Wyrok z 16 lutego 2026, sygn. II K 1068/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1068/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia
dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

I

Ł. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zachowanie oskarżonej wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Art. 286 § 1 kk stanowi, że odpowiedzialności karnej podlega ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.

Ł. C. wyczerpała znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Działała umyślnie, w zamiarze bezpośrednim – w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Zawarła umowę o kartę kredytową z firmą (...) (...) za pośrednictwem sieci teleinformatycznej, wprowadzając ją w błąd co do osoby, która zawiera wskazaną umowę. Wykorzystała bowiem do tego celu dane swojego ojca – W. W.. Swoim czynem oskarżona doprowadziła firmę (...) (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 1177,40 zł.

Art. 275 § 1 kk penalizuje z kolei zachowanie polegające na m.in. posługiwanie się dokumentem stwierdzającym tożsamość innej osoby. Ł. C., chcąc zawrzeć umowę o wirtualną kartę kredytową z (...) (...) posłużyła się dowodem osobistym swojego ojca – W. W.. Działała umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Dowód osobisty bezsprzecznie stanowi dokument stwierdzający tożsamość. Posługiwanie się oznacza tyle, co użycie czegoś jako środka, narzędzia do osiągnięcia jakiegoś celu. Tego właśnie dokonała oskarżona. Użyła dowodu osobistego W. W. w celu zawarcia umowy z (...) (...).

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonej było zawinione. Nie wystąpiły żadne przesłanki wpływające na wyłączenie bądź ograniczenie stopnia jej winy. Czyn był także społecznie szkodliwy, o czym więcej w sekcji 4 uzasadnienia.

Zgodnie z art. 11 § 2 kk jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Mając na uwadze, że czyn Ł. C. wyczerpał znamiona określone w art. 286 § 1 kk, jak i w art. 275 § 1 kk, Sąd skazał ją na podstawie zbiegających się przepisów.

3.2. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. C.

Ł. C.

I

II

I

I

Wymierzając oskarżonej karę Sąd kierował się treścią art. 53 kk. Zgodnie z § 1 tego przepisu Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.

Art. 11 § 3 kk stanowi, że w wypadku określonym w § 2 sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.

Art. 286 § 1 kk za popełnione przestępstwo przewiduje karę zbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8, zaś art. 275 § 1 kk przewiduje grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Zatem podstawą wymiaru kary był w niniejszej sprawie art. 286 § 1 kk.

Art. 37a § 1 kk wskazuje natomiast, że jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 4 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 150 stawek dziennych, w szczególności jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek.

Za powyższy czyn Sąd na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 37a § 1 kk wymierzył Ł. C. karę 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 złotych. Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonej było zawinione w stopniu znacznym. Oskarżona jest osobą dorosłą i zdrową psychicznie. Bez wątpienia rozumie znaczenie swoich czynów i wynikających z nich konsekwencji i była w stanie pokierować swoim postępowaniem.

Stopień społecznej szkodliwości czynu również był znaczny. Przy jego ocenie Sąd miał na uwadze okoliczności przedmiotowo-podmiotowe wskazane w art. 115 § 2 kk. Ł. C. działała w zamiarze bezpośrednim – chciała popełnić przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zbiegu z art. 275 § 1 kk. Jej motywacja nie zasługiwała na uwzględnienie – chęć zdobycia pieniędzy, nawet przeznaczonych na bilet do Holandii, nie może usprawiedliwiać działania przestępczego. Swoim czynem wyczerpała aż dwa przepisy ustawy karnej. Szkoda wyrządzona przez oskarżoną nie była jednak duża – wyniosła 1177,40 zł.

Okolicznością łagodzącą było przyznanie się przez oskarżoną do zarzucanego czynu, jak również dążenie przez nią do naprawienia wyrządzonej szkody. Ł. C. chciała bowiem dokonać spłaty długu. Dokonała nawet przelewu kwoty 1177,40 zł na rachunek komornika sądowego. Kwota ta jednak została jej odesłana z uwagi na umorzenie postępowania.

Okolicznością obciążającą była uprzednia karalność oskarżonej na karę grzywny za przestępstwo z art. 286 § 3 kk.

Analiza okoliczności sprawy doprowadziła Sąd do przekonania, że adekwatną reakcją wobec czynu oskarżonej będzie wymierzenie jej kary grzywny. Taka reakcja karna spełni cele kary w zakresie prewencji indywidualnej. Wymierzona oskarżonej kara jest z jednej strony wystarczająca, zaś z drugiej adekwatnie dolegliwa dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo na oskarżonego.

W ocenie Sądu kara 200 stawek dziennych grzywny jest wystarczająca, aby oskarżona zrozumiała naganność swojego czynu, jak również by zapobiec popełnieniu podobnych przestępstw w przyszłości.

Art. 33 § 3 kk stanowi, że ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe; stawka dzienna nie może być niższa od 10 złotych, ani też przekraczać 2000 złotych. Oskarżona przebywa na urlopie macierzyńskim i otrzymuje zasiłek w wysokości 1200 euro miesięcznie. Zajmuje się niespełna rocznym synem. Ma zatem możliwość wykonania kary grzywny. Ustalona stawka dzienna grzywny na poziomie 30 złotych jest adekwatna do sytuacji finansowej, w której znajduje się oskarżona.

W niniejszej sprawie niecelowym byłoby wymierzenie oskarżonej kary pozbawienia wolności z uwagi na wszelkie okoliczności, o których była mowa wyżej. Byłaby to kara zbyt surowa. Biorąc zaś pod uwagę, że oskarżona ma z czego zapłacić karę grzywny, zaś sprawuje opiekę nad niespełna rocznym dzieckiem, Sąd zdecydował się na tę karę wolnościową, nie zaś na karę ograniczenia wolności.

Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia w całości szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej spółki kwoty 1177,40 złotych. Mimo bowiem dążenia przez oskarżoną do uregulowania długu wobec (...) (...) komornik odesłał jej przesłane pieniądze, a zatem szkoda nie została naprawiona w całości ani w części.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował
określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Zasadą w postępowaniu karnym jest, że w sprawach z oskarżenia publicznego koszty sądowe na rzeczy Skarbu Państwa ponosi skazany (art. 627 kpk). Koszty te obejmują opłatę od kary oraz wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania. W niniejszej sprawie Sąd, nie znajdując podstaw do odstąpienia od zasady, zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Toruniu opłatę w wysokości 600 zł (10% kary grzywny zgodnie z art. 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych) oraz 40 zł tytułem wydatków postępowania (po 20 zł za doręczenia na etapie postępowania przygotowawczego i na etapie sądowym). Oskarżona ma bowiem ustabilizowaną sytuację materialną i jest w stanie ponieść koszty postępowania.

8. PODPIS