Wyrok z 29 maja 2026, sygn. II K 62/26

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 62/26

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

O. L.

w dniu 14 sierpnia 2025 roku, na placu przy ul. L., działając wspólnie i w porozumieniu z B. F. (1), wziął udział w pobiciu Ł. V. w ten sposób, że poprzez uderzenia go otwartą dłonią i pięścią po głowie, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, powodując naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, czym narazili pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie z oczywiście błahego powodu, okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego,

to jest o czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  przebywanie O. L. i B. F. (1) na placu przy ul. (...) w E. w dniu 14 sierpnia 2025 r. około godziny 21:00,

2.  podejście przez wymienionych do przebywających na placu małoletnich Ł. V., K. E. i P. B..

3.  pobicie Ł. V. przez O. L. i B. F. (1) poprzez uderzenie go otwartą dłonią w twarz i uderzanie pięścią po głowie;

4.  doznanie przez Ł. V. wskutek pobicia obrażeń ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni

5.  narażenie pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określnego w art. 157§1 kk

wyjaśnienia oskarżonego B. F. (1)

zeznania świadka U. F.

zeznania świadka E. Ł.

zeznania świadka C. E.

zeznania pokrzywdzonego Ł. V.

zeznania świadka K. E.

zeznania P. B.

protokół oględzin
i odtworzenia zapisu monitoringu miejskiego zarejestrowanego na płycie

opinia sądowo-lekarska

100, 70

101, 5

12v

16v

30

32

35

18-19

40

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

O. L.

w dniu 14 sierpnia 2025 roku, na placu przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z B. F. (1), wziął udział w pobiciu Ł. V. w ten sposób, że poprzez uderzenia go otwartą dłonią i pięścią po głowie, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, powodując naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, czym narazili pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie z oczywiście błahego powodu, okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego,

to jest o czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 57a §1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.  nie branie udziału przez O. L. w pobiciu Ł. V.

wyjaśnienia O. L.

61, 100-101

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1-1.1.3

wyjaśnienia oskarżonego B. F. (1)

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w których przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu oraz podał, że był wówczas z O. L.. Oskarżony wyjaśnił, że tego dnia wspólnie z O. L. spotkali się na mieście na piwie, następnie w godzinach wieczornych przebywali w E. na ul. (...) na amfiteatrze, gdzie doszło do pobicia pokrzywdzonego. Nie pamięta, który z nich podszedł pierwszy do grupki chłopaków, pamięta, że uderzył pokrzywdzonego, nie pamięta ile razy. Po zdarzeniu razem z L. poszli w kierunku kebaba.

Wyjaśnienia oskarżonego są zgodne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, przede wszystkim zeznanymi pokrzywdzonego.

Wprawdzie oskarżony podniósł, że nie pamięta, czy O. L. również uderzał pokrzywdzonego, jednak powyższe wynika w sposób nie budzący wątpliwości zarówno z zeznań pokrzywdzonego, jak i nagrania z monitoringu.

1.1.1.-1.1.4

zeznania pokrzywdzonego Ł. V.

Sąd uznał za w pełni wiarygodną podstawę ustaleń faktycznych, bowiem są spójne, logiczne i potwierdzone pozostałym materiałem dowodowym.

Pokrzywdzony podał, że w dniu 14 sierpnia 2025 roku około godz. 21:00 przebywał wraz K. E. i P. B. na karuzelach na placu przy ul. (...) w E.. Chłopcy siedzieli na karuzelach, śmiali się i głośno rozmawiali. W pewnym momencie zaczepiło ich dwóch mężczyzn, najpierw został uderzony z otwartej dłoni przez pierwszego sprawcę, a następnie przyciśnięty do ławki i kilkukrotnie uderzony pięścią przez sprawcę drugiego. Sprawcy, po zaistniałym zdarzeniu, udali się na kebaba.

Jego relacje znajdują w pełni potwierdzenie w nagraniu z monitoringu.

1.1.1.-1.1.4

zeznania małoletnich świadków K. E. i P. B.

Sąd nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania. Ich relacje są spójne, logiczne i konsekwentne.

Świadek K. E. oświadczył, że Ł. V. najpierw został uderzony z otwartej dłoni przez jednego z mężczyzn, a następnie przyciśnięty do ławki i uderzony pięścią przez drugiego mężczyznę. Uderzenie przez pierwszego sprawcę świadek K. E. widział osobiście, natomiast o uderzeniach wykonanych przez drugiego sprawcę świadek dowiedział się z przekazu Ł. V..

Świadek P. B. zeznał, że podeszło do nich dwóch mężczyzn – młodszy, chudszy oraz starszy, większy. Najpierw pokrzywdzonego uderzyć miał młodszy, chudszy mężczyzna – najprawdopodobniej z otwartej dłoni. Z przekazu innych osób wie, że pokrzywdzonego uderzył też drugi mężczyzna – starszy i większy posturą.

1.1.1.-1.1.4

zeznania funkcjonariuszy Policji E. Ł. i C. E.

Funkcjonariusze spójnie opisali przebieg czynności zatrzymania oskarżonych. Wiarygodność tych zeznań w ocenie Sądu nie budzi żadnych wątpliwości. Świadkowie wykonywali swoje obowiązki służbowe, nie mają żadnych powodów, aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego.

E. Ł. zeznał, że sprawców zatrzymano przy wejściu do lokalu (...) w E.. Po ich wylegitymowaniu okazało się, że zatrzymani mężczyźni to O. L. i B. F. (1). Wskazał, że pokrzywdzony oświadczył, że to zatrzymani mężczyźni dopuścili się pobicia jego osoby.

C. E., zeznał, że Ł. V. rozpoznał i wskazał obu oskarżonych jako sprawców jego pobicia, oświadczył, że to oni go bili.

Świadkowie zgodnie zeznali, że w czasie zatrzymania O. L. i B. F. (1) zachowywali się wulgarnie i agresywnie, wyczuwalna była od nich woń alkoholu.

1.1.1.-1.1.4

zeznania U. F.

Sąd nie kwestionował zeznań świadka, jej zeznania korespondują z treścią zeznań pokrzywdzonego, który zrelacjonował jej przebieg zdarzenia.

1.1.1.-1.1.3

protokół oględzin zapisu monitoringu miejskiego

Sporządzone w przewidzianej przepisami formie, przez osoby kompetentne, niekwestionowane przez strony w toku postępowania.

Z zapisu monitoringu wynika, iż sprawcy działali wspólnie, obaj brali czynny udział w pobiciu pokrzywdzonego Ł. V..

1.1.4

Opinia sądowo -lekarska

Zgodna z wymogami określonymi w kpk - pełna, jasna, zawiera logiczne i należycie uzasadnione wnioski, sporządzona przez osobę kompetentną, posiadającą wymaganą wiedzę i doświadczanie.

Z opinii jednoznacznie wynika, że wskutek pobicia pokrzywdzony Ł. V. doznał obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, który to uraz mógł powstać wskutek uderzenia z otwartej dłoni i uderzeń pięścią.

Biegły stwierdził, iż skutkiem powyższego obrażenia było naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni, jednak w momencie zdarzenia – zdawanie ciosów zaciśnięta w pieść ręką w głowę pokrzywdzony narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

wyjaśnienia oskarżonego O. L.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego O. L., który nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu bowiem są one sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Oskarżony zaprzeczył, aby przebywał w obecności B. F. (1) w chwili pobicia pokrzywdzonego, wskazał, że spotkał B. F. (3) w sklepie, gdy ten był z innym mężczyzną. Mężczyzna ten miał się oddalić, zaś oskarżony miał się udać z B. F. (1) na kebaba.

W/w wyjaśnienia oskarżonego są sprzeczne zarówno z wyjaśnieniami samego B. F. (1), który wyjaśnił, że w czasie popełnienia przestępstwa towarzyszył mu O. L., a także zenzami pokrzywdzonego i funkcjonariuszy Policji, z których wynika, że pokrzywdzony Ł. V. wskazał, że to mężczyźni zatrzymani przy wejściu do kebaba, którymi po wylegitymowaniu okazali się B. F. (1) i O. L., dopuścili się jego pobicia.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1.  ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

O. L.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Dla przyjęcia sprawstwa przestępstwa z art. 158§1 kk konieczne jest udowodnienie, że zaistniało zdarzenie, w którym wzięły udział co najmniej trzy osoby oraz iż wśród tych osób występowała strona atakująca i broniąca się. Dla bytu przestępstwa pobicia z art. 158 k.k. nie ma znaczenia, czy każdy z uczestników zadał uderzenia, w tym powodujące konkretne obrażenia ciała. Udziałem w pobiciu jest nie tylko zadawanie razów innym osobom, ale jest nim każda forma kierowanego wolą udziału w grupie napastniczej, bowiem obecność każdego jej uczestnika zwiększa przewagę napastników i przez to ułatwia im dokonanie pobicia, a wzmaga niebezpieczeństwo nastąpienia skutków w zdrowiu ofiar. Rozmaitość form zachowania, aktywności każdego z uczestników, ich ilość i skutki mają znaczenie dla oznaczenia stopnia winy każdego z nich, ale nie są znamienne dla bytu tego przestępstwa (KZS 11/00, poz. 42). Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma charakter wspólnej odpowiedzialności biorących udział w takim zdarzeniu. Podmiotem jest każdy, kto w jakikolwiek sposób bierze udział w pobiciu, niezależnie czy jego osobisty udział wykazuje cechy działania niebezpiecznego, a także niezależnie od tego czy można mu przypisać zadanie ciosu powodującego następstwa, o których mowa w art. 158 kk.

Odnosząc się do kwestii chuligańskiego charakteru czynu zabronionego wskazać trzeba, iż w doktrynie występuje utrwalone stanowisko, że o powodzie błahym należy mówić wówczas, gdy zachodzi oczywista nieadekwatność reakcji sprawcy do przyczyny zewnętrznej, powodującej działanie, gdy cel, w jakim sprawca działa, nie usprawiedliwia – w rozumieniu powszechnym – w jakimś istotniejszym stopniu drastycznych środków podjętych przez sprawcę dla jego osiągnięcia. Sprawcą powoduje tu często nie licząca się z wymaganiami współżycia chęć agresywnego wyładowania się, wyrządzającego szkodę” W odniesieniu do pojęcia publicznego działania w literaturze wskazuje się zaś, że sprawca działa publicznie, gdy ze względu na miejsce lub sposób działania jest lub może być to dostrzeżone przez niedającą się z góry określić liczbę osób bądź przez oznaczoną, ale większą liczbę osób.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, że oskarżony O. L. wziął czynny udział w pobiciu małoletniego Ł. V. oraz iż dopuścił się powyższego publicznie i z oczywiście błahego powodu. O powyższym świadczą przede wszystkim zeznania pokrzywdzonego Ł. V., korespondujące z zeznaniami pozostałych małoletnich świadków K. E. i P. (...). Małoletni świadkowie spójnie wskazali, że pobicia dokonali dwaj mężczyźni – starszy i młodszy oraz zgodnie opisali sposób ich działania. Sprawcy po pobiciu Ł. V. mieli udać się na kebaba. Funkcjonariusze Policji, zeznali, że chwilę po zdarzeniu przy wejściu do lokalu (...) w E. zatrzymano dwóch mężczyzn. Pokrzywdzony Ł. V. oświadczył wobec funkcjonariuszy, że to zatrzymani mężczyźni dopuścili się pobicia jego osoby. Z wyjaśnień oskarżonego B. F. (1), który przyznał się do winy wynika, że w chwili zdarzenia był z O. L..

Konfrontując przedstawione rozważania teoretyczne z opisanymi powyżej ustaleniami faktycznymi poczynionymi na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie występowały wystarczające podstawy do uznania, że oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z B. F. (1), brał udział w pobiciu Ł. V., przy czym zachowania tego dopuścił się publicznie (w miejscu, gdzie jego działanie mogło zostać dostrzeżone przez większą liczbę osób) i z błahego powodu (zachowania oskarżonego nie usprawiedliwiały żadne przyczyny zewnętrzne, a zatem należało uznać, że kierowała nim jedynie chęć agresywnego wyładowania się).

Powyższe zachowanie oskarżonego wypełniło zatem znamiona przestępstwa z art. 158§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk.

3.2.  ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.  ☐Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4.  ☐Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5.  ☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

O. L.

I

I

kara 6 miesięcy pozbawienia wolności.

- wymierzona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, przy uwzględnieniu okoliczności, że oskarżony dopuścił się występku o charakterze chuligańskim - skazując za występek o charakterze chuligańskim, sąd wymierza karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości nie niższej od dolnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę

Za orzeczeniem w/w kary przemawiały okoliczności obciążające:

- wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oraz wysoki stopień zawinienia oskarżonego. Przejawiające się w sposobie działania oskarżonego i jego motywacji (agresywne zachowanie bez wyraźnego powodu i pod wpływem alkoholu) oraz rodzaju naruszonego dobra w postaci zdrowia małoletniej osoby

Okoliczność łagodzącą stanowiła:

- uprzednia niekaralność oskarżonego k.50

III

I

warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby 3 lat.

- oskarżony nie był dotychczas karany , co dało w ocenie Sądu podstawę do przyjęcia, iż pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności będzie przestrzegać porządku prawnego - jego zachowanie miało charakter incydentalny,

- przekonaniu Sądu już sama możliwość zarządzenia kary będzie działała na oskarżonego mobilizująco i uchroni go przed ponownym popełnieniem przestępstwa.

IV

I

nawiązka w kwocie 1000 złotych na rzecz pokrzywdzonego

- obligatoryjne orzeczenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, w przypadku skazania za występek o charakterze chuligańskim

V

I

podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie jego treści na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w E. przez okres 1 miesiąca

- orzeczenie ma na celu wzmocnienie społecznego oddziaływania kary.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VII

na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości , bowiem wymieniony uprzednio nie pracował, pracę zarobkową podjął dopiero od miesiąca.

8.  Podpis