, nie jest podatny na resocjalizacyjne oddziaływanie kar,

6.  naruszony przez niego obowiązek ma podstawowy charakter; jego waga i doniosłość była oskarżonemu w przeszłości uświadamiana w toku innych postępowań karnych

7.  uprzednia karalność, w tym za przestępstwo tożsame;

Na korzyść:

1.  przyznanie się do winy;

2.  nieutrudnianie biegu procesu;

Kara bezwzględna pozbawienia wolności orzeczona wobec oskarżonego we wskazanej w wyroku wysokości, którą też może w końcu odbyć w systemie dozoru elektronicznego, zdaniem sądu, spełni głównie cele prewencji generalnej, to jest wpłynie pozytywnie na kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa oraz wzbudzi w społeczeństwie poczucie istnienia sprawiedliwości, iż za negatywne zachowanie należy ponieść odpowiednią karę. W tym rozumieniu wymierzona kara stanowić będą również przestrogę przed popełnianiem przestępstw, a więc działać będzie odstraszająco wobec potencjalnych przestępców, przekonując o swoistej nieopłacalności popełniania podobnych przestępstw. Na tym etapie życia oskarżonego niemożliwa jest jego dobrowolna resocjalizacja, czy też swoiste przewartościowanie jego systemu wartości.

j.w.

2

2

j.w. - kara względniejsza z uwagi na krótszy czasookres czynu.

j.w.

3

1  i 2

1.  dwa przestępstwa skierowane przeciwko tożsamym dobrom chronionym prawem;

2.  roczny odstęp czasowy pomiędzy czynami;

3.  tożsamy sposób popełnienia;

4.  względy wychowawcze i zapobiegawcze wskazują na konieczność izolacji penitencjarnej, ale oskarżony poza niealimentacją nie popełnił innych czynów karalnych stąd zastosowanie zasady absorpcji przy wymiarze kary łącznej.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

7.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4

Z uwagi na sytuację finansową oskarżonego oraz wymierzenie kary bezwzględnej sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu w tym opłaty.

6.  1Podpis