Uzasadnienie z 7 maja 2025, sygn. VI Ka 415/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 415/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt IV K 373/15

1.2  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia:

-art. 76 § 1 k.k.s. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. – gdyż nastąpiło przedawnienie karalności czynu, zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 k.k.s. Sądowi Rejonowemu uszedł uwadze fakt przedawnienia, gdyż czyn z art. 76 § 1 k.k.s. podlega karze grzywny.

-art. 286 § 1 k.k.- wskazany artykuł nie ma tu zastosowania, gdyż obowiązuje kodeks karny skarbowy art. 76 § 1 k.k.s.

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjmujących za jego podstawę mającą wpływ na treść wyroku poprzez ustalenie, że oskarżony dokonał zarzucanego mu czynu spełniającego hipotezę określoną w art. 286 § 1 k.k.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Apelacja oskarżonego zasługiwała na częściowe uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że wyrok w niniejszej sprawie został wydany w trybie art. 387 k.p.k. po uwzględnieniu złożonego przez oskarżonego wniosku o dobrowolne poddanie się karze i orzeczenie wobec niego kary za pierwszy z zarzucanych czynów 1 rok pozbawienia wolności, za drugi z czynów 6 miesięcy pozbawienia wolności, za trzeci z czynów również 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczenie kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy przychylił się do wniosku oskarżonego i wydal wyrok zgodnie z treścią zawartego porozumienia.

W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 447 § 5 k.p.k. podstawą apelacji nie może być zarzut rażącej niewspółmierności kary czy błędu w ustaleniach faktycznych związany z treścią zawartego porozumienia. Oskarżony wskazał w apelacji jako podstawę jednego z zarzutów art. 438 pkt 3 k.p.k., jednakże z jego treści można wywnioskować, że kwestionuje on obrazę przepisów prawa materialnego w zakresie przyjętej przez Sąd Rejonowy kwalifikacji prawnej przypisanych mu w akcie oskarżenia czynów. Z tego względu apelacja jako dopuszczalna z mocy prawa podlegała rozpoznaniu.

Odnosząc się do podniesionych w apelacji zarzutów przede wszystkim trzeba stwierdzić, że sąd rejonowy prawidłowo ustalił, że kwota narażona na nienależny zwrot podatku w przypadku wszystkich trzech z zarzucanych oskarżonemu czynów jest kwotą małej wartości, ponieważ nie przekracza ona dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia czynu zabronionego, co przesądziło o przyjęciu łagodniejszej dla oskarżonego kwalifikacji prawnej z art. 76 § 2 k.k.s..

Nie ma racji oskarżony wskazując w apelacji, że sąd I instancji błędnie przyjął kwalifikację z art. 286 § 1 k.k., zamiast wyłącznie tej z art. 76 § 1 k.k.s. Co prawda konstrukcja prawna przypisanych oskarżonemu czynów nie jest w zaskarżonym wyroku prawidłowa, o czym będzie mowa w dalszej części rozważań, ale poza sporem pozostaje, że w świetle poczynionych ustaleń faktycznych oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał zarówno znamiona czynu z art. 76 § 2 k.k.s. jak i czynu z art. art. 286 § 1 k.k. w zb. art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Sąd okręgowy podziela ugruntowane w orzecznictwie zapatrywanie (vide – np. orzeczenia Sądu Najwyższego w sprawach: IV KK 407/08, I KZP 19/12, I KZP 21/12, II KK 82/19, III KK 256/17), że w każdym przypadku zbieg przepisów kodeksu karnego skarbowego i kodeksu karnego ma charakter zbiegu rzeczywistego ze względu na brak możliwości stosowania przyjmowanych w prawie karnym reguł wyłączania wielości ocen i uznania zbiegu za pozorny lub pomijalny, a w dalszej perspektywie w każdym przypadku konieczną konsekwencją zbiegu przepisów kodeksu karnego i kodeksu karnego skarbowego jest przypisanie sprawcy odpowiedzialności za pozostające w idealnym zbiegu i popełnione tym samym czynem przestępstwo powszechne oraz przestępstwo skarbowe. Innymi słowy – jeśli ten sam czyn wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa powszechnego i przestępstwa skarbowego winno dojść do osądzenia sprawy za oba przestępstwa – albo w jednym albo w odrębnych postępowaniach.

Biorąc powyższe pod uwagę, konstrukcja prawna przypisanych oskarżonemu czynów powinna uwzględniać konieczność wyodrębnienia czynów stanowiących przestępstwa powszechne w rozumieniu Kodeksu karnego (art. 286 § 1 k.k. w zb. art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.) od czynów stanowiących delikty skarbowe (art. 76 § 2 k.k.s.), co w zaskarżonym wyroku nie nastąpiło.

Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione zapatrywanie zarzut oskarżonego jakoby czyny mu przypisane wyczerpywały jedynie dyspozycję art. 76 § 2 k.k.s. jest niezasadny. Swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał nie tylko dyspozycję art. 76 § 2 k.k.s. oraz 286 § 1 k.k., ale także dyspozycję art. 270 § 1 k.k., która nie mieści się w znamionach czynu z art. 76 § 2 k.k.s., ponieważ w odniesieniu do czynów przypisanych mu w pkt 1 i 2 aktu oskarżenia posłużył się jako autentycznym podrobionym dokumentem PIT-11, zaś w przypadku czynu przypisanego mu w pkt 3 aktu oskarżenia podrobił podpis S. K. na dokumencie PIT-37. Zatem w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze zbiegiem idealnym i prawidłowo czyn zarzucany oskarżonemu z pkt 1 powinien zostać zakwalifikowany z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i oddzielnie z art. 76 § 2 k.k.s., zaś czyny zarzucane oskarżonemu z pkt 2 i 3 z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 kk i oddzielnie z art. 76 § 2 k.k.s.

Natomiast w dacie orzekania przez sąd odwoławczy skuteczny jest zarzut przedawnienia karalności czynu z art. 76 § 2 k.k.s. (pomijając wskazaną w nim błędnie kwalifikację z art. 76 § 1 k.k.s.)

Zgodnie z treścią przepisu art. 44 § 1 pkt 1 k.k.s. karalność przestępstwa skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia, gdy czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat, upłynęło 5 lat. Natomiast zgodnie z art. 44 § 3 k.k.s. bieg terminu przedawnienia przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej rozpoczyna się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności tej należności. Zatem mając na uwadze treść powyższego przepisu wskazać należy, iż początkiem biegu terminu przedawnienia będzie ostatni dzień roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności należności. Istotne znaczenie dla ustalenia w niniejszej sprawie kwestii przedawnienia ma także treść art. 44 § 5 k.k.s., stanowiący o przedłużeniu terminu przedawnienia. Zgodnie z powyższym przepisem, jeżeli w okresie przewidzianym w przepisie art. 44 § 1 pkt 1 k.k.s. wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, karalność popełnionego przez niego przestępstwa ustaje z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu.

Momentem początkowym biegu terminu przedawnienia czynów z art. 76 § 2 k.k.s. był zatem 31.12.2012 r. oraz 31.12.2013 r. W tym okresie rozpoczął się 5 letni bieg terminu przedawnienia zarzucanych oskarżonemu przestępstw. Postanowienie o przedstawieniu zarzutów zostało ogłoszone oskarżonemu 10 lipca 2014 roku. Zatem w trakcie biegu 5-letniego terminu przedawnienia wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, a więc w sprawie nastąpiło przedłużenie biegu terminu przedawnienia o kolejne 5 lat (art. 44 § 5 k.k.s.). Zwrot "wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy" oznacza, że wszczęcie postępowania in personam w następuje z chwilą wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów, co wymaga kumulatywnego spełnienia trzech warunków: sporządzenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów, ogłoszenia go niezwłocznie podejrzanemu i przesłuchania go, za wyjątkiem sytuacji, gdy ogłoszenie i przesłuchanie nie jest możliwe z powodu ukrywania się podejrzanego lub jego nieobecności w kraju (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2019 r., V KK 91/18, z dnia 2 września 2016 r., III KK 97/16, z dnia 5 marca 2014 r., IV KK 341/13).

Z uwagi na szczególne rozwiązania przyjęte przez ustawodawcę w związku z przeciwdziałaniem epidemii (...)19, bieg terminów przedawnienia był zawieszony w okresie od dnia 31 marca 2020 r. do dnia 16 maja 2020 r., a więc przez okres 47 dni – art. 15 zzr ust. 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.), który wszedł w życie w dniu 31 marca 2020 r. na mocy art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568 z późn. zm.) i utracił moc w dniu 16 maja 2020 r. na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa (...)2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875 z późn. zm.). Domniemanie konstytucyjności wyżej powołanego przepisu nie zostało obalone orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, a konieczność doliczenia okresu wynikającego z tego przepisu do terminu przedawnienia wynika także z uchwały Sądu Najwyższego z 14 września 2022 r. I KZP 9/22 (por. wyrok Sądu Najwyższego z 22 października 2024 r. V KO 12/24). Zatem w dacie orzekania przez sąd odwoławczy nastąpiło niewątpliwie przedawnienie karalności przypisanych oskarżonemu czynów z art. 76 § 2 k.k.s.

Wniosek

Uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie z art. 76 § 1 k.k.s. i wyeliminowanie art. 286 § 1 k.k. gdyż nie ma zastosowania.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Z uwagi na przedawnienie karalności czynów z art. 76 § 2 k.k.s., na etapie orzekania przez sąd odwoławczy, zasadny okazał się zarzut przedawnienia orzekania co do czynów karno-skarbowych.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia
i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Przedawnienie karalności czynów z art. 76 § 2 k.k.s.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

O powodach uwzględnienia powyższej okoliczności z urzędu sąd okręgowy szczegółowo wskazywał w części 3.1. niniejszego uzasadnienia.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3  1

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1  1.

Przedmiot i zakres zmiany

0.0.1Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2020 r. w sprawie o sygn. akt IV K 373/15 w ten sposób, że w ramach czynów przypisanych oskarżonemu uznał go za winnego tego, że:

1.  w dniu 13 kwietnia roku w W. przy ulicy (...) działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej składając organowi podatkowemu deklarację PIT 37 doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Urząd Skarbowy W. (...) w W. w ten sposób, że wskazując nieprawdziwe informacje w zeznaniu podatkowym PIT-37 wprowadził podstępnie w błąd pracowników urzędu co do wysokości uzyskanych przez siebie dochodów w 2011 roku, narażając organ podatkowy na nienależny zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, na potwierdzenie czego przedłożył jako autentyczny podrobiony PIT-11 zawierający nieprawdziwe informacje co do danych zakładu pracy oraz wysokości uzyskanych w 2011 roku dochodów w wyniku czego wyłudził kwotę zwrotu podatku dochodowego w wysokości 7 624 zł na szkodę Urzędu Skarbowego W. (...), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia. wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. skazał go, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

2.  w okresie od 16 stycznia 2013 roku da 18 lutego 2013 roku w W. przy ulicy (...) działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej składając deklarację podatkową PIT-37 usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 31 843zł Urząd Skarbowy W.-(...) w W. w ten sposób, że wskazał nieprawdziwe informacje w zeznaniu podatkowym PIT-37 i korektach do tego zeznania, wypełnionych na dane T. L. przez D. S., wprowadzając podstępnie w błąd pracowników Urzędu co do wysokości uzyskanych przez siebie w 2012 roku dochodów, narażając organ podatkowy na nienależny zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, na. potwierdzenie czego przedłożył jako autentyczny podrobiony PIT-11 zawierający nieprawdziwe informacje co do danych zakładu pracy oraz wysokości uzyskanych przez siebie w 2012 roku dochodów, lecz zamierzonego celu nie osiągnął. z uwagi na ujawnienie nieprawidłowości przez pracownika Urzędu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z. art. 11 § 2 k.k. w zw. z. art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. skazał go, a na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

3.  w dacie bliżej nieustalonej nie później niż w dniu 24 stycznia 2013 r. w nieustalonym miejscu działając wspólnie i w porozumieniu z D. S. z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, składając deklarację podatkową PIT 37 usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 31.001 złotych Urząd Skarbowy W.-(...) w W. w ten sposób, że podrobił podpis S. K. na zeznaniu podatkowym PIT-37 za rok 2012 na dane S. K. wprowadzając podstępnie w błąd pracowników Urzędu co do tożsamości osoby składającej zeznanie oraz wysokości uzyskanych w 2012 r. dochodów, narażając organ podatkowy na nienależny zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ujawnienie nieprawidłowości przez pracownika urzędu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat. od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z. art. 11 § 2 k,k, zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. skazał go, a na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

4.  w dniu 13 kwietnia roku w W. przy ulicy (...) wprowadził w błąd organ podatkowy w ten sposób, że wskazując nieprawdziwe informacje w zeznaniu podatkowym PIT-37 wprowadził podstępnie w błąd pracowników urzędu skarbowego co do wysokości uzyskanych przez siebie dochodów w 2011 roku, na potwierdzenie czego przedłożył jako autentyczny podrobiony PIT-11 zawierający nieprawdziwe informacje co do danych zakładu pracy oraz wysokości uzyskanych w 2011 roku dochodów, w wyniku czego naraził Urzędu Skarbowego W. (...) na nienależny zwrot podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 7 624 zł, przy czym uznaje, że kwota narażona na nienależny zwrot podatku jest małej wartości tj. popełnienia czynu z art. 76 § 2 k.k.s. i na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § k.k.s. postępowanie o ten czyn umarzył i w tej części koszty procesu przejął na rachunek Skarbu Państwa;

5.  w okresie od 16 stycznia 2013 roku da 18 lutego 2013 roku w W. przy ulicy (...) składając deklarację podatkową PIT – 37 usiłował wprowadzić w błąd organ podatkowy w ten sposób, że wskazał nieprawdziwe informacje w zeznaniu podatkowym PIT-37 i korektach do tego zeznania, wypełnionych na dane T. L. przez D. S., wprowadzając podstępnie w błąd pracowników urzędu skarbowego co do wysokości uzyskanych przez siebie w 2012 roku dochodów, na potwierdzenie czego przedłożył jako autentyczny podrobiony PIT-11 zawierający nieprawdziwe informacje co do danych zakładu pracy oraz wysokości uzyskanych przez siebie w 2012 roku dochodów, narażając organ podatkowy tj. Urząd Skarbowy W. (...) na nienależny zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 31 843 zł,, lecz zamierzonego celu nie osiągnął. z uwagi na ujawnienie nieprawidłowości przez pracownika urzędu, przy czym uznaje że kwota narażona na nienależny zwrot podatku jest małej wartości tj. popełnienia czynu z art. 76 § 2 k.k.s. i na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § k.k.s. postępowanie o ten czyn umarzył i w tej części koszty procesu przejął na rachunek Skarbu Państwa

6.  w dacie bliżej nieustalonej nie później niż w dniu 24 stycznia 2013 r. w nieustalonym miejscu, działając wspólnie i w porozumieniu z D. S. składając deklarację podatkową PIT 37 usiłował wprowadzić w błąd właściwy organ podatkowy tj Urząd Skarbowy W. (...) w W. w ten sposób, że podrobił podpis S. K. na zeznaniu podatkowym PIT-37 za rok 2012 na dane S. K. wprowadzając podstępnie w błąd pracowników Urzędu co do tożsamości osoby składającej zeznanie oraz wysokości uzyskanych w 2012 r. dochodów, narażając organ podatkowy tj. Urząd Skarbowy W. (...) na nienależny zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 31 001 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ujawnienie nieprawidłowości przez pracownika urzędu, przy czym uznaje, że kwota narażona na nienależny zwrot podatku jest małej wartości tj. popełnienia czynu z art. 76 § 2 k.k.s. i na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § k.k.s. postępowanie o ten czyn umarzył i w tej części koszty procesu przejął na rachunek Skarbu Państwa.

0.0.2Na podstawie art. 85 k.k. art. 86 § 1 k.k. sąd odwoławczy połączył kary pozbawienia wolności wymierzone za czyny opisane w punktach 1, 2, 3 i orzekł wobec oskarżonego T. L. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

Zwięźle o powodach zmiany.

O powodach zmiany w zakresie kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonemu czynów oraz okoliczności przedawnienia karalności tych z art. 76 § 2 k.k.s. sąd odwoławczy szczegółowo wskazywał w części 3.1. niniejszego uzasadnienia.

Zdaniem sądu okręgowego kary wymierzone za czyny opisane w pkt, 1, 2 i 3 wyroku są wyważone, uwzględniają motywację oskarżonego i lekceważący stosunek do porządku prawnego, a także społeczną szkodliwość tych przestępstw. Biorąc pod uwagę łączność podmiotową i przedmiotową tych czynów kara łączna została ukształtowana na zasadzie absorpcji, przy zastosowaniu ustawy korzystniejszej w tym zakresie dla oskarżonego.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6.  Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

T. L.

III.

Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

7.  PODPIS

SSO Anita Jarząbek – Bocian SSO Agnieszka Wojciechowska – Langda SSO Michał Chojnowski

0.11.3 Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt IV K 373/15

0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

Uchylenie

☒

zmiana