Wyrok z 17 grudnia 2025, sygn. II K 1061/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K (...)/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

G. V. (1)

I. W okresie od 27 lutego 2023 roku do 25 lipca 2023 roku, w V., będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, NIP (...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, podał nieprawdę w deklaracjach dla podatku do towarów i usług (...), złożonych Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w V. przez to, że zaniżył kwotę należnego podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 21.574 zł, a przez to naraził na uszczuplenie, a w konsekwencji uszczuplił podatek od towarów i usług za miesiące:

- luty 2023 r. w kwocie 100.175,00 zł,

- kwiecień 2023 r. w kwocie 48.935,00 zł,

- czerwiec 2023 r. w kwocie 54.952,00 zł,

w łącznej kwocie 204.062,00 zł., czym naruszył normę art. 29a ust.1, art. 19a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361)

tj. o przestępstwo skarbowe z art. 56 § 2 kks w związku z art. 6 § 2 kks;

II. W okresie od 27 lutego 2023 roku do 25 lipca 2023 roku, w V., jako podatnik podatku od towarów i usług NIP (...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, uporczywie nie wpłacał w terminie na rzecz Naczelnika G. Urzędu Skarbowego w V. podatku od towarów i usług za miesiące:

- styczeń 2023 r. w kwocie 261.930,00 zł,

- luty 2023 r. w kwocie 107.096,00 zł,

- kwiecień 2023 r. w kwocie 16.651,26 zł,

- maj 2023 r. w kwocie 10.425,00 zł,

- czerwiec 2023 r. w kwocie 54.952,00 zł,

w łącznej kwocie 451.054,26 zł., czym naruszył normę art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361)

tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s. w związku z art. 6 § 2 k.k.s.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżony G. V. (1) od 2005 roku prowadzi działalność gospodarczą ostatnio pod firmą: G. V. (1) (...), L. (...), gmina R. z numerem identyfikacji podatkowej (...).

G. V. (1) zajmował się w firmie prowadzeniem działalności stricte gospodarczej a sprawy administracyjno - biurowe powierzył żonie, P. V. zatrudnionej na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

Sprawami dotyczącymi rozliczeń podatkowych firmy zajmowało się biuro księgowe P.P. (...) Sp. z o.o. w P., gm. X. od 30.12.2022 roku na podstawie zawartej umowy zlecenia z O. M..

Ze strony zleceniodawcy to P. V. była osobą, która w praktyce wyłącznie reprezentowała firmę męża w kontaktach z biurem księgowym.

W ramach zawartej umowy zleceniobiorca zobowiązał się do prowadzenia i przechowywanie ewidencji księgowej - syntetycznej i analitycznej - zleceniodawcy w postaci księgi rachunkowej, zwanej dalej księgą tym: dzienniki i rejestry księgowe, sporządzanie rocznego sprawozdania finansowego, odrębnej ewidencji podatku dochodowego od osób prawnych oraz ewidencji Vat (§ 1). W świetle § 4 umowy jako osobę odpowiedzialną za całą dokumentację i prawidłowy zapis w dokumentach była O. M..

Natomiast zleceniodawca zobowiązał się do dostarczania i udostępniania wszelkich dokumentów dotyczących prawidłowego ustalania zobowiązania podatkowego w określonym terminie, w tym dotyczących okoliczności mających wpływ na wielkość i prawidłowość wyliczenia zobowiązania podatkowego. Ponadto zleceniodawca na podstawie sporządzonych przez zleceniobiorcę deklaracji podatkowych wpłaca podatki na konto właściwego Urzędu Skarbowego. Ponadto to zleceniodawca odpowiada za prawidłowe sporządzanie rachunków, faktur oraz dowodów zewnętrznych jak również za wszelkie opóźnienia w prowadzeniu ewidencji oraz nieterminowe lub nieprawidłowe wyliczenie podatków spowodowane naruszeniem wykonania swoich obowiązków.

W okresie od 27 lutego 2023 r. do 25 lipca 2023 r. w deklaracjach podatnika podatku VAT, wskazano w deklaracjach tego podatku nieprawidłowe dane, które po późniejszej korekcie wskazywały na zaniżenie kwoty należnego podatku VAT w wysokości 182 488 zł oraz zawyżenie naliczonego podatku VAT w wysokości 21 574 zł. łączna kwota niedopłaconego podatku VAT to 204.062,00 zł a w poszczególnych miesiącach – za miesiące luty, kwiecień, czerwiec - wynosiła odpowiednio: 100.175,00 zł, 48.935,00 zł i 54.952,00 zł.

Jednocześnie dokonano wpłat na rzecz Urzędu Skarbowego (VAT-7) za okres styczeń - czerwiec 2023 r. w kwotach 312.633,00 zł, (wpłata 01.03.2023r.), 83.637,00 zł, (21.03.2023r.) 156.238,00 zł, (20.04.2023r.), 106.353,00 zł,(22.05.2023r.) 232.401,00 zł, (22.06.2023r.) 207.999,00 zł.(25.07.2023r.).

P. V. w dniu 11 lipca 2023 r. złożyła korektę deklaracji VAT za luty 2023 r. a następnie kolejną korektę za ten miesiąc dnia 25 lipca 2023r.

W wyniku szeregu nieporozumień pomiędzy P. V. i O. M., P. V. w dniu 13 września 2023 r. wypowiedziała umowę o usługi księgowe ze skutkiem na dzień 30 września 2023 r.

Biuro księgowe zwróciło dokumenty w tym rozliczeniowe do Urzędu Skarbowego za okres od 1 stycznia 2023 r. do 31 lipca 2023 r. a także dokumenty kosztowe, sprzedażowe, ewidencje zakupu i sprzedaży za tożsamy okres.

Z uwagi na powyższe Firma (...) zawarła w dniu 22 września 2023r. umowę i zleciła prowadzenia ksiąg rachunkowych, sporządzania deklaracji podatkowych oraz audytu dokonanych dotychczas rozliczeń przez biuro rachunkowe P.P. (...) sp. z o.o. za okres styczeń-czerwiec 2023r. wykonanie profesjonalnemu podmiotowi z zakresu księgowości firmie (...) z siedzibą w A..

W trakcie czynności ujawniono szereg błędów w rozliczeniach VAT, wskazano brakujące faktury, nieprawidłowości w jednolitych plikach kontrolnych (JPK), numerach NIP a w szczególności wskazania nieprawidłowego momentu powstania obowiązku podatkowego. Błędy poprzedniego biura były zarówno na korzyść jaki i na niekorzyść firmy (...).

W czynnościach podejmowanych przez biuro księgowe (...) – w tym złożenia korekt deklaracji podatkowych – brała czynny udział P. V..

Efektem podjętych czynności były korekty deklaracji VAT złożone: 1 lutego 2024 r. za miesiące I-II i IV – VI 2023 r., 23 marca 2024 r. oraz kolejne za miesiące I-II 2023 r., 25 marca 2024 r. za miesiąc II 2023 r. i 17 kwietnia 2023 r. za miesiąc I 2023 r.

Upomnienia dotyczące kwot po korekcie doręczono oskarżonemu 7 i 10 marca 20023 r.

Następnie oskarżony dnia 29 marca 2024 roku uiścił wszelkie należności podatkowe wynikające z korekt deklaracji za miesiące I, IV i VI 2023r. w kwotach odpowiednio 100.175 zł, 48.935 zł, 54.952 zł jak również odsetki w kwocie 23.342, 41 zł.

Wynikiem dokonanych korekt była nadpłata w wysokości łącznej 106.470 zł (za miesiące: I 2023 r. kwota 51.087zł, III 2023 r. kwota 48.638 zł, IV 2023 r. kwota 6.745 zł) i wniosek do Urzędu Skarbowego o jej stwierdzenie nadpłaty.

Zgłoszenia rejestracyjne w zakresie podatku VAT

Potwierdzenie zarejestrowania podatnika

Umowa o prowadzenie i przechowywanie ewidencji księgowej zleceniodawcy w postaci księgi rachunkowej

Pełnomocnictwa do podpisywania deklaracji

Umowa o pracę

Zeznania O. M.

Potwierdzenie przelewów na rzecz Urzędu Skarbowego

Wypowiedzenie umowy

Protokół zdawczo – odbiorczy.

Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności

Wydruk operacji (...)

Wniosek o stwierdzenie nadpłaty i przeksięgowanie na poczet podatku dochodowego za okres 2023r.

Zestawienie i deklaracje VAT

Ewidencja tytułów wykonawczych

Raport upomnień

k. 41,

44- 45 akt

k. 42, 46 akt

k. 71 - 72

k. 73-76

k. 77

k. 91-92

k.195-200.

k.104

k.105 (157)

k.181,

k.195,

k.196.

k.186v

k.8 41

k.6

k.7

G. V. (1) posiada wykształcenie średnie: z zawodu jest technikiem – mechanikiem. Prowadzi własną działalność gospodarczą zajmująca się handlem z dochodem miesięcznym około 3500 zł miesięcznie. Posiada 20 ciężarówek – ciągników siodłowych, nieruchomości w postaci domu jednorodzinnego o powierzchni 360 m ², 9 ha gruntów, ładowarek. Żonaty. Na utrzymaniu posiada dwoje dzieci w wieku 5 i 7 lat. Nie karany sądownie.

dane osobowe

informacja z (...).

201

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. V. (1)

Postępowanie dowodowe nie dało podstaw do przypisania oskarżonemu winy w zakresie czynów z art. 56 § 2 k.k.s. (oszustwa podatkowego) w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 57 § 1 k.k.s. w z. w. z art. 6 § 2 k.k.s., tj. umyślnego podania nieprawdy w deklaracjach podatku VAT – 7 oraz uporczywego nie wpłacania w terminie podatku VAT.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Zeznania świadka

P. V.

Zeznania świadka

O. M.

Zeznania świadka B. O.

Zeznania świadka P. V. sąd uznał za wiarygodne. Świadek potwierdził, że zajmował się prowadzeniem dokumentacji. W praktyce polegało to na wystawianiu faktur, gromadzeniu wszelkich dowodów dla biura rachunkowego (faktury sprzedażowe i kosztowe) na podstawie których księgowa wykonywała rozliczenia miesięczne i przekazywała wysokość kwoty, które należało wpłacić na rzecz Urzędu Skarbowego.

Zeznania opierają się na twierdzeniu, iż na przełomie czerwca – lipca 2023 roku pojawiły się wątpliwości w zakresie prawidłowości czynności wykonywanych przez biuro rachunkowe. Zeznania te w ocenie Sądu wydają się być wiarygodne, gdyż znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka B. O., przedstawiciela firmy (...).

Świadek O. M. prowadząca biuro rachunkowe potwierdziła wyjaśnienia oskarżonego G. V. (1), zeznając, iż nie zna oskarżonego a przez okres współpracy, widziała go tylko dwa razy. Nie rozmawiała z nim telefonicznie. G. V. (1) – według zeznań świadka - nie zajmował się sprawami księgowymi i nie kontrolował tego co się działo.

Potwierdziła podpisywanie deklaracji VAT do Urzędu Skarbowego oraz przekazywania do urzędu korekt deklaracji.

Współpracowała z P. V.: z nią się kontaktowała i to P. V. przywoziła i zabierała dokumentację. Stwierdziła podmiany dokumentów.

Świadek B. O. działający w ramach działalności firmy (...), wskazał na występujące nieprawidłowości w dokonanych wcześniej rozliczeniach a polegających na nieprawidłowym stwierdzeniu czasu aktualizacji obowiązku podatkowego. Zeznania te oceniono jako wiarygodne i korelujące z innymi dowodami w tym wyjaśnieniami G. V. i P. V..

wyjaśnienia oskarżonego

G. V. (1)

Zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego, sąd uznał, iż nie miał on zamiaru podać nieprawdziwych danych w deklaracjach VAT 7, jak również uporczywie nie wpłacać podatku VAT.

Jak wyjaśnił, nie zajmował się sprawami biurowymi a jedynie czynnościami bezpośrednio związanymi z profilem działalności gospodarcze (handel, transport towarowy). Nigdy się nie zajmował i nie chciał zajmować się sprawami księgowymi w firmie, korzystał z usług profesjonalnych biur księgowych. Kwestie administracyjne przekazał żonie, która dokonywała płatności podatków wyliczonych przez księgową.

W zakresie rozliczeń z Urzędem Skarbowym, oskarżony chciał sprawę wyjaśnić i dlatego zgłosił się do urzędu, zapłacił wszystkie należności wraz z odsetkami. Potwierdził zajęcie konta bankowego

Mając również na względzie treść innych dokumentów załączonych w poczet dowodów, które znajdują odzwierciedlenie w wyjaśnieniach oskarżonego, wyjaśnienia te należało ocenić jako wiarygodne w kontekście uznania, iż za kwestie rozliczeń z urzędem skarbowym zajmowała się jego żona wraz z biurem księgowym.

karta karna

Dokument urzędowy wytworzony przez uprawniony do tego organ w ramach powierzonych kompetencji. Żadna ze stron nie wnosiła żadnych zastrzeżeń do jej treści.

pozostałe dokumenty: umowy o współpracy,

zestawienia, deklaracje.

Sąd więc uznał w/w dowody za wiarygodne i na ich kanwie odtworzył stan faktyczny w sprawie.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.1.  ☐Uniewinnienie

1

G. V. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Przepis art. 56 § 1 k.k.s. określa czyn zabroniony określony jako oszustwo podatkowe. Dyspozycja przepisu stanowi o odpowiedzialności podatnika, który składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklaracje lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. Jeżeli kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych - art. 56 § 2 k.k.s.

Podanie nieprawdy to podanie danych niezgodnych z rzeczywistością. Należy przy tym podkreślić, że ma to być działanie świadome. Do penalizowanego podania nieprawdy musi dojść przy składaniu deklaracji lub oświadczenia. Przy czym Trybunał Konstytucyjny przyjął, że pojęcie prawdy użyte w art. 56 k.k.s. odnosi się nie tylko do danych ujawnionych przez podatnika w deklaracji lub oświadczeniu, lecz także ich kwalifikacji, z punktu widzenia przepisów dotyczących danego rodzaju podatku. Podanie prawdy polega na przedstawieniu danych zgodnych z rzeczywistością, tzn. ze stanem faktycznym, oraz właściwej ich kwalifikacji w kontekście przepisów dotyczących danego obowiązku podatkowego (wyr. TK z 12.9.2005 r., SK 13/05, (...)A 2005, Nr 8, poz. 91). Popełnienie czynu zabronionego z art. 56 § 1-3 k.k.s. poprzez podanie nieprawdy może mieć miejsce jedynie przez działanie (cyt. za G. Skowronek komentarz do k.k.s. art. 56 § 1 k.k.s.)

Strona podmiotowa przestępstwa skarbowego i wykroczenia skarbowego określonego w art. 56 § 1-3 k.k.s. obejmuje umyślność w obu postaciach zamiaru tj. zamiar bezpośredni i ewentualny. Innymi słowy, sprawca jako podatnik podając nieprawdę lub zatajając prawdę, musi mieć świadomość niezgodności przedstawionych przez siebie danych z rzeczywistością i ma zamiar złożenia deklaracji nieprawdziwej i zarazem uszczuplenia podatku.

Odpowiedzialności karnej skarbowej podlega nie tyle sama nierzetelność deklaracji lub oświadczenia, co umyślne działanie lub zaniechanie podatnika w tym zakresie (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12.9.2005 r., SK 13/05, OTK-A 2005, Nr 8, poz. 91).

Nie sposób w realiach niniejszej sprawy stwierdzić okoliczności wskazujące na umyślność po stronie oskarżonego G. V. (2) i to zarówno w postaci zamiaru bezpośredniego jaki i ewentualnego. Z dokonanych ustaleń faktycznych wynika, iż oskarżony nie brał udziału w czynnościach dotyczących rozliczeń podatkowych, gdyż zajmował się realizacją głównego celu prowadzonej działalności. Ponadto nie posiadał stosownego wykształcenia w tym zakresie, jak również wiedzy z zakresu prawa podatkowego. Z tych przyczyn zawarł umowę o prowadzenie spraw księgowych z firma zewnętrzną z którą wyłączny kontakt miała osoba wyznaczona – P. V.. Oskarżony miał podstawy do zaufania osobie sporządzającej i podpisującej deklaracje podatkowe a zarazem nie sposób było wymagać aby szczegółowo kontrolował działanie firmy powołanej do obsługi księgowej jego firmy. Z żadnego dowodu nie wynika aby to G. V. (1) osobiście domagał się uwzględnienia w rozliczeniach określonych faktur. Natomiast w sytuacji pojawienia się wątpliwości w zakresie prawidłowości dokonanych rozliczeń, nie posiadał kompetencji do ich osobistego sprawdzenia i dokonania stosownej korekty. Jednakże w tej sytuacji zwrócił się do innej firmy specjalistycznej ((...)) i odpłatnie zlecił dokonanie audytu, który ujawniły pewne nieprawidłowości w zakresie interpretacji prawa podatkowego po stronie Sp. z o.o. O. i na kanwie tych ustaleń, dokonano stosownych korekt złożonych deklaracji.

W punkcie II aktu oskarżenia zarzucono oskarżonemu popełnienie wykroczenia z art. 57 § 1 k.k. polegające na uporczywym niepłaceniu podatku w terminie, za co przewidziano grzywnę. Wykroczenie powyższe można popełnić jedynie w zamiarze bezpośrednim a zamiar ten cechuje się negatywnym stosunkiem podatnika do obowiązku zapłaty podatku. Uporczywe zachowanie podatnika cechuje się zarazem długotrwałością. Jednakże konfrontacja ustalonego stanu faktycznego w sprawie z treścią tego przepisu, przeczy tezie o wypełnieniu znamion tego wykroczenia przez oskarżonego. Podkreślenia wymaga okoliczność złożenia korekt deklaracji i na ich podstawie uregulowania należności publicznoprawnych z odsetkami.

Ubocznie stwierdzić należy, iż stanowisko oskarżyciela publicznego świadczy to o tym, jak silna jest tendencja w praktyce organów finansowych do automatycznego wyprowadzania z faktu naruszenia przepisów finansowych wniosku o konieczności pociągnięcia osoby naruszającej przepisy do odpowiedzialności karnej skarbowej. Powołać należy stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Najwyższego z 23.5.2002 r. (V KKN 426/00, OSNKW 2002, Nr 9–10, poz. 81), iż: wymagana przez przepisy dawnej ustawy karnej skarbowej (art. 4 u. k.s.) – podobnie zresztą, jak i obecnego kodeksu karnego skarbowego (art. 4 § 1 k.k.s. ) – jako warunek odpowiedzialności karnej umyślność zachowania się sprawcy (…) nie może być wywodzony z samego faktu zaistnienia znamion strony przedmiotowej danego czynu skarbowego ( komentarz do art. 4 k.k.s. w zbiorze D..)

Mając powyższe na względzie Sąd na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 k.pk. w zw. z art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 §1 k.k.s. uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

Wobec uniewinnienia oskarżonego o kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.

4.  Podpis