1. Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo –
w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 – można udzielić na
jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu,
a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego
pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
1a. Zezwolenia, o którym mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela się
na wniosek jednostki przyjmującej.
2. Zezwolenia na pobyt czasowy udziela się na okres niezbędny do realizacji celu
pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy jednak niż
3 lata.