sygn. VIII K 335/24 8 maja 2026 Sąd Rejonowy w Toruniu

Wyrok z 8 maja 2026, sygn. VIII K 335/24

Data orzeczenia 8 maja 2026

Sąd Sąd Rejonowy w Toruniu

Wydział VIII Wydział Karny

Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz

Tagi

#Sąd Rejonowy w Toruniu #VIII Wydział Karny #wyrok

Podstawa prawna

art. 34 kk art. 35 kk art. 37 akk art. 37 kk art. 44 kk art. 53 kk art. 63 kk art. 85 kk

Pokaż pozostałe podstawy prawne (7)

art. 86 kk art. 387 kpk art. 618 kpk art. 624 kpk art. 62 przeciwdzialanie narkomanii art. 58 przeciwdzialanie narkomanii art. 70 przeciwdzialanie narkomanii

WYROK Z UZASADNIENIEM

Sygn. akt: VIII K 335/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

14 kwietnia 2026 roku

Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący - sędzia Angelika Kurkiewicz

Protokolant - Wojciech Rydzio

w obecności oskarżyciela ----

po rozpoznaniu w dniach 26.09.2024 r., 22.01.2026 r. i 2.04.2026 r.

sprawy:

L. L. s. E. i I. z domu V.

ur. (...) w G.

oskarżonego o to, że:

1. W dniu 11 stycznia 2023 roku, w G. przy ul. (...), posiadał wbrew przepisom ustawy, substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 27,82 grama brutto,

to jest o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

2. W dniu 11 stycznia 2023 roku, w G. przy ul. (...) wbrew przepisom ustawy udzielił E. V. substancję psychotropową w postaci amfetaminy,

to jest o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

ORZEKA:

I. uznaje oskarżonego L. L. za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie 1. aktu oskarżenia wypełniającego znamiona występku z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to po zastosowaniu art. 37a § 1 kk na podstawie art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 34§1 i §1 a pkt 1 kk oraz art. 35§1 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II. uznaje oskarżonego L. L. za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie 2. aktu oskarżenia wypełniającego znamiona występku z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to po zastosowaniu art. 37a § 1 kk na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 34§1 i §1a pkt 1 kk oraz art. 35§1 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

III. na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 i 3 kk łączy jednostkowe kary ograniczenia wolności orzeczone wobec oskarżonego w punktach I i II wyroku i wymierza mu karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

IV. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 11 stycznia 2024 r. godz. 15:20 do dnia 12 stycznia 2024 r. godz. 16:20, przyjmując iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności;

V. na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w związku ze skazaniem oskarżonego za czyn z pkt I wyroku orzeka wobec oskarżonego L. L. świadczenie pieniężne na rzecz (...) w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych;

VI. na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w związku ze skazaniem oskarżonego za czyn z pkt II wyroku orzeka wobec oskarżonego L. L. świadczenie pieniężne na rzecz (...)w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych;

VII. na podstawie art. 70 ust. 2 z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie substancji psychotropowej w postaci (...)o wadze 19,940 g netto po badaniu, zapisanej w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr (...);

VIII. na podstawie art. 44 § 2 kk orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa woreczków foliowych oraz wagi elektronicznej zapisanych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr (...) przechowywanych w składnicy(...), zapisanych w Sądzie Rejonowym w Toruniu pod numerem bieżącym księgi przechowywanych przedmiotów Ks. Dow. Rzecz.(...)

IX. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego L. Ś. kwotę (...) (tysiąc osiem) złotych powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

X. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

VIII K 335/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

L. L.

3. W dniu 11 stycznia 2023 roku, w G. przy ul. (...), posiadał wbrew przepisom ustawy, substancję psychotropową w postaci (...)o wadze 27,82 grama brutto;

4. W dniu 11 stycznia 2023 roku, w G. przy ul. (...) wbrew przepisom ustawy udzielił E. V. substancję psychotropową w postaci (...).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. L.

Sąd uznając oskarżonego winnym zarzucanego mu czynu, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie, stosując przy tym przepisy art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. oraz art. 35 § 1 k.k.

Czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat trzech. Mając na uwadze fakt, iż wobec ograniczonego stopnia społecznej szkodliwości, przeciętnego stopnia winy oskarżonego oraz przeciętnych wymagań w zakresie realizacji funkcji prewencji indywidualnej i generalnej, Sąd nie orzekłby względem oskarżonego kary pozbawienia wolności przewyższającej wymiar jednego roku pozbawienia wolności, zasadne było rozważenie zastosowania instytucji z art. 37a § 1 k.k. w stosunku do oskarżonego.

Mając przy tym na uwadze treść przepisów art. 53 § 1 i 2 k.k., Sąd uznał, że okoliczności sprawy, w tym wymogi w zakresie wychowawczej funkcji kary, domagają się, aby nie stosować wobec sprawcy kary izolacyjnej i poprzestać na orzeczeniu kary w myśl art. 37 § 1 k.k. Dokonując zaś w tym zakresie ustaleń służących dokonaniu wyboru oraz wymiaru kary Sąd przyjął, że ukaranie sprawcy karą grzywny nie byłoby celowe z uwagi na brak majątku i zatrudnienia, a co za tym idzie, zasadną i sprawiedliwą rodzajowo karę Sąd uznał karę ograniczenia wolności. Jednocześnie, przez wzgląd na funkcję wychowawczą, Sąd orzekł, że oskarżony realizować będzie tę karę poprzez wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. W ocenie Sądu, wyłącznie ten wariant kary umożliwi sprawcy przeprowadzenie dostatecznie intensywnej refleksji nad powagą przypisanego mu czynu, oraz przyczyni się do realizacji funkcji prewencyjnej kary.

W zakresie wymiaru kary ograniczenia wolności Sąd przyjął, że zasadne będzie wymierzenie w stosunku do oskarżonego kary 6 miesięcy ograniczenia wolności. W ocenie Sądu, taki wymiar kary jest dostatecznie dolegliwy Nadto, zgodnie z art. 35 § 1 k.k. Sąd obowiązany był orzec o miesięcznym wymiarze godzinowym obowiązku pracy w ramach kary ograniczenia wolności, który ustalił na 20 godzin w stosunku miesięcznym.

W ocenie Sądu, tak ukształtowana kara zasadnicza w żadnej mierze nie przekracza stopnia winy oskarżonego, ocenianej przez Sąd jako przeciętny, oraz to, że w sprawie oskarżonego zachodzą przeciętne wymagania w zakresie realizacji funkcji prewencji indywidualnej i generalnej. Nadto, realizuje w pierwszym rzędzie funkcję wychowawczą, gdyż motywuje oskarżonego do refleksji nad nagannym zachowaniem oraz umożliwia mu pozostanie na wolności, wykonywanie ewentualnej pracy. Kara ta więc jawi się w danym stanie faktycznym jako słuszna i sprawiedliwa.

L. L.

Sąd uznając oskarżonego winnym zarzucanego mu czynu na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie, stosując przy tym przepisy art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. oraz art. 35 § 1 k.k.

Czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat trzech. Mając na uwadze fakt, iż wobec ograniczonego stopnia społecznej szkodliwości, przeciętnego stopnia winy oskarżonego oraz przeciętnych wymagań w zakresie realizacji funkcji prewencji indywidualnej i generalnej, Sąd nie orzekłby względem oskarżonego kary pozbawienia wolności przewyższającej wymiar jednego roku pozbawienia wolności, zasadne było rozważenie zastosowania instytucji z art. 37a § 1 k.k. w stosunku do oskarżonego.

Mając przy tym na uwadze treść przepisów art. 53 § 1 i 2 k.k., Sąd uznał, że okoliczności sprawy, w tym wymogi w zakresie wychowawczej funkcji kary, domagają się, aby nie stosować wobec sprawcy kary izolacyjnej i poprzestać na orzeczeniu kary w myśl art. 37 § 1 k.k. Dokonując zaś w tym zakresie ustaleń służących dokonaniu wyboru oraz wymiaru kary Sąd przyjął, że ukaranie sprawcy karą grzywny nie byłoby celowe z uwagi na brak zatrudnienia i majątku, a co za tym idzie, zasadną i sprawiedliwą rodzajowo karę Sąd uznał karę ograniczenia wolności. Jednocześnie, przez wzgląd na funkcję wychowawczą, Sąd orzekł, że oskarżony realizować będzie tę karę poprzez wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. W ocenie Sądu, wyłącznie ten wariant kary umożliwi sprawcy przeprowadzenie dostatecznie intensywnej refleksji nad powagą przypisanego mu czynu, oraz przyczyni się do realizacji funkcji prewencyjnej kary.

L. L.

III

I i II

Na mocy art. 85§1kk w zw. z art. 86§1 i 3 kk w miejsce kar orzeczonych w stosunku do oskarżonego w pkt. I, II, wyroku wymierzono karę łączną 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie.

Kara łączna ograniczenia wolności mogła być orzeczona, w granicach od 7 miesięcy przy zastosowaniu maksymalnej absorpcji do ich sumy tj. 1 roku ograniczenia wolności.

Orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Zgodnie z utrwalonym w tym względzie stanowiskiem doktryny i judykatury sąd wydając wyrok łączny może wymierzyć karę łączną stosując zasadę (pełnej- obecnie maksymalnej) absorpcji jak i zasadę pełnej kumulacji biorąc dodatkowo pod uwagę „czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, a ponadto(…) czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków( m.in. zachowanie się skazanego po wydaniu poszczególnych wyroków jednostkowych), przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej [Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 września 2006 r. sygn. akt II AKa 244/06]. Związek przedmiotowy zbiegających się realnie przestępstw ocenia się według tożsamości lub podobieństwa dóbr naruszonych poszczególnymi z nich oraz zwartości czasowej i miejscowej ich popełnienia. Związek podmiotowy rozumie się natomiast jako podobieństwo rodzaju winy i zamiarów. ( wyrok SA w Krakowie z 14.03.2007r., IIAka 44/07,KZS 2007/4/27).

Reasumując , zdaniem sądu w realiach przedmiotowej sprawy zachodziły przesłanki do zastosowania zasady częściowej absorpcji. Zatem ostatecznie wymierzona skazanemu kara łączna w wysokości 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie jawi się, jako kara w wymiarze najbardziej racjonalnym, a także stanowiła będzie dla skazanego dostateczną dolegliwość i spełni cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i generalnej.

L. L.

I, II

Na zasadzie art. 63 § 1 k.k. Sąd obowiązany był zaliczyć oskarżonemu na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, który spowodowany został jego procesowym zatrzymaniem w okresie od 11 stycznia 2024 roku, godz. 15:20 do 12 stycznia 2024 roku, godz. 16: 20, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności.

L. L.

Stosując przy tym przepis art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wobec skazania sprawcy za czyn z art. 62 ust. 1 tejże ustawy, Sąd orzekł świadczenie pieniężne na rzecz (...)w wysokości 1000 zł. Wymierzając świadczenie pieniężne w takiej wysokości sąd miał na uwadze sytuację osobistą i materialną oskarżonego.

L. L.

Stosując przy tym przepis art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wobec skazania sprawcy za czyn z art. 58 ust. 1 tejże ustawy, Sąd orzekł świadczenie pieniężne na rzecz (...)w wysokości 1000 zł. Wymierzając świadczenie pieniężne w takiej wysokości sąd miał na uwadze sytuację osobistą i materialną oskarżonego.

L. L.

VII

Zgodnie z dyspozycją art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w sytuacji skazania za czyn z art. 62 ust. 1 tejże ustawy, Sąd obowiązany był orzec przepadek środka odurzającego, który nielegalnie posiadał oskarżony. Nadto, korzystając z uprawnienia wynikającego z tego przepisu Sąd zarządził zniszczenie tej substancji, jako że posiadanie jej jest prawem zabronione.

L. L.

VIII

I, II

Stosownie do treści art. 44 § 2 k.k. Sąd orzekł także o przepadku woreczków foliowych oraz wagi elektronicznej, albowiem służyły ono do popełnienia przestępstwa i stanowiły własność sprawcy, wobec czego nie było konieczne badanie okoliczności wynikających z treści przepisu art. 44 § 7 k.k.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 kpk i § 17 ust. 2 pkt. 3 i § 20 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu , sąd zasądził od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Toruniu na rzecz radcy prawnego kwotę 1008 zł złotych powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

Orzekając w przedmiocie ponoszenia kosztów procesu Sąd zastosował przepis art. 624 § 1 k.p.k., zgodnie z którym Sąd może zwolnić oskarżonego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. Sąd zważył, że oskarżony, jest osobą bezrobotną i bez majątku, a co za tym idzie, nie jest w stanie ponieść fiskalnego ciężaru kosztów sądowych, jakie byłyby należne od niego Skarbowi Państwa. Tym samym, wydatkami postępowania należało obciążyć Skarb Państwa.

1.Podpis