1. Do akt spraw kategorii A zalicza się akta spraw:
1) mających znaczenie wyjątkowe ze względu na materiał zebrany w sprawie lub ze względu na występujące w sprawie osoby;
2) mających znaczenie precedensowe;
3) w których przedstawiono pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego albo do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;
4) w których przekazano zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia w trybie art. 441 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 534 i 1023), przedstawiono zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575, 1578 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 1090) albo art. 82 § 1–3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym albo przedstawiono wniosek o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, o którym mowa w art. 83 tej ustawy, w tym również w przypadku, gdy Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały lub umorzył postępowanie;
5) o unieważnienie prawomocnego orzeczenia wydanego w sprawie, która w chwili orzekania ze względu na osobę nie podlegała orzecznictwu sądów polskich lub w której w chwili orzekania droga sądowa była niedopuszczalna, a orze- czenie to nie mogło być wzruszone w trybie przewidzianym w ustawach o postępowaniach sądowych, o której mowa w art. 96 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym;
6) zapoczątkowanych wniesieniem kasacji albo apelacji w sprawach o przestępstwa:
a) wymienione w rozdziale XVI ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444 i 1517 oraz z 2021 r. poz. 1023), a także o inne przestępstwa przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstwa wojenne ścigane na podstawie przepisów prawa krajowego oraz prawa międzynarodowego obowiązujących w Rzeczy- pospolitej Polskiej,
b) wymienione w rozdziałach: XVII, XXIV, XXXI oraz w art. 140, art. 226 § 3, art. 256–258, art. 269 i art. 310 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny,
c) wymienione w art. 46 ust. 1–6, art. 47 ust. 1 i art. 48 ust. 1–4 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojen- nym (Dz. U. poz. 154, z 1982 r. poz. 18, z 1989 r. poz. 178 oraz z 2011 r. poz. 342);
7) zapoczątkowanych wniesieniem skargi nadzwyczajnej, z wyjątkiem spraw, w których skarga nadzwyczajna została odrzucona, postępowanie umorzono albo z przyczyn formalnych nastąpił zwrot akt sądowi powszechnemu lub woj- skowemu;
8) dotyczących rozpoznawania protestów wyborczych oraz stwierdzania ważności wyborów do Sejmu i Senatu, wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz rozpoznawania protestów prze- ciwko ważności referendum ogólnokrajowego i referendum konstytucyjnego oraz stwierdzania ważności referendum;
9) w których złożono odwołanie od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji;
10) rozpoznawanych w postępowaniu lustracyjnym na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumen- tów (Dz. U. z 2020 r. poz. 2141 oraz z 2021 r. poz. 255 i 464);
11) dotyczących rozpatrywania skarg na postanowienia Marszałka Sejmu o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworze- niu komitetu inicjatywy ustawodawczej, o których mowa w art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 24 czerwca 1999 r. o wykony- waniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli (Dz. U. z 2018 r. poz. 2120);
12) dotyczących rozpatrywania odwołań od uchwał Krajowej Rady Sądownictwa;
13) dotyczących rozpatrywania skarg na postanowienia i uchwały Państwowej Komisji Wyborczej;
14) dotyczących rozpatrywania odwołań od decyzji w sprawie dalszego zajmowania stanowiska przez prokuratora, o których mowa w art. 127 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2021 r. poz. 66), oraz skarg na odmowę powołania prokuratora na poprzednio zajmowane stanowisko prokuratora, o których mowa w art. 132 § 6 tej ustawy; Dziennik Ustaw –3– Poz. 1193
15) o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lub tymczasowe aresztowanie sędziów, asesorów sądo- wych, prokuratorów i asesorów prokuratury;
16) dotyczących rozpoznawania skarg o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, o których mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpo- znania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowa- niu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 oraz z 2019 r. poz. 1349), jeżeli do rozpoznania skargi jest właściwy Sąd Najwyższy oraz skargę uwzględniono;
17) dotyczących rozpatrywania skarg na uchwały organów samorządów zawodowych, jeżeli przepisy szczególne wskazują, że do rozpatrzenia skargi jest właściwy Sąd Najwyższy;
18) dyscyplinarnych:
a) sędziów, w których wymierzono karę dyscyplinarną usunięcia z zajmowanej funkcji albo złożenia sędziego z urzędu,
b) prokuratorów, w których wymierzono karę dyscyplinarną usunięcia z zajmowanej funkcji albo wydalenia ze służby prokuratorskiej,
c) innych niż określone w lit. a i b, w których z możliwych do wymierzenia kar dyscyplinarnych wymierzono karę najsurowszą;
19) dotyczących sądowej kontroli wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2019 r. poz. 687 oraz z 2020 r. poz. 2320) oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i woj- skowych organach porządkowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 431, 956 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 469);
20) dotyczących rozstrzygnięć Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego podejmowanych na podstawie:
a) art. 39 ust. 6 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2020 r. poz. 27 i 2320),
b) art. 43 ust. 6 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Woj- skowego,
c) art. 36 ust. 3 i 4 oraz art. 39 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych,
d) art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właś- ciwego do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 13 i 2320);
21) innych niż określone w pkt 1–20, typowych spraw z każdego roku w liczbie co najmniej:
a) pięciu – z każdego rozdziału części szczególnej i wojskowej ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oraz z każdego rozdziału części szczególnej ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2021 r. poz. 408 i 694),
b) jednej – z zakresu przepisów karnych zawartych w każdej z ustaw innych niż określone w lit. a, przewidujących odpowiedzialność karną,
c) pięciu – z każdego rodzaju spraw, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, rozpoznawanych przez właściwe izby Sądu Najwyższego. 2. Zaliczenia do kategorii A akt spraw wymienionych w ust. 1:
1) pkt 1–20 – dokonuje, po zakończeniu postępowania sądowego, przewodniczący składu orzekającego lub sędzia sprawo- zdawca;
2) pkt 21 – dokonuje co roku komisja, o której mowa w § 16 ust. 1. 3. Do kategorii archiwalnej A zalicza się również księgi i urządzenia ewidencyjne spraw sądowych Sądu Najwyższego stanowiące repertoria i skorowidze. 4. Akta spraw oraz księgi i urządzenia ewidencyjne spraw sądowych Sądu Najwyższego, niewymienione w ust. 1 i 3, zalicza się do kategorii archiwalnej B. Do zaliczenia akt spraw do kategorii archiwalnej B przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio. 5. Przewodniczący wydziału w izbie Sądu Najwyższego może oznaczyć akta sprawy kategorii B symbolem BE, jeżeli jest to uzasadnione charakterem, treścią i znaczeniem akt sprawy. Akta sprawy oznaczone symbolem BE podlegają, po upływie ustalonego pierwotnie czasu przechowywania, ekspertyzie przeprowadzanej przez właściwe archiwum państwowe, które może dokonać zmiany kategorii archiwalnej akt sprawy. Dziennik Ustaw –4– Poz. 1193