Wyrok z 16 lutego 2026, sygn. XII K 128/23

Formularz UK 1

Sygnatura akt

XII K 128/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1

R. C., J. F.

I. R. C.

w okresie od 7 stycznia 2014 r. do dnia 22 lipca 2019 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc osobą zobowiązaną na podstawie przepisu ustawy do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą (...) sp. z o.o. (uprzednio (...) sp. z.o.o), KRS: (...), a mianowicie prezesem zarządu (...) sp. z o.o., nadużył udzielonych mu uprawnień poprzez przywłaszczenie powierzonych mu środków finansowych ww. spółki w łącznej kwocie 13 460 719,48 zł dokonując nieuzasadnionych przelewów na prowadzone na swoją rzecz oraz osób trzecich rachunki bankowe, a mianowicie:

- na rachunek (...) łączną kwotę 487 900,00 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 5 172 159,00 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 5 570 782,29 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 1 218 840,82 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 484 398,00 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 139 047,81 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 36 841,00 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 159 741,83 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 21 290,00 zł

oraz dokonywanie nieuprawnionych wydatków z karty płatniczej wydanej do rachunku bankowego prowadzonego na rzecz (...) sp. z o.o. o nr (...) w łącznej kwocie 169 718,73 zł,

tj. czyn z art. 296 § 3 k.k. i art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z. art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k.

II. J. F.

w okresie od 7 stycznia 2014 r. do dnia 22 lipca 2019 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze aby R. C. popełnił czyn zabroniony polegający na tym, że będąc osobą zobowiązaną na podstawie przepisu ustawy do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą (...) sp. z.o.o. (uprzednio (...) sp. z o.o.), KRS: (...), a mianowicie prezesem zarządu (...) sp. z o.o., nadużył udzielonych mu uprawnień poprzez przywłaszczenie powierzonych mu środków finansowych ww. spółki w łącznej kwocie 13 460 719,48 zł dokonując nieuzasadnionych przelewów na prowadzone na swoją rzecz oraz osób trzecich rachunki bankowe, a mianowicie:

- na rachunek (...) łączną kwotę 487 900,00 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 5 172 159,00 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 5 570 782,29 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 1 218 840,82 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 484 398,00 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 139 047,81 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 36 841,00 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 159 741,83 zł

- na rachunek (...) łączną kwotę 21 290,00 zł

oraz dokonywanie nieuprawnionych wydatków z karty płatniczej wydanej do rachunku bankowego prowadzonego na rzecz (...) sp. z o.o. o nr(...) (...) w łącznej kwocie 169 718,73 zł, udzielił mu pomocy w ten sposób, że przyjął na prowadzone na swoją rzecz rachunki bankowe oraz na rachunki bankowe prowadzone na rzecz powiązanych spółek a mianowicie na rachunki bankowe o nr:

- (...) (...)

- (...) (...)

- (...) (...)

- (...) (...)

- (...) (...)

- (...) (...)

- (...) (...)

łączną kwotę 7 630 941,75 zł,

tj. czyn z art. 18§ 3 k.k. w zw. z art. 296 § 3 k.k. i art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

(...) Sp. z o.o. (uprzednio (...) sp. z o.o.) z siedzibą w W. jest spółką, która wchodzi w skład grupy (...) z siedzibą w N. będącej światowym liderem w dziedzinie rozwoju, produkcji i stosowania geosyntetyków. Spółka istnieje od 11 czerwca 2003 r. Została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr (...). Siedzibą Spółki jest W..

R. C. był zatrudniony na stanowisku członka zarządu spółki (...) sp. z o.o. od dnia 15 grudnia 2004 r., a następnie od dnia 1 lipca 2014 r. pełnił w niej funkcję prezesa. Jako prezes zarządu R. C. zajmował się sprawami majątkowymi i działalnością gospodarczą spółki na terenie Polski. W ramach wykonywanych obowiązków był uprawniony do dysponowania środkami pieniężnymi (...) Sp. z o.o.

Usługi księgowe na rzecz (...) Sp. z o.o. (uprzednio (...) Sp. z o.o.) od 1 czerwca 2003 r. świadczyło Biuro Rachunkowe (...) reprezentowane przez J. F.. Biuro rachunkowe zostało wybrane przez R. C. a J. F. był jego dobrym znajomym.

(...) sp. z.o.o. posiadała rachunki o nr 23 (...), nr (...) oraz nr (...)prowadzone w (...) S.A. Do tego ostatniego rachunku wydana została karta kredytowa o numerze (...). (...) Sp. z o.o. posiadała także rachunek o nr (...) prowadzony w (...) S.A.

R. C. był uprawniony do dysponowania wszystkimi rachunkami należącymi do (...) Sp. z o.o. oraz wspomnianą wyżej kartą kredytową. Samodzielnie autoryzował wszystkie przelewy.

R. C. w okresie od 7 stycznia 2014 r. do 22 lipca 2019 r. dokonywał nieuprawnionych – bez zgody i wiedzy swojego pracodawcy - przelewów z rachunków nr (...), nr (...) oraz nr (...) (...) na rachunki o nr (...) (...), nr (...) (...), nr (...) (...), nr (...) (...), nr (...) (...), nr (...) (...), nr (...) (...), nr (...) (...), nr (...) (...) prowadzone na swoją rzecz bądź na rzecz J. F. i podmiotów z nim związanych.

W tożsamym okresie R. C. dokonywał nieuprawnionych płatności kartą kredytową o numerze (...) wydanej do rachunku (...)prowadzonego w (...) S.A. w łącznej wysokości 169 718,73 zł. Wydatki z karty nie były ujęte w kosztach podatkowych i w rachunku wyników oraz nie było do nich dokumentów księgowych wskazujących na związek tych wydatków z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą. Środki wydatkowane z karty R. C. przeznaczał na zaspokajanie potrzeb osobistych, swojej rodziny i znajomych.

R. C. z rachunków spółki (...), (...) (...) oraz (...) (...) oraz karty o numerze (...) sprzeniewierzył kwotę 13 343 719,48 zł (w tym miejscu Sąd przyznaje, że kwota w przypisanym czynie została źle zsumowana i powinna być mniejsza o 117 000 zł), z czego kwota 7 630 941,75 zł trafiła na rachunki prowadzone na rzecz J. F. oraz podmiotów gospodarczych zarządzanych przez niego, a mianowicie na rachunki o nr: (...), 0(...) (...), 50 (...),(...) (...), (...) (...), 80 1090 (...) oraz (...) (...).

zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wraz z załącznikami; umowa o pracę, aneksy do umowy, oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę, oświadczenie o zobowiązaniu się do naprawienia wszelkich szkód z dnia 18 lipca 2019 r. oraz weksel, umowa o świadczenie usług księgowych wraz z aneksem, oświadczenie o zobowiązaniu się do naprawienia wszelkich szkód z dnia 26 lipca 2019 r. oraz weksel

k. 1-154, k. 27-34, k. 35-37, k. 38-41, k. 140-146, k. 147-149

dokumenty z (...) sp. z o.o. zawierające akta osobowe R. C.

k.204-2011

zeznania świadka R. P.

k.170 - 173 k.1103v-1105v

zeznania świadka K. W.

k. 802v-804v, k.1135v-1137

zeznania świadka M. R.

k.793v- 795, k.1082v -k. 1083v

protokół oględzin akt sygn. XIV K 1/21 wraz z załącznikami

k. 289-354

pismo i dane z (...) S.A.

k. 215, k. k.218, k.387-390

pismo i dane z (...) S.A.

k. 195-196, k. 198

częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. F.

k. 1105v-1106

informacja z J. (...) Urzędu Skarbowego w Ł.

k. 199

uwierzytelnione tłumaczenie z języka (...)

k. 229-264

pismo i dane z (...) Banku (...)

k. 367

pismo i dane z (...) Bank S.A

k.369, k.371, k.379-380

pismo i dane z Banku (...) S.A.

k. 373-374

pismo i dane z (...) S.A.

k. 382-383

pismo i dane z (...) S.A.

k. 393-394

Z rachunku nr (...) należącego do (...) Sp. z o.o. na rachunek (...) prowadzony na rzecz R. C. oraz W. T., R. C. przelał łączną kwotę 360 900,00 zł do odbiorcy (...)

dodatkowo R. C. dokonał jednego przelewu z (...) nr (...) należącego do (...) Sp. z o.o. w dniu 16 lipca 2014 r. w kwocie 10 000,00 zł, co łącznie stanowi sumę 370 900,00 zł.

Z rachunku o numerze (...) należącego do (...) Sp. z o.o. R. C. przelał na rachunek nr (...) prowadzony na jego rzecz oraz jego żony, łączną kwotę 5 172 159,00 zł.

Z rachunków pokrzywdzonej spółki o (...) oraz (...), R. C. dokonał nieuprawionych przelewów na rachunek o nr (...) prowadzony na rzecz J. F. o łącznej wartości 5 570 782,29 zł.

Kwota środków wyprowadzonych z rachunku(...) (...) odpowiada większości tej sumy.

R. C. przelewał środki na wyżej wskazany rachunek w okresie od dnia 15 lutego 2016 do 1 lipca 2017 pod nazwą odbiorcy „(...) SP. Z O.O. UL. (...)”.

W okresie od 31 marca 2017 do lipca 2019 r. R. C. przelał środki na rachunek wskazany wyżej podając nazwę odbiorcy (...), Sp. z o.o. (...), (...)”:

W okresie od 31 marca 2017 do lipca 2019 r. R. C. przelał środki na rachunek wskazany wyżej podając nazwę odbiorcy „(...) S. A. (...). (...)”:

Łączna kwota przywłaszczonych przez R. C. środków przelanych z rachunku (...) (...) (...) na rachunek (...) wyniosła 4 239 113,15 zł.

Podobnie jak w wypadku przelewów z rachunku (...) R. C. używał różnych nazw odbiorców przelewów które ostatecznie trafiały na rachunek (...), pierwszym z odbiorców był ponownie (...) SP. Z O.O. UL. (...)”. Pod tym odbiorcą w okresie od 1 lutego 2016 do 5 października 2016 R. C. wykonał następujące przelewy:

Dalej w okresie od 27 marca 2017 r. do 11 grudnia 2018 r. R. C. wykonał przelewy z rachunku (...) na omawiany rachunek z nazwą odbiorcy: (...), Sp. z o.o. (...). (...)”

W dniach 04 lipca 2019, 15 lipca 2019 oraz 11 lipca 2019 R. C. dokonał razem trzech nieuprawionych przelewów z rachunku (...) (...) (...) na wskazany rachunek, odpowiednio z nazwami odbiorców „(...) I. J. ul, (...)”, (...) oraz (...)

R. C. również dokonał trzech przelewów z powyższego rachunku w dniach 16 grudnia 2016 r., 9 lutego 2017 r. oraz 3 marca 2017 r. pod nazwą odbiorcy (...), A, UL, (...)

oraz przelewy pod nazwą odbiorcy „(...)”, (...) Sp. J (...)” oraz (...)

Łączna suma przywłaszczonych przez R. C. środków spółki (...) sp. z.o.o. z rachunku (...) na (...) wyniosła 1 331 669,14 zł.

R. C. w okresie od 17 stycznia 2014 r. do 27 lutego 2019 r. dokonywał nieuprawnionych przelewów na rachunek nr (...) prowadzony na rzecz J. F. z rachunków (...) oraz (...) (...) należących do (...) Sp. z o.o. w łącznej kwocie 1 218 840,82 zł.

Większość przelewów na wskazany powyżej rachunek posiadała odbiorcę (...), a jedynie 3 przelewy tj. przelew z dnia 30 marca 2018 r. w kwocie 56 176,50 zł oraz 15 maja 2018 r. w kwocie 12 897,45 zł z rachunku (...) posiadały odbiorców „Serwis (...)” oraz (...). Ostatnim z przelewów o innej nazwie odbiorcy był przelew z dnia 22 stycznia 2016 r. w kwocie 6000,00 zł z rachunku (...) z nazwą odbiorcy (...).

Z rachunku (...) na powyżej wskazany rachunek R. C. dokonał następujących przelewów:

łącznie 484 780,00 zł.

Z rachunku o numerze (...) (...) w okresie od 11 marca 2014 r. do 15 lutego 2019 r. R. C. dokonał następujących przelewów na powyższy rachunek:

łącznie 622 412,72 zł.

Na rachunek(...) prowadzony na rzecz J. F. oraz M. F. z rachunku nr (...) R. C. w okresie od 8 czerwca 2015 r. do 19 stycznia 2016 r. wykonał przelewy w łącznej wysokości 484 218,00 zł, gdzie przelewy poza jednym z dnia 18 czerwca 2015 r. w kwocie 27 675,00 zł z nazwą odbiorcy (...) Sp. z o.(...), Ł.” posiadały odbiorcę (...) SP . Z O.O. UL. (...):

łącznie 427 881,00 zł.

Z rachunku nr (...) w dniach 6 lipca 2015 r. oraz 21 stycznia 2016 r. R. C. wykonał dwa przelewy na powyżej wskazany rachunek z nazwą odbiorcy (...) SP. Z O.O. (...). (...)”

w łącznej kwocie 56 337,00 zł.

R. C. w okresie od 17 listopada 2014 r. do 14 kwietnia 2015 r. z rachunku nr (...) prowadzonego na rzecz (...) Sp. z o.o. dokonał następujących przelewów na rachunek nr (...) prowadzony na rzecz (...) sp. z.o.o. z tytułem odbiorcy (...) SP. Z O.O. UL. (...)”

w łącznej kwocie 139 047,81 zł.

R. C. z rachunku nr (...) prowadzonego na rzecz (...) Sp. z o.o. na rachunek nr (...) prowadzony na rzecz J. F. dokonał jednego przelewu w dniu 30 października 2017 r. pod nazwą odbiorcy (...) w kwocie 21 290,00 zł.

Na rachunek nr (...) prowadzony na rzecz (...) Sp. z o.o., którego pełnomocnikiem był J. F. i M. F., R. C. dokonał razem dwóch przelewów, pierwszy z nich z rachunku nr (...) w dniu 9 czerwca 2014 r., a drugi przelew został dokonany z rachunku nr (...) (...)w dniu 11 lutego 2015 r. Obydwa przelewy wskazywały nazwę odbiorcy „(...) Sp. z o.o. (...), Ł.”:

Rafał Ciesielski wyprowadził z rachunków spółki (...) sp. z.o.o. na rachunek nr (...) łącznie kwotę 36 841,00 zł.

Na rachunek o nr (...) prowadzony na rzecz (...) Sp. z o.o. z rachunku nr (...) prowadzonego na rzecz (...) Sp. z o.o. R. C. pod tytułem (...) dokonał następujących przelewów:

na łączną kwotę 159 741,83 zł.

Przywłaszczone przez R. C. środki pieniężne w łącznej kwocie 13 343 719,48 zł zostały wydatkowane przez niego oraz J. F. na ich prywatne inwestycje, z których planowali osiągnąć zysk, które jednak okazały się nieudane.

W czerwcu 2019 r. zarząd spółki prawa (...) (...)– jedynego wspólnika (...) Sp. z o.o., uzyskał informacje, że rachunki bankowe (...) sp. z.o.o. zostały zajęte przez organy podatkowe z tytułu zaległości w płatnościach podatków. Spółka zalegała także ze złożeniem sprawozdań finansowych za lata 2014 - 2019. W wyniku podjętych przez przedstawicieli wspólnika sprawdzeń okazało się, że R. C. i J. F. przedstawiali do spółki „matki” do N. zafałszowane dane finansowe odnośnie (...) Sp. z o.o.

W dniu 18 lipca 2019 r. (...) sp. z o.o. rozwiązała umowę o pracę z R. C. bez wypowiedzenia z winy pracownika z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych oraz z uwagi na zakwalifikowanie jego działań jako przestępstwa.

W tym samym dniu, tj. 18 lipca 2019 r. R. C. zobowiązał się do naprawienia wszelkich szkód wyrządzonych spółce (...) sp. z.o.o. i w tym celu wystawił weksel in blanco. R. C. zobowiązał się do niewnoszenia żadnych roszczeń wobec pokrzywdzonej spółki ani spółek z nią powiązanych kapitałowo i osobowo w Polsce i za granicą.

J. F. w dniu 26 lipca 2019 r. zobowiązał się do naprawienia wszelkich wyrządzonych szkód pokrzywdzonej spółce i w tym celu wystawił weksel in blanco. Przyjął na siebie solidarną odpowiedzialność za zobowiązania R. C. wskazując, że znana jest mu treść jego oświadczenia z dnia 18 lipca 2019 r.

R. C. w trakcie popełniania czynu zabronionego miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postepowaniem.

J. F. w trakcie popełniania czynu zabronionego miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postepowaniem.

R. C. nie był wcześniej karany.

J. F. był wcześniej karany.

opinie sądowo-psychiatryczno-psychologiczne dotyczące R. C.

k. 656-660, k. 1269-1270

opinia sądowo-psychiatryczna-psychologiczna J. F.

k.318-319, k. 349-350,

karta karna dot. R. C.

k. 1232

karta karna dot. J. F.

k. 1233

k. 1258

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

-------

----------------------

------------------------------------------------------------------------------

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

-------------------------------------------------------------------

---------------------------

-------------

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. F.

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia J. F. złożone odnośnie braku możliwości osobistego dokonywania przelewów z kont spółki (...) sp. z.o.o., odnośnie braku faktycznych kontaktów z księgową spółki „matki” i prowadzenie księgowości (...) w oparciu o relacje z R. C. albowiem są one oparte na faktach i stanowią rzetelne odzwierciedlenie stanu faktycznego.

zeznania świadka R. P.

Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, gdyż były jasne, rzeczowe i logiczne, a nadto korespondowały ze zgromadzoną dokumentacją i w oparciu o nie Sąd ustalił okoliczności dostępu do rachunków oraz kart kredytowych do nich przypisanych spółki (...) sp. z.o.o. oraz okoliczności wykrycia nieautoryzowanych przelewów, pozycji w spółceR. C.i jego zakresu kompetencji oraz władzy w tej spółce, przyznania się przez R. C. do przywłaszczenia środków, zobowiązania się do naprawienia szkody i wystawienia weksla in blanco przez R. C. oraz J. F., świadczonych usług w spółce przez J. F..

zeznania świadka M. R.

Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, gdyż były jasne, rzeczowe i logiczne, a nadto korespondowały ze zgromadzoną dokumentacją i w oparciu o nie Sąd ustalił okoliczności pełnionej przez R. C. w spółce (...) sp. z o.o. funkcji, jego pozycji zawodowej oraz roli i pozycji J. F., dostępów do rachunków spółki.

zeznania świadka K. W.

Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, gdyż były jasne, rzeczowe i logiczne, a nadto korespondowały ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją i w oparciu o nie Sąd ustalił okoliczności pełnionej przez R. C. funkcji i pozycji w (...) sp. z o.o., znajomości i roli J. F. w spółce (...) sp. z.o.o., dostępów do rachunków spółki, posiadania karty służbowej przez R. C. oraz relacji między R. C. a I. G..

zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wraz z załącznikami

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wraz z załącznikami złożone przez pełnomocników spółki (...) sp. z.o.o., Sąd uznał za dowód wiarygodny jako rzeczowy oraz korespondujący ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją, w tym stenogramami z rozmów, wyciągami z rachunków bankowych, a także zeznaniami świadków. Jego treść określa rachunki pokrzywdzonej spółki, część rachunków na które R. C. przelewał środki oraz pozycję R. C. w spółce. Załączniki do zawiadomienia w swej treści zawierają umowę o pracę między (...) sp. z.o.o. a R. C., aneksy do tej umowy oraz jej wypowiedzenia z winy pracownika. Dodatkowo w załącznikach zawarte jest oświadczenie R. C. oraz J. F. o zobowiązaniu się do naprawienia wszelkich wyrządzonych szkód spółce (...) sp. z.o.o. wraz z wystawionymi wekslami in blanco, tłumaczenie nagranych rozmów z dnia 18 lipca 2019 r. oraz 31 lipca 2019 r między R. C. a R. P. i innymi osobami, w których R. C. potwierdza częściowo przywłaszczenie środków pieniężnych. Ostatnie załączniki zawierają sprawozdanie finansowe spółki za rok 2018 r. oraz umowę o świadczenie usług księgowych między Biurem Rachunkowym (...) a (...) sp. z.o.o.

Informacja z J. (...) Urzędu Skarbowego w W.

Dokument autentyczny, sporządzony przez uprawniony organ i w zakresie jego kompetencji, z którego wynika, że (...) sp. z.o.o., nie złożyła sprawozdań finansowych za lata 2014 – 2019 r.

dokumenty z (...) sp. z. o.o. zawierające akta osobowe D. T..

Dokumentacja autentyczna, nie kwestionowana przez strony postępowania wskazująca na pełnione przez R. C. funkcje w (...) Sp. z o.o. (uprzednio (...) sp. z.o.o) oraz ukończone szkolenia.

uwierzytelnione tłumaczenie z języka (...)

Uwierzytelnione tłumaczenia stenogramu rozmowy między R. C. oraz R. P.i innymi przedstawicielami pokrzywdzonej spółki z dnia 18 lipca 2019 r. oraz z dnia 31 lipca 2019 r. W niniejszych stenogramach rozmów nagranych za zgodą R. C., R. C. przyznał, że w rachunkowości spółki (...) doszło do nieprawidłowości, za które jest odpowiedzialny, wskazał też, iż nieprawidłowości te są po części winą J. F..

Dokument urzędowy, wydany przez uprawniony organ wskazujący na uprzednią karalność J. F. za przestępstwo dotyczące niepłacenia podatków.

protokół oględzin akt sygn. XIV 1/21 wraz z załącznikami

Autentyczność wymienionych dokumentów nie budziła zastrzeżeń Sądu, a żadna ze stron nie podważała ich treści. Protokół oględzin akt sprawy Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie pod sygn. XIV K 1/21 prowadzonej przeciwko J. F.. Załączniki zawierają dokumenty z postępowania przygotowawczego, a w szczególności dokumentację medyczną i opinię sądowo - psychiatryczną dotyczącą J. F..

dane z banku (...).A.

Autentyczność wymienionych dokumentów nie budziła wątpliwości Sądu, zostały one wydane na wniosek prokuratora przez uprawnione podmioty i w ramach ich kompetencji, zawierają dane odnośnie wyciągów z rachunków bankowych prowadzonych na rzecz Spółki (...), na rzecz R. C., J. F. i powiązanych z nim spółek, ruchów na kontach, dokonywanych przelewów, ich tytułów, a ostatecznie pozwalają na wyliczenie wartości szkody spowodowanej przez oskarżonych R. C. i J. F..

dane z (...)

dane z (...) S.A.

dane z Banku (...) w (...) S.A.

dane z (...) S.A.

dane z (...) S.A.

dane z (...) S.A.

opinie sądowo-psychiatryczno-psychologiczne dotyczące R. C.

Sąd uznał opinie za rzetelne i oddające rzeczywisty stan psychiatryczno - psychologiczny oskarżonego R. C.. Opinie są pełne, jasne i zrozumiałe, odpowiadają na wszystkie pytania zadane biegłym w sposób rzeczowy i logiczny. Zostały wydane przez biegłych posiadających odpowiednie doświadczenie zawodowe w oparciu o akta sprawy i powszechnie uznawaną wiedzę naukową.

opinia sądowo-psychiatryczna-psychologiczna dotycząca J. F.

Opinia wydana w innej sprawie, nie mniej jednak dotycząca okresu pokrywającego się częściowo z okresem zarzutu w przedmiotowej sprawie. Sąd uznał opinię za rzetelną i oddającą rzeczywisty stan psychiczny oskarżonego J. F.. Dokładnie odpowiada na zadane pytania, jest oparta na faktach oraz powszechnie uznawanej wiedzy naukowej.

karta karna dot. R. C.

Dokumenty bezsporne. Informacje z Krajowego Rejestru Karnego zostały sporządzone zgodnie z ustawą z dnia 24 maja 2000 roku o Krajowym Rejestrze Karnym oraz Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lipca 2015 r. w sprawie udzielania informacji o osobach oraz o podmiotach zbiorowych na podstawie danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym.

karta karna dot. J. F.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego R. C.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego (k.1273), z których wynika, że jego zamiarem nie było wyrządzenie szkody spółce, a środki które zostały pobrane miały być natychmiast zwrócone, jak również w zakresie, że R. P. pomimo ich deklaracji naprawienia szkody uniemożliwiał to skutecznie i niszczył wysiłki o naprawienie szkody. W ocenie Sądu, wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie to jego linia obrony. Wyjaśnienia te są nielogiczne i nieracjonalne. Trudno sobie wyobrazić aby oskarżony nie miał zamiaru wyrządzić spółce szkody skoro przez okres ponad 5 lat systematycznie zagarniał jej środki, fałszując dokumentację, przedstawiając właścicielom spółki nieprawdziwe dane finansowe mając na celu ukrycie jej rzeczywistego stanu majątkowego. Podkreślić należy, że zupełny przypadek spowodował, że proceder oskarżonego został wykryty w sytuacji kiedy spółka znajdowała się w bardzo złym stanie majątkowym, gdzie nie były płacone podatki i nie były składane sprawozdania finansowe. Również niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego, z których wynika, że nie mógł naprawić szkody. Wskazać należy, że od czasu popełnienia przestępstwa minęło już kilka lat a oskarżony pomimo deklaracji, pomimo poddania się mediacji, podpisania ugody nie wywiązał się z tego, a w sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności wskazujące na to aby pokrzywdzony nie chciał odzyskać straconych środków finansowych.

częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. F.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w tej części, w której odpowiedzialnością za brak naprawienia szkody na rzecz Spółki (...) obciążył członka zarządu spółki R. P., który rzekomo torpedował negocjacje i wielokrotnie wnioskował o kwotę wiele wyższą niż szkoda, która powstała. W ocenie Sądu, wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie to jego linia obrony mająca na celu umniejszenie jego odpowiedzialności za zarzucany mu czyn. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że oskarżony jeszcze w 2023 r. zgodził się na prowadzenie negocjacji w zakresie naprawienia szkody co do kwoty o wiele niższej niż wskazana w zarzucanym mu czynie i podpisał w dniu 2 kwietnia 2024 r. ugodę z (...) Sp. z o.o. (k. 1041 – 1055) Pomimo podpisania ugody, oskarżony nie wywiązał się z jej treści.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1.  ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

R. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Odnosząc się do czynu z art. 296 § 3 k.k. w zw. z art. 296 § 1 k.k., wskazać należy że odpowiedzialność karną może ponieść tylko osoba, która na podstawie określonego tytułu prawnego jest zobowiązana do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Osoba ta musi w zamiarze bezpośrednim lub co najmniej ewentualnym podejmować działania prowadzące do nadużycia swoich uprawnień lub działań prowadzących do wyrządzenia spółce szkody. Odnosząc się do wyrządzenia przez oskarżonego szkody majątkowej w wielkich rozmiarach spółce na podstawie art. 296 § 3 k.k., należy posiłkować się definicją zawartą w art. 115 § 6 i 7a k.k., gdzie jako szkodę w wielkich rozmiarach przyjmuje się mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 1.000.000 złotych.

Oskarżony był osobą pełniącą funkcję najpierw członka zarządu a potem prezesa zarządu w spółce (...) Sp. z o.o., gdzie na podstawie dowodów zebranych w sprawie wynika, że mógł działać samodzielnie, nie ma zatem wątpliwości, że jest on podmiotem, który może ponosić odpowiedzialność karną w związku z podjętymi przez siebie działaniami.

Przestępstwo określone w art. 284 § 2 k.k. należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych.

Do przyjęcia realizacji znamion przestępstwa przywłaszczenia od strony podmiotowej konieczne jest wykazanie, że oprócz obiektywnego rozporządzenia przez sprawcę cudzą rzeczą ruchomą jego działaniu towarzyszył zamiar tzw. animus rem sibi habendi, tj. zamiar zatrzymania tej rzeczy dla siebie albo dla innej osoby, bez żadnego ku temu tytułu i ekwiwalentu, lub zamiar przejęcia dla siebie cudzego prawa majątkowego (por. wyrok SN z 6.01.1978 r., VKR 197/77; wyrok SN z 9.12.2003 r., IIIKK 165/03, oraz wyrok SN z 24.04.2007 r., IV KK 31/07, LEX nr 262665). Zamiar pozbawienia osoby uprawnionej własności rzeczy lub prawa majątkowego uzewnętrzniać się może przez bezprawne zatrzymanie cudzej rzeczy przez sprawcę, odmowę jej zwrotu, zaprzeczenie otrzymania, zapewnienie o zwrocie, ukrycie, przekazanie tej rzeczy osobie trzeciej, sprzedaż, zamianę, darowiznę, bezprawne jej zużycie, przerobienie itp. O zamiarze sprawcy przesądza całokształt tak podmiotowych, jak i przedmiotowych okoliczności sprawy. Zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, możliwe jest ustalenie zamiaru sprawcy na podstawie samych tylko przedmiotowych okoliczności związanych z konkretnym zdarzeniem, na podstawie sposobu działania sprawcy. Warunkiem przyjęcia, że sprawca działał z zamiarem bezpośrednim, charakterystycznym dla przestępstwa przywłaszczenia, jest wykazanie, że zachowanie sprawcy jednoznacznie wskazuje, bez żadnych w tym zakresie wątpliwości, cel do jakiego zmierzał. Jednoznaczność ta nie może oznaczać nic innego, jak nieodzowność określonego skutku, w tym przypadku – zatrzymania cudzej rzeczy ruchomej dla siebie lub dla innej osoby (por. wyrok SN z 12.05.1976 r., V KR 20/76, LEX nr 21710).

W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, iż oskarżony R. C. swoim działaniem wypełnił znamiona przestępstwa przywłaszczenia z kwalifikowanym typem z art. 284 § 2 k.k. w wysokości przekraczającej znaczną wartość co powoduje zastosowanie przepisu art. 294 § 1 k.k., obostrzającego wymiar kary. Oskarżony przez okres ponad 5 lat, w pełni świadomie z zamiarem bezpośrednim pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki (...) Sp. z.o.o. (obecnie (...) sp. z.o.o.), a więc zajmując się sprawami majątkowymi tej spółki, dokonywał nieuprawnionych przelewów z rachunków prowadzonych na rzecz spółki o numerach (...), (...) oraz (...) (...) na rachunki prowadzone na jego rzecz, na rzecz J. F. oraz podmiotów gospodarczych przez niego prowadzonych. Dodatkowo, o ile zdecydowana część przelewów w tytułach odbiorców wskazywała na podmioty prowadzone przez J. F., pozostała część przelewów nosiła nazwy odbiorców łudząco podobne do podmiotów, z którymi rzeczywiście (...) sp. z.o.o. współpracowało oraz prowadziło obrót gospodarczy. To ewidentnie świadczy o zamiarze przywłaszczenia przelewanych środków finansowych. R. C. miał nieograniczony dostęp do rachunków bankowych Spółki (...), mógł samodzielnie dokonywać przelewów, które nie musiały być przez nikogo autoryzowane. R. C., z uwagi na wieloletnią pracę w tym podmiocie, cieszył się ogromnym zaufaniem niemieckich właścicieli Spółki i wykorzystał tę okoliczność. Mając świadomość dużej samodzielności swojego działania a także wobec braku należytej kontroli nad jego działaniami ze strony spółki „matki” nadużył zaufania swojego pracodawcy i wyrządził mu szkodę w wielkich rozmiarach w kwocie 13 343 719,48 zł. W tym miejscu należy po raz kolejny przyznać, że szkoda wskazana w przypisanym oskarżonemu czynie powinna być niższa, a Sąd błędnie dokonał zsumowania zagarniętych środków. Powinna ona stanowić wskazaną kwotę 13 343 719,48 zł, a nie 13 460 719,48 zł .

Wskazać należy jednak, że właściciel mienia nie musi sprawować jakiejkolwiek ochrony przed jego kradzieżą czy przywłaszczeniem. Można przytoczyć tu pogląd zaprezentowany przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 17 października 2022 roku, sygn. II AKa 266/22, w podobnej sprawie, który orzekający w niniejszej sprawie Sąd podziela „ Brak należytego nadzoru ze strony osób zarządzających pokrzywdzonym podmiotem oraz niewykrycie odpowiednio wcześnie nieprawidłowości, których dopuściła się oskarżona – główna księgowa, nie są okolicznościami łagodzącymi, zważywszy na indywidualizację odpowiedzialności karnej, ale i to, że przecież również oskarżona należała do kadry kierowniczej w pokrzywdzonej spółce”.

Oskarżony – jak wynika z dat nieuprawnionych przelewów – działał w krótkich odstępach czasu, ale przez długi okres co świadczy o działaniu ze z góry powziętym zamiarem. (art. 12§1 k.k.)

R. C. rozumiał znaczenie prawne przepisów, które złamał, zgodnie z opinią biegłych, której wnioski Sąd podzielił, nie miał ani zniesionej, ani ograniczonej w jakimkolwiek stopniu poczytalności w trakcie popełniania czynu zabronionego.

1.1.  ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

II

J. F.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z treścią art. 18§3 k.k. odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji.

Pomocnictwo wynikające z art. 18 § 3 k.k. jako forma zjawiskowa przestępstwa wymaga udowodnienia, zgodnie orzecznictwem Sądu Najwyższego „że pomocnik uświadamia sobie zły zamiar sprawcy, zaś dla prawidłowego przypisania odpowiedzialności za pomocnictwo konieczne jest m.in. wskazanie konkretnego przestępstwa, którego popełnienie pomocnik ma ułatwić; pomocnik musi obejmować świadomością (bezpośrednią lub ewentualną), iż podejmując określone czynności czyni to w odniesieniu do, skonkretyzowanego w odpowiednim przepisie części szczególnej Kodeksu karnego czynu zabronionego. Nadto musi chcieć, aby inna osoba dokonała takiego konkretnego przestępstwa albo przewidując taką możliwość na to się godził, zaś zamiar taki nie może być dorozumiany, musi być pewny, udowodniony. Stąd nie wystarczy udowodnić, że od strony przedmiotowej działanie danej osoby obiektywnie ułatwiło sprawcy dokonanie konkretnego przestępstwa, np. wyłudzenia, ale trzeba też wykazać, i to konkretnymi dowodami, istnienie owego "chcenia lub godzenia się" na dokonanie przez sprawcę takiego przestępstwa.” (por. Wyrok SN z 1.07.2025 r., IV KK 194/25, LEX nr 3899645.)

Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, iż oskarżony J. F. swoim zachowaniem wypełnił znamiona pomocnictwa do przestępstwa dokonanego przez R. C. kwalifikowanego z art. 296§3 k.k. i art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. i art. 12§1 k.k. Oskarżony przez okres ponad 5 lat w pełni świadomie z zamiarem bezpośrednim będąc właścicielem biura rachunkowego Bilans pełniącego usługi księgowe dla pokrzywdzonej spółki pomagał D. T., o którym wiedział, że jest prezesem zarządu w spółce (...) Sp. z.o.o. (obecnie (...) sp. z.o.o.) i wiedział, że jest zobowiązanym do zajmowania się jej sprawami majątkowymi (chociażby z tego powodu, że sam prowadząc podobne podmioty wiedział jakie są obowiązki członka czy prezesa zarządu spółki z o.o.) w wykonywaniu nieuprawnionych przelewów z rachunków bankowych prowadzonych na rzecz spółki o numerach (...) (...), (...)oraz 92 (...) na rachunki prowadzone na jego rzecz oraz podmiotów gospodarczych przez niego zarządzanych, poprzez udostępnianie rachunków, na które były dokonywane przez R. C. przelewy środków. Oskarżony niewątpliwie działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i czerpał korzyści ze środków przelanych na jego konta bądź konta powiązanych spółek. Sam fakt, że oskarżony chciał naprawić szkodę i zobowiązał się do jej naprawienia solidarnie z R. C. w oświadczeniu z dnia 26 lipca 2019 r., a także w ugodzie z dnia 2 kwietnia 2024 r. na to wskazuje.

J. F. rozumiał znaczenie prawne przepisów, które złamał, zgodnie z opinią biegłych, której wnioski Sąd uznał podzielił, nie miał ani zniesionej, ani ograniczonej w jakimkolwiek stopniu poczytalności w czasie popełnienia czynu zabronionego.

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. C.

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności, Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające, jak i łagodzące. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył: wysoki stopień winy, działanie z zamiarem bezpośrednim kierunkowym i zaplanowanym, o czym świadczy składanie nieprawdziwych sprawozdań Spółce niemieckiej, z pełną poczytalnością, wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa, rozmiar wyrządzonej szkody, długi czas działania, bardzo duże nadużycie zaufania pracodawcy, a także stopień naruszenia ciążących na oskarżonym obowiązków.

Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył uprzednią niekaralność oskarżonego, a także podjęcie działań mających na celu naprawienie szkody.

Wymierzając karę Sąd miał na uwadze także względy prewencji indywidualnej i ogólnej, bacząc aby w należytym stopniu zrealizowane zostały cele zapobiegawcze, poprzez jednoznaczne uświadomienie oskarżonemu karygodności naruszenia obowiązujących norm prawnych i społecznych. W ocenie Sądu, dolegliwość jaka łączy się z wymiarem kary, powinna stanowić na przyszłość bodziec zniechęcający go do popełnienia czynów naruszających prawo i uzasadniający przekonanie, iż popełnienie przestępstwa się nie opłaca. Sąd miał na uwadze także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, zarówno poprzez odstraszanie potencjalnych sprawców, którym wymiar kary winien uświadomić nieopłacalność podobnych zachowań, jak też poprzez kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, uświadamiając, że w ramach obowiązującego porządku prawnego sprawca przestępstwa zostanie wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej.

W ocenie Sądu, dla realizacji celów kary, nie byłoby wystarczające jej wymierzenie z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przede wszystkim nie pozwala na to wymiar orzeczonej kary, ale także względy prewencji szczególnej. Należy podkreślić, że występki z art. 296§3 k.k. i z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. są zagrożone karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności.

W świetle powyższej regulacji, w ocenie Sądu, nie sposób uznać, aby kara wymierzona oskarżonemu za ww. przestępstwo była nadmierna, niesprawiedliwa bądź przekraczała stopień winy czy stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa. Należy nadmienić, że na gruncie obecnie obowiązujących przepisów czyn przypisany oskarżonemu jest zbrodnią zagrożoną karą od 5 do 25 lat pozbawienia wolności (art. 284§2 k.k. w zw. z art. 294§4 k.k.)

J. F.

II

II

Przy wymiarze kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd kierował się zasadami określonymi w rozdziale VI Kodeksu karnego, w szczególności w przepisie art. 53 k.k. A zatem Sąd wymierzył oskarżonemu karę w graniach przewidzianych w przepisie, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył: wysoki stopień winy, wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa, a także wysoki stopień naruszenia ciążących na oskarżonym obowiązków wynikających z pełnionej funkcji księgowego Spółki (...) sp. z.o.o. Oskarżony wykorzystując pełnioną funkcję pomógł głównemu sprawcy w przywłaszczeniu środków finansowych w kwocie ponad 13 mln zł, w tym przyjął na prowadzone na swoją rzecz bądź powiązanych spółek rachunki bankowe kwotę 7 630 941, 75 zł. Oskarżony czerpał korzyści z przelanych przez R. C. środków finansowych, wykorzystując je na swoje cele, w tym prywatne inwestycje, a zatem niewątpliwie działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Na niekorzyść oskarżonego świadczy także czasokres popełnionego przestępstwa oraz jego uprzednia karalność.

Do okoliczności łagodzących z kolei Sąd zaliczył podjęcie przez oskarżonego próby naprawienia szkody, jak również prowadzenie w miarę ustabilizowanego trybu życia. Sąd wziął pod uwagę także okoliczność, że oskarżony był pomocnikiem do popełnienia czynu zabronionego, a nie głównym sprawcą, nie mniej jednak, z uwagi na cele prewencyjne i wychowawcze kary Sąd nie zdecydował się na zastosowanie instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, o której mowa w art. 19§2 k.k.

Zgodnie z treścią art. 19§1 k.k. Sąd wymierza karę za pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. Jak wskazano już wyżej występki z art. 296§3 k.k. i art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. są zagrożone karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności.

W świetle powyższej regulacji, w ocenie Sądu, nie sposób uznać, aby kara wymierzona oskarżonemu za ww. przestępstwo była nadmierna czy niesprawiedliwa. Przeciwnie jest to kara w dolnych, prawie minimalnych granicach ustawowego zagrożenia. Podobnie, jak wyżej, należy podkreślić, że obecnie czyn przypisany oskarżonemu stanowi zbrodnię.

R. C., I. G.

III

I,II

Zgodnie z treścią art. 46§1 k.k. w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody.

Będąc zobligowanym wnioskiem pokrzywdzonego, Sąd orzekł na rzecz (...) Sp. z o.o. obowiązek naprawienia szkody, w ten sposób, że oskarżeni R. C. i J. F. mają zapłacić solidarnie na rzecz spółki kwotę 13 460 719,48 zł, przy czym powinno być 13 343 719,48 zł.

Orzekając solidarny obowiązek naprawienia szkody, Sąd doszedł do przekonania, że w ustalonym w przedmiotowej sprawie stanie faktycznym jest to uzasadnione ze względu na to, iż oskarżeni razem odpowiadają za wyrządzenie szkody pokrzywdzonej Spółce a nie jest możliwe określenie, który dokładnie oskarżony i w jakiej kwocie ją spowodował. W szczególności takim miernikiem nie może być wysokość środków przelanych na poszczególne rachunki bankowe czy to R. C. czy też J. F. i podmiotów z nim związanych. Przelewów dokonywał bowiem za każdym razem R. C..

Sąd zasądził także odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty gdyż dopiero od tej daty znana jest wysokość roszczenia, którego pokrzywdzony może dochodzić.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

===========================

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Wydając wyrok, Sąd stosował przepisy względniejsze, zgodnie z regułą określoną w art. 4§1 k.k. Względniejsze przepisy odnoszą się nie tylko do kwalifikacji z art. 284§2 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. (obecnie byłby to art. 284§2 k.k. w zw. z art. 294§4 k.k.), ale również art. 12§1 k.k., który aktualnie – zgodnie z treścią art. 57b k.k. - obliguje do obostrzenia kary.

Sąd nie uwzględnił wniosku prokuratora o zastosowanie wobec oskarżonego J. F. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia działalności związanej z prowadzeniem usług księgowych na okres 10 lat, albowiem zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.k., Sąd może fakultatywnie orzec powyższy zakaz; nie jest to obligatoryjne. Sąd nie orzekł przedmiotowego środka karnego gdyż jeśli nie całkowicie to znacznie utrudniłoby to wykonanie przez oskarżonego orzeczonego obowiązku naprawienia szkody. Oskarżony od wielu lat prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług księgowych i na tym się zna. Pozbawienie go możliwości prowadzenia takiej działalności byłoby ze szkodą dla pokrzywdzonego, którego interesy w przedmiotowym postępowaniu muszą być rzeczywiście chronione.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Sąd, na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w sprawie:

- od R. C. kwotę 2 320,13 zł (dwa tysiące trzysta dwadzieścia złotych i trzynaście groszy), w tym kwotę 400 zł (czterysta złotych) tytułem opłaty;

- od Jacka Fabijańczuka kwotę 1601,54 zł (tysiąc sześćset jeden złotych i pięćdziesiąt cztery grosze), w tym kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem opłaty. Na powyższą kwotę składają się koszty wezwań, (...), koszty tłumacza, koszty mediacji oraz wynagrodzenie biegłych psychiatrów.

V

Sąd, na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 616§1 pkt 2 k.p.k. i §17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5 i ust. 7 i §20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądził od oskarżonych R. C. i J. F. na rzecz (...) Sp. z o.o. kwoty po 4 260 zł (cztery tysiące dwieście sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu wydatków w związku z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie. Sąd zasądził dwukrotność kwoty minimalnej, a nie sześciokrotność o co wnosił pełnomocnik. Sąd uznał, że niniejsza sprawa ani nie jest szczególnie zawiła, ani nie charakteryzuje się obszernym materiałem dowodowym, ani czas jej prowadzenia nie był zbyt długi, a zatem te okoliczności nie uzasadniają przyznania wynagrodzenia we wnioskowanej kwocie.

6.  Podpis