§ 1. Jeżeli osoba biorąca udział w czynnościach:
1) nie zna języka polskiego i do czynności nie jest dołączony przekład na inny
znany tej osobie język, notariusz powinien przetłumaczyć akt lub inny dokument
osobiście albo przy pomocy tłumacza; przepis art. 2 § 3 stosuje się;
2) jest głucha lub głuchoniema, notariusz jest obowiązany przekonać się, że treść
czynności jest jej dokładnie znana i zrozumiała, z tym że notariusz może
przywołać do czynności biegłego;
3) jest niewidoma, głucha, niema lub głuchoniema, notariusz na życzenie takiej
osoby powinien przywołać do czynności wskazaną przez nią zaufaną osobę;
o powyższym notariusz powinien uprzedzić osoby zainteresowane;
4) nie umie lub nie może pisać, powinna na dokumencie złożyć tuszowy odcisk
palca; obok tego odcisku zaś inna osoba wpisze imię i nazwisko osoby
nieumiejącej lub niemogącej pisać, umieszczając swój podpis;
5) może złożyć podpis jedynie w alfabecie nieznanym notariuszowi, należy
stwierdzić, że jest to podpis tej osoby.
§ 2. O zachowaniu warunków przewidzianych w § 1 pkt 2 i 3, a także o sposobie
stwierdzenia okoliczności, o których mowa w § 1, bądź o niemożności złożenia
podpisu lub tuszowego odcisku – notariusz czyni stosowną wzmiankę w treści
sporządzonego dokumentu.
§ 3. Nie może być świadkiem czynności notarialnej osoba będąca
z zawierającymi czynność lub z osobami, na których rzecz czynność jest dokonywana,
w takim stosunku, który nie pozwala notariuszowi w jej imieniu ani na jej rzecz
dokonać czynności.