1. Funkcjonariuszowi i członkom jego rodziny przysługuje raz w roku
prawo przejazdu, na koszt właściwej Agencji, środkami publicznego transportu
zbiorowego, do jednej wybranej przez siebie miejscowości w kraju i z powrotem.
2. W razie niewykorzystania przysługującego przejazdu osoba uprawniona
otrzymuje zryczałtowany równoważnik pieniężny.
3. Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny,
o których mowa w ust. 1 i 2, nie przysługują funkcjonariuszowi w roku
kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów
środkami publicznego transportu zbiorowego.
4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla każdej
Agencji, sposób ustalania wysokości równoważnika, o którym mowa w ust. 2,
szczegółowe zasady korzystania przez funkcjonariuszy z uprawnień, o których mowa
w ust. 1–3, oraz dokumenty, na podstawie których następuje realizacja tych
uprawnień.
5. Osobom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznane także inne
świadczenia socjalne.
6. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla
każdej Agencji, rodzaj, zakres i sposób ustalania wysokości świadczeń socjalnych,
o których mowa w ust. 5, a także warunki korzystania przez funkcjonariuszy z tych
świadczeń.