W celu weryfikacji nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa stosuje następującą procedurę w kolejności najstosowniejszej w danych okolicznościach:
1) za podstawę ustalenia, czy posiadacz rachunku jest pasywnym NFE, przyjmuje oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku, chyba że posiada lub publicznie dostępne są informacje, na podstawie których może stwierdzić, że posiadacz rachunku jest aktywnym NFE lub instytucją finansową inną niż podmiot inwestujący, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 29 lit. b, niebędący instytucją finansową z państwa uczestniczącego;
2) za podstawę ustalenia osób kontrolujących posiadacza rachunku raportująca instytucja finansowa może przyjąć informacje zgromadzone i przechowywane na podstawie:
a) procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu – w przypadku gdy raportująca instytucja finansowa zgodnie z odrębnymi przepisami jest obowiązana stosować te procedury,
b) procedur zasadniczo podobnych do procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, które odpowiadają wymaganiom wynikającym z dyrektywy 2015/849 – w przypadku raportującej instytucji finansowej innej niż określona w lit. a;
3) za podstawę ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą raportowaną, może przyjąć oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku lub osoby kontrolującej. Rozdział 9 Kontrola raportujących instytucji finansowych