Ustawa o działalności kosmicznej

Ustawa z dnia 13 lutego 2026 r. o działalności kosmicznej

Artykuły: 74 Stan aktu: Obowiązuje Wejście w życie: 2026-04-18 Ostatnia zmiana aktu: 08.04.2026 Źródło danych: Dziennik Ustaw Synchronizacja danych: 26.06.2026 03:18
art.
Widoczne: 74 z 74 artykułów
Art. 1
Art. 1. Ustawa określa:
1) zasady wykonywania działalności kosmicznej dotyczące:
a) udzielania zezwolenia na wykonywanie działalności kosmicznej, zwanego dalej „zezwoleniem”,
b) kontroli wykonywania działalności kosmicznej, zwanej dalej „kontrolą”,
c) odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny,
d) odpowiedzialności za naruszenie przepisów ustawy;
2) zasady prowadzenia rejestru obiektów kosmicznych;
3) postępowanie w przypadku:
a) wystąpienia nieprzewidzianego zdarzenia związanego z wykonywaniem działalności kosmicznej,
b) znalezienia rzeczy, co do której istnieje podejrzenie, że jest śmieciem kosmicznym.
Art. 2
Art. 3
Art. 3. Przepisy ustawy stosuje się do działalności kosmicznej wykonywanej:
1) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) z zarejestrowanego w Rzeczypospolitej Polskiej:
a) statku morskiego w rozumieniu art. 2 § 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski (Dz. U. z 2023 r. poz. 1309),
b) statku powietrznego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2025 r. poz. 1431 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 176),
c) polskiego państwowego statku powietrznego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze.
Art. 4
Art. 4. Przepisy ustawy stosuje się także do działalności kosmicznej wykonywanej przez operatora z terytorium państwa obcego lub z obszaru niepodlegającego zwierzchnictwu żadnego państwa.
Art. 5
Art. 5. Do wykorzystania przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej w związku z wykonywaniem działalności kosmicznej za pomocą:
1) pojazdu wynoszącego niebędącego statkiem powietrznym w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze,
2) obiektu kosmicznego innego niż pojazd wynoszący, o którym mowa w pkt 1
– stosuje się przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 119 ust. 4 i art. 121 ust. 5 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze.
Art. 6
Art. 6. 1. W sprawach dotyczących wykonywania działalności kosmicznej Prezesowi Polskiej Agencji Kosmicznej, działającej na podstawie ustawy z dnia 26 września 2014 r. o Polskiej Agencji Kosmicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1957 oraz z 2026 r. poz. 465), zwanej dalej „Agencją”, przysługują uprawnienia organu administracji publicznej. 2. Do postępowań prowadzonych przed Prezesem Agencji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ‒ Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691). 3. Organem wyższego stopnia w stosunku do Prezesa Agencji w sprawach:
1) zezwolenia,
2) kar pieniężnych, o których mowa w rozdziale 9
– jest minister właściwy do spraw gospodarki.
Art. 7
Art. 7. Organem właściwym w sprawach działalności kosmicznej wykonywanej przez jednostki podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane jest Minister Obrony Narodowej. Rozdział 2 Wykonywanie działalności kosmicznej
Art. 8
Art. 8. 1. Działalność kosmiczna polega na:
1) wyniesieniu lub próbie wyniesienia obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną;
2) eksploatacji obiektu kosmicznego w przestrzeni kosmicznej;
3) kontrolowaniu obiektu kosmicznego w przestrzeni kosmicznej;
4) usuwaniu obiektu kosmicznego, w tym przez jego deorbitację. 2. Za działalność kosmiczną w rozumieniu ustawy nie uznaje się eksploatacji oraz kontrolowania obiektu kosmicznego w ramach służby radiokomunikacyjnej amatorskiej w rozumieniu art. 2 pkt 60 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komuni- kacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221, z 2025 r. poz. 637 i 820 oraz z 2026 r. poz. 252).
Art. 9
Art. 10
Art. 10. 1. Działalność kosmiczna może być wykonywana przez:
1) osobę prawną;
2) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną;
3) jednostkę organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, mogą wykonywać działalność kosmiczną po uzyskaniu zezwolenia.
Art. 11
Art. 11. 1. Zezwolenia udziela Prezes Agencji, w drodze decyzji, na czas określony niekrótszy niż okres między plano- wanymi datami rozpoczęcia i zakończenia wykonywania działalności kosmicznej, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 6 i 7. 2. Zezwolenia udziela się na:
1) wyniesienie danego pojazdu wynoszącego w przestrzeń kosmiczną wraz z innym obiektem kosmicznym lub bez niego;
2) wyniesienie danego obiektu kosmicznego niebędącego pojazdem wynoszącym w przestrzeń kosmiczną;
3) eksploatację danego obiektu kosmicznego w przestrzeni kosmicznej;
4) kontrolowanie danego obiektu kosmicznego w przestrzeni kosmicznej;
5) usuwanie danego obiektu kosmicznego z przestrzeni kosmicznej, w tym przez jego deorbitację. 3. Zezwolenie może dotyczyć więcej niż jednego obiektu kosmicznego.
Art. 12
Art. 13
Art. 13. 1. W toku postępowania o udzielenie zezwolenia nie ujawnia się podmiotom dopuszczonym do udziału w po- stępowaniu na prawach strony informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2026 r. poz. 85), jeżeli wnioskodawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane, oraz wskazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. 2. W toku postępowania o udzielenie zezwolenia wnioskodawca nie ujawnia informacji niejawnych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1209).
Art. 14
Art. 15
Art. 15. W toku postępowania o udzielenie zezwolenia Prezes Agencji może:
1) wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1,
2) żądać złożenia wyjaśnień lub dodatkowych informacji lub dokumentów związanych z planowanym sposobem wyko- nywania działalności kosmicznej lub w celu potwierdzenia spełniania warunków, o których mowa w art. 12 ust. 1,
3) żądać dokonania zmian we wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1, we wskazanym zakresie, w szczególności w od- niesieniu do spełnienia przez obiekt kosmiczny standardów, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4
– w wyznaczonym terminie.
Art. 16
Art. 16. 1. Prezes Agencji udziela wnioskodawcy zezwolenia albo odmawia jego udzielenia w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia kompletnego wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1. 2. Jeżeli działalność kosmiczna wykonywana przez podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub 2, jest związana z wykonaniem umowy zawartej z jednostką organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzo- rowaną i jeśli z przyczyn uzasadnionych interesem bezpieczeństwa i obronności jest to konieczne dla prawidłowego wyko- nania tej umowy, Prezes Agencji, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, udziela wnioskodawcy zezwolenia albo odmawia jego udzielenia w terminie określonym we wniosku Ministra Obrony Narodowej, jednak niekrótszym niż 30 dni.
Art. 17
Art. 18
Art. 18. Prezes Agencji odmawia, w drodze decyzji, udzielenia zezwolenia w przypadku, gdy:
1) wnioskodawca nie spełnia któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 12 ust. 1;
2) co najmniej jeden z organów, o których mowa w art. 14 ust. 1, przedstawił negatywną opinię.
Art. 19
Art. 20
Art. 20. 1. Prezes Agencji cofa, w drodze decyzji, zezwolenie w przypadku:
1) stwierdzenia utraty przez podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub 2, wiarygodności niezbędnej do wyklu- czenia zagrożenia dla interesu bezpieczeństwa i obronności, w szczególności w przypadku przekazania Prezesowi Agencji przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Szefa Agencji Bezpie- czeństwa Wewnętrznego informacji o wykonywaniu przez ten podmiot działalności kosmicznej w sposób zagrażający interesowi bezpieczeństwa i obronności, interesowi bezpieczeństwa wewnętrznego oraz realizacji zadań z zakresu ochrony ludności lub zarządzania kryzysowego;
2) o którym mowa w art. 43 ust. 9. 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, Prezes Agencji może dodatkowo nałożyć na operatora obowiązek, o którym mowa w art. 43 ust. 9 pkt 2. 3. Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest natychmiast wykonalna.
Art. 21
Art. 22
Art. 23
Art. 23. W przypadku gdy podmiot przejmujący zezwolenie jest osobą zagraniczną, o której mowa w art. 3 pkt 5 lit. b i c ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619, 621 i 1794), warunkiem przeniesienia zezwolenia jest obowiązywanie umowy międzynarodowej w rozumieniu ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 127) z państwem utworzenia podmiotu przejmującego zezwolenie regulującej odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny objęty zezwoleniem.
Art. 24
Art. 24. Prezes Agencji odmawia, w drodze decyzji, przeniesienia zezwolenia, jeżeli nie został spełniony którykolwiek z warunków określonych w art. 22 ust. 1 lub art. 23.
Art. 25
Art. 25. 1. Od wniosków o udzielenie zezwolenia, zmianę zezwolenia lub przeniesienie zezwolenia na inny podmiot pobiera się opłatę. 2. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia, zmiany zezwolenia lub przeniesienia zezwolenia, opłata nie podlega zwrotowi. 3. Opłata stanowi przychód Agencji i jest wnoszona na rachunek bankowy Agencji.
Art. 26
Art. 27
Art. 27. 1. Operator oraz podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, ponoszą odpowiedzialność cywilną za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny. 2. Jeżeli działalność kosmiczna jest wykonywana przez operatora we współpracy z podmiotem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, odpowiedzialność cywilna operatora i tego podmiotu jest solidarna, w zakresie, w jakim szkoda dotyczy działal- ności kosmicznej objętej tą współpracą. 3. Odpowiedzialność cywilna podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, wykonującego czynności związane z wykonywaniem działalności kosmicznej we współpracy z operatorem, jest ograniczona do szkód wy- rządzonych z winy umyślnej lub w wyniku rażącego niedbalstwa. W przypadku gdy podmiot inny niż podmiot, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, nie ponosi odpowiedzialności zgodnie ze zdaniem pierwszym, do odpowiedzialności za szkodę stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 lub 2.
Art. 28
Art. 28. 1. Za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny na powierzchni Ziemi lub za szkody wyrządzone statkowi powietrznemu podczas lotu, operator oraz podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, ponoszą odpowiedzialność cywilną niezależnie od winy, także wówczas, gdy szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej. 2. Odpowiedzialności cywilnej za szkody, o których mowa w ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć. 3. Za szkody poniesione przez osobę fizyczną wykonującą czynności związane z wykonywaniem działalności kosmicznej operator ponosi odpowiedzialność cywilną na zasadach ogólnych.
Art. 29
Art. 29. Za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny w miejscu innym niż na powierzchni Ziemi lub za szkody inne niż wyrządzone statkowi powietrznemu podczas lotu operator ponosi odpowiedzialność cywilną na zasadach ogólnych.
Art. 30
Art. 31
Art. 31. 1. Operator zawiera umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny. Wymóg ten uważa się za spełniony także wtedy, gdy operator wykaże, że umowa w tym zakresie została zawarta na jego rzecz. 2. Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, nie podlega przepisom ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 367, z późn. zm.3)).
Art. 32
Art. 32. 1. Umowa, o której mowa w art. 31 ust. 1, zawarta przez operatora lub na jego rzecz obejmuje także odpowie- dzialność Skarbu Państwa. 2. Obowiązek, o którym mowa w art. 31 ust. 1, nie dotyczy działalności kosmicznej wykonywanej:
1) w celu naukowym lub edukacyjnym;
2) przez jednostki podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane.
Art. 33
Art. 33. 1. Obowiązek, o którym mowa w art. 31 ust. 1, powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania działalności objętej zezwoleniem. 2. Obowiązek, o którym mowa w art. 31 ust. 1, ustaje z dniem zakończenia wykonywania działalności kosmicznej objętej zezwoleniem. 3. Ubezpieczenie, o którym mowa w art. 31 ust. 1, obejmuje szkody, które powstały w okresie ubezpieczenia.
Art. 34
Art. 34. 1. Wysokość sumy gwarancyjnej ubezpieczenia, w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową, o której mowa w art. 31 ust. 1, wynosi niewięcej niż równowartość w złotych kwoty 60 milionów euro. 2. Kwotę, o której mowa w ust. 1, ustala się przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa, o której mowa w art. 31 ust. 1, została zawarta. Rozdział 5 Kontrola
Art. 35
Art. 35. 1. Organem właściwym do przeprowadzania kontroli jest Prezes Agencji. 2. Kontrolę przeprowadza się:
1) w zakresie zgodności wykonywania działalności kosmicznej z zezwoleniem oraz z ustawą;
2) w celu wykrywania wykonywania, wbrew ustawie, działalności kosmicznej bez zezwolenia. 3. Organem właściwym w sprawach kontroli przeprowadzanej przez jednostki podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane jest Minister Obrony Narodowej. 4. Kontrolę, o której mowa w ust. 3, przeprowadza się na podstawie przepisów odrębnych.
Art. 36
Art. 36. 1. Podmiotem kontrolowanym może być:
1) operator;
2) podmiot współpracujący przy wykonywaniu działalności kosmicznej, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7;
3) podmiot, co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia. 2. Podmiot kontrolowany przekazuje na żądanie Prezesa Agencji informacje o wykonywanej działalności kosmicznej.
Art. 37
Art. 38
Art. 38. 1. Prezes Agencji zawiadamia podmiot kontrolowany o zamiarze wszczęcia kontroli. 2. Kontrolę wszczyna się niewcześniej niż po upływie 7 dni i niepóźniej niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia. 3. Wszczęcie kontroli przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, wymaga zgody lub wniosku podmiotu kontrolowanego. W razie wyrażenia tej zgody lub złożenia tego wniosku ustnie dokonuje się adnotacji o tym w aktach sprawy. 4. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) oznaczenie organu właściwego do przeprowadzenia kontroli;
2) datę i miejsce wystawienia tego zawiadomienia;
3) oznaczenie podmiotu kontrolowanego;
4) wskazanie zakresu kontroli;
5) wstępną listę dokumentów i informacji związanych z zakresem przedmiotowym kontroli, których udostępnienia ocze- kuje organ właściwy do przeprowadzenia kontroli;
6) imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej do reprezentowania Agencji z podaniem zajmowanego stanowiska.
Art. 39
Art. 39. 1. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu kon- trolowanego lub osoby upoważnionej przez podmiot kontrolowany, o ile została przez ten podmiot wskazana. 2. Wskazania, o którym mowa w ust. 1, podmiot kontrolowany dokonuje na piśmie utrwalonym w postaci elektronicz- nej albo w postaci papierowej. 3. W razie nieobecności osoby, o której mowa w ust. 1, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymację służbową okazuje się:
1) osobie czynnej w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 i 1508 oraz z 2026 r. poz. 184) lub
2) przywołanemu świadkowi będącemu funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu art. 115 § 13 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872), który nie jest pracownikiem Agencji.
Art. 40
Art. 40. 1. W toku kontroli osoba przeprowadzająca kontrolę ma prawo do:
1) wstępu do nieruchomości, pomieszczeń, instalacji, środków transportu i innych obiektów związanych z wykonywaniem działalności kosmicznej lub służących, choćby pośrednio, wykonywaniu tej działalności, a także przeprowadzania ich oględzin;
2) wykonywania czynności kontrolno-pomiarowych, badań obiektów kosmicznych lub urządzeń wykorzystywanych do wykonywania działalności kosmicznej;
3) dostępu do dokumentów, materiałów oraz innych danych związanych z wykonywaniem działalności kosmicznej, a także do sporządzania ich kopii lub pobierania wyciągów;
4) żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień. 2. Podmiot kontrolowany zapewnia warunki przeprowadzenia kontroli w zakresie, o którym mowa w ust. 1.
Art. 41
Art. 42
Art. 42. 1. Kontrolę prowadzi się niedłużej niż przez 30 dni roboczych od dnia okazania przez osobę przeprowadzającą kontrolę osobie, o której mowa w art. 39 ust. 1 albo 3, upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Do terminu określonego w zdaniu pierwszym nie wlicza się terminów przewidzianych na podpisanie i doręczenie protokołu kontroli przez podmiot kontrolowany. 2. Terminem zakończenia kontroli jest dzień podpisania protokołu kontroli przez podmiot kontrolowany albo dzień wprowadzenia wzmianki, o której mowa w art. 41 ust. 9.
Art. 43
Art. 44
Art. 44. 1. Obiekt kosmiczny wyniesiony na orbitę okołoziemską lub poza nią, dla którego Rzeczpospolita Polska jest państwem wynoszącym, lub którego operatorem jest podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podlega wpisowi do Krajo- wego Rejestru Obiektów Kosmicznych, zwanego dalej „Rejestrem”. 2. Rejestr prowadzi Prezes Agencji w systemie teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 oraz z 2026 r. poz. 160). 3. Rejestr jest jawny.
Art. 45
Art. 46
Art. 46. 1. Wpis do Rejestru stanowi czynność materialno-techniczną i jest dokonywany na podstawie zgłoszenia, zwa- nego dalej „zgłoszeniem”. 2. Zgłoszenia dokonuje operator w postaci elektronicznej niezwłocznie:
1) po wyniesieniu obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną, niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia jego wyniesienia;
2) po rozpoczęciu eksploatacji obiektu kosmicznego, niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia jego eksploatacji. 3. Zgłoszenie zawiera dane i informacje, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1–9. 4. Do zgłoszenia dołącza się dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 51 ust. 1. 5. W przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 8, wpisu do Rejestru dokonuje się z urzędu.
Art. 47
Art. 47. 1. Prezes Agencji dokonuje wpisu do Rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu zgłoszenia. 2. Jeżeli zgłoszenie jest niekompletne, Prezes Agencji wzywa operatora do uzupełnienia zgłoszenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W przypadku wezwania operatora do uzupełnienia zgłoszenia, termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie na nowo od dnia dokonania uzupełnienia zgłoszenia do Prezesa Agencji.
Art. 48
Art. 48. Operator niezwłocznie informuje Prezesa Agencji o zmianie danych i informacji zawartych w Rejestrze, z wy- łączeniem danych, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 6. Do dokonywania zmian w Rejestrze stosuje się przepisy art. 46 i art. 47.
Art. 49
Art. 49. W terminie miesiąca od dnia dokonania wpisu do Rejestru, Prezes Agencji występuje z wnioskiem do ministra właściwego do spraw zagranicznych o przekazanie Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych infor- macji dotyczących obiektu kosmicznego, na podstawie i w zakresie określonym w art. IV Konwencji o rejestracji obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną, otwartej do podpisania w Nowym Jorku dnia 14 stycznia 1975 r.
Art. 50
Art. 50. Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych i informacji zawartych w Rejestrze oraz sposób jego prowadzenia, biorąc pod uwagę:
1) rodzaj i charakterystykę obiektu kosmicznego;
2) potrzebę prowadzenia Rejestru w systemie teleinformatycznym oraz potrzebę zapewnienia możliwości korzystania z danych dotyczących operatorów;
3) konieczność zapewnienia ochrony danych operatorów;
4) potrzebę zapewnienia kompletności i przejrzystości danych dotyczących obiektu kosmicznego.
Art. 51
Art. 51. 1. Zgłoszenie do Rejestru oraz zgłoszenie zmian wpisu do Rejestru podlega opłacie. 2. Wysokość opłaty wynosi 20 % kwoty przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu dokonania zgłoszenia. Wysokość opłaty zaokrągla się w górę do pełnego złotego. 3. Opłata stanowi przychód Agencji i jest wnoszona na rachunek bankowy Agencji. 4. Opłaty nie pobiera się w przypadku, gdy zgłoszenia dokonuje jednostka podległa Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowana. Rozdział 7 Komisja do spraw badania nieprzewidzianego zdarzenia związanego z wykonywaniem działalności kosmicznej
Art. 52
Art. 52. 1. Prezes Agencji może powołać komisję do spraw badania nieprzewidzianego zdarzenia związanego z wykony- waniem działalności kosmicznej, zwaną dalej „Komisją”, w przypadku zaistnienia nieprzewidzianego zdarzenia związanego z wykonywaniem działalności kosmicznej, zwanego dalej „zdarzeniem”. 2. Do zadań Komisji należy:
1) ustalenie okoliczności i przyczyn zdarzenia oraz określenie jego skutków;
2) współpraca z podmiotami i służbami zaangażowanymi w wyjaśnianie okoliczności zdarzenia i odpowiednimi centrami zarządzania kryzysowego w rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 122, z późn. zm.4));
3) opracowanie raportu końcowego z prac Komisji zawierającego w szczególności omówienie okoliczności i przyczyn zdarzenia, a także wnioski i zalecenia oraz przedstawienie tego raportu Prezesowi Agencji.
Art. 53
Art. 54
Art. 55
Art. 56
Art. 57
Art. 57. 1. Kto znajdzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rzecz, co do której istnieje podejrzenie, że jest śmieciem kosmicznym, niezwłocznie informuje o tym Policję. 2. Policja niezwłocznie, niepóźniej niż w ciągu 24 godzin, informuje Prezesa Agencji o znalezieniu rzeczy, o której mowa w ust. 1, chyba że stwierdzi, że podejrzenie jest nieuzasadnione. 3. Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 2, Prezes Agencji niezwłocznie powołuje Komisję, o której mowa w art. 52, i zawiadamia o tym Komendanta Głównego Policji.
Art. 58
Art. 58. 1. Rzecz, o której mowa w art. 57 ust. 1, nie może być przenoszona z miejsca znalezienia bez zgody Policji. 2. Usunięcie lub zmiana położenia rzeczy, o której mowa w ust. 1, może być dokonane bez zgody Policji tylko w razie konieczności ratowania życia, zdrowia, mienia lub w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu grożącemu ze strony tej rzeczy. 3. Dokonujący działań, o których mowa w ust. 2, utrwalają dostępnymi środkami obraz położenia tej rzeczy przed zmianą jej położenia.
Art. 59
Art. 59. Działania na miejscu znalezienia rzeczy, o której mowa w art. 57 ust. 1, dokonuje się w sposób, który w jak najmniejszym stopniu naruszy stan, w jakim znalazła się ta rzecz, aby nie doszło do jej zniszczenia lub zatarcia pozostawio- nych śladów.
Art. 60
Art. 60. Prezes Agencji zapewnia przechowywanie rzeczy, o której mowa w art. 57 ust. 1, zwróconej w trybie, o którym mowa w art. 230 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46, z późn. zm.5)). Prezes Agencji wskazuje miejsce i czas przechowywania tej rzeczy, zapewniając jej należyte zabezpieczenie. Rozdział 9 Przepisy o karach pieniężnych i przepis karny
Art. 61
Art. 61. Podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, podlega karze pieniężnej w wysokości nieprzekraczającej pięćsetkrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu wydania decyzji o nałożeniu tej kary.
Art. 62
Art. 63
Art. 63. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 61 i art. 62, nakłada, w drodze decyzji, Prezes Agencji. 2. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 61 i art. 62, Prezes Agencji bierze pod uwagę:
1) wagę i zakres niezgodności oraz znaczenie naruszonych przepisów ustawy;
2) czas trwania niezgodności;
3) wcześniejsze niezgodności ze strony operatora, o którym mowa w art. 62, albo podmiotu, o którym mowa w art. 61;
4) zakres szkody majątkowej i szkody niemajątkowej wyrządzonej przez obiekt kosmiczny;
5) środki zastosowane przez operatora, o którym mowa w art. 62, albo podmiot, o którym mowa w art. 61, w celu ogra- niczenia szkód, o których mowa w pkt 4;
6) stopień przyczynienia się operatora, o którym mowa w art. 62, do powstania niezgodności;
7) stopień współpracy operatora, o którym mowa w art. 62, albo podmiotu, o którym mowa w art. 61, z Prezesem Agencji.
Art. 64
Art. 64. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.
Art. 65
Art. 65. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do działalności kosmicznej wykonywanej przez jednostkę pod- ległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną.
Art. 66
Art. 66. Kto uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie przez członków Komisji, o której mowa w art. 52, czynności, o których mowa w art. 55, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku. Rozdział 10 Zmiany w przepisach, przepisy przejściowe, dostosowujące i przepis końcowy
Art. 67
Art. 68
Art. 68. Minister właściwy do spraw zagranicznych informuje Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjedno- czonych o utworzeniu Rejestru w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 69
Art. 69. Prezes Agencji po raz pierwszy opracuje wykaz, o którym mowa w art. 9 ust. 2, i podaje go do publicznej wiado- mości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Agencji w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 70
Art. 70. Przepisów ustawy nie stosuje się do obiektów kosmicznych wyniesionych w przestrzeń kosmiczną przed dniem wejścia w życie ustawy, z wyjątkiem przepisów art. 48 i art. 51 oraz rozdziału 7, przy czym ilekroć w tych przepisach jest mowa o operatorze należy przez to rozumieć właściciela obiektu kosmicznego wyniesionego w przestrzeń kosmiczną przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 71
Art. 72
Art. 72. Do członków Rady Agencji, których kadencje trwają w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 14 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 67 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 73
Art. 73. 1. W latach 2026‒2036 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację zadań wynikających z niniejszej ustawy wynosi 28 150 000,00 zł, w tym w:
1) 2026 r. – 3 210 000,00 zł;
2) 2027 r. – 2 220 000,00 zł;
3) 2028 r. ‒ 2 300 000,00 zł;
4) 2029 r. ‒ 2 350 000,00 zł;
5) 2030 r. ‒ 2 410 000,00 zł;
6) 2031 r. ‒ 2 460 000,00 zł;
7) 2032 r. ‒ 2 520 000,00 zł;
8) 2033 r. ‒ 2 580 000,00 zł;
9) 2034 r. ‒ 2 640 000,00 zł;
10) 2035 r. ‒ 2 700 000,00 zł;
11) 2036 r. – 2 760 000,00 zł. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec każdego roku. 3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 stosuje się mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy, związanych z:
1) funkcjonowaniem Komisji;
2) prowadzeniem Rejestru. 4. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest minister właściwy do spraw gospodarki.
Art. 74
Art. 74. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: K. Nawrocki
Brak wyników