Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) deorbitacja obiektu kosmicznego ‒ wejście w atmosferę ziemską obiektu kosmicznego, dla którego określono prognozo- wany czas tego wejścia oraz dla którego określono prognozowany czas i miejsce upadku albo przyziemienia jego elemen- tów na powierzchni Ziemi;
2) eksploatacja obiektu kosmicznego – czynności związane z użytkowaniem obiektu kosmicznego, w tym jego obsługą, konserwacją, naprawą i modyfikacją, mające na celu utrzymanie obiektu kosmicznego w sprawności i pozwalające na jego bezpieczne wykorzystywanie zgodnie z przeznaczeniem;
3) kontrolowanie obiektu kosmicznego – czynności związane z monitorowaniem obiektu kosmicznego po jego wyniesie- niu w przestrzeń kosmiczną, w szczególności śledzenie jego pozycji i stanu technicznego, a także czynności polegające na planowaniu manewrów i ich wykonywaniu przez ten obiekt, zapewnieniu jego bezpieczeństwa oraz zapobieganiu kolizjom z jego udziałem;
4) obiekt kosmiczny – rzecz ruchomą, która została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną za pomocą pojazdu wynoszącego lub której wyniesienie w przestrzeń kosmiczną jest planowane, będącą w stanie aktywnym lub nieaktywnym, i jej części, a także pojazd wynoszący i jego części;
5) operator – podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2, który uzyskał zezwolenie, oraz jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowana wykonująca działalność kosmiczną;
6) orbita okołoziemska – trajektorię w przestrzeni kosmicznej, po której porusza się obiekt kosmiczny, dla której można wyznaczyć podstawowe parametry względem Ziemi, w tym apogeum, perygeum, kąt nachylenia i okres obiegu;
7) państwo wynoszące – państwo wypuszczające w rozumieniu Konwencji o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne, sporządzonej w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia 29 marca 1972 r.
1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 26 września 2014 r. o Polskiej Agencji Kosmicznej. (Dz. U. z 1973 r. poz. 154) oraz Konwencji o rejestracji obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną, otwartej do podpisania w Nowym Jorku dnia 14 stycznia 1975 r. (Dz. U. z 1979 r. poz. 22);
8) pojazd suborbitalny – pojazd wynoszący, który jest niezdolny do wejścia na orbitę okołoziemską;
9) pojazd wynoszący – pojazd rakietowy zdolny do osiągnięcia przestrzeni kosmicznej, wraz z wynoszonym przez niego innym obiektem kosmicznym lub bez takiego obiektu;
10) przestrzeń kosmiczna ‒ przestrzeń znajdującą się powyżej 100 km nad średnim poziomem morza;
11) śmieci kosmiczne – obiekty kosmiczne, w tym ich części lub fragmenty, które utraciły zdolność do wykonywania przewidzianych dla nich funkcji;
12) usuwanie obiektu kosmicznego – działania wykonywane przez obiekt kosmiczny znajdujący się na orbicie okołoziem- skiej na podstawie algorytmu lub z pomocą operatora, w celu deorbitacji tego obiektu kosmicznego lub jego wypro- wadzenia poza obszar chroniony orbity geostacjonarnej;
13) wyniesienie obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną ‒ wypuszczenie obiektu kosmicznego w rozumieniu Konwen- cji o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne, sporządzonej w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia 29 marca 1972 r. oraz Konwencji o rejestracji obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną, otwartej do podpisania w Nowym Jorku dnia 14 stycznia 1975 r.