1. Jeżeli wyniki badań elementów fizykochemicznych wskazują na występowanie znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych stężeń substancji zanieczyszczających, grupy tych substancji lub substancji wyrażonej jako wskaź- nik, zwanych dalej „trendami wzrostowymi”, występujących w jednolitej części wód podziemnych uznanej za zagrożoną, określa się te trendy, bazując na metodach statystycznych stosowanych do serii pomiarowych, oraz wyznacza się punkt po- czątkowy inicjowania działań mających na celu ich odwrócenie. 2. Przy określaniu znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych uwzględnia się rok bazowy i poziomy począt- kowe, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 350 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne. 3. W celu uniknięcia błędu systematycznego w określaniu znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych, wyni- ki poniżej granicy oznaczalności ustala się na poziomie połowy wartości tej granicy, występującej w szeregu czasowym, z wyjątkiem wartości dla sumy pestycydów. 4. Punktem początkowym inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe jest stan, w którym stężenie substancji zanieczyszczającej osiągnęło poziom 75% wartości progowej. 5. Punkt początkowy inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe na niższym poziomie stężeń niż wartość określona w ust. 4 wyznacza się, w przypadku gdy jest konieczne zapobiegnięcie istotnym dla środowiska niekorzystnym zmianom jakości wód podziemnych lub co najmniej złagodzenie tych zmian w możliwie naj- większym stopniu, w sposób najefektywniejszy z punktu widzenia kosztów. 6. Punkt początkowy inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe na wyższym poziomie stężeń niż wartość określona w ust. 4 wyznacza się, w przypadku gdy szybkość nasilania się trendu i jego odwra- calny charakter sprawiają, że przyjęcie punktu początkowego na wyższym poziomie stężeń niż wartość określona w ust. 4 nadal umożliwia, w sposób najbardziej efektywny, zapobieżenie istotnym dla środowiska niekorzystnym zmianom jakości wód podziemnych lub przynajmniej ich złagodzenie w możliwie największym stopniu; z tym że przyjęcie punktu początko- wego na wyższym poziomie stężeń niż wartość określona w ust. 4 nie może prowadzić do opóźnienia terminów osiągnięcia celów środowiskowych. 7. Jeżeli interpretacja wyników badań elementów fizykochemicznych wskazuje na występowanie znaczących i utrzy- mujących się trendów wzrostowych, ale granica oznaczalności substancji zanieczyszczającej nie pozwala na stwierdzenie istnienia trendu na poziomie 75% wartości progowej, określa się te trendy, wyznaczając inny niż określony w ust. 4 punkt początkowy inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe. 8. Punkt początkowy, o którym mowa w ust. 4–7, nie podlega zmianie w okresie 6-letniego cyklu aktualizacji planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, o której mowa w art. 318 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne. 9. Jeżeli zachodzi potrzeba, do oceny wpływu zanieczyszczeń występujących w obrębie jednolitej części wód podziem- nych, w szczególności pochodzących ze źródeł punktowych i skażeń na powierzchni terenu, które mogą stanowić zagroże- nie dla osiągnięcia celów środowiskowych, przeprowadza się dodatkową analizę trendów odnoszących się do wykrytych zanieczyszczeń w celu potwierdzenia, że zanieczyszczenia pochodzące ze skażonych miejsc:
1) nie rozszerzają się,
2) nie powodują pogorszenia stanu chemicznego danej jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części oraz
3) nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska.