Wyrok z 28 kwietnia 2026, sygn. VII U 51/24
Sygn. akt VII U 51/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 kwietnia 2026r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Agnieszka Stachurska
Protokolant: st. sekretarz sądowy Anna Tomaszewska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2026r. w Warszawie
sprawy (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w H.
o wysokość podstawy wymiaru składek
z udziałem (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H., V. V., H. N., T. O., H. (...), D. Z., H. V., C. K., G. G., J. T. i V. D. (1)
na skutek odwołania (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń (...) Oddział w H.
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
z dnia 24 października 2023 roku, nr (...)
1. oddala odwołania;
2. zasądza od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w H. kwotę 13.050 zł (trzynaście tysięcy pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi za czas od daty uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
sędzia Agnieszka Stachurska
UZASADNIENIE
(...) sp. z o.o. z siedzibą w H. w dniu 8 grudnia 2023r. złożyła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w H. z dnia 24 października 2023r., nr (...), dotyczącej ubezpieczonego V. V.. Zaskarżyła decyzję w całości, wnosząc o jej uchylenie, a w przypadku, gdyby Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do uchylenia decyzji, wniosła o dokonanie zmiany i stwierdzenie, że płatnik składek prawidłowo ustalił podstawy należności z tytułu składek w stosunku do ww. ubezpieczonego oraz prawidłowo określił wysokość należnych składek (odwołanie z 6 grudnia 2023r., k. 3 a.s.).
Odwołania o tożsamej treści, jak w sprawie ubezpieczonego V. V.. (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. złożyła również od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w H. z dnia 24 października 2023r., o numerach:
1. (...) - dotyczącej G. G.;
2. (...) - dotyczącej C. K.;
3. (...) - dotyczącej D. Z.;
4. (...) - dotyczącej V. D. (1);
5. (...) - dotyczącej T. O.;
6. (...) – dotyczącej H. N.;
7. (...) - dotyczącej H. V.;
8. (...) - dotyczącej J. T.;
9. (...) - dotyczącej H. E.
(odwołania z 6 grudnia 2023r. - k. 3 akt o sygn. VII U 86/24, k. 3 akt o sygn. VII U 75/24, k. 3 akt o sygn. VII U 179/24, k. 3 akt o sygn. VII U 104/24, k. 3 akt o sygn. VII U 136/24, k. 3 akt o sygn. VII U 169/24, k. 3 akt o sygn. VII U 152/24, k. 3 akt o sygn. VII U 93/24, k. 3 akt o sygn. VII U 206/24).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w H. wniósł o oddalenie odwołań od decyzji dotyczących V. V., G. G., C. K., D. Z., V. D. (1), T. O., H. N., H. V., J. T. i H. E., a także o zasądzenie od odwołującej się spółki zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniach odpowiedzi na odwołania organ rentowy wskazał, że na podstawie przeprowadzonych przesłuchań osób ubezpieczonych ustalił, że w ramach zawartych umów świadczone były prace w zakresie ochrony obiektów. W podmiotach (...) sp. z o.o. oraz Grupa (...) sp. z o.o. ubezpieczeni wykonywali tą samą pracę, w tym samym miejscu, przy czym niektórzy nie mieli świadomości, że zawarte zostały dwie umowy, ponieważ nie odróżniali pracy wykonywanej na podstawie umowy o pracę, zawartej ze (...) sp. z o.o. od umowy zlecenia zawartej z Grupa (...) sp. z o.o. Część ubezpieczonych zgodnie zeznała, że firmy były ze sobą powiązane nazwą (...), siedzibą oraz osobą D. V. (1). Zleceniobiorcy posiadali ubiór służbowy z logo (...) sp. z o.o., a wynagrodzenie z umowy zlecenia było godzinowe. Nadzór nad ubezpieczonymi w przypadku umów zawartych z Grupa (...) sp. z o.o. pełniły te same osoby co w podmiocie (...) sp. z o.o. Nadto, ubezpieczeni wykonywali pracę o tożsamym charakterze, w tych samych miejscach, korzystali z tych samych narzędzi i ubioru przy realizacji umów dla obu płatników, a co więcej nie potrafili rozróżnić wykonywanej pracy na rzecz każdego z płatników. W przeważającej większości wykonywali czynności związane z ochroną osób i mienia. Były również jednostkowe czynności związane z zadaniami serwisu sprzątającego, wykonywanie prac gospodarczych, utrzymywanie czynności i porządku, a także montaż i konserwacja urządzeń elektrycznych.
W dalszej części odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy podsumował, że materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli, powiązania osobowe oraz przepływy finansowe pomiędzy płatnikami składek wskazują, że umowy zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o. zostały zawarte w celu obejścia przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w rozumieniu art. 58 § 1 k.c. Faktycznym i finalnym beneficjentem usług świadczonych przez zleceniobiorców w podmiocie Grupa (...) sp. z o.o. był płatnik składek (...) sp. z o.o., ponieważ usługi były świadczone w ramach jednego stosunku zobowiązaniowego - faktycznie na rzecz (...) sp. z o.o., natomiast podział przedmiotu umów został dokonany w celu obejścia przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez sztuczne stworzenie drugiego tytułu do ubezpieczeń. W ten sposób stworzono możliwość zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych z jednej umowy. Praktyka taka umożliwiła obniżenie kosztów zatrudnienia, ponieważ składki na ubezpieczenia społeczne naliczano wyłącznie od części wynagrodzenia z jednej umowy.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych zauważył, że podleganie ubezpieczeniom społecznym z określonych tytułów, a w konsekwencji również podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, wynikają z rzeczywistego sposobu wykonywania zatrudnienia, a nie z samego faktu sporządzenia umów w określony sposób. Zredagowanie dwóch umów, obejmujących w istocie jeden stosunek zobowiązaniowy i wskazanie, jako tytułu do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, tylko jednej z nich, należy traktować w świetle art. 9 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jako obejście przepisów prawa w rozumieniu art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego, którego celem jest pozoracja zbiegu tytułów ubezpieczenia społecznego i obniżenie kosztów wynikających z obowiązku odprowadzania składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne - uniknięcie „oskładkowania” drugiej z umów opiewającej na wyższą kwotę.
Na potwierdzenie przedstawionego stanowiska organ rentowy wskazał na orzecznictwo Sądu Najwyższego (wyroki SN: z dnia 25 stycznia 2005r., II UK 141/04; z dnia 29 marca 2006r., II PK 163/05, z dnia 7 stycznia 2013r., I UK 372/12; z dnia 27 czerwca 2013r., I UK 10/13). Ponadto podkreślił, że wprawdzie zgodnie z art. 353 ( 1) k.c. strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, ale pod warunkiem, aby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości i celowi tego stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Cel zawarcia w sposób formalny umowy zlecenia, która realizowana była w ramach innej umowy, sprzeciwia się właściwości i celowi tego stosunku oraz zasadom współżycia społecznego (odpowiedzi na odwołania z 2 stycznia 2024 r., k. 4-8 a.s., k. 4-8 akt o sygn. VII U 86/24, k. 4-8 akt o sygn. VII U 75/24, k. 4-8 akt o sygn. VII U 179/24, k. 4-8 akt o sygn. VII U 104/24, k. 4-7 akt o sygn. VII U 136/24, k. 4-8 akt o sygn. VII U 169/24, k. 4-8 akt o sygn. VII U 152/24, k. 4-8 akt o sygn. VII U 93/24, k. 4-8 akt o sygn. VII U 206/24).
Na podstawie art. 219 k.p.c. sprawy o sygn. VII U 86/24, VII U 75/24, VII U 179/24, VII U 104/24, VII U 136/24, VII U 169/24, VII U 152/24, VII U 93/24, VII U 206/24 (dotyczące ubezpieczonych: G. G., C. K., D. Z., V. D. (1), T. O., H. N., H. V., J. T., H. E.) zostały połączone ze sprawą o sygn. VII U 51/24 (dotycząca ubezpieczonego V. V.) celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia (k. 89 akt o sygn. VII U 86/24, k. 93 akt o sygn. VII U 75/24, k. 106 akt o sygn. VII U 179/24, k. 74 akt o sygn. VII U 104/24, k. 79 akt o sygn. VII U 136/24, k. 80 akt o sygn. VII U 169/24, k. 81 akt o sygn. VII U 152/24, k. 81 akt o sygn. VII U 93/24, k. 68 akt o sygn. VII U 206/24).
Zainteresowana Grupa (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. zgłosiła swój udział w każdej z połączonych spraw (pismo procesowe z 6 maja 2024r., k. 38 a.s., k. 40 akt o sygn. 93/24, k. 36 akt o sygn. VII U 152/24, k. 36 akt o sygn. VII U 169/24, k. 38 akt o sygn. VII U 136/24, k. 33 akt o sygn. VII U 104/24, k. 42 akt o sygn. VII U 179/24, k. 38 akt VII U 75/24, k. 38 akt VII U 86/24).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Grupa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą przy ul. (...) w H. w dniu 18 lipca 2013r. została wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS, pod numerem (...). Jej wspólnikami są D. V. (1) posiadający 50 udziałów o łącznej wartości 2.500,00 zł i D. V. (2) posiadająca 50 udziałów o łącznej wartości 2.500,00 zł. Prezesem zarządu spółki od początku jest D. V. (1), członkiem zarządu - D. V. (2), a jej prokurentem – T. V.. Przedmiotem działalności spółki od 2018r. jest m.in. działalność pomocnicza związana z utrzymaniem porządku w budynkach, niespecjalistyczne i specjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych, działalność ochroniarska z wyłączeniem obsługi systemów bezpieczeństwa, wykonywanie instalacji elektrycznych, wodno–kanalizacyjnych i innych oraz pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana (informacja z Krajowego Rejestru Sądowego).
(...) sp. z o.o. w dniu 29 listopada 2001r. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...). Siedziba spółki znajduje się w H. przy ul. (...). Aktualnie jej wspólnikami są T. V., posiadający 50 udziałów o łącznej wartości 100.00,00 zł, D. V. (1) posiadający 25 udziałów o łącznej wartości 50.000,00 zł i D. V. (2) posiadająca 25 udziałów o łącznej wartości 50.000,00 zł. Prezesem zarządu spółki jest D. V. (1). Głównym przedmiotem działalności spółki jest działalność ochroniarska, z wyłączeniem obsługi systemów bezpieczeństwa, ale także działalność pomocnicza związana z utrzymaniem porządku w budynkach oraz niespecjalistyczne i specjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych (odpis z KRS, k. 15-21 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt).
W dniu 19 września 2014r. (...) sp. z o.o. zawarła z Grupa (...) sp. z o. o. umowę o współpracy, której przedmiotem było świadczenie wzajemnej pomocy w realizacji istniejących w chwili podpisania umowy lub przyszłych umów na świadczenie ochrony na terenie kraju, przy czym spółka (...) sp. z o.o. swoje zobowiązanie miała wykonywać poprzez udzielenie wiadomości specjalnych, know how, w zamian za co Grupa (...) sp. z o.o. miała jej zapłacić lub pozostawić w dyspozycji do wykonania zlecenia swój zasób osobowy (pracowników, zleceniobiorców). Umowa przewidywała, że w przypadku udzielenia przez Grupa (...) sp. z o.o. wsparcia (...) sp. z o.o. w zakresie realizacji zlecenia na ochronę osób lub/i mienia, każdorazowo strony uzupełnią/podpiszą zlecenie, którego specyfikacja (wzór) stanowił załącznik do umowy (umowa o współpracy, k. 305-308 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt).
W związku z zawarciem ww. umowy, (...) sp. z o.o. i Grupa (...) sp. z o.o. najpierw w dniu 2 stycznia 2018r., a potem w dniu 2 stycznia 2019r. zawarły kilka umów zlecenia na czas nieokreślony. Ich przedmiotem było wsparcie merytoryczne spółki Grupa (...) udzielone przez (...) sp. z o.o. oraz wsparcie osobowe przez Grupa (...) sp. z o.o. przy realizacji zleceń na ochronę, świadczonych na terenie województwa (...), na terenie województwa (...) oraz na terytorium RP z wyłączeniem ww. województw. We wskazanych umowach spółka (...) zobowiązała się przekazać spółce Grupa (...) wszelkie informacje niezbędne do wykonania umowy przez spółkę (...) oraz wsparcie merytoryczne (m.in. prawne i wynikające z doświadczenia). Z kolei Grupa (...) sp. z o.o. zobowiązała się zapewnić odpowiednich pracowników/zleceniobiorców w celu wykonania zlecenia i w tym zakresie ponosiła odpowiedzialność cywilną i odszkodowawczą względem spółki (...). Strony przewidziały ponadto wynagrodzenie w określonej stawce za każdą godzinę udzielonego wsparcia osobowego, powiększone o aktualny w dniu wystawienia faktury podatek VAT (umowy zlecenia, k. 311-333 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt)
W związku z zawarciem ww. umów oraz usługami ochrony świadczonymi przez Grupa (...) sp. z o.o. na rzecz (...) sp. z o.o., pierwsza ze wskazanych spółek wystawiała drugiej z nich, jako nabywcy, faktury VAT. Na ich podstawie między spółkami następowały rozliczenia finansowe (zestawienie rozliczeń, k. 335-359 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; faktury VAT, k. 361-480 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Dodatkowo (...) sp. z o.o. wynajmowała Grupa (...) sp. z o.o. powierzchnię biurową przy ul. (...), za co także były wystawiane faktury VAT i następowały rozliczenia, z tym że nabywcą w tym przypadku była Grupa (...) sp. z o.o. (faktury VAT, k. 481-528 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt).
Spółki (...) Grupa (...) wykonują usługi ochrony, a ponadto Grupa (...) sp. z o.o. wykonuje usługi serwisu sprzątającego. Obie spółki wspólnie występowały w konsorcjum w przetargach. (...) sp. z o.o. ma centrum monitoringu i flotę samochodów. Klienci Grupa (...) sp. z o.o. byli wspierani przez patrol interwencyjny (...) sp. z o.o. Poza tym Grupa (...) sp. z o.o. wspierała spółkę (...) w zakresie usług sprzątania, segregacji śmieci, odśnieżania, koszenia trawników i zamiatania. Sama miała podpisaną umowę z (...) sp. z o.o. (zeznania D. V. (1), k. 80-81 a.s.).
V. V. został zatrudniony w (...) sp. z o.o. na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony od 1 marca 2017r. do 31 marca 2020r., na stanowisku pracownika ochrony, w pełnym wymiarze czasu pracy, za wynagrodzeniem brutto w kwocie 2.000 zł. Kolejnymi aneksami do umowy o pracę zmianie ulegało wynagrodzenie ubezpieczonego (umowa o pracę z dnia 28 lutego 2017r. – k. 1711 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; aneks do umowy o pracę z 31 grudnia 2018r., k. 1713 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; aneks do umowy o pracę z dnia 28 grudnia 2017r., k. 1715 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Dodatkowo, najpierw w dniu 1 czerwca 2018r., a potem w dniu 1 stycznia 2019r., V. V. podpisał umowy zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o., zawarte na czas nieokreślony, na podstawie których zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2019r., k. 98-99 a.s.). Przełożonym V. V. w (...) sp. z o.o. był D. J., natomiast w spółce Grupa (...) przełożonym był D. K.. Ubezpieczony otrzymał od kolegi informację, że jest możliwość dorobienia na podstawie umowy zlecenia. Zgłaszał przełożonemu, który był wówczas na obiekcie, chęć wykonania większej ilości czynności, aby móc zarobić dodatkowe pieniądze. Robił to w spółce Grupa (...). W (...) sp. z o.o., z którą zawarł umowę o pracę, miał godziny pracy wynikające z etatu – 8 godzin, z tym że pracował w systemie 24 godzinnym, od godziny 7:00 do godziny 7:00. Dodatkową pracę w Grupa (...) wykonywał ok. 3-4 razy w miesiącu, w wymiarze ok. 10-12 godzin. Robił to wówczas, kiedy zadzwonił ktoś ze spółki Grupa (...). Był wynagradzany za godzinę pracy. Wynagrodzenie z obydwu umów otrzymywał przelewem na konto, były dwa odrębne przelewy od każdej ze spółek, z którymi zawarł umowy. W spółce (...) pracował na obiekcie (...) (...) na K., na bramie wyjazdowej dla samochodów. Zajmował się wpuszczaniem i wypuszczaniem samochodów, nie wykonywał innych czynności. Natomiast w spółce Grupa (...) (...) wykonywał pracę, kiedy odbywały się targi w hali przy ulicy (...) w H.. Tam był ochroniarzem, nosił garnitur z logo (...) (zeznania V. V., k. 78 verte - 79 a.s.).
G. G. w dniu 23 maja 2018r. podpisał z (...) sp. z o.o. umowę zlecenia na czas nieokreślony, na podstawie której zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia. Otrzymał wynagrodzenie za maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2018r. (umowa zlecenia z dnia 23 maja 2018r., k. 695 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karta wynagrodzeń, k. 697 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Dodatkowo w dniu 12 lipca 2018r. zawarł z Grupa (...) sp. z o.o. umowę zlecenia na czas nieokreślony, na podstawie której również zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 12 lipca 2018r., k. 93 a.s.).
W oparciu o umowę zlecenia zawartą ze (...) sp. z o.o. G. G. wykonywał usług ochrony przy ul. (...) na E. – tam umowę na ochronę podpisała spółka (...). Z kolei, wykonując zlecenie w spółce Grupa (...), ubezpieczony pracował, świadcząc usługi ochrony przy ul. (...) na K., na osiedlu (...), gdzie umowę na ochronę obiektu zawarła właśnie spółka Grupa (...) (zeznania D. V. (1), k. 80-81 a.s.).
C. K. w dniach 9 stycznia 2018r. i 1 stycznia 2019r. podpisał ze (...) sp. z o.o. umowy zlecenia na czas nieokreślony, na podstawie których zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 9 stycznia 2018r., k. 717 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2019r., k. 719 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karty wynagrodzeń, k. 721-723 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Dodatkowo ubezpieczony w dniach 1 stycznia 2018r. i 1 stycznia 2019r. zawarł umowy zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o. Miały one taką samą treść jak umowy podpisane ze (...) sp. z o.o. (umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2018r., k. 103 a.s., umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2019r., k. 104 a.s.).
C. K. pracował w Hurtowni (...) w M. przy ul. (...). Pracę wykonywał codziennie, od 6:00 do 18:00, przez 12 godzin, 15 dni w miesiącu, przez łącznie około 200-210 godzin. Praca dla obydwu spółek polegała na kontroli i obserwacji obiektów, niczym nie różniła się. Ta sama osoba nadzorowała pracę C. K., wykonywaną dla (...) sp. z o.o. i dla Grupa (...) sp. z o.o. Ubezpieczony otrzymywał wynagrodzenie przelewem na konto. W każdym miesiącu były dwa przelewy, od każdej z ww. spółek (zeznania C. K., k. 151 a.s.; zeznania D. V. (1), k. 80-81 a.s.).
D. Z. w dniu 2 sierpnia 2019r. podpisał ze (...) sp. z o.o. umowę zlecenia na czas nieokreślony, na podstawie której zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 2 sierpnia 2019r., k. 869 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karta wynagrodzeń, k. 871 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Natomiast w dniu 15 sierpnia 2019r. zawarł umowę zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o., również na czas nieokreślony, która także dotyczyła wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 15 sierpnia 2019r., k. 94 a.s.). W (...) sp. z o.o. D. Z. pracował jako kierowca patrolu interwencyjnego, a poza tym miał dyżury na targach przy ul. (...) w H. (zeznania D. V. (1), k. 80-81 a.s.).
V. D. (1) w dniu 27 czerwca 2018r. podpisał ze (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. umowę zlecenia na czas nieokreślony, na podstawie której zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia. Dodatkowo realizował umowę zlecenia zawartą z Grupa (...) sp. z o.o. (umowa zlecenia z dnia 27 czerwca 2018r., k. 1427 tom 2 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karty wynagrodzeń, k. 1429-1431 tom 2 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt).
T. O. w dniach 2 listopada 2018r. i 20 marca 2018r. podpisał ze (...) sp. z o.o. umowy zlecenia na czas nieokreślony, na podstawie których zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 2 listopada 2018r., k. 1027 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; umowa zlecenia z dnia 20 marca 2018r., k. 1029 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karty wynagrodzeń, k. 1031-1033 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Dodatkowo w dniu 12 listopada 2018r. zawarł umowę zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o. z siedzibą w H., także na czas niekreślony. Na jej podstawie – podobnie, jak w przypadku umowy ze (...) sp. z o.o. - zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 12 listopada 2018r., k. 97 a.s.).
Wykonując wskazane umowy zlecenia, T. O. pracował na targach m.in. na ul. (...) oraz na ul. (...), a potem także na I.. Pilnował porządku podczas targów. J. ubranie służbowe, na którym było logo (...). Otrzymywał wynagrodzenie przelewem na konto, raz w miesiącu. Liczba godzin pracy zależała od targów, jakie się odbywały (zeznania T. O., k. 150 verte - 151 a.s; zeznania D. V. (1), k. 80-81 a.s.).
H. N. w dniach 1 stycznia 2018r. i 1 stycznia 2019r. podpisał ze (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. umowy zlecenia na czas niekreślony, w których zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2018r., k. 1107 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2019r., k. 1109 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karta wynagrodzeń, k. 1111-1113 tom 1 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Ponadto w dniach 13 listopada 2018r. i 1 stycznia 2019r. takie same umowy zawarł również z Grupa (...) sp. z o.o. W umowach zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 13 listopada 2018r., k. 95 a.s.; umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2019r., k. 96 a.s.). Zadania te wykonywał na terenie kilku lokalizacji, m.in. jego praca polegała na obsłudze targów przy ul. (...) i przy ul. (...). Ubezpieczony sprawdzał identyfikatory, patrolował obiekt i zgłaszał nieprawidłowości organizatorom. Zadania przydzielał administrator obiektu targów. Z kolei, pracując dla (...) sp. z o.o., zajmował się obsługą sygnałów alarmowych w centrum monitoringu. Jeździł w patrolu interwencyjnym na teren określonych obiektów oraz realizował obchody na osiedlach mieszkaniowych. Zadania przydzielał mu i koordynował ich wykonanie dyspozytor monitoringu i inspektorzy. Wynagrodzenie otrzymywał oddzielnie od (...) sp. z o.o. i Grupa (...) sp. z o.o. Pracując dla (...) sp. z o.o., posiadał ubiór służbowy - bojówki, polar, kurtkę, telefon służbowy, a także samochód służbowy. Natomiast, kiedy pracował dla Grupa (...) sp. z o.o., to jego strojem służbowym był garnitur, biała koszula i krawat (formularz zeznań H. N., k. 224-226 a.s.; zeznania D. V. (1), k. 80-81 a.s.).
H. V. w dniu 28 lutego 2017r. zawarł ze (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. umowę o pracę na czas określony od 1 marca 2017r. do 31 marca 2020r., w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku pracownika ochrony, z wynagrodzeniem w kwocie 2.000,00 zł brutto (umowa o pracę z dnia 28 lutego 2017r., k. 1693 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; aneks do umowy o pracę z dnia 28 grudnia 2017r., k. 1695 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; aneks do umowy o pracę z dnia 31 grudnia 2018r., k. 1697 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karty wynagrodzeń, k 1699-1709 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Dodatkowo ubezpieczony w dniach 1 czerwca 2018r. i 1 stycznia 2019r. podpisał z Grupa (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. umowy zlecenia na czas niekreślony, na podstawie których zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 1 czerwca 2018r., k. 105 a.s.; umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2019r., k. 106 a.s.).
W (...) sp. z o.o. H. V. był kierownikiem grupy interwencyjnej na terenie Huty (...). Dorywczo pracował dla Grupa (...) sp. z o.o. w hali przy ul. D. i zajmował się patrolowaniem terenu i parkingu podziemnego. Na podstawie umowy o pracę pracował w systemie 24-godzinnym, raz na 4 dni. Podlegał D. J.. Natomiast w spółce Grupa (...) nadzór nad pracą ubezpieczonego sprawował D. K.. Wynagrodzenie z obydwu spółek otrzymywał dwoma przelewami (zeznania H. V., k. 79 verte a.s.).
J. T. w dniach 1 stycznia 2018r. i 1 stycznia 2019r. podpisał ze (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. umowy zlecenia na czas niekreślony, w których zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2018r., k. 1821 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2019r., k. 1823 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karta wynagrodzeń, k. 1825-1827 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Z kolei w dniu 2 stycznia 2018r. ubezpieczony zawarł umowę zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. i na jej podstawie także zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 2 stycznia 2018r., k. 102 a.s.).
J. T., wykonując umowy zawarte ze (...) sp. z o.o. i z Grupa (...) sp. z o.o., pracował w jednym miejscu - na obiekcie (...), jako dowódca, gdzie pilnował przy bramie wjazdu samochodów. Robił to w godzinach 6:00 do 18:00, a nocne zmiany były od godziny 18:00 do 6:00. Nie rozróżniał prac dla obu spółek, otrzymywał jedno wynagrodzenie za wykonane prace (zeznania J. T., k. 79 a.s.)
H. E. w dniach 5 października 2018r. i 1 stycznia 2019r. podpisał ze (...) sp. z o.o. z siedzibą w H. umowy zlecenia na czas nieokreślony. Na ich podstawie zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 5 października 2018r., k. 1933 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; umowa zlecenia z dnia 1 stycznia 2019r., k. 1935 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt; karta wynagrodzeń, k. 1937-1943 tom 3 akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Ponadto w dniach 13 listopada 2018r. i 1 stycznia 2019r. zawarł umowy zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o. z siedzibą w H.. W umowach zobowiązał się do wykonywania zadań związanych z ochroną osób i mienia (umowa zlecenia z dnia 13 listopada 2018r., k. 100 a.s.; umowa zlecenia z 1 stycznia 2019r., k. 101 a.s.).
H. E. na rzecz obu ww. spółek pracował w grupie interwencyjnej w dzielnicy K.. W dyżurce czekał na zgłoszenie, a po jego otrzymaniu jechał na teren ochranianego obiektu i musiał go obejrzeć. Potem dzwonił do dyżurnego i informował o poczynionych ustaleniach. Nie odróżniał, dla której spółki wykonywał poszczególne czynności. Pracował od 7:00 do 7:00, w jednym miejscu. Wynagrodzenie otrzymywał jednym przelewem. Miał strój służbowy i samochód służbowy, na których było logo (...). Jego przełożonym był dyżurny, ale także koordynatorzy, z tym że nie wiedział, którą ze spółek reprezentują. Dyżurka, w której oczekiwał na zgłoszenie, znajdowała się przy u. (...), tam znajdował się również tzw. grafik dyżurów (zeznania H. E., k. 79 verte - 80 a.s.).
W dniu 31 marca 2023r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w H. zawiadomił (...) spółkę z o.o. o zamiarze wszczęcia kontroli (zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, k. 1 tom 1akt kontroli – płyta CD, załącznik do akt). Po jej przeprowadzeniu ustalił, że spółki (...) oraz D. V. (1), prowadzący działalność gospodarczą (...) w H., zatrudniali tych samych ubezpieczonych na podstawie umów zlecenia na stanowiskach pracowników ochrony, a część ubezpieczonych nie potrafiła rozróżnić i rozdzielić pracy świadczonej na podstawie każdej z tych umów. Niektórzy ubezpieczeni nie mieli wiedzy, że wykonywali pracę także na podstawie umów zlecenia i uważali, że pracowali tylko dla spółki (...). Faktycznym przedmiotem obu umów było dozorowanie obiektów, a czynności świadczone były zawsze w tym samym miejscu – w obiekcie, który dana osoba ochraniała. Prowadzona w formie grafiku ewidencja czasu pracy nie zawierała rozróżnienia świadczenia czynności z umowy zlecenia na rzecz spółek i na rzecz przedsiębiorcy D. V. (1). Nadto, ta sama osoba nadzorowała i koordynowała pracę wykonywaną na podstawie wszystkich umów (protokół kontroli z 16 czerwca 2023r., k. 3637-3871 tom 5 kontroli – płyta CD, załącznik do akt).
Po przeprowadzonej kontroli i zakończeniu postępowania administracyjnego organ rentowy, wydał decyzje z dnia 24 października 2023r., dotyczące wielu ubezpieczonych m.in.:
1. nr (...) - dotyczącą V. V.;
2. nr (...) - dotyczącą G. G.;
3. nr (...) - dotyczącą C. K.;
4. nr (...) - dotyczącą D. Z.;
5. nr (...) - dotyczącą V. D. (1);
6. nr (...) - dotyczącą T. O.;
7. nr (...) - dotyczącą H. N.;
8. nr (...) - dotyczącą H. V.;
9. nr (...) - dotyczącą J. T.;
10. nr (...) - dotyczącą H. E..
W wydanych decyzjach Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił podstawy wymiaru składek za ww. osoby na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne z tytułu wykonywania umów zlecenia lub umów o pracę u płatnika składek (...) sp. z o.o. i jednocześnie zatrudnionych na podstawie umów zlecenia u płatnika składek Grupa (...) sp. z o.o.
Uzasadniając decyzje, organ rentowy wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli ustalił, że (...) sp. z o.o. zatrudniała ubezpieczonych na podstawie umowy zlecenia albo umowy o pracę oraz zgłosiła do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych: emerytalnego, rentowych, chorobowego i wypadkowego oraz do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Osoby te miały również zawarte umowy zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o. i z tego tytułu zostały zgłoszone wyłącznie do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Obie umowy były zawierane w okresach pokrywających się. Z tytułu umowy zlecenia, zawartej ze (...) sp. z o.o., zatrudniona osoba uzyskiwała przychód miesięczny brutto w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, co pozwalało w Grupa (...) sp. z o.o. podlegać tylko do ubezpieczenia zdrowotnego. Dodatkowo podkreślone zostało, że powiązane biznesowo i osobowo Grupa (...) sp. z o.o. i (...) sp. z o.o., działając w porozumieniu, miały zawartą umowę o współpracy o tożsamej treści i dacie zawarcia. Organ rentowy, na okoliczność zatrudnienia i świadczenia pracy/usług u płatników składek Grupa (...) sp. z o.o. oraz (...) sp. z o.o., przesłuchał osoby wykonujące usługi ochrony obiektów. Ubezpieczeni zgodnie zeznali, że na podstawie obu umów w podmiotach (...) sp. z o.o. i Grupa (...) sp. z o.o. wykonywali tą samą pracę, w tych samych miejscach, a także korzystali z tych samych narzędzi i ubioru przy realizacji umów dla obu płatników. W tej sytuacji organ rentowy uznał, że (...) sp. z o.o., będąca podstawowym zleceniodawcą dla ubezpieczonych, powinna być również płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne z tytułu umów zlecenia zawartych przez ubezpieczonych z Grupa (...) sp. z o.o. W dalszej konsekwencji (...) sp. z o.o., jako płatnik składek, powinna zadeklarować składki na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne i obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne od zsumowanych wynagrodzeń osiągniętych z obu umów (decyzje z 24 października 2023r., nienumerowane karty akt organu rentowego).
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie powołanych dokumentów, a także w oparciu o zeznania ubezpieczonych: V. V., C. K., T. O., H. N., H. V., J. T. i H. E. oraz D. V. (1) - prezesa zarządu (...) sp. z o.o. i Grupa (...) sp. z o.o.
Powołane dokumenty zostały ocenione jako wiarygodne. Strony nie kwestionowały ich autentyczności i treści, dlatego to, co z nich wynika, stało się podstawą ustaleń faktycznych. Również zeznaniom ubezpieczonych V. V., C. K., T. O., H. N., H. V., J. T. i H. E. Sąd dał wiarę. Ubezpieczeni zgodnie ze swoją pamięcią opisali pracę wykonywaną na rzecz (...) sp. z o.o. i Grupa (...) sp. z o.o., wskazując czynności, jakie realizowali i rodzaj umów, jakie zawarli, przy czym w tym zakresie wiedza i pamięć poszczególnych ubezpieczonych była różna. Jednak Sąd mógł zweryfikować ich zeznania z dokumentami, jakie podczas kontroli zgromadził ZUS i jakie zostały złożone w trakcie postępowania sądowego. Jeśli chodzi natomiast o rodzaj prac wykonywanych na rzecz każdej ze spółek, to ubezpieczeni opisywali to, co w ogólnym zarysie potwierdził również D. V. (1). Jego zeznaniom Sąd również dał wiarę. Prezes zarządu, zgodnie z dokumentami, opisał zasady współpracy (...) sp. z o.o. i Grupa (...) sp. z o.o., jak też przedstawił czynności, jakie wykonywali poszczególni ubezpieczeni oraz miejsce ich pracy na rzecz wskazanych spółek. Z uwagi na to, że było to spójne z zeznaniami samych ubezpieczonych, a w tych przypadkach, gdzie ubezpieczeni nie złożyli zeznań, nie nasuwało wątpliwości, to Sąd ocenił, że zeznania D. V. (1) są wiarygodne. Jedynie w zakresie, w jakim prezes zarządu obu spółek prezentował okoliczności, które miały uzasadniać podpisywanie z poszczególnymi osobami dwóch odrębnych umów, Sąd nie dał wiary jego zeznaniom, co uzasadnione jest oceną prawną, jaka zostanie przedstawiona w dalszej części.
Ustalając stan faktyczny, Sąd nie miał możliwości oparcia się na zeznaniach ubezpieczonych V. D. (2), G. G. i D. Z., którzy prawidłowo wezwani, kilkukrotnie nie stawili się na rozprawach, a nadto nie wypełnili formularza na piśmie. Wobec tego dowód z ich zeznań został pominięty (k. 334 a.s.).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Analizę spornego w sprawie zagadnienia rozpocząć należy od przypomnienia, że art. 6 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2023r., poz. 1230 – dalej jako ustawa systemowa lub s.u.s.), wskazuje, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są: pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów; osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej "zleceniobiorcami", oraz osobami z nimi współpracującymi, z zastrzeżeniem ust. 4. Warto także przypomnieć, że art. 9 ustawy systemowej, rozstrzygający sytuację zbiegu tytułów ubezpieczeń społecznych, przewiduje w ust. 1, że osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 (pracownicy), spełniające jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z innych tytułów, są obejmowane ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarły z pracodawcą, z którym pozostają w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonują pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostają w stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni, otrzymywania stypendium doktoranckiego, służby, pobierania świadczenia szkoleniowego, świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego albo wynagrodzenia przysługującego w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie. Mogą one dobrowolnie, na swój wniosek, być objęte ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi również z innych tytułów, z zastrzeżeniem ust. 1a. Ubezpieczeni wymienieni w ust. 1, których podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z tytułu stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni, służby, pobierania świadczenia szkoleniowego, świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego lub wynagrodzenia przysługującego w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie w przeliczeniu na okres miesiąca jest niższa od określonej w art. 18 ust. 4 pkt 5a, podlegają również obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innych tytułów, z zastrzeżeniem ust. 1b i art. 16 ust. 10a. (ust 1a). Art. 9 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wskazuje z kolei, że osoba spełniająca warunki do objęcia obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z kilku tytułów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 4-6 i 10 ustawy systemowej, jest objęta obowiązkowo ubezpieczeniami z tego tytułu, który powstał najwcześniej. Może ona jednak dobrowolnie, na swój wniosek, być objęta ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi także z pozostałych, wszystkich lub wybranych tytułów lub zmienić tytuł ubezpieczeń, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 7 ustawy systemowej.
Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku zbiegu kilku tytułów ogólnych obowiązuje zasada pierwszeństwa w czasie, co oznacza, że obowiązek ubezpieczenia istnieje z tego tytułu, który powstał najwcześniej, przy czym możliwa jest zmiana tytułu ubezpieczenia. Przepis art. 9 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w sytuacji zbiegu tytułów do podlegania ubezpieczeniu społecznemu, daje możliwość wyboru jednego z tych tytułów ubezpieczonemu. Jednak pamiętać należy, że zamiarem ustawodawcy było stosowanie tej instytucji jedynie wówczas, gdy u danej osoby wystąpi rzeczywisty zbieg tytułów do podlegania ubezpieczeniu społecznemu, a nie wtedy, gdy ubezpieczony w sposób sztuczny i nienaturalny doprowadza do wytworzenia takiego zbiegu, wyłącznie na użytek skorzystania ze swoistego ustawowego dobrodziejstwa przewidzianego w art. 9 ust. 2 ustawy systemowej. Istotne jest przy tym, aby zatrudnienie w oparciu o każdą z umów zlecenia miało dla podmiotów je zawierających realny wymiar i znaczenie.
Odnosząc się z kolei do obowiązku opłacania składek, należy przypomnieć, że w myśl przepisu art. 4 pkt 2 ustawy systemowej płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne jest pracodawca - w stosunku do pracowników. Zgodnie z art. 4 pkt 2a ustawy systemowej - płatnikiem składek jest podmiot zgłaszający ubezpieczonych do ubezpieczeń społecznych - podmiot niebędący płatnikiem składek, o którym mowa w pkt 2, który dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 (tj. zleceniobiorcę/osobę świadczącą usługi) oraz w art. 8 ust. 2a. W świetle powyższego przepisu składki na ubezpieczenie społeczne za pracownika (art. 6 ust. 1 pkt 1 s.u.s.) odprowadza pracodawca, a za zleceniobiorcę/osobę świadczącą usługi (art. 6 ust. 1 pkt 4 s.u.s.) zleceniodawca. Natomiast, jeśli chodzi o podstawę wymiaru składek, to stosownie do treści art. 18 ust. 1, 2 i 3 ustawy systemowej w związku § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. Nr 161, poz. 1106 ze zm.), podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, z wyjątkiem składników wynagrodzenia wymienionych w § 2 powołanego wyżej rozporządzenia. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 18 ust. 1a ustawy systemowej w przypadku osób, o których mowa w art. 8 ust. 2a, w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe uwzględnia się również przychód z tytułu umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło. Z kolei w myśl art. 18 ust. 3 ustawy systemowej podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zleceniobiorców ustala się zgodnie z ust. 1, jeżeli w umowie agencyjnej lub umowie zlecenia albo w innej umowie o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, określono odpłatność za jej wykonywanie kwotowo, w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej albo prowizyjnie. Art. 20 ust. 1 ustawy systemowej przewiduje natomiast, że podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe i wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i ubezpieczenia rentowe. Ponadto brzmienie art. 81 ust. 1, 5 i 6 ustawy z 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2022r., poz. 2561) przewiduje, że do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników i zleceniobiorców stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pomniejsza się o kwoty składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek, potrąconych przez płatników ze środków ubezpieczonego, zgodnie z przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych. Przy ustalaniu podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne, nie stosuje się wyłączeń wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną.
W przedmiotowej sprawie organ rentowy, wydając zaskarżone decyzje, jako podstawę prawną wydanych rozstrzygnięć wskazał nie tylko te przepisy, które zostały zacytowane, ale także odwołał się do art. 58 k.c., art. 83 § 1 k.c. i art. 353 1 k.c. Pierwszy z tych przepisów, jeśli chodzi o granice swobody dokonywania czynności prawnych, odwołuje się do norm ustawowych lub moralnych, które limitują możliwość powstania zamierzonych skutków prawnych, mimo że skutki te mają dotyczyć osób, które wyraziły na to prawidłową zgodę w oświadczeniu woli (zob. R. Trzaskowski (w:) Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, cz. 2 (art. 56-125), red. J. Gudowski, Warszawa 2021). Czynności mające na celu obejście ustawy (in fraudem legis) zawierają pozór zgodności z ustawą. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem przez dokonanie samej czynności, a nie przez osiąganie celu leżącego poza treścią czynności. Innymi słowy "obejście prawa" polega na osiągnięciu zabronionego celu za pomocą czynności prawnie dozwolonej (por. R. Trzaskowski: Obejście prawa (w:) R. Trzaskowski, Skutki sprzeczności umów obligacyjnych z prawem, Warszawa 2013). Odwołanie się do kategorii celu czynności prawnej jest niezbędnym kryterium oceny, czy doszło do obejścia prawa. To przez ustalenie celu czynności, swoisty zabieg antycypacji konsekwencji związanych in casu z dokonaniem czynności, można sensownie ustalić fakt obejścia prawa, a to wymaga uwzględnienia zamiarów i dążeń stron podejmujących określone działanie prawne w kwestii relacji do czynności prawnej pozornej (zob. M. Safjan (w:) Kodeks cywilny, t. 1, red. K. Pietrzykowski, 2018).
W konsekwencji powyższego, w sprawie o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym sąd jest nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany do weryfikowania wszystkich przesłanek warunkujących objęcie z mocy prawa spornym tytułem podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, w tym także oceny nieważności potencjalnych tytułów "zbiegowych" (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2019r., I UK 110/18, OSNP 2020 Nr 3, poz. 30).
Zacytowany wcześniej przepis art. 9 ust. 2 ustawy systemowej wprowadza zasadę pierwszeństwa w czasie w stosunku do osób spełniających warunki do objęcia obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi jako: osoba wykonująca pracę nakładczą, zleceniobiorca, osoba prowadząca pozarolniczą działalność, osoba współpracująca ze zleceniobiorcą lub osobą prowadzącą pozarolniczą działalność, osoba współpracująca z przedsiębiorcą korzystającym z "ulgi na start" (art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018r. - Prawo przedsiębiorców, tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 236), poseł, senator lub duchowny. Zasada ta wskazuje, że osoba spełniająca warunki do objęcia obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z kilku tych tytułów jest objęta obowiązkowo ubezpieczeniami z tego tytułu, który powstał najwcześniej. Regulacja zbiegu tytułów wykorzystuje kryterium formalne - rodzaju tytułu ubezpieczeń społecznych (zwykle z odesłaniem do art. 6 ustawy systemowej).
Należy jednak pamiętać, że dopuszczalność zastosowania ww. przepisu jest pochodną występowania co najmniej dwóch tytułów ubezpieczenia, których prawidłowość została stwierdzona. Nie powinny być więc uwzględniane powierzchowne działania ubezpieczonych i/lub płatników, nakierowane jedynie na stworzenie pozoru istnienia dodatkowego tytułu ubezpieczenia społecznego, który pozwoliłby uniknąć wyższych składek. Stąd też w orzecznictwie rozstrzygnięto, że w sytuacji, gdy finalnym odbiorcą usługi jest ten sam podmiot, a zleceniobiorca wykonuje czynności w tym samym miejscu i czasie, to rozbicie tego zlecenia na dwie umowy, zawierane z dwoma podmiotami bez jakiegokolwiek logicznego czy ekonomicznie uzasadnionego celu, nie można rozumieć inaczej, niż jako działanie w celu obejścia prawa - działanie pozorujące zbieg tytułów do ubezpieczenia społecznego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2019r., I UK 110/18, OSNP 2020 Nr 3, poz. 30).
Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że sam zbieg tytułów do ubezpieczenia społecznego nie jest zagadnieniem prostym, a w obrębie art. 9 ustawy systemowej dochodziło wielokrotnie do interwencji ustawodawcy, w następstwie których krzyżują się wątpliwości interpretacyjne. Omawiany zbieg nie dotyczy tylko osoby wykonującej jednocześnie więcej niż jedną umowę zlecenia (w sprawie de facto umowę o świadczenie usług), lecz także umowy zlecenia z innymi tytułami ubezpieczenia społecznego (na przykład z osobą prowadząca pozarolniczą działalność czy pozostającą w stosunku pracy). Sąd Najwyższy przedstawił szeroką analizę problemu powstającego w obrębie styku działalności gospodarczej i umowy zlecenia, wskazując na liczne wypowiedzi judykatury, krytycznie oceniające rażąco niskie wynagrodzenie miesięczne pozbawione przymiotu wynagrodzenia godziwego, które per saldo ingerowało w zasadę równego traktowania wszystkich ubezpieczonych, zasadę solidaryzmu ubezpieczeń społecznych, zasadę nieuprawnionego nieuszczuplania środków funduszu ubezpieczeń społecznych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2020r., II UK 362/19, OSNP 2021 Nr 12, poz. 134). Jest to skutkiem pozostawienia płatnikowi składek daleko posuniętej swobody manewrów finansowych w odniesieniu do obowiązków związanych z prawidłowym określaniem postawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Nie może to jednak doprowadzić do sytuacji, w której na mocy woli stron zostanie wyłączony obowiązek ubezpieczenia społecznego. Podmiot kwestionujący (zwykle ZUS) może wykazać przesłanki (okoliczności), których uwzględnienie przechyli schemat interpretacyjny w określonym kierunku, innym od zamierzonego przez ubezpieczonego lub płatnika (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z 22 października 2020r., II UK 362/19; z 18 maja 2022r., II USKP 215/21).
Przy ocenie problemów związanych z zamiarem ochrony ryzyk ubezpieczeniowych w wybranym przez ubezpieczonego reżimie krzyżują się co najmniej dwie funkcje: pierwsza, odwołująca się do aspektu podlegania ubezpieczeniu społecznemu z mocy prawa (art. 6 ust. 1 ustawy systemowej), druga, respektująca zasadę in dubio pro libertate, która przy braku ustawowych ograniczeń, oświadczeń woli pozornych, czynności sprzecznych z prawem powinna być pozytywnie interpretowana w kierunku swobody woli stron, zwłaszcza jeśli nie zmierza do instrumentalnego traktowania prawa ubezpieczeń społecznych przez uniknięcie obowiązku podlegania takiemu ubezpieczeniu czy też wykorzystywania sofizmatów w celu uzyskania nieproporcjonalnej korzyści względem wniesionego wkładu do FUS ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2021r., II USKP 164/21, LEX nr 3273722). Jednocześnie oddziaływanie kontraktów prawa prywatnego w sferę prawa publicznego nie może doprowadzić do sytuacji, w której na mocy woli stron zostanie wyłączony obowiązek ubezpieczenia społecznego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 22 października 2020r., II UK 362/19, OSNP 2021 Nr 12, poz. 134).
Powyższe potwierdza stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w sprawach o sygnaturach II UK 337/19 oraz II UK 362/19, z którego wynika, że w obrębie zbiegów tytułów ubezpieczenia społecznego niezbędna jest wspólna egzegeza, tak aby niezależnie od tego, na jakim polu dochodzi do styku, przyjęte ciągi interpretacyjne opierały się na tożsamych wartościach, stanowiących wypadkową reguł konstytucyjnych, wyrażonych w art. 2, 20 i 67 Konstytucji RP. Stąd wzajemne oddziaływanie nakazów i swobód z art. 9 ust. 2 i 2c ustawy systemowej powinno być dekodowane z uwzględnieniem podstawowej wartości, jaką jest prawo do zabezpieczenia społecznego osób podejmujących pracę zarobkową, zwłaszcza że w ostatnich latach wykonywanie pracy na podstawie umów prawa cywilnego stało się podstawowym źródłem dochodów i utrzymania dla coraz większej liczby osób (zob. A. Sobczyk: Prawo pracy w świetle Konstytucji RP, Tom 2, C.H. Beck, Warszawa 2013 oraz Wynagrodzenie minimalne zleceniobiorców, PiZS 2012 nr 8, s. 2-6).
W przedmiotowej sprawie ustalone stany faktyczne, choć nie są jednolite, wskazują, że ubezpieczeni związani z jedną spółką umową o pracę, a z drugą umową zlecenia albo z obiema spółkami umowami zlecenia, wykonywali pracę o tożsamym charakterze – polegającą na czynnościach ochrony. W niektórych przypadkach taka praca – bez względu na rodzaj umowy – wykonywana była w tym samym miejscu, w innych miejsca zmieniały się. Oprócz tego podmioty zlecające prace czy też zatrudniające na podstawie umowy o pracę są ze sobą zespolone organizacyjnie, kapitałowo i osobowo, co daje pełne podstawy do stwierdzenia, że słuszne jest stanowisko organu rentowego, że zawierane przez ubezpieczonych umowy zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o. należy ocenić jako czynności prawne mające na celu obejście ustawy w rozumieniu art. 58 § 1 k.c. To z kolei powoduje, że umowy te nie stanowią ewentualnego tytułu "zbiegowego" do podlegania ubezpieczeniom społecznym w świetle art. 9 ust. 2 ustawy systemowej.
Analizując szczegółowo stan faktyczny rozpatrywanych spraw, Sąd miał na względzie, że przypadki ubezpieczonych, które były analizowane, można pogrupować. Część z osób, których dotyczą decyzje, nie wiedziała, że zawarła dwie umowy, niektórzy natomiast mieli świadomość tego. Innym kryterium podziału jest miejsce wykonywania czynności, jakie ubezpieczeni realizowali na podstawie poszczególnych umów i ich szczegółowy zakres, bo sam rodzaj – określony w umowach zlecenia i o pracę, jako czynności ochrony – zawsze był tożsamy. I tak ubezpieczony J. T. wykonywał swoje zadania na terenie obiektu (...) Hurtowy, gdzie przy bramie pilnował wjazdu samochodów. Taka praca była przez niego realizowana jako jedyna, wobec czego nie rozróżniał, kiedy i które czynności realizuje dla (...) sp. z o.o., a które dla Grupa (...) sp. z o.o. Podobnie było w przypadku C. K., który także wskazywał, że praca dla obu spółek niczym się nie różniła. W hurtowni w M., gdzie realizował obie umowy, pracując na zmianach po 12 godzin, realizował tożsame czynności. Również H. E., który pracował w patrolu interwencyjnym w dzielnicy K., nie potrafił jednoznacznie wskazać podmiotu, na rzecz którego wykonywał czynności. Przez cały okres pracy, która była realizowana na podstawie dwóch umów, w dyżurce czekał na zgłoszenie i po jego otrzymaniu jechał na teren ochranianego obiektu, gdzie sprawdzał jego stan i o ustaleniach meldował dyżurnemu. Z kolei T. O., który w ogóle wielu aspektów swojej pracy nie pamiętał (w tym tego ile umów zawarł, ile wynagrodzeń otrzymywał i gdzie dokładnie pracował), nie potrafił wskazać, jakie prace i dla której spółki realizował. Pamiętał o pracy na targach i na I., co poniekąd potwierdził D. V. (1) Zeznając, wskazał, że ww. ubezpieczony dla (...) sp. z o.o. realizował dyżury na osiedlu, a dla Grupa (...) sp. z o.o. pracował na terenie targów.
W grupie tych ubezpieczonych, którzy na podstawie obu zawartych umów wykonywali prace w innym miejscu, znajdował się z pewnością V. V.. Ten ubezpieczony wykonywał zlecone czynności dla (...) sp. z o.o. na obiekcie (...) (...), gdzie zajmował się wpuszczaniem i wypuszczaniem samochodów, natomiast dla Grupa (...) sp. z o.o. pracował w hali przy ul. (...), podczas targów. Podobnie było z H. V., który na podstawie umowy o pracę zawartej ze (...) sp. z o.o. pracował w Hucie (...) jako kierowca grupy interwencyjnej, natomiast na podstawie umowy zlecenia z Grupa (...) sp. z o.o. zajmował się patrolowaniem terenu i bezpieczeństwem osób oraz parkingu podziemnego podczas targów we wspomnianej wcześniej hali przy ul. (...). Natomiast H. N. dla Grupa (...) sp. z o.o. wykonywał swoje obowiązki na terenie kilku lokalizacji, m.in. jego praca polegała na obsłudze targów przy ul. (...). Ubezpieczony sprawdzał identyfikatory, patrolował obiekt i zgłaszał nieprawidłowości organizatorom. Z kolei pracując dla (...) sp. z o.o. zajmował się obsługą sygnałów alarmowych w centrum monitoringu, patrolami interwencyjnymi oraz obchodami na terenie osiedli mieszkaniowych. Podobnie było z ubezpieczonymi, których zeznania zostały pominięte. Z zeznań D. V. (1) wynika, że w ich przypadku prace dla (...) sp. z o.o. nie były realizowane w tej samej lokalizacji co prace dla drugiej ze spółek. D. Z., w ramach umowy z Grupa (...) sp. z o.o., pracował na targach przy ul. (...), a G. G. zajmował się ochroną osiedla (...).
Zdaniem Sądu w przypadku tej grupy ubezpieczonych, którzy wykonywali to samo dla obu wskazanych spółek, a więc J. T., C. K. i H. E., nie ma wątpliwości, że umowy zlecenia podpisane przez te osoby ze spółką Grupa (...), stanowiły działania mające pozorować zbieg tytułów ubezpieczeń. Wymienione osoby pracowały przez cały czas, bez względu na rodzaj umowy, realizując zadania na obiektach, z którymi umowy podpisała (...) sp. z o.o. Może tylko w przypadku H. E. nie jest to od razu tak oczywiste, ale bliższa analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że i ten ubezpieczony pracujący w patrolu interwencyjnym, realizował zadania, które przyjąć na siebie mogła tylko spółka (...), jak bowiem wynika z zeznań D. V. (1), to właśnie wymieniona spółka, wcześniej założona niż Grupa (...) sp. z o.o., posiada i centrum monitoringu, i flotę samochodów. Samochody te zresztą, na co wskazał H. E., mają logo (...), podobnie jak dyżurka, w której ubezpieczony oczekiwał na wezwania. W takiej sytuacji i w jego przypadku nie może być wątpliwości na czyją rzecz realizował prace, choć formalnie zawarto z nim dwie umowy.
Zdaniem Sądu, również w przypadku pozostałej grupy ubezpieczonych ocena, której dokonał organ rentowy, jest zasadna, choć przy pobieżnej analizie mogą pojawić się wątpliwości, gdyż głównie w przypadku targów przy ul. (...), bo duża część ubezpieczonych tam realizowała umowy dla Grupa (...) sp. z o.o., umowę związaną z ochroną takich imprez podpisała z MT Polska właśnie ww. spółka. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku niektórych innych obiektów, np. osiedli, gdzie świadczono usługi ochrony. To jednak, zdaniem Sądu, nie zmienia ostatecznej oceny zgodnej z tą, jakiej dokonał organ rentowy, ponieważ trzeba zwrócić uwagę na kluczowy w tej sprawie aspekt funkcjonowania dwóch spółek – (...) i Grupa (...) – które są tak ściśle powiązane i mają w istocie taki sam przedmiot działalności. Oczywiście, biorąc pod uwagę swobodę tworzenia takich podmiotów i prowadzenia przez nie działalności, ingerencja organu rentowego i sądu może wydawać się nieuprawniona, jednak biorąc pod uwagę przepisy i zasady, w tym konstytucyjne, o których wcześniej była mowa, decyzje wydane przez ZUS są tylko wyrazem dbałości, by taka swoboda nie była wykorzystywana instrumentalnie. W przedmiotowej sprawie tymczasem tak właśnie było, przy czym Sąd nie oceniał samego faktu utworzenia ww. spółek, ale ich funkcjonowanie w aspekcie zasad zatrudnienia osób świadczących pracę i odprowadzania za nie składek. Spółki, co przede wszystkim należy podkreślić, prowadziły niemal tożsamą działalność. Obie od czasu zmian w KRS - w przypadku Grupa (...) sp. z o.o. dokonanych w 2018r. - zajmują się działalnością ochroniarską i sprzątaniem, i głównie w tym obszarze zawierane są przez nie umowy. Co niemniej ważne pomiędzy spółkami występuje bardzo ścisła współpraca, co potwierdza umowa o współpracy i umowy zlecenia, jak też sygnalizowane przez D. V. (1) podczas przesłuchania wspólne działanie spółek występujących w ramach konsorcjum. Skutkiem tego są przepływy finansowe między spółkami – w przypadku usług ochrony nabywcą jest (...) sp. z o.o., zaś w przypadku najmu powierzchni – Grupa (...) sp. z o.o. Z tego wynika więc, że spółki prowadzą działalność w tożsamych obszarach - choć starsza spółka ma większe doświadczenie i zasób materialny – mają tę samą siedzibę, udzielają sobie wsparcia i łączą je osoby wspólników i prezesa zarządu D. V. (1), który zarazem miał i wciąż ma udziały w spółkach. W związku z tym współpraca spółek jest bardzo szeroka i obejmuje know how, wsparcie merytoryczne, a także wsparcie centrum monitoringu i patroli, realizowane przez (...) sp. z o.o. na rzecz Grupa (...) sp. z o.o. oraz w odwrotnej konfiguracji wsparcie osobowe.
Na tym tle słuszne okazały się wątpliwości organu rentowego dotyczące powodów zawarcia z ubezpieczonymi dwóch umów i podziału realizowanych przez nich zadań na dwie spółki. Organ rentowy, uwzględniając wskazane wątpliwości, choć nie przesłuchał ubezpieczonych występujących w rozpatrywanej sprawie, zasadnie ocenił, że umowy zlecenia zawarte ze spółką (...) we wszystkich przypadkach miały jeden cel – stworzenie pozornego zbiegu tytułów ubezpieczeń społecznych, by podstawą wymiaru składek uczynić tylko należności z umów zawartych przez te osoby ze (...) sp. z o.o. Zdaniem Sądu, to właśnie ta spółka, dysponująca wszystkim, co jest konieczne dla prowadzenia działalności ochroniarskiej (doświadczenie, know how, stacja monitoringu, kadra osób realizujących usługi, flota samochodów) jako jedyna była zdolna do tego, by taką działalność w pełni i samodzielnie realizować. Spółka Grupa (...) - zawiązana później, przez osoby, które łączą więzi rodzinne, a zarazem powiązane z już istniejącą (...) sp. z o.o. – pełniła tylko rolę pomocniczą, która w obszarze realizacji usług ochrony (usługi sprzątania nie były analizowane) koncentrowała się na takim ukształtowaniu podpisanych kontraktów i wsparciu spółki (...), by osoby przez spółkę (...) zatrudniane mogły być równocześnie zatrudnione w oparciu o kolejną umowę. Ten mechanizm, jak już wcześniej było sygnalizowane, choć zgodny z prawem, w istocie zmierzał do nieakceptowalnego omijania obowiązku opłacania składek od wynagrodzeń wypłacanych w oparciu o umowy zlecenia zawarte z Grupa (...) sp. z o.o.
Wobec powyższego Sąd ocenił, że organ rentowy prawidłowo oznaczył (...) sp. z o.o. jako zobowiązaną do opłacenia składek, skoro to właśnie ta spółka była finalnym odbiorcą czynności wykonywanych przez ubezpieczonych i taki był też cel gospodarczy umów przez nich zawartych z tą spółką i ze spółką (...). W ocenie Sądu doszło do obejścia przepisów prawa, polegającego na rozbiciu jednego stosunku zobowiązaniowego na dwa, poprzez stworzenie drugiego w celu obniżenia podstawy wymiaru składek, a w konsekwencji nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek faktycznych przychodów ubezpieczonych.
Uwzględniając wskazane argumenty, Sąd oddalił odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 99 k.p.c. w zw. art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2026r., poz. 118), zasądzając od odwołującej się spółki – jako strony przegrywającej – na rzecz organu rentowego zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Ustalając wysokość tych kosztów, Sąd miał na względzie, że powinny zostać ustalone według stawek liczonych od wartości przedmiotu sporu, która w każdej z połączonych spraw, które mają jednak charakter odrębny, została wskazana przez organ rentowy w odpowiedziach na odwołanie i wynosiła:
w przypadku V. V. - 16.700,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 3.600 zł;
w przypadku G. G. – 419,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 90,00 zł;
w przypadku C. K. – 4.496,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 900,00 zł;
w przypadku D. Z. – 1.139,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 270 zł;
w przypadku V. D. (1) – 2.281,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 900,00 zł;
w przypadku T. O. – 335,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 90,00 zł;
przypadku H. N. – 1.955,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 900,00 zł;
w przypadku H. V. – 24.121,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 3.600,00 zł;
w przypadku J. T. – 2.633,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 900,00 zł;
w przypadku H. E. – 6.077,00 zł, co uzasadniało zasądzenie kwoty 1.800,00 zł.
Po zsumowaniu, łączna kwota kosztów zastępstwa procesowego, którą Sąd zasądził na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w H. wyniosła 13.050 zł.