Uchwalenie: Ustawa z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym
Wejscie w życie: 19 września 2006
Ostatnia Zmiana: 18 kwietnia 2020
Ustawa o nadzorze nad rynkiem finansowym
Art. 1. 1. Ustawa określa organizację, zakres i cel sprawowania nadzoru nad
rynkiem finansowym.
2. Nadzór nad rynkiem finansowym obejmuje:
1) nadzór bankowy, sprawowany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 2357), zwanej dalej „ustawą –
Prawo bankowe”, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku
Polskim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1810), ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o
funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach
zrzeszających (Dz. U. z 2018 r. poz. 613 oraz z 2019 r. poz. 730) oraz
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia
26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji
kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE)
nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej
„rozporządzeniem nr 575/2013”;
2) nadzór emerytalny, sprawowany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 sierpnia
1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2018 r.
poz. 1906 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 1074, 1474, 1495 i 2217), ustawy z dnia 20
kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. z 2019 r.
poz. 850, 1474 i 1495), ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych
kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia
emerytalnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1808), ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o
nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 207), ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 926) oraz ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach
kapitałowych (Dz. U. poz. 2215 oraz z 2019 r. poz. 1074 i 1572);
3) nadzór ubezpieczeniowy, sprawowany zgodnie z przepisami ustawy z dnia
11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z
2019 r. poz. 381, 730 i 2217), zwanej dalej „ustawą o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej”, ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o
dystrybucji ubezpieczeń (Dz. U. z 2019 r. poz. 1881), ustawy z dnia 22 maja
2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz ustawy z dnia 7 lipca
2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich (Dz. U.
z 2019 r. poz. 477);
4) nadzór nad rynkiem kapitałowym, sprawowany zgodnie z przepisami ustawy z
dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2018 r. poz.
2286, z późn. zm.), ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i
warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego
systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 623, 1655,
1798 i 2217), ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i
zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2018 r.
poz. 1355, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o funduszach inwestycyjnych”,
ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r.
poz. 312), ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1871 i 2217), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie integralności
i przejrzystości hurtowego rynku energii (Dz. Urz. UE L 326 z 08.12.2011, str.
1) w zakresie dotyczącym produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie
hurtowym, które są instrumentami finansowymi i do których stosuje się art. 2 ust.
1 lit. a–d i ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku
(rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylającego dyrektywę
2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 596/2014”,
rozporządzenia nr 575/2013, rozporządzenia nr 596/2014, rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w
sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka
kredytowego (Dz. Urz. UE L 86 z 24.03.2012, str. 1, z późn. zm.),
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca
2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza
rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.
Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.), rozporządzenia Komisji (UE)
nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii
administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do
emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów
cieplarnianych we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 302 z 18.11.2010, str. 1, z późn.
zm.), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia
23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych
w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów
wartościowych, zmieniającego dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz
rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, str. 1, z
późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 909/2014”, oraz
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia
14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku
z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na
rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE (Dz. Urz. UE L 168
z 30.06.2017, str. 12);
5) nadzór nad instytucjami płatniczymi, małymi instytucjami płatniczymi,
dostawcami świadczącymi wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku,
biurami usług płatniczych, instytucjami pieniądza elektronicznego, oddziałami
zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego sprawowany zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 659, 730 i 1495);
5a) nadzór nad agencjami ratingowymi w zakresie przewidzianym przepisami
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1060/2009 z dnia
16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz. Urz. WE L
302 z 17.11.2009, str. 1);
5b) (uchylony)
6) nadzór uzupełniający, sprawowany zgodnie z przepisami ustawy z dnia
15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,
zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi
wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego (Dz. U. z 2019 r. poz. 2146 i
2217);
7) nadzór nad spółdzielczymi kasami oszczędnościowo-kredytowymi i Krajową
Spółdzielczą Kasą Oszczędnościowo-Kredytową, sprawowany zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach
oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2412);
8) nadzór nad pośrednikami kredytu hipotecznego oraz ich agentami, sprawowany
zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym
oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (Dz. U. poz.
819, z 2018 r. poz. 2245 oraz z 2019 r. poz. 2217);
9) nadzór w zakresie przewidzianym przepisami rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie
indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach
finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy
inwestycyjnych i zmieniającego dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz
rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz. Urz. UE L 171 z dnia 29.06.2016, str. 1
oraz Dz. Urz. UE L 137 z dnia 24.05.2017, str. 41);
10) nadzór w zakresie przewidzianym przepisami rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także
zmieniającego dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz
rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 347
z 28.12.2017, str. 35), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/2402”.
Art. 3. 1. Urząd Komisji Nadzoru Finansowego, zwany dalej „Urzędem
Komisji”, jest państwową osobą prawną, której zadaniem jest zapewnienie obsługi
Komisji Nadzoru Finansowego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego.
2. Siedzibą Urzędu Komisji jest Warszawa.
3. Nadzór nad działalnością Urzędu Komisji sprawuje Prezes Rady Ministrów.
4. Organami Urzędu Komisji są:
1) Komisja Nadzoru Finansowego, zwana dalej „Komisją”, która jest właściwa w
sprawach nadzoru nad rynkiem finansowym;
2) Przewodniczący Komisji, który kieruje działalnością Urzędu Komisji i
reprezentuje Urząd Komisji na zewnątrz.
5. Przewodniczący Komisji kieruje pracami Komisji i reprezentuje ją na
zewnątrz.
6. Komisja posiada prawo używania pieczęci z godłem państwowym.

Art. 3a. Komisja jest właściwym organem w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt
40 rozporządzenia nr 575/2013, z wyłączeniem:
1) wydawania aktów, o których mowa w art. 89 ust. 3, art. 124 ust. 2,
art. 164 ust. 5, art. 178, art. 284 ust. 4, art. 327 ust. 2, art. 395 ust. 1,
art. 400 ust. 2 i 3, art. 412 ust. 5 zdanie drugie i art. 416 ust. 1 akapit drugi
rozporządzenia nr 575/2013;
2) spraw, o których mowa w art. 458 rozporządzenia nr 575/2013.

Art. 3b. Komisja jest właściwym organem w rozumieniu art. 4 pkt 8
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014 z dnia 26
listopada 2014 r. w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje,
dotyczących detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych
produktów inwestycyjnych (PRIIP) (Dz. Urz. UE L 352 z 09.12.2014, str. 1, z późn.
zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1286/2014”.

Art. 3c. 1. W przypadku naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 5 ust.
1, art. 6, art. 7, art. 8 ust. 13, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 14 i art.
19 rozporządzenia nr 1286/2014, Komisja może, w drodze decyzji:
1) zakazać proponowania detalicznego produktu zbiorowego inwestowania i
ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 4 pkt 3
rozporządzenia nr 1286/2014;
2) nakazać zawieszenie proponowania detalicznego produktu zbiorowego
inwestowania i ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego, o którym mowa w
art. 4 pkt 3 rozporządzenia nr 1286/2014;
3) wydać publiczne ostrzeżenie wskazujące osobę odpowiedzialną za naruszenie
prawa oraz charakter tego naruszenia;
4) zakazać posługiwania się dokumentem zawierającym kluczowe informacje,
który nie spełnia wymogów art. 68 lub art. 10 rozporządzenia nr 1286/2014,
oraz nakazać publikację nowej wersji tego dokumentu spełniającej te wymogi;
5) nałożyć karę pieniężną do wysokości nieprzekraczającej:
a) w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej:
– kwoty 21 569 000 zł lub 3% przychodów netto ze sprzedaży towarów i
usług oraz operacji finansowych, a w przypadku zakładu ubezpieczeń –
3% składki przypisanej brutto, wykazanych w ostatnim sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy, zatwierdzonym przez organ
zatwierdzający, lub
– trzykrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w
wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie,
b) w przypadku osoby fizycznej:
– kwoty 3 019 660 zł lub
– trzykrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w
wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest natychmiast wykonalna.
3. Komisja, nakładając sankcje, o których mowa w ust. 1, uwzględnia
okoliczności, o których mowa w art. 25 rozporządzenia nr 1286/2014.
4. W przypadku gdy osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca
osobowości prawnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, jest jednostką dominującą
albo jednostką zależną jednostki dominującej, która ma obowiązek sporządzać
skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r.
o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680), karę pieniężną,
o której mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, ustala się na podstawie przychodów netto ze
sprzedaży towarów i usług oraz operacji finansowych, a w przypadku zakładu
ubezpieczeń – składki przypisanej brutto, wykazanych w ostatnim rocznym
skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym zatwierdzonym przez organ
zatwierdzający jednostki dominującej.
5. Komisja przekazuje do publicznej wiadomości informację w szczególności o
treści rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 1, oraz rodzaju i
charakterze naruszenia, imieniu i nazwisku osoby fizycznej lub firmie (nazwie)
podmiotu, na który została nałożona sankcja, zgodnie z zasadami określonymi w art.
29 rozporządzenia nr 1286/2014.
6. Przekazanie do publicznej wiadomości informacji określonych w ust. 5
wymaga podjęcia przez Komisję uchwały.
7. Informacje, o których mowa w ust. 5, dotyczące imienia i nazwiska osoby, na
którą została nałożona sankcja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej
przez okres 5 lat, licząc od dnia ich udostępnienia.
8. W przypadku nałożenia sankcji, o której mowa w ust. 1, Komisja może, w
drodze decyzji, zobowiązać twórcę, osobę doradzającą lub sprzedającą detaliczny
produkt zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny, w
rozumieniu rozporządzenia nr 1286/2014, do bezpośredniego poinformowania
inwestorów indywidualnych w rozumieniu rozporządzenia nr 1286/2014 o rodzaju i
wysokości nałożonego środka, organie właściwym do rozpatrzenia skargi lub prawie
wystąpienia z roszczeniem odszkodowawczym.
9. (uchylony)

Art. 3d. 1. Komisja jest właściwym organem w rozumieniu art. 29 ust. 4
i 5 rozporządzenia 2017/2402.
2. Komisja może przeprowadzać kontrolę działalności podmiotów
obowiązanych do przestrzegania przepisów rozporządzenia 2017/2402.
3. Celem kontroli jest ustalenie zgodności działalności podmiotów, o których
mowa w ust. 2, z przepisami rozporządzenia 2017/2402.
4. Czynności kontrolne są wykonywane przez pracowników Urzędu Komisji po
okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia wydanego przez
Przewodniczącego Komisji lub upoważnioną przez niego osobę.
5. W toku kontroli pracownicy, o których mowa w ust. 4, mają prawo:
1) wstępu do pomieszczeń kontrolowanego podmiotu;
2) swobodnego dostępu do środków łączności oraz, w miarę możliwości, do
oddzielnego pomieszczenia biurowego;
3) żądania od kontrolowanego podmiotu lub od osoby przez niego upoważnionej
udzielenia ustnych lub pisemnych wyjaśnień związanych z przedmiotem
kontroli;
4) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, w szczególności
dokumentów finansowych, księgowych, handlowych, akt postępowań
prowadzonych na podstawie właściwych przepisów prawa, ksiąg, ewidencji,
dokumentów wewnętrznych, w tym regulaminów oraz instrukcji, dotyczących
działalności kontrolowanego podmiotu, oraz żądania sporządzenia, na koszt
kontrolowanego podmiotu, kopii i odpisów tych dokumentów oraz wyciągów z nich, w zakresie niezbędnym do prawidłowego przeprowadzenia i zakończenia kontroli;
5) żądania od kontrolowanego podmiotu poświadczenia za zgodność z oryginałem
pozyskiwanych od niego dokumentów;
6) wglądu do danych zawartych w systemie informatycznym związanych
z przedmiotem kontroli, w szczególności dokumentów finansowych,
księgowych, handlowych, akt postępowań prowadzonych na podstawie
właściwych przepisów prawa, ksiąg, ewidencji, dokumentów wewnętrznych,
w tym regulaminów oraz instrukcji, dotyczących działalności kontrolowanego
podmiotu, oraz żądania sporządzenia, na koszt kontrolowanego podmiotu, kopii
tych danych lub wyciągów z nich, w tym w postaci dokumentu elektronicznego
w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r.
poz. 700, 730, 848, 1590 i 2294), w zakresie niezbędnym do prawidłowego
przeprowadzenia i zakończenia kontroli.

Art. 3e. Do kontroli, o której mowa w art. 3d ust. 2, stosuje się odpowiednio
przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U.
z 2019 r. poz. 1292 i 1495).

Art. 3f. Komisja, w zakresie niezbędnym do sprawowania nadzoru, o którym
mowa w art. 1 ust. 2 pkt 10, może żądać od jednostki specjalnego przeznaczenia do
celów sekurytyzacji, jednostki inicjującej lub jednostki sponsorującej w rozumieniu
odpowiednio art. 2 pkt 2, 3 i 5 rozporządzenia 2017/2402 udzielenia informacji
poufnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia 2017/2402, w tym
informacji ustawowo chronionych.

Art. 3g. 1. W przypadku naruszenia obowiązków określonych w art. 6, art. 7,
art. 9, art. 18 lub art. 27 ust. 4 rozporządzenia 2017/2402 lub w przypadku naruszenia,
o którym mowa w art. 32 ust. 1 lit. e, f lub h rozporządzenia 2017/2402, Komisja
może, w drodze decyzji:
1) nakazać osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej
nieposiadającej osobowości prawnej zaprzestanie danego zachowania oraz
powstrzymanie się od takiego zachowania w przyszłości;
2) wystąpić do właściwego organu jednostki specjalnego przeznaczenia do celów
sekurytyzacji, jednostki inicjującej lub jednostki sponsorującej w rozumieniu
odpowiednio art. 2 pkt 2, 3 i 5 rozporządzenia 2017/2402 z wnioskiem
o odwołanie członka zarządu tych jednostek odpowiedzialnego za to naruszenie;
3) zawiesić w wykonywaniu czynności członka zarządu podmiotów, o których
mowa w pkt 2, odpowiedzialnego za to naruszenie do czasu podjęcia uchwały
w sprawie wniosku o jego odwołanie;
4) zakazać osobie odpowiedzialnej za to naruszenie pełnienia funkcji członka
zarządu lub funkcji kierowniczych w jednostkach specjalnego przeznaczenia do
celów sekurytyzacji, jednostkach inicjujących lub jednostkach sponsorujących
w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 2, 3 i 5 rozporządzenia 2017/2402 przez
okres nie krótszy niż miesiąc i nie dłuższy niż rok;
5) zakazać dokonywania w trybie art. 27 ust. 1 rozporządzenia
2017/2402 zgłoszenia o spełnianiu określonych wymogów dotyczących
sekurytyzacji, przez okres nie krótszy niż miesiąc i nie dłuższy niż rok –
w przypadku, o którym mowa w art. 32 ust. 1 lit. e i f rozporządzenia
2017/2402;
6) cofnąć osobie trzeciej, o której mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia 2017/2402,
upoważnienie udzielone na podstawie art. 28 ust. 1 rozporządzenia 2017/2402,
na okres nie krótszy niż miesiąc i nie dłuższy niż rok – w przypadku, o którym
mowa w art. 32 ust. 1 lit. f rozporządzenia 2017/2402;
7) nałożyć karę pieniężną do wysokości nieprzekraczającej:
a) w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej:
‒ kwoty 20 869 500 zł lub 10% przychodów netto ze sprzedaży towarów
i usług oraz operacji finansowych, a w przypadku zakładu ubezpieczeń
10% składki przypisanej brutto, wykazanych w ostatnim
sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, zatwierdzonym przez
organ zatwierdzający, albo
‒ dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych
w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie,
b) w przypadku osoby fizycznej:
‒ kwoty 20 869 500 zł, albo
‒ dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych
w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie.
2. W przypadku gdy osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca
osobowości prawnej, o której mowa w ust. 1 pkt 7 lit. a, jest jednostką dominującą
albo jednostką zależną jednostki dominującej, która ma obowiązek sporządzać
skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r.
o rachunkowości, karę pieniężną, o której mowa w ust. 1 pkt 7 lit. a, ustala się na
podstawie przychodów netto ze sprzedaży towarów i usług oraz operacji finansowych,
a w przypadku zakładu ubezpieczeń – składki przypisanej brutto, wykazanych
w ostatnim rocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym zatwierdzonym
przez organ zatwierdzający jednostki dominującej.
3. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 16, są natychmiast wykonalne.
4. Komisja, nakładając sankcje i środki naprawcze, o których mowa w ust. 1,
uwzględnia okoliczności, o których mowa w art. 33 ust. 2 rozporządzenia 2017/2402.
5. W przypadku wydania decyzji o nałożeniu sankcji w związku z naruszeniem
obowiązków określonych w art. 6, art. 7 lub art. 9 rozporządzenia 2017/2402 lub
dokonaniem wprowadzającego w błąd zgłoszenia na podstawie art. 27
ust. 1 rozporządzenia 2017/2402 Komisja przekazuje do publicznej wiadomości
informację o treści rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji oraz rodzaju i charakterze
naruszenia, imieniu i nazwisku osoby fizycznej lub firmie (nazwie) podmiotu, na które
została nałożona sankcja, zgodnie z art. 37 rozporządzenia 2017/2402.
6. Przekazanie do publicznej wiadomości informacji określonych
w ust. 5 wymaga podjęcia przez Komisję uchwały.
7. Informacje, o których mowa w ust. 5, dotyczące imienia i nazwiska osoby, na
którą została nałożona sankcja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej
przez okres roku, licząc od dnia ich udostępnienia.
Art. 4. 1. Do zadań Komisji należy:
1) sprawowanie nadzoru nad rynkiem finansowym określonego w art. 1 ust. 2;
2) podejmowanie działań służących prawidłowemu funkcjonowaniu rynku
finansowego;
3) podejmowanie działań mających na celu rozwój rynku finansowego i jego
konkurencyjności;
3a) podejmowanie działań mających na celu wspieranie rozwoju innowacyjności
rynku finansowego;
4) podejmowanie działań edukacyjnych i informacyjnych w zakresie
funkcjonowania rynku finansowego, jego zagrożeń oraz podmiotów na nim
funkcjonujących w celu ochrony uzasadnionych interesów uczestników rynku
finansowego, w szczególności poprzez nieodpłatne publikowanie – w formie
i czasie przez siebie określonym – ostrzeżeń i komunikatów w publicznym radiu
i telewizji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii
i telewizji (Dz. U. z 2019 r. poz. 361, 643, 1495 i 1655);
5) udział w przygotowywaniu projektów aktów prawnych w zakresie nadzoru nad
rynkiem finansowym;
6) stwarzanie możliwości polubownego i pojednawczego rozstrzygania sporów
między uczestnikami rynku finansowego, w szczególności sporów wynikających
ze stosunków umownych między podmiotami podlegającymi nadzorowi Komisji
a odbiorcami usług świadczonych przez te podmioty;
6a) współpraca z Polską Agencją Nadzoru Audytowego, w tym udzielanie
informacji, wyjaśnień i przekazywanie dokumentów, w zakresie niezbędnym do
realizacji zadań związanych z monitorowaniem rynku w zakresie, o którym
mowa w art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów
dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu
publicznego, uchylającego decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz. Urz. UE L 158 z
27.05.2014, str. 77 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 11.06.2014, str. 66);
7) wykonywanie innych zadań określonych ustawami.
2. Urząd Komisji przedstawia Prezesowi Rady Ministrów coroczne
sprawozdanie ze swojej działalności oraz działalności Komisji w terminie do dnia 31
lipca następnego roku. Sprawozdanie jest jawne i obejmuje w szczególności
zestawienie poniesionych w roku budżetowym kosztów, w podziale na obszary
nadzoru określone w art. 1 ust. 2, oraz kosztów administracyjnych.
3. (uchylony)
4. Komisja zamieszcza na swojej stronie internetowej następujące dane:
1) ogólne kryteria i metody przyjęte w celu sprawdzenia przestrzegania przez bank
przepisów art. 405409 rozporządzenia nr 575/2013;
2) raz do roku, z zastrzeżeniem przepisów o tajemnicy zawodowej – podsumowanie
wyniku sprawdzenia, o którym mowa w pkt 1, oraz informację o zastosowanych
środkach w przypadku stwierdzenia naruszenia przez bank przepisów
wymienionych w pkt 1.
5. Komisja, w przypadku wydania decyzji na podstawie art. 7 ust. 3 lub art. 9 ust.
1 rozporządzenia nr 575/2013, zamieszcza na swojej stronie internetowej następujące
informacje:
1) kryteria uwzględnione przy ocenie spełnienia przesłanek, o których mowa w art.
7 ust. 3 lit. a lub art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia;
2) liczbę wydanych decyzji;
3) w formie zbiorczego zestawienia dla danego państwa członkowskiego:
a) łączną kwotę, na zasadzie skonsolidowanej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt
48 rozporządzenia nr 575/2013, funduszy własnych w rozumieniu art. 4 ust.
1 pkt 118 tego rozporządzenia dominującej instytucji z państwa
członkowskiego, dla której została wydana decyzja, ulokowanych
w jednostkach zależnych w państwie trzecim w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt
16 rozporządzenia nr 575/2013,
b) odsetki w łącznych funduszach własnych na zasadzie skonsolidowanej
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia nr 575/2013 funduszy
ulokowanych w jednostkach zależnych w państwie trzecim, dominujących
instytucji z państwa członkowskiego, dla których zostały wydane decyzje,
c) odsetki w łącznych funduszach własnych na zasadzie skonsolidowanej
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia nr 575/2013 funduszy
ulokowanych w jednostkach zależnych w państwie trzecim wymaganych na
podstawie art. 92 rozporządzenia nr 575/2013, dominujących instytucji
z państwa członkowskiego, dla których zostały wydane decyzje.
6. Komisja zamieszcza na swojej stronie internetowej informacje o aktach
prawnych regulujących wymogi ostrożnościowe mające zastosowanie do podmiotów,
o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 4.

Art. 4a. 1. Dla realizacji celu, o którym mowa w art. 2, Komisja przetwarza dane
osobowe, w tym dane, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn.
zm.), w zakresie danych dotyczących zdrowia.
2. Dane osobowe, o których mowa w ust. 1, mogą przetwarzać wyłącznie osoby
posiadające pisemne upoważnienie. Osoby posiadające pisemne upoważnienie są
zobowiązane do zachowania tych danych w tajemnicy na zasadach, o których mowa
w art. 16 ust. 1.
3. Dane osobowe, o których mowa w ust. 1, Komisja przetwarza przez okres
25 lat.
4. Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r.
w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych
i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), nie wpływa na przebieg
i wynik postępowań, innych czynności nadzorczych, a także na korzystanie
z uprawnień, o których mowa w art. 6, możliwość złożenia zawiadomienia
o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz wykonanie obowiązków, o których
mowa w art. 6b.
5. Komisja jest administratorem danych osobowych przetwarzanych przez sąd
polubowny, o którym mowa w art. 18 ust. 1, oraz przez komisje egzaminacyjne,
o których mowa w ustawie z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń,
ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, ustawie
o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej i ustawie z dnia 23 marca 2017 r.
o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego
i agentami.
Art. 5. 1. W skład Komisji wchodzą Przewodniczący, trzech Zastępców
Przewodniczącego i dziewięciu członków.
2. Członkami Komisji są:
1) minister właściwy do spraw instytucji finansowych albo jego przedstawiciel;
1a) minister właściwy do spraw gospodarki albo jego przedstawiciel;
2) minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo jego
przedstawiciel;
3) Prezes Narodowego Banku Polskiego albo delegowany przez niego członek
Zarządu Narodowego Banku Polskiego;
4) przedstawiciel Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;
5) przedstawiciel Prezesa Rady Ministrów;
6) przedstawiciel Bankowego Funduszu Gwarancyjnego;
7) przedstawiciel Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów;
8) przedstawiciel ministra – członka Rady Ministrów właściwego do spraw
koordynowania działalności służb specjalnych, a jeżeli nie został wyznaczony –
przedstawiciel Prezesa Rady Ministrów.
2a. Do Przewodniczącego Komisji, jego Zastępców oraz członków Komisji
przepis art. 21 akapit trzeci rozporządzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 6a, oraz
art. 95 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich
oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1421, 1571, 2200 i 2217) stosuje się.
2b. W przypadku gdy minister właściwy do spraw instytucji finansowych,
minister właściwy do spraw gospodarki, minister właściwy do spraw zabezpieczenia
społecznego lub Prezes Narodowego Banku Polskiego nie spełniają warunków, o
których mowa w art. 21 akapit trzeci rozporządzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1
pkt 6a, wyznaczają swoich przedstawicieli zgodnie z ust. 2.
3. W posiedzeniach Komisji w sprawach rekomendacji, o których mowa w art.
137 ust. 1 pkt 5 ustawy – Prawo bankowe, mogą uczestniczyć z głosem doradczym
wskazani Komisji przedstawiciele izb gospodarczych zrzeszających banki.
4. Każda z izb gospodarczych, o których mowa w ust. 3, jest uprawniona do
wskazania Komisji jednego przedstawiciela.
5. Członkowie Komisji, o których mowa w ust. 2 pkt 68, uczestniczą w
posiedzeniach Komisji wyłącznie z głosem doradczym.
Art. 6. 1. W sprawach cywilnych wynikających ze stosunków związanych
z uczestnictwem w obrocie na rynku finansowym albo dotyczących podmiotów
wykonujących działalność na tym rynku Przewodniczącemu Komisji przysługują
uprawnienia prokuratora wynikające z przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –
Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.).
2. W sprawach o przestępstwa:
1) określone w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu
funduszy emerytalnych, ustawie – Prawo bankowe, ustawie z dnia 26
października 2000 r. o giełdach towarowych, ustawie o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, ustawie z dnia 15 grudnia 2017 r. o
dystrybucji ubezpieczeń, ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych
programach emerytalnych, ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych
kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia
emerytalnego, ustawie o funduszach inwestycyjnych, ustawie z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o
ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do
zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, ustawie z dnia
21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych oraz ustawie z dnia 19 sierpnia
2011 r. o usługach płatniczych,
2) dotyczące czynów skierowanych przeciwko interesom uczestników rynku,
pozostających w związku z działalnością podmiotów wykonujących działalność
na tym rynku
– Przewodniczącemu Komisji, na jego wniosek, przysługują uprawnienia
pokrzywdzonego w postępowaniu karnym.

Art. 6a. Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może określić
właściwość powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w sprawach
o poszczególne przestępstwa przeciwko rynkowi finansowemu, mając na względzie
zapewnienie sprawnego toku postępowania karnego.

Art. 6b. 1. Komisja podaje do publicznej wiadomości informację o złożeniu
zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 215 i art.
216 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
emerytalnych, art. 171 ust. 13 ustawy – Prawo bankowe, art. 56a i art. 57 ustawy
z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, art. 430 ustawy o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, art. 89 i art. 90 ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r.
o dystrybucji ubezpieczeń, art. 50 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o pracowniczych programach emerytalnych, art. 40 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach
zabezpieczenia emerytalnego, art. 287 i art. 290296 ustawy o funduszach inwestycyjnych, art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, art. 99 i art. 99a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu
obrotu oraz o spółkach publicznych lub art. 150 i art. 151 ustawy z dnia 19 sierpnia
2011 r. o usługach płatniczych. Komisja może podać do publicznej wiadomości
informację o karze pieniężnej nałożonej na dostawcę usług płatniczych w związku
z niewypełnianiem przez niego obowiązków wynikających z art. 20a, art. 32b–32d,
art. 59ia–59ie, art. 59ig, art. 59ih oraz art. 59ij–59is ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r.
o usługach płatniczych, chyba że ujawnienie informacji stanowić może poważne
zagrożenie dla rynku finansowego lub może wyrządzić nieproporcjonalną szkodę.
2. Informacja, o której mowa w ust. 1, nie może zawierać danych osobowych.
Do publicznej wiadomości podaje się firmę (nazwę) podmiotu, w związku
z działalnością którego złożone zostało zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia
przestępstwa, a w przypadku gdy podmiot ten prowadzi działalność pod innym
oznaczeniem, do publicznej wiadomości podaje się także to oznaczenie.
3. Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie narusza podanie do publicznej
wiadomości firmy (nazwy), pod którą prowadzi działalność osoba fizyczna.
4. Informacje, o których mowa w ust. 1, podawane są poprzez zamieszczenie na
wyodrębnionej stronie internetowej Komisji pod nazwą „Lista ostrzeżeń publicznych
Komisji Nadzoru Finansowego”.
5. Na podstawie zawiadomienia przekazanego Komisji przez prokuratora,
informacje, o których mowa w ust. 1, uzupełnia się każdorazowo o wzmiankę
o prawomocnej odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego albo
o prawomocnym umorzeniu postępowania przygotowawczego, a w przypadku
wniesienia aktu oskarżenia o wzmiankę o prawomocnym orzeczeniu sądu.
6. W przypadku gdy w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa
określonego w ust. 1, postępowanie przygotowawcze prowadzone jest z urzędu lub na
podstawie zawiadomienia podmiotu innego niż Komisja, prokurator zawiadamia
o tym Komisję, wskazując w zawiadomieniu firmę (nazwę) lub inne oznaczenie
prowadzonej przez dany podmiot działalności, w związku z którą prowadzone jest
postępowanie. Przepisy ust. 25 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że na liście,
o której mowa w ust. 4, zamieszcza się informację jedynie w przypadku gdy Przewodniczący Komisji skorzystał z uprawnień przysługujących mu na podstawie art. 6 ust. 2.
7. W przypadku prawomocnej odmowy wszczęcia postępowania
przygotowawczego, prawomocnego umorzenia postępowania przygotowawczego
albo wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie karne
innego niż wyrok skazujący lub wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne
Komisja na pisemny wniosek podmiotu, w związku z działalnością którego zostało
złożone zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, lub wniosek, o którym mowa w art.
6 ust. 2, usuwa informację zamieszczoną na liście, o której mowa w ust. 4, dotyczącą
tego podmiotu wraz ze wszystkimi wzmiankami, którymi tę informację uzupełniono,
z zastrzeżeniem ust. 810.
8. W przypadku gdy w związku z zawiadomieniem, o którym mowa w ust. 1,
wszczęto więcej niż jedno postępowanie karne, informację zamieszczoną na liście,
o której mowa w ust. 4, dotyczącą danego podmiotu wraz ze wszystkimi wzmiankami,
którymi tę informację uzupełniono, usuwa się po zakończeniu wszystkich wszczętych
postępowań.
9. W przypadku gdy w związku z zawiadomieniem, o którym mowa w ust. 1,
wszczęto jedno postępowanie karne przy jednoczesnej odmowie wszczęcia
postępowania przygotowawczego w jednej lub więcej spraw, informację
zamieszczoną na liście, o której mowa w ust. 4, dotyczącą danego podmiotu wraz ze
wszystkimi wzmiankami, którymi tę informację uzupełniono, usuwa się po
zakończeniu tego postępowania.
10. Przepisy ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do informacji zamieszczonych na
liście, o której mowa w ust. 4, na podstawie ust. 6 zdanie drugie.
11. Usunięcia informacji, o którym mowa w ust. 7, Komisja dokonuje pod
warunkiem posiadania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5. W przypadku gdy
Komisja nie posiada tego zawiadomienia, wniosek, o którym mowa w ust. 7,
pozostawia się bez rozpoznania i zawiadamia się o tym wnioskodawcę.
12. Komisja z urzędu, po upływie 10 lat od dnia złożenia zawiadomienia,
o którym mowa w ust. 1, lub wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 2, usuwa
informację zamieszczoną w związku z tym zawiadomieniem lub wnioskiem na liście,
o której mowa w ust. 4, wraz ze wszystkimi wzmiankami, którymi tę informację
uzupełniono. Przepisy ust. 8 i 10 stosuje się odpowiednio.
13. W przypadku gdy pomimo upływu terminu, o którym mowa w ust. 12,
postępowanie karne nie zostało zakończone, Komisja z urzędu usuwa informację
zamieszczoną na liście, o której mowa w ust. 4, wraz ze wszystkimi wzmiankami,
którymi tę informację uzupełniono, po upływie roku od dnia prawomocnego
zakończenia tego postępowania karnego. Przepisy ust. 8 i 10 stosuje się odpowiednio.
Art. 11. 1. Komisja w zakresie swojej właściwości podejmuje uchwały, w tym
wydaje decyzje administracyjne i postanowienia, określone w przepisach odrębnych.
1a. Decyzje administracyjne i postanowienia Komisji mogą być wydawane
w postaci dokumentu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia
17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
publiczne i opatrywane przez Przewodniczącego Komisji lub jego Zastępcę
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, także w przypadkach innych niż
przewidziane w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego.
1b. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio także do decyzji administracyjnych
i postanowień wydawanych na podstawie upoważnień, o których mowa
w art. 12 ust. 1 i 3.
1c. W przypadkach, o których mowa w ust. 1a i 1b, stronie lub stronom doręcza
się, w sposób określony dla dokumentów w formie pisemnej, odpis decyzji lub
postanowienia, bez podpisu i z adnotacją o opatrzeniu decyzji lub postanowienia
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem
osobistym wraz z danymi osoby podpisującej, w aktach postępowania zamieszczając
odpowiednią adnotację.
2. Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów, w głosowaniu
jawnym, w obecności co najmniej pięciu osób wchodzących w jej skład, w tym
Przewodniczącego Komisji lub jego Zastępcy. Członkowie Komisji, o których mowa
w art. 5 ust. 2 pkt 68, nie biorą udziału w głosowaniu ani nie są uwzględniani przy
liczeniu kworum. W razie równej liczby głosów rozstrzyga głos Przewodniczącego
Komisji, a w razie jego nieobecności – głos Zastępcy Przewodniczącego Komisji
upoważnionego do kierowania pracami Komisji.
2a. Udział w posiedzeniu Komisji może odbywać się zdalnie przy wykorzystaniu
środków komunikacji elektronicznej zapewniających komunikację w czasie
rzeczywistym (zdalny udział w posiedzeniu).
2b. Środki o których mowa w ust. 2a, powinny umożliwiać osobom
wchodzącym w skład Komisji, przebywającym w miejscu innym niż miejsce
posiedzenia, wypowiadanie się w toku obrad, a osobom wchodzącym w skład Komisji
z prawem głosu, także głosowanie.
2c. Zdalny udział w posiedzeniu może obejmować także Przewodniczącego
Komisji lub Zastępcę upoważnionego do kierowania pracami Komisji, a wyjątkowych
przypadkach wszystkie osoby wchodzące w skład Komisji.
2d. Przepisy ust. 2a–2c stosuje się także do osób, o których mowa w art. 5 ust. 3.
2e. Jeżeli przewiduje to regulamin, o którym mowa w ust. 4, Komisja może
podejmować uchwały także w trybie obiegowym.
3. Uchwały w imieniu Komisji podpisuje Przewodniczący Komisji lub Zastępca
Przewodniczącego.
4. Szczegółową organizację i tryb pracy Komisji określa regulamin Komisji
uchwalony przez Komisję.
5. Do postępowania Komisji i przed Komisją stosuje się przepisy ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz.
2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133), chyba że przepisy szczególne stanowią
inaczej.
5a. Do spraw z zakresu właściwości Komisji nie stosuje się przepisów art. 29 i
art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców oraz działu III ustawy
z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1291,
1495 i 1649).
6. Do decyzji Komisji stosuje się odpowiednio przepis art. 127 § 3 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że przepisy
szczególne stanowią inaczej.
6a. W postępowaniach z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz
w postępowaniach w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego,
stwierdzenia nieważności decyzji, a także zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej do
Przewodniczącego Komisji, Zastępców Przewodniczącego oraz członków Komisji nie
stosuje się przepisu art. 24 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego.
7. O wyłączeniu Zastępcy Przewodniczącego lub członków Komisji od udziału
w postępowaniu w sprawie w przypadkach określonych w art. 24 § 3 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego postanawia
Przewodniczący Komisji na wniosek strony, Zastępcy Przewodniczącego, członka
Komisji albo z urzędu.
8. O wyłączeniu Przewodniczącego Komisji od udziału w postępowaniu
w sprawie w przypadkach określonych w art. 24 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
– Kodeks postępowania administracyjnego postanawia Komisja podejmując uchwałę
bez udziału Przewodniczącego Komisji na wniosek strony, Przewodniczącego
Komisji, Zastępcy Przewodniczącego lub członka Komisji.
9. Jeżeli Komisja wskutek wyłączenia osób wchodzących w jej skład nie może
załatwić sprawy, Prezes Rady Ministrów wyznacza do załatwienia sprawy inny organ
administracji publicznej.

Art. 11a. 1. Na wniosek podmiotu prowadzącego działalność regulowaną w
przepisach, o których mowa w art. 1 ust. 2, mającego siedzibę poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej pisemna i ustna komunikacja Komisji z takim podmiotem
może odbywać się w języku angielskim. W takim przypadku czynności, o których
mowa w art. 5 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2019
r. poz. 1480), mogą być dokonywane w języku polskim lub angielskim.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do postępowań, do których stosuje się przepisy
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego,
postępowań wyjaśniających, o których mowa w art. 18a ust. 1, oraz do czynności
kontrolnych i wizyt nadzorczych, o których mowa w przepisach odrębnych.

Art. 11b. 1. Podmiot wykonujący działalność na podstawie przepisów, o których
mowa w art. 1 ust. 2, a także podmiot zamierzający wykonywać taką działalność, mogą
złożyć do Komisji wniosek o wydanie interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania
przepisów, o których mowa w art. 1 ust. 2, oraz aktów wykonawczych wydanych na
ich podstawie, w ich indywidualnej sprawie (interpretacja Komisji).
2. Wniosek o interpretację Komisji może dotyczyć wyłącznie produktów i usług,
które mają na celu rozwój innowacyjności rynku finansowego.
3. Wniosek o interpretację Komisji zawiera wyczerpujący opis stanu faktycznego
lub zdarzenia przyszłego, którego ma dotyczyć interpretacja Komisji, oraz własne
stanowisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1, w sprawie oceny prawnej tego stanu
faktycznego lub zdarzenia przyszłego, a ponadto:
1) oznaczenie firmy (nazwy) oraz adres siedziby albo miejsca zamieszkania
podmiotu;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
podmiot taki numer posiada;
4) adres do korespondencji, w przypadku gdy jest on inny niż adres siedziby albo
miejsca zamieszkania podmiotu.
4. Interpretacja Komisji jest wydawana bez zbędnej zwłoki, nie później jednak
niż w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie, a w przypadkach
szczególnie skomplikowanych – nie później niż w terminie 45 dni od dnia złożenia
wniosku. Komisja informuje podmiot, o którym mowa w ust. 1, o tym, że uznaje
przypadek za szczególnie skomplikowany.
5. Wniosek o interpretację Komisji podlega opłacie w wysokości 1000 zł.
Wniosek nieopłacony pozostawia się bez rozpoznania. Opłata nie podlega zwrotowi.
6. Opłata, o której mowa w ust. 5, stanowi przychód Urzędu Komisji.
7. Niewydanie interpretacji Komisji w terminach określonych w ust. 4 uznaje się
za potwierdzenie stanowiska podmiotu, o którym mowa w ust. 1.
8. Interpretacja Komisji nie jest wiążąca dla podmiotu, o którym mowa w ust. 1,
i Komisji, z zastrzeżeniem że działania tego podmiotu w zakresie, w jakim zastosował
się do interpretacji Komisji, nie mogą stanowić podstawy do nałożenia przez Komisję
sankcji administracyjnej.
9. Interpretacja Komisji powinna zawierać w szczególności:
1) opis zagadnienia, w związku z którym jest dokonywana;
2) ocenę stanowiska podmiotu, o którym mowa w ust. 3, wraz z uzasadnieniem
prawnym.
10. Przepisów ust. 19 nie stosuje się:
1) w przypadku gdy wniosek dotyczy przepisów, których naruszenie związane jest
z odpowiedzialnością karną;
2) w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o
interpretację Komisji są przedmiotem toczącego się postępowania przed Komisją
lub przed innymi organami, w tym postępowania sądowego lub sądowoadministracyjnego, albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta.
11. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, występując z wnioskiem o interpretację
Komisji, składa oświadczenie, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem w
dniu jego złożenia nie są przedmiotem postępowań, o których mowa w ust. 10 pkt 2,
prowadzonych w stosunku do niego przed innymi organami.
12. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 11, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający
oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula
ta zastępuje pouczenie osoby składającej oświadczenie w imieniu podmiotu, o którym
mowa w ust. 1, o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
13. W razie złożenia fałszywego oświadczenia, o którym mowa w ust. 11,
interpretacja Komisji nie wywołuje skutków prawnych.
Art. 12. 1. Komisja może upoważnić Przewodniczącego Komisji, Zastępców
Przewodniczącego oraz pracowników Urzędu Komisji do podejmowania działań
w zakresie właściwości Komisji, w tym do wydawania postanowień i decyzji
administracyjnych.
2. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć określonych
w przepisach odrębnych rozstrzygnięć co do istoty sprawy w zakresie:
1) rynku bankowego w sprawach:
a) wydawania i uchylania zezwolenia na utworzenie banku,
b) wydawania zezwolenia na utworzenie za granicą banku przez bank krajowy,
c) wydawania zezwolenia na utworzenie oddziału banku krajowego za granicą,
d) wydawania i uchylania zezwolenia na utworzenie oddziału banku
zagranicznego,
e) wydawania decyzji, o których mowa w art. 25h oraz art. 25n ust. 5a i 5d
ustawy – Prawo bankowe,
f) (uchylona)
g) (uchylona)
h) (uchylona)
i) wydawania zakazu, o którym mowa w art. 25l ust. 1 i 2 oraz art. 25n ust.
1 ustawy – Prawo bankowe,
ia) wydawania nakazu, o którym mowa w art. 25l ust. 5 oraz art. 25n ust.
4 ustawy – Prawo bankowe,
j) wydawania zgody na powołanie dwóch członków zarządu banku w formie
spółki akcyjnej, w tym prezesa,
k) wydawania zgody na powołanie dwóch członków zarządu banku
państwowego, w tym prezesa,
l) wydawania zgody na powołanie prezesa zarządu banku spółdzielczego,
m) wydawania zgody na powołanie dyrektora i jednego z zastępców dyrektora
oddziału banku zagranicznego,
n) wydawania zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ustawy – Prawo
bankowe,
o) wydawania zezwolenia, o którym mowa w art. 124a ustawy – Prawo
bankowe, na nabycie przedsiębiorstwa bankowego przez bank,
p) wystąpienia z wnioskiem o odwołanie prezesa, wiceprezesa lub innego
członka zarządu banku, albo zawieszenie w czynnościach członka zarządu
banku,
q) (uchylona)
r) wystąpienia do zarządu banku z żądaniem zwołania nadzwyczajnego
walnego zgromadzenia akcjonariuszy,
s) ograniczenia działalności banku,
t) uchylenia zezwolenia na utworzenie banku i podjęcia decyzji o likwidacji
banku,
u) przejęcia banku przez inny bank lub połączenia banków,
v) likwidacji banku,
w) wystąpienia do Rady Ministrów o likwidację banku w przypadku banku
państwowego,
x) zawieszenia działalności banku i wnioskowania o jego upadłość,
y) ustanowienia zarządu komisarycznego w banku,
z) wydawania opinii w sprawie:
– utworzenia banku państwowego,
– przekształcenia banku państwowego w spółkę akcyjną z udziałem
Skarbu Państwa oraz zakresu przeznaczenia majątku banku
państwowego na pokrycie kapitału akcyjnego w spółce akcyjnej lub
zbyciu tego majątku tworzonej spółce akcyjnej z udziałem Skarbu
Państwa,
za) wyłączenia części działalności lub całej działalności banku państwowego,
na jego wniosek, na podstawie art. 128b ustawy – Prawo bankowe,
z obowiązku spełniania niektórych wymogów i norm, o których mowa w tej
ustawie,
zb) zastosowania środków, o których mowa w art. 141a ust. 23 ustawy –
Prawo bankowe,
zc) nakładania kary finansowej, o której mowa w art. 138 ust. 3 pkt 3a ustawy
– Prawo bankowe,
zd) nakładania kary pieniężnej, o której mowa w art. 141 ustawy – Prawo
bankowe,
ze) wydawania decyzji, o których mowa w art. 141m ust. 4 oraz art. 141q ust. 1,
7 i 10 ustawy – Prawo bankowe,
zf) zatwierdzania planu ochrony kapitału na podstawie art. 61 ust. 2 ustawy
z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem
finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym (Dz. U.
z 2019 r. poz. 483),
zg) wydawania decyzji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia
2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym
i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym;
2) rynku emerytalnego w sprawach:
a) wydawania zezwolenia na utworzenie funduszu emerytalnego
i towarzystwa emerytalnego,
b) cofania zezwolenia na utworzenie towarzystwa emerytalnego,
c) wydawania zezwolenia na przejęcie zarządzania funduszem emerytalnym
oraz połączenie towarzystw emerytalnych,
d) wydawania zezwolenia na nabycie lub objęcie akcji towarzystwa
emerytalnego,
e) wydawania zezwolenia na zmianę statutu funduszu emerytalnego oraz
zmianę statutu towarzystwa emerytalnego,
f) likwidacji pracowniczego funduszu emerytalnego,
g) nadawania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności,
h) nakładania kar pieniężnych na towarzystwo emerytalne lub członków jego
zarządu, depozytariusza lub osobę trzecią, której fundusz lub towarzystwo
powierzyło wykonywanie niektórych czynności lub występowania
o zwołanie posiedzenia walnego zgromadzenia, rady nadzorczej lub zarządu
towarzystwa emerytalnego,
i) wydawania zgody na powołanie osób na członków zarządu towarzystwa
emerytalnego;
3) rynku ubezpieczeniowego w sprawach:
a) wydawania i cofania zezwolenia na wykonywanie działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej,
b) wydawania zgody na powołanie osób na członków zarządu,
c) połączenia i podziału zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji,
d) przeniesienia portfela ubezpieczeń i portfela reasekuracji,
e) wydawania decyzji, o których mowa w art. 90, art. 94, art. 95, art. 96 oraz
art. 98 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej,
f) likwidacji przymusowej zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji,
g) ustanowienia zarządu komisarycznego zakładu ubezpieczeń i zakładu
reasekuracji,
h) występowania z wnioskiem o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń
i zakładu reasekuracji,
i) nadawania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności,
j) nakładania kar pieniężnych na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji
lub członków zarządu tych zakładów lub prokurentów oraz zawieszania
członków zarządu, występowania z wnioskiem o odwołanie członka zarządu lub odwołanie udzielonej prokury lub występowania o zwołanie posiedzenia walnego zgromadzenia;
4) rynku kapitałowego w sprawach:
a) wykluczenia papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym,
b) zezwolenia na wycofanie akcji z obrotu zorganizowanego,
c) skreślenia maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego
z listy albo zawieszenia jego uprawnień do wykonywania zawodu,
d) udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej,
e) cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej lub
ograniczenia zakresu jej wykonywania,
f) odmowy wpisu do rejestru agentów firmy inwestycyjnej,
g) skreślenia agenta firmy inwestycyjnej z rejestru, o którym mowa w lit. f,
w przypadkach, o których mowa w art. 79 ust. 9 pkt 1, 3 i 4 ustawy z dnia
29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
h) wydawania decyzji, o których mowa w art. 54h, art. 54l, art. 54m, art. 56
oraz art. 70r ustawy o funduszach inwestycyjnych,
i) wyrażenia zgody na nabycie akcji spółki prowadzącej rynek regulowany,
j) (uchylona)
k) poinformowania zagranicznej firmy inwestycyjnej o warunkach
prowadzenia działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
l) udzielenia zezwolenia na wykonywanie działalności przez towarzystwo
funduszy inwestycyjnych oraz zezwolenia na zarządzanie alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi,
m) cofnięcia zezwoleń wymienionych w lit. l,
n) cofnięcia zezwolenia podmiotowi, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy
o funduszach inwestycyjnych,
o) zakazania ogłaszania informacji reklamowych i nakazania ogłaszania
odpowiednich sprostowań na podstawie art. 229 ust. 5 albo art. 229d ust. 2
ustawy o funduszach inwestycyjnych,
p) udzielenia zgody na zmianę depozytariusza funduszu inwestycyjnego,
q) nakazania odstąpienia od umowy z podmiotami, o których mowa w art. 226
ust. 1 pkt 45 ustawy o funduszach inwestycyjnych,
r) nakazania towarzystwu zmiany osób, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 6,
art. 58 ust. 1 pkt 4 oraz art. 58a ust. 3 pkt 1 lit. d i pkt 2 ustawy o funduszach
inwestycyjnych,
s) cofnięcia zezwolenia podmiotowi, o którym mowa w art. 192 ust. 1 ustawy
o funduszach inwestycyjnych,
t) zakazania zbywania tytułów uczestnictwa emitowanych przez fundusz
zagraniczny,
u) zakazania wykonywania działalności na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez spółkę zarządzającą lub jej oddział w rozumieniu ustawy
o funduszach inwestycyjnych, zakazania zawierania przez taką spółkę
jakichkolwiek transakcji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
v) (uchylona)
w) wydawania decyzji, o których mowa w art. 106h, 106l, 106m oraz art.
108 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,
x) nakazania funduszowi inwestycyjnemu zmiany statutu,
y) nakładania kar pieniężnych,
z) wydawania decyzji, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym,
za) udzielenia zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych jako CCP na
podstawie art. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych
będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów
centralnych i repozytoriów transakcji (Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str.
1, z późn. zm.), a także cofnięcia zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych jako CCP na podstawie art. 20 tego rozporządzenia,
zb) udzielenia zezwolenia na wykonywanie działalności przez zarządzającego
ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych,
zc) cofnięcia zezwolenia wymienionego w lit. zb,
zd) odmowy wpisu zarządzającego ASI w rozumieniu ustawy o funduszach
inwestycyjnych do rejestru zarządzających ASI w rozumieniu tej ustawy,
ze) odmowy wpisu towarzystwa lub zarządzającego ASI w rozumieniu ustawy
o funduszach inwestycyjnych do rejestru zarządzających EuVECA albo
rejestru zarządzających EuSEF w rozumieniu tej ustawy,
zf) wykreślenia zarządzającego ASI w rozumieniu ustawy o funduszach
inwestycyjnych z rejestru zarządzających ASI w rozumieniu tej ustawy, w
przypadku, o którym mowa w art. 229a ust. 2 tej ustawy,
zg) wykreślenia towarzystwa lub zarządzającego ASI w rozumieniu ustawy o
funduszach inwestycyjnych z rejestru zarządzających EuVECA lub rejestru
zarządzających EuSEF w rozumieniu tej ustawy, w przypadkach, o których
mowa w art. 229b ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 tej ustawy,
zh) nakazania zarządzającemu ASI w rozumieniu ustawy o funduszach
inwestycyjnych prowadzącemu działalność na podstawie zezwolenia
zastąpienia albo odwołania osób, o których mowa w art. 70s ust. 3 pkt 3 i
10 tej ustawy,
zi) nakazania zarządzającemu ASI w rozumieniu ustawy o funduszach
inwestycyjnych prowadzącemu działalność na podstawie wpisu do rejestru
zarządzających ASI w rozumieniu tej ustawy, wpisanemu do rejestru
zarządzających EuVECA w rozumieniu tej ustawy, zastąpienia albo
odwołania osób, o których mowa w art. 70zc ust. 2 pkt 3 tej ustawy oraz art.
14 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
345/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy
venture capital (Dz. Urz. UE L 115 z 25.04.2013, str. 1),
zj) nakazania zarządzającemu ASI w rozumieniu ustawy o funduszach
inwestycyjnych prowadzącemu działalność na podstawie wpisu do rejestru
zarządzających ASI w rozumieniu tej ustawy, wpisanemu do rejestru
zarządzających EuSEF w rozumieniu tej ustawy, zastąpienia albo odwołania
osób, o których mowa w art. 70zc ust. 2 pkt 3 tej ustawy oraz art. 15 ust. 1
lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013 z
dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy na rzecz
przedsiębiorczości społecznej (Dz. Urz. UE L 115 z 25.04.2013, str. 18),
zk) ograniczenia zakresu wykonywania działalności zarządzania
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, o którym mowa w art. 228 ust.
1c pkt 1, art. 229a ust. 1 pkt 1 oraz art. 229b ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy
o funduszach inwestycyjnych,
zl) zakazania wykonywania działalności na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez zarządzającego z UE lub jego oddział w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz zakazania zawierania przez taki podmiot
jakichkolwiek transakcji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
zm) udzielania zezwoleń, o których mowa w art. 16 lub art. 54 rozporządzenia
nr 909/2014, a także cofnięcia tych zezwoleń na podstawie art. 20 ust. 1 oraz
art. 57 ust. 1 tego rozporządzenia;
5) nadzoru nad instytucjami płatniczymi, instytucjami pieniądza elektronicznego
i oddziałami zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego w sprawach:
a) wydawania zezwolenia na prowadzenie działalności w charakterze krajowej
instytucji płatniczej, krajowej instytucji pieniądza elektronicznego lub
oddziału zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego,
b) wydawania nakazów, o których mowa w art. 68, art. 102 ust. 1 pkt 4, art.
132g oraz art. 132z ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach
płatniczych,
c) cofania zezwoleń na prowadzenie działalności w charakterze krajowej
instytucji płatniczej, krajowej instytucji pieniądza elektronicznego lub
oddziału zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego,
d) ograniczania zakresu działalności krajowej instytucji płatniczej, krajowej
instytucji pieniądza elektronicznego, oddziału zagranicznej instytucji
pieniądza elektronicznego lub jednostek organizacyjnych tych podmiotów,
e) nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 73b ust. 2, art. 105 ust.
1 pkt 4 i 5, art. 106 ust. 2 i art. 132za ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 4 ustawy z dnia
19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
f) wydawania decyzji, o których mowa w art. 72d ust. 6 i 9, art. 132e ust. 1
oraz art. 132f ust. 5a i 5d ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach
płatniczych,
g) zakazu, o którym mowa w art. 132e ust. 3 i 4 oraz art. 132f ust. 1 ustawy
z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
h) wydawania nakazu, o którym mowa w art. 132e ust. 6 oraz art. 132f ust.
4 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych;
5a) nadzoru nad małymi instytucjami płatniczymi w sprawach:
a) odmowy wpisu małej instytucji płatniczej do rejestru oraz zakazu
wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru,
b) nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 117s ust. 6 ustawy z dnia
19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych;
5b) nadzoru nad dostawcami świadczącymi wyłącznie usługę dostępu do informacji
o rachunku w sprawach:
a) odmowy wpisu dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do
informacji o rachunku do rejestru oraz zakazu wykonywania działalności
objętej wpisem do rejestru,
b) nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 105 ust. 1 pkt 4, art. 106
ust. 2 pkt 1 oraz art. 117d ust. 6 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach
płatniczych;
6) nadzoru nad biurami usług płatniczych w sprawach:
a) odmowy wpisu biura usług płatniczych do rejestru oraz zakazu
wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru,
b) nakładania kar pieniężnych w przypadkach, o których mowa w art. 129 ust.
57 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.
2a. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć także
określonych w przepisach o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych
rozstrzygnięć co do istoty sprawy w zakresie:
1) wydawania zgody na powoływanie trzech członków zarządu Krajowej
Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej, w tym prezesa;
2) zatwierdzenia prezesa lub członka zarządu Krajowej Spółdzielczej Kasy
Oszczędnościowo-Kredytowej;
3) wydawania zgody na powołanie prezesa zarządu kasy;
4) zatwierdzania prezesa zarządu kasy;
5) podwyższenia limitu rezerwy płynnej;
6) ustanowienia i odwołania kuratora;
7) wydawania decyzji o ustanowieniu zarządcy komisarycznego;
8) zmiany statutu Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej;
9) zatwierdzenia statutu Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-
-Kredytowej;
10) nakładania upomnienia;
11) wydawania decyzji dotyczących programów postępowania naprawczego;
12) zawieszenia w czynnościach członków organów;
13) ograniczenia zakresu działalności.
3. Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą udzielać, w zakresie określonym przez
Komisję, dalszych pełnomocnictw pracownikom Urzędu Komisji.
4. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć uchwalania
projektu rocznego planu finansowego, o którym mowa w art. 19b ust. 1, oraz rocznego
sprawozdania finansowego, o którym mowa w art. 19c ust. 1.
Art. 16. 1. Przewodniczący Komisji, jego Zastępcy, członkowie Komisji,
pracownicy Urzędu Komisji i osoby zatrudnione w Urzędzie Komisji na podstawie
umowy o dzieło, umowy zlecenia albo innych umów o podobnym charakterze są
obowiązani do nieujawniania osobom nieupoważnionym informacji chronionych na
podstawie odrębnych ustaw. Obowiązek ten trwa również po ustaniu pełnienia funkcji,
rozwiązaniu stosunku pracy lub rozwiązaniu umowy o dzieło, umowy zlecenia albo
innych umów o podobnym charakterze.
2. Przewodniczący Komisji, jego Zastępcy oraz członkowie Komisji mogą
dokonywać wzajemnej wymiany informacji, w tym chronionych na podstawie
odrębnych ustaw, w zakresie niezbędnym do prawidłowej realizacji celów nadzoru
nad rynkiem finansowym.
3. Członkowie Komisji mogą udostępniać informacje uzyskane w związku z ich
uczestnictwem w pracach Komisji, w tym chronione na podstawie odrębnych ustaw,
pracownikom odpowiednio urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw
instytucji finansowych, urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw
gospodarki, urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zabezpieczenia
społecznego, Narodowego Banku Polskiego, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Bankowego Funduszu Gwarancyjnego,
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a także funkcjonariuszom, żołnierzom
i pracownikom odpowiednio Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w zakresie niezbędnym dla przygotowania
opinii lub stanowisk pozostających w bezpośrednim związku z pracami Komisji.
4. Pracownicy instytucji, o których mowa w ust. 3, są obowiązani do
nieujawniania informacji udostępnionych przez członków Komisji. Obowiązek ten
trwa również po rozwiązaniu stosunku pracy.
5. Nie narusza obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 4, w tym obowiązku
zachowania tajemnicy zawodowej w zakresie informacji stanowiących tajemnicę
bankową, złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa
określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub przekazywanie dalszych
informacji w uzupełnieniu tego zawiadomienia.

Art. 16a. 1. Na żądanie Prezesa Rady Ministrów Przewodniczący Komisji i jego
Zastępcy udostępniają Prezesowi Rady Ministrów informacje uzyskane w związku z
ich uczestnictwem w pracach Komisji, w tym chronione na podstawie odrębnych
ustaw.
2. Prezes Rady Ministrów kieruje żądanie udostępnienia informacji, o których
mowa w ust. 1, na piśmie.
3. Przewodniczący Komisji i jego Zastępcy przekazują informacje, o których
mowa w ust. 1, na piśmie. Jeżeli informacja została przekazana w innej formie,
Przewodniczący Komisji sporządza notatkę, której kopię niezwłocznie przekazuje
Prezesowi Rady Ministrów.
4. Zastępca Przewodniczącego Komisji, który udostępnił informacje Prezesowi
Rady Ministrów, niezwłocznie infor-muje o tym Przewodniczącego Komisji.
Art. 17. 1. Komisja i Narodowy Bank Polski przekazują sobie dokumenty i
informacje, w tym chronione na podstawie odrębnych ustaw, w zakresie niezbędnym
do wykonywania ich ustawowych zadań.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przekazywania dokumentów i
informacji pomiędzy Komisją a Bankowym Funduszem Gwarancyjnym,
Ubezpieczeniowym Funduszem Gwarancyjnym, Rzecznikiem Finansowym oraz
ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych.
3. W celu określenia zasad współpracy i przekazywania dokumentów i
informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja zawiera porozumienia oraz umowy
z podmiotami, o których mowa w ust. 1 i 2.

Art. 17a. (uchylony).

Art. 17aa. Przewodniczący Komisji jest obowiązany do poinformowania
Prezesa Rady Ministrów o zidentyfikowaniu ryzyka systemowego w systemie
finansowym lub jego otoczeniu w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r.
o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu
kryzysowym w systemie finansowym oraz o każdym zdarzeniu, które może zagrozić
bezpieczeństwu lub skutkuje zagrożeniem bezpieczeństwa rynku finansowego, w tym
zagrożeniu lub naruszeniu interesów znacznej liczby inwestorów indywidualnych w
rozumieniu rozporządzenia nr 1286/2014, a także działaniach podjętych przez
Komisję w związku z takim ryzykiem lub zdarzeniem.

Art. 17b. Przewodniczący Komisji i Prezes Polskiej Agencji Nadzoru
Audytowego, o której mowa w ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach,
firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym, dokonują wzajemnej wymiany
informacji lub dokumentów, w tym informacji chronionych na podstawie odrębnych
ustaw, w zakresie niezbędnym do wykonywania ich ustawowo określonych zadań.

Art. 17c. 1. Przewodniczący Komisji i Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
mogą przekazywać sobie informacje, w tym informacje chronione na podstawie
odrębnych ustaw, w zakresie niezbędnym dla wykonywania ich ustawowo określonych zadań.
2. W celu określenia zasad współpracy i przekazywania informacji
Przewodniczący Komisji i Prezes Urzędu Regulacji Energetyki mogą zawrzeć
porozumienie o współpracy i wymianie informacji.

Art. 17ca. 1. Przewodniczący Komisji przekazuje Szefowi Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, Komendantowi Głównemu Policji oraz
Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dokumenty i informacje, w
tym chronione na podstawie odrębnych ustaw, w zakresie niezbędnym do realizacji
ustawowych zadań Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Krajowej Administracji Skarbowej, Policji oraz Prezesa Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
2. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, Komendant Główny
Policji oraz Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazują
Przewodniczącemu Komisji dokumenty i informacje, w tym chronione na podstawie
odrębnych ustaw, w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych zadań Komisji.
3. W celu określenia zasad współpracy oraz przekazywania dokumentów i
informacji, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, zawierane są odpowiednie
porozumienia.

Art. 17cb. Przewodniczący Komisji przekazuje Prezesowi Prokuratorii
Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej niezbędne informacje i dokumenty w celu
realizacji zastępstwa, o którym mowa w ustawie z dnia 15 grudnia 2016 r. o
Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1265, 1309 i
2020).

Art. 17d. 1. Komisja współpracuje z Komisją Europejską, Europejskim
Bankiem Centralnym, Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego, Europejskim
Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych,
Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejską Radą
ds. Ryzyka Systemowego oraz Europejskim Systemem Banków Centralnych i udziela
tym organom wszelkich informacji niezbędnych do wypełniania ich obowiązków.
2. Komisja współpracuje z Agencją do spraw Współpracy Organów Regulacji
Energetyki, z organem właściwym do spraw regulacji gospodarki paliwami i energią
oraz organem właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów,
w zakresie niezbędnym do wykonywania obowiązków wynikających
z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii.
3. Komisja współpracuje z ministrem właściwym do spraw klimatu i Krajowym
ośrodkiem bilansowania i zarządzania emisjami, o którym mowa w art. 3 ust. 1
ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych
i innych substancji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1447 i 1501) – w zakresie administrowania
systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.
Art. 18. 1. Przy Komisji tworzy się sąd polubowny, którego celem jest
rozpatrywanie sporów między uczestnikami rynku finansowego, w szczególności
sporów wynikających ze stosunków umownych między podmiotami podlegającymi
nadzorowi Komisji, a odbiorcami usług świadczonych przez te podmioty.
1a. W ramach sądu polubownego działa centrum arbitrażu i centrum mediacji.
2. W postępowaniu przed sądem polubownym w sprawach rozpatrywanych w
centrum arbitrażu i centrum mediacji stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.
2a. Sąd polubowny może prowadzić również postępowania w sprawie
pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich na zasadach i w trybie
określonych w ustawie z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu
sporów konsumenckich (Dz. U. poz. 1823) oraz regulaminie sądu polubownego. Sąd
polubowny jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie
pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w rozumieniu tej ustawy.
3. Komisja ustala, w drodze uchwały, regulamin sądu polubownego.
4. Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych treść regulaminu sądu polubownego.

Art. 18a. 1. W celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia
o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa
w art. 1 ust. 2, lub do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie
naruszenia przepisów prawa w zakresie podlegającym nadzorowi Komisji,
Przewodniczący Komisji może zarządzić przeprowadzenie postępowania
wyjaśniającego, zwanego dalej „postępowaniem”. Do postępowania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej.
2. W postępowaniu nie przeprowadza się dowodu z opinii biegłego,
przesłuchania osoby ani innych czynności wymagających spisania protokołu. Spisania
protokołu wymaga jednak złożenie wyjaśnień i oświadczeń, o których mowa w ust. 3,
sporządzenie lub przekazanie kopii dokumentów lub innych nośników informacji,
o których mowa w art. 18f ust. 2 lub 3, oraz zajęcie tych dokumentów lub nośników,
o którym mowa w art. 18g.
3. Do złożenia oświadczenia lub pisemnych albo ustnych wyjaśnień oraz do
wydania dokumentu lub innego nośnika informacji można wezwać każdego, kto
dysponuje określoną wiedzą, dokumentem lub nośnikiem. Oświadczenie, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za
składanie fałszywych zeznań.

Art. 18b. 1. Postępowanie jest prowadzone w siedzibie Urzędu Komisji.
2. Poszczególne czynności postępowania mogą być podejmowane również
w miejscu prowadzenia działalności przez podmiot, w związku z działalnością
którego wszczęte zostało postępowanie, w szczególności w lokalu jego centrali,
oddziału lub przedstawicielstwa, w dniach i godzinach pracy tego podmiotu.
3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach zagrożenia bezpieczeństwa
uczestników rynku finansowego czynności postępowania, o których mowa w ust. 2,
niecierpiące zwłoki, mogą być podejmowane w dniach wolnych od pracy lub poza
godzinami pracy podmiotu, o którym mowa w ust. 2, po uprzednim poinformowaniu
tego podmiotu.
4. Przy podejmowaniu czynności, o których mowa w ust. 2 lub 3, upoważniony
pracownik, o którym mowa w art. 18c, może korzystać z pomocy funkcjonariuszy
Policji. Funkcjonariusze Policji wykonują czynności na polecenie upoważnionego
pracownika, o którym mowa w art. 18c.

Art. 18c. Czynności postępowania prowadzi pracownik Urzędu Komisji na
podstawie pisemnego upoważnienia Przewodniczącego Komisji, zwany dalej
„upoważnionym pracownikiem”. Upoważnienie określa:
1) podstawę prawną do prowadzenia postępowania;
2) oznaczenie organu prowadzącego postępowanie;
3) datę i miejsce wystawienia upoważnienia;
4) imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej
pracownika Urzędu Komisji prowadzącego postępowanie;
5) oznaczenie podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2;
6) miejsce przeprowadzenia postępowania;
7) przedmiot oraz zakres postępowania;
8) datę rozpoczęcia oraz przewidywany czas trwania postępowania;
9) pouczenie o prawach i obowiązkach podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2.

Art. 18d. 1. W pierwszym wezwaniu do złożenia:
1) wyjaśnień, o których mowa w art. 18a ust. 3, upoważniony pracownik poucza
składającego wyjaśnienia o przysługujących mu prawach i obowiązkach oraz
skutkach prawnych utrudniania lub udaremniania postępowania;
2) oświadczeń, o których mowa w art. 18a ust. 3, upoważniony pracownik poucza
składającego to oświadczenie o prawach i obowiązkach, w tym prawie odmowy
złożenia oświadczenia w przypadkach, o których mowa w art. 83 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, skutkach
prawnych utrudniania lub udaremniania postępowania oraz o odpowiedzialności
karnej na podstawie art. 233 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128).
2. Do wezwania, o którym mowa w ust. 1, dołącza się kopię upoważnienia,
o którym mowa w art. 18c.
3. Do składającego oświadczenie lub wyjaśnienia stosuje się przepis art.
82 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 18e. 1. W zakresie wynikającym z przedmiotu postępowania upoważniony
pracownik jest uprawniony do swobodnego poruszania się po miejscach, o których
mowa w art. 18b ust. 2, bez obowiązku uzyskania przepustki, nie podlega rewizji
osobistej oraz ma prawo wglądu do ksiąg, dokumentów lub innych nośników
informacji.
2. Podejmowane czynności postępowania nie powinny, w miarę możliwości,
zakłócać prowadzenia działalności przez podmiot, o którym mowa w art. 18b ust. 2.

Art. 18f. 1. Podmiot, o którym mowa w art. 18b ust. 2, zapewnia warunki do
sprawnego przeprowadzenia postępowania, w szczególności niezwłocznie przedstawia żądane księgi, dokumenty lub inne nośniki informacji oraz udziela wyjaśnień, w terminie wyznaczonym przez upoważnionego pracownika. W miarę
możliwości udostępnia również posiadane urządzenia techniczne służące
usprawnieniu wykonywania czynności oraz oddzielne pomieszczenie z odpowiednim wyposażeniem.
2. Na żądanie upoważnionego pracownika osoby wchodzące w skład
statutowych organów podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2, lub osoby
pozostające z tym podmiotem w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku
prawnym o podobnym charakterze są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia
i przekazania, na koszt podmiotu, kopii dokumentów lub innych nośników informacji,
zestawień określonych danych i informacji na podstawie tych dokumentów
i nośników oraz udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień, w terminie określonym
w żądaniu.
3. Upoważniony pracownik, prowadzący czynności postępowania w miejscu,
o którym mowa w art. 18b ust. 2, może samodzielnie sporządzać kopie dokumentów
i innych nośników informacji podlegających badaniu w trakcie postępowania.
4. Z przekazania upoważnionemu pracownikowi kopii dokumentów lub innych
nośników informacji, o których mowa w ust. 2, oraz ze sporządzenia przez
upoważnionego pracownika kopii tych dokumentów lub nośników sporządza się
protokół w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje podmiot, wobec którego
prowadzone jest postępowanie. Upoważniony pracownik oraz osoba przekazująca
materiały podpisują protokół oraz parafują każdą jego stronę.

Art. 18g. 1. W toku postępowania Przewodniczący Komisji lub Zastępca
Przewodniczącego Komisji może wydać postanowienie o zajęciu dokumentu lub
innego nośnika informacji niezbędnego dla dalszego postępowania.
2. Osobę, w której dyspozycji pozostaje dokument lub inny nośnik informacji
podlegający zajęciu, wzywa się do jego dobrowolnego wydania, a w razie niewydania
upoważniony pracownik może zwrócić się do organu Policji o pomoc. Przepisy art. 46
ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, z późn. zm.) stosuje się odpowiednio.
3. Zajęte dokumenty lub inne nośniki informacji, po sporządzeniu ich spisu
i opisu oraz protokołu zajęcia, upoważniony pracownik zabezpiecza przed
zniszczeniem lub zniekształceniem.
4. Protokół zajęcia dokumentów lub innych nośników informacji powinien
zawierać oznaczenie sprawy, w której dokonano tego zajęcia, oznaczenie czasu
rozpoczęcia i zakończenia czynności oraz listę zajętych dokumentów lub nośników
z ich opisem. Protokół podpisują upoważniony pracownik, który dokonał zajęcia, oraz
osoba upoważniona do reprezentowania podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2.
W przypadku odmowy podpisania protokołu przez osobę upoważnioną do
reprezentowania podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2, sporządza się
odpowiednią wzmiankę.
5. Na postanowienie o zajęciu dokumentów lub innych nośników informacji
zażalenie przysługuje osobom, których prawa zostały naruszone w wyniku zajęcia.
Zażalenie rozpoznaje Komisja w terminie 7 dni. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje
wykonania zajęcia. Do zażalenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
– Kodeks postępowania administracyjnego.
6. Dokumenty lub inne nośniki informacji zbędne dla dalszego postępowania
niezwłocznie zwraca się uprawnionemu.

Art. 18h. 1. W granicach koniecznych do sprawdzenia, czy zachodzi
uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa określonego w ustawach, o których
mowa w art. 1 ust. 2, lub do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie
naruszenia przepisów prawa w zakresie podlegającym nadzorowi Komisji,
Przewodniczący Komisji może zażądać od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej
udostępnienia określonych informacji stanowiących tajemnicę skarbową w
rozumieniu działu VII ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.).
2. Przekazanie informacji zgodnie z ust. 1 nie stanowi naruszenia obowiązku
zachowania tajemnicy skarbowej.
3. W przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa
skarbowego, Przewodniczący Komisji udostępnia Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej właściwe w tej sprawie dokumenty i informacje.
4. Przekazanie dokumentów i informacji zgodnie z ust. 3 nie stanowi naruszenia
obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej.

Art. 18i. 1. Postępowanie nie może trwać dłużej niż 12 miesięcy od dnia
zarządzenia jego przeprowadzenia.
2. Po zakończeniu postępowania Przewodniczący Komisji składa zawiadomienie
o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, wszczyna postępowanie administracyjne albo
zarządza zamknięcie tego postępowania.
3. Do zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa dołącza się akta
postępowania, w tym informacje objęte tajemnicą bankową.
4. Po zamknięciu postępowania zajęty dokument lub inny nośnik informacji
zwraca się uprawnionemu. Akta postępowania przechowuje się przez okres 10 lat,
chyba że przepisy odrębne przewidują inny okres przechowywania określonych
informacji.
5. Zamknięcie postępowania nie stanowi przeszkody do ponownego jego
przeprowadzenia o ten sam czyn w przypadku ujawnienia nowych okoliczności,
nieznanych Przewodniczącemu Komisji przed zarządzeniem zamknięcia
postępowania, chyba że nastąpiło przedawnienie karalności przestępstwa.

Art. 18j. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio w stosunku do
podmiotów podlegających nadzorowi Komisji na podstawie przepisów określonych
w art. 1 ust. 2, w przypadku cofnięcia zezwolenia lub zgody na prowadzenie przez te
podmioty działalności podlegającej nadzorowi Komisji, do czasu zaprzestania
prowadzenia tej działalności.
Art. 19. (uchylony).

Art. 19a. 1. Urząd Komisji prowadzi samodzielną gospodarkę finansową w
ramach posiadanych środków.
2. Przychodami Urzędu Komisji są:
1) wpłaty i opłaty na pokrycie kosztów nadzoru wnoszone przez podmioty
nadzorowane w wysokości i na zasadach określonych w ustawach, o których
mowa w art. 1 ust. 2;
2) opłaty za egzaminy:
a) dla brokerów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych,
b) na aktuariuszy,
c) na maklerów papierów wartościowych, doradców inwestycyjnych, agentów
firm inwestycyjnych, maklerów giełd towarowych oraz za egzaminy
uzupełniające,
d) na pośrednika kredytu hipotecznego;
3) opłaty za wydanie interpretacji Komisji;
4) darowizny i zapisy;
5) przychody z tytułu odsetek za zwłokę w zapłacie należności;
6) przychody z najmu;
7) przychody z lokat;
8) inne przychody.
3. Wpłaty wnoszone przez podmioty nadzorowane, o których mowa w art. 1 ust.
2 pkt 5a, obejmują opłatę od wniosku o wydanie decyzji w sprawie rejestracji agencji
ratingowej.
4. Wysokość opłaty od wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3,
wynosi 1,5% wartości przychodów agencji ratingowej wskazanych w ostatnim
zatwierdzonym rocznym sprawozdaniu finansowym, jednak nie mniej niż 20 000
i nie więcej niż 80 000 zł.
5. Do należności z tytułu wpłat i opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 13 oraz w
ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
Ordynacja podatkowa oraz przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
6. Z przychodów, o których mowa w ust. 2, pokrywa się koszty funkcjonowania
Urzędu Komisji i jego organów.
7. Wpłaty i opłaty na pokrycie kosztów nadzoru, o których mowa w ust. 2 pkt 1,
ustala się w oparciu o kwotę ustaloną w planie finansowym Urzędu Komisji. Po
zakończeniu roku obrotowego Urzędu Komisji ustala się różnicę pomiędzy
planowanymi a wykonanymi kosztami, którą uwzględnia się w rozliczeniu kosztów
nadzoru w danym roku obrotowym.

Art. 19b. 1. Projekt rocznego planu finansowego Urzędu Komisji, po uchwaleniu
przez Komisję i zatwierdzeniu przez Prezesa Rady Ministrów, jest przekazywany ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych w trybie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.
2. Rokiem obrotowym Urzędu Komisji jest rok kalendarzowy.

Art. 19c. 1. Roczne sprawozdanie finansowe Urzędu Komisji podlega badaniu
przez firmę audytorską.
2. Prezes Rady Ministrów dokonuje wyboru firmy audytorskiej.
3. Sporządzone przez Komisję roczne sprawozdanie finansowe Urzędu Komisji
jest przekazywane wraz ze sprawozdaniem z badania Prezesowi Rady Ministrów w
celu zatwierdzenia.
4. Zatwierdzone sprawozdanie finansowe Urzędu Komisji jest przekazywane
ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych w terminach określonych w
przepisach wydanych na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649, 2020 i 2473).

Art. 19d. 1. Urząd Komisji tworzy następujące fundusze własne:
1) fundusz podstawowy;
2) fundusz rezerwowy.
2. Fundusz podstawowy Urzędu Komisji odzwierciedla równowartość mienia
Urzędu Komisji na dzień jego utworzenia.
3. Fundusz rezerwowy zwiększa się o zysk netto i zmniejsza się o stratę netto.

Art. 19e. 1. Wpływy z tytułu kar pieniężnych nakładanych przez Komisję na
podstawie art. 3c ust. 1 pkt 5 i art. 3g ust. 1 pkt 7 oraz na podstawie ustaw, o których
mowa w art. 1 ust. 2, stanowią środki Funduszu Edukacji Finansowej, o którym mowa
w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku
finansowego i o Rzeczniku Finansowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2279).
2. Do należności z tytułu kar pieniężnych nakładanych przez Komisję na
podstawie art. 3c ust. 1 pkt 5 i art. 3g ust. 1 pkt 7 oraz na podstawie ustaw, o których
mowa w art. 1 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz przepisy ustawy z dnia 17 czerwca
1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do kar pieniężnych nakładanych przez Komisję
na podstawie:
1) art. 138 ust. 3 pkt 3a i art. 141 ustawy – Prawo bankowe;
2) art. 72 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach
oszczędnościowo-kredytowych.